साहित्यिक

दिवाळी अंक 2017

बोबो's picture
बोबो in जनातलं, मनातलं
3 Nov 2017 - 11:16 am

नमस्कार मंडळी !!
कळविण्यास आनंद होतो की, यावर्षी खालील आठ दिवाळी अंकांमध्ये माझ्या कथा प्रकाशित झाल्या आहेत.

लेखवाङ्मयकथाविनोदसाहित्यिकkathaa

कागदाचे झाड

शिव कन्या's picture
शिव कन्या in जनातलं, मनातलं
21 Oct 2017 - 8:59 am

प्रिय जिब्रान खलील,

माझ्या लाडक्या मुला, कसा आहेस? देवाने तुला आता भरपूर कागद दिले असतील. पण आता तुला लिहायची इच्छा नसेल, कि अजूनही आहे? माहित नाही.

प्रकटनविचारप्रतिभामांडणीसंस्कृतीकलावाङ्मयमुक्तकभाषासाहित्यिकसमाजजीवनमान

आठवणीतील दिवाळी

शिवम काटे's picture
शिवम काटे in जनातलं, मनातलं
16 Oct 2017 - 9:35 pm

लहान असताना दिवाळीची चाहूल महिना-दीड महिना आधीच लागायची. हलकी हलकी गुलाबी थंडी पडायला सुरुवात झालेली असायची. शाळेत सहमाहीचा जवळपास सर्व अभ्यासक्रम शिकवून झालेला असायचा. शिक्षक मुलांची उजळणी घेण्याच्या उद्योगात गुंतलेले असायचे कारण सहामाही परीक्षेचं वेळापत्रक जाहीर झालेलं असायचं. बच्चेकंपनीला तर कधी एकदाची परीक्षा होते आणि कधी मामाच्या गावाला आजी-आजोबांकडे पळतोय अस व्हायचं.

अनुभवसाहित्यिक

लेखकाची थेट भेट !

कुमार१'s picture
कुमार१ in जनातलं, मनातलं
11 Oct 2017 - 5:44 pm

समाजात वावरताना आपल्याला अनेक अनुभव येत असतात- काही भले तर काही बुरे. दोन्ही प्रकारचे अनुभव आपल्याला बरेच काही शिकवून जातात. त्यातूनच आपला व्यक्तिमत्वविकास घडत असतो. चांगले अनुभव आपल्याला उल्हसित करतात, तर कटू अनुभव मनाला जखम करून जातात. या दोन प्रकारच्या अनुभवांची जर तुलना केली, तर आपल्या लक्षात येईल की चांगल्या अनुभवांची स्मृती ही अल्पकाळ राहते. याउलट, कटू अनुभव मात्र दीर्घकाळ मनात खोलवर दडून राहतात. त्यांना विस्मृतीत ढकलणे हे तसे अवघड काम असते. आपण तसा कितीही प्रयत्न केला तरी त्यांच्या आठवणी अधूनमधून उफाळून येतात.

विचारसाहित्यिक

प्रिय नर्मदेस

शिव कन्या's picture
शिव कन्या in जनातलं, मनातलं
24 Sep 2017 - 7:28 am

( आज सरिता दिन. त्या निमित्त.....)

प्रकटनविचारप्रतिसादलेखअनुभवसंदर्भप्रतिभाधोरणमांडणीवावरसंस्कृतीवाङ्मयमुक्तकसाहित्यिकसमाजजीवनमानप्रवासभूगोलदेशांतर

Night Out...!

प. शी.'s picture
प. शी. in जनातलं, मनातलं
23 Sep 2017 - 11:43 pm

विक्रमच्या पापण्यांची हालचाल झाली. पुसटशी चमक त्याला दिसत होती. रस्त्यावर काचेचा चुरा पडला होता. त्याची bike रस्त्याच्या कडेला तशीच पडून होती. तो भानावर आला. डोक्याला हात लावत रस्त्यावरच बसुन होता. त्याच्या कपाळावर जखम झाली होती. त्याच कपाळ, भुवया, कान सर्व काही रक्ताने माखल होत. हाता-पायालाही बरचस खरचटल होत. गुढग्या जवळ खरचटल्यामुळे jeans फाटली होती. शर्ट रक्त आणि मातीन माखला होता. तो हळुहळु ऊभा राहीला. त्याची नजर सुमनवर पडली. सुमन रक्ता-मातीच्या चिखलात तशीच निपचीत पडून होती. तिचा एक पाय Activa च्या खाली अडकला होता. तिचे रक्ताने भरलेले केस तिच्या चेहर्यावर चिटकून होते.

लेखकथासाहित्यिक

चल, घरी चल .....

शिव कन्या's picture
शिव कन्या in जनातलं, मनातलं
22 Sep 2017 - 11:34 pm

तू मरून, मोजून १३ वर्षे, ५ दिवस आणि काही तास झालेत. काय काय घडत नाही इतक्या काळात? म्हटलं तर फार काही. म्हटलं तर काहीच नाही. मरणाच्या क्षणापाशी काल गोठून जातो.
पण, तू निघून गेल्यापासून back up ठेवल्यासारखा भेटतोयस.

आधी फार जड गेलं. मी अनंत काळ अशीच रडत राहणार असं वाटलं. पण तसे नाही घडले. तू परत भेटलास! माझ्या घरासमोर मंदिरापाशी, रात्रभर पावसात वाट पहात उभारलेला. का तर, मी एकदा तरी खिडकी उघडेन, किती पाउस पडतोय असं म्हणत बाहेर बघेन, आणि तुला दिसेन. पहाटे पाऊस टीपटीप करीत थांबला. पुजारी आला. एवढ्या पावसात चहाचा रिकामा कप कोण ठेवून गेलं, म्हणून इकडे तिकडे विचारीत राहिला.

प्रकटनप्रतिसादप्रतिभावावरवाङ्मयसाहित्यिकसमाजजीवनमानप्रवासभूगोलदेशांतर