जे न देखे रवी...

Rohini Mansukh's picture
Rohini Mansukh in जे न देखे रवी...
28 Jan 2020 - 10:14

अनामिक

भटक्यांना जसं
गाव नसतं
प्रत्येक नात्याला
नाव नसतं

ओळखदेख नसताना
आपण कुणाशीतरी हसतो
तीच तर पहिली पायरी
आपण तिथेच तर फसतो

कधीकधी एकमेकांशी
रंगतात गप्पा
हळूहळू व्यापू लागतो
मनातील कप्पा

बंधु, सखा, प्रियकर
नक्की कोण ते ठरत नसतं
आपल्याच भावनांचं आकलन
आपल्याला होत नसतं

पाषाणभेद's picture
पाषाणभेद in जे न देखे रवी...
27 Jan 2020 - 21:57

एकदा तरी माती व्हावे

एकदा तरी माती व्हावे

कधीतरी इतरांच्या पायी जावे
एकदा तरी माती व्हावे

नको राग लोभ कशाचा
मी माझाच नाही आहे सर्वांचा
नको व्यर्थ माझे माझे करावे
एकदा तरी माती व्हावे

दैन्य इतरांचे पाहून
मग कळते मी किती सुखी ते
आपलेच सुख आपल्याला टोचावे
एकदा तरी माती व्हावे

परशु's picture
परशु in जे न देखे रवी...
24 Jan 2020 - 17:48

"शर"

माझ्या वडिलांची ५० वर्षांपूर्वीची कवितांची डायरी सांभाळून ठेवली आहे. वडील पत्रकार, कवी, संपादक होते. तरुण असतानाच गेले. त्या डायरीतील कविता खाली टंकत आहे. कवितेतला मला फारसा गंध नाही. मिपाकरांकडून जर काही रसग्रहण झाले वा प्रकाश पडला तर बरे ह्या उद्देशाने मिपावर टाकत आहे.

"शर"

Sumant Juvekar's picture
Sumant Juvekar in जे न देखे रवी...
21 Jan 2020 - 23:17

मास्तरा- जाशिल कधि परतून?

माझी ही एक कविता मी फार पूर्वी लिहिली होती. त्यानंतर काही मास्तर घरी येऊन मला फुकट गणित शिकवू लागले आणि ती संधी साधून या कवितेचा सूड म्हणून त्यांनी मला सडकून चोपले!!!

Sumant Juvekar's picture
Sumant Juvekar in जे न देखे रवी...
21 Jan 2020 - 23:12

मास्तरा- जाशिल कधि परतून?

माझी ही एक कविता . त्यानंतर काही मास्तर घरी येऊन मला फुकट गणित शिकवू लागले आणि ती संधी साधून या कवितेचा सूड म्हणून त्यांनी मला सडकून चोपले!!!

चांदणशेला's picture
चांदणशेला in जे न देखे रवी...
21 Jan 2020 - 22:10

वणवा

गाव माझं सारं पेटलं
फुलांचं रान होरपळून गेलं

कुणी घातला हा विषारी विळखा
सोडूनी गेला कुठे दूर सखा
पापण्यांकाठी दु:ख ओलं थरथरलं

सुना झाला हा हिरवा मळा
जाळला कुणी माझा सुर्य कोवळा
डोळ्यांत आभाळ निळं गहिवरलं

केला तुझ्यासाठी प्राणाचा आडोसा
उरात भडकलेला वणवा विझवू कसा
देहात साऱ्या आठवणींचं जहर पांगलं

अबोलघेवडा's picture
अबोलघेवडा in जे न देखे रवी...
21 Jan 2020 - 09:49

कुणी स्पेस देता का रे स्पेस?

(वैयक्तिक सुखांपुढे इतर सगळं तुच्छ वाटणाऱ्या जोडप्यांना समर्पित)

सुखांची बिलकुल कमी नाही, मस्तच चाललंय आमचं
स्पेस मात्र मिळत नाही, काय बरं आता करायचं

येता जाता सिनेमे बघून, खुशालचेंडू जिणं जगतोय
महिन्याकाठी पोशाखांवर भरमसाठ खर्च करतोय
चंगळवादी मन झालंय, आयुष्य झालाय बाजार
स्पेस मात्र मिळत नाही, दाखल करू का तक्रार?

