मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

आयकर सुट

बाबुराव ·
लेखनविषय:
कविता
उखाणे
तंत्र
काव्यरस
( flying Kiss )
curry
cycling
miss you!
अदभूत
अव्यक्त
कविता माझी
साबुदाण्याची खिचडी, त्यावर शेंगदाण्याचं कूट निर्मला ताईंनी दिली, बारा लाखांपर्यंत आयकर सूट! पोळीत लपला आलूवडा, चहा कपभर खास बजेटची चर्चा झाली, आता सगळं झालं बास खिशात राहतं थोडं, केला सगळ्यांनी नवस निर्मला ताईंनी बनवला सगळ्यांचा हसरा दिवस साबुदाण्याची खिचडी, त्यावर शेंगदाण्याचं कूट निर्मला ताईंनी दिली, बारा लाखांपर्यंत आयकर सूट! सायकल चालवली जरा, फिटनेसची शान बजेट ऐकत बसलो, झाला गोड ताण टॅक्सचा जुगाड संपला, हसू फुटलं मुक्त निर्मला ताईंनी दिली सूट, मिळालं आयुष्याचं गिफ्ट! साबुदाण्याची खिचडी, त्यावर शेंगदाण्याचं कूट निर्मला ताईंनी दिली, बारा लाखांपर्यंत आयकर सूट शेअर्स घेतले थोडे, पण मार्

अनंत अंबानी आणि राधिका मर्चंट: लग्नातले उखाणे

पाषाणभेद ·

गवि 13/07/2024 - 11:42
मला खासे, खर्चे (वर्ग १), खर्चे (वर्ग २) किंवा खर्चे (वर्ग ३) * यापैकी कोणतीही पत्रिका न आल्याने दुखावला गेलो असून त्यामुळे मौन असेन. बाकी, झाले का एकदाचे संपन्न? आता पुढील सोहळा काही बाकी आहे का? पोस्ट वेडिंग संमेलन वगैरे? *तळटीप: खासे: सोन्याच्या वर्खाची पत्रिका, बसायला पाट, ताटाला पाट, चांदीची ताटे, श्रीखंड पुरी, मसालेभात, उदबत्ती घरे सोन्याची खर्चे (वर्ग १): जाड कार्ड रंगीत पत्रिका, बसायला पाट, जमिनीवर ताट, पितळी ताटे, साखर भात, मागून साधा भात कढी, उदबत्ती घरे पितळेची खर्चे (वर्ग २): पातळ कार्ड दुरंगी पत्रिका, बसायला जाजम, केळीचे पान, जिलबी, मठ्ठा, वरण भात तूप, उदबत्ती घरे बटाट्याची खर्चे (वर्ग ३): तोंडी निमंत्रण, बसायला जाजम, जमिनीवर पत्रावळ, गोड बुंदी, ताक, वरण भात वनस्पती तूप, उदबत्ती नाही. ढोबळ श्रेय अव्हेर: चिंवि जोशी. (किंवा जोग)

गवि 13/07/2024 - 13:09
हे राम. काय हो हे?? काही यमक बिमक लय बिय दुरून तरी? समोरच्या कोनाड्यात उभी व्हिंदमाता बेंबट्यारावांचे नाव घेते माझा नंबर पहिला? इथे ओशाळल्या सौ. धोंडो भिकाजी.

Bhakti 13/07/2024 - 13:31
अहो,धोंडोजी यमक काय फक्त लिहिण्यासाठी आणि वाचण्यासाठी नसतय, जरा उखाणा 'घेऊन'तर बगा,कानास गोडच लयीतच लागील.. नाही पटलं तर राहूं द्या ! सगळेच हुशार नसतात की ओ!

गवि 13/07/2024 - 14:25
अहो,धोंडोजी
माझाच गणपुले??? अहो तो विनोद होता. कसं करावं आता? तुम्ही पुलं वाचत नाही वाटते?! बाकी हुशार असो नसो, आनंदात आणि स्वतःबद्दल समाधानी असणे महत्वाचे.

Bhakti 13/07/2024 - 16:10
अहो तो विनोद होता. कसं करावं आता? तुम्ही पुलं वाचत नाही वाटते?! नाय वाचत,आमचे हेच देशपांडे हायेती,तवा देशपांड्यांना देशपांड्यांचा लई अभिमान,गावी देशपांड्यांकडं कपाट भरभरू पु.लं.ची बुकं पण गावी आम्हाला स्वैपाकघरातून फुरसत मिळाली असती तर वाचली अस्ती..
बाकी हुशार असो नसो, आनंदात आणि स्वतःबद्दल समाधानी असणे महत्वाचे.
हेच बेस्ट :) पण रच्याकने पु.लं.ची ओडिओ, व्हिडिओ पुस्तकं मी वाचायचा प्रयत्न करत आहे.

टर्मीनेटर 16/07/2024 - 13:27
माझाच गणपुले???
😀 😀 😀
पु.लं.ची ओडिओ, व्हिडिओ पुस्तकं मी वाचायचा प्रयत्न करत आहे.
पु.लं. नक्की वाचा, ऐका, बघाच... एकदा का तुम्हाला त्यांच्या वाक्या वाक्यातलाच काय तर शब्दा शब्दातला विनोद आणि त्याचा दर्जा समजायला लागला की तुम्हीपण आमच्यासारख्या पु.लं.च्या 'डाय हार्ड' फॅनक्लबमध्ये कधी सहभागी व्हाल ते तुम्हालाही समजणार नाही 😀 स्वगत : आता गविंनी 'गणपुलेंचा' विषय काढलाच आहे म्हंटल्यावर आता'मद्राशी राम', 'पंजाबी मारुती', 'बंगाली सीता' वगैरेंची उजळणी करण्यासाठी आज हे ऐकणे ओघाने आलेच 😂

Bhakti 16/07/2024 - 13:43
होय होय ! 😀 रावसाहेब ऐकले बेळगावी भाषेचा लहेजा वापरून काय कमाल कथाकथन करतात पुलं :) नंतर बिगर इयत्ता शाळा ते मैट्रिक प्रवास दामले मास्तरांच्या गोष्टी खुपचं धमाल ;)
आताच्या लहान मुलाला विचारलं तर म्हणाला कीजे का कशात आहे, म्हणजे आताचे मुलं किलोवर घेतात काय..?
जवळच्या देशपांडेचं नाही तर साक्षात 'पुलं देशपांड्यांचं' तरी ऐकते म्हणून आमचे हे देशपांडे जरातरी सुखावले ;)

Bhakti 13/07/2024 - 13:38
जोन सेना,किम कार्देशन आणल्या सुबक बाहूल्या सोन्या- हिर्याच्या कपड्यांत नीताबाई सजल्या धजल्या -मु केश अं बानी आता बर्र हाई काय गविशेठ?का अजून आमी नापास..

गवि 13/07/2024 - 14:28
आता हे कसं बरोबर जमलं? शाब्बास. - प्राध्यापक परखडकर * *तळटीप: एक डाव धोबीपछाड चित्रपटातील काल्पनिक पात्र. धोंडो भिकाजी जोशींसारखेच.

धर्मराजमुटके 13/07/2024 - 17:29
आमचाही एक प्रयत्न ! सोन्याच्या ताटात चांदीचे चमचे घास भरवते अनंत्या, थोबाड कर इकडे ! सोन्याची सायकल , तिला भरतो हवा | मी चाललो परगावा, राधिकाला जीव लावा.

कर्नलतपस्वी 13/07/2024 - 20:03
पाऊसपाण्याचे दिवस वारा वाहे भरारा अंबानीच्या महालात निताबाय चा दरारा हिरे माणकाच्या राशीवर हिडेनबर्ग जळतो राधीकाच्या मागे अनंता हळूहळू पळतो

प्रचेतस 13/07/2024 - 20:57
हिरे माणकाच्या राशीवर हिडेनबर्ग जळतो राधीकाच्या मागे अनंता हळूहळू पळतो
हे कहर आहे =)) थेट दृश्यच डोळयांसमोर आले ना, काय हे कर्नलसाहेब =))

माईसाहेब कुरसूंदीकर 15/07/2024 - 18:48
विवाहाला हजर होते सगळे हॉलिवूड बॉलिवूड अंबानींचा थाट पाहुन जळले माझे संपादकीय बूड गिरीश कुबेर https://www.loksatta.com/sampadkiya/editorial/loksatta-editorial-dhanajirao-marriage-ceremony-amy-95-4478365/

आंद्रे वडापाव 16/07/2024 - 07:57
"सिताच्या" पतीच्या नावाचा, देशभर गवगवा.. परी.. "नीताच्या" पतीचेच आहे इधर राज... अनंत माझ्या चरणांशी.. लक्ष्मी कुबेरा.. काही लागल्यास.. माझ्याकडे माग...

आंद्रे वडापाव 16/07/2024 - 14:17
बाय द वे ..पु ल देशपांडे .. हे कट्टर समाजवादी होते .. म्हणजे "देशपांडे' असण्याचा माज दाखवण्यापेक्षा त्यांनी सर्वसामान्य समाजाचे निरीक्षण (विनोदी पद्धतीने ) लिहले ... त्यामुळे फ्यान असाल तर समाजवाद्यांना शिव्या देण्याआधी .. एकदा २ सेकंड थांबून बघा ..

गवि 13/07/2024 - 11:42
मला खासे, खर्चे (वर्ग १), खर्चे (वर्ग २) किंवा खर्चे (वर्ग ३) * यापैकी कोणतीही पत्रिका न आल्याने दुखावला गेलो असून त्यामुळे मौन असेन. बाकी, झाले का एकदाचे संपन्न? आता पुढील सोहळा काही बाकी आहे का? पोस्ट वेडिंग संमेलन वगैरे? *तळटीप: खासे: सोन्याच्या वर्खाची पत्रिका, बसायला पाट, ताटाला पाट, चांदीची ताटे, श्रीखंड पुरी, मसालेभात, उदबत्ती घरे सोन्याची खर्चे (वर्ग १): जाड कार्ड रंगीत पत्रिका, बसायला पाट, जमिनीवर ताट, पितळी ताटे, साखर भात, मागून साधा भात कढी, उदबत्ती घरे पितळेची खर्चे (वर्ग २): पातळ कार्ड दुरंगी पत्रिका, बसायला जाजम, केळीचे पान, जिलबी, मठ्ठा, वरण भात तूप, उदबत्ती घरे बटाट्याची खर्चे (वर्ग ३): तोंडी निमंत्रण, बसायला जाजम, जमिनीवर पत्रावळ, गोड बुंदी, ताक, वरण भात वनस्पती तूप, उदबत्ती नाही. ढोबळ श्रेय अव्हेर: चिंवि जोशी. (किंवा जोग)

गवि 13/07/2024 - 13:09
हे राम. काय हो हे?? काही यमक बिमक लय बिय दुरून तरी? समोरच्या कोनाड्यात उभी व्हिंदमाता बेंबट्यारावांचे नाव घेते माझा नंबर पहिला? इथे ओशाळल्या सौ. धोंडो भिकाजी.

Bhakti 13/07/2024 - 13:31
अहो,धोंडोजी यमक काय फक्त लिहिण्यासाठी आणि वाचण्यासाठी नसतय, जरा उखाणा 'घेऊन'तर बगा,कानास गोडच लयीतच लागील.. नाही पटलं तर राहूं द्या ! सगळेच हुशार नसतात की ओ!

