जे न देखे रवी...

खग्या's picture
खग्या in जे न देखे रवी...
18 Jan 2017 - 18:56

अव्यक्त भावना ही, शब्दांविनाच बोले

अव्यक्त भावना ही, शब्दांविनाच बोले,
अस्वस्थ मम मनाला उमजून तेच आले ..

डोळ्यांमधून स्वप्ने, आरास आज झाली..
स्वप्ने तुझीच मजला, माझ्यामध्ये मिळाली ..
ओठी फुलून आले, माझे अबोल गाणे..
अस्वस्थ मम मनाला उमजून तेच आले ..

किरण कुमार's picture
किरण कुमार in जे न देखे रवी...
18 Jan 2017 - 18:17

बाप फितूर झाला.........

जीवनात दूखा:ने डोळ्यात पूर आला
तू हासला जरासा ,थकवा दूर झाला

तू जन्मलास अन मी जगलो असा नव्याने
प्रारब्ध गवसला जो, निशब्द सूर आला

उचलता हात बाळा, दिधला जरी धपाटा
काहूर मनी माझ्या, भरुनी उर आला

इवले हात रेखिती आभाळावर नक्षी
तू रागावला कधी, चंद्रास खूर आला

तूझी पावले उन्ही,बघता या मेघांनी
भिजवण्या धरणी,पाऊस आतूर झाला

वृंदा१'s picture
वृंदा१ in जे न देखे रवी...
18 Jan 2017 - 13:20

वडील

कुणाच्या विचारांचा दर्जा कुणी ठरवू शकत नाही पण माझ्या वडिलांबद्दलच्या कवितांना घाणेरड्या प्रतिक्रिया आल्या. मला अशा लोकांकडे दुर्लक्ष करायचे असते हे माहीत आहे. मला खरेच त्यांची कीव...कीव येते.कुठलाही माणूस असे दुर्गंधीयुक्त विचार घेऊन मोठा होत नसतो.

स्वामी संकेतानंद's picture
स्वामी संकेतानंद in जे न देखे रवी...
17 Jan 2017 - 20:38

(कुणाच्या फांदीवर कुणाची आर्ची)

अत्यंत अर्थहीन, स्वैर आणि अजागळ विडंबन सादर आहे!

कुणाच्या फांदीवर कुणाची आर्ची?

कशासाठी चढवावे टेकू देऊन?
झाड होते कुणासाठी मूळ रोवून?
जमतात येथे कुणी मुव्हीज बघून!
तरी कशी आणतात घरातुनी खुर्ची?

लोक सारे येती येथे बुलेटवरून
वृक्ष जाती वजनाने वाकून झुकून
फांदीवर घेती सेल्फी झोकून झोकून
म्हणती हे वेडे पीर, 'चढू फांदी वरची!'

तिरकीट's picture
तिरकीट in जे न देखे रवी...
17 Jan 2017 - 15:42

चिमणी

अर्धी बोबडी चिमणी हाक
डोळ्यांमधली चिमणी झाक
अधुनमधुन फेंदारलेले
नकटे नकटे चिमणे नाक.......

चिमणे तोंड, चिमणे केस
चिमणे हात, चिमणा वेश
काही कारण नसतानाही
रागवण्याचा चिमणा आवेश

तुझे मन चिमणे चिमणे
असेच फुलवत राहेन मी
दोघेही राहु अगदि असेच....
चिमणी तु, चिमणा मी.....

अनन्त्_यात्री's picture
अनन्त्_यात्री in जे न देखे रवी...
16 Jan 2017 - 10:44

दुस्तर हा घाट

प्रवासाच्या प्रत्येक
वाकणा-वळणावर
तुझ्या भेटीचे भास

खात्री होती........
तू गहन ग्रन्था॑तून गवसशील,
भोळ्या भक्तीतून भेटशील,
उपभोगाच्या उबगातून उमजशील,
कठोर कर्मकाण्डातून कळशील,
प्रखर प्रज्ञाचक्षू॑ना प्रतीत होशील,
प्रकाण्ड प्रमेया॑तून प्रकटशील....

