टंकलेखन साहाय्य
सामर्थ्यदाता : गमभन !
कला
स्केच..
प्रेषक भाग्यश्री ( गुरू, ०८/०७/२००८ - ०५:४१) .आज दुपारी हे चित्र काढलं.. पहीलाच प्रयत्नात हे असं आलं.. अजुन एकदा दोनदा मी नक्कीच हे काढणार आहे.. कारण खूप सुधारणा लागतील अजुन..पण माझ्या मते, नऊवारी साडी,चेहर्यावरचे किंचीत दुख्खी एक्सप्रेशन्स बर्यापैकी जमलेत.. चारकोल वापरणं अजुन नीट जमत नाही. तुमची काय सजेशन्स?
एक क्षण निसटू गेला..
प्रेषक स्वाती फडणीस ( सोम, ०८/०४/२००८ - १९:०६) .एक क्षण निसटू गेला..
.
हिरव्यागार पानाच्या टोकाशी..
थांबून राहिलेला थेंब,
पांढर्या शुभ्र स्पार्टेक्सवर..
साचलेल्या पसाभर पाण्यात,
टप्पकन पडला...
एक लाट उंच उसळली..
पाण्यात आणि मनात!
एकाच वेळी!!
क्लिक!!!
अल्बम मध्ये लावण्याजोगी,
अजून एक आठवण..
लगोलग आत गेले..
वाट बघत बसलेले रंग गोंजारले..
हळूच कुंचले मोकळे केले..
आणि गेले..
रंग ओले करण्यापुरतं पाणी आणायला..
तो थेंब तो क्षण!!!
तेव्हड्यात वाहून गेला..
छ्या!!!
जाऊदे!
मूड नाही आज!
म्हणताच कागद कोरा राहिला...
एक क्षण निसटू गेला..
======================
स्वाती फडणीस.............. २९-०७-२००८
शुभेच्छा!!
प्रेषक प्राजु ( शनी, ०८/०२/२००८ - २३:४४) .माझ्या सगळ्या मिपा कुटुंबातील मित्र आणि मैत्रीणींना मैत्रीदिनाच्या हार्दीक शुभेच्छा! आपली मैत्री अशीच वृद्धींगत होत राहो हीच ईशचरणी प्रार्थना!!!
गंध अलौकिक याचा
क्षणभंगूर जीवन जरी
शुभ्र पाकळ्या कोमल
नाजूक नाभी शेंदरी
छंद समर्पाणाचा आगळा
वेड्याने त्या जोपासताना
मातीलाही गंध दिला
फांदीवरूनी ओघळताना
मैत्री व्हावी ऐसी
जिवाला जीव देणारी
जीवन ऐसे सार्थ व्हावे
पारिजात फुला परी...
- प्राजु
मीनाकुमारी यांचा वाढदिवस.....
प्रेषक उदय सप्रे ( शुक्र, ०८/०१/२००८ - ०९:२०) .मिपाकर सप्रेम नमस्कार !
आज मीनाकुमारी यांचा वाढदिवस आहे , त्या निमित्ताने मागे त्यांचे काढलेले एक स्केच इथे जोडत आहे , यावेळी लेख नाही लिहू शकलो - क्षमस्व !
काल महंम्मद रफी यांची २८ वी पुण्यतिथी होती त्या निमित्ताने काही या आठवड्याच्या अखेरीस जमल्यास लिहून मिपा वर देण्याचा प्रयत्न करीन !
तोवर या सोज्वळ नटीला आमची श्रध्दांजली !
उदय सप्रेम
दीर्घ ते लघु(कथा) चित्रपट
प्रेषक देवदत्त ( गुरू, ०७/३१/२००८ - ०१:१७) .मी आतापर्यंत ऐकलेल्या हिंदी सिनेमाच्या नावांत ’मां’ हे सर्वांत लहान व ’जल बिन मछली नृत्य बिन बिजली’ हे सर्वांत मोठे नाव आहे. यात ’मां’ नावाचे ३ सिनेमे येऊन गेले. ’जल बिन मछली नृत्य बिन बिजली’ एकच( ह्या नावाचा सिनेमा पुन्हा बनविणार कोण आणि पाहणार कोण आज काल 
) नंतरही मोठ्या नावाचे सिनेमे येऊन गेले उदा. ’पाप को जलाकर राख कर दूंगा’, ’जुल्म को जला दुंगा’ वगैरे. ते काही जास्त चालले नाहीत. पण नंतर ’हम आपके हैं कौन’, ’दिलवाले दुल्हनिया ले जायेंगे’ हे जरा मोठ्या नावाचे सिनेमे आले जे भरपूर चालले. त्यामुळे तेव्हाही जरा मोठ्या नावाचे सिनेमे काढायची लाट आली. गेल्या काही वर्षांत लहान दोन अक्षरी नावाचेही भरपूर सिनेमे येत गेले. सध्या तर इंग्रजी नावाच्या हिंदी सिनेमांचेही चलन आहे.
