तिला पहिल्यांदा पाहिल तेव्हाच मी तिच्या प्रेमात पडलो होतो
तिचे टपोरे डोळे, लांबसडक केस
आणि त्यात माळलेला तो मोगर्याचा गजरा
पण मला ह्यातले काहिच दिसले नव्हते
कारण ती माझ्या कडे बघुन जेव्हा हसली
तेव्हा तिच्या गालावर पडलेल्या खळीने मी घायाळ झालो होतो.
जळी स्थळी, काष्ठी पाषाणी मला तिच दिसत होती
प्रेम ही माझी गरज होती लग्न ही तिची
मी तिची अडचण समजाउन घेतली आणि
मग मी तिच्याशी एक करार केला परत भेटण्याचा.
जस प्रेम एकतर्फि होत तसाच हा करार पण होता
पण शेवटी करार हा करारच असतो
मग मी प्रेम करतच राहिलो आणि
ती लग्न करुन निघून गेली
पण माझा स्वतःवर विश्र्वास होता आणि तिच्यावरही
मी तिची वाट बघत थांबलो
जमले नाही
In reply to जमले नाही by मुक्त विहारि
सहमत. मोकलाया सारखी असेल
कविता आणि कवितेखालचे, (flying
छान!