मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

अंजिर कस्टड आणि केळा चपाती

कंजूस ·

सूड 29/04/2014 - 14:54
केळी जरा जास्त पिकल्यानंतर घरी एकदा त्याचे घारगे केल्याचं आठवतंय. चपाती नव्यानेच कळतेय. केळी न कुस्करता खाणे प्रेफर करत असल्याने चपातीला पास.

कंजूस 29/04/2014 - 17:32
केळी जास्त पिकल्यावर त्याचा रवा ,मैदा ,दही ,दुध ,साखर आणि सोडा घालून आमच्याकडे नेहमी केक होतो . पिकलेली केळयाचे काप मैदा अधिक दही भिजवून त्या पिठातली गोड भजी चांगली होतात .

पोटे 29/04/2014 - 08:51
याला मी बनपुरी असे नाव ऐकले आहे.

अत्रुप्त आत्मा 29/04/2014 - 15:00
@बनपुरी >>> येस..आणि गोकर्णला जाताना बेळगावच्या पोढे बेल्लारी..का पुर नावाचं गाव आहे..तिथे याचाच पाव खाल्ला होता बन्चपाव म्हणत होते तिथं त्याला.

पोटे 29/04/2014 - 15:40
पण बनपुरी डीप फ्राय करतात.हा डॉसा आहे. इतका फरक आहे. http://www.maayboli.com/node/48065

सूड 29/04/2014 - 14:54
केळी जरा जास्त पिकल्यानंतर घरी एकदा त्याचे घारगे केल्याचं आठवतंय. चपाती नव्यानेच कळतेय. केळी न कुस्करता खाणे प्रेफर करत असल्याने चपातीला पास.

कंजूस 29/04/2014 - 17:32
केळी जास्त पिकल्यावर त्याचा रवा ,मैदा ,दही ,दुध ,साखर आणि सोडा घालून आमच्याकडे नेहमी केक होतो . पिकलेली केळयाचे काप मैदा अधिक दही भिजवून त्या पिठातली गोड भजी चांगली होतात .

पोटे 29/04/2014 - 08:51
याला मी बनपुरी असे नाव ऐकले आहे.

अत्रुप्त आत्मा 29/04/2014 - 15:00
@बनपुरी >>> येस..आणि गोकर्णला जाताना बेळगावच्या पोढे बेल्लारी..का पुर नावाचं गाव आहे..तिथे याचाच पाव खाल्ला होता बन्चपाव म्हणत होते तिथं त्याला.

पोटे 29/04/2014 - 15:40
पण बनपुरी डीप फ्राय करतात.हा डॉसा आहे. इतका फरक आहे. http://www.maayboli.com/node/48065
आमच्या कंपनी कैँटिनमध्ये स्वीटडिश म्हणून नेहमीच्या खीर ,श्रीखंडाशिवाय ब्रेड पुडिंग (बिन अंड्याचे ) ,केळा चपाती ,अंजिर कस्टड ही केले जायचे .

मिस्टर अ‍ॅण्ड मिसेस - एक अभिनव पण फसलेला प्रयोग

श्रीगुरुजी ·

शुचि 29/04/2014 - 22:23
नाटकात फारच अव्यवहारी मसाला भरला आहे खरा पण बेसिक (मूळ) पाया म्हणजे रिअ‍ॅलिटी शो कपल्स आहेत बरं का. कसे काय परवानगी देतात हे लोक काय माहीत :(

आत्मशून्य 29/04/2014 - 22:42
आर्यन वैद्य (former Mister India ) व त्याची अम्रीकी बायको काही दिवस असेच एका भारतीय चैनल वर घटस्फोटापूर्वी रिएलिटी शोमारफ़त लाइव झाले होते. थोडक्यात जे नाटकात दाखवले आहे ते प्रत्यक्षात घडले आहे. अगदी लिप्लोक पासून ते बायको कडून मुस्काटात खाण्या पर्यंतसगले लाइव होते. बाकी कपड़े बदलताना नाटकात कसे दाखवले आहे ? प्रत्यक्ष की सिलहट मधे की साइड स्क्रीनच बसवून प्रत्यक्ष ?

श्रीगुरुजी 30/04/2014 - 12:30
आर्यन वैद्यचा रिअ‍ॅलिटी शो पाहिलेला नाही. त्यांचा खरोखरच घटस्फोट झाला होता की राखी सावंतच्या स्वयंवराच्या शो प्रमाणे ते छोट्या पडद्यावरील नाटक होते? प्रत्यक्ष घटस्फोट झाला असला तरी पण तो शो अपवाद असावा. असा लाईव्ह घटस्फोट ही कल्पनाच कशीतरी वाटते. कपडे बदलताना किंवा चुंबनदृष्य नाटकात प्रत्यक्षात दाखविलेले नाही. फक्त या घटनांचा संवादातून उल्लेख आहे. या नाटकाचा सहलेखक क्षितिज पटवर्धन आहे. 'नवा गडी नवे राज्य' या नाटकाचाही तोच लेखक होता. ते नाटकही अतिशय उथळ व पोरकट होते. त्यात उमेश कामत, प्रिया बापट व इतर सर्व कलाकारांच्या भूमिका व कामे अत्यंत उथळ होती. ते नाटकही आवडले नव्हते. एकंदरीत क्षितिज पटवर्धन म्हणजे तरूण नवरा-बायकोच्या समस्यांचे उथळ सादरीकरण असे समजायला हरकत नाही.

श्रीगुरुजी 30/04/2014 - 13:07
>>> आर्यन वैद्य (former Mister India ) व त्याची अम्रीकी बायको काही दिवस असेच एका भारतीय चैनल वर घटस्फोटापूर्वी रिएलिटी शोमारफ़त लाइव झाले होते. थोडक्यात जे नाटकात दाखवले आहे ते प्रत्यक्षात घडले आहे. अगदी लिप्लोक पासून ते बायको कडून मुस्काटात खाण्या पर्यंतसगले लाइव होते. एक शंका. आपल्या घरात कॅमेरे बसविले आहे हे या नाटकात फक्त नवर्‍याला माहिती असते. बायकोला त्याची अजिबात कल्पना नसते. पण आर्यन वैद्यच्या शोमध्ये उभयतांना कॅमेर्‍याबद्दल माहित होते का दोघांपै़की फक्त एकालाच त्याची कल्पना होती? जर दोघांनाही कॅमेर्‍याबद्दल माहित असेल तर त्यांनी लिप्सलॉक, मुस्काटीत मारणे असा मसाला जाणीवपूर्वक त्यात भरला असावा.

आत्मशून्य 30/04/2014 - 18:01
ते सुधा नॅशनल टेलीविजनवर, बघता घटस्फोट झाला नसता तरच आश्चर्य होते. त्यानेही तिव्र शब्दात या हल्याची निर्भत्सना केली होती विषेशतः त्याने मर्यादा भंग केला नसताना हे पाहणे फार क्लेशदायक होते. (मला तरी मिस्टर इंडीयाची शान गेल्या सारखे वाटले.) पठ्याला या हल्याच्या बाचावासाठी साधी संधी सुधा मिळाली नाही. तो शो घटस्फोट घडवा म्हणून न्हवे तर टाळता येइल का या साठी आखला होता असे अधिकृत म्हणने आहे. आणी दोघेही कायदेशीर संमती देउनच सामील झाले होते.
आपल्या घरात कॅमेरे बसविले आहे हे या नाटकात फक्त नवर्‍याला माहिती असते. बायकोला त्याची अजिबात कल्पना नसते.
थोडेसे अवांतर आहे पण चानेल व्ही वर एक शो असतो. आपल्या जोदीदाराचे चिटींग वा एकनीश्टता जगासमोर तपासायचा. यात तुम्ही तुमच्या जोडीदाराच्या अपरोक्ष चानेल व्ही ला काँटॅक्ट करायचा मग त्यांची टीम हे सर्व रियालीटी शो प्रमाणे जोडीदाराच्या अपरोक्ष इन्वेस्टीगेशन (व त्याचे स्टींग ऑपरेशन) करणार. भयानक प्रकर आहे खाजगी आयुष्य चवाट्यावर आणायचा. स्त्रियाच जास्त चिटींग करताना व पकडल्या गेल्यावर प्रायवसी भंग झाल्याच्या प्रचंड त्रागा करताना आढळल्या आहेत. त्या तुलनेत पुरुषांनी चोरी पकडली गेल्यवर कोणतेही शाब्दीक हल्ले केलेले नाहीत, त्यांनी मुक्त मनाने जे घडले ते स्विकारले.

श्रीगुरुजी 02/05/2014 - 20:48
या नाटकाचा लेखक अस्लम नावाचा कोणतरी एक नवीन लेखक आहे. क्षितिज पटवर्धन हा नाटकाचा सहलेखक आहे.

पैसा 01/05/2014 - 08:36
पण पैशांसाठी या लेव्हलला माणसे जाऊ शकतात? नाटकाचे परीक्षण आवडले.

दादा कोंडके 03/05/2014 - 14:41
मागं 'सच का सामना' की असल्याच नावाचा एक रिआलिटी शो होता. बाबौ, काय ते प्रश्न आणि काय ती उत्तरे! यातच विनोद कांबळींनी शे_ खाल्लं होतं. या कार्यक्रमांचे सगळे भाग चवीनं बघणारे प्रक्षक सॅडीस्ट असले पाहिजेत.

इनिगोय 05/05/2014 - 09:11
मध्यंतरानंतर तर नाटक बघणे असह्य होते व कधी एकदा शेवट येतो असे वाटत राहते. - अगदी सहमत. सुरुवातीच्या दहा मिनिटातच असं वाटायला लागलं होतं. फ्रस्ट्रेट झाल्याचा अभिनय करणे म्हणजे उगाच ओरडत राहणे आणि रंगमंचावर (टणाटणा!) उड्या मारत राहणे असा दिग्दर्शक/अभिनेत्याचा का समज झाला आहे कोण जाणे. त्या मानाने मधुरा वेलणकरांनी शेवटचा प्रसंग वगळता ठीक काम केलं आहे. नाटकाच्या शेवटी जो ट्विस्ट मिळतो तो मान्य करूनही जे खाजगी प्रसंगांचं चित्रिकरण झालंय ते परत कसं मिळवणार याचं उत्तर काही मिळत नाही.

शुचि 29/04/2014 - 22:23
नाटकात फारच अव्यवहारी मसाला भरला आहे खरा पण बेसिक (मूळ) पाया म्हणजे रिअ‍ॅलिटी शो कपल्स आहेत बरं का. कसे काय परवानगी देतात हे लोक काय माहीत :(

आत्मशून्य 29/04/2014 - 22:42
आर्यन वैद्य (former Mister India ) व त्याची अम्रीकी बायको काही दिवस असेच एका भारतीय चैनल वर घटस्फोटापूर्वी रिएलिटी शोमारफ़त लाइव झाले होते. थोडक्यात जे नाटकात दाखवले आहे ते प्रत्यक्षात घडले आहे. अगदी लिप्लोक पासून ते बायको कडून मुस्काटात खाण्या पर्यंतसगले लाइव होते. बाकी कपड़े बदलताना नाटकात कसे दाखवले आहे ? प्रत्यक्ष की सिलहट मधे की साइड स्क्रीनच बसवून प्रत्यक्ष ?

श्रीगुरुजी 30/04/2014 - 12:30
आर्यन वैद्यचा रिअ‍ॅलिटी शो पाहिलेला नाही. त्यांचा खरोखरच घटस्फोट झाला होता की राखी सावंतच्या स्वयंवराच्या शो प्रमाणे ते छोट्या पडद्यावरील नाटक होते? प्रत्यक्ष घटस्फोट झाला असला तरी पण तो शो अपवाद असावा. असा लाईव्ह घटस्फोट ही कल्पनाच कशीतरी वाटते. कपडे बदलताना किंवा चुंबनदृष्य नाटकात प्रत्यक्षात दाखविलेले नाही. फक्त या घटनांचा संवादातून उल्लेख आहे. या नाटकाचा सहलेखक क्षितिज पटवर्धन आहे. 'नवा गडी नवे राज्य' या नाटकाचाही तोच लेखक होता. ते नाटकही अतिशय उथळ व पोरकट होते. त्यात उमेश कामत, प्रिया बापट व इतर सर्व कलाकारांच्या भूमिका व कामे अत्यंत उथळ होती. ते नाटकही आवडले नव्हते. एकंदरीत क्षितिज पटवर्धन म्हणजे तरूण नवरा-बायकोच्या समस्यांचे उथळ सादरीकरण असे समजायला हरकत नाही.

श्रीगुरुजी 30/04/2014 - 13:07
>>> आर्यन वैद्य (former Mister India ) व त्याची अम्रीकी बायको काही दिवस असेच एका भारतीय चैनल वर घटस्फोटापूर्वी रिएलिटी शोमारफ़त लाइव झाले होते. थोडक्यात जे नाटकात दाखवले आहे ते प्रत्यक्षात घडले आहे. अगदी लिप्लोक पासून ते बायको कडून मुस्काटात खाण्या पर्यंतसगले लाइव होते. एक शंका. आपल्या घरात कॅमेरे बसविले आहे हे या नाटकात फक्त नवर्‍याला माहिती असते. बायकोला त्याची अजिबात कल्पना नसते. पण आर्यन वैद्यच्या शोमध्ये उभयतांना कॅमेर्‍याबद्दल माहित होते का दोघांपै़की फक्त एकालाच त्याची कल्पना होती? जर दोघांनाही कॅमेर्‍याबद्दल माहित असेल तर त्यांनी लिप्सलॉक, मुस्काटीत मारणे असा मसाला जाणीवपूर्वक त्यात भरला असावा.

आत्मशून्य 30/04/2014 - 18:01
ते सुधा नॅशनल टेलीविजनवर, बघता घटस्फोट झाला नसता तरच आश्चर्य होते. त्यानेही तिव्र शब्दात या हल्याची निर्भत्सना केली होती विषेशतः त्याने मर्यादा भंग केला नसताना हे पाहणे फार क्लेशदायक होते. (मला तरी मिस्टर इंडीयाची शान गेल्या सारखे वाटले.) पठ्याला या हल्याच्या बाचावासाठी साधी संधी सुधा मिळाली नाही. तो शो घटस्फोट घडवा म्हणून न्हवे तर टाळता येइल का या साठी आखला होता असे अधिकृत म्हणने आहे. आणी दोघेही कायदेशीर संमती देउनच सामील झाले होते.
आपल्या घरात कॅमेरे बसविले आहे हे या नाटकात फक्त नवर्‍याला माहिती असते. बायकोला त्याची अजिबात कल्पना नसते.
थोडेसे अवांतर आहे पण चानेल व्ही वर एक शो असतो. आपल्या जोदीदाराचे चिटींग वा एकनीश्टता जगासमोर तपासायचा. यात तुम्ही तुमच्या जोडीदाराच्या अपरोक्ष चानेल व्ही ला काँटॅक्ट करायचा मग त्यांची टीम हे सर्व रियालीटी शो प्रमाणे जोडीदाराच्या अपरोक्ष इन्वेस्टीगेशन (व त्याचे स्टींग ऑपरेशन) करणार. भयानक प्रकर आहे खाजगी आयुष्य चवाट्यावर आणायचा. स्त्रियाच जास्त चिटींग करताना व पकडल्या गेल्यावर प्रायवसी भंग झाल्याच्या प्रचंड त्रागा करताना आढळल्या आहेत. त्या तुलनेत पुरुषांनी चोरी पकडली गेल्यवर कोणतेही शाब्दीक हल्ले केलेले नाहीत, त्यांनी मुक्त मनाने जे घडले ते स्विकारले.

श्रीगुरुजी 02/05/2014 - 20:48
या नाटकाचा लेखक अस्लम नावाचा कोणतरी एक नवीन लेखक आहे. क्षितिज पटवर्धन हा नाटकाचा सहलेखक आहे.

पैसा 01/05/2014 - 08:36
पण पैशांसाठी या लेव्हलला माणसे जाऊ शकतात? नाटकाचे परीक्षण आवडले.

दादा कोंडके 03/05/2014 - 14:41
मागं 'सच का सामना' की असल्याच नावाचा एक रिआलिटी शो होता. बाबौ, काय ते प्रश्न आणि काय ती उत्तरे! यातच विनोद कांबळींनी शे_ खाल्लं होतं. या कार्यक्रमांचे सगळे भाग चवीनं बघणारे प्रक्षक सॅडीस्ट असले पाहिजेत.

इनिगोय 05/05/2014 - 09:11
मध्यंतरानंतर तर नाटक बघणे असह्य होते व कधी एकदा शेवट येतो असे वाटत राहते. - अगदी सहमत. सुरुवातीच्या दहा मिनिटातच असं वाटायला लागलं होतं. फ्रस्ट्रेट झाल्याचा अभिनय करणे म्हणजे उगाच ओरडत राहणे आणि रंगमंचावर (टणाटणा!) उड्या मारत राहणे असा दिग्दर्शक/अभिनेत्याचा का समज झाला आहे कोण जाणे. त्या मानाने मधुरा वेलणकरांनी शेवटचा प्रसंग वगळता ठीक काम केलं आहे. नाटकाच्या शेवटी जो ट्विस्ट मिळतो तो मान्य करूनही जे खाजगी प्रसंगांचं चित्रिकरण झालंय ते परत कसं मिळवणार याचं उत्तर काही मिळत नाही.
पूर्वीचे लेखन अलिबाबा आणि चाळीशीतले चोर गांधी आडवा येतो _________________________________________________________________________________ अमित जयंत (चिन्मय मांडलेकर) हा दूरदर्शन मालिकांतून काम करणारा, अनेक पुरस्कार मिळविणारा एक प्रथितयश कलाकार. सध्या त्याचे दिवस वाईट आहेत. त्याच्याकडे काम येत नाही. त्याचा स्वतःचा टीआरपी घसरल्यामुळे त्याला आता मागणी नाही. मागील २ वर्षात त्याला कामच मिळालेले नाही. त्यामुळे वैतागलेला, निराश झालेला, स्वतःवरच व पत्नीवर चिडणारा.

कलगीतुरा - पूर्वार्ध

बबन ताम्बे ·

शुचि 30/04/2014 - 21:49
६०,०००
:ऑ .... बाप रे!!! तेच रिटायरमेन्ट मध्ये घातले असतेत तर :( . . असू दे वाचते आहे.

शुचि 30/04/2014 - 21:49
६०,०००
:ऑ .... बाप रे!!! तेच रिटायरमेन्ट मध्ये घातले असतेत तर :( . . असू दे वाचते आहे.
लेखनविषय:
कथा
विनोद
साहित्यिक
लेखनप्रकार
लेख
विरंगुळा
आजकाल पुण्याचा ऊन्हाळा नकोसा झालाय. मला जेव्ह्ढा पुण्याचा हिवाळा प्रिय, तेव्ह्ढाच ऊन्हाळा अप्रिय. सुट्टीच्या दिवशी दुपारी बाहेर जायला नकोसं वाटतं. आज रविवार. इतर वेळी मी घरी नसतो सापडलो पण या उकाडयामुळे घरीच थांबलो होतो. टाईमपास म्हणून टी. व्ही. लावला तर फिरून फिरून त्याच त्याच बातम्या. कारण लोकसभेची निवडणूक ! लोकसभेच्या प्रचाराची सगळीकडे रणधुमाळी चालू होती. प्रत्येक पक्ष, अपक्ष आपलाच उमेदवार्/उमेदवारी कशी जनतेच्या भल्यासाठी आहे हे मतदारांवर बिंबवण्याचा आटोकाट प्रयत्न करत होता.राष्ट्रीय प्रश्न , विकासाचा अजेंडा यापेक्षा वैयक्तिक उखाळ्यापाखाळ्यांना अक्षरशः ऊत आला होता.

सावजी चिकन

सानिकास्वप्निल ·

नंदन 28/04/2014 - 07:31
मस्त पाकृ. शेवटचा फोटो तर काय कातिलाना आलाय!

अजया 28/04/2014 - 07:32
आमच्या कामाची नाही पा.कृ.! पण सुंदर सादरीकरण आणि फोटोसाठी प्रतिसाद!!

मुक्त विहारि 28/04/2014 - 14:57
फोटो सारख्याच उत्तम पा.क्रु. पण देतात, त्याबद्दल अजून एकदा क्षमा कर. (आपण तर "दाबेली" (http://misalpav.com/node/21507) पासूनच ह्यांच्या पा.क्रु. वर फिदा आहोत.)

एस 28/04/2014 - 18:53
'नवे लेखन' या सदरात 'सानिकास्वप्निल' हे नाव दिसले की अजिबात लेख उघडायचा नाही असं खुद्द डॉकनीच बजावून ठेवले आहे. जळजळ आणि वजन वाढणे या दोन्ही गोष्टींवर तोच एक उपाय आहे. --------------------------------------------------------------- (मनातल्या मनात) कडक डाएटवर असलेला(आणि वजन खरोखरच कमी झाल्याची स्वप्ने पाहणारा) - येक स्वप्निल --------------------------------------------------------------- अवांतर - कधी 'फूड फोटोग्राफी' वर लेख लिहिलाच तर त्यात एकही प्रतिमा न देता फक्त यांच्या धाग्यांचे दुवे देईल. :-)

आयुर्हित 28/04/2014 - 10:10
नेहमीप्रमाणेच जबरदस्त फोटो व छान पाकृ! ताजा मसाला बनवला असल्याने त्याची एक वेगळीच छान चव येईल असे वाटते. खोबरेल तेलामुळेही एक छान चव नक्कीच येणार! धन्यवाद.

सानिकास्वप्निल 28/04/2014 - 18:33
नीट भाजला आणी हवाबंद डब्यात भरुन ठेवला तर बराच टिकेल असे वाटते. ताजा करुन वापरला तर पदार्थांची चव जबराट लागते :) हो सावजी मटण ही असेच बनवतात. कोवळं मटण नाही मिळाले तर मटणाला टेंडर करायचे असल्यास थोडे पपईच्या सालाचा किस किंवा मीट टेंडराईझर लावून थोड्यावेळ ठेवावे म्हणजे ते लुसलुशीत होतं.

