मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

बालकथा

लालची कावळा आणी नाचण

कर्नलतपस्वी ·
लालची कावळा आणी नाचण ही लिंक आपल्याला तू नळीवर घेऊन जाईल. चित्रफित बघा. रोजच्या पक्षीदर्शनात विविध पक्षांचे मानव सदृश्य स्वभाव बघायला मिळतात. ते बघताना प्रकृतीबद्दलचे कुतुहल आणखीन वाढत जाते. "कर्तव्याने घडतो माणूस जाणून पुरूषार्था" मनोहर कविश्वर यांच्या गीता प्रमाणे, सैन्यात कर्तव्यदक्ष अधिकारी म्हणून नाव मिळवून सेवानिवृत्त झाल्यानंतर बापाचे कर्तव्य पुर्ण करत मुलींची लग्ने केली.जगरहाटी,नातवंड झाली.

मामाच्या गावाला जाऊ या ए० आय० ने बनवलेले पहिले पूर्ण मराठी गाणे

स्वरुपसुमित ·

आबांच्या गावाला जाऊ या असा व्हिडिओ करा. मस्तच. पंचतंत्रातील गोष्टी ॲनिमेट करा. बादवे,कुठले माध्यमातून बनवले. ट्रेड शिक्रेट असेल तर ना सांगू.

In reply to by कर्नलतपस्वी

पंचतंत्रातील गोष्टी ॲनिमेट करा. तोच विचार होता पण इथे रेडीमेड वोइस ओवर मिळाला काम खुप वेळ खाउ आहे

In reply to by कर्नलतपस्वी

माझा टाईम फिकस नस्तो तुम्ही पंच तंत्राच्या कोणेत्याही गोष्टी चा वोइस ओवर करुन ५ मिंटाची एम पी ३ देउ शकाल ? आणि मी इतके केले,मि इतके केले ,यु टु ब चनेल माझा ,पैसे किति वगैरे मधे वाद होउ शकतात

स्वधर्म 04/07/2025 - 17:55
अजून करा. लाईक केले आहे. लहान मुलांना नक्की आवडेल. स्क्रीन ओरिएंटेशन पोर्टेट तर पोर्टेटच ठेवा. मधेच बदलते आहे. बाकी सगळ्या क्लीप्स छोटे छोटे प्रॉम्प्ट्स वापरूनच केले आहे की एकच मोठा (वन शॉट) प्रॉम्प्ट वापरलाय?

In reply to by स्वरुपसुमित

शशिकांत ओक 06/07/2025 - 23:35
सगळ्या क्लीप्स छोटे छोटे प्रॉम्प्ट्स वापरूनच केले आहे की एकच मोठा (वन शॉट) प्रॉम्प्ट वापरलाय?
काल पुण्यात एआयवरील कार्यशाळेत अनेक टूल्स वर काम करायला दिले होते.

तीन वर्षांच्या भाच्याला मामाच्या गावाला खूप आवडलं, म्हणजे पाहिलं तेव्हा काही विशेष प्रतिक्रिया नव्हती, पण ४-५ दिवसांनी म्हणाला ते गाणं दाखव म्हणजे 'लहान मुलांसाठी' हा उद्देश साध्य झालाय :)

अभ्या.. 10/07/2025 - 17:07
एकच नंबर झालेय गाणे. अजुन भरपूर बनवा. वाटल्यास तुम्ही स्वतः गाणी रचा, प्रोफेशनल सिंगरकडून प्लेबॅक बनवुन घेऊन, स्वतः कहाणी रचून, स्टोरीबोर्ड तयार करुन (म्हणजे कॉपी राईटचा प्रॉब्लेम येणारच नाही) एक फुल साईज गाण्यांचा (निदान ४ मिनिटाचे एक गाणे) फुल साईज अल्बम (निदान १२ गाण्यांचा) बनवा. यु ट्युबवर पब्लिश करा. कुणाला पार्टनर घेऊच नका. भरपूर प्रसिध्दी मिळेल.

आबांच्या गावाला जाऊ या असा व्हिडिओ करा. मस्तच. पंचतंत्रातील गोष्टी ॲनिमेट करा. बादवे,कुठले माध्यमातून बनवले. ट्रेड शिक्रेट असेल तर ना सांगू.

