मिसळपाव
चल कही दूर निकल जाये ....(अंतिम)
माझे ही उत्तर तेच. विसरेन कशी. सुहास डोळा मिचकावत म्हणते. दॅट वॉज द टर्निंग पॉईंट.
म्हणजे?
सांगते. पण अगोदर तू सांग तू काय केलेस त्या नंतर सांगते .
मागील दुवा चल कही दूर निकल जाये ....(५) | मिसळपाव
चल कही दूर निकल जाये ....(५)
कोणीतरी मला हातावर थापटी मारतंय. मी भानावर येतो.
ए... काय झाले..... कुठे हरवलास? सुहास मला विचारतेय.
मागील दुवा चल कही दूर निकल जाये.....(४) | मिसळपाव
चल कही दूर निकल जाये.....(४)
एक दोघेजण, कुछ भी नही. मारामारी हुवाच नही. कुछ मजा नही आया. असे त्यांच्या त्यांच्या डच , चिनी , फ्रेंच, स्वाहीली, माओरी किंवा तत्सम भाषेत बोलत निराशेने पुन्हा झोपले.
माझी मात्र झोप पुर्ण उडाली आहे. आजच काय पण पुढच्या आठवडाभर तरी झोपू शकेन असे वाटत नाही. इतका जोरदार धक्का आहे हा.
चल कही दूर निकल जाये....( २)
का कोण जाणे तो तीचा “विल यू प्लीज गिव मी
चल कही दूर निकल जाये....( १)
हॅट साला. फ्लाईट रूट्स पण कसल्या अडनिडी असतात ना. तरी बरंय या वेळेला एकच हॉल्ट आहे. डेट्रॉईट ते पॅरिस आणि तेथून थेट मुंबई. गेल्या वेळेला गेलो भारतात सगळा उलटा द्रविडी प्राणायाम करत... हेलिफॅक्स ते बोस्टन. तेथे एअरपोर्ट बदलायचे तेथून दुबई तेथे नऊ तास वेळ काढत मग मुंबई. प्रवासाचा सगळा चार्मच निघून जातो या असल्या रगाड्यात.
माणुसकीची चेन
कोल्हापूर आगारातून रात्रीची शेवटची एसी बस सुटली.
नेहेमीप्रमाणे बस एकदम full होती.
सीट क्रमांक एक व
दोनवर मुंडासे बांधलेले एक आजोबा आणि आजी बसलेले होते. बस सुटल्यापासून आजीबाईंची सारखी बारीक आवाजात
चिरचिर चालली होती. आजोबा मात्र काहीच बोलत नव्हते. मुलाने एसी बस मध्ये बसवून दिलेले आजीला फारसे आवडलेले नव्हते.
त्यांच्याच मागे एकदम सूट बुटातील एक माणूस बसला होता.त्याच्या
टॅबलेटला हेडफोन लावून आरामात मूवी पहात होता.
सुनी जो उनके आने की आहट.......
सा्नीधपमगरेगरेसा. सानीधपमगरेगरेसा सानीधपमगरेगरेसा.....