भयानक

माझी आवडती कविता 'कणा' इथे वाचता येईल. कुसुमाग्रजांची माफी मागून:

"ओळखलंत का 'सर' मला", खवत आला कोणी
आयडी होता ओळखीतलाच, अशुद्ध होती वाणी

तासभर रुसला, नंतर हसला, बोलला व्यनी पाहून
कंपूबाज पाहुणे आले, गेले ऊतमात घालून

आपलीच खव असल्यागत द्व्यर्थी संवाद बरळले
संपादक स्वस्थ राहतील कसे, काही खडे वगळले

अवांतर नडले, प्रतिसाद उडले, धागे वाचनमात्र झाले
रडण्यासाठी माझ्याकडे खरड-व्यनी राहिले

डुप्लिकेट फौज घेऊन संगे, 'सर' आता लिहीतो आहे
नवीन प्रतिसाद देतो आहे, नविन रिक्रूट जमवत आहे

कात्रीकडे हात जाताच रडत रखडत हसला
"संपादन नको सर जरा कंपूबाज हटवा!"

(सर उवाच)

"मला नाही त्यांनी सोडलं, सोड तुझा बाणा
तुम्हीतरी सर्व आयडींनी मला 'आपलं म्हणा!'"

झेंडू-grudge (अर्थात 'झेंडूच्या फुलां'वरचा माझा grudge)

A xyz family's peace rests on the lack of sexual tension within it;it is an oasis from the lusts of the world.

हे वाक्य 'Maximum City' ह्या सुकेतु मेहतालिखित पुस्तकातील आहे.अधोरीखित शब्द एका हिंदु समाजाबद्दल असल्याने बदलला आहे.
Oasis :1. a fertile place in a desert where water rises to ground level
2.a pleasant area or period in the midst of difficult situation.

सौजन्य : माझ्या मोबाईलमधील ऑक्सफर्ड डीक्शनरी.
हींदी अर्थ,
1. शाद्वल
2. नख़लिस्तान
सौजन्य :Google translate.
मला ह्या वाक्यातील सर्व शब्दांचा अर्थ समजतो,पण संदर्भ लागत नाहीये.तेव्हा जाणकारांनी मदत करावी.
संपादकांनी एका ओळीचा धागा म्हणत ह्याला delete करु नये,ही विनंती.

आत्ताच एका चर्चेत एक महावाक्य वाचलं आणि लक्षात आलं की हा तर समस्त विडंबकांसाठी अफलातून कच्चा माल आहे. तेव्हा म्हंटलं आपणंच एक मिपावर छोटीशी स्पर्धा आयोजित करु.

युद्ध माझा राम करणार | समर्थ दत्तगुरु मूळ आधार |
मी वानरसैनिक साचार |रावण मरणार निश्चित ||
|| इति अनिरुद्ध महावाक्यम् ||

ह्या धाग्यावर जो ह्या महावाक्याचे सर्वात दर्जेदार बिडंबन करुन दाखवले त्याला ह्या आठवड्याचा बिडंबक पुरस्कार देण्यासाठी मी स्वतः सरपंचाकडे शिफारस करेन.

तर लोकहो येउद्यात एक से एक विडंबने.

नाचत नाचत येई परा
आला फुफाटा निराशा विसरा ||धृ||

सँडल वाजता टकटक टकटक
झोत ब्याटरीचे पहाती सरसून
स्टुल देई दाखवत कोपरा
नाचत नाचत येई परा ||१||

क्याफे अवघा स्वर्ग होईल
स्वप्न कालचे सत्य होईल
आनंदूनी घेई हलकेच वारा
नाचत नाचत येई परा ||२||

लयीत पावले तिची पाहुनी
हळुच बघे मान वाकउनी
सुर हलका धरुनी हाकारा
नाचत नाचत येई परा ||३||

तुम्हाला वाजते का थंडी.
आणि कळपाची भीती.
का भरलाय तुम्हाला ताप.
तोंड दाबुन बुक्क्याचा मार.
शब्दांना नसते दु:ख.
फक्त ओझे वाहणारे आपण.
सवत आनली म्हणे.
ग्यानबाची बायको हरवली.
आता जास्त विचारत नाही.
कारण तुमच्याकडे उत्तर नाही.
राम रावण युध्द होणार
अनिरुध्द मिशा पिळणार
मी झाडावर लपणार
।। निश्चित ।।
ही कविता संपादकांना अडचणीत तर नाही ना आणनार??????????

.
.
.
कविवर्य भावसार.

