कविता

आठवण....

कर्नलतपस्वी's picture
कर्नलतपस्वी in जे न देखे रवी...
14 Aug 2022 - 7:59 am

https://www.misalpav.com/node/50568/backlinks

आमची बी एक आठवण...
कविवर्यांची क्षमा मागीतली आहे.

खिशातल्या रूमालाला
घामाचा वास
मनाला लागला
तूझाच की ग ध्यास

चार कप्प्यातला
एक कप्पा होता खाली
तू येणार म्हणून
साफसफाई केली

घरावरून मारल्या
दिवसाच्या चकरा सात
बात नाय बनली कारण
जय विजय उभे दारात

बांधीन म्हणलं
सात तळाची माडी
पण सावळ्या कुभांराची
गाढवं मधी आली

उकळीप्रेरणात्मकमुक्त कविताविडम्बनकविताविडंबन

आठवण

सागरसाथी's picture
सागरसाथी in जे न देखे रवी...
13 Aug 2022 - 10:30 pm

जपला खिशात मी तुझा रुमाल होता
गुलाबी पाकळ्यांचा देही गुलाल होता.

आठवणीच्या खजिना उरात साठलेला
स्वप्नांच्या वाटेवरचा तो हमाल होता.

बांधलेला तुझ्यासाठी शब्दांचा महाल होता
शब्दांनीच उभा केला पुढती सवाल होता.

चढला होता रंग तुझ्या ही गालावरती
की तुझा अभिनय तेव्हा कमाल होता.

---- अभय बापट

gazalकविता माझीकविता

जाणिवांची बाराखडी

चक्कर_बंडा's picture
चक्कर_बंडा in जे न देखे रवी...
13 Aug 2022 - 3:19 pm

कशी पुरी पडावी शब्दांच्या भाषेची बाराखडी आभाळाएवढी चिमुकली दुःख कागदावर पेलताना ????.....

कोसळणाऱ्या पावसात गळक्या छताखाली चिंब भिजल्या मनामधून पाझरणारं काळंभोरं दुःखी आभाळ आणि गालावर ओघळून सुकलेल्या आसवांच्या मागे लपून डोळ्यांच्या कडांमधून उसळणारा चिमुरड्या पोटातील भुकेचा आगडोंब.....

कसा शमवता येईल शब्दांतून ???

भर दुपारी उन्हाने तापलेल्या एकाकी डांबरी रस्त्यावर चालताना छोट्या अनवाणी पायांची होणारी लाही-लाही आणि त्यात मध्येच पायाखाली आलेल्या चुकार टोकदार दगडाच्या दंशाने पापण्यांच्या कडांमध्ये दाटून आलेला वेदनांचा पूर....

कवितामुक्तक

श्रावण

कर्नलतपस्वी's picture
कर्नलतपस्वी in जे न देखे रवी...
29 Jul 2022 - 6:14 pm

काळ्याशार पाटीवर
पांढरी शुभ्र रेघ
ग्रीष्माच्या पाठीवर
काळे काळे मेघ
खरपुस ताबुंस मातीवर
हिरवी चंद्रकळा
प्राजक्ताच्या झाडाखाली
मोतीयाचा सडा

सुखावली धरती
सुखावली मने
इवल्या इवल्या रोपानी
डुलती हिरवी राने

चिंब झाले मन
रुंजी घालतो साजण
उभा भाऊ दारी म्हणे
आला पंचमीचा सण

मन पाखरू पाखरू
पोचले आईच्या पायाशी
डोळ्यात श्रावण भरून
उभा साजण दाराशी

२९-७-२०२२

निसर्गपाऊसमाझी कविताकवितामुक्तकशब्दक्रीडा

तुला काय ठाऊक सजणी, तुझ्यावर कोण कोण मरतंय ...