तरीही ह्या सर्वात ’हम आपके हैं कौन’, ’दिलवाले दुल्हनिया ले जायेंगे’ जास्त लक्षात राहतात. नुसते चांगले आणि लांब नावाचे सिनेमे म्हणून नव्हे, तर त्यांच्या लांबीमुळे सुद्धा. हिंदी (व मराठीही) सिनेमाची लांबी साधारणत: २:३० तास असते व इंग्रजी सिनेमे १:३० ते २:०० तासांचे असायचे. पण ह्याला अपवाद असणारे हे दोन सिनेमे. हम आपके हैं कौन - ३:४५ तास, दिलवाले दुल्हनिया ले जायेंगे - ३:१५ तास. आणखी काही अपवाद म्हणजे संगम (४ तास), शोले (३:३० तास) व लगान(३:४५). मुख्य म्हणजे हे सर्व सिनेमे तुफान चाललेत. पण म्हणून प्रत्येकाने मोठ्या लांबीचे सिनेमे बनविण्याचा प्रघात नाही आला.
आणखी एक प्रकार जो इंग्रजी सिनेमांतून आला. सिक्वेल. सिनेमाचा पुढील भाग काढणे. ’नगीना-निगाहें’, ’वास्तव-हथियार’, ’स्टाईल-एक्सक्यूज मी’. नुकतेच आलेले ’हेराफेरी- फिर हेराफेरी’ आणि ’सरकार-सरकार राज’. मी ऐकल्याप्रमाणे एन चंद्राने ’स्टाईल-एक्सक्यूज मी’ सोबत तिसरा सिनेमा काढणार आहेत. तसेच ’फिर हेराफेरी’ ही शेवटी असा अडकवून ठेवला आहे की त्यातून पुढे कथा चालू करू शकतात. २००२ मध्ये आलेल्या ’आंखे’चे ही दोन शेवट आहेत. जेणेकरून अर्धवट ठेवलेल्या प्रसंगापासून पुढील सिनेमा चालू करता येईल.
तरी आता लहान लांबीचे सिनेमे बनविणे हे ही जरा फॅशनमध्ये आहे.१:३० तास ते २ तासाचे. तरी हे सर्व एकाच कथेची लांबी होती हो. त्यात मग नवीन प्रकाराची भर घातली राम गोपाल वर्माने. सिनेमा ’डरना मना हैं’. ह्यात वापरल्या सहा कथा. तीन कथालेखक, एक दिग्दर्शक. मग त्याला छेद दिला त्यानेच. ’डरना जरूरी है’. सहा कथा, सात दिग्दर्शक. पण त्या प्रकारातही जास्त कोणी हात मारायचा प्रयत्न नाही केला. ह्यामागचे कारण बहुधा असेल की ते चालले नाहीत. तरी ह्याच प्रकारात मागील वर्षी आला ’दस कहानियां’. १०-१२ मिनिटांच्या कथा. हा सिनेमा मी परवा पाहिला टीव्ही वर. पूर्ण नाही पहायला मिळाला. पण एक फायदा आहे. वेगवेगळ्या कथा असल्याने पुन्हा पाहताना कुठल्याही कथेपासून सुरूवात करू शकतो.
असो, हे सर्व आठवण्याचे कारण म्हणजे आज एका वाहिनीवर नवीन हिंदी सिनेमाची माहिती पाहिली. ’मुंबई कटींग’ नावाचा नवीन सिनेमा येणार आहे. त्यात ११ लघुकथा आहेत. ११ दिग्दर्शक. जवळपास १० मिनिटांची एक कथा, म्हणजे ११० मिनिटे म्हटले तर चित्रपटगृहात जास्तीत जास्त २ तास.
चला पाहूया, हा सिनेमा काय बदल घडवून आणतो ते.
वदनी कवळ घेता.
प्रेषक रामदास ( बुध, ०७/३०/२००८ - २०:२७) . 
