मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

शिवानीपल्लीचा काळा चित्ता

स्पार्टाकस ·

प्रसाद गोडबोले Tue, 04/29/2014 - 00:49
चित्ता काळा असतो कि नाही ते माहीत नाहे पण मागे कोल्हापुर जवळील ( बहुतेक राधानगरीच्या) जंगलात काळा बिबट्या दिसला होता b

एस Tue, 04/29/2014 - 13:37
दै. सकाळच्या ह्या बातमीत ओणी (ता. राजापूर) येथील विहिरीत काळ्या रंगाचा बिबट्या पडल्याची माहिती आहे. सह्याद्रीतील चांदोली अभयारण्याच्या अंतर्भागातही काळ्या बिबट्याचे दर्शन झाले आहे. दांडेली-अनशी व्याघ्र प्रकल्पामध्येही क्वचित ते दिसतात. इथे थोडी सविस्तर माहिती आली आहे.

स्पार्टाकस Tue, 04/29/2014 - 01:04
काळा चित्ता हा अत्यंत घनदाट आणि सदाहरित अरण्यात आढळतो. महाराष्ट्रात सह्याद्रीत काळे चित्ते आढळले आहेत. अनेकदा बिबट्याचा उल्लेख चित्ता असा केला जात असला, तरीही प्रत्यक्षातील काळा चित्ता मी अमेरिकेतील प्राणिसंग्रहालयात पाहीला आहे. bp

घन निल Tue, 04/29/2014 - 13:27
या संपूर्ण लेखमालेत तुम्ही जिथे जिथे चित्ता असा उल्लेख केलाय तिथे तिथे चित्ता कि बिबळ्या असं कन्फ्युजन होत होतं. चित्त्या ऐवजी बिबळ्या योग्य असेल. बिबळ्या हा भारत भरात सर्वत्र आढळणारा प्राणी आहे . बरेच जन चित्ता आणि बिबळ्या यात गफलत करतात. काळ्या रंगाबद्दल सांगायचं तर काळा बिबट्या हि वेगळी जात नसून त्वचेतील घटकांच्या कमी अधिक प्रमाण मुळे झालेला प्रताप आहे ( माणसात जसे कोड वगेरे असेलेली कित्येक मंडळी अनेकदा पूर्ण भुरकट दिसतात तसेच )सध्या चित्ता हा प्राणी भारतातून नामशेष झाला आहे . पूर्वी भारतात असंख्य चित्ते होते , राजे महाराजे कुत्र्यांसारखे चित्ते पाळण्यात अग्रेसर होते. त्यांचा वापर शिकारी साठी करत असत

एस Tue, 04/29/2014 - 13:41
येल्लागिरीच्या टेकडीवरचा नरभक्षक बिबट्या यात तशी गल्लत झाली होती. बाकी काळ्या बिबट्याबद्दलची तुम्ही दिलेली माहिती बरोबर आहे.

थॉर माणूस Tue, 04/29/2014 - 14:47
नक्की? कारण कथेचे नाव ब्लॅक पँथर ऑफ शिवानीपल्ली असेच येते (चित्त्याला शक्यतो पँथर म्हणणे टाळले जाते ना?). मला वाटतं हा सुद्धा काळा बिबट्याच होता. भारतात जंगली चित्ते फार कमी उरले होते आणि काळ्या चित्त्याची शक्यता काळ्या बिबट्यापेक्षा कमी असते.

एस Tue, 04/29/2014 - 15:24
सॅन्क्च्युरी एशियाच्या ह्या लेखात रझा काझमी यांनी चित्ता की बिबट्या ह्याचा उहापोह करताना त्याकाळी या दोन प्राण्यांना ओळखण्यात शिकारी, प्रशासक आणि अगदी वन्यजीव अभ्यासकांमध्येही असणार्‍या मतभेदांबद्दल माहिती दिलेली आहे.
There are very real chances that cheetahs may have been bracketed as leopards in a number of historical texts. In those days, there was great ambiguity among hunters, administrators and naturalists alike regarding the nomenclature of leopards and cheetahs. A sample of this confusion is seen in Edward B. Baker’s book, Sport in Bengal: How, when and where to seek it published in 1886, which suggests that the word “leopard” should be applied to the “cheetah” while what is generally called a “leopard” should be called a “panther”!
शिवानीपल्लीचा हा प्राणी अतिशय काळाकुट्ट होता आणि त्याच्या त्वचेवरील डाग दिसत असले तरी अस्पष्ट होते. अँडरसनच्या काळात भारतात जंगली चित्त्यांची संख्या कमी झाली होती हे नक्की. मात्र काळ्या चित्त्याची शक्यता काळ्या बिबट्यापेक्षा कमी असते हे काही पटले नाही.