गवि 13/07/2024 - 14:25
अहो,धोंडोजी
माझाच गणपुले??? अहो तो विनोद होता. कसं करावं आता? तुम्ही पुलं वाचत नाही वाटते?! बाकी हुशार असो नसो, आनंदात आणि स्वतःबद्दल समाधानी असणे महत्वाचे.

Bhakti 13/07/2024 - 16:10
अहो तो विनोद होता. कसं करावं आता? तुम्ही पुलं वाचत नाही वाटते?! नाय वाचत,आमचे हेच देशपांडे हायेती,तवा देशपांड्यांना देशपांड्यांचा लई अभिमान,गावी देशपांड्यांकडं कपाट भरभरू पु.लं.ची बुकं पण गावी आम्हाला स्वैपाकघरातून फुरसत मिळाली असती तर वाचली अस्ती..
बाकी हुशार असो नसो, आनंदात आणि स्वतःबद्दल समाधानी असणे महत्वाचे.
हेच बेस्ट :) पण रच्याकने पु.लं.ची ओडिओ, व्हिडिओ पुस्तकं मी वाचायचा प्रयत्न करत आहे.

टर्मीनेटर 16/07/2024 - 13:27
माझाच गणपुले???
😀 😀 😀
पु.लं.ची ओडिओ, व्हिडिओ पुस्तकं मी वाचायचा प्रयत्न करत आहे.
पु.लं. नक्की वाचा, ऐका, बघाच... एकदा का तुम्हाला त्यांच्या वाक्या वाक्यातलाच काय तर शब्दा शब्दातला विनोद आणि त्याचा दर्जा समजायला लागला की तुम्हीपण आमच्यासारख्या पु.लं.च्या 'डाय हार्ड' फॅनक्लबमध्ये कधी सहभागी व्हाल ते तुम्हालाही समजणार नाही 😀 स्वगत : आता गविंनी 'गणपुलेंचा' विषय काढलाच आहे म्हंटल्यावर आता'मद्राशी राम', 'पंजाबी मारुती', 'बंगाली सीता' वगैरेंची उजळणी करण्यासाठी आज हे ऐकणे ओघाने आलेच 😂

Bhakti 16/07/2024 - 13:43
होय होय ! 😀 रावसाहेब ऐकले बेळगावी भाषेचा लहेजा वापरून काय कमाल कथाकथन करतात पुलं :) नंतर बिगर इयत्ता शाळा ते मैट्रिक प्रवास दामले मास्तरांच्या गोष्टी खुपचं धमाल ;)
आताच्या लहान मुलाला विचारलं तर म्हणाला कीजे का कशात आहे, म्हणजे आताचे मुलं किलोवर घेतात काय..?
जवळच्या देशपांडेचं नाही तर साक्षात 'पुलं देशपांड्यांचं' तरी ऐकते म्हणून आमचे हे देशपांडे जरातरी सुखावले ;)

Bhakti 13/07/2024 - 13:38
जोन सेना,किम कार्देशन आणल्या सुबक बाहूल्या सोन्या- हिर्याच्या कपड्यांत नीताबाई सजल्या धजल्या -मु केश अं बानी आता बर्र हाई काय गविशेठ?का अजून आमी नापास..

गवि 13/07/2024 - 14:28
आता हे कसं बरोबर जमलं? शाब्बास. - प्राध्यापक परखडकर * *तळटीप: एक डाव धोबीपछाड चित्रपटातील काल्पनिक पात्र. धोंडो भिकाजी जोशींसारखेच.

धर्मराजमुटके 13/07/2024 - 17:29
आमचाही एक प्रयत्न ! सोन्याच्या ताटात चांदीचे चमचे घास भरवते अनंत्या, थोबाड कर इकडे ! सोन्याची सायकल , तिला भरतो हवा | मी चाललो परगावा, राधिकाला जीव लावा.

कर्नलतपस्वी 13/07/2024 - 20:03
पाऊसपाण्याचे दिवस वारा वाहे भरारा अंबानीच्या महालात निताबाय चा दरारा हिरे माणकाच्या राशीवर हिडेनबर्ग जळतो राधीकाच्या मागे अनंता हळूहळू पळतो

प्रचेतस 13/07/2024 - 20:57
हिरे माणकाच्या राशीवर हिडेनबर्ग जळतो राधीकाच्या मागे अनंता हळूहळू पळतो
हे कहर आहे =)) थेट दृश्यच डोळयांसमोर आले ना, काय हे कर्नलसाहेब =))

माईसाहेब कुरसूंदीकर 15/07/2024 - 18:48
विवाहाला हजर होते सगळे हॉलिवूड बॉलिवूड अंबानींचा थाट पाहुन जळले माझे संपादकीय बूड गिरीश कुबेर https://www.loksatta.com/sampadkiya/editorial/loksatta-editorial-dhanajirao-marriage-ceremony-amy-95-4478365/

आंद्रे वडापाव 16/07/2024 - 07:57
"सिताच्या" पतीच्या नावाचा, देशभर गवगवा.. परी.. "नीताच्या" पतीचेच आहे इधर राज... अनंत माझ्या चरणांशी.. लक्ष्मी कुबेरा.. काही लागल्यास.. माझ्याकडे माग...

आंद्रे वडापाव 16/07/2024 - 14:17
बाय द वे ..पु ल देशपांडे .. हे कट्टर समाजवादी होते .. म्हणजे "देशपांडे' असण्याचा माज दाखवण्यापेक्षा त्यांनी सर्वसामान्य समाजाचे निरीक्षण (विनोदी पद्धतीने ) लिहले ... त्यामुळे फ्यान असाल तर समाजवाद्यांना शिव्या देण्याआधी .. एकदा २ सेकंड थांबून बघा ..
लेखनविषय:
उखाणे
मौजमजा
लेखनप्रकार
विरंगुळा
अनंत अंबानी आणि राधिका मर्चंट विवाहबंधनात अडकले. त्यांच्या लग्नात एकमेकांनी उखाणे कसे घेतले असतील? आपण कल्पना करू आणि तुमच्या कल्पनेतले उखाणे येथे टाका. लेक लाडकी मोठ्या घरची होणार सुन मी अंबाणीची मोबाईलचा बॅलंस आयुष्यभराचा टाकला अनंतरावांसारखा जोडीदार भेटला लग्नाला आले बॉलीवूड आणि हॉलीवूड अंनंतरावांचे नाव घेते स्पर्श करते टचवूड स्वप्नातला राजकूमार पाहीला होता सुखाने न्हाले मी अंनंतरावांसारखा पती मिळता.

(मातीचे पाय - मोकलाया वर्जन)

गड्डा झब्बू ·

चांदणे संदीप 10/07/2023 - 13:58
एखाद्या कवितेला विनोदी करायचं असेल तर मोकलाया मोल्ड फिट आणि हिट आहे. :) सं - दी - प

चांदणे संदीप 10/07/2023 - 13:58
एखाद्या कवितेला विनोदी करायचं असेल तर मोकलाया मोल्ड फिट आणि हिट आहे. :) सं - दी - प
लेखनविषय:
हे ठिकाण
धोरण
मांडणी
वावर
संस्कृती
कला
नृत्य
नाट्य
संगीत
धर्म
पाकक्रिया
इतिहास
वाङ्मय
कथा
बालकथा
कविता
चारोळ्या
प्रेमकाव्य
बालगीत
मुक्तक
विडंबन
गझल
भाषा
उखाणे
प्रतिशब्द
म्हणी
वाक्प्रचार
व्याकरण
व्युत्पत्ती
शब्दक्रीडा
शब्दार्थ
शुद्धलेखन
सुभाषिते
विनोद
साहित्यिक
समाज
जीवनमान
तंत्र
आईस्क्रीम
आरोग्य
इंदुरी
उपहाराचे पदार्थ
ओली चटणी
औषधी पाककृती
कालवण
कैरीचे पदार्थ
कोल्हापुरी
खरवस
चिकन
मटणाच्या पाककृती
मिसळ
मेक्सिकन
औषधोपचार
वन डिश मील
वाईन
सिंधी पाककृती
गुंतवणूक
फलज्योतिष
सामुद्रिक
कृष्णमुर्ती
राजकारण
मौजमजा
स्थिरचित्र
काव्यरस
( flying Kiss )
bocheghol
eggs
ghol khanu varangi
kumbhe ghaat
miss you!
raghi laddu
Ragi shengole
sahyadritil shabdchitre
vidamban
अदभूत
अनर्थशास्त्र
अभय-काव्य
अविश्वसनीय
अहिराणी
आता मला वाटते भिती
आनंदकंद वृत्त
आयुष्याच्या वाटेवर
आरोग्यदायी पाककृती
आशादायक
कधी कधी निसर्गाला सुद्धा रंग खेळण्याचा मोह आवरत नाही आणि मग सुरु होते रंगांची किमया मनाला प्रसन्न करणारी
कवळी
काणकोण
काहीच्या काही कविता
कैच्याकैकविता
कोडाईकनाल
कोळीगीत
खान्देशी
गट्टे बिर्याणी
गरम पाण्याचे कुंड
गुलमोहर मोहरतो तेव्हा
गोभी मुसल्लम
घे भरारी
जिलबी
झाडीबोली
दख्खनची राणी
देशभक्ति
नागपुरी तडका
नाचणी पुट्टू spicy
पर्ससहित अंग काढून घेणे
प्रेम कविता
बळीराजाला श्रद्धांजली
बालसाहित्य
भक्ति गीत
भावकविता
भिजून भिजून गात्री
भूछत्री
मदारी
मनमेघ
मराठीचे श्लोक
मार्गदर्शन
मालीबाला वृत्त
मिक्स फ्रुट जॅम
मुक्त कविता
रतीबाच्या कविता
रोमांचकारी.
लाल कानशील
लावणी
वाङ्मयशेती
विडम्बन
विराणी
वृत्तबद्ध कविता
शृंगार
श्लोक
षंढ सरकारचा ( कुठलेही असो ) निषेध
समुहगीत
सांत्वना
सारंगिया
स्वरकाफिया
भयानक
हास्य
बिभत्स
करुण
वीररस
अद्भुतरस
रौद्ररस
शांतरस
प्रेर्ना - मातीचे पाय पयन स्प्र्शुन अले ते हत मलले होते लक्क उमग्ले तेवहा ते पय मतिचे होते मि केवल पहत होतो पयन्च्य खल्चि धुल ति ललतस लववि हे एकच मथि खुल मि इथ्वर पहुन अलो पौल्खुना विर्नर्या अधि कुन्वत, मगुन कप्ति विकत हस्नर्या अत पुन्ह चलवे पुधे, कि परत फिर्वे? सोस न-लयक पयन्चे पुसुन अव्घे तकवे? प्रेमल श्ब्दन्चि ओल मनत र्झिपत नहि व्हवे नत्मस्त्क पयहि दिसत नहि ते सरेच निगुन गेले जे पय दरवे सुच्ले मतिचे पत मत्कट मगे मज्यसह उर्ले टंकनीक चमनगोटा दाढिमिशि श्निवार ०८/०७/२०२३