कर्रोफर नमुरा's picture
कर्रोफर नमुरा in जे न देखे रवी...
14 Jan 2017 - 17:41

शिव शिव

कुणी छापिती शिवमुख ध्वजी
कुणी घालिती राजमुद्रा करी
शिवरायांची तत्वे न कळे काही
दाढी वाढवून जो तो आरशात पाही

© कर्रोफर नमुरा

वृंदा१'s picture
वृंदा१ in जे न देखे रवी...
14 Jan 2017 - 15:52

वडील

थंडी आहे खूप
ढगांत घ्या गुरफटून
आम्हां सगळ्यांची माया
ऊब देईल आतून .....

वृंदा१'s picture
वृंदा१ in जे न देखे रवी...
14 Jan 2017 - 14:38

वडील

प्रत्येक सणावाराला
तुमच्या स्पर्शाचं गोंदण आहे
मी केवळ एक क्षुल्लक खडा
पण मला तुमचं सोन्याचं कोंदण आहे ....

ज्ञानोबाचे पैजार's picture
ज्ञानोबाचे पैजार in जे न देखे रवी...
12 Jan 2017 - 11:42

(डोलकरांचे मनोगत)

(डोलकरांचे मनोगत)

पेरणा अर्थातच

शतदा भरला एक प्याला शेवटचा
मी तृप्त पाहुनी खंबा हा टिचर्सचा
रिचवले हजारो पेग मी उदरात
सदैव राहो, दरवळ हा गोल्ड फ्लेकचा

Pradip kale's picture
Pradip kale in जे न देखे रवी...
11 Jan 2017 - 18:42

पहाट धुके २

नमस्कार. हि माझी दुसरी कविता. माझ्या पहिल्या कवितेचे नाव देखील पहाट धुके हेच होतं. दोन्ही कवितां मधे काहीही फरक नाही. फक्त शब्दरचनेत बदल आहे. फरकच नाही तर मग हि कविता लिहली कशासाठी असेहि वाटु शकते. तर निसर्गाचे अनेक अवतार आहेत, कधी शांत वाटनारा निसर्ग अचानक रौद्र रूप घेतो तर कधी इतका रम्य वाटतो की आपण याच्या प्रेमात पडतो.

अनन्त्_यात्री's picture
अनन्त्_यात्री in जे न देखे रवी...
11 Jan 2017 - 14:46

निळावन्ती

मग निळ्या दरीतुन हाक
येताच काफिला उठला
नक्षत्रजडित रात्रीला
हु॑दका अनावर फुटला

त्या निळ्या दरीच्या गर्भी
घननीळ गूढसे काही
नि:शब्द काफिला भोगी
ती पिठुर रानभुल देही

काफिल्यात विरघळताना
गारूड निळेसे पडले
की स्वप्न निळावन्तीचे
मी माझ्यावर पा॑घरले

किरण कुमार's picture
किरण कुमार in जे न देखे रवी...
11 Jan 2017 - 11:29

बोलू नकोस काही

बोलू नकोस काही
मज कळतात भावना त्या
नको आठवू पुन्हा
मज स्मरतात यातना त्या

तू शब्द होवूनी यावे
मजसंगे बोलायाला
मी स्तब्ध उभा केव्हाचा
तूजसंगे चालायाला

तू गीत होवूनी यावे
त्या माझ्या वाटेवरती
मी आतूर उभा केव्हाचा
अन काटे अवतीभवती

कवि मानव's picture
कवि मानव in जे न देखे रवी...
10 Jan 2017 - 15:49

सावरकरांचे मनोगत

सावरकरांचे मनोगत मांडण्याचा प्रयत्न केला आहे - ते मातृभूमी ला उद्देशून हे सांगत आहेत

शतदा नकार मज राजमुकुट सोन्याचा,
मी तृप्त पाहुनी काळ हा स्वातंत्र्याचा,
घेऊन हजारो जन्म तुझ्या उदरातून,
मी सदैव राहीन, दास तुझ्या चरणांचा !!

