मुक्त कविता

निर्णय

चाणक्य's picture
चाणक्य in जे न देखे रवी...
15 Aug 2017 - 10:54 pm

मान्य आहे ते सत्तेत होते
मान्य आहे त्यांनी स्वप्नं दाखवली
मान्य आहे ते तुमचे 'आदर्श' होते
त्यांच्यातले बरेच जण
खरे असतील
हेतूही स्वच्छ असतील बहुतांशी
आणि काही जण त्यांनीच घेतलेल्या निर्णयाच्या
विरोधातही असतील
पण कदाचित
निर्णायक क्षणी समोर आलेली
त्यांची काही अपरिहार्यता असेल
किंवा त्यांना, तुम्हाला सगळ्यांना
घाईसुद्धा झाली असू शकते...
ईतकी वर्षं लढा दिल्यावर
समोर विजय दिसत असतानाची घाई

कवितामुक्त कविता

~~~मैत्री~~~

Swapnaa's picture
Swapnaa in जे न देखे रवी...
12 Aug 2017 - 3:00 pm

~~~मैत्री~~~

आपसुक ओळख
सगळ्यात निखळ,

आपुलकीचं नातं
सर्व सामावून घेतं,

जीवनाच्या मेळाव्यात
भेटतात अनेक,

मनाच्या कोपऱ्यात
मैत्रीचं विशेष,

रक्ताच्या नात्या पलिकडचं
सर्वात अधिकतमच,

एका हाकेत
निस्वार्थ सोबत,

जणु ओंजळीत
मैत्रीची गाठ,

सुख शांती ची शिदोरी
दुख जाई दूर कोसवरी,

हक्काचं रागावणे
क्षणांत माफ करणे,

हातात हात
कायमची साथ,

अलगद प्रवास
सुखाचा सहवास,

डोळ्यांत आठवणी
अन,निःशब्द मैत्री....

कवी- स्वप्ना..

कवितामुक्त कविता

((तो मला आवडत नाही))

माम्लेदारचा पन्खा's picture
माम्लेदारचा पन्खा in जे न देखे रवी...
11 Aug 2017 - 11:34 pm

पेर्णा- निओ यांची कविता "ती मला आवडते"

जेव्हा तो त्याच्या पार्टीनंतर तर्राट होऊन
माझ्या अंगाशी कसाही झोंबतो
तेव्हा तो मला आवडत नाही

जेव्हा किरकोळ वादातून तो मला
हिंसकपणे Get out you bitch म्हणतो
तेव्हा तो मला आवडत नाही

माझ्या खरं बोलण्यावर, समजावल्यावर
मलाच लाथाबुक्क्याचा प्रसाद मिळतो
तेव्हा तो मला आवडत नाही

मी एकटीच आवरून बाहेर जाताना
तो एकटक संशयानं बघतो
तेव्हा तो मला आवडत नाही

कवितामुक्तकविडंबनअनर्थशास्त्रअभय-काव्यअभय-लेखनआता मला वाटते भितीकाहीच्या काही कवितामुक्त कवितारतीबाच्या कविताकरुण

साडेपाच इंच !

माम्लेदारचा पन्खा's picture
माम्लेदारचा पन्खा in जे न देखे रवी...
9 Aug 2017 - 10:04 pm

माझं मन कायम ह्या साडेपाच इंची चौकटीत वावरणारं . . . .
आजूबाजूला काय चाललंय हे पाहूनही न पाहिल्यासारखं करणारं . . .

काही वेगळं दिसलंच तर डोळे असूनही ह्या स्मार्ट खेळण्यातूनच बघतो. . .
मग समोर खाद्यजत्रा असो की प्रेतयात्रा . . तोच निर्विकारपणा असतो !

कधीकधी मरणही टिपतो मी दुसऱ्याचं कारण असं चित्र वारंवार कुठे दिसतं ?
कासावीस होतो फक्त तेंव्हाच जेव्हा बॅटरी उतरते किंवा इंटरनेट नसतं !

जगात असूनही जगाशी परत जोडण्यासाठी जपतो मी पासवर्ड. . . . .
आपण आणि आपला अंडा "सेल", कोणी माणुसकी करता का फॉरवर्ड ?

वावरकवितामुक्तकसमाजव्यक्तिचित्रअभय-काव्यइशाराकाहीच्या काही कविताफ्री स्टाइलमुक्त कविताशांतरस

पुढील पाच मिनिटात

अनन्त्_यात्री's picture
अनन्त्_यात्री in जे न देखे रवी...
8 Aug 2017 - 7:53 pm

पुढील पाच मिनिटात, हे मानवते

"अ" अतिरेकी काळिमा फासतील तुझ्या तोंडाला
"ब" बलात्कारी झुकवतील तुझी मान शरमेने खाली
"क" कोवळी बालपणं विकली जातील बाजारात
"ड" डोकी फुटतील धर्ममार्तंडांच्या एका भृकुटीभंगाने तुझ्या डोळ्यादेखत
ई-पेपर्स सांगून थकतील "अ" "ब" "क" "ड" च्या मिनिटागणिक वाढत जाणाऱ्या किंमती

रोम-रोम जळताना तुझ्या जीर्ण-शीर्ण त्वचेच॑
हे उत्सवी फिड्ल कोण वाजवतंय न थांबता?

कवितासमाजमुक्त कविता

जेथे जातो तेथे....