दिपक.कुवेत 29/04/2014 - 11:16
एक काम करतो थोडासा ताजाच बनवुन बघतो. अनायसे चीकन ड्रमस्टिकचे ४-५ पिस उरलेत ते हि पाकृ करुन सत्कारणी लावतो. फक्त ईथे खसखस बॅन असल्यामुळे ती तेवढि वगळतो.

गणपा 28/04/2014 - 13:50
झक्कास. हे हाणताना नाका डोळ्यांना धार लागली नाही तर मज्जा नाही. :)

इरसाल 28/04/2014 - 14:08
शेवटचा फोटो पाहताना मी जिभेवर ती चव जाणवु शकतो.

समीरसूर 28/04/2014 - 14:45
सावजी चिकन काय दिसते आहे...वा वा वा. ज्वारीची किंवा तांदळाची भाकरी हवी सोबत. आणि साधा भात. भरपूर पुण्य गाठी असले म्हणजे हे सुख देखील वाट्याला येते कधी कधी... असे चिकन असल्यावर मला मात्र भाकरी कुस्करल्याशिवाय चैन पडत नाही. भाकरीचे तुकडे मोडून त्याला चिकनचा स्पर्श करून खाणे नामंजूर! भाकरीच्या कुस्कर्‍यामध्ये चिकनचा रस्सा ओतावा, चिकनचे लुसलुशीत तुकडे त्यात कुस्करावेत आणि कपाळावर येत असलेला घाम पुसण्याचीही तसदी न घेता फक्त खात रहावे. शेवटी साध्या मोकळ्या भातासोबत चिकनचा हा झणझणीत रस्सा खूप सुरेख लागतो. मला आठवते कधी काळी कॉलेजला असतांना हाफ बटर चिकन किंवा हाफ चिकन हैदराबादी आणि ६-७ तंदुरी रोट्या मी एकटा फस्त करत असे. असे तुडुंब जेवण झाल्यावर दोन चटणी पानांचे तोबरे भरून वसतिगृहाच्या आमच्या खोलीमध्ये गप्पांचा आणि गाण्यांचा अड्डा जमत असे. पहाटे ३-४ पर्यंत तुफान गाणी म्हणून झाल्यावर आम्ही झोपत असू. पुण्यात सदाशिव पेठेत पेरु गेट पोलीस चौकीजवळ गोपी नावाचे एक मांसाहारी हॉटेल आहे. तिथे आम्ही बर्‍याचदा चिकन हादडायला जात असू. आता घराजवळ खांदेश नावाचे खांदेशी चिकनचे हॉटेल आहे. अगदी दोन-तीन वर्षांपूर्वीपर्यंत तिथे अधून-मधून मी (एकटाच) जात असे. एक चिकन थाळी आणि एक चिकन सुक्क्याची प्लेट घ्यायची. दोन किंवा तीन भाकरी घ्यायच्या. दोन प्लेट लालभडक गरमागरम चिकन रस्सा मागवायचा आणि तिथे काम करणारे वेटर्स काय विचार करतायेत हा विचार न करता हा यज्ञ सुरू करायचा. नंतर दोन पाने चघळत चघळत घरी जायचे. वा वा वा... चिकनमध्ये मसाला आणि तेल कमी वापरून ते चवदार बनवणे ही कला आहे. अगदी साधे चिकन देखील चवीच्या बाबतीत शाही मुर्ग मुसल्लमच्या कानफडीत मारू शकते हा स्वानुभव आहे. मी २००८ मध्ये शिकागोमध्ये असतांना माझा खोलीमित्र साधे परंतु इतके चविष्ट चिकन बनवायचा की मी स्वखुशीने भांडी घासावयाचे काम माझ्याकडे घेतले होते. :-) अर्थात त्या चिकनची जातकुळी निराळी; खांदेशच्या चिकनची, कोल्हापुरी चिकनची, सावजी चिकनची, मालवणी चिकनची, अवधी चिकनची, केरळ चिकनची...प्रत्येक पाककृतीची जातकुळी अगदीच निराळी. प्रत्यकाची मजा निराळी...हे सगळं खाऊन मिळणारा आनंद मात्र एकच, परमानंद! अत्युच्च अशा प्रकारचे सुख! आता सावजी चिकन खाणे आलेच. किती किती लक्षात ठेवायचं प्रश्नच आहे. चांगलं खाणं, चांगले चित्रपट, चांगली पुस्तके, चांगली ठिकाणे, चांगली माणसे, चांगले मित्र...एवढं सगळं चांगलं असतांना आयुष्यात प्रॉब्लेम येतातच कसे म्हणतो मी...

मुक्त विहारि 28/04/2014 - 14:50
"चांगलं खाणं, चांगले चित्रपट, चांगली पुस्तके, चांगली ठिकाणे, चांगली माणसे, चांगले मित्र...एवढं सगळं चांगलं असतांना आयुष्यात प्रॉब्लेम येतातच कसे म्हणतो मी..." ह्या एका वाक्यावर तर मी पण जगतो आहे. है साल्ला...१००% सहमत....

मराठे 28/04/2014 - 22:09
चांगलं खाणं, चांगले चित्रपट, चांगली पुस्तके, चांगली ठिकाणे, चांगली माणसे, चांगले मित्र...एवढं सगळं चांगलं असतांना आयुष्यात प्रॉब्लेम येतातच कसे म्हणतो मी...
प्रचंड टाळ्या!

बॅटमॅन 29/04/2014 - 12:49
आईचा घो. प्रतिसाद वाचून कुक्कुटकुलाचा अजून एक प्रतिनिधी मोक्षास पाठवावासे वाटू लागले आहे. तुमचा कचकून निषेध असो असलं हपिसात बसून भावना चाळवल्याबद्दल.

मैत्र 29/04/2014 - 14:19
किती किती लक्षात ठेवायचं प्रश्नच आहे. चांगलं खाणं, चांगले चित्रपट, चांगली पुस्तके, चांगली ठिकाणे, चांगली माणसे, चांगले मित्र...एवढं सगळं चांगलं असतांना आयुष्यात प्रॉब्लेम येतातच कसे म्हणतो मी...
आत्ता पुण्यात असतो तर येत्या विकांताचा असा बेत ठरवला असता .. या एका वाक्यासाठी पार्टीच तुम्हाला.. एक असा कट्टा करता आला तर धमाल येईल..

समीरसूर 29/04/2014 - 15:26
कट्टा नक्की करू; पुण्यात निवांत कधी आहात ते कळवा. :-) कट्टा कसा निवांत हवा; सायंकाळचा मंद मंद गारवा मनाला गुदगुल्या करत असतांना कट्टा सुरू व्हावा; संध्याकाळचा हळूहळू झिरपत जाणारा अंधार मग मनाचा कब्जा घ्यायला लागतो. नेहमीच हा गडद होत जाणारा अंधार एक विचित्र, काहीतरी सुटत असल्याच्या भावनांचा रंगीबेरंगी कल्लोळ घेऊन मनात शिरतो. नंतरचा दाट झालेला अंधार मग मनावर एक सुखद अशी साय आणतो. अशा या जरतारी वातावरणात मग कट्टा, गप्पा, खाणे, गाणे, पिणे (काय ते ज्याने त्याने ठरवावे, पन्हे, पाणी, की जॅक डॅनियल्स!) अशी आनंदाची कारंजी थुईथुई नाचावीत. तप्त मनोभूमीवर या कारंज्यांचे तुषार मनसोक्त झेलून रात्रीसकट आपणही सचैल भिजावे. क्या मजा है! जिंदगी तो युं सौ साल की भी होती हैं जिया तो चंद लम्हों में भी जाता है चांद कभी हाथ न आया तो क्या गम? हमारे दीदार को रोज आ ही जाता हैं

दिपक.कुवेत 30/04/2014 - 11:32
अजीबात नॉट चॉलबे....त्यात चीकन किंवा मटणच हवं. हे म्हणजे पैलवानाने आट्यापाट्या खेळण्यासारखं आहे (ह.घ्या हो नाहितर खेचाल आखाड्यात!)

कॅप्टन जॅक स्पॅरो 29/04/2014 - 08:58
डाएट ला सुरुंग लावल्याबद्दल णिशेध!!!!!!! :)... बाकी रेसिपी आणि फोटु नेहेमीप्रमाणे उत्तम =)) !!!! (आज शिक्रण आणि मटारभातावर चैन करणारा) अनिरुद्ध

मैत्र 29/04/2014 - 14:19
काय तो रंग रश्श्याचा.. इथे कानडी आप्पांच्या नगरीत कुठे असली करामत .. नशीब जेवण झाल्यावर पाहिला धागा.. आणि ते शेवटच्या फोटोत कांद्याचं (बहुतेक) जे फूल सजवलं आहे तेही तितकंच कातिल आहे.. सानिकातैंच्या पदार्थांच्या यादीचे सुद्धा फोटो इतके देखणे कसे येतात हे मला कधीही न उलगडलेलं कोडं आहे.

कपिलमुनी 27/04/2015 - 15:54
सावजीची पाकृ छान आहे. पण रंग लाल आहे. बर्‍याच ठिकाणी काळा मसाला वापरत असल्याचे लिहिले आहे त्या मुळे रश्याचा रंग काळसर येतो असे वाटते .

कैलासवासी सोन्याबापु 17/09/2015 - 12:34
माझा मित्र आहे प्रॉपर सावजी समाजातला त्याची आई झकास बनवते हा प्रकार फ़क्त त्या काकू ह्यात ज्वारीच्या पीठा ऐवजी पंढरपुरी डाळव्याची बारीक पूड किंवा पीठ वापरतात

नंदन 28/04/2014 - 07:31
मस्त पाकृ. शेवटचा फोटो तर काय कातिलाना आलाय!

अजया 28/04/2014 - 07:32
आमच्या कामाची नाही पा.कृ.! पण सुंदर सादरीकरण आणि फोटोसाठी प्रतिसाद!!

मुक्त विहारि 28/04/2014 - 14:57
फोटो सारख्याच उत्तम पा.क्रु. पण देतात, त्याबद्दल अजून एकदा क्षमा कर. (आपण तर "दाबेली" (http://misalpav.com/node/21507) पासूनच ह्यांच्या पा.क्रु. वर फिदा आहोत.)

एस 28/04/2014 - 18:53
'नवे लेखन' या सदरात 'सानिकास्वप्निल' हे नाव दिसले की अजिबात लेख उघडायचा नाही असं खुद्द डॉकनीच बजावून ठेवले आहे. जळजळ आणि वजन वाढणे या दोन्ही गोष्टींवर तोच एक उपाय आहे. --------------------------------------------------------------- (मनातल्या मनात) कडक डाएटवर असलेला(आणि वजन खरोखरच कमी झाल्याची स्वप्ने पाहणारा) - येक स्वप्निल --------------------------------------------------------------- अवांतर - कधी 'फूड फोटोग्राफी' वर लेख लिहिलाच तर त्यात एकही प्रतिमा न देता फक्त यांच्या धाग्यांचे दुवे देईल. :-)

आयुर्हित 28/04/2014 - 10:10
नेहमीप्रमाणेच जबरदस्त फोटो व छान पाकृ! ताजा मसाला बनवला असल्याने त्याची एक वेगळीच छान चव येईल असे वाटते. खोबरेल तेलामुळेही एक छान चव नक्कीच येणार! धन्यवाद.

सानिकास्वप्निल 28/04/2014 - 18:33
नीट भाजला आणी हवाबंद डब्यात भरुन ठेवला तर बराच टिकेल असे वाटते. ताजा करुन वापरला तर पदार्थांची चव जबराट लागते :) हो सावजी मटण ही असेच बनवतात. कोवळं मटण नाही मिळाले तर मटणाला टेंडर करायचे असल्यास थोडे पपईच्या सालाचा किस किंवा मीट टेंडराईझर लावून थोड्यावेळ ठेवावे म्हणजे ते लुसलुशीत होतं.

दिपक.कुवेत 29/04/2014 - 11:16
एक काम करतो थोडासा ताजाच बनवुन बघतो. अनायसे चीकन ड्रमस्टिकचे ४-५ पिस उरलेत ते हि पाकृ करुन सत्कारणी लावतो. फक्त ईथे खसखस बॅन असल्यामुळे ती तेवढि वगळतो.

गणपा 28/04/2014 - 13:50
झक्कास. हे हाणताना नाका डोळ्यांना धार लागली नाही तर मज्जा नाही. :)

इरसाल 28/04/2014 - 14:08
शेवटचा फोटो पाहताना मी जिभेवर ती चव जाणवु शकतो.

समीरसूर 28/04/2014 - 14:45
सावजी चिकन काय दिसते आहे...वा वा वा. ज्वारीची किंवा तांदळाची भाकरी हवी सोबत. आणि साधा भात. भरपूर पुण्य गाठी असले म्हणजे हे सुख देखील वाट्याला येते कधी कधी... असे चिकन असल्यावर मला मात्र भाकरी कुस्करल्याशिवाय चैन पडत नाही. भाकरीचे तुकडे मोडून त्याला चिकनचा स्पर्श करून खाणे नामंजूर! भाकरीच्या कुस्कर्‍यामध्ये चिकनचा रस्सा ओतावा, चिकनचे लुसलुशीत तुकडे त्यात कुस्करावेत आणि कपाळावर येत असलेला घाम पुसण्याचीही तसदी न घेता फक्त खात रहावे. शेवटी साध्या मोकळ्या भातासोबत चिकनचा हा झणझणीत रस्सा खूप सुरेख लागतो. मला आठवते कधी काळी कॉलेजला असतांना हाफ बटर चिकन किंवा हाफ चिकन हैदराबादी आणि ६-७ तंदुरी रोट्या मी एकटा फस्त करत असे. असे तुडुंब जेवण झाल्यावर दोन चटणी पानांचे तोबरे भरून वसतिगृहाच्या आमच्या खोलीमध्ये गप्पांचा आणि गाण्यांचा अड्डा जमत असे. पहाटे ३-४ पर्यंत तुफान गाणी म्हणून झाल्यावर आम्ही झोपत असू. पुण्यात सदाशिव पेठेत पेरु गेट पोलीस चौकीजवळ गोपी नावाचे एक मांसाहारी हॉटेल आहे. तिथे आम्ही बर्‍याचदा चिकन हादडायला जात असू. आता घराजवळ खांदेश नावाचे खांदेशी चिकनचे हॉटेल आहे. अगदी दोन-तीन वर्षांपूर्वीपर्यंत तिथे अधून-मधून मी (एकटाच) जात असे. एक चिकन थाळी आणि एक चिकन सुक्क्याची प्लेट घ्यायची. दोन किंवा तीन भाकरी घ्यायच्या. दोन प्लेट लालभडक गरमागरम चिकन रस्सा मागवायचा आणि तिथे काम करणारे वेटर्स काय विचार करतायेत हा विचार न करता हा यज्ञ सुरू करायचा. नंतर दोन पाने चघळत चघळत घरी जायचे. वा वा वा... चिकनमध्ये मसाला आणि तेल कमी वापरून ते चवदार बनवणे ही कला आहे. अगदी साधे चिकन देखील चवीच्या बाबतीत शाही मुर्ग मुसल्लमच्या कानफडीत मारू शकते हा स्वानुभव आहे. मी २००८ मध्ये शिकागोमध्ये असतांना माझा खोलीमित्र साधे परंतु इतके चविष्ट चिकन बनवायचा की मी स्वखुशीने भांडी घासावयाचे काम माझ्याकडे घेतले होते. :-) अर्थात त्या चिकनची जातकुळी निराळी; खांदेशच्या चिकनची, कोल्हापुरी चिकनची, सावजी चिकनची, मालवणी चिकनची, अवधी चिकनची, केरळ चिकनची...प्रत्येक पाककृतीची जातकुळी अगदीच निराळी. प्रत्यकाची मजा निराळी...हे सगळं खाऊन मिळणारा आनंद मात्र एकच, परमानंद! अत्युच्च अशा प्रकारचे सुख! आता सावजी चिकन खाणे आलेच. किती किती लक्षात ठेवायचं प्रश्नच आहे. चांगलं खाणं, चांगले चित्रपट, चांगली पुस्तके, चांगली ठिकाणे, चांगली माणसे, चांगले मित्र...एवढं सगळं चांगलं असतांना आयुष्यात प्रॉब्लेम येतातच कसे म्हणतो मी...

मुक्त विहारि 28/04/2014 - 14:50
"चांगलं खाणं, चांगले चित्रपट, चांगली पुस्तके, चांगली ठिकाणे, चांगली माणसे, चांगले मित्र...एवढं सगळं चांगलं असतांना आयुष्यात प्रॉब्लेम येतातच कसे म्हणतो मी..." ह्या एका वाक्यावर तर मी पण जगतो आहे. है साल्ला...१००% सहमत....

मराठे 28/04/2014 - 22:09
चांगलं खाणं, चांगले चित्रपट, चांगली पुस्तके, चांगली ठिकाणे, चांगली माणसे, चांगले मित्र...एवढं सगळं चांगलं असतांना आयुष्यात प्रॉब्लेम येतातच कसे म्हणतो मी...
प्रचंड टाळ्या!

बॅटमॅन 29/04/2014 - 12:49
आईचा घो. प्रतिसाद वाचून कुक्कुटकुलाचा अजून एक प्रतिनिधी मोक्षास पाठवावासे वाटू लागले आहे. तुमचा कचकून निषेध असो असलं हपिसात बसून भावना चाळवल्याबद्दल.

मैत्र 29/04/2014 - 14:19
किती किती लक्षात ठेवायचं प्रश्नच आहे. चांगलं खाणं, चांगले चित्रपट, चांगली पुस्तके, चांगली ठिकाणे, चांगली माणसे, चांगले मित्र...एवढं सगळं चांगलं असतांना आयुष्यात प्रॉब्लेम येतातच कसे म्हणतो मी...
आत्ता पुण्यात असतो तर येत्या विकांताचा असा बेत ठरवला असता .. या एका वाक्यासाठी पार्टीच तुम्हाला.. एक असा कट्टा करता आला तर धमाल येईल..

समीरसूर 29/04/2014 - 15:26
कट्टा नक्की करू; पुण्यात निवांत कधी आहात ते कळवा. :-) कट्टा कसा निवांत हवा; सायंकाळचा मंद मंद गारवा मनाला गुदगुल्या करत असतांना कट्टा सुरू व्हावा; संध्याकाळचा हळूहळू झिरपत जाणारा अंधार मग मनाचा कब्जा घ्यायला लागतो. नेहमीच हा गडद होत जाणारा अंधार एक विचित्र, काहीतरी सुटत असल्याच्या भावनांचा रंगीबेरंगी कल्लोळ घेऊन मनात शिरतो. नंतरचा दाट झालेला अंधार मग मनावर एक सुखद अशी साय आणतो. अशा या जरतारी वातावरणात मग कट्टा, गप्पा, खाणे, गाणे, पिणे (काय ते ज्याने त्याने ठरवावे, पन्हे, पाणी, की जॅक डॅनियल्स!) अशी आनंदाची कारंजी थुईथुई नाचावीत. तप्त मनोभूमीवर या कारंज्यांचे तुषार मनसोक्त झेलून रात्रीसकट आपणही सचैल भिजावे. क्या मजा है! जिंदगी तो युं सौ साल की भी होती हैं जिया तो चंद लम्हों में भी जाता है चांद कभी हाथ न आया तो क्या गम? हमारे दीदार को रोज आ ही जाता हैं

दिपक.कुवेत 30/04/2014 - 11:32
अजीबात नॉट चॉलबे....त्यात चीकन किंवा मटणच हवं. हे म्हणजे पैलवानाने आट्यापाट्या खेळण्यासारखं आहे (ह.घ्या हो नाहितर खेचाल आखाड्यात!)

कॅप्टन जॅक स्पॅरो 29/04/2014 - 08:58
डाएट ला सुरुंग लावल्याबद्दल णिशेध!!!!!!! :)... बाकी रेसिपी आणि फोटु नेहेमीप्रमाणे उत्तम =)) !!!! (आज शिक्रण आणि मटारभातावर चैन करणारा) अनिरुद्ध

मैत्र 29/04/2014 - 14:19
काय तो रंग रश्श्याचा.. इथे कानडी आप्पांच्या नगरीत कुठे असली करामत .. नशीब जेवण झाल्यावर पाहिला धागा.. आणि ते शेवटच्या फोटोत कांद्याचं (बहुतेक) जे फूल सजवलं आहे तेही तितकंच कातिल आहे.. सानिकातैंच्या पदार्थांच्या यादीचे सुद्धा फोटो इतके देखणे कसे येतात हे मला कधीही न उलगडलेलं कोडं आहे.

कपिलमुनी 27/04/2015 - 15:54
सावजीची पाकृ छान आहे. पण रंग लाल आहे. बर्‍याच ठिकाणी काळा मसाला वापरत असल्याचे लिहिले आहे त्या मुळे रश्याचा रंग काळसर येतो असे वाटते .

कैलासवासी सोन्याबापु 17/09/2015 - 12:34
माझा मित्र आहे प्रॉपर सावजी समाजातला त्याची आई झकास बनवते हा प्रकार फ़क्त त्या काकू ह्यात ज्वारीच्या पीठा ऐवजी पंढरपुरी डाळव्याची बारीक पूड किंवा पीठ वापरतात
. साहित्यः १ किलो चिकन साफ करुन, किंचित हळद, तिखट, लिंबू रस लावून मॅरिनेट करुन ठेवणे १ मोठा कांदा बारीक चिरलेला २ टेस्पून आले+लसूण पेस्ट ३ टेस्पून सावजी मसाला ( आवडीप्रमाणे कमी जास्तं) मीठ चवीनुसार बारीक चिरलेली कोथींबीर .

Positive Psychology – दोन सुंदर एक्सरसायजेस- आणि वेल बिइंग ची व्याख्या !

गुल-फिशानी ·

आत्मशून्य 28/04/2014 - 04:17
ते सुधा मी माझ्याबद्दल जाणुन घ्यायला ? कहर आहे. अहो जगातल्या कोणत्याच एका व्यक्तिमत्वाबाबत मला इतके प्रश्नही पडत नाहित :(

आत्मशून्य 28/04/2014 - 04:25
लेख आवडला ' मनाचे व्यायामहि फार सुरेख आहेत. अतिशय धन्यवाद, लेख इथे आणल्याबद्दल.