थॉर माणूस Tue, 04/29/2014 - 17:31
जसे अल्बिनिजम मुळे पांढर्‍या रंगाचे प्राणी जन्माला येतात तसे मेलॅनिजम मुळे काळ्या रंगाचे प्राणी जन्माला येतात. या कंडीशन्स तुलनेने दुर्मिळ असतात. म्हणजे मुळात मेलॅनिजमची शक्यता कमी, त्यात असे प्राणी किती वर्षे जगतील यामागे ते कुठे रहातात, त्यांचा आहार काय आणि शिकारी असतील तर शिकारीची पद्धत काय यावर अवलंबून असते. बहुतेक यामुळेच काळे बिबटे पुर्ण वाढू शकतात (रात्रीच्या शिकारीस आणि दबा धरण्यास फायदा) पण पांढर्‍या सिंहांचे मात्र हाल होतात. इथे मी विचार केलाय की जंगलात किंवा झुडूपात दबा धरून बसणार्‍या आणि सावज अगदीच जवळ आल्यावर हल्ला करणार्‍या बिबट्याला शिकारीमधे काळ्या रंगाचा नक्की फायदा होईल. पण सावजाच्या काही मीटर अंतरावरून पळत येऊन हल्ला करणार्‍या माळरानातल्या या शिकारी चित्याला काळ्या रंगाचा कितपत फायदा मिळेल. तसंच या काळातली चित्यांची संख्या कमी होती हे लिहीण्याचं कारण म्हणजे वर लिहील्याप्रमाणे या मेलॅनिजमची दुर्मिळता. मुळात कमी चित्यांमधे ही परीस्थीती आणखी दुर्मिळ होणार, पण त्यामानाने मुबलक असलेल्या बिबट्यांमधे ही परीस्थीती जास्त असेल. माझ्यामते आजही काळ्या बिबट्याच्या साइटींग त्यामानाने जास्तच आहेत (इतर प्राण्यातल्या अल्बिनीजम किंवा मेलॅनिजम पेक्षा). पण काळ्या चित्याला पाहिल्याचे प्रसंग अत्यल्प सापडतात. अर्थात, पुन्हा एकदा हा फक्त तर्क आहे. माझ्याकडे या सगळ्याविषयी काही खास विदा उपलब्ध नाही. त्या लिंक बद्दल खूप खूप धन्यवाद (त्यातले शेवटचे दोन-तीन पॅराज इंटरेस्टींग आहेत). मस्त साईट दिसतेय, भरपूर नवं खाद्य मिळालंय वाचायला. :)

शुचि Tue, 04/29/2014 - 17:33
वा! माहितीपूर्ण प्रतिसाद. विस्कॉन्सिन मध्ये काळ्या खारी बर्याच दिसतात अन अन्यत्र कोठेही त्या आढळत नाहीत असे म्हणतात.

एस Tue, 04/29/2014 - 19:57
तुमचा तर्क बरोबर आहे. याच लेखात भारतीय चित्त्यांबद्दल एक नवी माहिती अशी मिळते की, हे चित्ते अगदी घनदाट जंगलातही राहू शकत असत. म्हणजे आफ्रिकन चित्त्यांपेक्षा ते अधिवासाच्या बाबतीत थोडे वेगळे होते. भारतात तसेही आफ्रिकन सॅव्हान्नाज् सारखा सलग मोठा आणि मनुष्यवस्ती तुरळक असलेला भाग आधीपासूनच फारसा नव्हता. ही एक बाब विचार करण्यासारखी आहे. दुसरे म्हणजे चित्त्याच्या (माणसांनी केलेल्या) नोंदीकृत शिकारींच्या कथा बिबट्यांच्या शिकारींच्या तुलनेत जास्त सापडतात. तरीही बिबट्या हा चित्त्याच्या तुलनेत कुठल्याही अधिवासाशी जुळवून घेण्यात जास्त यशस्वी ठरला आहे. चित्ते भारतातून नामशेष होण्यास अनिर्बंध शिकारींबरोबरच त्यांच्या नैसर्गिक अधिवासावर वाढत्या लोकसंख्येचे अतिक्रमणही तितकेच जबाबदार आहे. लेखाच्या विषयाबद्दल - केवळ पाळीव जनावरांवर हल्ला करू लागल्याने या चित्त्याची शिकार करावी हे आजच्या काळात खरंच क्रूर वाटतंय.

स्पार्टाकस Tue, 04/29/2014 - 22:16
लेखाच्या विषयाबद्दल - केवळ पाळीव जनावरांवर हल्ला करू लागल्याने या चित्त्याची शिकार करावी हे आजच्या काळात खरंच क्रूर वाटतंय. >> अनुमोदन. अँडरसनने जास्तीत जास्त शिकारी या नरभक्षकांच्या केल्या असल्या आणि पुढे तो वन्यजीव संरक्षक झाला असला, तरीही या वेळी मात्रं त्याला काळ्या चित्त्याच्या कातडीचा मोह पडला हे निश्चीतच !