चामुंडराय's picture
चामुंडराय in जे न देखे रवी...
4 Aug 2017 - 7:37 am

जेथे जातो तेथे तो माझा सांगाती
चालतो तयाला हाती धरुनिया

गेलो कोठेही तरी देतो आधार
दाखवितो मार्ग सदैव मजला

सगळे ते नम्बरं ठेवी ध्यानी नीट
कनेक्टेड रात्रंदिन केलो देवा

तयासी मी सदा खेळतो कौतूके
नेट वरी सुखे संचार अंतर्बाही

बॅटरी होता डाऊन जीव कासावीस
धाव घेतो सत्वर चार्जर कडे

इंग्रजी, मराठी टाईपतो वेगे
त्यानेची अंगठे बहाद्दर केलो देवा

जगात नेटवर्क्स विविध अनेक
ड्युएल सिमकार्ड वापरी प्रसंगी

बॅलन्स तो संपतो असा भरभर
रि-फिलचे बळ अंगी देई देवा

विडंबनमुक्त कविता

दिंडी

अनन्त्_यात्री's picture
अनन्त्_यात्री in जे न देखे रवी...
9 Jul 2017 - 3:13 pm

अभिजात सुमारांची बहुश्रुत दिंडी
लॅपटॉपी कीबोर्डाचे चटचट अहिर्निश टाळ
निष्क्रिय मत-मतांतरांचे डब्ब दुतोंडी मृदंग
वैचारिक साठमारीचे गुगलपुष्ट निर्दय घोडरिंगण
जितं मया च्या एकेकट्या भेसूर आरत्या

तिथे सुदूर चंद्रभागेकाठी
काळाभोर त्याच्या अट्टल दगडी मौनातल्या शयनी एकादशीत
कल्पांतापर्यंत अकिम्बो

कवितामुक्त कविता

उगवता सूर्य आणि तो

अनिकेत कवठेकर's picture
अनिकेत कवठेकर in जे न देखे रवी...
2 Jul 2017 - 7:33 pm

उगवत्या सूर्याला पाहून तो छद्मीपणानं म्हणाला
तुझं उगवतं रूप फार फसवं आहे मित्रा
सकाळच्या किरणांना कोवळं म्हणण्यापेक्षा दुबळं म्हटलं पाहिजे
कारण मी तुझं हे शतकानुशतकाचं राहाट गाडगं पाहून कंटाळलोय
संध्याकाळी मावळताना हसलेलं आणि उगवताना वैतागलेलं पाहिलंय
तरीही तुझा उदयच लोकांना का आवडतो अस्त का नाही?
उगवत्याला दंडवत मावळत्याला का नाही?
सूर्य म्हणाला
ज्याच्याकडं काम असतं त्यालाच जग हात जोडते
काम संपत आलं की लगेच त्यालाच रद्दीत काढते
मग रक्त आटवलं तरी जग दखल घेत नाही
तुम्ही नष्ट झालात तरी जगाचं आडत नाही

कवितामुक्त कविता

भूमिपुत्र आणि काळी आई

अनिकेत कवठेकर's picture
अनिकेत कवठेकर in जे न देखे रवी...
2 Jul 2017 - 7:30 pm

आकाशाकडे डोळे लावून बसलेल्या
त्याच्या सुकल्या डोळ्यांनाही भिजवेल एवढं पाणी
त्याला द्यायला सरकार तयार नव्हतं
त्याला दिलेल्या अश्रूंचाही कोटा त्यानं खर्च केला होता
कधी मरणारं जित्राब पाहून
कधी सावकाराला जमीन विकून तर
कधी हातातोंडाशी आलेलं पिक अवकाळी पावसानं झोडपलेलं पाहून
अपयशाच्या पहिल्या पायरीवरच जगत
त्याच्या अनेक पिढ्या काळ्या मातीत मिसळल्या
पण त्या समिधांनीही भूदेवता प्रसन्न झाली नाही
की लक्ष्मी देवतेने भरभरूनवआशीर्वाद दिला नाही
सावकार रूपी लक्ष्मीपुत्रांच्या दावणीला मात्र त्याचं नशीब बांधलं गेलं ते कायमचंच

कवितामुक्त कविता

व्याकुळकथा

अनिकेत कवठेकर's picture
अनिकेत कवठेकर in जे न देखे रवी...
2 Jul 2017 - 7:26 pm

तो शुद्धीवर नव्हता तेव्हा
कोणीतरी त्याला नकळत जमिनीवर उतरवलं
आणि अनोळखी टापूमध्ये त्याची पावलं त्याच्या इच्छेविरूद्ध पडू लागली
आजुबाजूच्या अनोळखी लोकांनी त्याच्या रडण्याचा आनंद घेतला
तो ओळखीचा संकेत समजून
त्याने तो प्रदेश आपलाच असण्याचा समज करून घेतला
पहाटवेळच्या आश्वासक आवाजांतून आणि स्पर्शांतून
दररोजच्या सूर्योदयांच्या विभ्रमांतून
याच्याही डोळ्यांमधीळ काळ्या बाहुल्यांच्या पडद्याआडच्या मनात
काही इंद्रधनुष्यं दबा धरून बसली
सूर्य जसा जसा वर येऊ लागला
तसे पहाट स्वनांच्या इंद्रधनुष्यांमागे याची अबोध पावलं

कवितामुक्त कविता