पैसा 28/04/2014 - 13:14
सकारात्मक विचार करणारा लेख आवडला. मात्र ऑनलाईन प्रश्नावल्या फार काही काम करतात असं वाटत नाही. त्यामुळे त्या साईटवरचं ते सोडून बाकी वाचायला हरकत नाही.

प्रकाश घाटपांडे 28/04/2014 - 19:35
मला बर्‍याचदा अशा प्रकारचे लेखन हे शब्दांचे बुड्बुडे वाटतात. सीबीटी किंवा रॅशनल इमोटिव्ह थेरपी मधे पण अशा प्रकारच्या शाब्दिक कसरती असतात. अर्थात हे माझे आकलन आहे. सर्वांनाच तसे वाटत असेल असे नव्हे.

शुचि 28/04/2014 - 19:40
यात जो वेल बिइंग ( मराठी प्रतिशब्द कल्याण कसा वाटतो ? पण याला थोडा धार्मीक टच येतो व थोडा विचीत्र भासतो कृपया एखादा अचुक मराठी शब्द सुचवावा तो पर्यंत वेल बिइंग च वापरतो).
वेल बिइंग = निरामयता?

आयुर्हित 30/04/2014 - 00:50
वेल बिइंग चा मराठी अर्थ आहे "स्वस्थ" (स्व+स्थ) म्हणजेच जो नेहमी आपल्या जागी स्थायी(present)असतो, किंवा ज्याच्या चित्तवृत्ती स्थिर असतात!

संजय क्षीरसागर 30/04/2014 - 01:30
आणि मजा म्हणजे स्वास्थ्य ही स्थिती आहे, प्रोसेस नाही. त्यामुळे स्वास्थ्य हे कोणत्याही प्रोसेसनं गवसू शकत नाही!

आत्मशून्य 30/04/2014 - 01:36
मजा म्हणजे स्वास्थ्य ही स्थिती आहे, प्रोसेस नाही. त्यामुळे स्वास्थ्य हे कोणत्याही प्रोसेसनं गवसू शकत नाही
म्हणजे तुम्हाला असे म्हणायचे आहे काय प्रोसेस अन स्थिती या दोन वेगवेगळ्या गोष्टी आहेत. व एक प्रोसेस नेहमी दुसर्‍या प्रोसेसलाच जन्म देउ शकते स्थितीला नाही ?

शुचि 28/04/2014 - 19:46
इतका वेळ हा लेख शोधत बसले होते
- In recent years, however, our obsession with positive aspects of thought and behavior may have been taken to far, especially since the hijacking of positive psychology by the self-help movement. _____________________________ मला स्वतःला फेसबुकवरती जो सकारत्मकतेचा मारा होतो ना तो अतिशय निर्बुद्ध अन भाबडा अन ओ येणारा वाटतो.

मारवा 28/04/2014 - 22:33
घाटपांडे जी सेल्फ हेल्प पुस्तकांचा मोठ्या प्रमाणात सुकाळ झाल्याने तुम्हाला कदाचित असे शाब्दीक बुडबुडे वाटत असतील. त्याच प्रकारच साहीत्य मोठ्या प्रमाणावर सर्वत्र आढळल्याने अशी धारणा होणे साहजिकच आहे त्यात काही गैर नाही. पण एक वेगळेपणा असा आहे की यातील प्युअर सायकॉलॉजिकल सायंटीफीक रीसर्च बेस्ड जे साहीत्य आहे ते असे नसते त्यात फार मोठे दावे ही केले जात नाहीत. हा जो मार्टीन सेलींगमन विषयी वर आलेले आहे त्यांच लर्न्ड ऑप्टीमीझम हे पुस्तक आपण जरुर वाचावे त्यांने उंदरावर अनेक प्रयोग केलेले आहेत. सर्व्हे केलेले आहेत, मेट लाइफ या इन्स्युरन्स कंपनी च्या सेल्समन वर ही मोठे काम करुन अनेक हजारो पानांचा भरभक्कम विदा पुरावे शास्त्रीय रीतीने गोळा केलेले आहेत. एखाद्या ने नुसतेच काहीतरी फेकणे आणि एखाद्याने अनेक वर्षांच्या शास्त्रीय संशोधनातुन निष्कर्ष काढणे यातील फरक तर उघड आहे. एक रॅशनल अप्रोच म्हणुन संशोधनाधिष्ठीत निष्कर्षांना अधिक गंभिरतेने घेण्यास हरकत नसावी, बाकी प्रत्येक शास्त्रीय संशोधनाला ही अखेर मर्यादा परत आहेच. असणारच कारण सायन्स इज अ जर्नी नॉट अ डेस्टीनेशन

शुचि 28/04/2014 - 23:19
सर्व्हे दिला - Your Top Strength Modesty and humility You do not seek the spotlight, preferring to let your accomplishments speak for themselves. You do not regard yourself as special, and others recognize and value your modesty. Your Second Strength Zest, enthusiasm, and energy Regardless of what you do, you approach it with excitement and energy. You never do anything halfway or halfheartedly. For you, life is an adventure. Your Third Strength Citizenship, teamwork, and loyalty You excel as a member of a group. You are a loyal and dedicated teammate, you always do your share, and you work hard for the success of your group. Your Fourth Strength Honesty, authenticity, and genuineness You are an honest person, not only by speaking the truth but by living your life in a genuine and authentic way. You are down to earth and without pretense; you are a "real" person. Your Fifth Strength Capacity to love and be loved You value close relations with others, in particular those in which sharing and caring are reciprocated. The people to whom you feel most close are the same people who feel most close to you. Strength#6 Industry, diligence, and perseverance You work hard to finish what you start. No matter the project, you "get it out the door" in timely fashion. You do not get distracted when you work, and you take satisfaction in completing tasks. Strength#7 Fairness, equity, and justice Treating all people fairly is one of your abiding principles. You do not let your personal feelings bias your decisions about other people. You give everyone a chance. Strength#8 Hope, optimism, and future-mindedness You expect the best in the future, and you work to achieve it. You believe that the future is something that you can control. Strength#9 Social intelligence You are aware of the motives and feelings of other people. You know what to do to fit in to different social situations, and you know what to do to put others at ease. Strength#10 Spirituality, sense of purpose, and faith You have strong and coherent beliefs about the higher purpose and meaning of the universe. You know where you fit in the larger scheme. Your beliefs shape your actions and are a source of comfort to you. Strength#11 Creativity, ingenuity, and originality Thinking of new ways to do things is a crucial part of who you are. You are never content with doing something the conventional way if a better way is possible. Strength#12 Appreciation of beauty and excellence You notice and appreciate beauty, excellence, and/or skilled performance in all domains of life, from nature to art to mathematics to science to everyday experience. Strength#13 Curiosity and interest in the world You are curious about everything. You are always asking questions, and you find all subjects and topics fascinating. You like exploration and discovery. Strength#14 Love of learning You love learning new things, whether in a class or on your own. You have always loved school, reading, and museums-anywhere and everywhere there is an opportunity to learn. Strength#15 Bravery and valor You are a courageous person who does not shrink from threat, challenge, difficulty, or pain. You speak up for what is right even if there is opposition. You act on your convictions. Strength#16 Kindness and generosity You are kind and generous to others, and you are never too busy to do a favor. You enjoy doing good deeds for others, even if you do not know them well. Strength#17 Caution, prudence, and discretion You are a careful person, and your choices are consistently prudent ones. You do not say or do things that you might later regret. Strength#18 Gratitude You are aware of the good things that happen to you, and you never take them for granted. Your friends and family members know that you are a grateful person because you always take the time to express your thanks. Strength#19 Judgment, critical thinking, and open-mindedness Thinking things through and examining them from all sides are important aspects of who you are. You do not jump to conclusions, and you rely only on solid evidence to make your decisions. You are able to change your mind. Strength#20 Leadership You excel at the tasks of leadership: encouraging a group to get things done and preserving harmony within the group by making everyone feel included. You do a good job organizing activities and seeing that they happen. Strength#21 Forgiveness and mercy You forgive those who have done you wrong. You always give people a second chance. Your guiding principle is mercy and not revenge. Strength#22 Perspective (wisdom) Although you may not think of yourself as wise, your friends hold this view of you. They value your perspective on matters and turn to you for advice. You have a way of looking at the world that makes sense to others and to yourself. Strength#23 Humor and playfulness You like to laugh and tease. Bringing smiles to other people is important to you. You try to see the light side of all situations. Strength#24 Self-control and self-regulation You self-consciously regulate what you feel and what you do. You are a disciplined person. You are in control of your appetites and your emotions, not vice versa. _____________________ ब्रेव्ह वगैरे चूकीचे आले आहे. सर्व्हे खास वाटला नाही. ऑनेस्टी पहीली स्ट्रेन्थ यायला पाहीजे होती अन दुसरी प्रेम करण्याची अन रिसीव्ह करण्याची क्षमता. का माहीत नाही पण स्वतःला ओळखण्यात अन या सर्व्हेच्या नीरीक्षणात गॅप आहे :(

आत्मशून्य 29/04/2014 - 06:44
खरे तर इतके प्रश्नांची उत्तरे नाडी पट्टिसाठी सुधा द्यावी लागत नाहित. लेख आवडला पण तिथेच गोंधळ झाला जेंव्हा नुसता सर्वे करायला रेजुस्ट्रेशन करावयाला भाग पाडले. मार्केटिंग आहे नुसतं साइट्चे. आता रिजल्ट नाही पटला तर सदस्यत्व कोण रद्द करणार ?

मारवा 29/04/2014 - 08:29
शुचि तुम्ही सर्व प्रश्नांची उत्तरे देउन हे जाणुन घेण्याचा प्रयत्न केला हीच मुळात चांगली सुरुबात आहे. त्यातला काही भागाशी असहमत असाल तर तेवढा सोडुन द्या की जितक्या प्रमाणात पटलय त्याचा आनंद घ्या आणि त्या स्टेंथ्स वाढवा. आणि निकालात ते एकुण टॉप अधिक इतर ५ अशा एकुण ६ स्ट्रेंथ्स देत असतात (एकुण २४ पैकी हे महत्वाचे) तर टॉप सोडुन बाकी ५ या समान च पातळीवर गृहीत धरलेल्या आहेत सोयीसाठी १ ते ५ क्रमांक आहेत इतकेच त्यामुळे तुलना टॉप व इतर ५ समान अशी आहे त्या पाच समान मध्ये तुलने ची गरज नाही

संजय क्षीरसागर 29/04/2014 - 11:07
विधायक मनोदशा (PMA) या विषयावर वर अनेक पाश्चात्य मनोतज्ञ श्रीमंत झालेत. Wayne Dyer पासून ते I am OK you are OK (Thomas Harris) ते The Power of Positive Thinking (Norman Peale) आणि आपल्याकडचे सध्याचे Happy Thoughts (Tej Gyan Foundation) सगळे एकाच माळेचे मणी आहेत. सर्वांच्या विचारसरणीत एकच खोट आहे, ती म्हणजे, एक विचार दुसर्‍या विचाराला बरोबर घेऊन येतो, या मनाच्या फंडामेंटल गोष्टीचा विसर. थोडक्यात Positivity, Negativity ला बरोबर घेऊन येते; कुणीही सदासर्वकाळ पॉजिटिव राहू शकत नाही कारण त्यानं नेगटिवीटी दडपलेली असते. त्यामुळे तुम्ही वर्णन केलेल्या विचारसरणीचा फायदा काही काळ होऊ शकेल पण ते कायमचे उत्तर नाही. याचं कारण देखिल वास्तविक आहे, जीवनात यश आणि अपयश दोन्ही आहे. नुसत्या यशाकडे पाहून किंवा त्याच्या सतत स्मरणानं अपयशाचे विचार फक्त दडपले जातात आणि एखाद्या बेसावध क्षणी उसळी मारुन ते तुम्हाला ओवरटेक करतात. अशा वेळी पुन्हा काही तरी यशस्वी घडेपर्यंत मनोदशा विधायक होत नाही. आणि हे सत्र अव्याहत चालू राहातं. मनाच्या एका भागानं दुसर्‍यावर मात होत नाही. मन हे ध्वनीरुप आहे. त्यामुळे मोठ्या आवाजनं लहान आवाज दबला असं वाटलं तरी शांतता लाभत नाही. आणि शांतता हे साध्य आहे; यशापयश गौण आहे. यशापयश तुमच्या हातात नाही, ते परिस्थितीजन्य आहे पण शांतता तुमचा मूळ स्वभाव आहे. अपयशात (किंवा बिकट प्रसंगात) तुम्ही शांत राहू शकण्याची कला साधलीत तर जीवन आनंदाचं होतं. टू बी इग्झॅक्ट, शांत चित्तदशेचा परिणाम विधायक मानसिकता आहे. विधायक मानसिकतेचा परिणाम म्हणून शांत चित्तदशा गवसत नाही. याचं कारण समहाऊ, तुम्ही नेगटिवीटी दडपलेली असते; ती केंव्हा वर येईल याची शाश्वती नसते. या दडपलेल्या मानसिकतेची तुम्हालाही जाणीव असते, आणि नेमकी तीच आंतरिक अस्वास्थ्य कायम ठेवते.

प्यारे१ 29/04/2014 - 14:18
>>> टू बी इग्झॅक्ट, शांत चित्तदशेचा परिणाम विधायक मानसिकता आहे. विधायक मानसिकतेचा परिणाम म्हणून शांत चित्तदशा गवसत नाही. शांत चित्तदशा कशी प्राप्त होते? ती जर असतेच तर मग बाकीचे गोंधळ का? ते कसे आवरणार? विधायक मानसिकता जाणीवपूर्वक अवलंबली तर चित्त शांत व्हायला मदत होत नाही का?

गुल-फिशानी 29/04/2014 - 16:35
१ आपण जर मार्टीन सेलींगमन चे लर्न्ड ऑप्टीमिझम वाचले तर त्यात फ्लेक्सीबल ऑप्टीमीझम नावाचे एक पुर्ण स्वतंत्र मोठे प्रकरण च दिलेले आहे. ज्यात माणुस कायम पॉझीटीव्ह राहु शकत नाही या वास्तवाचा पुर्ण स्वीकार आहे तसेच नकारात्मक व्यक्तीचे वास्तव परीस्थीतीचे आकलन अधिक अचुक असु शकते (तुलनेने केवळ पॉझीटीव्ह विचार करणारया व्यक्त्तीच्या) या तथ्याचा ही स्वीकार आहे. आणि म्हणुन च ऑप्टीमिझम रीजीड नसुन फ्लेक्सीबल कसा ठेवणे योग्य आहे व त्यासाठी काय अप्रोच असला पाहीजे याचा अगदी सखोल असा मुळातुनच केवळ वाचण्या सारखा रीसर्च मांडलेला आहे. व अत्यंत वास्तववादी असे मार्गदर्शन ही आहे. २ सप्रेशन वा दमन केल्याने कुठलीही वृत्ती कधीही पुर्णपणे संपत नाही, सप्रेशन चे दुष्परीणाम काय आहेत याचे पुर्ण भान फ्रॉइड च्या अभ्यास परंपरेत ने च सुरुवात करणारया या ब्रॅचला अर्थातच आहे. कीमान आधुनिक मानसशास्त्राला हा भाग फारच बेसीक आहे. ३ कंसीडरींग ऑल अबोव्ह पॉसीबीलीटीज अ‍ॅन्ड फॅक्टर्स पॉझीटीव्ह सायकॉलॉजी या नव्या शाखेने एक प्रयास अतिशय वास्तव पायावर आधारित आणि संशोधनातुन्/प्रयोगातुन/विश्लेषणातुन आधुनिक अभ्यास तंत्रे वापरुन केलेला आहे की ज्या योगे माणसाच्या विधायक बाजु वर लक्ष केंद्रीत करुन त्याच्या क्षमतांचा विकास करुन त्याने विकास कसा साधता येईल हा हेतु आहे. त्या सर्व मंथनातुन वर जसे दोन एक्सरसायजेस दिलेले आहेत तसे मेहनतीने बनविलेले आहेत. ४ आता या सायन्स चा अंगिकार करावा की नाही हा ज्याचा त्याचा प्रश्न आहे. उदा. माझी दातांची काही समस्या आहे तर माझ्या पुढे दोन पर्याय असतात एक मी व्यवस्थित शास्त्र शाखा आहे अशी जी डेन्ट्रीस्टी तीचा अभ्यास केलेल्या डेन्टीस्ट कडुन उपचार घ्यावेत का तर त्याच्या मागे एक शास्त्रीय संशोधन केलेल्या अनेकांच काम उभ आहे. त्याने त्याच रीतसर प्रशिक्षण घेतलेल आहे त्याच्याक्डे विदा आहे त्याच्याक्डे लॉजिक आहे. दुसर मी कुणा गावठी वैदु कडे ही जाउ शकतो ज्याच्या कडे कुठलही शास्त्र संशोधन विदा याच पाठबळ नाही. ५ तुम्ही वर जी उदाहरणे दिलेली आहेत त्यातले सर्व सेल्फ हेल्प वाले आहेत. त्यात आणि रीसर्च मध्ये वर मारवा यांनी म्हटल्या प्रमाणे तुलना केवळ अशक्य च आहे मार्टीन आणि कंपनी रीसर्च बेस्ड आहे यातच सर्व आल. ६ आता प्रत्येक शास्त्राची असते तशी मर्यादा अर्थातच पॉझीटीव्ह सायकॉलॉजी ला वर म्हटल्याप्रमाणे असु शकते पण तो दुसरा भाग झाला म्हणजे सर्वात चांगल उदाहरण अ‍ॅलोपॅथी च घ्या आजही तीच्या कडे अनेक रोगांवर पुर्ण इलाज नाही वा परंतु आजपर्यंत जे संशोधनाने उपलब्ध आहे ते बेस्ट आहे. म्हणुन वैदु कडुन उपचार घेण योग्य आहे असे होत नाही. कारण कुठल्याही चांगल्या शास्त्राप्रमाणे संशोधन ही एक अखंड चालणारी प्रक्रीया आहे. ७ वरील सर्व पॉझीटीव्ह सायकॉलॉजी त काम करणारे व्यावसायिक च आहेत ते उघड सत्य आहे आपण केलेल्या चांगल्या मेहनतीने केलेल्या कामाचे पैसे घेण्यात श्रीमंत होण्यात काहीच गैर मला तरी वाटत नाही.

गुल-फिशानी 29/04/2014 - 16:35
१ आपण जर मार्टीन सेलींगमन चे लर्न्ड ऑप्टीमिझम वाचले तर त्यात फ्लेक्सीबल ऑप्टीमीझम नावाचे एक पुर्ण स्वतंत्र मोठे प्रकरण च दिलेले आहे. ज्यात माणुस कायम पॉझीटीव्ह राहु शकत नाही या वास्तवाचा पुर्ण स्वीकार आहे तसेच नकारात्मक व्यक्तीचे वास्तव परीस्थीतीचे आकलन अधिक अचुक असु शकते (तुलनेने केवळ पॉझीटीव्ह विचार करणारया व्यक्त्तीच्या) या तथ्याचा ही स्वीकार आहे. आणि म्हणुन च ऑप्टीमिझम रीजीड नसुन फ्लेक्सीबल कसा ठेवणे योग्य आहे व त्यासाठी काय अप्रोच असला पाहीजे याचा अगदी सखोल असा मुळातुनच केवळ वाचण्या सारखा रीसर्च मांडलेला आहे. व अत्यंत वास्तववादी असे मार्गदर्शन ही आहे. २ सप्रेशन वा दमन केल्याने कुठलीही वृत्ती कधीही पुर्णपणे संपत नाही, सप्रेशन चे दुष्परीणाम काय आहेत याचे पुर्ण भान फ्रॉइड च्या अभ्यास परंपरेत ने च सुरुवात करणारया या ब्रॅचला अर्थातच आहे. कीमान आधुनिक मानसशास्त्राला हा भाग फारच बेसीक आहे. ३ कंसीडरींग ऑल अबोव्ह पॉसीबीलीटीज अ‍ॅन्ड फॅक्टर्स पॉझीटीव्ह सायकॉलॉजी या नव्या शाखेने एक प्रयास अतिशय वास्तव पायावर आधारित आणि संशोधनातुन्/प्रयोगातुन/विश्लेषणातुन आधुनिक अभ्यास तंत्रे वापरुन केलेला आहे की ज्या योगे माणसाच्या विधायक बाजु वर लक्ष केंद्रीत करुन त्याच्या क्षमतांचा विकास करुन त्याने विकास कसा साधता येईल हा हेतु आहे. त्या सर्व मंथनातुन वर जसे दोन एक्सरसायजेस दिलेले आहेत तसे मेहनतीने बनविलेले आहेत. ४ आता या सायन्स चा अंगिकार करावा की नाही हा ज्याचा त्याचा प्रश्न आहे. उदा. माझी दातांची काही समस्या आहे तर माझ्या पुढे दोन पर्याय असतात एक मी व्यवस्थित शास्त्र शाखा आहे अशी जी डेन्ट्रीस्टी तीचा अभ्यास केलेल्या डेन्टीस्ट कडुन उपचार घ्यावेत का तर त्याच्या मागे एक शास्त्रीय संशोधन केलेल्या अनेकांच काम उभ आहे. त्याने त्याच रीतसर प्रशिक्षण घेतलेल आहे त्याच्याक्डे विदा आहे त्याच्याक्डे लॉजिक आहे. दुसर मी कुणा गावठी वैदु कडे ही जाउ शकतो ज्याच्या कडे कुठलही शास्त्र संशोधन विदा याच पाठबळ नाही. ५ तुम्ही वर जी उदाहरणे दिलेली आहेत त्यातले सर्व सेल्फ हेल्प वाले आहेत. त्यात आणि रीसर्च मध्ये वर मारवा यांनी म्हटल्या प्रमाणे तुलना केवळ अशक्य च आहे मार्टीन आणि कंपनी रीसर्च बेस्ड आहे यातच सर्व आल. ६ आता प्रत्येक शास्त्राची असते तशी मर्यादा अर्थातच पॉझीटीव्ह सायकॉलॉजी ला वर म्हटल्याप्रमाणे असु शकते पण तो दुसरा भाग झाला म्हणजे सर्वात चांगल उदाहरण अ‍ॅलोपॅथी च घ्या आजही तीच्या कडे अनेक रोगांवर पुर्ण इलाज नाही वा परंतु आजपर्यंत जे संशोधनाने उपलब्ध आहे ते बेस्ट आहे. म्हणुन वैदु कडुन उपचार घेण योग्य आहे असे होत नाही. कारण कुठल्याही चांगल्या शास्त्राप्रमाणे संशोधन ही एक अखंड चालणारी प्रक्रीया आहे. ७ वरील सर्व पॉझीटीव्ह सायकॉलॉजी त काम करणारे व्यावसायिक च आहेत ते उघड सत्य आहे आपण केलेल्या चांगल्या मेहनतीने केलेल्या कामाचे पैसे घेण्यात श्रीमंत होण्यात काहीच गैर मला तरी वाटत नाही.