प्रसाद गोडबोले Tue, 04/29/2014 - 00:49
चित्ता काळा असतो कि नाही ते माहीत नाहे पण मागे कोल्हापुर जवळील ( बहुतेक राधानगरीच्या) जंगलात काळा बिबट्या दिसला होता b

एस Tue, 04/29/2014 - 13:37
दै. सकाळच्या ह्या बातमीत ओणी (ता. राजापूर) येथील विहिरीत काळ्या रंगाचा बिबट्या पडल्याची माहिती आहे. सह्याद्रीतील चांदोली अभयारण्याच्या अंतर्भागातही काळ्या बिबट्याचे दर्शन झाले आहे. दांडेली-अनशी व्याघ्र प्रकल्पामध्येही क्वचित ते दिसतात. इथे थोडी सविस्तर माहिती आली आहे.

स्पार्टाकस Tue, 04/29/2014 - 01:04
काळा चित्ता हा अत्यंत घनदाट आणि सदाहरित अरण्यात आढळतो. महाराष्ट्रात सह्याद्रीत काळे चित्ते आढळले आहेत. अनेकदा बिबट्याचा उल्लेख चित्ता असा केला जात असला, तरीही प्रत्यक्षातील काळा चित्ता मी अमेरिकेतील प्राणिसंग्रहालयात पाहीला आहे. bp

घन निल Tue, 04/29/2014 - 13:27
या संपूर्ण लेखमालेत तुम्ही जिथे जिथे चित्ता असा उल्लेख केलाय तिथे तिथे चित्ता कि बिबळ्या असं कन्फ्युजन होत होतं. चित्त्या ऐवजी बिबळ्या योग्य असेल. बिबळ्या हा भारत भरात सर्वत्र आढळणारा प्राणी आहे . बरेच जन चित्ता आणि बिबळ्या यात गफलत करतात. काळ्या रंगाबद्दल सांगायचं तर काळा बिबट्या हि वेगळी जात नसून त्वचेतील घटकांच्या कमी अधिक प्रमाण मुळे झालेला प्रताप आहे ( माणसात जसे कोड वगेरे असेलेली कित्येक मंडळी अनेकदा पूर्ण भुरकट दिसतात तसेच )सध्या चित्ता हा प्राणी भारतातून नामशेष झाला आहे . पूर्वी भारतात असंख्य चित्ते होते , राजे महाराजे कुत्र्यांसारखे चित्ते पाळण्यात अग्रेसर होते. त्यांचा वापर शिकारी साठी करत असत

एस Tue, 04/29/2014 - 13:41
येल्लागिरीच्या टेकडीवरचा नरभक्षक बिबट्या यात तशी गल्लत झाली होती. बाकी काळ्या बिबट्याबद्दलची तुम्ही दिलेली माहिती बरोबर आहे.

थॉर माणूस Tue, 04/29/2014 - 14:47
नक्की? कारण कथेचे नाव ब्लॅक पँथर ऑफ शिवानीपल्ली असेच येते (चित्त्याला शक्यतो पँथर म्हणणे टाळले जाते ना?). मला वाटतं हा सुद्धा काळा बिबट्याच होता. भारतात जंगली चित्ते फार कमी उरले होते आणि काळ्या चित्त्याची शक्यता काळ्या बिबट्यापेक्षा कमी असते.

एस Tue, 04/29/2014 - 15:24
सॅन्क्च्युरी एशियाच्या ह्या लेखात रझा काझमी यांनी चित्ता की बिबट्या ह्याचा उहापोह करताना त्याकाळी या दोन प्राण्यांना ओळखण्यात शिकारी, प्रशासक आणि अगदी वन्यजीव अभ्यासकांमध्येही असणार्‍या मतभेदांबद्दल माहिती दिलेली आहे.
There are very real chances that cheetahs may have been bracketed as leopards in a number of historical texts. In those days, there was great ambiguity among hunters, administrators and naturalists alike regarding the nomenclature of leopards and cheetahs. A sample of this confusion is seen in Edward B. Baker’s book, Sport in Bengal: How, when and where to seek it published in 1886, which suggests that the word “leopard” should be applied to the “cheetah” while what is generally called a “leopard” should be called a “panther”!
शिवानीपल्लीचा हा प्राणी अतिशय काळाकुट्ट होता आणि त्याच्या त्वचेवरील डाग दिसत असले तरी अस्पष्ट होते. अँडरसनच्या काळात भारतात जंगली चित्त्यांची संख्या कमी झाली होती हे नक्की. मात्र काळ्या चित्त्याची शक्यता काळ्या बिबट्यापेक्षा कमी असते हे काही पटले नाही.