मिसळपाव दिवाळी अंक २०२१ - आवाहन

साहित्य संपादक ·

ज्ञानोबाचे पैजार 18/09/2021 - 09:13
या वेळी दिवाळी अंक जोरदार होणार असे दिसते आहे. या अंका करता काम करणार्‍या सर्व दृष्य व अदृष्य हातांना मनःपूर्वक शुभेच्छा. लेखक लोक हो लागा कामाला, आपल्या प्रतिभेला ढोसण्या मारुन जागे करा आणि उधळूद्या तिला चौखुर मिपा मैदानात... होउ दे खर्च, मिपा आहे घरच... पैजारबुवा,

पाषाणभेद 18/09/2021 - 23:47
दिवाळी अंकास शुभेच्छा!!! दुसरे असे की फोटो नसावेत. कारण त्यामुळे अकारण फाईलची साईज वाढेल अन फॉरवर्ड करण्यात, जतन करण्यात अडचणी येतील. तसेच आजकाल कॅमेर्‍यांपेक्षा मोबाईल कॅमेरे अन त्याहीपेक्षा तो वापरणारी व्यक्ती सुजाण झाली असल्याने या फोटो विभागाला उदंड प्रतिसाद मिळेल अन संपादकांची अडचण होईल. (तसेच फोटोग्राफी ही कला आहे की तंत्रमाध्यम हा वादाचा नवा धागाही काढता येईल. जूना धागा आहेच येथे. शोधा.) :-)

श्रीरंग_जोशी 19/09/2021 - 08:25
दिवाळी अंकाच्या प्रकल्पाचे स्वागत व दिवाळी अंक चमूस शुभेच्छा!! पाषाणभेद साहेब - २०-२२ वर्षांपूर्वी साइझच्या कारणामुळे फोटो नकोत हे समजू शकतो. पण आजच्या काळात लोक रोजच्या सुप्रभात / शुभरात्रीच्या संदेशांसाठी सुद्धा खच्चून फोटो व्हिडिओजचा वापर करत असताना दिवाळी अंकात फोटोज नकोत ही सुचवणी पटत नाही. मिपावर पहिले पासून फोटो नाही तर पाकृ नाही असा प्रतिसादकांचा सूर राहिला आहे. पाककृतींखेरीज, प्रवास / स्थल वर्णने, माहितीपर लेख यांच्यात फोटोज (काही वेळा व्हिडिओजही) महत्त्वाची भूमिका बजावतात. पिडिएफ फॉरमॅटमधे दिवाळी अंकाची प्रत काढण्याचा तोटा असा की नवे वाचक प्रत्यक्ष मिपापर्यंत पोचत नाहीत अन लेखनावरच्या उत्तमोत्तम प्रतिक्रियांचा त्यांना आस्वाद घेता येत नाही. मिपावर प्रकाशित होणार्‍या ऑनलाइन दिवाळी अंकामुळे अशा नव्या वाचकांना 'आपणही मिपाकर व्हावे' अशी इच्छा निर्माण होऊ शकते. आज आंतरजालाची जोडणी जवळपास प्रत्येकाकडे असताना ऑनलाइन अंकाच्या जोडीला ऑफलाइन अंक लगेच न काढलेला बरा. काही महिन्यांनी किंवा पुढच्या दिवाळी अंकाच्या वेळी अगोदरच्या वर्षीचा दिवाळी अंक पिडिएफ स्वरुपात प्रकाशित करणे अधिक उपयुक्त ठरु शकते. बादवे ही केवळ सुचवणी आहे. याबाबतचे धोरण ठरवायला संबंधीत मंडळी सक्षम आहेत.

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 19/09/2021 - 17:38
आत्ताच तर गणेशलेखमालिका सुरु झाली होती की आलीच दिवाळी. पण मस्त आवाहन. दिवाळी अंकात काय असावे त्याबद्दलच्या भावना पोहचल्या. काही चांगलं सुचलं तर लिहीनच. साहित्य संपादक, संयोजक, दिवाळी अंकाचे पै पाहुणे, तंत्रज्ञ, संपादक, जवाबदारी घेणारे सर्वांना शुभेच्छा. सर्वांना आपलं पूर्ण सहकार्य राहील. काही लागलं सवरलं तर बिंधास्त हाक मारा. आम्ही इकडेच पडिक असतो. -दिलीप बिरुटे

अमरेंद्र बाहुबली 29/09/2021 - 21:48
दिवाळी अंकात तूंबलेला आठवणी व्यक्तीचित्रेच्या नावाखाली कृपया नको. आमचा काळ असा होता नी आता असंय वगैरे छाप जिलब्या कृपया टाळाव्यात.

गॉडजिला 29/09/2021 - 22:39
जास्त प्रोत्साहन देउ नका… उगा दिवाळीत एम्पिएसिचा पेपर टाकतील ते… बर्लिन ची भिंत, जागतीक महायुध्द… आप चा उदयास्त वगैरे वगैरे वगैरे

बिपीन सुरेश सांगळे 11/10/2021 - 21:42
मिपा सर्व सदस्य, दिवाळी अंकासाठी सक्रिय असलेले सभासद , वाचक , लेखक , संपादक मंडळ साऱ्यांना दिवाळी अंकासाठी आत्ताच शुभेच्छा ! सहभागी होऊन मुदतीआधी लेखन पाठवतो आहे . आभार .

बिपीन सुरेश सांगळे 19/10/2021 - 23:29
संपादक मंडळ , मिपा, दिवाळी अंक . सस्नेह नमस्कार . आपल्या सगळ्यांच्या दिवाळी अंकासाठी ' पहिली रात्र ' ही कथा पाठवीत आहे . स्वीकारावी ही नम्र विनंती . खूप आभार आणि खूप शुभेच्छा !

जेम्स वांड 25/10/2021 - 10:50
संपादक मंडळाचे आग्रहाचे पत्र पण मिळाले होते, बरेच दिवस काही लिहिलेले नाही, नोकरी अन इतर काही कौटुंबिक जबाबदाऱ्या एकत्रच बोकांडी बसल्या होत्या हल्ली हल्ली पर्यंत, असो, ह्यावर्षी वाचन करणार मनसोक्त दिवाळीत. सालाबादप्रमाणे मिपा दिवाळी विशेषांकाच्या आगमनाची उत्कंठा अन त्यातील कंटेंट उत्तमच असणार ही हमी आहेच.

aschinch 29/10/2021 - 09:05
दिवाळी अंकासाठी एका वेगळ्या विषयावरील लेख पाठवला आहे. संपादकांना आणि वाचकांना आवडेल अशी अपेक्षा आहे.

ज्ञानोबाचे पैजार 18/09/2021 - 09:13
या वेळी दिवाळी अंक जोरदार होणार असे दिसते आहे. या अंका करता काम करणार्‍या सर्व दृष्य व अदृष्य हातांना मनःपूर्वक शुभेच्छा. लेखक लोक हो लागा कामाला, आपल्या प्रतिभेला ढोसण्या मारुन जागे करा आणि उधळूद्या तिला चौखुर मिपा मैदानात... होउ दे खर्च, मिपा आहे घरच... पैजारबुवा,

पाषाणभेद 18/09/2021 - 23:47
दिवाळी अंकास शुभेच्छा!!! दुसरे असे की फोटो नसावेत. कारण त्यामुळे अकारण फाईलची साईज वाढेल अन फॉरवर्ड करण्यात, जतन करण्यात अडचणी येतील. तसेच आजकाल कॅमेर्‍यांपेक्षा मोबाईल कॅमेरे अन त्याहीपेक्षा तो वापरणारी व्यक्ती सुजाण झाली असल्याने या फोटो विभागाला उदंड प्रतिसाद मिळेल अन संपादकांची अडचण होईल. (तसेच फोटोग्राफी ही कला आहे की तंत्रमाध्यम हा वादाचा नवा धागाही काढता येईल. जूना धागा आहेच येथे. शोधा.) :-)

श्रीरंग_जोशी 19/09/2021 - 08:25
दिवाळी अंकाच्या प्रकल्पाचे स्वागत व दिवाळी अंक चमूस शुभेच्छा!! पाषाणभेद साहेब - २०-२२ वर्षांपूर्वी साइझच्या कारणामुळे फोटो नकोत हे समजू शकतो. पण आजच्या काळात लोक रोजच्या सुप्रभात / शुभरात्रीच्या संदेशांसाठी सुद्धा खच्चून फोटो व्हिडिओजचा वापर करत असताना दिवाळी अंकात फोटोज नकोत ही सुचवणी पटत नाही. मिपावर पहिले पासून फोटो नाही तर पाकृ नाही असा प्रतिसादकांचा सूर राहिला आहे. पाककृतींखेरीज, प्रवास / स्थल वर्णने, माहितीपर लेख यांच्यात फोटोज (काही वेळा व्हिडिओजही) महत्त्वाची भूमिका बजावतात. पिडिएफ फॉरमॅटमधे दिवाळी अंकाची प्रत काढण्याचा तोटा असा की नवे वाचक प्रत्यक्ष मिपापर्यंत पोचत नाहीत अन लेखनावरच्या उत्तमोत्तम प्रतिक्रियांचा त्यांना आस्वाद घेता येत नाही. मिपावर प्रकाशित होणार्‍या ऑनलाइन दिवाळी अंकामुळे अशा नव्या वाचकांना 'आपणही मिपाकर व्हावे' अशी इच्छा निर्माण होऊ शकते. आज आंतरजालाची जोडणी जवळपास प्रत्येकाकडे असताना ऑनलाइन अंकाच्या जोडीला ऑफलाइन अंक लगेच न काढलेला बरा. काही महिन्यांनी किंवा पुढच्या दिवाळी अंकाच्या वेळी अगोदरच्या वर्षीचा दिवाळी अंक पिडिएफ स्वरुपात प्रकाशित करणे अधिक उपयुक्त ठरु शकते. बादवे ही केवळ सुचवणी आहे. याबाबतचे धोरण ठरवायला संबंधीत मंडळी सक्षम आहेत.

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 19/09/2021 - 17:38
आत्ताच तर गणेशलेखमालिका सुरु झाली होती की आलीच दिवाळी. पण मस्त आवाहन. दिवाळी अंकात काय असावे त्याबद्दलच्या भावना पोहचल्या. काही चांगलं सुचलं तर लिहीनच. साहित्य संपादक, संयोजक, दिवाळी अंकाचे पै पाहुणे, तंत्रज्ञ, संपादक, जवाबदारी घेणारे सर्वांना शुभेच्छा. सर्वांना आपलं पूर्ण सहकार्य राहील. काही लागलं सवरलं तर बिंधास्त हाक मारा. आम्ही इकडेच पडिक असतो. -दिलीप बिरुटे

अमरेंद्र बाहुबली 29/09/2021 - 21:48
दिवाळी अंकात तूंबलेला आठवणी व्यक्तीचित्रेच्या नावाखाली कृपया नको. आमचा काळ असा होता नी आता असंय वगैरे छाप जिलब्या कृपया टाळाव्यात.

गॉडजिला 29/09/2021 - 22:39
जास्त प्रोत्साहन देउ नका… उगा दिवाळीत एम्पिएसिचा पेपर टाकतील ते… बर्लिन ची भिंत, जागतीक महायुध्द… आप चा उदयास्त वगैरे वगैरे वगैरे

बिपीन सुरेश सांगळे 11/10/2021 - 21:42
मिपा सर्व सदस्य, दिवाळी अंकासाठी सक्रिय असलेले सभासद , वाचक , लेखक , संपादक मंडळ साऱ्यांना दिवाळी अंकासाठी आत्ताच शुभेच्छा ! सहभागी होऊन मुदतीआधी लेखन पाठवतो आहे . आभार .

