वावर

नमस्कार मंडळी,

मागे काही दिवसांपुर्वी मिपाचे इस्ट-कोस्ट अन् जर्मनीत बॅक टु बॅक कट्टे झाले. त्याच धरतीवर युकेतही (परत एकदा) कट्टा भरवावा अशी अस्मादिकांना इच्छा झाली.
त्यातच भर म्हणुन की काय, मिपाचे 'निवृत्त' विडंबनाचार्य केशवसुमार यांचेही या महिन्यात युकेत आगमन होत आहे.
हा त्रिवेणी (का द्विवेणी) संगम साधत युकेत कट्टा भरविणे आणि उत्सुक असणार्‍या सभासदांबरोबर या कट्ट्याची पुर्वतयारी करणे या करिता हा सगळा प्रपंच!

असो, केसुशेठ दिनांक २३ ऑगस्ट रोजी 'मोकळे' असल्याने कट्टा याच दिवशी भरवण्याचा मानस आहे.
तरी इच्छुकांनी अधिक माहिती करिता मला अथवा केशवसुमारांना व्यनि करणे.....

सहभागी होणारे सभासद मला भ्रमणध्वनीद्वारे संपर्क करु शकतात.
माझा भ्रमणध्वनी क्र. -> ०७९१८७२२२५६

निवेदन संपले!

- (ब्रिटिश) टिंग्या
संयोजक,
युके मिपा कट्टा क्र. २

नमस्कार मंडळी !
आज सूर्यग्रहण आहे हे आपणाला माहितच आहे. नासाच्या या संकेतस्थळावर (http://www.nasa.gov/multimedia/nasatv) चीन मधून दिसणारे ग्रहण थेट दाखवत आहेत.

या स्थळाची माहिती मला आताच समजली. नासाचे हे स्थळ जागातल्या अश्या काही घडामोडी नेहमीच थेट दाखवते असे दिसते आहे. म्हणजे पुढील वेळेस सुद्धा या स्थळाकडे लक्ष ठेवल्यास काही चांगले बघायला, ऐकायला मिळेल.

या स्थळावर अजून काही स्वारस्यपूर्ण सापडल्यास कृपया प्रतिसादात लिहावे.

अवांतर : या सारख्या तत्कालिन महत्वाच्या सूचना, सुचवण्या करण्यासाठीच खरेतर खरडफळा आहे असे वाटते. पण नासाच्या संस्थळाचा दुवा पुढे सुद्धा उपयोगी पडेल असे वाटल्याने लेख इथे लिहिला.

आपलाच,
--(ग्रहांकित) लिखाळ.

जी.एम.आर.टी. ला सहल काढायचा बेत ठरतो आहे.
जायंट मीटरवेव्ह रेडीओ टेलिस्कोप : http://www.misalpav.com/node/2738
जी.एम.आर.टी. ला अभ्याससहल: http://www.misalpav.com/node/2738#comment-38198
मी आत्ताच माझ्या एका बॉसशी बोलले. त्याच्या म्हणण्याप्रमाणे, आपण जर आपला एक ग्रुप घेऊन गेलो तर चालेल. आपल्याला फक्त वाहतूक आणि जेवण यांची व्यवस्था करावी लागेल. तेव्हा पुण्या-मुंबईच्या मिपाकरांना जर रस असेल तर आपण काहीतरी प्लॅन करू शकतो.
माहितीजालावर लिहिलं आहे की फक्त शुक्रवारीच तिथे जाता येईल. पण आपल्या मिपाच्या जनतेला जर इतर शनिवार-रविवार चालणार असतील तर आपण तसा प्लॅन करू शकतो.
कोणकोण येणार आहे त्यानी कळवावे म्हणजे वाहने वगैरे प्लॅन करता येईल.
या धाग्यावर कळवा.

वि.सू. :- शीर्षक वाचून घाबरू नका...गंभीर काहीच नाही खाली! वाचून बघा....