थॉर माणूस Tue, 04/29/2014 - 17:31
जसे अल्बिनिजम मुळे पांढर्‍या रंगाचे प्राणी जन्माला येतात तसे मेलॅनिजम मुळे काळ्या रंगाचे प्राणी जन्माला येतात. या कंडीशन्स तुलनेने दुर्मिळ असतात. म्हणजे मुळात मेलॅनिजमची शक्यता कमी, त्यात असे प्राणी किती वर्षे जगतील यामागे ते कुठे रहातात, त्यांचा आहार काय आणि शिकारी असतील तर शिकारीची पद्धत काय यावर अवलंबून असते. बहुतेक यामुळेच काळे बिबटे पुर्ण वाढू शकतात (रात्रीच्या शिकारीस आणि दबा धरण्यास फायदा) पण पांढर्‍या सिंहांचे मात्र हाल होतात. इथे मी विचार केलाय की जंगलात किंवा झुडूपात दबा धरून बसणार्‍या आणि सावज अगदीच जवळ आल्यावर हल्ला करणार्‍या बिबट्याला शिकारीमधे काळ्या रंगाचा नक्की फायदा होईल. पण सावजाच्या काही मीटर अंतरावरून पळत येऊन हल्ला करणार्‍या माळरानातल्या या शिकारी चित्याला काळ्या रंगाचा कितपत फायदा मिळेल. तसंच या काळातली चित्यांची संख्या कमी होती हे लिहीण्याचं कारण म्हणजे वर लिहील्याप्रमाणे या मेलॅनिजमची दुर्मिळता. मुळात कमी चित्यांमधे ही परीस्थीती आणखी दुर्मिळ होणार, पण त्यामानाने मुबलक असलेल्या बिबट्यांमधे ही परीस्थीती जास्त असेल. माझ्यामते आजही काळ्या बिबट्याच्या साइटींग त्यामानाने जास्तच आहेत (इतर प्राण्यातल्या अल्बिनीजम किंवा मेलॅनिजम पेक्षा). पण काळ्या चित्याला पाहिल्याचे प्रसंग अत्यल्प सापडतात. अर्थात, पुन्हा एकदा हा फक्त तर्क आहे. माझ्याकडे या सगळ्याविषयी काही खास विदा उपलब्ध नाही. त्या लिंक बद्दल खूप खूप धन्यवाद (त्यातले शेवटचे दोन-तीन पॅराज इंटरेस्टींग आहेत). मस्त साईट दिसतेय, भरपूर नवं खाद्य मिळालंय वाचायला. :)

शुचि Tue, 04/29/2014 - 17:33
वा! माहितीपूर्ण प्रतिसाद. विस्कॉन्सिन मध्ये काळ्या खारी बर्याच दिसतात अन अन्यत्र कोठेही त्या आढळत नाहीत असे म्हणतात.

एस Tue, 04/29/2014 - 19:57
तुमचा तर्क बरोबर आहे. याच लेखात भारतीय चित्त्यांबद्दल एक नवी माहिती अशी मिळते की, हे चित्ते अगदी घनदाट जंगलातही राहू शकत असत. म्हणजे आफ्रिकन चित्त्यांपेक्षा ते अधिवासाच्या बाबतीत थोडे वेगळे होते. भारतात तसेही आफ्रिकन सॅव्हान्नाज् सारखा सलग मोठा आणि मनुष्यवस्ती तुरळक असलेला भाग आधीपासूनच फारसा नव्हता. ही एक बाब विचार करण्यासारखी आहे. दुसरे म्हणजे चित्त्याच्या (माणसांनी केलेल्या) नोंदीकृत शिकारींच्या कथा बिबट्यांच्या शिकारींच्या तुलनेत जास्त सापडतात. तरीही बिबट्या हा चित्त्याच्या तुलनेत कुठल्याही अधिवासाशी जुळवून घेण्यात जास्त यशस्वी ठरला आहे. चित्ते भारतातून नामशेष होण्यास अनिर्बंध शिकारींबरोबरच त्यांच्या नैसर्गिक अधिवासावर वाढत्या लोकसंख्येचे अतिक्रमणही तितकेच जबाबदार आहे. लेखाच्या विषयाबद्दल - केवळ पाळीव जनावरांवर हल्ला करू लागल्याने या चित्त्याची शिकार करावी हे आजच्या काळात खरंच क्रूर वाटतंय.

