कविता

(कपाळ)मोक्ष!! :-)

चलत मुसाफिर's picture
चलत मुसाफिर in जे न देखे रवी...
15 Dec 2019 - 11:27 am

सर्व व्यर्थता उमजत असते
तरि चित्ताला थारा नसतो
संदेशाची सतत प्रतीक्षा
मी प्रतिचातक बनुनी करतो

हस्तसंच मज गमे उपांगच
क्षणिक दुरावा असह्य होतो
'अजुनी उत्तर का येईना?'
प्रश्न मनाला कच्चा खातो

सतरा कामांचा खोळंबा
भार्या घोष ठणाणा करते
तरी पालथी घागर माझी
आंतरजालावर गडगडते

शेवटची कधि 'दिसली' होती
किती त्यावरी प्रहर लोटले
मोजुन घटिका तिज गमनाच्या
पंचप्राण कंठाशी रुतले

अन्य पुरुष तर नसेल कोणी?
भिवविति लाखो शंका हृदया
'निळ्या खुणे'ला विलंब होता
चलबिचले मम अवघी काया

कविताप्रेमकाव्यविनोद

"गंमत केली" म्हणालास तू...

प्राची अश्विनी's picture
प्राची अश्विनी in जे न देखे रवी...
14 Dec 2019 - 7:56 am

"गंमत केली" म्हणालास तू
"कळले मजला" मीही म्हटले.
तुलाही ठाऊक मलाही ठाऊक
खरे काय अन् खोटे कुठले.

लाईक होते असंख्य त्यावर
डीपी जेव्हा नवा ठेवला
पाठवले तू smile जेव्हा
इथे खुशीचे तरंग उठले.

नुसते smile, ठाक कोरडे
तरी पोचते ओल त्यातली.
एक इमोजी सांगून जातो
शब्दांना जे नसते जमले.

म्हणो कुणी हा सोशल मीडिया
नाही शाश्वत फक्त दिखावा.
तुलाही ठाऊक मलाही ठाऊक
खरे काय अन् खोटे कुठले.

कविताकाहीच्या काही कविता

बटाट्याचे उपयोग

पाषाणभेद's picture
पाषाणभेद in जे न देखे रवी...
9 Dec 2019 - 8:16 am

बाटाट्याचे उपयोग

स्वयंपाकघरात गाल फुगवून बसला होता बटाटा
अंगावरल्या डोळ्यांनी मला पाहत होता ||

माझ्याशी बोलायला लागला तो जेव्हा
खरे नाही वाटले मला तेव्हा
तुम्हालाही वाटेल मी सांगे हा प्रसंग खोटा ||

"
खाण्यामध्ये उपयोग माझे आहेत खूप मोठे
तरी तुम्ही का बोलतात डोक्यात आहे कांदे बटाटे
नाकाने सोलाल कांदे तर आहे तुमचाच
तोटा ||

कांद्याचे वाढले ना रे बाजारी भाव
चढ्या दराने गंजले सारे रंकराव
आता मला आला आहे मान मोठा ||

कविताभाजीमराठी पाककृतीरस्साशाकाहारीसुकी भाजीमौजमजाकविता माझीगाणेमाझी कविता

माहेर, सासर

पाषाणभेद's picture
पाषाणभेद in जे न देखे रवी...
8 Dec 2019 - 4:53 am

माहेर, सासर

नदीच्या त्या किनारी साजण माझा उभा
कधीचा वाट बघतो माझी जीवाचा तो सखा

अल्याड गाव माझे त्यात मी राहिले
पल्याड त्याचे गाव कधी नाही पाहिले

चिरेबंदी साचा भक्कम असे माझे घर
नाही दिसत येथून घर त्याचे आहे दूर

मनात त्याची सय मध्येच जेव्हा येते
त्याचाकडची वाट नजरेला खुणावते

मनी लागली हुरहुर कसे असेल सासर
कसे का असेना मी शेवटी सोडेन माहेर

- पाषाणभेद
०८/१२/२०१९

कविताप्रेमकाव्यप्रेम कविताभावकविताअद्भुतरसशांतरस

अहो डॉक्टर, काढा वेंटीलेटर

पाषाणभेद's picture
पाषाणभेद in जे न देखे रवी...
7 Dec 2019 - 5:26 am

अहो डॉक्टर, काढा वेंटीलेटर

अहो डॉक्टर
काढा की माझे वेंटीलेटर
मला काही झाले नाही
बघा मी लिहीन सुद्धा लव लेटर
(कोरस: हिला द्या हो डिसचार्ज लेटर)

न मी आजारी न मी बेचैन
डोकेदुखी नाही मला न तापाची कणकण
पण मग का देता मला तुम्ही इंजेक्शन?
काढा की माझे वेंटीलेटर

थोडे औषध मी घेते थोडे तुम्हीपण घ्या ना
माझ्या हृदयाची धडधड कान देवून ऐकाना
सलाईन ऑक्सीजन दुर करा अन घ्या माझे टेंपरेचर
काढा की माझे वेंटीलेटर