Rohini Mansukh's picture
Rohini Mansukh in जे न देखे रवी...
21 Jan 2020 - 09:46

वास्तव

प्रियकरं प्रेयसींना
शिळेने साद घालत आहेत
पण गॅसवरील कुकरच्या
शिट्ट्याच शेवटी खऱ्या आहेत

ते म्हणतात हृदयरुपी
हिरे अमूल्य आहेत
पण बाजारात बटाटे
४० रुपये किलो आहेत

त्यांच्या ओठांवर कविता
अन् मनांत गाणी आहेत
पण घराघरांतून
महागाईची रडगाणी आहेत

चांदणशेला's picture
चांदणशेला in जे न देखे रवी...
14 Jan 2020 - 19:09

चांदणं चाहूल

सांगू कशी मी खुळी प्रीत
मोडू कशी उभ्या जगाची रीत

तुझ्या वाटेवर धावते ही नजर
येशील का शोधीत माझे घर
अनोळखी सुरांचे उमलून आले गीत

लागली तुझीच रे काळीजओढ
ह्रदयाला झाला वेदनेचा स्पर्श गोड
चंद्रसावल्यांनी मोहरली काळोख्या मिठीत रात

हळूच आली तुझी चांदण चाहूल
स्वप्नातल्या पाखराची पडली वेडी भूल
दडवू कसे हसऱ्या ओठांतले गुपित

Rohini Mansukh's picture
Rohini Mansukh in जे न देखे रवी...
14 Jan 2020 - 08:38

मला कुठे शोधशील ?

वाहत असेल झरा संथ
त्याच्या काठाशी बघ
पाण्यात पाय बुडवून
बसले असेन स्तब्ध

बहरली असेल बाग
एखाद्या झाडापाशी बघ
फुलांशी हितगूज करत
पाहत असेन पाखरे स्वच्छंद

हिरवाळलेला डोंगर
त्याच्या माथ्यावर बघ
घोंघावता वारा अंगावर घेत
असेन स्वतःच्याच विचारात गर्क

Rohini Mansukh's picture
Rohini Mansukh in जे न देखे रवी...
8 Jan 2020 - 15:24

हातचं राखून

दात नाही
यावे दिसून
हसतो आम्ही
हातचं राखून

सर्वांपासून
लपून छपून
रडतो आम्ही
हातचं राखून

वजनावर
डोळा ठेऊन
जेवतो आम्ही
हातचं राखून

पहाटेचा गजर
लावून
झोपतो आम्ही
हातचं राखून

करत नाही
मनापासून
मदत करतो
हातचं राखून

रोहित रामचंद्रय्या's picture
रोहित रामचंद्रय्या in जे न देखे रवी...
3 Jan 2020 - 18:21

अनुवादित - अनिकेतन

ओ माझा चेतना
ह्वा तू अनिकेतन

रूप रूपांना ओलांडून
कोटि नावांना पार करून
छातीनी चीरून भावचा भाला
ओ माझा चेतना
ह्वा तू अनिकेतन

शंबर धर्मांचा भुसकट पाखडून
सर्व तत्वांने मागे सोडून
दिगंताचा शेवटपर्यंत चडून
ओ माझा चेतना
ह्वा तू अनिकेतन

रोहित रामचंद्रय्या's picture
रोहित रामचंद्रय्या in जे न देखे रवी...
3 Jan 2020 - 17:09

अनुवादित मंकु तिम्मन कग्ग - १

गवत ह्वा डोंगरा खाली
घराला मोघरा ह्वा
दगड ह्वा कष्टांचा पाऊस पडला तरी
गुळ साखर ह्वा दीन दलिताला
सर्वांत मिसळून जा मंकु तिम्मा
- कन्नडा मूल 'डी वि गुंडप्पा'