बिपीन सुरेश सांगळे 19/10/2021 - 23:29
संपादक मंडळ , मिपा, दिवाळी अंक . सस्नेह नमस्कार . आपल्या सगळ्यांच्या दिवाळी अंकासाठी ' पहिली रात्र ' ही कथा पाठवीत आहे . स्वीकारावी ही नम्र विनंती . खूप आभार आणि खूप शुभेच्छा !

जेम्स वांड 25/10/2021 - 10:50
संपादक मंडळाचे आग्रहाचे पत्र पण मिळाले होते, बरेच दिवस काही लिहिलेले नाही, नोकरी अन इतर काही कौटुंबिक जबाबदाऱ्या एकत्रच बोकांडी बसल्या होत्या हल्ली हल्ली पर्यंत, असो, ह्यावर्षी वाचन करणार मनसोक्त दिवाळीत. सालाबादप्रमाणे मिपा दिवाळी विशेषांकाच्या आगमनाची उत्कंठा अन त्यातील कंटेंट उत्तमच असणार ही हमी आहेच.

aschinch 29/10/2021 - 09:05
दिवाळी अंकासाठी एका वेगळ्या विषयावरील लेख पाठवला आहे. संपादकांना आणि वाचकांना आवडेल अशी अपेक्षा आहे.
लेखनविषय:
हे ठिकाण
संस्कृती
वाङ्मय
कथा
बालकथा
कविता
चारोळ्या
प्रेमकाव्य
बालगीत
मुक्तक
विडंबन
गझल
भाषा
उखाणे
प्रतिशब्द
म्हणी
वाक्प्रचार
व्याकरण
व्युत्पत्ती
शब्दक्रीडा
शब्दार्थ
शुद्धलेखन
सुभाषिते
विनोद
साहित्यिक

अपडेट : भरघोस प्रतिसादासाठी सर्व लेखकांचे मनःपूर्वक आभार. दिवाळी अंकात निवडी विषयीचा निरोप सर्व लेखकांना २७ ऑक्टोबरपर्यंत कळवला जाईल

काही सदस्यांनी साहित्य संपादक तसेच ईमेल आयडीवर मुदत वाढवण्यासंदर्भात विचारणा केल्याने मुदत येत्या रविवार पर्यंत वाढवत आहोत. आजपर्यंत प्राप्त झालेल्या लेखनावर निर्णयप्रक्रिया + मुद्रितशोधन सुरू आहे.

डोक्याला शॉट [षष्ठी]

गड्डा झब्बू ·

कंजूस 17/07/2021 - 06:28
पण १८८ म्हणजे स्वातंत्र्य दिनानंतर तीनच दिवसांनी अवतार घेतलेले बाबा आहेत ते.

डॅनी ओशन 17/07/2021 - 16:16
प्रभू _/\_ प्रभूंच्या महतीवर लिखान हामी आवडीने वाचतो. आम्ही सुद्धा तुमच्या सर्व गुरूंचे फ्याण हाहोत

चौथा कोनाडा 17/07/2021 - 20:26
च्यामारी, लैच खत्रनाक लिव्हलंय ! १८८ च्या सतत उल्लेखाने हळवं व्हायला झालं ! आम्च्य १८८ दिवस जुन्या असलेल्या पुर्वाश्रमीच्या गुरुंची ८वण झाली ! बा़की टॅगचा बाजार उठवल्यामुळे बाजारात हल्लकल्लोळ माजणार हे नक्की !
भडकलेल्या तपास अधिकाऱ्यांनी माझ्या खाजगी पर्णकुटीचा नाजुक दरवाजा दयाच्या मदतीशिवाय सहजपणे तोडला आणी आत घुसुन मला व बुसाबाला खेचुन एकमेकांपासुन वेगळे केले त्यावेळी आमची तीन दिवस आणि तीन रात्रींसाठी लागलेली अखंड रूदन समाधी भंग पावली!

😂

विशेष सूचना पुढचा धागा प्रसवण्यासाठि आप्ल्या डोक्याला लवकरात लवकर शॉट लागो ही सदगुरू चरणी ओल्ड मॉन्क प्रार्थना.

गड्डा झब्बू 19/07/2021 - 11:59
पुढचा धागा प्रसवण्यासाठि आप्ल्या डोक्याला लवकरात लवकर शॉट लागो ही सदगुरू चरणी ओल्ड मॉन्क प्रार्थना.
सदगुरूंनी तसा आदेश आम्हास दिला आहे _/\_ जय गुरूदेव! जय गुरूमैया!!

कंजूस 17/07/2021 - 06:28
पण १८८ म्हणजे स्वातंत्र्य दिनानंतर तीनच दिवसांनी अवतार घेतलेले बाबा आहेत ते.

डॅनी ओशन 17/07/2021 - 16:16
प्रभू _/\_ प्रभूंच्या महतीवर लिखान हामी आवडीने वाचतो. आम्ही सुद्धा तुमच्या सर्व गुरूंचे फ्याण हाहोत

चौथा कोनाडा 17/07/2021 - 20:26
च्यामारी, लैच खत्रनाक लिव्हलंय ! १८८ च्या सतत उल्लेखाने हळवं व्हायला झालं ! आम्च्य १८८ दिवस जुन्या असलेल्या पुर्वाश्रमीच्या गुरुंची ८वण झाली ! बा़की टॅगचा बाजार उठवल्यामुळे बाजारात हल्लकल्लोळ माजणार हे नक्की !
भडकलेल्या तपास अधिकाऱ्यांनी माझ्या खाजगी पर्णकुटीचा नाजुक दरवाजा दयाच्या मदतीशिवाय सहजपणे तोडला आणी आत घुसुन मला व बुसाबाला खेचुन एकमेकांपासुन वेगळे केले त्यावेळी आमची तीन दिवस आणि तीन रात्रींसाठी लागलेली अखंड रूदन समाधी भंग पावली!

😂

विशेष सूचना पुढचा धागा प्रसवण्यासाठि आप्ल्या डोक्याला लवकरात लवकर शॉट लागो ही सदगुरू चरणी ओल्ड मॉन्क प्रार्थना.

गड्डा झब्बू 19/07/2021 - 11:59
पुढचा धागा प्रसवण्यासाठि आप्ल्या डोक्याला लवकरात लवकर शॉट लागो ही सदगुरू चरणी ओल्ड मॉन्क प्रार्थना.
सदगुरूंनी तसा आदेश आम्हास दिला आहे _/\_ जय गुरूदेव! जय गुरूमैया!!
लेखनविषय:
धोरण
मांडणी
वावर
संस्कृती
कला
नृत्य
नाट्य
धर्म
पाकक्रिया
इतिहास
वाङ्मय
कथा
बालकथा
चारोळ्या
प्रेमकाव्य
बालगीत
मुक्तक
विडंबन
गझल
उखाणे
म्हणी
व्याकरण
व्युत्पत्ती
शब्दक्रीडा
शुद्धलेखन
आईस्क्रीम
इंदुरी
उपहाराचे पदार्थ
ओली चटणी
औषधी पाककृती
कैरीचे पदार्थ
पारंपरिक पाककृती
मटणाच्या पाककृती
मायक्रोवेव्ह
मेक्सिकन
भूगोल
देशांतर
वन डिश मील
व्यक्तिचित्रण
सिंधी पाककृती
ज्योतिष
कृष्णमुर्ती
स्थिरचित्र
लेखनप्रकार
प्रकटन
सद्भावना
लेख
अनुभव
शिफारस
संदर्भ
चौकशी
प्रश्नोत्तरे
वाद
आरोग्य
विरंगुळा
Howdy मिपाकर्स आज पुन्हा आवाक झालात ना मी तुम्हाला प्रेम भावनेने नमस्कार मिपाकर्स किंवा तुच्छ भावनेने हॅलो फुल्स वगैरे वगैरे न म्हणता एकदम Howdy मिपाकर्स म्हणालो म्हणुन? येस्स... मला खात्रीच होती की तुम्हाला असा प्रश्न पडेल म्हणून. तर त्याचं काय आहे मंडळी ती एक मोट्ठी रहस्यमय ष्टोरी आहे आणि ती रहस्यमय ष्टोरी सांगायलाच आज मी तुमच्यासमोर पुन्हा आलो आहे. आता मी लोकल वरून एकदम ग्लोबल झालो आहे. माझी भाषा सुद्धा थोडी बदलल्याचे तुमच्या चाणाक्ष नजरेतुन सुटणार नाही, आणि त्याला कारणीभूत आहेत मला लाभलेल्या नवीन गुरुमैया! एकमुखाने बोला….. जय हो गुरुमैया की!

डोक्याला शॉट [षष्ठी]

गड्डा झब्बू ·
लेखनविषय:
धोरण
मांडणी
वावर
संस्कृती
कला
नृत्य
नाट्य
धर्म
पाकक्रिया
इतिहास
वाङ्मय
कथा
बालकथा
चारोळ्या
प्रेमकाव्य
बालगीत
मुक्तक
विडंबन
गझल
उखाणे
म्हणी
व्याकरण
व्युत्पत्ती
शब्दक्रीडा
शुद्धलेखन
आईस्क्रीम
इंदुरी
उपहाराचे पदार्थ
ओली चटणी
औषधी पाककृती
कैरीचे पदार्थ
पारंपरिक पाककृती
मटणाच्या पाककृती
मायक्रोवेव्ह
मेक्सिकन
भूगोल
देशांतर
वन डिश मील
व्यक्तिचित्रण
सिंधी पाककृती
ज्योतिष
कृष्णमुर्ती
स्थिरचित्र
लेखनप्रकार
प्रकटन
सद्भावना
लेख
अनुभव
शिफारस
संदर्भ
चौकशी
प्रश्नोत्तरे
वाद
आरोग्य
विरंगुळा
Howdy मिपाकर्स आज पुन्हा आवाक झालात ना मी तुम्हाला प्रेम भावनेने नमस्कार मिपाकर्स किंवा तुच्छ भावनेने हॅलो फुल्स वगैरे वगैरे न म्हणता एकदम Howdy मिपाकर्स म्हणालो म्हणुन? येस्स... मला खात्रीच होती की तुम्हाला असा प्रश्न पडेल म्हणून. तर त्याचं काय आहे मंडळी ती एक मोट्ठी रहस्यमय ष्टोरी आहे आणि ती रहस्यमय ष्टोरी सांगायलाच आज मी तुमच्यासमोर पुन्हा आलो आहे. आता मी लोकल वरून एकदम ग्लोबल झालो आहे. माझी भाषा सुद्धा थोडी बदलल्याचे तुमच्या चाणाक्ष नजरेतुन सुटणार नाही, आणि त्याला कारणीभूत आहेत मला लाभलेल्या नवीन गुरुमैया! एकमुखाने बोला….. जय हो गुरुमैया की!

काटेकोरांटीच्या विडंबनाचा लसावी......

गड्डा झब्बू ·

आनन्दा 08/12/2020 - 16:24
बोंबला... पण खरं सांगू, नाही आवडले इतके. म्हणजे हसलो खूप, पण ती कथा खूपच तरल आहे, त्याचे असे धिंडवडे सहन नाही झाले..