गेल्या आठवड्यात कामामुळे आणि करामुळे -- दोन्ही कर, आपले हात; सदा-सर्वकाळ गुंतले होते, त्यामुळे इथे येणे जमलेच नाही...नाही म्हणायला तल्ल्फ फार व्हायची पण सी.ए. आणि टॅक्स चे टेंशन ह्यामुळे हालत फारच खराब होती....त्यात पुन्हा मिसळपाव विड्रॉवल सिंड्रोम मुळे जिवाला फारच घरघर लागून गेली होती बुवा....सदर इसम (मीच कि हो!) आता बराच बरा आहे , आणि आज दुपारपासून जेवणानंतर केवळ मिसळपाव चा खुराक चालू केल्यामुळे तब्येत झपाट्याने सुधारत आहे!

अरे खरच....५-६ दिवसांनी येऊन बघतो तर इथे तर मेजवानीच...पिडाकाका, रामदास, भडकमकर मास्तर...सगळेच बढिया!!!!!!!!!!!!
अजून किती पक्वांनाकडे नजर गेली नाही ते माहितच नाही...छे! फारच बॅकलॉग राहिलाय बुवा...कधी वाचायचे एवढे सगळे? त्याचेच टेंन्शन येतेय.....आता निदान दिवसातले २ तास तरी फक्त वाचायला देले पाहिजे रोज...(स्वगत :- नाहितरी स्वतः लिहितो ते कळते का स्वतःला तरी, वाच कि त्यापेक्षा पिडाकाका, रामदास, भडकमकर मास्तर आणि तशा भारी मंडळींचे!!)

छे!छे!छे! किती सारं वाचायचं.....आणि काम तर संपत नाही. मंडळी, तर तुम्हाला काय वाटते?
आपल्या ह्या हव्याहव्याशा मिसळपाव विड्रॉवल सिंड्रोम चे काय करायचे?

आज मिसळपाव बद्दल टाईम्स ऑफ इन्डीयाच्या पुणे मिरर या वर्तमानपत्रात बातमी आली आहे.
मिसळपावकरांनी बंगलुरूमध्ये झालेल्या बॉम्बस्फोटाबद्दल जी तात्काळचर्चा केली आणि त्याला बंगलुरूवासी मिपाकरांनी दिलेल्या प्रतिसादाबद्दल त्यात माहिती दिलेली आहे.
मिसळपावचा एक फोटो (स्नॅपशॉट) देऊन ५ नं पानावर ही बातमी आहे.

पुणे मिररचे स्वतंत्र संकेतस्थळ नसल्यामुळे बातमीचा मथळा देत आहे.

Potpourri of information
Misalpav.com is one the websites which has been pivotal in relaying news from the blast-torn cities of Bangalore and Ahmedabad.

बंगलुरूच्या बॉम्बस्फोटानंतरची परिस्थिती आणि त्याकाळात मिसळपाव वर घडलेल्या घडामोडींबद्दल त्यात माहिती दिली आहे. बातमीचा शेवटचा परिच्छेद खाली देत आहे.

Misalpav is an interactive platform in Marathi and was started by Tatya Abhyankar, who hails from Thane. There are many subjects and discussion platforms available on Misalpav.

नीलकांत

कवड्या तुझी धाव आहे
शुन्या कडून शुन्या कडे
पंच्याऐंशी वाचनांनंतरही
नि:शब्द जालाचे कडे

ऐकून होतो मायाजाली
दुर्लक्षील्या जातो जो नडे
समजती अनुभवांती वेडे
सरळास लाभती वाकडे

प्रतीसाद आभास मायावी
असतील काही सत्यही थोडे
का अट्टाहास करशी भूलीचा
जाणूनी पाखरू दूर जाया उडे

बंगळूर बॉम्बस्फोटानंतर मिसळपाववर जी काही चर्चा घडली त्याची दखल थेट सकाळसारख्या माध्यमाने घेतली आणि तेही त्यांच्या ई-सकाळच्या अपडेटस्‌मध्ये.