कविताप्रेमकाव्यविनोदऔषधोपचारमौजमजाकैच्याकैकवितागाणेप्रेम कविताहास्य

कव्वाली: तुला पाहिले की

पाषाणभेद's picture
पाषाणभेद in जे न देखे रवी...
5 Dec 2019 - 7:45 pm

कव्वाली: तुला पाहिले की

किती तुझी आठवण यावी किती मी तुझ्यासाठी झुरावे
काही बंधन नाही त्याला तुझ्यासाठी मी मरावे
दुर जरी असशील तू माझ्या मनाला तू ओढून नेते
पण तुला पाहिले की काळजात धकधक होते

किती तू वार केले माझ्या हृदयावर
खोल जखमा वरून केल्या त्यावर
नाही कधी जरी रक्ताचा थेंब त्यातून वाहीला
तुझ्या नजरेचा बाण तेथे गुंतून राहिला
त्या कत्तलीने मी कसा मेलो ते माझे मला ठावूक
पाहिले एकवार तू अन मी जळून गेलो खाक
नको आता तरी तू वेळ लावू पुन्हा सामोरी ये ग ये
तुला पाहिले की काळजात धकधक होते

कविताप्रेमकाव्यगाणेप्रेम कविताभावकविता

दुर्वास

निराकार गाढव's picture
निराकार गाढव in जे न देखे रवी...
3 Dec 2019 - 5:33 am

एक ओजस्वी संन्यासी
ज्यास विमुक्तीचा ध्यास ।
करि ध्यान रात्रंदिन
करि शास्त्रांचा अभ्यास ।।

रुक्ष ज्याची दिनचर्या
करि कडक उपास ।
ओढी अतोनात कष्ट
किती सेवेचे सायास ।।

ऐसे दिन कित्ती गेले
हिमालयाच्या कुशीत ।
तैसा राहून एकला
जाले महीने, वरिस ।।

पण एके दिनी येता
मातापित्यांचा आठव ।
परतला मूलग्रामी,
गृही, शोधुनिया ठाव ।।

जैसा परतला गृही,
दिसे गर्दी, कोलाहल ।
दिले झोकून संसारी
झाला कल्लोळ अपार ।।

कविता

ती सर ओघळता..

आनंदमयी's picture
आनंदमयी in जे न देखे रवी...
2 Dec 2019 - 12:02 am

ती सर ओघळता सोबतीस मी झरतो
तो मेघ झुरावा तैसा मीही झुरतो
आपुलेच काही तुटुन ओघळून जावे
खेदात तशा मी कणा कणाने विरतो...

ती सर ओघळता विझती स्वप्नदिवेही
अन दिवसासंगे विझून जातो मीही
अन लख्ख काजळी गगनी दाटून येता
मी आशेचे कण शोधित भिरभिर फिरतो

ती ओघळता मी सुना एकटा पक्षी
पंखांच्या जागी असाह्यतेची नक्षी
शेवटास मीही काव्यपंख लेवून
आठवांभोवती तिच्या नित्य भिरभिरतो

ती सर ओघळता उरे न काही बाकी
सहवास सरे अन अंती मी एकाकी
ती सरीसारखी चंचल आर्त प्रवाही
तिज धरू पाहता मीच दिवाणा ठरतो

©अदिती जोशी

कविताप्रेमकाव्यकविता माझीप्रेम कविता

देव मानीत नाहीत मंदिराचे कर्मचारी ।।

बाजीगर's picture
बाजीगर in जे न देखे रवी...
30 Nov 2019 - 4:38 pm

तुळजाभवानीचे दागिने कर्मचा-यांकडून लंपास
लोकसत्ता 30 नोव्हेबर 2019

देव मानीत नाहीत
मंदिराचे कर्मचारी ।।
म्हणून लंपास केली
मंदिराची तिजोरी ।।

तुम्ही करत बसा
कोर्ट आणि कचेरी ।।
देव मानीत नाहीत
मंदिराचे कर्मचारी ।।

सोने, चांदी, भांडीपात्र,
काही शिल्लक नाहीमात्र।।
तुम्ही बसा तपासत,
नोंदी आणि हजेरी ।।

देव मानीत नाहीत
मंदिराचे कर्मचारी ।।

तीर्थी धोंडा पाणी
म्हणाले तुकोबा
जत्रा मे फत्रा बिठाया
तिरथ बनाया पानी
वाणी ती कबीरी

कविता

त्याचं दु:ख…

मनिष's picture
मनिष in जे न देखे रवी...
26 Nov 2019 - 3:27 pm

* १ *

संसदेला, संविधानाला नमस्कार करतात
कायद्यांसाठी मात्र चोरवाटाच वापरतात
तेंव्हा लोकशाहीची जी पायमल्ली होते,
त्याचं दु:ख…

खूनी, दंगलखोर मंत्री होतात
आपापल्या केसेस बंदच करतात
तेंव्हा कायद्याची जी चेष्टा होते,
त्याचं दु:ख…

कायद्याच्या पकडीतून नेते सुटतात
समर्थनार्थ नंदीबैल उभे करतात
खुद्द गुन्हगेारच जेंव्हा कायदे बदलतात,
त्याचं दु:ख…

राजकारणात सध्या असेच चालते
साधन शुचितेची अपेक्षा नसते
पण कपटालाच चाणक्यनीती मानले जाते,
त्याचं दु:ख…

कविता