स्वाद नावाच्या एका हॉटेल मध्ये गुरुवारी मी न विसरता (विसरणार कसा? उपास असतो ना) साबुदाण्याची खिचडी खायला जातो. कर्व्यांचा , हॉटेलच्या मालकांचा हात सढळ आहे. भरपूर खिचडी देतात. वर्षभरापूर्वी स्वाद चा डायनींग हॉलचं इंटेरीयर परत झालं तेव्हा मी हे पेंटींग मी पाह्यलं. एव्हढं जिवंत चित्र. मी या पेटींगच्या प्रेमात पडलो. कर्व्यांच्या पाठी पडून चित्रकाराचा फोन नंबर मिळवला. भेटीची वेळ ठरवली . आणि ...
माय गॉड ! मला अलीबाबाची गुहा सापडली.पुढचे तीन तास मी मंत्रमुग्ध अवस्थेत!
बाहेर पडलो आणि त्या किमयागारावर लेख लिहायला सुरुवात केली.
तो लेख पूर्ण होईपर्यंत या पेटींगचा आस्वाद घ्या.
या बसा जेवायला.वाफाळते मोदक तुमची वाट बघतायत.
वदनी कवळ घेता......
हे फक्त भारतीय चित्रपटातच घडू शकत.
प्रेषक नितिन गांधी ( सोम, ०७/२८/२००८ - १४:५४) .बाघबानः अमीताभ आणी हेमा हे होळी नंतर (आठवा होली खेले रघुवीरा...गाण) सहा महिन्या करीता एकमेंकापासुन वेगळे होतात (म्हणजेच मार्च पासुन सप्टेंबर) आणी त्या सहा महीण्याच्या कालावधीत ते वेलेंटाईन डे साजरा करतात जो १४ फेब्रुवारी ला असतो ,करवा चौथ पण (जे साधारणता ऑक्टोंबर मधे असते).
आता काही माझ्या क्रिकेट प्रेंमीसाठी ...
लगानः ते म्हणतात की ही कहाणी १९व्या शतकातील आहे (भारत ईंग्रंजाच्या पारतंत्र्यात असतांना). त्या वेळेस क्रिकेट मधील एक षटक हे ८ चेंडु च असायच परंतु पिक्चर मधे ते ६ चेंडुच दाखवलय. कदाचीत आधुनीक क्रिकेट या पिक्चर पासुन शिकलेल असाव.
अमर अकबर एन्थोनी : तीन मनुष्य एकाच वेळेस एकाच माणसाला रक्त देतात?????
खलनायक : पोलीस गुंडा चा शोध ms word document screen ने लावतात.
प्यार तो होना ही था: काजोल ट्रेन मधन पब्लीक टॉयलेट वापरायला उतरते आणी तीची ट्रेन सुट्ते(बिचारी ..तीला कोणी सांगा बर
ट्रेन मधे प्रत्येक कम्पार्टंमेंट मधे चार्-चार टॉयलेट असतात)
तेरे मेरे सपने : प्रीया गील ही बी.ए. शीकत असते आणी एका सीन मधे बस स्टॉप वर तीच्या हातात ELECTRICAL TECHNOLOGY by B L Theraja हे पुस्तक असते ( हीम्मत तर बघा मुलीची)
हे झाले माझे चित्रपट बघतांना चे निरीक्षण आणी तुमचे पण असतील काही...नाही का???
मग वाट कसली बघता येऊ द्यात...........
------नितिन
छायाचित्र परिक्षण - ३ :)
प्रेषक विसोबा खेचर ( सोम, ०७/२८/२००८ - १२:३७) .राम राम मंडळी,
मिपाचे एक सन्माननीय सभासद सूर्य यांनी मिपावर 'छायाचित्र परिक्षण' हे एक सुंदर सदर सुरू केले आहे. याचे पहिले दोन भाग प्रसिद्ध झाले आहेत. त्यात मिपावरील काही तज्ञ छायाचित्रकारांनी संबंधित छायाचित्राबद्दल आपापले विवेचनही दिले आहे.
आज आम्ही सूर्यदेवांच्या परवानगीविना (ते परवानगी नाकारणार नाहीत याची खात्री आहे म्हणून!) हा तिसरा भाग प्रकाशित करत आहोत. मिपावरील छायाचित्र तज्ञांनी व रसिकांनी खालील छायाचित्राचे परिक्षण करावे. आम्ही आमच्या परिक्षणाने सुरवात करत आहोत!
आमचं परिक्षण - आमच्या मते हे चित्र म्हणजे केवळ एक काव्य आहे, साक्षात एक कविता आहे. एक गझल आहे! 
असो,
आपला,
(मनाने अजूनही एफ वाय बीकॉमच्या वर्गातला एक तरूण!) तात्या.