In reply to by कर्नलतपस्वी

पंचतंत्रातील गोष्टी ॲनिमेट करा. तोच विचार होता पण इथे रेडीमेड वोइस ओवर मिळाला काम खुप वेळ खाउ आहे

In reply to by कर्नलतपस्वी

माझा टाईम फिकस नस्तो तुम्ही पंच तंत्राच्या कोणेत्याही गोष्टी चा वोइस ओवर करुन ५ मिंटाची एम पी ३ देउ शकाल ? आणि मी इतके केले,मि इतके केले ,यु टु ब चनेल माझा ,पैसे किति वगैरे मधे वाद होउ शकतात

स्वधर्म 04/07/2025 - 17:55
अजून करा. लाईक केले आहे. लहान मुलांना नक्की आवडेल. स्क्रीन ओरिएंटेशन पोर्टेट तर पोर्टेटच ठेवा. मधेच बदलते आहे. बाकी सगळ्या क्लीप्स छोटे छोटे प्रॉम्प्ट्स वापरूनच केले आहे की एकच मोठा (वन शॉट) प्रॉम्प्ट वापरलाय?

In reply to by स्वरुपसुमित

शशिकांत ओक 06/07/2025 - 23:35
सगळ्या क्लीप्स छोटे छोटे प्रॉम्प्ट्स वापरूनच केले आहे की एकच मोठा (वन शॉट) प्रॉम्प्ट वापरलाय?
काल पुण्यात एआयवरील कार्यशाळेत अनेक टूल्स वर काम करायला दिले होते.

तीन वर्षांच्या भाच्याला मामाच्या गावाला खूप आवडलं, म्हणजे पाहिलं तेव्हा काही विशेष प्रतिक्रिया नव्हती, पण ४-५ दिवसांनी म्हणाला ते गाणं दाखव म्हणजे 'लहान मुलांसाठी' हा उद्देश साध्य झालाय :)

अभ्या.. 10/07/2025 - 17:07
एकच नंबर झालेय गाणे. अजुन भरपूर बनवा. वाटल्यास तुम्ही स्वतः गाणी रचा, प्रोफेशनल सिंगरकडून प्लेबॅक बनवुन घेऊन, स्वतः कहाणी रचून, स्टोरीबोर्ड तयार करुन (म्हणजे कॉपी राईटचा प्रॉब्लेम येणारच नाही) एक फुल साईज गाण्यांचा (निदान ४ मिनिटाचे एक गाणे) फुल साईज अल्बम (निदान १२ गाण्यांचा) बनवा. यु ट्युबवर पब्लिश करा. कुणाला पार्टनर घेऊच नका. भरपूर प्रसिध्दी मिळेल.
नोंद - हे गाणे बनव्हायला सुरुवात मी केली पण त्याच्या ३ दिवस आधी तरी हेच गाणे ससे वापरून बनवले होते पण वीडेओ नव्हता शॉर्ट होते मी पूर्ण ३+ मिनिटाचा वीडेयो बनवला आहे ५ -५ सेकंदाचे व्हिडियो बनवणे आणि जोडणे खूप जिकिरीचे काम होते ,शेवटी शेवटी आधीचीच फुटेज थोडी वापरली (लहानपणी ऍनिमेशन गाणी बघतांना बर्याच वेळा एकाच क्लिप रिपीट का दाखवतात हे आज कळाले ) पण ना नफा तोटा वर बनवत असल्याने चूकभूल देणे घेणे कृपया हे गाणे सगळीकडे शेयर करा २००० views आरामात होतील ,मग पुढचे गाणे ,तसेच तुम्हाला अजून एखादे बालगीत बनवून पाहिजे असेल तर कंमेंट किंवा व्यनि करावा https://youtu.be/BkBI81Uu2Pw

शोध

शाहिर ·

योगीराज यांनी दिलेले उत्तर बरोबरच वाटते. ऋणानुबंध, पाप,पुण्य, चुका ,लागेबांधे शरीर व आत्म्याला इतके घट्ट पकडून बसलेले असतात की सहजा सहजी त्यांना दुर करणे अशक्य असते. कुठल्याही अज्ञाताचा शोध घेण्यापेक्षा ज्ञात भोग भोगणे जास्त सोयिस्कर व सोपे असते..

In reply to by कर्नलतपस्वी

Bhakti 25/01/2025 - 18:23
सुंदर प्रतिसाद!मी सध्या गीतारहस्य वाचत आहे.त्यातही कर्म मीमांसा खुप केली आहे.विरक्तीपेक्षा गुंतून राहणे कर्मयोगीला आवश्यक आहे.

