जुन्या चहाला पुन्हा नव्याने उकळी आणू,
दात नसू दे, चणे खायला कवळी आणू!
अंदर नंगे बाहर चंगे सगळे येथे
ज्ञान पाजण्या कफनी थोडी ढगळी आणू!
ढंग, लहेजा, भाषा आपली आतषबाजी,
माळ लवंगी, बॉम्ब लक्षुमी-सुतळी आणू!
दुनियेला या कसले सोने लागुन गेले?
आपण आपली बाळ बाहुली (बेबी डॉलही) पितळी आणू!
गूण लागला नाही तरिही वाण लागु दे
ढवळ्या-पवळ्यासाठी ढवळी-पवळी आणू !
कृष्ण व्हायचे आहे पण वाजेना पावा,
दह्या-दुधा-लोण्याला शोधुन गवळी आणू !
~मनमेघ
वाह! कर्नलसाहेब, किती मायाळू
आवडली.
कविता आवडली पण अर्थ नाही कळला.
In reply to कविता आवडली पण अर्थ नाही कळला. by चित्रगुप्त
मुलगी आपल्या.....
बेटी म्हणजे तूप रोटी!
सुंदर कविता ! दुधावरच्या
वा ! उत्तम
आवडली
सर्व प्रतीसादकांचे