शुचि 29/04/2014 - 21:53
होय माझा रोख सेल्फ हेल्प च्या फुटलेल्या काँग्रेस गवती, पेवाकडेच होता. आपला पहीला मुद्दा रोचक वाटतो आहे. माहीतीबद्दल धन्यवाद.

संजय क्षीरसागर 30/04/2014 - 00:43
कारण फार पूर्वी मी हे प्रयोग करुन पाहिले आहेत. इट इज अ विशियस सर्कल. जस्ट टू रिमेन पॉजिटीव इज इटसेल्फ अ‍ॅन एफर्ट. `फ्लेक्सीबल ऑप्टीमीझम' म्हणजे नक्की काय? आयदर यू आर पॉजिटीव ऑर नेगटीव. वन मे बी न्यूट्रल बट दॅट इज नॉट एक्स्पेक्टेड इन द प्रोसेस. सप्रेशननं प्रश्न सुटत नाहीत म्हटल्यावर या प्रोसेसमधे नेगटीविटी कशी हँडल केली जाते? तुम्ही दोन प्रक्रिया वर्णन केल्यात; एक : व्हॉट वेंट वेल, आणि दोन : रायटींग अ ग्रॅटीट्युड लेटर माझ्या आकलनानुसार वॉट वेंट वेल लिहीतांना वॉट वेंट राँग दडपावं लागतं कारण इट इज इंपॉसिबल दॅट नथींग वेंट राँग इन द डे. त्याचप्रमाणे ग्रॅटिट्यूड लेटर लिहीतांना आपसूकच जे लोक आपण केलेलं विसरुन वागले त्यांची आठवण येते. इट इज जस्ट द अदर साइड ऑफ द कॉइन. वॉट टू डू विथ दॅट? कुणाचा तरी हिशेब चुकवावा असं मनात राहातं, त्याचं काय करणार? तुम्ही आनंदात असाल (आणि या लेखावरनं तरी सध्या तसं दिसतायं), तर माझे विचार बाजूला ठेवून आणि तुमची प्रोसेस चालू ठेवा. कालांतरानं जर तुम्हाला प्रोसेस उपयोगी वाटेनाशी झाली तर माझं लेखन कामी येईल. आनंद हा कोणत्याही गोष्टीचं कारण नाही. त्यामुळे जेंव्हा आपण आनंदात असतो तेंव्हा त्याची कारणमिमांसा न करणं श्रेयस ठरतं. आनंद ही निष्कारण अवस्था आहे. थिंग्ज मे गो राइट ऑर राँग दॅट इज नॉट द इश्यू बिकॉज ब्लिस इज नॉट अ‍ॅन आऊट कम ऑफ इवेंट्स. इट इज नॉट अ कॉज-इफेक्ट फिनॉमिना, इट इज सिंप्ली देअर. विधायक विचार करुन आनंद होत नाही, आनंदात असणार्‍या व्यक्तीचे विचार विधायक असतात. आणि एक गोष्ट, कृतज्ञता हा आनंदी व्यक्तीचा स्थायी भाव आहे. ही फिल्स ग्रॅटिट्यूड नॉट बिकॉज समथिंग हॅज गॉन द वे ही थिंक्स गुड, इट इज बिकॉज ही इज ब्लिसफुल. साधं जीवंत असणं ही गोष्ट देखिल आनंदी व्यक्तीसाठी कृतज्ञ असायला पुरेशी आहे.

गुल-फिशानी 30/04/2014 - 09:53
मी जेव्हा पहील्यांदा ग्रॅटीट्युड लेटर रायटींग साठी बसलो आणि विचार करु लागलो तेव्हा मला सुरुवातीला वाटल की अरे कोण असेल इतक की ज्याच्यावीषयी मला इतक ग्रेटफुल वाटेल ? पण जस जसा विचार करु लागलो तस तस मन भरुन आलं. की कीती तरी माणसं मला आठवु लागली ज्यांना कीत्येक वर्षापासुन संपर्क ही नव्हता आणि त्यांनी काय काय आनंद मला दिला काय सपोर्ट केला अडचणीच्या काळात, काय शिकवलं एक ना अनेक प्रसंग डोळ्यासमोर तरळु लागले. जस जस एक एक करुन लिहीत गेलो तर मला जे काय वाटल म्हणजे जे बर वाटल तितक बर कधीच वाटल नव्हत इट वॉज परहॅप्स द ग्रेटेस्ट पॉझिटीव्ह इमोशन आय एव्हर फेल्ट इन माय लाइफ. मोअर दॅन दॅट एक अतिशय निष्कारण संताप मनात गोळा झालेला होता ज्या काळात मी खरोखर फारच निगेटीव्ह बनलेलो होतो व कुणाशीही निष्कारण आरग्युमेंट्स मधे अडकत होतो, त्या काळात नेमक फार गरज होती अशा काळात मनाला एक फार खोलवर अशी सांत्वना आणि प्रेरणा मिळाली. हा दृस्ष्टीकोणातला अनुभवातला बदल फार उपयोगी पडला प्रॉब्लेम सर्व सुटले अस नाही पण त्यांना फेस करण्याची स्ट्रेंथ स्वतःमध्ये मिळाली. आनंद झाला मात्र आध्यात्मिक ब्लिस वगैरे सारखा काही अदभुत नाही वा अगदी संत वगैरे झालो असही नाही. पण सकारात्मक बदल आसपासच्यांना ठळक जाणवण्याइतका झाला. मुळात मला स्वतःला फार फायदा झाला व हा नविन अ-धार्मीक असा पर्याय आवडला भावला म्हणुन तो शेअर केला इतकचं महत्वाच म्हणजे देअर इज नथिंग टु बी अ‍ॅग्रेसीव्ह अबाउट इट मला जे आवडल ते शेअर केल इतकचं आणि ही एक्सरसायजेस तुम्हाला एक काँक्रीट अ‍ॅक्शन देतात टु डु समथींग टु चेंज युवरसेल्फ पॉझीटीव्हली म्हणुन आवडली. व एकुण विचारसरणी त्यातील शास्त्रीयतेने पटली. शक्य झाले तर मला स्वतःला अशा एखाद्या क्षेत्रात रीसर्च करायला रीतसर शिक्षण घ्यायला आवडेल इतकच

संजय क्षीरसागर 30/04/2014 - 10:27
आय विल टेक यू टु अ हायर डायमेंशन. कधी सुट्टीच्या दिवशी भल्या पाहाटे जाग आल्यावर, शांतपणे पाठ टेकून तुमच्या बाल्कनीत किंवा टेरेसवर (आकाशाशी संपर्क येईल असे) स्वस्थ बसा. कोणतीही प्रक्रिया करण्याची काहीही आवश्यकता नाही. एखाद्या कमालीच्या स्वास्थ्यपूर्ण चित्तदशेत तुमच्या लक्षात येईल, आपला श्वास चालू आहे हीच किती अनाकलनीय आणि गूढ घटना आहे. अस्तित्त्वावर आपण कोणताही उपकार केला नसतांना जीवंत आहोत. द एग्झिस्टन्स इज किपींग द ब्रेथ गोईंग आणि आपल्याला याची साधी जाणीव देखिल नाही. कधी दखल घेतलीच तर तीही अत्यंत पुसटशी आणि क्षणकाला पुरती होती. वी वेर मिसींग द वेरी बेसिक फॅक्ट ऑफ लाईफ. यू विल बिकम ग्रेटफुल टू द होल एग्झिस्टन्स, अँड रिमेन सो ऑल द टाईम... फॉर द रेस्ट ऑफ योर लाईफ. मी देखिल अहमिकेनं विरोधी भूमिका मांडत नाहीये. पाश्चात्य विचरसरणी एका ठराविक मर्यादेपलिकडे उपयोगी होत नाही हे सांगण्याचा प्रयत्न करतोयं.

गुल-फिशानी 30/04/2014 - 12:39
यू विल बिकम ग्रेटफुल टू द होल एग्झिस्टन्स, अँड रिमेन सो ऑल द टाईम... फॉर द रेस्ट ऑफ योर लाईफ.

गुल-फिशानी 30/04/2014 - 12:49
मात्र एखादा जो कोणी असा अनुभव करत असेल तर ते कीती सुंदर असेल याच्या कल्पनेनेही रोमांचीत झालो. पण प्रत्यक्षात मात्र मी ज्या पातळी वर आहे त्याच्याशी इमानदारी बाळगतो. आणि असा काही अदभुत अनुभव मला कधी येइल का ? या विषयी शंकाच आहे. (कारण घडण बरीच अश्रद्द अशी आहे) तुम्हाला आला असेल तर तुमच्या बाबतीत असे म्हणावे लागेल की यु आर रीअली फॉरच्युनेट टु हॅव सच अ‍ॅन अमेझिंगली इम्पॉसीबल एक्सपेरीयन्स व्हेअर वन बिकम्स ग्रेटफुल टु द व्होल एकसीस्टंन्स!

संजय क्षीरसागर 30/04/2014 - 13:38
पण यात भाग्यशाली असण्याचा प्रश्न नसावा. अस्तित्त्वाशी समरुपता ही आता, या क्षणी, आपण आहोत तिथे आणि आहोत त्या स्थितीत, वास्तविकता आहे. खरं तर अस्तित्त्वापासनं आपण वेगळे होऊच शकत नाही. कधी प्रयत्न करुन पाहा, सोपं आहे आणि एकदा उलगडा झाला, अनुभव आला, की मग तो पुसला जाण्याची शक्यताच नाही.

आत्मशून्य 29/04/2014 - 17:47
विवेक कशाला म्हणावे व तो वाढिस कसा लागावा यावर शास्त्रीय संशोधन कोणी केलय का ? प्रत्येक गोष्ट विवेकाच्या कसोटीवर घासून बघा तुम्हा स्वत: व इतरांच्या सर्व सकारात्मक नकारात्मक गोष्टीचा आलेख मिळेल तो सुधा प्रश्नमंजूषा न छापता. आणी एकदा खिशात असा गोळा झालेला डाटा व मनात विवेक जमा असेल की मग जग तुमचेच.

शुचि 29/04/2014 - 17:51
मला वाटते ते मूल्याधारित शिक्षणाच्या अंतर्गत यावे. पण असे शिक्षण जीवनात आई-बापाव्यतीरीक्त कुठे मिळते ते माहीत नाही.

आत्मशून्य 29/04/2014 - 18:26
पण अनेक जन्मजात बंडखोरही आश्चर्य वाटावे असा विवेक बाळगुन निर्णय घेताना पाहिले आहेत म्हणून मी तो मोह टाळला.

आत्मशून्य 28/04/2014 - 04:17
ते सुधा मी माझ्याबद्दल जाणुन घ्यायला ? कहर आहे. अहो जगातल्या कोणत्याच एका व्यक्तिमत्वाबाबत मला इतके प्रश्नही पडत नाहित :(

आत्मशून्य 28/04/2014 - 04:25
लेख आवडला ' मनाचे व्यायामहि फार सुरेख आहेत. अतिशय धन्यवाद, लेख इथे आणल्याबद्दल.

पैसा 28/04/2014 - 13:14
सकारात्मक विचार करणारा लेख आवडला. मात्र ऑनलाईन प्रश्नावल्या फार काही काम करतात असं वाटत नाही. त्यामुळे त्या साईटवरचं ते सोडून बाकी वाचायला हरकत नाही.

प्रकाश घाटपांडे 28/04/2014 - 19:35
मला बर्‍याचदा अशा प्रकारचे लेखन हे शब्दांचे बुड्बुडे वाटतात. सीबीटी किंवा रॅशनल इमोटिव्ह थेरपी मधे पण अशा प्रकारच्या शाब्दिक कसरती असतात. अर्थात हे माझे आकलन आहे. सर्वांनाच तसे वाटत असेल असे नव्हे.

शुचि 28/04/2014 - 19:40
यात जो वेल बिइंग ( मराठी प्रतिशब्द कल्याण कसा वाटतो ? पण याला थोडा धार्मीक टच येतो व थोडा विचीत्र भासतो कृपया एखादा अचुक मराठी शब्द सुचवावा तो पर्यंत वेल बिइंग च वापरतो).
वेल बिइंग = निरामयता?

आयुर्हित 30/04/2014 - 00:50
वेल बिइंग चा मराठी अर्थ आहे "स्वस्थ" (स्व+स्थ) म्हणजेच जो नेहमी आपल्या जागी स्थायी(present)असतो, किंवा ज्याच्या चित्तवृत्ती स्थिर असतात!

संजय क्षीरसागर 30/04/2014 - 01:30
आणि मजा म्हणजे स्वास्थ्य ही स्थिती आहे, प्रोसेस नाही. त्यामुळे स्वास्थ्य हे कोणत्याही प्रोसेसनं गवसू शकत नाही!

आत्मशून्य 30/04/2014 - 01:36
मजा म्हणजे स्वास्थ्य ही स्थिती आहे, प्रोसेस नाही. त्यामुळे स्वास्थ्य हे कोणत्याही प्रोसेसनं गवसू शकत नाही
म्हणजे तुम्हाला असे म्हणायचे आहे काय प्रोसेस अन स्थिती या दोन वेगवेगळ्या गोष्टी आहेत. व एक प्रोसेस नेहमी दुसर्‍या प्रोसेसलाच जन्म देउ शकते स्थितीला नाही ?

शुचि 28/04/2014 - 19:46
इतका वेळ हा लेख शोधत बसले होते
- In recent years, however, our obsession with positive aspects of thought and behavior may have been taken to far, especially since the hijacking of positive psychology by the self-help movement. _____________________________ मला स्वतःला फेसबुकवरती जो सकारत्मकतेचा मारा होतो ना तो अतिशय निर्बुद्ध अन भाबडा अन ओ येणारा वाटतो.

मारवा 28/04/2014 - 22:33
घाटपांडे जी सेल्फ हेल्प पुस्तकांचा मोठ्या प्रमाणात सुकाळ झाल्याने तुम्हाला कदाचित असे शाब्दीक बुडबुडे वाटत असतील. त्याच प्रकारच साहीत्य मोठ्या प्रमाणावर सर्वत्र आढळल्याने अशी धारणा होणे साहजिकच आहे त्यात काही गैर नाही. पण एक वेगळेपणा असा आहे की यातील प्युअर सायकॉलॉजिकल सायंटीफीक रीसर्च बेस्ड जे साहीत्य आहे ते असे नसते त्यात फार मोठे दावे ही केले जात नाहीत. हा जो मार्टीन सेलींगमन विषयी वर आलेले आहे त्यांच लर्न्ड ऑप्टीमीझम हे पुस्तक आपण जरुर वाचावे त्यांने उंदरावर अनेक प्रयोग केलेले आहेत. सर्व्हे केलेले आहेत, मेट लाइफ या इन्स्युरन्स कंपनी च्या सेल्समन वर ही मोठे काम करुन अनेक हजारो पानांचा भरभक्कम विदा पुरावे शास्त्रीय रीतीने गोळा केलेले आहेत. एखाद्या ने नुसतेच काहीतरी फेकणे आणि एखाद्याने अनेक वर्षांच्या शास्त्रीय संशोधनातुन निष्कर्ष काढणे यातील फरक तर उघड आहे. एक रॅशनल अप्रोच म्हणुन संशोधनाधिष्ठीत निष्कर्षांना अधिक गंभिरतेने घेण्यास हरकत नसावी, बाकी प्रत्येक शास्त्रीय संशोधनाला ही अखेर मर्यादा परत आहेच. असणारच कारण सायन्स इज अ जर्नी नॉट अ डेस्टीनेशन

शुचि 28/04/2014 - 23:19
सर्व्हे दिला - Your Top Strength Modesty and humility You do not seek the spotlight, preferring to let your accomplishments speak for themselves. You do not regard yourself as special, and others recognize and value your modesty. Your Second Strength Zest, enthusiasm, and energy Regardless of what you do, you approach it with excitement and energy. You never do anything halfway or halfheartedly. For you, life is an adventure. Your Third Strength Citizenship, teamwork, and loyalty You excel as a member of a group. You are a loyal and dedicated teammate, you always do your share, and you work hard for the success of your group. Your Fourth Strength Honesty, authenticity, and genuineness You are an honest person, not only by speaking the truth but by living your life in a genuine and authentic way. You are down to earth and without pretense; you are a "real" person. Your Fifth Strength Capacity to love and be loved You value close relations with others, in particular those in which sharing and caring are reciprocated. The people to whom you feel most close are the same people who feel most close to you. Strength#6 Industry, diligence, and perseverance You work hard to finish what you start. No matter the project, you "get it out the door" in timely fashion. You do not get distracted when you work, and you take satisfaction in completing tasks. Strength#7 Fairness, equity, and justice Treating all people fairly is one of your abiding principles. You do not let your personal feelings bias your decisions about other people. You give everyone a chance. Strength#8 Hope, optimism, and future-mindedness You expect the best in the future, and you work to achieve it. You believe that the future is something that you can control. Strength#9 Social intelligence You are aware of the motives and feelings of other people. You know what to do to fit in to different social situations, and you know what to do to put others at ease. Strength#10 Spirituality, sense of purpose, and faith You have strong and coherent beliefs about the higher purpose and meaning of the universe. You know where you fit in the larger scheme. Your beliefs shape your actions and are a source of comfort to you. Strength#11 Creativity, ingenuity, and originality Thinking of new ways to do things is a crucial part of who you are. You are never content with doing something the conventional way if a better way is possible. Strength#12 Appreciation of beauty and excellence You notice and appreciate beauty, excellence, and/or skilled performance in all domains of life, from nature to art to mathematics to science to everyday experience. Strength#13 Curiosity and interest in the world You are curious about everything. You are always asking questions, and you find all subjects and topics fascinating. You like exploration and discovery. Strength#14 Love of learning You love learning new things, whether in a class or on your own. You have always loved school, reading, and museums-anywhere and everywhere there is an opportunity to learn. Strength#15 Bravery and valor You are a courageous person who does not shrink from threat, challenge, difficulty, or pain. You speak up for what is right even if there is opposition. You act on your convictions. Strength#16 Kindness and generosity You are kind and generous to others, and you are never too busy to do a favor. You enjoy doing good deeds for others, even if you do not know them well. Strength#17 Caution, prudence, and discretion You are a careful person, and your choices are consistently prudent ones. You do not say or do things that you might later regret. Strength#18 Gratitude You are aware of the good things that happen to you, and you never take them for granted. Your friends and family members know that you are a grateful person because you always take the time to express your thanks. Strength#19 Judgment, critical thinking, and open-mindedness Thinking things through and examining them from all sides are important aspects of who you are. You do not jump to conclusions, and you rely only on solid evidence to make your decisions. You are able to change your mind. Strength#20 Leadership You excel at the tasks of leadership: encouraging a group to get things done and preserving harmony within the group by making everyone feel included. You do a good job organizing activities and seeing that they happen. Strength#21 Forgiveness and mercy You forgive those who have done you wrong. You always give people a second chance. Your guiding principle is mercy and not revenge. Strength#22 Perspective (wisdom) Although you may not think of yourself as wise, your friends hold this view of you. They value your perspective on matters and turn to you for advice. You have a way of looking at the world that makes sense to others and to yourself. Strength#23 Humor and playfulness You like to laugh and tease. Bringing smiles to other people is important to you. You try to see the light side of all situations. Strength#24 Self-control and self-regulation You self-consciously regulate what you feel and what you do. You are a disciplined person. You are in control of your appetites and your emotions, not vice versa. _____________________ ब्रेव्ह वगैरे चूकीचे आले आहे. सर्व्हे खास वाटला नाही. ऑनेस्टी पहीली स्ट्रेन्थ यायला पाहीजे होती अन दुसरी प्रेम करण्याची अन रिसीव्ह करण्याची क्षमता. का माहीत नाही पण स्वतःला ओळखण्यात अन या सर्व्हेच्या नीरीक्षणात गॅप आहे :(

आत्मशून्य 29/04/2014 - 06:44
खरे तर इतके प्रश्नांची उत्तरे नाडी पट्टिसाठी सुधा द्यावी लागत नाहित. लेख आवडला पण तिथेच गोंधळ झाला जेंव्हा नुसता सर्वे करायला रेजुस्ट्रेशन करावयाला भाग पाडले. मार्केटिंग आहे नुसतं साइट्चे. आता रिजल्ट नाही पटला तर सदस्यत्व कोण रद्द करणार ?