विजुभाऊ 25/01/2025 - 14:21
कुठल्याही अज्ञाताचा शोध घेण्यापेक्षा ज्ञात भोग भोगणे जास्त सोयिस्कर व सोपे असते.. ज्ञात कर्म आणि त्याचे ज्ञात फळ यात आपण गुंतत जातो. आणि तेथेच रमतो. त्याला जीवन असे गोम्डस नाव देतो

आत्मा,परमात्मा,प्रारब्ध, पुर्व संचित, द्वैत, अद्वैत इ. हे काही कळत नाही. पायरीवर घोटाळणारे.. चिंचेच्या झाडाखाली बसलेले पांथस्थ. उजाडेल तेंव्हा उजाडेल, तोपर्यंत जगून घ्यायचं.

In reply to by कर्नलतपस्वी

अगदी अगदी.... आमचा एक मित्र म्हणतो की, उजाडेल तेंव्हा उजाडेल, तोपर्यंत बसून घ्यायचे...

योगीराज यांनी दिलेले उत्तर बरोबरच वाटते. ऋणानुबंध, पाप,पुण्य, चुका ,लागेबांधे शरीर व आत्म्याला इतके घट्ट पकडून बसलेले असतात की सहजा सहजी त्यांना दुर करणे अशक्य असते. कुठल्याही अज्ञाताचा शोध घेण्यापेक्षा ज्ञात भोग भोगणे जास्त सोयिस्कर व सोपे असते..

In reply to by कर्नलतपस्वी

Bhakti 25/01/2025 - 18:23
सुंदर प्रतिसाद!मी सध्या गीतारहस्य वाचत आहे.त्यातही कर्म मीमांसा खुप केली आहे.विरक्तीपेक्षा गुंतून राहणे कर्मयोगीला आवश्यक आहे.

विजुभाऊ 25/01/2025 - 14:21
कुठल्याही अज्ञाताचा शोध घेण्यापेक्षा ज्ञात भोग भोगणे जास्त सोयिस्कर व सोपे असते.. ज्ञात कर्म आणि त्याचे ज्ञात फळ यात आपण गुंतत जातो. आणि तेथेच रमतो. त्याला जीवन असे गोम्डस नाव देतो

आत्मा,परमात्मा,प्रारब्ध, पुर्व संचित, द्वैत, अद्वैत इ. हे काही कळत नाही. पायरीवर घोटाळणारे.. चिंचेच्या झाडाखाली बसलेले पांथस्थ. उजाडेल तेंव्हा उजाडेल, तोपर्यंत जगून घ्यायचं.

In reply to by कर्नलतपस्वी

अगदी अगदी.... आमचा एक मित्र म्हणतो की, उजाडेल तेंव्हा उजाडेल, तोपर्यंत बसून घ्यायचे...
गंगाेत्त्रीच्या त्या बर्फाच्छादित प्रदेशात सूर्य अस्ताला जात होता. हिमालयाच्या शांत, पण भीषण वातावरणात मी विचारमग्न होऊन चालत होतो..घर सोडून 9 महिने होऊन गेले होते. आयुष्याच्या गुंत्यात गुरफटलेलो, अपराधी भावनेने पछाडलेलो. काहीतरी हरवले होते माझे पण शोधायचे कुठे ते कळत नव्हते त्याचा शोध घेत मी इथवर आलो होतो. "कोणता शोध आहे तुझा?" एक शांत, पण गूढ आवाज ऐकू आला. मी वर पाहिलं. समोर शुभ्र वस्त्रांमध्ये एक योगी उभा होते.. पांढर्‍या दाढीचे लाटा वाऱ्यासोबत हेलकावत होते.

नाळ २-मराठी सिनेमा

Bhakti ·

चौथा कोनाडा 18/05/2024 - 17:27
सुंदर लिहिलंय ! मंजुळ्यांच्या सिनेमातील गाव कायम लक्षात राहिल असं असतं, मग तो पिस्तुल्या असो, फॅण्ड्री-सैराट असो, किंवा पावसातील निबंध असो. आणि या सिनेमाचा दिग्दर्शक सुधाकर रेड्डी यक्कंती हा मंजुळे स्कुलचाच प्रतिनिधी आहे !

चक्कर_बंडा 30/05/2024 - 12:41
ऑक्टोबर २०२२ ची सुरुवात, नाळ २ चं चित्रीकरण पिंपळगाव जोगा धरण, खिरेश्वर भागात सुरू होतं त्यावेळच्या हरिश्चंद्रगड वारीवेळी नागराज मंजुळे हे नाव दरवाज्यावर असलेली व्हॅनिटी व्हॅन रस्त्याकडेला दिसली होती, अजून ही एक दोन व्हॅन होत्या आसपास. पुढे एका ठिकाणी मोठ्या संख्येने बरेचं लोक नाश्ता करीत होते, आम्हाला ते ट्रेकर्स ग्रुपचे लोक वाटले. आम्ही ही तिथे गैरसमजाने घुसलो होतो पण त्यांनी सांगितले की ती सोय फक्त नाळ सिनेमाच्या सहाय्यक लोकांसाठीचं आहे तेव्हा काढता पाय घेतला, त्या लोकांच्या मुक्कामाची सोय ही तिथेच होती बहुदा. परतताना दुसऱ्या दिवशी दुपारी मंजुळेंची व्हॅन धरणाच्या भरावाजवळ होती पण नेमकं चित्रीकरण कुठे सुरु आहे ते मात्र दिसलं नाही व आम्ही आमच्या मार्गाने निघून आलो.