स्पार्टाकस Tue, 04/29/2014 - 22:16
लेखाच्या विषयाबद्दल - केवळ पाळीव जनावरांवर हल्ला करू लागल्याने या चित्त्याची शिकार करावी हे आजच्या काळात खरंच क्रूर वाटतंय. >> अनुमोदन. अँडरसनने जास्तीत जास्त शिकारी या नरभक्षकांच्या केल्या असल्या आणि पुढे तो वन्यजीव संरक्षक झाला असला, तरीही या वेळी मात्रं त्याला काळ्या चित्त्याच्या कातडीचा मोह पडला हे निश्चीतच !
लेखनविषय:
कथा
बंगलोरहून जवळच असलेलं शिवानीपल्ली हे गाव माझं विरंगुळ्याचं एक आवडतं ठिकाण. एखाद्या शनिवार-रविवारी किंवा पौर्णिमेच्या रात्री जंगलात फेरफटका मारण्याच्या दृष्टीने हे गाव एकदम सोईस्कर. बंगलोरहून कारने ४१ मैलांवरचं देकनीकोट्टा गाठावं, आणखीन चार मैल पुढे आल्यावर रस्त्याच्या कडेला कार पार्क करावी आणि पायवाटेने रमतगमत पाच मैल चालून शिवानीपल्ली गाठावं. शिवानीपल्ली गाव वनखात्याच्या राखीव जंगलाला लागूनच आहे. गावाच्या पश्चिमेला सुमारे तीन मैलावर सुमारे तीनशे फूटांचा उतार आहे. या उताराच्या पायथ्याशीच एक मोठ ओढा पायथ्याच्या कडेकडेने वाहत जातो.

उकरपेंडी

मधुरा देशपांडे ·

राघवेंद्र Tue, 04/29/2014 - 00:28
आम्ही ज्वारीचे पीठ वापरुन असेच 'ज्वारीच्या पीठचे उप्पीट' बनवितो. ताका मुळे मस्त चव येते. आता कणिक वापरुन बघितले जाईल. धन्यवाद !!!

अनन्या वर्तक Tue, 04/29/2014 - 02:46
पाककृती आणि फोटो अगदी सुरेख. मागे इथे तांदळाच्या पीठाची उकड म्हणून एक पाककृती पहिली होती बनविण्याची पद्धत आणि जीन्नस थोडेफार सारखे वाटत आहेत. मी बनवून पाहीन सोप्पी पद्धती आहे.

मधुरा देशपांडे Tue, 04/29/2014 - 14:55
आम्ही गव्हाच्या पीठालाच कणिक म्हणतो. पाणी घालून तिंबून घेतली तरी किंवा नुसते पीठ असले तरी. प्रांतानुसार शब्दांमधला फरक असेल.

श्रीरंग_जोशी Tue, 04/29/2014 - 08:36
माझा आणखी एक आवडता पदार्थ. आमच्याकडे उकरपेंडी शेंगदाणे न घालता केली जाते. खाताना वरून बारीक चिरलेला कांदा व कोथिंबिर घातल्यास अप्रतिम चव लागते.

चित्रगुप्त Tue, 04/29/2014 - 08:48
अनपेक्षितपणे 'उकरपेंडी' हा अत्यंत आवडीचा पदार्थ इथे बघून फार आनंद झाला. धागाकर्तीला अनेक धन्यवाद. हा पदार्थ मध्यप्रदेशात, खास करून माळव्यात आवडीने केला जातो (वा जात असे) त्यासाठी (आता दुर्लभ झालेल्या) माळवी गव्हाचा जाडा आटा मुद्दाम दळवून घेतला जातो. ही परंपरा गेली छत्तीस वर्षे दिल्लीत राहूनही आम्ही अजूनही पाळली आहे. या जाड्या आट्याचे गाकर, धपाटे आणि बाट्या पण खूप छान होतात. उकरपेंडी करताना पाणी वा ताक एकदम न टाकता हळूहळू थोडे थोडे शिंपडत गेले तर गिचका न होता उकरपेंडी मोकळी होते. कणीक पुरेशी भाजली गेली, की घरात खरपूस वास पसरतो. कढईत खाली लागणारी खरवड आवडत असेल, तर मुद्दाम खाली जरा लागू द्यावी. पाणी एक वाटी कणकेला साधारणपणे एक वाटी लागते. आंबटशौकीनांनी वर लिंबू पिळून घ्यावे, वा लिंबाचे गोड लोणचे घ्यावे. अहाहा... केलीच पाहिजे आजच उकरपेंडी.

मधुरा देशपांडे Tue, 04/29/2014 - 10:59
काका, अधिक माहितीकरिता धन्यवाद. हो पूर्वी जाड कणिक दळून मग त्यापासून उकरपेंडी बनवली जायची. आता बहुतांशी रोजच्या पोळ्यांच्या कणकेपासूनच केली जाते.

त्रिवेणी Fri, 05/02/2014 - 14:41
मी सुद्धा गहु जाडच दळून आणते. आणि उकड्पेंडी आणि बट्टीसाठी वापरते. एकटीचा स्वयंपाक असेल तर यावरच जेवण असते. सोबत कैरीचे लोणच मस्ट.

अत्रुप्त आत्मा Tue, 04/29/2014 - 09:08
फारच छान..... ह्ये कराया पन सोप्पं वाटतया. आन् कामाच्या दिसाला तर..सकाळच्याला येक डाव कचकून हानलं,तर दुपारी चार वाजिपरेंत काय टेण्शण न्हाई. लै मस्त बगा.