आज आम्ही पण एक नंबर घेउन 'मैत्रीचा प्रस्ताव' मांडणार आहोत्,नकार येणार नाही............पण आलाच तर रात्री धुडगुस घालणार हे नक्की!
पण खरच असा धुडगुस नाही घालायचा आम्हाला,उगाच मित्रांना आज त्रास नको.मी ज्या व्यक्तीला आज मैत्रीसाठी विचारणार आहे,त्या व्यक्तीला मी फक्त ३-४ दीवसच भेटलो आहे(४ महीन्यांपुर्वी).आम्ही त्या दीवसांत खुप बोललो पण त्यांनंतर मी 'हीच्याशी जवळीक वाढ्वली तर परीक्षेत १२ वाजतील' म्हणुन तिच्याशी कायमचा संपर्क मोडुन टाकला.(संपर्क ठेवायला नंबर नव्हताच ती गोष्ट वेगळी!)
आज तिला मैत्रीसाठी विचारायच आहे.बोलण फोनवर होईल.'मी कोण' हे थोडक्यात सांगुन होईल.
पण सुरवात कशी व काय करावी??
व नंतर बोलण कस वाढवायच्,नक्की काय बोलायच?

काही सुचवाल का??

निवेदनः संपादकांच्या अधिकारांबाबत नाराजी व्यक्त करून वातावरण कलुषित केल्याचे प्रायश्चित्त म्हणून काही दिवस स्वसंयमाची रजा घ्यायचे ठरवले होते. त्यामुळे गढुळलेले वातावरण निवळेल असे वाटले होते.

परंतु दुसर्‍या बाजूकडून अपेक्षित असलेला संयम दिसला नाही. आणि मुद्दाम खाजवून काढल्याप्रमाणे धागे -- धागे येत राहिले. (आणि ते उडाले नाहीत). म्हणून प्रायश्चित्त रद्द करून पुनरागमन करीत आहे. ते धागे उडाले नसल्याने हा ही उडणार नाही अशी अपेक्षा आहे.

अजून एक: कविता या लेखनप्रकारात माझा पहिलाच प्रयत्न आहे. त्यामुळे यातल्या व्हेटरन्सनी सांभाळून घ्यावे ही विनंती.

कोणती युक्ती अता मी वापरू |
लोकशाही फार लागे वावरू ||

जाहले निर्माण नव येथे जरी |
आणि वाढे आमुची संख्या जरी ||

मूळ कारण लोकशाही, ती सरेना |
दीन, पदभ्रष्ट तिज कैसे करू ||

जाब हे कंटक अम्हा पुसती कसे |
काय मी येथे तयाला उत्तरू ||

"तो न मी" हे पालुपद मी सांगतो |
घाम फ़ुटतो पाहता त्या रूबरू ||

माझिया सत्तेस काही धार नाही |
सर्व शक्ती मालकाची "क्या करूं?" ||

क्रमश: - ?

डिस्क्लेमरः

१.(सहज यांच्या प्रतिसादावरून) = वरील वर्णन प्रत्येक पाध्यांना लागू नाही. किंवा सगळे पाध्ये असाच विचार करतात असे नाही.
२. काही पाध्यांशी झालेल्या संपर्कात "नेहमी सगळ्याच गोष्टी उघड करता येत नाहीत" असा सूर होता. त्यामुळे समोर दिसणार्‍या गोष्टींतून सदस्यांचे काय समज होऊ शकतात याचे उदाहरण म्हणूनही ही कविता पाहता येईल.

नितिन थत्ते

प्रेरणा... भर बाजारात पाध्यांनी फोडलेले थोबाड.

वस्ती लेखकांची स्थिरावलेली होती
हाव पाध्यांची उफाळलेली होती

नशा हो सत्तेची नित्य चढत होती
भूक जुगाडाची चाळवलेली होती

प्रतिसादांत त्या मैथुनी क्लांतता* नव्हती
तरी लाईन तिरकी सर्वच उडवली होती

प्रतिसाद डिलीट ही चाल धूर्त होती
मैत्रीमधेच "त्या" त्यांची मने गुंतली होती

नव्या पाध्यांचे चाळे पुन्हा बहरती
जुन्या नानाची ओळख त्यांना नव्हती

* असे शब्द असलेले लेख प्रतिसाद उडवले जात नाहीत असे समजल्यावरुन.

हे घ्या आणखी एक...

कायदा हातात
घेवून ते चालायचे
कधी अफगाण
कधी पाकिस्तान मधे दिसायचे...

जीव सांभाळत
चालत असतांना बोलत असतांना
असंच मुठीत घेवून आपणजगायचे
सगळ्यांना बजावुन सांगायचो

कायद्याच्या रुळावरुन
कधीतरी त्यांची गाडी घसरली
फाशीचे सुळ मात्र वाट पहात आहेत
चातकासारखी कधी येतात... अफजल टु कसाब

विडंबन यज्ञात आमची एक शुल्लक आहुती

हातात झाडू
घेवुन आम्ही झाडायचो
ती एका कोपर्‍याला साफ ठेवायची अन्
मी दुस-या कोपर्‍याला साफ ठेवायचो

झाडू सावरत
झाडत असताना पुसत असतांना
रस्ते प्रत्यक्षातही चकाकायचे
एकमेकांना हलकेच चोरुन बघायचो

मुकादमाच्या गाडीवरून
कधीतरी तिची ड्यूटी बदलून गेली
मी मात्र मारतो झाडू रस्त्यांवरून
झाडूवाल्यासारख्या कायम...हा कोपरा ते तो कोपरा.