सिनेमाची ओळख थोडक्यात असली तरी (अजून दळन मोठं केलं पाहिजे)  छान आहे.
आता सिनेमा पाहणे आले. लिहिते राहा. पुढील लेखनासाठी शुभेच्छा. धन्स.

-दिलीप बिरुटे

यश राज 18/06/2024 - 09:40
छान लिहिलय. परवाच नाळ २ बघितला, खुप आवडला. चैतू, चिमी व मणी यांची कामे खुप छान व निरागस. चिमुरड्या चिमीचे मणिदादावर असलेले प्रेम, त्याला इतर मुलांनी दिलेला त्रास तिला सहन होत नाही व त्यांना ती बारिक दगड मारते व ओरडते. एकदमच निरागस. चैत्याला भाऊ म्हणुन घेण्याअगोदर ती त्याला अगदी तावुन सुलाखुन घेते. चैत्याचे काम पण अप्रतिम, चिमिचे प्रेम मिळण्यासाठी तिळ तिळ तुटणारा चैत्या, तिच्या आग्रहाखातर जादुच्या विहिरीपर्यंत तिला घेवुन जाण्याची धडपड. खिशात राखि घेवुन फिरतो. एकदम मस्त. सर्व चित्रिकरण स्थळे अप्रतिम. एकंदरित खुप दिवसांनंतर अप्रतिम मराठी चित्रपट पाहिल्याचे समाधान लाभले.

कंजूस 18/06/2024 - 18:13
मीही परवा पाहिला. चित्रीकरणाची दृष्ये पाहिल्यावर इकडे गेलो होतो ते आठवलं. पण मंजुळे सोलापुरजवळ करतील आणि तिकडेही असे डोंगर तलाव असावेत असं वाटलं. वरच्या खरडीतून नक्की झालं की तेच धरण आहे. ही जागा पावसाळ्यात सुंदर असते.

चौथा कोनाडा 18/05/2024 - 17:27
सुंदर लिहिलंय ! मंजुळ्यांच्या सिनेमातील गाव कायम लक्षात राहिल असं असतं, मग तो पिस्तुल्या असो, फॅण्ड्री-सैराट असो, किंवा पावसातील निबंध असो. आणि या सिनेमाचा दिग्दर्शक सुधाकर रेड्डी यक्कंती हा मंजुळे स्कुलचाच प्रतिनिधी आहे !

चक्कर_बंडा 30/05/2024 - 12:41
ऑक्टोबर २०२२ ची सुरुवात, नाळ २ चं चित्रीकरण पिंपळगाव जोगा धरण, खिरेश्वर भागात सुरू होतं त्यावेळच्या हरिश्चंद्रगड वारीवेळी नागराज मंजुळे हे नाव दरवाज्यावर असलेली व्हॅनिटी व्हॅन रस्त्याकडेला दिसली होती, अजून ही एक दोन व्हॅन होत्या आसपास. पुढे एका ठिकाणी मोठ्या संख्येने बरेचं लोक नाश्ता करीत होते, आम्हाला ते ट्रेकर्स ग्रुपचे लोक वाटले. आम्ही ही तिथे गैरसमजाने घुसलो होतो पण त्यांनी सांगितले की ती सोय फक्त नाळ सिनेमाच्या सहाय्यक लोकांसाठीचं आहे तेव्हा काढता पाय घेतला, त्या लोकांच्या मुक्कामाची सोय ही तिथेच होती बहुदा. परतताना दुसऱ्या दिवशी दुपारी मंजुळेंची व्हॅन धरणाच्या भरावाजवळ होती पण नेमकं चित्रीकरण कुठे सुरु आहे ते मात्र दिसलं नाही व आम्ही आमच्या मार्गाने निघून आलो.

सिनेमाची ओळख थोडक्यात असली तरी (अजून दळन मोठं केलं पाहिजे)  छान आहे.
आता सिनेमा पाहणे आले. लिहिते राहा. पुढील लेखनासाठी शुभेच्छा. धन्स.