अथांग आकाश 08/12/2020 - 17:29
+१ असेच म्हणेन! विडंबन जमलंय! हसू खूप आले!! पण ती कथा इतकी छान आहे की तिच्या चिंधड्या उडताना नाही बघवत!!! द्विधा मनस्थिती झाली आहे, बरे झाले पूर्ण कथेचे विडंबन नाही केलेत ते __/\__ .

ज्ञानोबाचे पैजार 09/12/2020 - 10:37
काटेकोरांटीचे विडंबन? कंजूस काकांनी त्या धाग्यावर हे आव्हान केले तेव्हाच खरतर चर्र झाले होते. पैजारबुवा,

गड्डा झब्बू 10/12/2020 - 11:59
काही गोष्टी काही लेख असल्या राळी साठी निवडू नयेत.
त्यांची यादी मिळेल का? प्लीज... इथं शोधली पण भेटली नाही.

तर्कवादी 05/02/2022 - 23:30
तुमचे विडंबन आवडले. मूळ कथा मलाही फार आवडलीये. ती तरल, भावूक आहे हे खरंच पण म्हणून तिचं विडंबन केलं जावू नये असं काही नाही. इथे अनेकांनी अशी भावना व्यक्त केलीय पण मला वाटतं भावूकता बाजूला ठेवून खुल्या मनानं बघायला हवं.. येवू द्या अजून..

कंजूस 08/12/2020 - 18:59
नावाने कुठले कुठले लेख विडंबनासाठी उचलत होते आणि काकोंचीफुले अधुनमधून वर डोकं काढतो. म्हटलं याचाही काढा लसाविमसावि. पण प्रयत्न बरा आहे.

चामुंडराय 11/12/2020 - 08:18
विजुभौ, मोकलाया दाहिदिशा हि क्विता हा मिपाच्या इतिहासात मैल्याचा दगड आहे. त्या कवितेचे सुडंबन आणि नंतर त्याचे विडंबन करून त्यावर भावार्थ लिहण्याचा प्रमाद माझ्या कडून घडला होता. त्या विडंबनाचा काही भाग खाली देत आहे. निसटली चादर हातातूनी ती मला खुणवीत आहे ओढून घेतो अंगावरी कि मी आता निद्रिस्त आहे ऐकू द्या मज घोरणे त्या ढेकणांच्या खाटेतुनी बग गंध मोहक एकदा भरू द्या मला श्वासांतुनी रात्रीच्या तिमिरात प्यायले रक्तबिंदू मारुनी डंख तेच दिसती मज सकाळी जणू रक्ताग्नीचे पंख . . . आणि हि लिंक... https://www.misalpav.com/node/44300

गड्डा झब्बू 10/12/2020 - 12:06
नाही आवडले ...
चालतंय की... तुमच्या मताचा संपूर्ण आदर आहे!
काही कलाकृती विडंबना साठी नसतात.
त्यांची यादी द्याल का प्लीज? नाही म्हंजे पुढल्या वेळी अशी चूक होणार नाही..... रच्याक. एखादी गोष्ट कलाकृती आहे की नाही हे कोण ठरवते? तसे प्रमाणपत्र देणारी संस्था आहे का कुठली? कृपया मार्गदर्शन करावे अशी णम्र इनंती.....

ज्ञानोबाचे पैजार 10/12/2020 - 08:27
जिथे गीता विडंबकांच्या तावडीतून सुटली नाही तिथे बाकिच्यांची काय गोष्ट करायची. पैजारबुवा,

ज्ञानोबाचे पैजार 10/12/2020 - 08:49
जिथे गीता विडंबकांच्या तावडीतून सुटली नाही तिथे बाकिच्यांची काय गोष्ट करायची. पैजारबुवा,

आनन्दा 10/12/2020 - 10:26
बाकी तुम्ही बोला.. पण मी तुम्ही घेतलेल्या आक्षेपात येतो म्हणून माझी भूमिका स्पष्ट करतो - काथ्याकूट म्हणजे कलाकृती नव्हे.. एखादया कलाकृतीचे विडंबन म्हणजे मूळ कालाकृतीवरती शिंतोडे उडल्यासारखे होते, कारण पण सांगतो - आज रामदासकाका ज्या काळाचे वर्णन करतायत हो काळ काही प्रमाणात माझ्या वडील आत्या वगैरेंनी भोगलेला आहे, त्याचे पडसाद आमच्या जीवनात उमटलेले आहेत, अश्या वेळेस हे विडंबन जेव्हा visualise होते तेव्हा तिथे माझे आतोबा दारूचे ग्लास बसलेले मला डोळ्यासमोर येतात त्याचा त्रास होतो.. म्हणूनच मी लेखकाला तू चुकलास असे नाही म्हणालो.. मला विडंबन सहन बाही झाले असे म्हणालो. कारण काही प्रमाणात ते माझ्या वैयक्तिक आयुष्याशी जोडलेले आहे.

गड्डा झब्बू 10/12/2020 - 11:57
ये विडंबन जिनको आवड्या उनका भी भला और जिनको नही आवड्या उनका भी भला! काही प्रतिसाद वाचून गम्मत वाटली आणि काही प्रश्न पडले ते त्यांनाच विचारतो :-)

मराठी_माणूस 10/12/2020 - 17:35
विडंबनाचे कशाशी तरी संबंध जोडण्याने समस्या निर्माण होत आहे. इथे कितीतरी "तरल" कवितांचे विडंबन झाले आहे. लोकांनी त्याचा आनंद ही घेतला आहे. काही वेळेस तर मुळ कवी ने सुध्दा दाद दीली आहे. तसे बघायला गेले तर ते दुसरे विडंबन सुध्दा चुकीचे वाटु शकते. कशाशीही रीलेट न करता त्याच्याकडे बघायला हवे.

टर्मीनेटर 11/12/2020 - 10:54
पण मिठाच्या वाटीत बोट बुडवून चाटण्यात आणि थू... थू ...करत खारट थुंकी एकमेकांच्या अंगावर उडवण्यात जास्त मजा यायची.
गावठी पिणाऱ्यांच्या ह्या सवयीचा चपखल वापर केलेला बघून (हसून हसून) ठार मेलो. मी टवाळ आहे म्हणून मला विनोद आवडतो, की मला विनोद आवडतो म्हणून मी टवाळ आहे हे माहित नाही 😀 पण भारीच झालंय विडंबन, जाम हसलो राव! (स्वर्गवासी) टर्मीनेटर

कर्नलतपस्वी 10/03/2023 - 19:45
हे त्या कलाकृतीचा सन्मान आहे असे मला वाटते. गडकरी, केशवसुत सारख्या दिग्गज साहित्यिकांच्या कलाकृती सुद्धा यातून सुटल्या नाहीत. काही गंभीर प्रकृतीचे तर काही टवाळखोर त्यामुळेच संदीप खऱे यांनी लिहीलेली कविता चपखल वाटते. मी हजार चिंतानी हे डोके खाजवतो तो कट्ट्यावर बसतो, घुमतो शिळं वाजवतो भगवद्गीतेचेच विडंबन केले ही तर लेखन सीमा. व्यंगचित्र हे सुद्धा विडंबनच, किती मोठा संदेश यातून कलाकार देतो हे महत्वाचे. मी पण बरेच वेळा स्वतःला थाबंवतो. मला विडंबन आवडते. ताण तणाव दुर करण्याचे उत्तम साधन आहे.

आनन्दा 08/12/2020 - 16:24
बोंबला... पण खरं सांगू, नाही आवडले इतके. म्हणजे हसलो खूप, पण ती कथा खूपच तरल आहे, त्याचे असे धिंडवडे सहन नाही झाले..

अथांग आकाश 08/12/2020 - 17:29
+१ असेच म्हणेन! विडंबन जमलंय! हसू खूप आले!! पण ती कथा इतकी छान आहे की तिच्या चिंधड्या उडताना नाही बघवत!!! द्विधा मनस्थिती झाली आहे, बरे झाले पूर्ण कथेचे विडंबन नाही केलेत ते __/\__ .

ज्ञानोबाचे पैजार 09/12/2020 - 10:37
काटेकोरांटीचे विडंबन? कंजूस काकांनी त्या धाग्यावर हे आव्हान केले तेव्हाच खरतर चर्र झाले होते. पैजारबुवा,

गड्डा झब्बू 10/12/2020 - 11:59
काही गोष्टी काही लेख असल्या राळी साठी निवडू नयेत.
त्यांची यादी मिळेल का? प्लीज... इथं शोधली पण भेटली नाही.

तर्कवादी 05/02/2022 - 23:30
तुमचे विडंबन आवडले. मूळ कथा मलाही फार आवडलीये. ती तरल, भावूक आहे हे खरंच पण म्हणून तिचं विडंबन केलं जावू नये असं काही नाही. इथे अनेकांनी अशी भावना व्यक्त केलीय पण मला वाटतं भावूकता बाजूला ठेवून खुल्या मनानं बघायला हवं.. येवू द्या अजून..

कंजूस 08/12/2020 - 18:59
नावाने कुठले कुठले लेख विडंबनासाठी उचलत होते आणि काकोंचीफुले अधुनमधून वर डोकं काढतो. म्हटलं याचाही काढा लसाविमसावि. पण प्रयत्न बरा आहे.

चामुंडराय 11/12/2020 - 08:18
विजुभौ, मोकलाया दाहिदिशा हि क्विता हा मिपाच्या इतिहासात मैल्याचा दगड आहे. त्या कवितेचे सुडंबन आणि नंतर त्याचे विडंबन करून त्यावर भावार्थ लिहण्याचा प्रमाद माझ्या कडून घडला होता. त्या विडंबनाचा काही भाग खाली देत आहे. निसटली चादर हातातूनी ती मला खुणवीत आहे ओढून घेतो अंगावरी कि मी आता निद्रिस्त आहे ऐकू द्या मज घोरणे त्या ढेकणांच्या खाटेतुनी बग गंध मोहक एकदा भरू द्या मला श्वासांतुनी रात्रीच्या तिमिरात प्यायले रक्तबिंदू मारुनी डंख तेच दिसती मज सकाळी जणू रक्ताग्नीचे पंख . . . आणि हि लिंक... https://www.misalpav.com/node/44300

गड्डा झब्बू 10/12/2020 - 12:06
नाही आवडले ...
चालतंय की... तुमच्या मताचा संपूर्ण आदर आहे!
काही कलाकृती विडंबना साठी नसतात.
त्यांची यादी द्याल का प्लीज? नाही म्हंजे पुढल्या वेळी अशी चूक होणार नाही..... रच्याक. एखादी गोष्ट कलाकृती आहे की नाही हे कोण ठरवते? तसे प्रमाणपत्र देणारी संस्था आहे का कुठली? कृपया मार्गदर्शन करावे अशी णम्र इनंती.....