मारवा 29/04/2014 - 08:29
शुचि तुम्ही सर्व प्रश्नांची उत्तरे देउन हे जाणुन घेण्याचा प्रयत्न केला हीच मुळात चांगली सुरुबात आहे. त्यातला काही भागाशी असहमत असाल तर तेवढा सोडुन द्या की जितक्या प्रमाणात पटलय त्याचा आनंद घ्या आणि त्या स्टेंथ्स वाढवा. आणि निकालात ते एकुण टॉप अधिक इतर ५ अशा एकुण ६ स्ट्रेंथ्स देत असतात (एकुण २४ पैकी हे महत्वाचे) तर टॉप सोडुन बाकी ५ या समान च पातळीवर गृहीत धरलेल्या आहेत सोयीसाठी १ ते ५ क्रमांक आहेत इतकेच त्यामुळे तुलना टॉप व इतर ५ समान अशी आहे त्या पाच समान मध्ये तुलने ची गरज नाही

संजय क्षीरसागर 29/04/2014 - 11:07
विधायक मनोदशा (PMA) या विषयावर वर अनेक पाश्चात्य मनोतज्ञ श्रीमंत झालेत. Wayne Dyer पासून ते I am OK you are OK (Thomas Harris) ते The Power of Positive Thinking (Norman Peale) आणि आपल्याकडचे सध्याचे Happy Thoughts (Tej Gyan Foundation) सगळे एकाच माळेचे मणी आहेत. सर्वांच्या विचारसरणीत एकच खोट आहे, ती म्हणजे, एक विचार दुसर्‍या विचाराला बरोबर घेऊन येतो, या मनाच्या फंडामेंटल गोष्टीचा विसर. थोडक्यात Positivity, Negativity ला बरोबर घेऊन येते; कुणीही सदासर्वकाळ पॉजिटिव राहू शकत नाही कारण त्यानं नेगटिवीटी दडपलेली असते. त्यामुळे तुम्ही वर्णन केलेल्या विचारसरणीचा फायदा काही काळ होऊ शकेल पण ते कायमचे उत्तर नाही. याचं कारण देखिल वास्तविक आहे, जीवनात यश आणि अपयश दोन्ही आहे. नुसत्या यशाकडे पाहून किंवा त्याच्या सतत स्मरणानं अपयशाचे विचार फक्त दडपले जातात आणि एखाद्या बेसावध क्षणी उसळी मारुन ते तुम्हाला ओवरटेक करतात. अशा वेळी पुन्हा काही तरी यशस्वी घडेपर्यंत मनोदशा विधायक होत नाही. आणि हे सत्र अव्याहत चालू राहातं. मनाच्या एका भागानं दुसर्‍यावर मात होत नाही. मन हे ध्वनीरुप आहे. त्यामुळे मोठ्या आवाजनं लहान आवाज दबला असं वाटलं तरी शांतता लाभत नाही. आणि शांतता हे साध्य आहे; यशापयश गौण आहे. यशापयश तुमच्या हातात नाही, ते परिस्थितीजन्य आहे पण शांतता तुमचा मूळ स्वभाव आहे. अपयशात (किंवा बिकट प्रसंगात) तुम्ही शांत राहू शकण्याची कला साधलीत तर जीवन आनंदाचं होतं. टू बी इग्झॅक्ट, शांत चित्तदशेचा परिणाम विधायक मानसिकता आहे. विधायक मानसिकतेचा परिणाम म्हणून शांत चित्तदशा गवसत नाही. याचं कारण समहाऊ, तुम्ही नेगटिवीटी दडपलेली असते; ती केंव्हा वर येईल याची शाश्वती नसते. या दडपलेल्या मानसिकतेची तुम्हालाही जाणीव असते, आणि नेमकी तीच आंतरिक अस्वास्थ्य कायम ठेवते.

प्यारे१ 29/04/2014 - 14:18
>>> टू बी इग्झॅक्ट, शांत चित्तदशेचा परिणाम विधायक मानसिकता आहे. विधायक मानसिकतेचा परिणाम म्हणून शांत चित्तदशा गवसत नाही. शांत चित्तदशा कशी प्राप्त होते? ती जर असतेच तर मग बाकीचे गोंधळ का? ते कसे आवरणार? विधायक मानसिकता जाणीवपूर्वक अवलंबली तर चित्त शांत व्हायला मदत होत नाही का?

गुल-फिशानी 29/04/2014 - 16:35
१ आपण जर मार्टीन सेलींगमन चे लर्न्ड ऑप्टीमिझम वाचले तर त्यात फ्लेक्सीबल ऑप्टीमीझम नावाचे एक पुर्ण स्वतंत्र मोठे प्रकरण च दिलेले आहे. ज्यात माणुस कायम पॉझीटीव्ह राहु शकत नाही या वास्तवाचा पुर्ण स्वीकार आहे तसेच नकारात्मक व्यक्तीचे वास्तव परीस्थीतीचे आकलन अधिक अचुक असु शकते (तुलनेने केवळ पॉझीटीव्ह विचार करणारया व्यक्त्तीच्या) या तथ्याचा ही स्वीकार आहे. आणि म्हणुन च ऑप्टीमिझम रीजीड नसुन फ्लेक्सीबल कसा ठेवणे योग्य आहे व त्यासाठी काय अप्रोच असला पाहीजे याचा अगदी सखोल असा मुळातुनच केवळ वाचण्या सारखा रीसर्च मांडलेला आहे. व अत्यंत वास्तववादी असे मार्गदर्शन ही आहे. २ सप्रेशन वा दमन केल्याने कुठलीही वृत्ती कधीही पुर्णपणे संपत नाही, सप्रेशन चे दुष्परीणाम काय आहेत याचे पुर्ण भान फ्रॉइड च्या अभ्यास परंपरेत ने च सुरुवात करणारया या ब्रॅचला अर्थातच आहे. कीमान आधुनिक मानसशास्त्राला हा भाग फारच बेसीक आहे. ३ कंसीडरींग ऑल अबोव्ह पॉसीबीलीटीज अ‍ॅन्ड फॅक्टर्स पॉझीटीव्ह सायकॉलॉजी या नव्या शाखेने एक प्रयास अतिशय वास्तव पायावर आधारित आणि संशोधनातुन्/प्रयोगातुन/विश्लेषणातुन आधुनिक अभ्यास तंत्रे वापरुन केलेला आहे की ज्या योगे माणसाच्या विधायक बाजु वर लक्ष केंद्रीत करुन त्याच्या क्षमतांचा विकास करुन त्याने विकास कसा साधता येईल हा हेतु आहे. त्या सर्व मंथनातुन वर जसे दोन एक्सरसायजेस दिलेले आहेत तसे मेहनतीने बनविलेले आहेत. ४ आता या सायन्स चा अंगिकार करावा की नाही हा ज्याचा त्याचा प्रश्न आहे. उदा. माझी दातांची काही समस्या आहे तर माझ्या पुढे दोन पर्याय असतात एक मी व्यवस्थित शास्त्र शाखा आहे अशी जी डेन्ट्रीस्टी तीचा अभ्यास केलेल्या डेन्टीस्ट कडुन उपचार घ्यावेत का तर त्याच्या मागे एक शास्त्रीय संशोधन केलेल्या अनेकांच काम उभ आहे. त्याने त्याच रीतसर प्रशिक्षण घेतलेल आहे त्याच्याक्डे विदा आहे त्याच्याक्डे लॉजिक आहे. दुसर मी कुणा गावठी वैदु कडे ही जाउ शकतो ज्याच्या कडे कुठलही शास्त्र संशोधन विदा याच पाठबळ नाही. ५ तुम्ही वर जी उदाहरणे दिलेली आहेत त्यातले सर्व सेल्फ हेल्प वाले आहेत. त्यात आणि रीसर्च मध्ये वर मारवा यांनी म्हटल्या प्रमाणे तुलना केवळ अशक्य च आहे मार्टीन आणि कंपनी रीसर्च बेस्ड आहे यातच सर्व आल. ६ आता प्रत्येक शास्त्राची असते तशी मर्यादा अर्थातच पॉझीटीव्ह सायकॉलॉजी ला वर म्हटल्याप्रमाणे असु शकते पण तो दुसरा भाग झाला म्हणजे सर्वात चांगल उदाहरण अ‍ॅलोपॅथी च घ्या आजही तीच्या कडे अनेक रोगांवर पुर्ण इलाज नाही वा परंतु आजपर्यंत जे संशोधनाने उपलब्ध आहे ते बेस्ट आहे. म्हणुन वैदु कडुन उपचार घेण योग्य आहे असे होत नाही. कारण कुठल्याही चांगल्या शास्त्राप्रमाणे संशोधन ही एक अखंड चालणारी प्रक्रीया आहे. ७ वरील सर्व पॉझीटीव्ह सायकॉलॉजी त काम करणारे व्यावसायिक च आहेत ते उघड सत्य आहे आपण केलेल्या चांगल्या मेहनतीने केलेल्या कामाचे पैसे घेण्यात श्रीमंत होण्यात काहीच गैर मला तरी वाटत नाही.

गुल-फिशानी 29/04/2014 - 16:35
१ आपण जर मार्टीन सेलींगमन चे लर्न्ड ऑप्टीमिझम वाचले तर त्यात फ्लेक्सीबल ऑप्टीमीझम नावाचे एक पुर्ण स्वतंत्र मोठे प्रकरण च दिलेले आहे. ज्यात माणुस कायम पॉझीटीव्ह राहु शकत नाही या वास्तवाचा पुर्ण स्वीकार आहे तसेच नकारात्मक व्यक्तीचे वास्तव परीस्थीतीचे आकलन अधिक अचुक असु शकते (तुलनेने केवळ पॉझीटीव्ह विचार करणारया व्यक्त्तीच्या) या तथ्याचा ही स्वीकार आहे. आणि म्हणुन च ऑप्टीमिझम रीजीड नसुन फ्लेक्सीबल कसा ठेवणे योग्य आहे व त्यासाठी काय अप्रोच असला पाहीजे याचा अगदी सखोल असा मुळातुनच केवळ वाचण्या सारखा रीसर्च मांडलेला आहे. व अत्यंत वास्तववादी असे मार्गदर्शन ही आहे. २ सप्रेशन वा दमन केल्याने कुठलीही वृत्ती कधीही पुर्णपणे संपत नाही, सप्रेशन चे दुष्परीणाम काय आहेत याचे पुर्ण भान फ्रॉइड च्या अभ्यास परंपरेत ने च सुरुवात करणारया या ब्रॅचला अर्थातच आहे. कीमान आधुनिक मानसशास्त्राला हा भाग फारच बेसीक आहे. ३ कंसीडरींग ऑल अबोव्ह पॉसीबीलीटीज अ‍ॅन्ड फॅक्टर्स पॉझीटीव्ह सायकॉलॉजी या नव्या शाखेने एक प्रयास अतिशय वास्तव पायावर आधारित आणि संशोधनातुन्/प्रयोगातुन/विश्लेषणातुन आधुनिक अभ्यास तंत्रे वापरुन केलेला आहे की ज्या योगे माणसाच्या विधायक बाजु वर लक्ष केंद्रीत करुन त्याच्या क्षमतांचा विकास करुन त्याने विकास कसा साधता येईल हा हेतु आहे. त्या सर्व मंथनातुन वर जसे दोन एक्सरसायजेस दिलेले आहेत तसे मेहनतीने बनविलेले आहेत. ४ आता या सायन्स चा अंगिकार करावा की नाही हा ज्याचा त्याचा प्रश्न आहे. उदा. माझी दातांची काही समस्या आहे तर माझ्या पुढे दोन पर्याय असतात एक मी व्यवस्थित शास्त्र शाखा आहे अशी जी डेन्ट्रीस्टी तीचा अभ्यास केलेल्या डेन्टीस्ट कडुन उपचार घ्यावेत का तर त्याच्या मागे एक शास्त्रीय संशोधन केलेल्या अनेकांच काम उभ आहे. त्याने त्याच रीतसर प्रशिक्षण घेतलेल आहे त्याच्याक्डे विदा आहे त्याच्याक्डे लॉजिक आहे. दुसर मी कुणा गावठी वैदु कडे ही जाउ शकतो ज्याच्या कडे कुठलही शास्त्र संशोधन विदा याच पाठबळ नाही. ५ तुम्ही वर जी उदाहरणे दिलेली आहेत त्यातले सर्व सेल्फ हेल्प वाले आहेत. त्यात आणि रीसर्च मध्ये वर मारवा यांनी म्हटल्या प्रमाणे तुलना केवळ अशक्य च आहे मार्टीन आणि कंपनी रीसर्च बेस्ड आहे यातच सर्व आल. ६ आता प्रत्येक शास्त्राची असते तशी मर्यादा अर्थातच पॉझीटीव्ह सायकॉलॉजी ला वर म्हटल्याप्रमाणे असु शकते पण तो दुसरा भाग झाला म्हणजे सर्वात चांगल उदाहरण अ‍ॅलोपॅथी च घ्या आजही तीच्या कडे अनेक रोगांवर पुर्ण इलाज नाही वा परंतु आजपर्यंत जे संशोधनाने उपलब्ध आहे ते बेस्ट आहे. म्हणुन वैदु कडुन उपचार घेण योग्य आहे असे होत नाही. कारण कुठल्याही चांगल्या शास्त्राप्रमाणे संशोधन ही एक अखंड चालणारी प्रक्रीया आहे. ७ वरील सर्व पॉझीटीव्ह सायकॉलॉजी त काम करणारे व्यावसायिक च आहेत ते उघड सत्य आहे आपण केलेल्या चांगल्या मेहनतीने केलेल्या कामाचे पैसे घेण्यात श्रीमंत होण्यात काहीच गैर मला तरी वाटत नाही.

शुचि 29/04/2014 - 21:53
होय माझा रोख सेल्फ हेल्प च्या फुटलेल्या काँग्रेस गवती, पेवाकडेच होता. आपला पहीला मुद्दा रोचक वाटतो आहे. माहीतीबद्दल धन्यवाद.

संजय क्षीरसागर 30/04/2014 - 00:43
कारण फार पूर्वी मी हे प्रयोग करुन पाहिले आहेत. इट इज अ विशियस सर्कल. जस्ट टू रिमेन पॉजिटीव इज इटसेल्फ अ‍ॅन एफर्ट. `फ्लेक्सीबल ऑप्टीमीझम' म्हणजे नक्की काय? आयदर यू आर पॉजिटीव ऑर नेगटीव. वन मे बी न्यूट्रल बट दॅट इज नॉट एक्स्पेक्टेड इन द प्रोसेस. सप्रेशननं प्रश्न सुटत नाहीत म्हटल्यावर या प्रोसेसमधे नेगटीविटी कशी हँडल केली जाते? तुम्ही दोन प्रक्रिया वर्णन केल्यात; एक : व्हॉट वेंट वेल, आणि दोन : रायटींग अ ग्रॅटीट्युड लेटर माझ्या आकलनानुसार वॉट वेंट वेल लिहीतांना वॉट वेंट राँग दडपावं लागतं कारण इट इज इंपॉसिबल दॅट नथींग वेंट राँग इन द डे. त्याचप्रमाणे ग्रॅटिट्यूड लेटर लिहीतांना आपसूकच जे लोक आपण केलेलं विसरुन वागले त्यांची आठवण येते. इट इज जस्ट द अदर साइड ऑफ द कॉइन. वॉट टू डू विथ दॅट? कुणाचा तरी हिशेब चुकवावा असं मनात राहातं, त्याचं काय करणार? तुम्ही आनंदात असाल (आणि या लेखावरनं तरी सध्या तसं दिसतायं), तर माझे विचार बाजूला ठेवून आणि तुमची प्रोसेस चालू ठेवा. कालांतरानं जर तुम्हाला प्रोसेस उपयोगी वाटेनाशी झाली तर माझं लेखन कामी येईल. आनंद हा कोणत्याही गोष्टीचं कारण नाही. त्यामुळे जेंव्हा आपण आनंदात असतो तेंव्हा त्याची कारणमिमांसा न करणं श्रेयस ठरतं. आनंद ही निष्कारण अवस्था आहे. थिंग्ज मे गो राइट ऑर राँग दॅट इज नॉट द इश्यू बिकॉज ब्लिस इज नॉट अ‍ॅन आऊट कम ऑफ इवेंट्स. इट इज नॉट अ कॉज-इफेक्ट फिनॉमिना, इट इज सिंप्ली देअर. विधायक विचार करुन आनंद होत नाही, आनंदात असणार्‍या व्यक्तीचे विचार विधायक असतात. आणि एक गोष्ट, कृतज्ञता हा आनंदी व्यक्तीचा स्थायी भाव आहे. ही फिल्स ग्रॅटिट्यूड नॉट बिकॉज समथिंग हॅज गॉन द वे ही थिंक्स गुड, इट इज बिकॉज ही इज ब्लिसफुल. साधं जीवंत असणं ही गोष्ट देखिल आनंदी व्यक्तीसाठी कृतज्ञ असायला पुरेशी आहे.

गुल-फिशानी 30/04/2014 - 09:53
मी जेव्हा पहील्यांदा ग्रॅटीट्युड लेटर रायटींग साठी बसलो आणि विचार करु लागलो तेव्हा मला सुरुवातीला वाटल की अरे कोण असेल इतक की ज्याच्यावीषयी मला इतक ग्रेटफुल वाटेल ? पण जस जसा विचार करु लागलो तस तस मन भरुन आलं. की कीती तरी माणसं मला आठवु लागली ज्यांना कीत्येक वर्षापासुन संपर्क ही नव्हता आणि त्यांनी काय काय आनंद मला दिला काय सपोर्ट केला अडचणीच्या काळात, काय शिकवलं एक ना अनेक प्रसंग डोळ्यासमोर तरळु लागले. जस जस एक एक करुन लिहीत गेलो तर मला जे काय वाटल म्हणजे जे बर वाटल तितक बर कधीच वाटल नव्हत इट वॉज परहॅप्स द ग्रेटेस्ट पॉझिटीव्ह इमोशन आय एव्हर फेल्ट इन माय लाइफ. मोअर दॅन दॅट एक अतिशय निष्कारण संताप मनात गोळा झालेला होता ज्या काळात मी खरोखर फारच निगेटीव्ह बनलेलो होतो व कुणाशीही निष्कारण आरग्युमेंट्स मधे अडकत होतो, त्या काळात नेमक फार गरज होती अशा काळात मनाला एक फार खोलवर अशी सांत्वना आणि प्रेरणा मिळाली. हा दृस्ष्टीकोणातला अनुभवातला बदल फार उपयोगी पडला प्रॉब्लेम सर्व सुटले अस नाही पण त्यांना फेस करण्याची स्ट्रेंथ स्वतःमध्ये मिळाली. आनंद झाला मात्र आध्यात्मिक ब्लिस वगैरे सारखा काही अदभुत नाही वा अगदी संत वगैरे झालो असही नाही. पण सकारात्मक बदल आसपासच्यांना ठळक जाणवण्याइतका झाला. मुळात मला स्वतःला फार फायदा झाला व हा नविन अ-धार्मीक असा पर्याय आवडला भावला म्हणुन तो शेअर केला इतकचं महत्वाच म्हणजे देअर इज नथिंग टु बी अ‍ॅग्रेसीव्ह अबाउट इट मला जे आवडल ते शेअर केल इतकचं आणि ही एक्सरसायजेस तुम्हाला एक काँक्रीट अ‍ॅक्शन देतात टु डु समथींग टु चेंज युवरसेल्फ पॉझीटीव्हली म्हणुन आवडली. व एकुण विचारसरणी त्यातील शास्त्रीयतेने पटली. शक्य झाले तर मला स्वतःला अशा एखाद्या क्षेत्रात रीसर्च करायला रीतसर शिक्षण घ्यायला आवडेल इतकच

संजय क्षीरसागर 30/04/2014 - 10:27
आय विल टेक यू टु अ हायर डायमेंशन. कधी सुट्टीच्या दिवशी भल्या पाहाटे जाग आल्यावर, शांतपणे पाठ टेकून तुमच्या बाल्कनीत किंवा टेरेसवर (आकाशाशी संपर्क येईल असे) स्वस्थ बसा. कोणतीही प्रक्रिया करण्याची काहीही आवश्यकता नाही. एखाद्या कमालीच्या स्वास्थ्यपूर्ण चित्तदशेत तुमच्या लक्षात येईल, आपला श्वास चालू आहे हीच किती अनाकलनीय आणि गूढ घटना आहे. अस्तित्त्वावर आपण कोणताही उपकार केला नसतांना जीवंत आहोत. द एग्झिस्टन्स इज किपींग द ब्रेथ गोईंग आणि आपल्याला याची साधी जाणीव देखिल नाही. कधी दखल घेतलीच तर तीही अत्यंत पुसटशी आणि क्षणकाला पुरती होती. वी वेर मिसींग द वेरी बेसिक फॅक्ट ऑफ लाईफ. यू विल बिकम ग्रेटफुल टू द होल एग्झिस्टन्स, अँड रिमेन सो ऑल द टाईम... फॉर द रेस्ट ऑफ योर लाईफ. मी देखिल अहमिकेनं विरोधी भूमिका मांडत नाहीये. पाश्चात्य विचरसरणी एका ठराविक मर्यादेपलिकडे उपयोगी होत नाही हे सांगण्याचा प्रयत्न करतोयं.

गुल-फिशानी 30/04/2014 - 12:39
यू विल बिकम ग्रेटफुल टू द होल एग्झिस्टन्स, अँड रिमेन सो ऑल द टाईम... फॉर द रेस्ट ऑफ योर लाईफ.

गुल-फिशानी 30/04/2014 - 12:49
मात्र एखादा जो कोणी असा अनुभव करत असेल तर ते कीती सुंदर असेल याच्या कल्पनेनेही रोमांचीत झालो. पण प्रत्यक्षात मात्र मी ज्या पातळी वर आहे त्याच्याशी इमानदारी बाळगतो. आणि असा काही अदभुत अनुभव मला कधी येइल का ? या विषयी शंकाच आहे. (कारण घडण बरीच अश्रद्द अशी आहे) तुम्हाला आला असेल तर तुमच्या बाबतीत असे म्हणावे लागेल की यु आर रीअली फॉरच्युनेट टु हॅव सच अ‍ॅन अमेझिंगली इम्पॉसीबल एक्सपेरीयन्स व्हेअर वन बिकम्स ग्रेटफुल टु द व्होल एकसीस्टंन्स!

संजय क्षीरसागर 30/04/2014 - 13:38
पण यात भाग्यशाली असण्याचा प्रश्न नसावा. अस्तित्त्वाशी समरुपता ही आता, या क्षणी, आपण आहोत तिथे आणि आहोत त्या स्थितीत, वास्तविकता आहे. खरं तर अस्तित्त्वापासनं आपण वेगळे होऊच शकत नाही. कधी प्रयत्न करुन पाहा, सोपं आहे आणि एकदा उलगडा झाला, अनुभव आला, की मग तो पुसला जाण्याची शक्यताच नाही.