-दिलीप बिरुटे

यश राज 18/06/2024 - 09:40
छान लिहिलय. परवाच नाळ २ बघितला, खुप आवडला. चैतू, चिमी व मणी यांची कामे खुप छान व निरागस. चिमुरड्या चिमीचे मणिदादावर असलेले प्रेम, त्याला इतर मुलांनी दिलेला त्रास तिला सहन होत नाही व त्यांना ती बारिक दगड मारते व ओरडते. एकदमच निरागस. चैत्याला भाऊ म्हणुन घेण्याअगोदर ती त्याला अगदी तावुन सुलाखुन घेते. चैत्याचे काम पण अप्रतिम, चिमिचे प्रेम मिळण्यासाठी तिळ तिळ तुटणारा चैत्या, तिच्या आग्रहाखातर जादुच्या विहिरीपर्यंत तिला घेवुन जाण्याची धडपड. खिशात राखि घेवुन फिरतो. एकदम मस्त. सर्व चित्रिकरण स्थळे अप्रतिम. एकंदरित खुप दिवसांनंतर अप्रतिम मराठी चित्रपट पाहिल्याचे समाधान लाभले.

कंजूस 18/06/2024 - 18:13
मीही परवा पाहिला. चित्रीकरणाची दृष्ये पाहिल्यावर इकडे गेलो होतो ते आठवलं. पण मंजुळे सोलापुरजवळ करतील आणि तिकडेही असे डोंगर तलाव असावेत असं वाटलं. वरच्या खरडीतून नक्की झालं की तेच धरण आहे. ही जागा पावसाळ्यात सुंदर असते.
क समथिंग इज मिसिंग असं वाटतं असतांनाच काही मराठी सिनेमे मन गाभाऱ्याशी पुन्हा नाळ जुळवून देतात.नाळ सिनेमाने आई आणि मुल या नात्याची वेगळीच कथा दाखवली होती.चैत्याचा गोड निरागस वावर ,त्याची आईच्या नजरेत भरण्याची हुरहूर सगळं कसं अलगद तरीही मनात वेगाने घडत होतं. त्याच चैत्याची मोठी झाल्यावर एकाच नाळाने ज

कबूतरावरचं असंही एक पुस्तक

मार्गी ·

चौथा कोनाडा 16/05/2024 - 17:57
व्वा... खुप सुंदर पुस्तक परिचय. लेख वाचून पुस्तक वाचावसं वाटू लागलंय ! वर्णन थरारक आहे. कबुतरांचं जगच वेगळं आणि अ ति श य रोचक आहे. पण कबुतरे नामशेष झाली आहेत अशी परिस्थिती आहे. आम्च्या बर्‍यापैकी झाडी सोसायटीच्या आसपास फक्त पारवेच दिसतात कबुतरे अजिबात नाहीत ! धनेश, खंड्या आणि इ त र पक्षी मात्र नियमित दिसतात ! धन्यवाद मार्गी एका हटके पुस्तकाचा परिचय करुन दिल्याबद्दल !

In reply to by jinendra

चौथा कोनाडा 19/05/2024 - 13:15
कबूतर आणि पारव्यात नेमका फरक काय ?
असा का प्रश्न पडावा ? पारवा म्हणजे राखाडी रंगाचा. कबुतराचीच एक प्रजात. शहरात उंच इमारतीत राहून उपद्रव करणारा आळ्शी पक्षी. इंग्रजीत pigeon आणि dove असे शब्द आहेत Kabutra बाकी पारव्यांचा (कबुतरांचा) उपद्रव हा मोठा विषय आहे आणि त्यावर वेळोवेळी चर्चा झालेली आहे.

In reply to by चौथा कोनाडा

काही हराम*र लोक पुण्य कमवण्याच्या नावा खाली ह्याना दाणे टाकत असतात. त्यांच्या मुळे रहिवाश्याना त्रास होतो.

चौथा कोनाडा 16/05/2024 - 17:57
व्वा... खुप सुंदर पुस्तक परिचय. लेख वाचून पुस्तक वाचावसं वाटू लागलंय ! वर्णन थरारक आहे. कबुतरांचं जगच वेगळं आणि अ ति श य रोचक आहे. पण कबुतरे नामशेष झाली आहेत अशी परिस्थिती आहे. आम्च्या बर्‍यापैकी झाडी सोसायटीच्या आसपास फक्त पारवेच दिसतात कबुतरे अजिबात नाहीत ! धनेश, खंड्या आणि इ त र पक्षी मात्र नियमित दिसतात ! धन्यवाद मार्गी एका हटके पुस्तकाचा परिचय करुन दिल्याबद्दल !