पैसा Tue, 04/29/2014 - 09:42
आम्ही कोकणी लोक तांदुळाच्या पिठाची उकड करतो. साधारण अशीच. आता ही पाकृ सुद्धा करून बघेन!

पैसा Tue, 04/29/2014 - 11:07
उप्पीट रव्याचं असतं. उकडीची पाककृती सानिकास्वप्नीलने दिली होती. http://www.misalpav.com/node/25093 आमच्याकडे बदल म्हणजे फोडणीत हळदसुद्धा असते आणि वरून कच्चं तेल घालून खातात. चाटण्यासारखी पातळ नसते. उप्पीटसारखी मऊ असते मात्र.

सूड Tue, 04/29/2014 - 14:43
उप्पीट तांदळाच्या रव्याचं आणि उपमा गव्हाच्या रव्याचा असं कुठेसं वाचलेलं होतं. नीटसं आठवत नाही. ह मो मराठेंच्या बालकांड मध्ये ते तांदळाच्या रव्यापासून अगदी उपम्यासारखाच पदार्थ करीत असत त्याला उप्पीट/उफीट संबोधल्याचं आठवतंय.

स्पंदना Wed, 04/30/2014 - 06:13
आम्ही कोल्हापुरात पण गव्हाचा रवा भाजुन हळद घालुन करतो त्याला उप्पीट म्हणतो. उपमा हा पांढरा असतो अस मझ मत आहे? (येनी ऑब्जेक्शन?) अन उपम्यात हवे तर ओले वाटाणे, अथवा इतर भाज्या घालता येतात. तसेच उप्पीटाला आलं घालत नाहीत, उपम्याला चालत. हवी असेल तर उपम्याची रेसीपी टाकु शकते. फोटो मागु नका इतकेच.

पैसा Wed, 04/30/2014 - 09:23
असा गव्हाचा रवा भाजून कांदा हळद इ फोडणीत घालून आम्ही जो पदार्थ करतो त्याला तिखटमिठाचा शिरा/सांजा म्हणतो. तसेच गोड शिर्‍यात साखरेऐवजी गूळ घातला तर सांजा म्हणतो. रवा भाजून केलेलं आणि रवा न भाजता डायरेक्ट शिजवलेलं असाही काही फरक आहे. सौधिंडियन लोक रवा भाजत नाहीत बहुतेक.

अत्रन्गि पाउस Wed, 04/30/2014 - 09:33
खानदेशी शब्दांची रेलचेल बघून वापरून फार मजा येतेय... बऱ्याच दिवसांनी वापरलेला बघितला हा शब्द

सिफ़र Tue, 04/29/2014 - 10:54
धन्यवाद! उकरपेंडी हे नाव बरेच दिवसांनी कानावर पडलं.... प्रकार दर्जेदार आहे. पाण्याऐवजी ताक घालून नक्की करून खातो.

मुक्त विहारि Fri, 05/02/2014 - 15:37
अरेरे .... खरे तर तांदूळाच्या पिठाच्या उकडीला ४ गोष्टींची आवश्यकता असते, १, कच्चा कांदा २, अति जहाल मिरच्या ३. कच्चे तेल (वरून घ्यायला) आणि ४. भरपूर मित्र. आता डोंबिवलीला आलास की, एकदा ह्या उकडीचा कट्टा करू या. (हा पदार्थ आमच्या मातोश्री फार मस्त करतात.)

अमोल मेंढे Tue, 04/29/2014 - 11:37
खास करुन ग्रामीण भागात घरोघरी बनवल्या जाणारा पदार्थ..लहानपणापासुन अतिशय आवडता. यात थोडीसी मसुराची अख्खी दाळ (रात्री भिजत घातलेली)तळुन घातली तर...व्वा व्वा..तोंडाले पानी सुटलं ना बे

समीरसूर Tue, 04/29/2014 - 15:54
लहानपणी खूप वेळा खाल्ली आहे उकडपेंडी. आमच्याकडे उकडपेंडी किंवा फोडणीचं पीठ देखील म्हणतात. का कुणास ठाऊक पण मला उकडपेंडी वर्तमानपत्राच्या कागदावर घेऊन खायला जास्त आवडते (जशी गरमगरम साबुदाणा खिचडी हिरव्यागार केळीच्या पानावर थोडी जास्तच चविष्ट लागते). आणि सोबत तोंडी लावायला फोडलेलाच कांदा हवा. आणि ताजे दही सोबत असेल तर सोने पे सुहागा! मजा आ जाता है! - उकडपेंडीसाठी तेल अंमळ जास्त लागते. डायेटवाल्यांसाठी हेड्स-अप. - कणकेची उकडपेंडी पचायला थोडी जड असते. पोट गच्च भरते. काही थकवणारी कामे करण्याआधी खाल्लीत तर नो प्रॉब्लेम! - ज्वारीच्या पीठाची उकडपेंडी पचायला हलकी असते. लहानपणीच्या सुखद दिवसांची आठवण करून दिल्याबद्दल शतशः धन्यवाद :-)

सखी Tue, 04/29/2014 - 21:02
दिसतेय पाकृ, करुन बघायला पाहीजे, कणकेचा गिचका व्हायला नको, पण चित्रगुप्त यांनी दिलेल्या टीपा उपयोगी पडतील.