आत्मशून्य 29/04/2014 - 17:47
विवेक कशाला म्हणावे व तो वाढिस कसा लागावा यावर शास्त्रीय संशोधन कोणी केलय का ? प्रत्येक गोष्ट विवेकाच्या कसोटीवर घासून बघा तुम्हा स्वत: व इतरांच्या सर्व सकारात्मक नकारात्मक गोष्टीचा आलेख मिळेल तो सुधा प्रश्नमंजूषा न छापता. आणी एकदा खिशात असा गोळा झालेला डाटा व मनात विवेक जमा असेल की मग जग तुमचेच.

शुचि 29/04/2014 - 17:51
मला वाटते ते मूल्याधारित शिक्षणाच्या अंतर्गत यावे. पण असे शिक्षण जीवनात आई-बापाव्यतीरीक्त कुठे मिळते ते माहीत नाही.

आत्मशून्य 29/04/2014 - 18:26
पण अनेक जन्मजात बंडखोरही आश्चर्य वाटावे असा विवेक बाळगुन निर्णय घेताना पाहिले आहेत म्हणून मी तो मोह टाळला.
माझ्या वाचन प्रवासात सध्या मार्टीन सेलींगमन या ग्रेट सायकॉलॉजिस्ट ची काही पुस्तके आलीत. हा फ़ार वेगळा विचार करणारा मानसशास्त्र्ज्ञ आहे. हा अमेरीकन सायकॉलॉजिकल असोसीएशन चा प्रेसीडेंट असतांना साधारण १९९८ मध्ये याने पॉझिटीव्ह सायकॉलॉजी या अगदी नविन अशा अभ्यासशाखे ची मुहुर्तमेढ रोवली. नावाप्रमाणेच ही शाखा मानवी जीवनात जे काही पॉझिटीव्ह आहे ते शोधण्याचा प्रयत्न करते या शाखेचे ध्येय च आहे की एक्सप्लोअरींग व्हॉट मेक्स लाइफ़ वर्थ लीव्हिंग ! आणि बिल्डींग द एनेबलींग कंडीशन्स ऑफ़ अ लाइफ़ वर्थ लीव्हींग. इतना खुबसुरत मोड मार्टीन जी ने आजतक की सायकॉलॉजी की स्टडी को दे दिया.

विसर

आनंदमयी ·
लेखनविषय:
कविता
भातुकलीचा रंगलेला संपला ग डाव आता तुला गाठायचा आहे तुझा गाव आवर सारे तुझे तुझ्या सोबती घेऊन जा आठवणी तुझ्या इथे तेवढ्या ठेवून जा तुला पुन्हा मांडायचा आहे नवा खेळ तुझ्या माझ्या सोबतीची संपली ग वेळ विसर सखे ओळखीच्या जुन्या वाटा सार्या हृदयाशी बांधलेल्या सोड जुन्या दोर्या हरवुदे सोबतीने गुंफलेली माळ हरवुदे वाट आडवळणी खट्याळ खुणावती तुला तुझ्या नशिबाच्या रेघा तुला-मला जोडणारा तोड आता धागा नको सखे निरोपाचे उगा अश्रू ढाळू जायचीच निसटून हातातली वाळू सोसायचा तुझ्या-माझ्या नात्याला दुरावा जायचे जरी तुला ग सखे तुझ्या गावा... राहीन मी तुझ्या उरामध्ये ग दाटून कधी तुझ्या डोळ्यातून येईन बरसून ..... -अ

थोड positive थोड negative

मालविका ·

पाषाणभेद 28/04/2014 - 00:57
मी पयला. फारच छान. असे धैर्य पाहीजे. अशा माणसांना चांगली अद्दल घडवली पाहीजे.

श्रीगुरुजी 29/04/2014 - 14:48
चांगला लेख! प्रवासात गैरफायदा घेऊन स्त्रियांना त्रास देणार्‍या विकृतांना चांगली अद्दल घडविलीत. नुसत्या नखांनी ओरबाडण्यापेक्षा नेलकटर किंवा पिन जोरात टोचायला हवी होती.

दिव्यश्री 29/04/2014 - 15:24
+++ १ . माझ्या एका मैत्रिणी ने सहाआसनी गाडीमध्ये हा प्रयोग केला होता . ती व्यक्ती ५ मिनिटात गाडीतून खाली उतरली . सर्वशक्तीनिशी तिने पिन टोचली होती कदाचित रक्तही आलं असेल . अशा माणसाना सोडता कामा नये . एका वेळेस सुटले तर पुढे नक्कीच ते असा प्रयत्न करणार . ८-१० वर्षाच्या रोजच्या प्रवासात घडलेले बरेच किस्से आहेत . आपले आपणच धाडस केले पाहिजे . बऱ्याच वेळा मुली घाबरतात आणि अशा हलकटांचे फावते . एक मुलगी अक्षरशः रडली होती बस मध्ये . तशी लहान होती बिचारी घरारून गेलेली . तो बेशरम उतरून गेल्यावर बोलली आधीच बोलली असती तर काहीतरी करता आलं असत . याला कोणी अपवाद नाही अगदी सुशिक्षित लोकांपासून ते म्हाताऱ्या माणसांपर्यंत . म्हातारे जास्त नालायक असतात कारण वयामुळे कोणी संशय घेणार नाही असे त्यांना वाटते / खात्रीच असते . एकवेळ तरुण परवडले पण म्हातारे नाही . तरुण माणसांना चांगलच माहिती असत गडबड केली तर आपणच बदडून निघू म्हणून तरी ते गप्प बसतात . असो . नियमाप्रमाणे अपवाद सगळीकडेच असतात . कोणीही लगेच याचा उपयोग करून मनोरंजन करू नये . धन्यवाद .

आत्मशून्य 29/04/2014 - 18:50
नियमाप्रमाणे अपवाद सगळीकडेच असतात . कोणीही लगेच याचा उपयोग करून मनोरंजन करू नये . धन्यवाद .
तुमच्या कल्पना शक्तिची खिल्ली उडवली नसती जर किमान सोदाहरण हे वाक्य मांडले असते. आता मात्र अतिशय कीव येतेय. धिक्कार असो.

दिव्यश्री 30/04/2014 - 12:39
चला प्रतिसाद देण्याचे अगदी सार्थक झाले . उदाहरण मीच द्यायला हवे असे आहे का ? अहो जर डोळस पणे वावरल कि कैक उदाहरणे सापडतील . मला जर कोणी सांगेल का कि मिपावर काही लोकाना इतर सदस्यांची अक्कल / बुद्धी / संस्कार / कल्पनाशक्ती आणि अजून काही काढण्याचे लायसन दिलेय का पेशल ??? इथे मी कोणाला उद्देशून लिहील नाही पण बर्याच वेळा मी पाहिलं आहे काही आयडी सर्रास या गोष्टी करत असतात . आणि त्यांच्या हे लक्षात येत नाही कि या प्रकारात आपल्याही बर्याच गोष्टी निघतात . जस एक बोट दुसर्याकडे केल तर आपल्याकडे काही बोटे येतात . गळ्यात माळ पोटात काळ , साठी बुद्धी नाठी असंही असतच कि पण म्हणून याचा अर्थ असा नाही की सगळे लोक तसेच असतात . उडदामाजी काळेगोरे . सुदैवाने, अर्थातच माझ्या माझी कोणी कीव करावी अशी वेळ अजून पर्यंत ना आली आहे न मी ती येऊ देईल , तुम्ही करावी अशी तर नक्कीच नाही . बाकी मला काही लोकांचे नेहमीच कौतुक वाटते कि बरोबर अशी काही वाक्ये / शब्द निवडतात, वाट्टेल तसे अर्थ काढतात ; वाद घालायला कि ते म्हणतील ते पटेल काही लोकाना तरी . असो काही प्रतिसाद फाट्यावर मारण्याच्याही पलीकडचे असतात पण क्या करे .

प्यारे१ 29/04/2014 - 19:49
>>> याला कोणी अपवाद नाही आँ? सगळेच असं करतात असं म्हणताय का काय तुम्ही? आमचं जौ द्या (आम्हाला नावंच ठेवतात लोक) पण बाकी बरेच खरंच खूप सज्जन लोक आहेत हो!

स्वप्नांची राणी 30/04/2014 - 08:55
>>> आँ? सगळेच असं करतात असं म्हणताय का काय तुम्ही? >>> नाही हो साहेब, असं नाही ते. अपवाद नाही म्हणजे सुशिक्षित-अशिक्षित, तरुण-म्हातारे, गरिब, श्रिमंत अश्या समाजाच्या सगळ्या थरांमधे हे विकृत लोक आढळतात. माझा अनुभव देतेय ..

दिव्यश्री 30/04/2014 - 12:48
हेच ते वाट्टेल तसा , आपल्या सोयीने अर्थ काढणे आणि मग वाद घालणे . असो . बाकी तुमच्याकडून तरी हि अपेक्षा नव्हती . परत सांगते पुरुष हा पुरुष असतो यात गरीब /श्रीमंत / काळा/ गोरा / उंच /बुटका / म्हातारा /तरुण आणि अजून जे काय असेल ते हा भेद नाही . फक्त चांगला कि वा ई ट इतकाच फरक असू शकतो अस मला तरी वाटतय . लोकांना स्पष्टीकरण देण्यात वेळ घालवू नये करण ते त्याच गोष्टी ऐकतात ज्या त्यांना ऐकायला आवडतात हे अगदी पटले . चावल्याशिवाय गिळत नाही अन अनुभवाशिवाय काळात नाही . स्वरा धन्यवाद ... :)

मुक्त विहारि 29/04/2014 - 15:03
आवडला. बादवे, मी आणि माझे कुटुंब सकाळी ५:५०च्या चिपळूण-पुणे एशियाडने जायचो. फार मस्त प्रवास असायचा.सातार्‍याला आमलेट पाव आणि मग पुण्यात उतरलो की लगेच जेवायला हॉटेलात. ते फार मस्त दिवस होते.

कंजूस 30/04/2014 - 06:36
अशा प्रवाशांना तक्रारकरून वाटेत उतरवता येते .मात्र पुढच्या पोलिस स्टेशनलाही नोंद करायला बस न्या म्हटले की मात्रा चांगलीच लागू पडते .अशा घटना मुळातच घडता कामा नयेत . आम्ही एकदा लोणावळ्याहून खोपोलीला (त्यांची सिटि बस)दुपारी येत होतो .एकजण ड्रायवरच्या बाजूच्या असणाऱ्या सिटवर बसून ड्रायवरशी वाद घालत होता ,त्याला सांगत होता घाल अंगावर लोकांच्या .विशेष म्हणजे ड्रा० त्याचे गुमाने ऐकून घेत होते .कंडक्टरने तिकीट पण फाडले नाही .तो बहुतेक त्यांचाच युनीअनचा असावा आणि प्यायलेला वाटत होता .खंडाळ्याचा घाट आल्यावर मात्र मी कंडक्टरला तक्रार केली ड्रायवरशी बोलून अपघात होईल .आता मात्र कंडक्टरने घंटी मारली त्याला सांगितले प्रवाशांची कंप्लेट आहे उतर इकडे .आणि तिकीट काढ .पोलिस स्टेशनला गाडी नेतो .बारा रुपयांचे तिकीट काढून गुपचूप बसला .

स्वप्नांची राणी 30/04/2014 - 09:11
नविन नविन नोकरीला लागले होते. सकाळी ठाणे स्टेशन ते १६ नंबर बसस्टॉप वागळे ईस्टेट आणि संध्याकाळी उलट असा जिवघेणा प्रवास करायचे बस ने. एकदा संध्याकाळी अशिच धडपडुन बस मधे घुसायला आणि जेमतेम उभं रहायला जागा मिळाली. आणि...क्षणात मागुन काहितरी टोचल. मला वाटल कि पेन असेल म्हणुन मी मागच्याला सांगितल कि तुमचं पेन टोचतय मला. तर तो एक्दम कावराबावरा झाला आणि 'हो, हो, ठिक आहे ठिक आहे ' असं काहितरी म्हणाला. परत दुसर्‍या दिवशी आणि एक दोन वेळा हा प्रकार झाल्यावर विचित्र वाटायला लागल. बर, बिन गर्दिची बस आणणार तरी कुठून..? माझ्या एका मैत्रिणीला हा अनुभव सांगितल्यावर तिने जे काही सांगितले ना ते ऐकुन लाज, किळस, अपमान अश्या संमिश्र भावना दाटुन आल्या. नंतर मी अश्या लोकांच्या पावलावर चपलेचा जोरदार पाय द्यायला शिकले. आणि हो, या 'पेन' टोचणार्‍यांमधे तरुण-म्हातारे असा कुठलाही अपवाद नव्हता, बाकी त्यांच्या सामाजिक परिस्थितीची कल्पना नाही.

पाषाणभेद 28/04/2014 - 00:57
मी पयला. फारच छान. असे धैर्य पाहीजे. अशा माणसांना चांगली अद्दल घडवली पाहीजे.

श्रीगुरुजी 29/04/2014 - 14:48
चांगला लेख! प्रवासात गैरफायदा घेऊन स्त्रियांना त्रास देणार्‍या विकृतांना चांगली अद्दल घडविलीत. नुसत्या नखांनी ओरबाडण्यापेक्षा नेलकटर किंवा पिन जोरात टोचायला हवी होती.

दिव्यश्री 29/04/2014 - 15:24
+++ १ . माझ्या एका मैत्रिणी ने सहाआसनी गाडीमध्ये हा प्रयोग केला होता . ती व्यक्ती ५ मिनिटात गाडीतून खाली उतरली . सर्वशक्तीनिशी तिने पिन टोचली होती कदाचित रक्तही आलं असेल . अशा माणसाना सोडता कामा नये . एका वेळेस सुटले तर पुढे नक्कीच ते असा प्रयत्न करणार . ८-१० वर्षाच्या रोजच्या प्रवासात घडलेले बरेच किस्से आहेत . आपले आपणच धाडस केले पाहिजे . बऱ्याच वेळा मुली घाबरतात आणि अशा हलकटांचे फावते . एक मुलगी अक्षरशः रडली होती बस मध्ये . तशी लहान होती बिचारी घरारून गेलेली . तो बेशरम उतरून गेल्यावर बोलली आधीच बोलली असती तर काहीतरी करता आलं असत . याला कोणी अपवाद नाही अगदी सुशिक्षित लोकांपासून ते म्हाताऱ्या माणसांपर्यंत . म्हातारे जास्त नालायक असतात कारण वयामुळे कोणी संशय घेणार नाही असे त्यांना वाटते / खात्रीच असते . एकवेळ तरुण परवडले पण म्हातारे नाही . तरुण माणसांना चांगलच माहिती असत गडबड केली तर आपणच बदडून निघू म्हणून तरी ते गप्प बसतात . असो . नियमाप्रमाणे अपवाद सगळीकडेच असतात . कोणीही लगेच याचा उपयोग करून मनोरंजन करू नये . धन्यवाद .

आत्मशून्य 29/04/2014 - 18:50
नियमाप्रमाणे अपवाद सगळीकडेच असतात . कोणीही लगेच याचा उपयोग करून मनोरंजन करू नये . धन्यवाद .
तुमच्या कल्पना शक्तिची खिल्ली उडवली नसती जर किमान सोदाहरण हे वाक्य मांडले असते. आता मात्र अतिशय कीव येतेय. धिक्कार असो.

दिव्यश्री 30/04/2014 - 12:39
चला प्रतिसाद देण्याचे अगदी सार्थक झाले . उदाहरण मीच द्यायला हवे असे आहे का ? अहो जर डोळस पणे वावरल कि कैक उदाहरणे सापडतील . मला जर कोणी सांगेल का कि मिपावर काही लोकाना इतर सदस्यांची अक्कल / बुद्धी / संस्कार / कल्पनाशक्ती आणि अजून काही काढण्याचे लायसन दिलेय का पेशल ??? इथे मी कोणाला उद्देशून लिहील नाही पण बर्याच वेळा मी पाहिलं आहे काही आयडी सर्रास या गोष्टी करत असतात . आणि त्यांच्या हे लक्षात येत नाही कि या प्रकारात आपल्याही बर्याच गोष्टी निघतात . जस एक बोट दुसर्याकडे केल तर आपल्याकडे काही बोटे येतात . गळ्यात माळ पोटात काळ , साठी बुद्धी नाठी असंही असतच कि पण म्हणून याचा अर्थ असा नाही की सगळे लोक तसेच असतात . उडदामाजी काळेगोरे . सुदैवाने, अर्थातच माझ्या माझी कोणी कीव करावी अशी वेळ अजून पर्यंत ना आली आहे न मी ती येऊ देईल , तुम्ही करावी अशी तर नक्कीच नाही . बाकी मला काही लोकांचे नेहमीच कौतुक वाटते कि बरोबर अशी काही वाक्ये / शब्द निवडतात, वाट्टेल तसे अर्थ काढतात ; वाद घालायला कि ते म्हणतील ते पटेल काही लोकाना तरी . असो काही प्रतिसाद फाट्यावर मारण्याच्याही पलीकडचे असतात पण क्या करे .

प्यारे१ 29/04/2014 - 19:49
>>> याला कोणी अपवाद नाही आँ? सगळेच असं करतात असं म्हणताय का काय तुम्ही? आमचं जौ द्या (आम्हाला नावंच ठेवतात लोक) पण बाकी बरेच खरंच खूप सज्जन लोक आहेत हो!

स्वप्नांची राणी 30/04/2014 - 08:55
>>> आँ? सगळेच असं करतात असं म्हणताय का काय तुम्ही? >>> नाही हो साहेब, असं नाही ते. अपवाद नाही म्हणजे सुशिक्षित-अशिक्षित, तरुण-म्हातारे, गरिब, श्रिमंत अश्या समाजाच्या सगळ्या थरांमधे हे विकृत लोक आढळतात. माझा अनुभव देतेय ..

दिव्यश्री 30/04/2014 - 12:48
हेच ते वाट्टेल तसा , आपल्या सोयीने अर्थ काढणे आणि मग वाद घालणे . असो . बाकी तुमच्याकडून तरी हि अपेक्षा नव्हती . परत सांगते पुरुष हा पुरुष असतो यात गरीब /श्रीमंत / काळा/ गोरा / उंच /बुटका / म्हातारा /तरुण आणि अजून जे काय असेल ते हा भेद नाही . फक्त चांगला कि वा ई ट इतकाच फरक असू शकतो अस मला तरी वाटतय . लोकांना स्पष्टीकरण देण्यात वेळ घालवू नये करण ते त्याच गोष्टी ऐकतात ज्या त्यांना ऐकायला आवडतात हे अगदी पटले . चावल्याशिवाय गिळत नाही अन अनुभवाशिवाय काळात नाही . स्वरा धन्यवाद ... :)

मुक्त विहारि 29/04/2014 - 15:03
आवडला. बादवे, मी आणि माझे कुटुंब सकाळी ५:५०च्या चिपळूण-पुणे एशियाडने जायचो. फार मस्त प्रवास असायचा.सातार्‍याला आमलेट पाव आणि मग पुण्यात उतरलो की लगेच जेवायला हॉटेलात. ते फार मस्त दिवस होते.

कंजूस 30/04/2014 - 06:36
अशा प्रवाशांना तक्रारकरून वाटेत उतरवता येते .मात्र पुढच्या पोलिस स्टेशनलाही नोंद करायला बस न्या म्हटले की मात्रा चांगलीच लागू पडते .अशा घटना मुळातच घडता कामा नयेत . आम्ही एकदा लोणावळ्याहून खोपोलीला (त्यांची सिटि बस)दुपारी येत होतो .एकजण ड्रायवरच्या बाजूच्या असणाऱ्या सिटवर बसून ड्रायवरशी वाद घालत होता ,त्याला सांगत होता घाल अंगावर लोकांच्या .विशेष म्हणजे ड्रा० त्याचे गुमाने ऐकून घेत होते .कंडक्टरने तिकीट पण फाडले नाही .तो बहुतेक त्यांचाच युनीअनचा असावा आणि प्यायलेला वाटत होता .खंडाळ्याचा घाट आल्यावर मात्र मी कंडक्टरला तक्रार केली ड्रायवरशी बोलून अपघात होईल .आता मात्र कंडक्टरने घंटी मारली त्याला सांगितले प्रवाशांची कंप्लेट आहे उतर इकडे .आणि तिकीट काढ .पोलिस स्टेशनला गाडी नेतो .बारा रुपयांचे तिकीट काढून गुपचूप बसला .

स्वप्नांची राणी 30/04/2014 - 09:11
नविन नविन नोकरीला लागले होते. सकाळी ठाणे स्टेशन ते १६ नंबर बसस्टॉप वागळे ईस्टेट आणि संध्याकाळी उलट असा जिवघेणा प्रवास करायचे बस ने. एकदा संध्याकाळी अशिच धडपडुन बस मधे घुसायला आणि जेमतेम उभं रहायला जागा मिळाली. आणि...क्षणात मागुन काहितरी टोचल. मला वाटल कि पेन असेल म्हणुन मी मागच्याला सांगितल कि तुमचं पेन टोचतय मला. तर तो एक्दम कावराबावरा झाला आणि 'हो, हो, ठिक आहे ठिक आहे ' असं काहितरी म्हणाला. परत दुसर्‍या दिवशी आणि एक दोन वेळा हा प्रकार झाल्यावर विचित्र वाटायला लागल. बर, बिन गर्दिची बस आणणार तरी कुठून..? माझ्या एका मैत्रिणीला हा अनुभव सांगितल्यावर तिने जे काही सांगितले ना ते ऐकुन लाज, किळस, अपमान अश्या संमिश्र भावना दाटुन आल्या. नंतर मी अश्या लोकांच्या पावलावर चपलेचा जोरदार पाय द्यायला शिकले. आणि हो, या 'पेन' टोचणार्‍यांमधे तरुण-म्हातारे असा कुठलाही अपवाद नव्हता, बाकी त्यांच्या सामाजिक परिस्थितीची कल्पना नाही.
लेखनविषय:
समाज
लेखनप्रकार
अनुभव
एस टि तिल काही अनुभव कायम स्वरूपी लक्षात राहिले. सध्याच्या महिलन्वरिल वाढत्या अत्याचारचे प्रमाण बघता हे अनुभव मला नेहमी आठवतात. मी पुण्याला नोकरी करायला होते.