चित्रगुप्त's picture
चित्रगुप्त in जे न देखे रवी...
27 Jul 2022 - 11:24 pm

तुला काय ठाऊक सजणी
तुझ्यावर कोण कोण मरतंय
आख्खं गाव तुझ्यासाठी
रात्रंदिवस झुरतंय

माळावरचा दगडू पैलवान
भल्या-भल्यांना भरवतो हीव
तुझ्यासाठी त्याचा सजणी
टांगणीला गं लागलाय जीव

सुताराचा चकणा म्हादू
तुझ्यावर लईच मरतो
तुला बघत पटाशीचं काम
कानशीनं की करतो

डोईवर घेऊन शेण-बुट्टी
ठुमकत गं तू निघते
दीवाण्यांची टोळी तुझ्या
मागं मागं फिरते

प्रत्येकाला तुझाच राणी
गुलाम बनून रहायचंय
तुला मात्र माधुरी बनायला
म्हमईला जायचंय .

कैच्याकैकवितासंस्कृतीनृत्यकविताप्रेमकाव्य

तू.....

चक्कर_बंडा's picture
चक्कर_बंडा in जे न देखे रवी...
19 Jul 2022 - 11:12 pm

तू समोरून अलवार चालत यायचीस
मी उगाचंच रानफुलं वेचत रेंगाळायचो
पैंजणांची रुणझुण पुढे निघून जायची
मागे खच पडायचा पाऊलभर स्वप्नांचा

तू पावसात आडोसा पाहून थांबायचीस
मी मुद्दामचं भिजत पुढे निघून जायचो
काकणांची किणकिण कानाआड व्हायची
मागे ढीग पडायचा सकवार निःश्वासांचा

तू जराही वळून न पाहता निघून जायचीस
मी नुसताच थिजून पाहत राहायचो शून्यात
डोळ्यांच्या कडांवर मळभ दाटून यायचे
मागे सडा पडायचा ओंजळभर आसवांचा

मुक्त कविताकविता

एकदा

अनन्त्_यात्री's picture
अनन्त्_यात्री in जे न देखे रवी...
19 Jul 2022 - 9:33 am

अक्षयाचा डोह भरुनी
वाहतो जेथे सदा
सांडवा तिथला कुठे ते
सांगशिल का एकदा?

अद्भुताचा ढग निळा
ओथंबतो जेथे सदा
बरसतो केव्हा, कुठे ते
सांगशिल का एकदा?

नीरवाचा घुंगरू
बघ रुणझुणे येथे सदा
सातही स्वर वर्ज्य तरिही
ऐकशिल ना एकदा!

कवितामुक्तक

आठवणींचा पाऊस: रसग्रहण

पाषाणभेद's picture
पाषाणभेद in जनातलं, मनातलं
15 Jul 2022 - 12:54 pm

आठवणींचा पाऊस: रसग्रहण

सततचा पाऊस मनावर मळभ साचवतो. मनातील आठव वर येऊ लागतात. एकटेपण असेल एक उदाससवाणी छाया भर पावसात आपल्या आजूबाजूला तयार होते. ना कसले काम करवत ना काही घडते. आपले कुणी जवळ नसल्याची खंत अधीकच जाणवते.
रात्रभर पडणारा पाऊस अशा वेळी झोप घेऊ देत नाही. सतत आठवणींचे उमाळे फुटत असतात. उत्तररात्री कधीतरी डोळ्याला डोळा लागतो.

अशा वेळी कवी म्हणतो:

रात्रभर पडणारा पाऊस
सकाळी नकोसा होतो
कितीही हलका का असेना
जेव्हा सतत बरसतो

कविताजीवनमानप्रतिक्रियासमीक्षा

आठवणींचा पाऊस

पाषाणभेद's picture
पाषाणभेद in जे न देखे रवी...
13 Jul 2022 - 5:33 pm

रात्रभर पडणारा पाऊस
सकाळी नकोसा होतो
कितीही हलका का असेना
जेव्हा सतत बरसतो

संध्याकाळी उदास वातावरणात
मुसळधार कोसळतो
तेव्हा नको त्या आठवणींचा
पूर मात्र मनात येऊन जातो

रात्र उदास जाण्याची चाहूल लागते
मग रात्रभरचा पाऊस नकोसा होतो.

- पाभे
१३/०७/२०२२

आठवणीपाऊसमुक्त कविताकविताजीवनमान