अनाहूत's picture
अनाहूत in जे न देखे रवी...
3 Jan 2020 - 09:11

दिल की बाते

खुद को आईने में देखकर जरूर इतराना
जिनके हम जैसे दिवाने होते है
उनका खुदपर गुरूर करना लाजमी है
और हाँ खुबसुरत तो तुम हो ही पर
आज तो रोजसे ज़ादा हसीन दिख रही हो
क्या करू प्यार ही इतना है
के तुझे देखे बिना तेरा चेहरा पढ लेता हूँ
इसका मतलब ये ना समझ लेना
की तुझे देखे बिना ही खुश हूँ
मेरी तो हर सुबह तेरा चेहरा देख कर ही शुरू होती है

खिलजि's picture
खिलजि in जे न देखे रवी...
31 Dec 2019 - 17:16

फिटेल का हे ऋण माझे

फिटेल का हे ऋण माझे

विवंचना आत दाटली

याच काळजीने मीच माझी

वर जागा शोधली

रोप मीच लावले

बघून स्वप्न उद्याचे

काय ठावं , याच जागी

इथेच सुळी चढायचे

रोज रोज तोच सूर्य

तीच आग ओकतो

रोज रोज मीच का पण ?

तेच तेच भोगतो

मीच जर का अन्नदाता

रिक्त का रे चूल माझी ?

घेतला नांगर हाती

तृप्ति २३'s picture
तृप्ति २३ in जे न देखे रवी...
28 Dec 2019 - 16:01

Whatsapp Romantic Shayari

Whatsapp Romantic Shayari

खामोश दिल हमारा
सब कुछ सह लेता है….
तेरी याद मे शायद
ये दिल युही रोये जाता है…

Whatsapp Romantic Shayari

गणेशा's picture
गणेशा in जे न देखे रवी...
27 Dec 2019 - 13:05

वृक्षतोड...

दिसतील ती झाडे, कापीत चाललो मी
होऊन मेघ काळा, शापित चाललो मी

श्रुंगार झडून गेला, गर्भगळीत निस्तेज वृक्ष
पानगळीत श्वास गुंतलेला शोधीत चाललो मी

झाले उन्हाळे अनेक, ओसाड उदास राने
ओले अधीर अश्रू, कुरवाळीत चाललो मी

पसरला गहिरा अंधार, झाकोळला आसमंत
दिशाहीन प्रवासात, ऐटीत चाललो मी

ज्ञानोबाचे पैजार's picture
ज्ञानोबाचे पैजार in जे न देखे रवी...
27 Dec 2019 - 12:17

(प्रच्छन्न)

प्रेरणा अर्थात

ती विडंबित कविता
धूसर होऊन
विरून जाते

कधी उचकापाचक
करता करता
अवचित दिसते

पुन्हा विडंबन ते
प्रतिक्रियांच्या
पल्याड नेते

अन् नकळत हसू
अवखळसे
ओठांवर येते

चिवट कवी हे
घाव विडंबित
सोशीत राहतो

अनन्त्_यात्री's picture
अनन्त्_यात्री in जे न देखे रवी...
27 Dec 2019 - 11:21

प्रसन्न

ते विस्मृत गाणे
धूसर होऊन
विरून जाते

पण नेणीवेच्या
अथांग डोही
अवचित दिसते

मग पुन्हा गीत ते
शब्दांच्याही
पल्याड नेते

अन् नकळत अश्रु
झरताना
ओठांवर येते

मग पुन्हा पुन्हा मी
घाव सोसुनी
लढत राहतो

अन् कितीही हरलो
तरी खळाळून
प्रसन्न हसतो

bhagwatblog's picture
bhagwatblog in जे न देखे रवी...
26 Dec 2019 - 12:13

कविता: शब्द

शब्दांनी केला शब्दांवर घाव
विसरलो शब्द राहिला नाही ठाव

माणसांनी केला शब्दांचाच खेळ
आता कसा घालू शब्दांना मेळ

अवधानांनेे झाला शब्दांवरच वार
कशी लावू आता शब्दांना धार

अविश्वासाने केला शब्दांचाच घात
शब्दांनी करायची अविश्वासा वर मात

शब्दांनी केला नात्यातच बुद्धिभेद
एकत्र येऊन सारू नात्यातील मनभेद