रसीक बलमा..

विजुभाऊ ·

चौकटराजा 28/04/2014 - 04:56
हे गीत शुद्ध कल्याण रागावर आधारित. मराठी नाट्यपद " सुजन कसा मन चोरी" हे ही असेच. रसिक बलमा मधील बलमा मधील 'मा' वरील लांब केलेला ठहराव आपल्याला 'सुजन मधे चोरी या शब्दातील 'चो" वर आढळेल.तीच गोष्ट सचिनदेव बर्मन यांच्या 'चांद फिर निकला " मधी ला या शब्दाची. माझ्या अंदाजाने ही गीत शंकर-जय मधील जयकिशन यानी चालीत बांधले असावे कारण शुद्ध कल्याण , भूप, बिलावल हे त्यांचे आवडते राग होते.

शुचि 28/04/2014 - 18:26
मधल्या "मा" अक्षरावरच्या स्वरावरील ठहराव तसेच हाये मधल्या " ये" वरचा निश्चल सूर...विरतो न विरतो तोच " दिल क्युं लगाया " या शब्दातील लगाया मधील " या " शब्दा वर स्वर ज्या पद्धतीने आंदोलीत होतो तो एक चमत्कारच आहे.
सुंदर पकडले आहे शब्दात. माझे आवडते गाणे - हृदयनाथ मंगेश्करांनी संगीत दिलेले, कुसुमाग्रजांनी लिहीलेले, लताबाईंचे - "घन तमी शुक्र बघ राज्य करी" ....... फक्त निश्चल होऊन ऐकत रहावे, असे हे गाणे. समाधीच लागते या गाण्याच्या सौंदर्याने. शब्द किती सुंदर अन इतक्या सुंदर शब्दांना पं. हृदयनाथांचे संगीत ...... और क्या चाहिये?

तिमा 28/04/2014 - 19:03
पूर्वी गाण्याचे रेकॉर्डिंग झाल्यावर ते चित्रफितीवर चढवताना त्याची पट्टी वर जात असे. रसिक बलमा, हे गाणं आधीच वरच्या पट्टीत रेकॉर्ड झाल्यामुळे चित्रफितीत ऐकताना लताचा आवाज अनैसर्गिकरीत्या वरच्या पट्टीत गेला आहे. परिणामी, 'नेहा लगाके हारी' या ओळीत त्या फ्रिक्वेन्सीज कानाला त्रास देतात. असे, लताबाईंच्या बर्‍याच गाण्यांत झाले आहे. दुसरे उदाहरण म्हणजे, एहेसान तेरा होगा मुझपर यातील कडवी. कदाचित माझे कानच फार सेंसिटिव्ह असतील.

प्रदीप 28/04/2014 - 20:28
पूर्वी गाण्याचे रेकॉर्डिंग झाल्यावर ते चित्रफितीवर चढवताना त्याची पट्टी वर जात असे.
गाणी 'फोल्डबॅक' मध्ये चित्रीत केली जातात. ह्यामधे गाणे सुरूवातीस स्टुडियोत टेप केले जाते, व चित्रीकरणाच्या वेळी एका विशीष्ट ('नागरा') उच्च दर्जाच्या टेपरेकॉर्डरवर प्ले केले जाते. ह्यावेळी ३५ मि. मि. फिल्म कॅमेरा ह्या नागरास 'पल्सेस' ने लॉक केला जातो, ज्यामुळे फिल्मवरील चित्रीकरण मूळच्या रेकॉर्डींगशी सिंकमधे रहाते. तेव्हा आपण लिहीता तशा प्रकारचे 'वरच्या पट्टीत' जाणे मला पटत नाही. [वरील परिच्छेदातील टेपरेकॉर्डर, ३५ एम. एम. फिल्म इ. उल्लेख तत्कालीन टेक्नॉलॉजीच्या संदर्भात आहेत. आता टेप नसून डिस्क रेकॉर्डर आहे, 'नागरा' डिस्क प्ले करतो, आणि चित्रीकरण ३५ एम. एम. फिल्मवर न होता डिजीटल व्हिडीयोमधे होते इ. सर्व खरे असले, तरीही तत्संबंधीच्या 'लॉकींग'च्या तंत्रात काही फरक नसावा]. लताला अनेक संगीतकार अतिशय वरच्या पट्टीत गायला लावत. शंकर- जयकिशनच्या संदर्भात बोलतांना तिनेच एके ठिकाणी 'ते मला खूप चढ्या सुरात गावयास लावायचे, माझे त्यांच्याबरोबर ह्यावरून वादही व्हायचे' असे नमूद केले आहे. विशेषतः पुरूष व स्त्री अशा दोघांनी स्वतंत्रपणे गायिलेल्या एकाच गीतातही, तिला पुरूषाचा सूर लावावा लागायचा. तुम्ही दिलेले 'एहसान तेरा' हे असेच एक उदाहरण.

तिमा 29/04/2014 - 10:11
तुम्ही म्हणता तेही बरोबर आहे. एका एक्स्पर्टशी चर्चा केल्यावर हे कळले की मूळ चित्रफितीचे 'पीएएल' व्हर्जन करताना, पट्टी १०४% होते. हा फरक अमेरिकन एनटीएससी' मधे होत नाही. त्यामुळे टी. व्ही. वरच्या चित्र फितीत पट्टी वाढलेली जाणवते.तुम्ही कुठलेही जुने गाणे ओरिजिनल ७८ आरपीएम च्या रेकॉर्डवर ऐका आणि त्याची 'पाल' व्हिडिओ चित्रफीतही त्याचवेळी बघा. तुम्हाला पट्टीतला फरक नक्कीच जाणवेल. याबाबत ह्या साईटवर लिहिले आहे. http://www.michaeldvd.com.au/articles/PALSpeedUp/PALSpeedUp.asp

प्रदीप 29/04/2014 - 10:30
पूर्वी गाण्याचे रेकॉर्डिंग झाल्यावर ते चित्रफितीवर चढवताना त्याची पट्टी वर जात असे
असे आपण लिहीलेत. त्यात 'चित्रफीत' म्हणजे फिल्मची ऑप्टिकल असे आपणांस म्हणायचे आहे, असा माझा गैरसमज झाला. 'चित्रफीत' म्हणजे 'व्हिडीयो" असे आपणास अभिप्रेत आहे असे दिसते. (म्हणजे तेच बरोबर असावे, चूक माझी आहे). फिल्म २४ frames per sec. ने चालते. ती ५० Hz. च्या (PAL अथवा, आताच्या संदर्भात, 625i25) व्हिडीयोत ट्रान्सफर करतांना,25 frames per sec. ने टेलिसिनेमध्ये चालवली जाते. २५/२४ = १.०४. म्हणून ह्यावेळी ट्रान्स्फर केलेल्या व्हिडीयोत चित्र (व ध्वनि) मूळपेक्षा ४ % अधिक वेगाने चालतात. त्यामुळे आपण म्हणता तसा पिच थोडा वरचा होतो. NTSC अथवा आताच्या संदर्भात 525i29.97 मधे ट्रान्स्फर करतांना मात्र फिल्म टेलिसिनेमधे मूळ वेगानेच चालवली जाते. तेव्हा तिथे हा परिणाम जाणवत नाही.

विजुभाऊ 29/04/2014 - 01:41
"ये जिंदगी उसी की है " या तील शेवटच्या " अलविदा अलविदा " हे शब्द गाताना ची पट्टी किती उंच आहे ते बघा. ही अर्थातच गाण्यातील जागेची गरज होती.

रमेश आठवले 01/05/2014 - 10:08
'ये जिंदगी उसीकी हैं' हे सी. रामचंद्र यांनी संगीतबद्ध केलेले गाणे मूळ शारदा नाटकातील ' मूर्तीमंत भीती उभी मज समोर राहिली', या गाण्याची कॉपी वाट्ते. दोन्ही गाणी एका नंतर एक गुणगुणून बघा.

रमेश आठवले 01/05/2014 - 10:22
मूर्तीमंत चा धागा मूळ बालगंधर्व यांनी गायलेले हे गाणे 'जिंदगी उसिकी' गाणाऱ्या लता बाईंनी हीं गायलेले आहे. त्याचा धागा : http://www.saavn.com/s/song/marathi/Lata-Mangeshkar---Chitrapat-Geete---Samagra---Vol-8/Murtimant-Bhiti-Ubhi/BxJaQzpeAHc

तिमा 01/05/2014 - 11:00
या गाण्याबद्दलची सी. रामचंद्र यांची मुलाखत मी वाचलेली आहे. त्यांनी स्वतःच, 'ये जिंदगी' हे गाणे, 'मूर्तिमंत भीति उभी' या गाण्यावरुन घेतल्याचे सांगितले होते.

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 29/04/2014 - 12:15
विजुभौ आम्हाला गाण्यातल्या जागा बिगा कळत नै पण जीवाला घोर लावणा-या गाण्यांची आठ्वण नका करुन देत जाऊ राव. 'दिल क्यु लगाया, जैसा रोग लगाया' असे ऐकले की कोणाला तरी जीव लावणारा माणुस मुळापसून हलतो ना राव... -दिलीप बिरुटे

सस्नेह 01/05/2014 - 16:28
हेच काय लतादीदींची असंख्य गाणी आहेत आवडीची. हम प्यारमें जलनेवालोंको चैन कहां...जेलर सैया झूठोन्का बडा सरताज ...दो आंखे बारा हाथ जा रे उड जा रे पंछी तेरा जाना दिलके अरमानोंका लुट जाना...अनाडी अन खूप काही.. !

पैसा 01/05/2014 - 19:39
आणखी सुरेख गाणी, ज्यांची स्वररचना खास आहे आणि लताच्या ताकदीचा पुरेपूर उपयोग केला आहे, ती म्हणजे श्रीनिवास खळेसाहेबांची लताने म्हटलेली कोणतीही गाणी आठवा.

चौकटराजा 28/04/2014 - 04:56
हे गीत शुद्ध कल्याण रागावर आधारित. मराठी नाट्यपद " सुजन कसा मन चोरी" हे ही असेच. रसिक बलमा मधील बलमा मधील 'मा' वरील लांब केलेला ठहराव आपल्याला 'सुजन मधे चोरी या शब्दातील 'चो" वर आढळेल.तीच गोष्ट सचिनदेव बर्मन यांच्या 'चांद फिर निकला " मधी ला या शब्दाची. माझ्या अंदाजाने ही गीत शंकर-जय मधील जयकिशन यानी चालीत बांधले असावे कारण शुद्ध कल्याण , भूप, बिलावल हे त्यांचे आवडते राग होते.

शुचि 28/04/2014 - 18:26
मधल्या "मा" अक्षरावरच्या स्वरावरील ठहराव तसेच हाये मधल्या " ये" वरचा निश्चल सूर...विरतो न विरतो तोच " दिल क्युं लगाया " या शब्दातील लगाया मधील " या " शब्दा वर स्वर ज्या पद्धतीने आंदोलीत होतो तो एक चमत्कारच आहे.
सुंदर पकडले आहे शब्दात. माझे आवडते गाणे - हृदयनाथ मंगेश्करांनी संगीत दिलेले, कुसुमाग्रजांनी लिहीलेले, लताबाईंचे - "घन तमी शुक्र बघ राज्य करी" ....... फक्त निश्चल होऊन ऐकत रहावे, असे हे गाणे. समाधीच लागते या गाण्याच्या सौंदर्याने. शब्द किती सुंदर अन इतक्या सुंदर शब्दांना पं. हृदयनाथांचे संगीत ...... और क्या चाहिये?

तिमा 28/04/2014 - 19:03
पूर्वी गाण्याचे रेकॉर्डिंग झाल्यावर ते चित्रफितीवर चढवताना त्याची पट्टी वर जात असे. रसिक बलमा, हे गाणं आधीच वरच्या पट्टीत रेकॉर्ड झाल्यामुळे चित्रफितीत ऐकताना लताचा आवाज अनैसर्गिकरीत्या वरच्या पट्टीत गेला आहे. परिणामी, 'नेहा लगाके हारी' या ओळीत त्या फ्रिक्वेन्सीज कानाला त्रास देतात. असे, लताबाईंच्या बर्‍याच गाण्यांत झाले आहे. दुसरे उदाहरण म्हणजे, एहेसान तेरा होगा मुझपर यातील कडवी. कदाचित माझे कानच फार सेंसिटिव्ह असतील.

प्रदीप 28/04/2014 - 20:28
पूर्वी गाण्याचे रेकॉर्डिंग झाल्यावर ते चित्रफितीवर चढवताना त्याची पट्टी वर जात असे.
गाणी 'फोल्डबॅक' मध्ये चित्रीत केली जातात. ह्यामधे गाणे सुरूवातीस स्टुडियोत टेप केले जाते, व चित्रीकरणाच्या वेळी एका विशीष्ट ('नागरा') उच्च दर्जाच्या टेपरेकॉर्डरवर प्ले केले जाते. ह्यावेळी ३५ मि. मि. फिल्म कॅमेरा ह्या नागरास 'पल्सेस' ने लॉक केला जातो, ज्यामुळे फिल्मवरील चित्रीकरण मूळच्या रेकॉर्डींगशी सिंकमधे रहाते. तेव्हा आपण लिहीता तशा प्रकारचे 'वरच्या पट्टीत' जाणे मला पटत नाही. [वरील परिच्छेदातील टेपरेकॉर्डर, ३५ एम. एम. फिल्म इ. उल्लेख तत्कालीन टेक्नॉलॉजीच्या संदर्भात आहेत. आता टेप नसून डिस्क रेकॉर्डर आहे, 'नागरा' डिस्क प्ले करतो, आणि चित्रीकरण ३५ एम. एम. फिल्मवर न होता डिजीटल व्हिडीयोमधे होते इ. सर्व खरे असले, तरीही तत्संबंधीच्या 'लॉकींग'च्या तंत्रात काही फरक नसावा]. लताला अनेक संगीतकार अतिशय वरच्या पट्टीत गायला लावत. शंकर- जयकिशनच्या संदर्भात बोलतांना तिनेच एके ठिकाणी 'ते मला खूप चढ्या सुरात गावयास लावायचे, माझे त्यांच्याबरोबर ह्यावरून वादही व्हायचे' असे नमूद केले आहे. विशेषतः पुरूष व स्त्री अशा दोघांनी स्वतंत्रपणे गायिलेल्या एकाच गीतातही, तिला पुरूषाचा सूर लावावा लागायचा. तुम्ही दिलेले 'एहसान तेरा' हे असेच एक उदाहरण.

तिमा 29/04/2014 - 10:11
तुम्ही म्हणता तेही बरोबर आहे. एका एक्स्पर्टशी चर्चा केल्यावर हे कळले की मूळ चित्रफितीचे 'पीएएल' व्हर्जन करताना, पट्टी १०४% होते. हा फरक अमेरिकन एनटीएससी' मधे होत नाही. त्यामुळे टी. व्ही. वरच्या चित्र फितीत पट्टी वाढलेली जाणवते.तुम्ही कुठलेही जुने गाणे ओरिजिनल ७८ आरपीएम च्या रेकॉर्डवर ऐका आणि त्याची 'पाल' व्हिडिओ चित्रफीतही त्याचवेळी बघा. तुम्हाला पट्टीतला फरक नक्कीच जाणवेल. याबाबत ह्या साईटवर लिहिले आहे. http://www.michaeldvd.com.au/articles/PALSpeedUp/PALSpeedUp.asp

प्रदीप 29/04/2014 - 10:30
पूर्वी गाण्याचे रेकॉर्डिंग झाल्यावर ते चित्रफितीवर चढवताना त्याची पट्टी वर जात असे
असे आपण लिहीलेत. त्यात 'चित्रफीत' म्हणजे फिल्मची ऑप्टिकल असे आपणांस म्हणायचे आहे, असा माझा गैरसमज झाला. 'चित्रफीत' म्हणजे 'व्हिडीयो" असे आपणास अभिप्रेत आहे असे दिसते. (म्हणजे तेच बरोबर असावे, चूक माझी आहे). फिल्म २४ frames per sec. ने चालते. ती ५० Hz. च्या (PAL अथवा, आताच्या संदर्भात, 625i25) व्हिडीयोत ट्रान्सफर करतांना,25 frames per sec. ने टेलिसिनेमध्ये चालवली जाते. २५/२४ = १.०४. म्हणून ह्यावेळी ट्रान्स्फर केलेल्या व्हिडीयोत चित्र (व ध्वनि) मूळपेक्षा ४ % अधिक वेगाने चालतात. त्यामुळे आपण म्हणता तसा पिच थोडा वरचा होतो. NTSC अथवा आताच्या संदर्भात 525i29.97 मधे ट्रान्स्फर करतांना मात्र फिल्म टेलिसिनेमधे मूळ वेगानेच चालवली जाते. तेव्हा तिथे हा परिणाम जाणवत नाही.

विजुभाऊ 29/04/2014 - 01:41
"ये जिंदगी उसी की है " या तील शेवटच्या " अलविदा अलविदा " हे शब्द गाताना ची पट्टी किती उंच आहे ते बघा. ही अर्थातच गाण्यातील जागेची गरज होती.

रमेश आठवले 01/05/2014 - 10:08
'ये जिंदगी उसीकी हैं' हे सी. रामचंद्र यांनी संगीतबद्ध केलेले गाणे मूळ शारदा नाटकातील ' मूर्तीमंत भीती उभी मज समोर राहिली', या गाण्याची कॉपी वाट्ते. दोन्ही गाणी एका नंतर एक गुणगुणून बघा.

रमेश आठवले 01/05/2014 - 10:22
मूर्तीमंत चा धागा मूळ बालगंधर्व यांनी गायलेले हे गाणे 'जिंदगी उसिकी' गाणाऱ्या लता बाईंनी हीं गायलेले आहे. त्याचा धागा : http://www.saavn.com/s/song/marathi/Lata-Mangeshkar---Chitrapat-Geete---Samagra---Vol-8/Murtimant-Bhiti-Ubhi/BxJaQzpeAHc

तिमा 01/05/2014 - 11:00
या गाण्याबद्दलची सी. रामचंद्र यांची मुलाखत मी वाचलेली आहे. त्यांनी स्वतःच, 'ये जिंदगी' हे गाणे, 'मूर्तिमंत भीति उभी' या गाण्यावरुन घेतल्याचे सांगितले होते.

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 29/04/2014 - 12:15
विजुभौ आम्हाला गाण्यातल्या जागा बिगा कळत नै पण जीवाला घोर लावणा-या गाण्यांची आठ्वण नका करुन देत जाऊ राव. 'दिल क्यु लगाया, जैसा रोग लगाया' असे ऐकले की कोणाला तरी जीव लावणारा माणुस मुळापसून हलतो ना राव... -दिलीप बिरुटे

सस्नेह 01/05/2014 - 16:28
हेच काय लतादीदींची असंख्य गाणी आहेत आवडीची. हम प्यारमें जलनेवालोंको चैन कहां...जेलर सैया झूठोन्का बडा सरताज ...दो आंखे बारा हाथ जा रे उड जा रे पंछी तेरा जाना दिलके अरमानोंका लुट जाना...अनाडी अन खूप काही.. !

पैसा 01/05/2014 - 19:39
आणखी सुरेख गाणी, ज्यांची स्वररचना खास आहे आणि लताच्या ताकदीचा पुरेपूर उपयोग केला आहे, ती म्हणजे श्रीनिवास खळेसाहेबांची लताने म्हटलेली कोणतीही गाणी आठवा.
लेखनविषय:
चित्रपट
लेखनप्रकार
आस्वाद
चोरी चोरी चित्रपटातील सगळीच गाणी गाजली. त्यातले कोणते एक निवडायचे ठरवणे हे खूप अवघड आहे. चोरीचोरीतील प्रत्यक गाण्याचे स्वतःचे असे एक वैशिष्ठ्य आहे. अर्थात लता मंगेशकर हा प्रत्येक गान्यातील कॉमन फॅक्टर आहे. रसिक बलमा.... हे गाणं अजब आहे. स्वरांवरचा ठहराव आणि आंदोलने यांची एक मजेदार जुगलबंदी बघायला मिळते. गाण्याच्या सुरवातीला " रसिक बलमा ........ मधल्या "मा" अक्षरावरच्या स्वरावरील ठहराव तसेच हाये मधल्या " ये" वरचा निश्चल सूर...विरतो न विरतो तोच " दिल क्युं लगाया " या शब्दातील लगाया मधील " या " शब्दा वर स्वर ज्या पद्धतीने आंदोलीत होतो तो एक चमत्कारच आहे.

खुराकी खारीक

कंजूस ·

पिंगू 28/04/2014 - 12:07
सेम ह्याच प्रकारे खजुराच्या चंद्रकला पण करतात. पण तो प्रकार भलताच गोड असतो. कंजूसकाका, एक प्रश्न आहे की हे देशी चॉकलेट किती दिवस टिकतात?

दिपक.कुवेत 28/04/2014 - 12:30
नुसती खारीक खाण्यापेक्षा हा प्रकार मस्त आहे. पण त्या पाण्यात भीजवुन ठेवल्या तर चीकट नाहि का होणार? चला ह्या निमित्ताने मी असेच स्टफ्ड खजुर रोल्स केलेले आठवले.

कंजूस 28/04/2014 - 14:20
देसी चॉकलेट टिकत नाहित .रोज एक वा दोन खारका नवीन भिजवायच्या आणि दुसरे दिवशी खायच्या .याचे सारण मात्र आपण करून ठेवू शकतो .या सारणातच खारकेचे तुकडे टाकून ठेवता येतील .ते टिकेल .परंतु जसे ते गुजराती लोक करतात ते दिले आहे . पौष्टिक आहार हा माफक परंतु नियमित घ्यायचा असतो .