In reply to by jinendra

चौथा कोनाडा 19/05/2024 - 13:15
कबूतर आणि पारव्यात नेमका फरक काय ?
असा का प्रश्न पडावा ? पारवा म्हणजे राखाडी रंगाचा. कबुतराचीच एक प्रजात. शहरात उंच इमारतीत राहून उपद्रव करणारा आळ्शी पक्षी. इंग्रजीत pigeon आणि dove असे शब्द आहेत Kabutra बाकी पारव्यांचा (कबुतरांचा) उपद्रव हा मोठा विषय आहे आणि त्यावर वेळोवेळी चर्चा झालेली आहे.

In reply to by चौथा कोनाडा

काही हराम*र लोक पुण्य कमवण्याच्या नावा खाली ह्याना दाणे टाकत असतात. त्यांच्या मुळे रहिवाश्याना त्रास होतो.
नमस्कार. माझ्या मुलीचं पाचवीचं हिंदी पुस्तक वाचताना एका पुस्तकाची माहिती मिळाली. उत्सुकता वाटली म्हणून हे पुस्तक विकत घेतलं आणि लवकरच वाचूनही झालं. अमेरिकन बाल साहित्यातला सर्वोच्च पुरस्कार मिळालेलं आजवरचं एकमेव भारतीय लेखकाचं पुस्तक! धान गोपाल मुकर्जींनी लिहीलेलं 'गे-नेक: द स्टोरी ऑफ अ पिजन!' 'गे-नेक' पिजन म्हणजे रंगीत मानेचं कबूतर आणि हे पुस्तक म्हणजे ह्या कबुतराची कहाणी! १९२५ मध्ये प्रकाशित झालेलं हे पुस्तक म्हणजे लेखकाच्या समृद्ध भावविश्वामधील प्रत्यक्षातील अनुभवांचं वर्णन आहे. आज आपण "त्या काळापासून" खूप दूर आलो आहोत.

हिमालयातून सुरू झालेली माझी गोष्ट. . .

मार्गी ·
माझा जन्म झाला हिमालयाच्या पर्वतीय परिसरामध्ये. उत्तराखंडच्या पिथौरागढ़ जिल्ह्यात सद्गड नावाच्या अतिशय सुंदर गावाजवळ. हिमालयाच्या पर्वत रांगांच्या मधोमध! सगळीकडे डोंगर, झाडं, पशु- पक्षी अशा वातावरणात मी जन्मलो. अतिशय थंड वातावरण होतं ते. मी आणि माझे भाऊ- बहीण डोंगरात खेळायचो. खूप सुंदर परिसर आणि हीss शांतता होती तिथे. सगळीकडे हिरवंगार वातावरण, माती, शेतं आणि भरपूर थंडी. शिवाय आम्ही जिथे राहायचो तिथे खूप बकर्‍या सोबत असायच्या. मी बकर्‍या आणि गायी- बैलांसोबत खेळायचो. माझे दिवस खूप मजेत जात होते. आजूबाजूला असलेले डोंगर- झाडं मला ओळखीचे वाटायला लागले होते.

आमच्या छकुलीची मराठी अस्मिता

विवेकपटाईत ·

अहिरावण 14/10/2023 - 14:08
>>>शेवटी छोटे बच्चे असो की राजनेता, स्वत:चा स्वार्थ सिद्ध करण्यासाठी भाषाई अस्मिता जागृत होते, हेच सत्य. बाकी कारण काही ही असो पुढच्या पिढीत मराठी जिवंत राहणार, याचा आनंद ही झाला. लहान मुलांच्या भावविश्वातील घटनांचा सुंदर लेख ! मात्र त्यामधे अनावश्यक आपल्याला न आवडणा-र्या पक्षांच्या भुमिकांचा तुलनात्मक वापर करुन घाण केली. आणि पर्यायाने आपलीच टिमकी वाजवली.