ज्ञानोबाचे पैजार 10/12/2020 - 08:27
जिथे गीता विडंबकांच्या तावडीतून सुटली नाही तिथे बाकिच्यांची काय गोष्ट करायची. पैजारबुवा,

ज्ञानोबाचे पैजार 10/12/2020 - 08:49
जिथे गीता विडंबकांच्या तावडीतून सुटली नाही तिथे बाकिच्यांची काय गोष्ट करायची. पैजारबुवा,

आनन्दा 10/12/2020 - 10:26
बाकी तुम्ही बोला.. पण मी तुम्ही घेतलेल्या आक्षेपात येतो म्हणून माझी भूमिका स्पष्ट करतो - काथ्याकूट म्हणजे कलाकृती नव्हे.. एखादया कलाकृतीचे विडंबन म्हणजे मूळ कालाकृतीवरती शिंतोडे उडल्यासारखे होते, कारण पण सांगतो - आज रामदासकाका ज्या काळाचे वर्णन करतायत हो काळ काही प्रमाणात माझ्या वडील आत्या वगैरेंनी भोगलेला आहे, त्याचे पडसाद आमच्या जीवनात उमटलेले आहेत, अश्या वेळेस हे विडंबन जेव्हा visualise होते तेव्हा तिथे माझे आतोबा दारूचे ग्लास बसलेले मला डोळ्यासमोर येतात त्याचा त्रास होतो.. म्हणूनच मी लेखकाला तू चुकलास असे नाही म्हणालो.. मला विडंबन सहन बाही झाले असे म्हणालो. कारण काही प्रमाणात ते माझ्या वैयक्तिक आयुष्याशी जोडलेले आहे.

गड्डा झब्बू 10/12/2020 - 11:57
ये विडंबन जिनको आवड्या उनका भी भला और जिनको नही आवड्या उनका भी भला! काही प्रतिसाद वाचून गम्मत वाटली आणि काही प्रश्न पडले ते त्यांनाच विचारतो :-)

मराठी_माणूस 10/12/2020 - 17:35
विडंबनाचे कशाशी तरी संबंध जोडण्याने समस्या निर्माण होत आहे. इथे कितीतरी "तरल" कवितांचे विडंबन झाले आहे. लोकांनी त्याचा आनंद ही घेतला आहे. काही वेळेस तर मुळ कवी ने सुध्दा दाद दीली आहे. तसे बघायला गेले तर ते दुसरे विडंबन सुध्दा चुकीचे वाटु शकते. कशाशीही रीलेट न करता त्याच्याकडे बघायला हवे.

टर्मीनेटर 11/12/2020 - 10:54
पण मिठाच्या वाटीत बोट बुडवून चाटण्यात आणि थू... थू ...करत खारट थुंकी एकमेकांच्या अंगावर उडवण्यात जास्त मजा यायची.
गावठी पिणाऱ्यांच्या ह्या सवयीचा चपखल वापर केलेला बघून (हसून हसून) ठार मेलो. मी टवाळ आहे म्हणून मला विनोद आवडतो, की मला विनोद आवडतो म्हणून मी टवाळ आहे हे माहित नाही 😀 पण भारीच झालंय विडंबन, जाम हसलो राव! (स्वर्गवासी) टर्मीनेटर

कर्नलतपस्वी 10/03/2023 - 19:45
हे त्या कलाकृतीचा सन्मान आहे असे मला वाटते. गडकरी, केशवसुत सारख्या दिग्गज साहित्यिकांच्या कलाकृती सुद्धा यातून सुटल्या नाहीत. काही गंभीर प्रकृतीचे तर काही टवाळखोर त्यामुळेच संदीप खऱे यांनी लिहीलेली कविता चपखल वाटते. मी हजार चिंतानी हे डोके खाजवतो तो कट्ट्यावर बसतो, घुमतो शिळं वाजवतो भगवद्गीतेचेच विडंबन केले ही तर लेखन सीमा. व्यंगचित्र हे सुद्धा विडंबनच, किती मोठा संदेश यातून कलाकार देतो हे महत्वाचे. मी पण बरेच वेळा स्वतःला थाबंवतो. मला विडंबन आवडते. ताण तणाव दुर करण्याचे उत्तम साधन आहे.
लेखनविषय:
धोरण
नृत्य
संगीत
वाङ्मय
बालगीत
विडंबन
गझल
उखाणे
वाक्प्रचार
व्युत्पत्ती
सुभाषिते
विनोद
आईस्क्रीम
उपहाराचे पदार्थ
कैरीचे पदार्थ
ग्रेव्ही
पारंपरिक पाककृती
मटणाच्या पाककृती
मत्स्याहारी
मायक्रोवेव्ह
राहती जागा
वन डिश मील
शेती
सिंधी पाककृती
फलज्योतिष
शिक्षण
छायाचित्रण
स्थिरचित्र
लेखनप्रकार
प्रतिक्रिया
विरंगुळा
हे वाह्यात लेखन http://www.misalpav.com/comment/1088367#comment-1088367 इथं प्रतिसादात लिहिल होतं...त्याला शेपरेट प्रशिद्ध करतोय..... वरीजनल काटेकोरांटीची फुलं कथा खूप म्हंजे खूप म्हंजे खूपच छान आहे. तिच्या समोर हा लसावी म्हंजे सूर्या समोर काजवाच जणू. संवेदनशील कथेचा सत्यानाश करायची डेरींग झाली नाही म्हणून पहिल्या काही परिच्छेदांचे विडंबन..... ###### जावई कधीही प्यायचे. त्यांना दारूत पाणी मिसळायची गरज नव्हती. गटारीसाठी यायचे असले तर त्यांच्या बरोबर चार मित्रही यायचे. घरात एकच धांदल असायची.

हरतालिका

महासंग्राम ·
लेखनविषय:
वाङ्मय
कथा
उखाणे
लेखनप्रकार
प्रकटन
माहिती
संदर्भ
हिमाचल प्रदेशातील हिमवान राजाची पार्वती  ही कन्या. तेव्हा तिचे ऐश्वर्य काय वर्णन करायचे ? सर्वगुणसंपन्न अशी ही कन्या राजाची अत्यंत लाडकी होती. कन्या वर्षाची, दोन वर्षाची, तीन वर्षाची, चार वर्षांची झाली. अशा त-हेने ती वाढत असता राजाला आता तिच्या लग्नाची काळजी वाटू लागली. आपल्या बाळ मैत्रिणींसह खेळताना-हिंडताना-नटताना-मुरडताना तिला पाहून त्याला धन्य वाटायचे आणि हे रत्न दुसऱ्याला द्यायचे याबद्दल दुःखही व्हायचे! अशा परिस्थितीत असतानाच नारदाची स्वारी झाली. राजसिंहासना जवळच हे कन्यारत्न होते. नारदांनी लगेच भविष्य सांगितले, “ही तुझी कन्या एका तपस्व्याचा पती म्हणून स्वीकार करील !

मराठी दिन २०१८: समोरच्या कोनाड्यात उभी हिंदमाता.... (उखाणे)

नूतन ·

पैसा 28/02/2018 - 11:15
खास जुन्या बायकांच्या जिव्हाळ्याचा विषय. हे उखाणे खूप मनोरंजक असतात. एक जानपद उखाण्याचा नमुना इथे देते. पलंगाला दिला पलंग, लावला घरां, आपण गेलं शहरां, कळवंतीणी घालतात वारां, शहराच्या पेठं, तिथ घेतला चंद्र्हार, चंद्र्हाराचं सोनं मोठं नाजूक फार, चंद्रहाराची घडण मोठी नक्षीदार, गांठवायला लागले तीनचार, तिथं घेतली बोरमाळ, तिथ होत्या सराफाच्या माडया उघडया , तिथ घेतल्या हजाराच्या बुगडया, टाकल्या खिशांत , गेले कानडी देशांत, तिथं मागविली पैठणी , पैठणीचा रंग उदी फीका, कागदावर लिहून धाडते फिक्क्या रंगाची घेऊं नका, वाकडी नथ , दुहेरी फासा , गेले बंगाली देशां , तिथ घेतले तोडे, तिथं घेतल्या विरोदी कोयर्‍या, जोडण्याची घडण मोठी नक्षीदार, तिथं घेतल्या गोठ पाटल्या,हाती मनगटी दाडल्या, तिथुन परत लेणं झालं, हैदराबादला, तिथ घेतल जडीताचं मंगळसूत्र , तिथ घेतली टीका पानाडी , तिथ घेतले हजाराचे मोती, नथीला बसीवली टीक, कुडकाला बसवले मोती, अशी लेणारीन कोणे होती, जाधवाची सून नेणती. सासु सासर्‍याच नांव घेतलं पुसून, सराफानं घेतली खूण, तिथून परत येणं झालं, वसलशाच्या पोटीं उतरलं समुद्राच्या काठीं , मोत्या पोळ्याला केली शालुची ओटी, तिथून परत येणं झालं , पहिला मुक्काम कुठं ? कानगांवच्या पठं, दुकानामधीं ऊभे कुडयाला बसवले झुबे, तिथून परत येणे झालं, दुसरा मुक्काम कुठं तर तासगांवच्या पेठं. तिथ घेतली मोहनमुदी , तिथून परत येण झालं . तिसरा मुक्काम कुठं? सातार्‍याच्या पेठं तिथ घेतली मोहनमाळ , तिथून परत येणं झालं. चौथा मुक्काम कुठं ? पंढरपूरच्या पेठं तिथं घेतला खळणीचा शालू, तिथं घेतला मलमलीचा सदरा,तिथ घेतला जरीचा मंदील, तिथ आली सर्व शृंगाराला शोभा. तिथून येणं झालं, पांचवा मुक्काम कुठं माढ्याच्या पेठं, तिथ घेतली तांदळ्याची लिंबोळी, तांदळ्याची लिंबोळी, पांचपदरी शेजारी, मोत्याची गजरी,तिथून परत येणं झालं, सहावा मुक्काम कुठं ! पुण्याच्या पेठं तिथं घेतला कुलपाचा कारदोरा, तिथून परत येणं झालं,सातवा मुक्काम कुठं ! बारशीच्या पेठं , तिथं घेतली कुडलं,तिथून परत येणं झालं, आठवा मुक्काम कुठं ? मुबईच्या पेठं तिथ घेतली सरपळी, तिथून येणं झालं. नववा मुक्काम कुठं ? सांगलीच्या पेठं तिथं घेतली घोसाची, वजरटीक, तिथून परत येणं झालं. दहावा मुक्काम कुठं ? दहाव्या मुक्कामाला काढंलं आगीनगाडीचं तिकीट. आगिनगाडी सुटली वार्‍याच्या पळीं उतरले मोहळ्च्या स्टेशनावरी. तिथं घेतली घुंगराची गरसोळी, स्वामी आले, आनंद झाला. आकरावा मुक्काम कुठं ? सोलापूरच्या पेठं. तिथं केला सर्व बाजार, रुपये झाले हजार, त्याची गणती कोणी केली ? सोलपूरच्या सराफानें, तिथून परत येणं झालं. बाराव्या मुक्कामाला आले आपल्या घरीं, जडीताचं मंगळसूत्र गाठविलं तुळजापुरीं. स्वामी आलें आपल्या घरीं. श्रृंगार ठेवला, मंदीरीं जाऊनी बसलें, मैदानीं ऊन ऊन पाणी विसणलं घंगाळांत, जलदी अंगोळ करा, ताट काढून तयारी गेलें मंदीरीं सर्व शृंगार घातला अंगावरी, शंभर गांवच्या सोनाराची पारख केली. आपल्या जीवाची कसोशी केली पण x x x राव माझ्या जडीताच्या मंगळसूत्राची घडण नाहीं बरोबर झाली.