यावरून मिसळपावचे महत्त्व दिवसेंदिवस वाढत चालले आहे याचाच प्रत्यय येतो.

आपला,
पु़णेरी मिसळपाव.

'मिसळपाव' उघडलं आणि केशवसुमाराचे विडंबन नाही असे दिवस माझे तरी फार थोडे गेले. पान उघडल्यावर 'काव्या'च्या विभागात केसुशेठचे एखादे फर्मास विडंबन वाचायचे आणि पुढच्या उद्योगाला लागायचे हा माझा शिरस्ताच झाला होता म्हणा ना.
परवा केसु ने निवृत्तीची घोषणा केली आणि विनंत्या, आर्जवे, कविता, विडंबने, प्रतिविडंबने यांचा पाऊस पडला.
केसु आणि निवृत्त? असं काय झालं? मलाही थोडे बावचळल्यासारखे झालं खरं आणि मी ही एक विडंबन करण्यास उद्युक्त झालो. काही लोकांनी त्याच्या ह्या निर्णयाबद्दल खुषीही व्यक्त केली त्याची काव्यप्रतिभा आता मोकळी होईल अशा शुभेच्छाही दिल्या.

व्यक्तिशः मला काय वाटलं ते सांगायला खरं तर मी हे लिहायला बसलो आहे. माझी अवस्था एका डोळ्यात आसू आणि दुसर्‍यात हसू अशी झाली.
आसू अशाकरता की सहाजिकच एका विलक्षण प्रतिभावंत विडंबकाच्या काव्यकृतींना आपण मुकणार हे नक्की झाले. केसुशेठसारख्या प्रतिभावंताला हा निर्णय घेताना काय यातना झाल्या असतील ह्याचा एक लुडबुड्या विडंबक म्हणून मला थोडाफार अंदाज येऊ शकतो!
आणि हसू अशाकरता की रसिकांची वाहवा मिळत असतानाच, सेंचुरी मागून सेंचुरी सुरु असतानाच निवृत्त व्हायला फार धैर्य लागतं ते केसुशेठने दाखवलं, प्रसिद्धीच्या मोहाला, टाळ्यांना न भुलता त्याने त्याला जो निर्णय त्याच्या मनाशी प्रामाणिक वाटला तो घेतला. मला त्याबद्दल त्याचं कौतुक वाटतं! शिवाय तो 'अनिरुद्ध अभ्यंकरच्या' वेशातून उत्तमोत्तम गझला द्यायला समर्थ आहेच त्यामुळे आपण सर्वस्वी त्याच्या प्रतिभेला मुकणार नाही हे ही नक्की आहे.

विडंबन हे एका दुधारी शस्त्रासारखे आहे असं मला वाटतं!
एका बाजूला विडंबन ही एक कला असली तिचं स्वतंत्र अस्तित्त्व मूळ कलाकृती शिवाय नाही असा आक्षेप घेतला जातो. विडंबनाचे काम हे दुय्यम दर्जाच्या प्रतिभेचे आहे असेही काही जणांना वाटत असेल. मला व्यक्तिशः तसे वाटत नाही. उत्तम कलाकृतीतून तितकेच किंवा कधीकधी मूळ कृतीहून सरस विडंबन घडलेले आपण बघतो तेव्हा हे पटते. मुळात चांगली काव्यप्रतिभा असणे हा अत्यावश्यक घटक आहे. लय, ताल, मीटर, चपखल शब्द निवडणे आणि त्यांचा तोल सांभाळणे, ह्या सगळ्याची एक उपजत आणि नंतर अभ्यासाने कमावलेली जाण असणे अत्यंत गरजेचे आहे. कच्चा माल निवडतानाची एक पारखी नजर असली तर आत हिरा कोठे दडलेला आहे तो नेमका बाहेर काढणे जमते!