अहिरावण 14/10/2023 - 14:08
>>>शेवटी छोटे बच्चे असो की राजनेता, स्वत:चा स्वार्थ सिद्ध करण्यासाठी भाषाई अस्मिता जागृत होते, हेच सत्य. बाकी कारण काही ही असो पुढच्या पिढीत मराठी जिवंत राहणार, याचा आनंद ही झाला. लहान मुलांच्या भावविश्वातील घटनांचा सुंदर लेख ! मात्र त्यामधे अनावश्यक आपल्याला न आवडणा-र्या पक्षांच्या भुमिकांचा तुलनात्मक वापर करुन घाण केली. आणि पर्यायाने आपलीच टिमकी वाजवली.
आपल्याला वाटते तसे लहान पोरं ही निष्पाप असतात ही भारी गैर समजूत आहे. जन्माच्या पहिली दिवसापासून ते आपला स्वार्थ सिद्ध करण्याची राजनीती शिकू लागतात. जशी निवडणूक जवळ येते मुंबईत अनेक नेत्यांची मराठी अस्मिता जागृत होते. तसेच आमच्या छकुलीची ही मराठी अस्मिता अचानक जागृत झाली. असाच एक किस्सा. छकुलीचा लहान भाऊ तेजस ( बदलेले नाव) तिला बडी दीदी म्हणतो. त्याच्यापेक्षा सहा महिने मोठ्या चुलत बहीणीला तो छोटी दीदी म्हणतो. तिन्ही मुले मला आबा आणि सौ.ला आजी म्हणतात छकुलीने कारोना काळातील दोन वर्ष अर्थात केजी आणि पहिलीचा ऑनलाईन अभ्यास आमच्या घरी केला. दोन वर्षांत ती मराठी उत्तम बोलू लागली होती.

(वास्तव किचन)

अहिरावण ·

In reply to by कानडाऊ योगेशु

अहिरावण 15/09/2023 - 19:23
क्या बात ! हाच जन्मजात कवी आणि ओढून ताणून कवीमधला फरक असतो.. :)

In reply to by कानडाऊ योगेशु

अहिरावण 15/09/2023 - 19:23
क्या बात ! हाच जन्मजात कवी आणि ओढून ताणून कवीमधला फरक असतो.. :)
प्रेरणा - सर्वज्ञात चालु होते माझे रोजचेच काम रोजचाच घाम गॅसपाशी एकीकडे होते तांदुळ शिजत दुधही तापत दुजीकडे लाटून कणिक पोळ्या मऊसुत गंध सुगंधित खरपुस इतक्यात येई सख्याची ती साद भलतीच याद भलत्या वेळी काय करावे ते सुचेना काहीच भर दुपारीच चांदणे ते मोहरले मीही काम बंद केले हात ही पुसले पदराला जवळ येऊनी सख्या साजणाने ओढले हाताने अलगद दुपारची वेळ करुया साजरी कशाला लाजरी होत आहेस इतक्यात काय झाले ते कळेना आशंकीत मना भिती दाटे चल हो तु पुढे येते मी मागुनी थोडे आवरुनी पटकन वेळ नको लाऊ सखा आर्जवित गेला बिछान्यात आतुरतेने मनीची भिती खरी ठरली ती आपदा भलती भलत्या वेळी शय्यागृही जात स

(मातीचे पाय - मोकलाया वर्जन)

गड्डा झब्बू ·

एखाद्या कवितेला विनोदी करायचं असेल तर मोकलाया मोल्ड फिट आणि हिट आहे. :) सं - दी - प

एखाद्या कवितेला विनोदी करायचं असेल तर मोकलाया मोल्ड फिट आणि हिट आहे. :) सं - दी - प
प्रेर्ना - मातीचे पाय पयन स्प्र्शुन अले ते हत मलले होते लक्क उमग्ले तेवहा ते पय मतिचे होते मि केवल पहत होतो पयन्च्य खल्चि धुल ति ललतस लववि हे एकच मथि खुल मि इथ्वर पहुन अलो पौल्खुना विर्नर्या अधि कुन्वत, मगुन कप्ति विकत हस्नर्या अत पुन्ह चलवे पुधे, कि परत फिर्वे? सोस न-लयक पयन्चे पुसुन अव्घे तकवे? प्रेमल श्ब्दन्चि ओल मनत र्झिपत नहि व्हवे नत्मस्त्क पयहि दिसत नहि ते सरेच निगुन गेले जे पय दरवे सुच्ले मतिचे पत मत्कट मगे मज्यसह उर्ले टंकनीक चमनगोटा दाढिमिशि श्निवार ०८/०७/२०२३

पर्वतावरचा पाषाण - बालकथा

चांदणे संदीप ·

चित्रगुप्त 21/03/2023 - 00:10
खास लहान मुलांसाठी असलेल्या या बालकथेतून नेमका काय बोध घ्यावा ते आमच्या बालबुद्धीस समजले नाही. कृपया खुलासा करावा.