Prajakta२१ Tue, 04/29/2014 - 21:51
लहानपणी खायचो पण खूप गोळा गोळा व्हायची म्हणून नन्तर करणे बंदच केले आत्ता परत करून पाहीन :-) धन्यवाद

चित्रगुप्त Wed, 04/30/2014 - 07:36
जास्त तेलाच्या फोडणीत कणीक खरपूस भाजली गेली की थोडे थोडे पाणी शिंपडत उलथन्याने हलवत राहिले तर गिचका होणार नाही. शेवटी झाकण ठेऊन वाफेवर थोडावेळ शिजू द्यावे.

इरसाल Wed, 04/30/2014 - 10:27
पाकृ छान. पण आमचं घोडं उकरपेंडी की उकड्पेंडी वर अडलय. ते उकर पेंडी म्हणजे पेंड किंवा ढेप उकरौन काढणारा घोडा समोर येतोय.

मदनबाण Fri, 05/02/2014 - 20:21
च्यामारी ह्यो काय प्रकार ? पहिल्यांदाच पाहिल्या / वाचल्या सारखे वाटले ! @मुवि :- नक्की... त्यावेळी मी देखील हजेरी लावण्याचा प्रयत्न करीन. :)

मुक्त विहारि Fri, 05/02/2014 - 21:31
पण आमच्या कडे, तांदळाच्या पिठाची आणि ताक, आले, लसूण घालून करतात. आणि तसाही मी जूनमध्ये येत आहेच. पाऊस पडत असतांना का पदार्थ अधिक खूलतो.

राघवेंद्र Tue, 04/29/2014 - 00:28
आम्ही ज्वारीचे पीठ वापरुन असेच 'ज्वारीच्या पीठचे उप्पीट' बनवितो. ताका मुळे मस्त चव येते. आता कणिक वापरुन बघितले जाईल. धन्यवाद !!!

अनन्या वर्तक Tue, 04/29/2014 - 02:46
पाककृती आणि फोटो अगदी सुरेख. मागे इथे तांदळाच्या पीठाची उकड म्हणून एक पाककृती पहिली होती बनविण्याची पद्धत आणि जीन्नस थोडेफार सारखे वाटत आहेत. मी बनवून पाहीन सोप्पी पद्धती आहे.

मधुरा देशपांडे Tue, 04/29/2014 - 14:55
आम्ही गव्हाच्या पीठालाच कणिक म्हणतो. पाणी घालून तिंबून घेतली तरी किंवा नुसते पीठ असले तरी. प्रांतानुसार शब्दांमधला फरक असेल.

श्रीरंग_जोशी Tue, 04/29/2014 - 08:36
माझा आणखी एक आवडता पदार्थ. आमच्याकडे उकरपेंडी शेंगदाणे न घालता केली जाते. खाताना वरून बारीक चिरलेला कांदा व कोथिंबिर घातल्यास अप्रतिम चव लागते.

चित्रगुप्त Tue, 04/29/2014 - 08:48
अनपेक्षितपणे 'उकरपेंडी' हा अत्यंत आवडीचा पदार्थ इथे बघून फार आनंद झाला. धागाकर्तीला अनेक धन्यवाद. हा पदार्थ मध्यप्रदेशात, खास करून माळव्यात आवडीने केला जातो (वा जात असे) त्यासाठी (आता दुर्लभ झालेल्या) माळवी गव्हाचा जाडा आटा मुद्दाम दळवून घेतला जातो. ही परंपरा गेली छत्तीस वर्षे दिल्लीत राहूनही आम्ही अजूनही पाळली आहे. या जाड्या आट्याचे गाकर, धपाटे आणि बाट्या पण खूप छान होतात. उकरपेंडी करताना पाणी वा ताक एकदम न टाकता हळूहळू थोडे थोडे शिंपडत गेले तर गिचका न होता उकरपेंडी मोकळी होते. कणीक पुरेशी भाजली गेली, की घरात खरपूस वास पसरतो. कढईत खाली लागणारी खरवड आवडत असेल, तर मुद्दाम खाली जरा लागू द्यावी. पाणी एक वाटी कणकेला साधारणपणे एक वाटी लागते. आंबटशौकीनांनी वर लिंबू पिळून घ्यावे, वा लिंबाचे गोड लोणचे घ्यावे. अहाहा... केलीच पाहिजे आजच उकरपेंडी.