राही 28/04/2014 - 14:28
खारकेच्या आतमध्ये पानमसाला(मघई सुकवून,गुलकंद, गुंजेच्या पानांचे चूर्ण, भाजून कुटलेली बडीशोप, सुके खोबरे, थंडक वगैरे) भरून वर्ख लावून विकायला असतात. मुखशुद्धीसाठी फारच सुंदर.

कंजूस 28/04/2014 - 18:32
होय .आणि याने (खारीक अधिक खोबरे)मोठ्यांचे पाय दुखायचे थांबतात असा कच्छी लोकांचा विश्वास आहे .कोणत्याही भरड आणि तुरट गोष्टी उपयुक्त आणि चिकन्या (मैद्यासारख्या ) ,गोड शरीरास अपायकारक समजतात .

पिंगू 28/04/2014 - 12:07
सेम ह्याच प्रकारे खजुराच्या चंद्रकला पण करतात. पण तो प्रकार भलताच गोड असतो. कंजूसकाका, एक प्रश्न आहे की हे देशी चॉकलेट किती दिवस टिकतात?

दिपक.कुवेत 28/04/2014 - 12:30
नुसती खारीक खाण्यापेक्षा हा प्रकार मस्त आहे. पण त्या पाण्यात भीजवुन ठेवल्या तर चीकट नाहि का होणार? चला ह्या निमित्ताने मी असेच स्टफ्ड खजुर रोल्स केलेले आठवले.

कंजूस 28/04/2014 - 14:20
देसी चॉकलेट टिकत नाहित .रोज एक वा दोन खारका नवीन भिजवायच्या आणि दुसरे दिवशी खायच्या .याचे सारण मात्र आपण करून ठेवू शकतो .या सारणातच खारकेचे तुकडे टाकून ठेवता येतील .ते टिकेल .परंतु जसे ते गुजराती लोक करतात ते दिले आहे . पौष्टिक आहार हा माफक परंतु नियमित घ्यायचा असतो .

राही 28/04/2014 - 14:28
खारकेच्या आतमध्ये पानमसाला(मघई सुकवून,गुलकंद, गुंजेच्या पानांचे चूर्ण, भाजून कुटलेली बडीशोप, सुके खोबरे, थंडक वगैरे) भरून वर्ख लावून विकायला असतात. मुखशुद्धीसाठी फारच सुंदर.

कंजूस 28/04/2014 - 18:32
होय .आणि याने (खारीक अधिक खोबरे)मोठ्यांचे पाय दुखायचे थांबतात असा कच्छी लोकांचा विश्वास आहे .कोणत्याही भरड आणि तुरट गोष्टी उपयुक्त आणि चिकन्या (मैद्यासारख्या ) ,गोड शरीरास अपायकारक समजतात .
आमच्या लहानपणी टिव्ही नव्हते त्यावेळी मुंबईतल्या राणीचा बाग ,हँगिग गार्डन ,फाईव गार्डन,गिरगाव दादर जुहू चौपाटीवर हिंडणे ,गेटवेला जाणे असा लोकांचा सुटीतला टाईमपास असायचा .आइसक्रीम ,कुल्फी ,पाणीपुरी आणि भेळ हे नेहमीचं खाणे .फोर्टात कामाच्या दिवशी फक्त नोकरीवाले जायचे .पण एक दोन वेळा बाबांबरोबर जाण्याचा योग आला आणि गजबजाट पाहाण्यास मिळाला होता .त्यावेळी फोर्टात एक विशेष वस्तु खायला मिळाली होती .पौष्टिक खुराकी खारीक .ती फार आवडली होती . ती दुपारच्या वेळी विकायला एकदोनजण बसायचे .गुजराती व्यापारी ते खायचे .आम्ही ती करूनही पाहिली होती .

दिल्लीतील पहिला वहिला कट्टा

चित्रगुप्त ·

डॉ सुहास म्हात्रे 27/04/2014 - 16:54
वा, वा ! राजधानीत मिपाकट्ट्याची सुरुवातच नाही तर दर महिन्याच्या वेळापत्रकाची नांदी झाली हे विषेश ! आता कधी तिकडे फेरी झाली तर अगोदर सांगून मिपाकट्टा ठरवायची सोय झाली असावी काय ? ;) लेख आणि फोटो सुंदर आहेत हेवेसांनल !

पैसा 27/04/2014 - 16:55
वृत्तांत मस्तच! फोटोही आवडले. सगळ्यांना प्रथमच फोटोत पहाते आहे. ते महाराष्ट्र सदनही झकास दिसते आहे. दिल्लीत गेल्यावर जाण्याचे एक ठिकाण म्हणून नोंद घेतली आहे.

arunjoshi123 27/04/2014 - 17:27
धन्यवाद.
सगळ्यांना प्रथमच फोटोत पहाते आहे.
आशय पोहोचला आहे पण सर्वाधिक योग्य वाक्यरचना काय असावी हे मला खूप विचार करूनही सुचत नाहीय. :)

पैसा 27/04/2014 - 19:31
मला पण खरं तर सुचलं नाही एग्झॅक्ट काय लिहावं ते. तुम्हाला कोणाला प्रत्यक्ष पाहिलं नाहीच पण तुमचे फोटोसुद्धा पहिल्यांदा पहाते आहे! कारण तुम्ही कोणीच फेसबुकग्रस्त नसावेत बहुधा! :D

arunjoshi123 27/04/2014 - 20:03
तसं इग्नोर करता आलं असतं. पण "सगळ्यांना पहिल्यांदाच दारू पिऊन पेंगलं असल्याचं पाहिलं" सदृश वाक्यरचना वाटली म्हणून नोंद केली. शिवाय ते भाषांतरही लांब झालंय, जरा थोडक्यात नेमकं लिहायला कोणाला जमेल का पाहू.

प्यारे१ 27/04/2014 - 22:59
१.'आपल्या प्रसन्न व्यक्तीमत्वाचे प्रथमच दर्शन झाले' २.'अरे वा, अरुण जोशी आपणच का?' आणि आम्च्याकडं 'आज पैल्यांदाच तुम्चं त्वांड (आहे, ह्याऐवजी दुसरा शब्द आहे) बगिटलो!' :) -हलकं घ्या हो साहेब!

arunjoshi123 27/04/2014 - 23:35
"यापूर्वी तुम्हाला कोणाला प्रत्यक्ष पाहिलं नाहीच पण तुमचे फोटोसुद्धा पहिल्यांदा पहाते आहे!" मधला फोटो हा माहितीचा भाग या तिन्ही वाक्यांत नाही.

चौकटराजा 27/04/2014 - 16:59
नवे सदन तर चकाचक दिसतेय. हा कट्टा मला तरी पॅरिस मधला वाटतोय. चित्रकार व उदरनिर्वाह या वरून पुलं चा एक किस्सा आठवला. रत्नागिरीचे जावईबापूना तिथल्या एकाने विचारले,. "काय करता ?" " गाण्याचे कार्यक्रम !! " ( अभिमानाने) हो पण पोटापाण्याचा काही व्यवसाय असेलच ना ? ( अभिमानाची ऐशी तैशी ). बाकी संख्येपेक्षा , स्वादापेक्षा, संवादाला महत्व आहे. व कट्टेकर्‍याची नावे पहाता तो " लय भारी" झाला असणार यात शंका नाही.

प्रचेतस 27/04/2014 - 17:10
वृत्तांत आवडला. दिल्ली वैतागवाणी असूनही जाम भारी आहे. तिथल्या चांदणी चौक, पालिका बझार, करोलबाग ह्या भागात तर फिरायला अतिशय आवडते.

आत्मशून्य 27/04/2014 - 21:59
दिल्ली अजिबात वैतागवाणी नाही. मुंबई च्या तुलनेत तर ही शंका स्वप्नातही नको. सभोवताल कसाही असो प्रत्यक्ष दिल्ली मात्र ओएसिस आहे. प्रोपर दिल्लीकर नसूनही दिल्ली वैताग्वानी म्हणणार नाही

arunjoshi123 27/04/2014 - 23:31
दिल्ली मुंबईच्या तुलनेत कैक पट छान जागा आहे, कैक अर्थानी. व्यक्तिगत कारणानी म्हणा व्यक्तिगत आवडनिवडीने म्हणा मला दिल्ली खूप आवडते नि मुंबई मुळीच आवडत नाही. १०० पैकी मी दिल्लीला ७०-८० नि मुंबईला १०-१५ मार्क देईन.

भाते 27/04/2014 - 17:19
वृत्तांत आवडला. फोटो छानच आहेत. दिल्लीत दरमहा कट्टा होणार हे वाचुन आनंद झाला.

शुचि 27/04/2014 - 18:21
वृत्तांत अन फोटोही छान आहेत .
'चित्रकलेने आम चित्रकाराचे घर चालू शकते का?' या टिपिकल इंजिनिअरिंगची मानसिकता दर्शविणार्‍या माझ्या प्रश्नाला चित्रगुप्तजींनी मार्मिक उत्तर दिले. त्यात 'त्या काळी मी इंजिनिअरिंग २ वर्षांत सोडून देऊन चित्रकलेचाच कोर्स चालू ठेवला' हा षटकारही होता.
:)

आयुर्हित 27/04/2014 - 19:17
छान वृत्तांत व राजधानीकरांचे व महाराष्ट्र सदनाचे फोटो पाहून अगदी भरभरून आले! मला या तिघात अटकेपार झेंडे लावायला निघालेले मर्द मराठी सरदारच दिसत आहेत! असेच पुढील छान वृत्तांत पाठवावेत ही विनंती.

मुक्त विहारि 27/04/2014 - 19:31
खूद्द दिल्लीत कट्टा!, पण खाण्याचे फोटो न टाकण्याचे प्रयोजन काही समजले नाही. आपण सगळे ह्या निमीत्ताने भेटलात, ही आनंदाची गोष्ट.

चित्रगुप्त 27/04/2014 - 21:51
खाण्याचे फोटो मुळात काढलेच नाहीत, कारण त्यात अगदी खास असे काही नव्हते, म्हणजे पदार्थ चांगले होते, पण घरगुती टाईप. थोडक्यात म्हणजे ते खाऊन असले काही होईल, असे नव्हते: ,.,

निनाद मुक्काम पोस्ट जर्मनी 27/04/2014 - 23:51
मस्तच ह्या कट्या निमित्ताने दिल्लीतील ह्या ह्या स्थळाची माहिती झाली , एवढी प्रशस्त वास्तू मराठी माणसाच्या साठी खुद्द महाराष्टात असेल कि नाही ह्या बद्दल शंका आहे. मला एका मिपाकाराचा व्यनि आला असून पुढच्या आठवड्यात आमच्या शहरात कुटुंबासह भटकंती निमित्ताने येत आहेत तेव्हा कट्टा तो बनता हे

प्रमोद देर्देकर 28/04/2014 - 09:03
अहाहा काय सुंदर गोष्ट. मराठी मिपाकरांनी दिल्लीचे तख्त कट्ट्याने गाजवले म्हणायचे. बाकी चौराकाका म्हणतात त्याप्रमाणे >>>या तिघांच्या कट्ट्याचा वृतांत यायलाच पाहिजे >>> तर नका हो देवु त्यांच्या खादाडीचा वृत्तांत नाहीतर मि पा ची बँन्ड विड्थ फुल होईल. च्यायला कसलं खादाडतायत ते.

विकास 28/04/2014 - 09:48
वृत्तांत आवडला. महाराष्ट्र सदनाला कोणिही भेट देऊ शकते का?

चित्रगुप्त 28/04/2014 - 10:53
माझ्या माहितीप्रमाणे महाराष्ट्र सदनात कोणीही जाऊ शकते, आणि तेथील उपहारगृहात जेवण, चहापानादि करू शकते. तिथे मुक्काम करण्यासाठी बहुधा सरकारदरबारचा काही लग्गा लावावा लागत असेल. दोन-चार तास बसून भेटायला, गप्पा करायला अगदी मध्यवस्तीत असूनही मोकळेचाकळे असे छान ठिकाण आहे. हल्लीच्या महागाईत जेवणादि स्वस्त वाटावे, असे दर आहे.

शशिकांत ओक 28/04/2014 - 14:54
कट्टा एे देहली... रॉयल पुतळ्याने आपल्या फोटोला भारदस्तपणा आला आहे. प्लेटमधील मुख चर्वणास मिळालेले विविध पदार्थ पोटोबा कमी व मनमोकळ्या गप्पा जास्त असे त्रैराशिक दिसत आहे.

डॉ सुहास म्हात्रे 27/04/2014 - 16:54
वा, वा ! राजधानीत मिपाकट्ट्याची सुरुवातच नाही तर दर महिन्याच्या वेळापत्रकाची नांदी झाली हे विषेश ! आता कधी तिकडे फेरी झाली तर अगोदर सांगून मिपाकट्टा ठरवायची सोय झाली असावी काय ? ;) लेख आणि फोटो सुंदर आहेत हेवेसांनल !

पैसा 27/04/2014 - 16:55
वृत्तांत मस्तच! फोटोही आवडले. सगळ्यांना प्रथमच फोटोत पहाते आहे. ते महाराष्ट्र सदनही झकास दिसते आहे. दिल्लीत गेल्यावर जाण्याचे एक ठिकाण म्हणून नोंद घेतली आहे.

arunjoshi123 27/04/2014 - 17:27
धन्यवाद.
सगळ्यांना प्रथमच फोटोत पहाते आहे.
आशय पोहोचला आहे पण सर्वाधिक योग्य वाक्यरचना काय असावी हे मला खूप विचार करूनही सुचत नाहीय. :)

पैसा 27/04/2014 - 19:31
मला पण खरं तर सुचलं नाही एग्झॅक्ट काय लिहावं ते. तुम्हाला कोणाला प्रत्यक्ष पाहिलं नाहीच पण तुमचे फोटोसुद्धा पहिल्यांदा पहाते आहे! कारण तुम्ही कोणीच फेसबुकग्रस्त नसावेत बहुधा! :D

arunjoshi123 27/04/2014 - 20:03
तसं इग्नोर करता आलं असतं. पण "सगळ्यांना पहिल्यांदाच दारू पिऊन पेंगलं असल्याचं पाहिलं" सदृश वाक्यरचना वाटली म्हणून नोंद केली. शिवाय ते भाषांतरही लांब झालंय, जरा थोडक्यात नेमकं लिहायला कोणाला जमेल का पाहू.

प्यारे१ 27/04/2014 - 22:59
१.'आपल्या प्रसन्न व्यक्तीमत्वाचे प्रथमच दर्शन झाले' २.'अरे वा, अरुण जोशी आपणच का?' आणि आम्च्याकडं 'आज पैल्यांदाच तुम्चं त्वांड (आहे, ह्याऐवजी दुसरा शब्द आहे) बगिटलो!' :) -हलकं घ्या हो साहेब!

arunjoshi123 27/04/2014 - 23:35
"यापूर्वी तुम्हाला कोणाला प्रत्यक्ष पाहिलं नाहीच पण तुमचे फोटोसुद्धा पहिल्यांदा पहाते आहे!" मधला फोटो हा माहितीचा भाग या तिन्ही वाक्यांत नाही.

चौकटराजा 27/04/2014 - 16:59
नवे सदन तर चकाचक दिसतेय. हा कट्टा मला तरी पॅरिस मधला वाटतोय. चित्रकार व उदरनिर्वाह या वरून पुलं चा एक किस्सा आठवला. रत्नागिरीचे जावईबापूना तिथल्या एकाने विचारले,. "काय करता ?" " गाण्याचे कार्यक्रम !! " ( अभिमानाने) हो पण पोटापाण्याचा काही व्यवसाय असेलच ना ? ( अभिमानाची ऐशी तैशी ). बाकी संख्येपेक्षा , स्वादापेक्षा, संवादाला महत्व आहे. व कट्टेकर्‍याची नावे पहाता तो " लय भारी" झाला असणार यात शंका नाही.

प्रचेतस 27/04/2014 - 17:10
वृत्तांत आवडला. दिल्ली वैतागवाणी असूनही जाम भारी आहे. तिथल्या चांदणी चौक, पालिका बझार, करोलबाग ह्या भागात तर फिरायला अतिशय आवडते.

आत्मशून्य 27/04/2014 - 21:59
दिल्ली अजिबात वैतागवाणी नाही. मुंबई च्या तुलनेत तर ही शंका स्वप्नातही नको. सभोवताल कसाही असो प्रत्यक्ष दिल्ली मात्र ओएसिस आहे. प्रोपर दिल्लीकर नसूनही दिल्ली वैताग्वानी म्हणणार नाही

arunjoshi123 27/04/2014 - 23:31
दिल्ली मुंबईच्या तुलनेत कैक पट छान जागा आहे, कैक अर्थानी. व्यक्तिगत कारणानी म्हणा व्यक्तिगत आवडनिवडीने म्हणा मला दिल्ली खूप आवडते नि मुंबई मुळीच आवडत नाही. १०० पैकी मी दिल्लीला ७०-८० नि मुंबईला १०-१५ मार्क देईन.

भाते 27/04/2014 - 17:19
वृत्तांत आवडला. फोटो छानच आहेत. दिल्लीत दरमहा कट्टा होणार हे वाचुन आनंद झाला.

शुचि 27/04/2014 - 18:21
वृत्तांत अन फोटोही छान आहेत .
'चित्रकलेने आम चित्रकाराचे घर चालू शकते का?' या टिपिकल इंजिनिअरिंगची मानसिकता दर्शविणार्‍या माझ्या प्रश्नाला चित्रगुप्तजींनी मार्मिक उत्तर दिले. त्यात 'त्या काळी मी इंजिनिअरिंग २ वर्षांत सोडून देऊन चित्रकलेचाच कोर्स चालू ठेवला' हा षटकारही होता.
:)

आयुर्हित 27/04/2014 - 19:17
छान वृत्तांत व राजधानीकरांचे व महाराष्ट्र सदनाचे फोटो पाहून अगदी भरभरून आले! मला या तिघात अटकेपार झेंडे लावायला निघालेले मर्द मराठी सरदारच दिसत आहेत! असेच पुढील छान वृत्तांत पाठवावेत ही विनंती.

मुक्त विहारि 27/04/2014 - 19:31
खूद्द दिल्लीत कट्टा!, पण खाण्याचे फोटो न टाकण्याचे प्रयोजन काही समजले नाही. आपण सगळे ह्या निमीत्ताने भेटलात, ही आनंदाची गोष्ट.

चित्रगुप्त 27/04/2014 - 21:51
खाण्याचे फोटो मुळात काढलेच नाहीत, कारण त्यात अगदी खास असे काही नव्हते, म्हणजे पदार्थ चांगले होते, पण घरगुती टाईप. थोडक्यात म्हणजे ते खाऊन असले काही होईल, असे नव्हते: ,.,

निनाद मुक्काम पोस्ट जर्मनी 27/04/2014 - 23:51
मस्तच ह्या कट्या निमित्ताने दिल्लीतील ह्या ह्या स्थळाची माहिती झाली , एवढी प्रशस्त वास्तू मराठी माणसाच्या साठी खुद्द महाराष्टात असेल कि नाही ह्या बद्दल शंका आहे. मला एका मिपाकाराचा व्यनि आला असून पुढच्या आठवड्यात आमच्या शहरात कुटुंबासह भटकंती निमित्ताने येत आहेत तेव्हा कट्टा तो बनता हे

प्रमोद देर्देकर 28/04/2014 - 09:03
अहाहा काय सुंदर गोष्ट. मराठी मिपाकरांनी दिल्लीचे तख्त कट्ट्याने गाजवले म्हणायचे. बाकी चौराकाका म्हणतात त्याप्रमाणे >>>या तिघांच्या कट्ट्याचा वृतांत यायलाच पाहिजे >>> तर नका हो देवु त्यांच्या खादाडीचा वृत्तांत नाहीतर मि पा ची बँन्ड विड्थ फुल होईल. च्यायला कसलं खादाडतायत ते.

विकास 28/04/2014 - 09:48
वृत्तांत आवडला. महाराष्ट्र सदनाला कोणिही भेट देऊ शकते का?

चित्रगुप्त 28/04/2014 - 10:53
माझ्या माहितीप्रमाणे महाराष्ट्र सदनात कोणीही जाऊ शकते, आणि तेथील उपहारगृहात जेवण, चहापानादि करू शकते. तिथे मुक्काम करण्यासाठी बहुधा सरकारदरबारचा काही लग्गा लावावा लागत असेल. दोन-चार तास बसून भेटायला, गप्पा करायला अगदी मध्यवस्तीत असूनही मोकळेचाकळे असे छान ठिकाण आहे. हल्लीच्या महागाईत जेवणादि स्वस्त वाटावे, असे दर आहे.

शशिकांत ओक 28/04/2014 - 14:54
कट्टा एे देहली... रॉयल पुतळ्याने आपल्या फोटोला भारदस्तपणा आला आहे. प्लेटमधील मुख चर्वणास मिळालेले विविध पदार्थ पोटोबा कमी व मनमोकळ्या गप्पा जास्त असे त्रैराशिक दिसत आहे.
लेखनविषय:
समाज
जीवनमान
मौजमजा
लेखनप्रकार
बातमी
चित्रगुप्त उवाच: दिल्लीचा उन्हाळा, आणि वेळ दुपारी चारची ठरलेली. आम्ही तिघे, म्हणजे विवेक पटाईत, अरूण जोशी आणि मी बरोबर एकाच वेळी 'त्रिवेणी कला संगम' या ठरलेल्या ठिकाणी पहुचलो. तिथल्या उघड्या आभाळाखालच्या उपहारगृहामध्ये बसावे असा विचार करून तिकडे मोर्चा वळवला, पण संध्याकाळी रम्य वाटणारी ती जागा अजून चांगलीच गरम होती. मग आता कुठे जावे, असा विचार करत एक-दोन जागा बघून शेवटी एक-दीड किलोमीटर अंतरावर असणार्या नवनिर्मित 'महाराष्ट्र सदन' मध्ये पहुचलो.
Subscribe to
© 2026 मिसळपाव