अभ्या.. 28/02/2018 - 15:57
हा ऐकलाय आधी थोड्याफार फरकाने. मोहोळ, बार्शी, पंढरपूर, तुंलजापूर, सोलापूर, माढा, जवळपास सर्व गावे आमच्याइथलीच म्हणून आपला वाटला. भारीय. उखाण्यांची स्पर्धा ठेवली पाहिजे. ;)

पिवळा डांबिस 01/03/2018 - 00:42
हा इतका लांबलचक उखाणा म्हणजे पंगतीतल्या इतरेजनांचा छळ आहे! आपण तर बुवा वधू हैदराबादेत गेलेली असतानांच समोरच्या पानातल्या जिलबीचा (वधूसकट) तुकडा मोडला असता!! बाकी स्वतःच्या लग्नातल्या उखाण्यातच इतकं बोलणारी बायको हा त्या नव-नवर्‍यासाठी धोक्याचा इशारा नव्हे काय? ;) केला इशारा येता-येताच!! :)

महेश हतोळकर 01/03/2018 - 14:25
बाकी स्वतःच्या लग्नातल्या उखाण्यातच इतकं बोलणारी बायको हा त्या नव-नवर्‍यासाठी धोक्याचा इशारा नव्हे काय? ;)
एवढे खंडीभर दागिने घेऊन वर मंगळसुत्राची कंप्लेंट आहेच.

मार्मिक गोडसे 28/02/2018 - 15:10
छान लेख. उखाण्यामुळे सर्वांसमोर आपल्या जोडीदाराचे नाव घ्यायची संधी मिळते, एरव्ही वडीलधाऱ्यां समोर पतीला नावाने हाक मारली की डोळे वटारले जातात. एक नॉनव्हेज उखाणा- मटणात मटण बोकडाचे मटण ***रावांच्या कोटाला हाडकाचे बटण.

अनिंद्य 28/02/2018 - 15:58
उखाणे जोरात आहेत :-) उखाणा महाराष्ट्राची खास ओळख आहे. पिताश्री एक किस्सा सांगतात त्यात गावातील एक 'सलमा बी' पुने कु आई बारीस नदी कु आया लोंढा सय्यद भाई मेरे पीछे घोळता है गोंडा असा उखाणा घेते :-)

किसन शिंदे 28/02/2018 - 16:27
ग्रामीण उखाण्यांचा बाज थोडा वेगळा असतो, त्याचे काही नमुने - - हंड्यावर हंडे सात, त्यावर साखरेची परात, ---- भर्ताराचं नाव घेते येऊ द्या मला घरात
हा उखाणा कधी ऐकला नव्हता, पण एकदा एका पंगतीला उखाणा घ्यायला सांगितल्यावर आयत्यावेळी मलाही असंच काहीसं सुचलं. हंड्यावर हंडे सात, त्यावर ठेवली कळशी,_______चं नाव घेतो मी जाम आळशी. =))

स्मिता. 01/03/2018 - 02:16
@पैसाताई, उखाणा आहे की निबंध!! ;) माझ्याकडून थोडीशी भर: चांदिच्या पेल्यात गुलाबाचे सरबत, ---रावांशिवाय मला नाही करमत

नूतन 01/03/2018 - 11:09
सर्वांच्या अभिप्रायांबद्दल आणि ज्ञानात भर टाकल्याबद्दल धन्यवाद

आर्या१२३ 07/03/2018 - 11:32
मस्त उखाणा पैसाताई!! पण याला जानपद उखाणा म्हणतात हे माहीत नव्हत. एवढा उखाणा घेइस्तोवर समोरच्याचे पेशन्स काय रहात असतील. :) अहिराणीमधे एक आहे असाच खण खण कुदयी मण मण माती उभारल्या भिंती चितारले खांब अडकीत्याला लावले बदाम साती भाऊ मालेगावले जाउ मालेगावनं धोतर सोलापुरनी चादर सोलापुरहुन आणले तीन खण मी म्हणते मला, सासू म्हणते मला नणंद म्हणते मला, जाऊ म्हणते मला ...... राव म्हणतात फार जुलूम केला

श्वेता२४ 07/03/2018 - 13:00
फक्त माझ्या नवऱ्या्च्या नावाप्रमाणे त्यात बदल केला होता. खण खण कुदळी मण मण माती उभारल्या भिंती चितारले खांब सासूबाईंच्या पोटी जन्मले राम राम मी म्हटलं नाव नाही घेतलं नावाकरीता उभारला मंडप मंडपाबाहेर उभा गोवर्धन माझ्या धन्याचं नाव आहे हर्षवर्धन!

पैसा 28/02/2018 - 11:15
खास जुन्या बायकांच्या जिव्हाळ्याचा विषय. हे उखाणे खूप मनोरंजक असतात. एक जानपद उखाण्याचा नमुना इथे देते. पलंगाला दिला पलंग, लावला घरां, आपण गेलं शहरां, कळवंतीणी घालतात वारां, शहराच्या पेठं, तिथ घेतला चंद्र्हार, चंद्र्हाराचं सोनं मोठं नाजूक फार, चंद्रहाराची घडण मोठी नक्षीदार, गांठवायला लागले तीनचार, तिथं घेतली बोरमाळ, तिथ होत्या सराफाच्या माडया उघडया , तिथ घेतल्या हजाराच्या बुगडया, टाकल्या खिशांत , गेले कानडी देशांत, तिथं मागविली पैठणी , पैठणीचा रंग उदी फीका, कागदावर लिहून धाडते फिक्क्या रंगाची घेऊं नका, वाकडी नथ , दुहेरी फासा , गेले बंगाली देशां , तिथ घेतले तोडे, तिथं घेतल्या विरोदी कोयर्‍या, जोडण्याची घडण मोठी नक्षीदार, तिथं घेतल्या गोठ पाटल्या,हाती मनगटी दाडल्या, तिथुन परत लेणं झालं, हैदराबादला, तिथ घेतल जडीताचं मंगळसूत्र , तिथ घेतली टीका पानाडी , तिथ घेतले हजाराचे मोती, नथीला बसीवली टीक, कुडकाला बसवले मोती, अशी लेणारीन कोणे होती, जाधवाची सून नेणती. सासु सासर्‍याच नांव घेतलं पुसून, सराफानं घेतली खूण, तिथून परत येणं झालं, वसलशाच्या पोटीं उतरलं समुद्राच्या काठीं , मोत्या पोळ्याला केली शालुची ओटी, तिथून परत येणं झालं , पहिला मुक्काम कुठं ? कानगांवच्या पठं, दुकानामधीं ऊभे कुडयाला बसवले झुबे, तिथून परत येणे झालं, दुसरा मुक्काम कुठं तर तासगांवच्या पेठं. तिथ घेतली मोहनमुदी , तिथून परत येण झालं . तिसरा मुक्काम कुठं? सातार्‍याच्या पेठं तिथ घेतली मोहनमाळ , तिथून परत येणं झालं. चौथा मुक्काम कुठं ? पंढरपूरच्या पेठं तिथं घेतला खळणीचा शालू, तिथं घेतला मलमलीचा सदरा,तिथ घेतला जरीचा मंदील, तिथ आली सर्व शृंगाराला शोभा. तिथून येणं झालं, पांचवा मुक्काम कुठं माढ्याच्या पेठं, तिथ घेतली तांदळ्याची लिंबोळी, तांदळ्याची लिंबोळी, पांचपदरी शेजारी, मोत्याची गजरी,तिथून परत येणं झालं, सहावा मुक्काम कुठं ! पुण्याच्या पेठं तिथं घेतला कुलपाचा कारदोरा, तिथून परत येणं झालं,सातवा मुक्काम कुठं ! बारशीच्या पेठं , तिथं घेतली कुडलं,तिथून परत येणं झालं, आठवा मुक्काम कुठं ? मुबईच्या पेठं तिथ घेतली सरपळी, तिथून येणं झालं. नववा मुक्काम कुठं ? सांगलीच्या पेठं तिथं घेतली घोसाची, वजरटीक, तिथून परत येणं झालं. दहावा मुक्काम कुठं ? दहाव्या मुक्कामाला काढंलं आगीनगाडीचं तिकीट. आगिनगाडी सुटली वार्‍याच्या पळीं उतरले मोहळ्च्या स्टेशनावरी. तिथं घेतली घुंगराची गरसोळी, स्वामी आले, आनंद झाला. आकरावा मुक्काम कुठं ? सोलापूरच्या पेठं. तिथं केला सर्व बाजार, रुपये झाले हजार, त्याची गणती कोणी केली ? सोलपूरच्या सराफानें, तिथून परत येणं झालं. बाराव्या मुक्कामाला आले आपल्या घरीं, जडीताचं मंगळसूत्र गाठविलं तुळजापुरीं. स्वामी आलें आपल्या घरीं. श्रृंगार ठेवला, मंदीरीं जाऊनी बसलें, मैदानीं ऊन ऊन पाणी विसणलं घंगाळांत, जलदी अंगोळ करा, ताट काढून तयारी गेलें मंदीरीं सर्व शृंगार घातला अंगावरी, शंभर गांवच्या सोनाराची पारख केली. आपल्या जीवाची कसोशी केली पण x x x राव माझ्या जडीताच्या मंगळसूत्राची घडण नाहीं बरोबर झाली.

अभ्या.. 28/02/2018 - 15:57
हा ऐकलाय आधी थोड्याफार फरकाने. मोहोळ, बार्शी, पंढरपूर, तुंलजापूर, सोलापूर, माढा, जवळपास सर्व गावे आमच्याइथलीच म्हणून आपला वाटला. भारीय. उखाण्यांची स्पर्धा ठेवली पाहिजे. ;)

पिवळा डांबिस 01/03/2018 - 00:42
हा इतका लांबलचक उखाणा म्हणजे पंगतीतल्या इतरेजनांचा छळ आहे! आपण तर बुवा वधू हैदराबादेत गेलेली असतानांच समोरच्या पानातल्या जिलबीचा (वधूसकट) तुकडा मोडला असता!! बाकी स्वतःच्या लग्नातल्या उखाण्यातच इतकं बोलणारी बायको हा त्या नव-नवर्‍यासाठी धोक्याचा इशारा नव्हे काय? ;) केला इशारा येता-येताच!! :)

महेश हतोळकर 01/03/2018 - 14:25
बाकी स्वतःच्या लग्नातल्या उखाण्यातच इतकं बोलणारी बायको हा त्या नव-नवर्‍यासाठी धोक्याचा इशारा नव्हे काय? ;)
एवढे खंडीभर दागिने घेऊन वर मंगळसुत्राची कंप्लेंट आहेच.

मार्मिक गोडसे 28/02/2018 - 15:10
छान लेख. उखाण्यामुळे सर्वांसमोर आपल्या जोडीदाराचे नाव घ्यायची संधी मिळते, एरव्ही वडीलधाऱ्यां समोर पतीला नावाने हाक मारली की डोळे वटारले जातात. एक नॉनव्हेज उखाणा- मटणात मटण बोकडाचे मटण ***रावांच्या कोटाला हाडकाचे बटण.