श्रीकृष्ण सामंत's picture
श्रीकृष्ण सामंत in जे न देखे रवी...
9 Jan 2017 - 10:18

एका लग्नाची ऐकीव गोष्ट.

(गद्य,पद्य वेचे.)

तू मला पहायला आला होतास
सफेद प्यॅन्ट अन सफेद फुल शर्ट
काळा सावळा असलास तरी दिसलास स्मार्ट

तू नेसली होतीस अंजरी साडी
ब्लाऊझवर होती नक्षी वाकडी तिकडी
गोरीपान होतीस अन दिसलीस फाकडी

मी कांदेपोहे घेऊन आले होते
तू मान खाली करून बसला होतास
दोन चमचे खाल्यावर वर बघून हसलास
उजव्या गालावरच्या खळीमुळे मोहक दि़सलास

सुर्यान्श's picture
सुर्यान्श in जे न देखे रवी...
7 Jan 2017 - 18:31

प्रीत भेटेल का गं...

हरवलेले गीत भेटेल का गं
प्रथम नेत्रीची प्रीत भेटेल का गं
बघ भावनांचा कल्लोळ झाला
आज तरी वेळ भेटेल का गं ।।

व्यवहारी विचारी पेलून सारी
ह्रद्याशी ह्रद्य खेटेल का गं ।।

तु ग्रृहलक्ष्मी मी अन्नदाता
तु मायाममता मी इःकर्तव्यता
मेळ दोघांचा होईल का गं ।।

गलित तन झाले मन न झाले
आज तरी चांद उगवेल का गं ।।

-सुर्यांश

अॅस्ट्रोनाट विनय's picture
अॅस्ट्रोनाट विनय in जे न देखे रवी...
7 Jan 2017 - 13:14

भक्ष (भयकविता)

अंधारात चालले, चार तरुण मित्र
रस्त्यावर नव्हतं, कुणी काळं कुत्रं.
त्यांना नाही दिसलं, एकजण फसलं

अंधारात चालले, तिन तरुण मित्र
चालले होते मस्तीत,आपल्याच बेफिकर
एकजण नव्हता, त्यांना नव्हती खबर

दोनजण उरले, दोघेही घाबरले
"कोण आहे तिकडे?"
भेदरून ओरडले

चाणक्य's picture
चाणक्य in जे न देखे रवी...
6 Jan 2017 - 18:13

घर

मी ज्या घरात सध्या असतो
त्या घरात आधी रहायचो
माहित होती मला भिंत न् भिंत
कोपरा अन् कोपरा त्या घराचा
आणि सहज जाऊ शकत होतो मी
एका खोलीतून दुस-या खोलीत
.
.
.

अनन्त्_यात्री's picture
अनन्त्_यात्री in जे न देखे रवी...
6 Jan 2017 - 15:27

एक दिवस............

एक ग॑ध हलकासा
सारा दिवस दरवळला

एक उडती नजरानजर
सारा दिवस गुणगुणला

एक स्पर्श ओझरता
दिवस सगळा झिणझिणला

दिवस सरता सरता का
जीव असा हुरहुरला ?

खग्या's picture
खग्या in जे न देखे रवी...
4 Jan 2017 - 19:22

राग (अर्थातच सान्गितिक)

आशयाच्या अंबरांनी शब्द माझा टंच व्हावा
कोरडा माझा उमाळा रोज माधुर्यात न्हावा ..
स्वर टिपेचा बरसुदे त्या भीमसेनी मार्दवाने
सूर शब्दांच्या द्वयाने जीव माझा धन्य व्हावा

सोहिनीच्या आर्जवांनी जीव स्वप्नाळून जावा
जोगिया वा भैरवाने सूर्य गगनी अवतरावा
विभासाच्या त्या सुरांनी नूर दिवसाचा ठरावा
कलिंगडाच्या भैरवाने अंतरात्मा शुद्ध व्हावा ..