चित्रगुप्त 21/03/2023 - 20:01
लिखाण म्हणून खूपच छान आहे. मात्रः
पर्वताच्या माथ्यावर एक भलाथोरला पाषाण राहत होता. त्याच्या आजूबाजूला खूप हिरवळ, झाडे आणि वेली असल्यामुळे तिथले वातावरण नेहमीच प्रफुल्लित असायचे. वसंत ऋतूत तर तिथे कोवळ्या रानफुलांच्या ताटव्यांनी बहार यायची. तो पाषाण तिथल्या सर्व झाडवेली आणि फुलांशी मनमोकळ्या गप्पा मारायचा. त्या सर्वांची एकच भाषा होती, स्पर्शाची. असेच दिवस मजेत चालले होते. सर्वजण सुखाने आजूबाजूला नांदत होते.
--- तथाकथित 'देवपणा' पेक्षा हे कितितरी चांगले होते, असे नाही वाटत? निसर्गाने दगडाला दिलेल्या 'दगडपणा' पेक्षा माणसाने त्याला जबरदस्तीने दिलेले कृत्रिम 'देवपण' हे मलातरी अजिबात श्रेष्ठ वाटत नाही. --- यावर काथ्याकूट होण्यासारखा आहे.

टर्मीनेटर 22/03/2023 - 11:34
ललित लेखन विभागात पुन्हा एकदा स्वागत कविराज! छोटीशी बालकथा आवडली, आता आमच्या सारख्या किशोर वयीनांसाठी एखादी 'किशोर कथा' पण लिहुन सोडा की म्हणतो 😀

चौथा कोनाडा 23/03/2023 - 13:08
सुंदर ... कथा आवडली ! खरे आहे, जया अंगी मोठेपण तया यातना कठीण. खडतर परिस्थितून जात असताना येणारा काळ आनंदाचा असू शकतो हा खुप छान बोध या कथेतून मिळतो !

चित्रगुप्त 21/03/2023 - 00:10
खास लहान मुलांसाठी असलेल्या या बालकथेतून नेमका काय बोध घ्यावा ते आमच्या बालबुद्धीस समजले नाही. कृपया खुलासा करावा.

चित्रगुप्त 21/03/2023 - 20:01
लिखाण म्हणून खूपच छान आहे. मात्रः
पर्वताच्या माथ्यावर एक भलाथोरला पाषाण राहत होता. त्याच्या आजूबाजूला खूप हिरवळ, झाडे आणि वेली असल्यामुळे तिथले वातावरण नेहमीच प्रफुल्लित असायचे. वसंत ऋतूत तर तिथे कोवळ्या रानफुलांच्या ताटव्यांनी बहार यायची. तो पाषाण तिथल्या सर्व झाडवेली आणि फुलांशी मनमोकळ्या गप्पा मारायचा. त्या सर्वांची एकच भाषा होती, स्पर्शाची. असेच दिवस मजेत चालले होते. सर्वजण सुखाने आजूबाजूला नांदत होते.
--- तथाकथित 'देवपणा' पेक्षा हे कितितरी चांगले होते, असे नाही वाटत? निसर्गाने दगडाला दिलेल्या 'दगडपणा' पेक्षा माणसाने त्याला जबरदस्तीने दिलेले कृत्रिम 'देवपण' हे मलातरी अजिबात श्रेष्ठ वाटत नाही. --- यावर काथ्याकूट होण्यासारखा आहे.

टर्मीनेटर 22/03/2023 - 11:34
ललित लेखन विभागात पुन्हा एकदा स्वागत कविराज! छोटीशी बालकथा आवडली, आता आमच्या सारख्या किशोर वयीनांसाठी एखादी 'किशोर कथा' पण लिहुन सोडा की म्हणतो 😀

चौथा कोनाडा 23/03/2023 - 13:08
सुंदर ... कथा आवडली ! खरे आहे, जया अंगी मोठेपण तया यातना कठीण. खडतर परिस्थितून जात असताना येणारा काळ आनंदाचा असू शकतो हा खुप छान बोध या कथेतून मिळतो !
फार फार वर्षांपूर्वी एका पर्वताच्या माथ्यावर एक भलाथोरला पाषाण राहत होता. त्याच्या आजूबाजूला खूप हिरवळ, झाडे आणि वेली असल्यामुळे तिथले वातावरण नेहमीच प्रफुल्लित असायचे. वसंत ऋतूत तर तिथे कोवळ्या रानफुलांच्या ताटव्यांनी बहार यायची. तो पाषाण तिथल्या सर्व झाडवेली आणि फुलांशी मनमोकळ्या गप्पा मारायचा. त्या सर्वांची एकच भाषा होती, स्पर्शाची. असेच दिवस मजेत चालले होते. सर्वजण सुखाने आजूबाजूला नांदत होते. पण एकदा घडले असे की, त्या पर्वताच्या पायथ्याशी असलेल्या एका गावातून काही माणसे पर्वत चढून वर आली आणि त्यांनी त्या पाषाणाला उकरून वर काढला.