त्याचवेळी दुसर्‍या बाजूला विडंबन हे एखाद्या व्यसनासारखे आहे. एकदा त्याची चटक लागली की मानवी रक्ताची चटक लागलेल्या वाघासारखी अवस्था होते! दिसली कविता की घाल चरकात, ऐकले गाणे की वळ कडबोळे! डिसलेक्शिया असलेल्या व्यक्तीसारखे शब्द नाचायलाच लागतात डोळ्यांसमोर आणि वेगवेगळ्या कल्पना डोक्यात पिंगा घालायला लागतात. अवस्था वेड्यासारखी होते. ते विडंबन कधी एकदा पूर्ण करतो आहे असे होऊन जाते. त्याला रसिकांच्या वाहवाने तर आणखीनच उधाण येते. झिंग चढते. पुढचे कधी? कच्चा माल कुठे? शोध संपत नाही, उसंत मिळत नाही. टीका झाली की कुठेतरी वाईटही वाटते. वाटतं आता 'एकच कविता' मग पुरे, मग नंतर करणार नाही पण तसं घडत नाही नवीन काहीतरी डोळ्यांसमोर येतेच आणि नव्या जोमाने तो 'एकच प्याला' तोंडाला लावला जातोच!

वयाच्या ५० व्या वर्षापर्यंत सचिनने सेंचुर्‍या मारतच रहाव्यात असे आपल्याला वाटणे स्वाभाविक आहे पण एक अनुभवी, प्रगल्भ खेळाडू म्हणून कुठे आणि कधी थांबायचे ह्याबद्दलचा व्यक्तिगत निर्णय आपण एक चाहते म्हणून सन्मानानेच घेऊ, कितीही दु:ख झाले तरी! तसेच माझे झाले आहे. मला आत कुठेतरी एक अतीव समाधान आहे की केशवसुमार ह्या दुष्टचक्राचा भेद करून यशस्वीरीत्या बाहेर आला. आणि त्याच्या ह्या निवृत्तीच्या निर्णयाचे मी स्वागतच करतो आहे, कितीही दु:ख झाले तरी!

चतुरंग

मनःशांतीचा शोध घेत होतो
खूप दिवसांपासून
याहूवर शोधले,
रेडीफवर आलो जाऊन
विकिपिडिया पाहिले
नेट काढले गूगलून

भाषा पाहिली बदलून
चित्रेही शोधत राहिलो
शब्द झाले फिरवून
ब्लॉग्जही वाचत फिरलो

निवांत क्षणी एका
उघडले डोळे, उजळली कांती
लॅपटॉप बंद झाला
सापडली मनःशांती

भारनियमनाचा मला कळलेला
हा एकमेव फायदा
बाकी तीच महागाई, तेच राजकारण
आणि तोच कायदा

-ॐकार

चला पटकन वाट कसली बघता !!

यातल कुठल निवडू बरं ??

पेटव नीट निखारे पेटव,,मस्त भाजली गेली पाहिजेत..

आत्ता कस...चला सोय बरोबर झालीय...

आहाहा लय मस्त.. भाजण्याचा आवाज पण यायला लागला बरं का मंडळी..

ही अशी रचुन ठेवली काय्,,पण माझा वाला कणस किधर को गया ?

अच्छा भाजतोय तर...या टोकाने भाजतोयस ठीक आता जरा दुसर्‍या बाजुने भाज पाहु...

आत्ता कसं दोन्ही बाजुने नीट भाजल जातय..

चला लिंबु-तिखटमीठ लावुन तयार होणार तर..लिंबाची चव मस्तच लागते..दाताला..ओठाला....

खाने के वास्ते एकदम रेडी..
काय तोंडाला पाणी सुटल का ??

(दाने दाने पे लिखा हे खाने वाले का नाम) असे म्हणणारा..
मदनबाण.....