अनिंद्य 28/02/2018 - 15:58
उखाणे जोरात आहेत :-) उखाणा महाराष्ट्राची खास ओळख आहे. पिताश्री एक किस्सा सांगतात त्यात गावातील एक 'सलमा बी' पुने कु आई बारीस नदी कु आया लोंढा सय्यद भाई मेरे पीछे घोळता है गोंडा असा उखाणा घेते :-)

किसन शिंदे 28/02/2018 - 16:27
ग्रामीण उखाण्यांचा बाज थोडा वेगळा असतो, त्याचे काही नमुने - - हंड्यावर हंडे सात, त्यावर साखरेची परात, ---- भर्ताराचं नाव घेते येऊ द्या मला घरात
हा उखाणा कधी ऐकला नव्हता, पण एकदा एका पंगतीला उखाणा घ्यायला सांगितल्यावर आयत्यावेळी मलाही असंच काहीसं सुचलं. हंड्यावर हंडे सात, त्यावर ठेवली कळशी,_______चं नाव घेतो मी जाम आळशी. =))

स्मिता. 01/03/2018 - 02:16
@पैसाताई, उखाणा आहे की निबंध!! ;) माझ्याकडून थोडीशी भर: चांदिच्या पेल्यात गुलाबाचे सरबत, ---रावांशिवाय मला नाही करमत

नूतन 01/03/2018 - 11:09
सर्वांच्या अभिप्रायांबद्दल आणि ज्ञानात भर टाकल्याबद्दल धन्यवाद

आर्या१२३ 07/03/2018 - 11:32
मस्त उखाणा पैसाताई!! पण याला जानपद उखाणा म्हणतात हे माहीत नव्हत. एवढा उखाणा घेइस्तोवर समोरच्याचे पेशन्स काय रहात असतील. :) अहिराणीमधे एक आहे असाच खण खण कुदयी मण मण माती उभारल्या भिंती चितारले खांब अडकीत्याला लावले बदाम साती भाऊ मालेगावले जाउ मालेगावनं धोतर सोलापुरनी चादर सोलापुरहुन आणले तीन खण मी म्हणते मला, सासू म्हणते मला नणंद म्हणते मला, जाऊ म्हणते मला ...... राव म्हणतात फार जुलूम केला

श्वेता२४ 07/03/2018 - 13:00
फक्त माझ्या नवऱ्या्च्या नावाप्रमाणे त्यात बदल केला होता. खण खण कुदळी मण मण माती उभारल्या भिंती चितारले खांब सासूबाईंच्या पोटी जन्मले राम राम मी म्हटलं नाव नाही घेतलं नावाकरीता उभारला मंडप मंडपाबाहेर उभा गोवर्धन माझ्या धन्याचं नाव आहे हर्षवर्धन!
लेखनविषय:
संस्कृती
वाङ्मय
भाषा
उखाणे
लेखनप्रकार
आस्वाद
माहिती
विरंगुळा

समोरच्या कोनाड्यात उभी हिंदमाता....

कथा, कादंबऱ्या, काव्य, प्रवासवर्णन, आत्मचरित्र, लघुनिबंध, नाटकं, लोकसाहित्य, समीक्षा इत्यादी विविध प्रकारांचा साजशृंगार चढवून आपली मराठी भाषा सजली आहे, नटली आहे. पण बहुधा फक्त महाराष्ट्रात आणि मराठी संस्कृतीतच आढळणाऱ्या एका प्रथेत सादर होणारा साहित्य प्रकार म्हणजे - शुभप्रसंगी उखाण्यात नाव घेणं. साहित्य प्रकार म्हणून जरी याची विशेष गणना होत नसली, तरीही मराठी भाषेच्या साजशॄंगारातील हा एक छोटासा पण सुबक दागिना. उखाण्यात पतीचं नाव घेण्याची सुरुवात सहसा मुलीच्या लग्नापासून होते. (अर्थात नाव घेण्यात पुरुषांचाही समावेश असतोच).

(खुरपणी)

ज्ञानोबाचे पैजार ·

एस 29/12/2017 - 19:54
कविता आवडली. विग्दद म्हंजे काय? आमचेकडे टंकनिका नसली तरी किरकोळ टंकनचुका दुरुस्तीचे काम आनंदाने करून दिले जाईल. (करायचे आहे काय?)

ज्ञानोबाचे पैजार 30/12/2017 - 09:39
ते अ‍ॅचकुली "विदगद" असे लिहायचे होते, पण गलतीसे मिस्टेक हो गया, आणि नजरेतन सुटला. तुम्हाला जमत असेल तर पलिज दुरुस्त करा. हा विदगद पहिल्यांदा भेटला तो ज्ञानेश्वर माउलिंच्या "परिमळु विदगदु रे भ्रमरा" मधे. नंतर बर्‍याच वेळा तो कुठे कुठे सापडत गेला. बरेच दिवस तो मनात घोळत राहिला आणि शेवटी इकडे तो वापरायची संधी मिळाली. पण नजरचुक झाली. पैजारबुवा,

नाखु 29/12/2017 - 20:55
निंदणी, खुरपणी मुळे तण माजत नाही हे खरे असले तरी बाल्यावस्थेत असलेल्या कोमल कविमनास किती यातनामय वेदना होत असतील याची कल्पना पैजारबुवांना नसावी याचं आम्हाला आश्चर्य वाटले असं मिपाकरांना वाटत असेलही पण ते सहज स्वाभाविक आहे हे मी विनम्रपणे नमूद करतो आहे​ मा माहीतगार यांच्या कडून प्रेरणा घेऊन फक्त ४१ शब्दात वाक्य लिहीण्याचा प्रयत्न करणारा नाखु बागकामवाला

माहितगार 29/12/2017 - 22:37
मा माहीतगार यांच्या कडून प्रेरणा घेऊन फक्त ४१ शब्दात वाक्य लिहीण्याचा प्रयत्न करणारा नाखु बागकामवाला
:)) __/\__ पण क्रेडीट ओव्हर टू लो. टिळक, शालेय वयात आम्ही कळून दोन सवयी शालेय धड्यांमधील टिळकांकडून घेतल्या (पण इतर नाही(; ताटात वाढलेल्या पदार्थाबद्दल सहसा तक्रार करावयाची नाही , आणि दुसरे हि लांब पल्ल्यांची आता कालबाह्या झालेली सवय. असो. आठवणीने आमच्या मानस गुरुंची विद्या आपणास अवगत झाल्या बद्दल आपला लो. टिळक गौरव पुरस्कार देऊन गौरव करत आहे. :) बाकी पैजार बुवांना खुरपणी आणि शेतकी कामांसाठी आमच्या शुभेच्छा.

ज्ञानोबाचे पैजार 30/12/2017 - 10:16
आपण आमच्यावर वृथा संशय घेत आहात ती कोमल कलिका खुडण्याचा आमचा कोणताही मानस नव्हता आणि नाहीये हे मी अतिशय नम्रपणे सांगु इच्छितो. आपले बालक सुदृढ़ असावे अशी इच्छा बाळगणारे पालक आपल्या बालकाला पोलिओची लस टोचतातच. लस टोचल्यावर बालकाला वेदना होणार, त्याला ताप येणार हे त्यांना ठाउक असते. पण त्यावेळी ते मन घट्ट करतात. आमची काहीशी अवस्था ही कविता लिहीताना झालेली होती. पैजारबुवा,

एस 29/12/2017 - 19:54
कविता आवडली. विग्दद म्हंजे काय? आमचेकडे टंकनिका नसली तरी किरकोळ टंकनचुका दुरुस्तीचे काम आनंदाने करून दिले जाईल. (करायचे आहे काय?)

ज्ञानोबाचे पैजार 30/12/2017 - 09:39
ते अ‍ॅचकुली "विदगद" असे लिहायचे होते, पण गलतीसे मिस्टेक हो गया, आणि नजरेतन सुटला. तुम्हाला जमत असेल तर पलिज दुरुस्त करा. हा विदगद पहिल्यांदा भेटला तो ज्ञानेश्वर माउलिंच्या "परिमळु विदगदु रे भ्रमरा" मधे. नंतर बर्‍याच वेळा तो कुठे कुठे सापडत गेला. बरेच दिवस तो मनात घोळत राहिला आणि शेवटी इकडे तो वापरायची संधी मिळाली. पण नजरचुक झाली. पैजारबुवा,

नाखु 29/12/2017 - 20:55
निंदणी, खुरपणी मुळे तण माजत नाही हे खरे असले तरी बाल्यावस्थेत असलेल्या कोमल कविमनास किती यातनामय वेदना होत असतील याची कल्पना पैजारबुवांना नसावी याचं आम्हाला आश्चर्य वाटले असं मिपाकरांना वाटत असेलही पण ते सहज स्वाभाविक आहे हे मी विनम्रपणे नमूद करतो आहे​ मा माहीतगार यांच्या कडून प्रेरणा घेऊन फक्त ४१ शब्दात वाक्य लिहीण्याचा प्रयत्न करणारा नाखु बागकामवाला

माहितगार 29/12/2017 - 22:37
मा माहीतगार यांच्या कडून प्रेरणा घेऊन फक्त ४१ शब्दात वाक्य लिहीण्याचा प्रयत्न करणारा नाखु बागकामवाला
:)) __/\__ पण क्रेडीट ओव्हर टू लो. टिळक, शालेय वयात आम्ही कळून दोन सवयी शालेय धड्यांमधील टिळकांकडून घेतल्या (पण इतर नाही(; ताटात वाढलेल्या पदार्थाबद्दल सहसा तक्रार करावयाची नाही , आणि दुसरे हि लांब पल्ल्यांची आता कालबाह्या झालेली सवय. असो. आठवणीने आमच्या मानस गुरुंची विद्या आपणास अवगत झाल्या बद्दल आपला लो. टिळक गौरव पुरस्कार देऊन गौरव करत आहे. :) बाकी पैजार बुवांना खुरपणी आणि शेतकी कामांसाठी आमच्या शुभेच्छा.

ज्ञानोबाचे पैजार 30/12/2017 - 10:16
आपण आमच्यावर वृथा संशय घेत आहात ती कोमल कलिका खुडण्याचा आमचा कोणताही मानस नव्हता आणि नाहीये हे मी अतिशय नम्रपणे सांगु इच्छितो. आपले बालक सुदृढ़ असावे अशी इच्छा बाळगणारे पालक आपल्या बालकाला पोलिओची लस टोचतातच. लस टोचल्यावर बालकाला वेदना होणार, त्याला ताप येणार हे त्यांना ठाउक असते. पण त्यावेळी ते मन घट्ट करतात. आमची काहीशी अवस्था ही कविता लिहीताना झालेली होती. पैजारबुवा,
लेखनविषय:
बालकथा
उखाणे
इंदुरी
मटणाच्या पाककृती
औषधोपचार
कृष्णमुर्ती
काव्यरस
काणकोण
कोडाईकनाल
गरम पाण्याचे कुंड
पेरणा खुरपणी संयम संपला संतापाने, फुलला माझा श्वास लागलात जर मागे माझ्या, घेइन मिपा संन्यास ||१ || इक्षुदंडी कविता लिहिता, धावत येती टवाळ प्रतिसादांच्या उतरंडीने, मन होते किती घायाळ ||२ || पान खाऊन येती दाजीबा पिंकाच्या टाकीत चुळा, चार शब्दही कौतुकाचे लिहीले न माझ्या भाळा ||३ || एकएक प्रतिसाद वाचून माझे अंगअंग शहारले श्वास होतो विग्दद, हे माझे विश्वची न उरले |||४ || प्रतिसादांनी तुमच्या राया स्वत्व माझे हरवले कॅलेंडरी कविता करता माझे भान हरपले ||५ || असेल तुमची प्रीती म्हणूनी, कितीदा दुर्लक्ष मी क
Subscribe to उखाणे
© 2026 मिसळपाव