मधुरा देशपांडे Tue, 04/29/2014 - 10:59
काका, अधिक माहितीकरिता धन्यवाद. हो पूर्वी जाड कणिक दळून मग त्यापासून उकरपेंडी बनवली जायची. आता बहुतांशी रोजच्या पोळ्यांच्या कणकेपासूनच केली जाते.

त्रिवेणी Fri, 05/02/2014 - 14:41
मी सुद्धा गहु जाडच दळून आणते. आणि उकड्पेंडी आणि बट्टीसाठी वापरते. एकटीचा स्वयंपाक असेल तर यावरच जेवण असते. सोबत कैरीचे लोणच मस्ट.

अत्रुप्त आत्मा Tue, 04/29/2014 - 09:08
फारच छान..... ह्ये कराया पन सोप्पं वाटतया. आन् कामाच्या दिसाला तर..सकाळच्याला येक डाव कचकून हानलं,तर दुपारी चार वाजिपरेंत काय टेण्शण न्हाई. लै मस्त बगा.

पैसा Tue, 04/29/2014 - 09:42
आम्ही कोकणी लोक तांदुळाच्या पिठाची उकड करतो. साधारण अशीच. आता ही पाकृ सुद्धा करून बघेन!

पैसा Tue, 04/29/2014 - 11:07
उप्पीट रव्याचं असतं. उकडीची पाककृती सानिकास्वप्नीलने दिली होती. http://www.misalpav.com/node/25093 आमच्याकडे बदल म्हणजे फोडणीत हळदसुद्धा असते आणि वरून कच्चं तेल घालून खातात. चाटण्यासारखी पातळ नसते. उप्पीटसारखी मऊ असते मात्र.

सूड Tue, 04/29/2014 - 14:43
उप्पीट तांदळाच्या रव्याचं आणि उपमा गव्हाच्या रव्याचा असं कुठेसं वाचलेलं होतं. नीटसं आठवत नाही. ह मो मराठेंच्या बालकांड मध्ये ते तांदळाच्या रव्यापासून अगदी उपम्यासारखाच पदार्थ करीत असत त्याला उप्पीट/उफीट संबोधल्याचं आठवतंय.

स्पंदना Wed, 04/30/2014 - 06:13
आम्ही कोल्हापुरात पण गव्हाचा रवा भाजुन हळद घालुन करतो त्याला उप्पीट म्हणतो. उपमा हा पांढरा असतो अस मझ मत आहे? (येनी ऑब्जेक्शन?) अन उपम्यात हवे तर ओले वाटाणे, अथवा इतर भाज्या घालता येतात. तसेच उप्पीटाला आलं घालत नाहीत, उपम्याला चालत. हवी असेल तर उपम्याची रेसीपी टाकु शकते. फोटो मागु नका इतकेच.

पैसा Wed, 04/30/2014 - 09:23
असा गव्हाचा रवा भाजून कांदा हळद इ फोडणीत घालून आम्ही जो पदार्थ करतो त्याला तिखटमिठाचा शिरा/सांजा म्हणतो. तसेच गोड शिर्‍यात साखरेऐवजी गूळ घातला तर सांजा म्हणतो. रवा भाजून केलेलं आणि रवा न भाजता डायरेक्ट शिजवलेलं असाही काही फरक आहे. सौधिंडियन लोक रवा भाजत नाहीत बहुतेक.

अत्रन्गि पाउस Wed, 04/30/2014 - 09:33
खानदेशी शब्दांची रेलचेल बघून वापरून फार मजा येतेय... बऱ्याच दिवसांनी वापरलेला बघितला हा शब्द

सिफ़र Tue, 04/29/2014 - 10:54
धन्यवाद! उकरपेंडी हे नाव बरेच दिवसांनी कानावर पडलं.... प्रकार दर्जेदार आहे. पाण्याऐवजी ताक घालून नक्की करून खातो.

मुक्त विहारि Fri, 05/02/2014 - 15:37
अरेरे .... खरे तर तांदूळाच्या पिठाच्या उकडीला ४ गोष्टींची आवश्यकता असते, १, कच्चा कांदा २, अति जहाल मिरच्या ३. कच्चे तेल (वरून घ्यायला) आणि ४. भरपूर मित्र. आता डोंबिवलीला आलास की, एकदा ह्या उकडीचा कट्टा करू या. (हा पदार्थ आमच्या मातोश्री फार मस्त करतात.)

अमोल मेंढे Tue, 04/29/2014 - 11:37
खास करुन ग्रामीण भागात घरोघरी बनवल्या जाणारा पदार्थ..लहानपणापासुन अतिशय आवडता. यात थोडीसी मसुराची अख्खी दाळ (रात्री भिजत घातलेली)तळुन घातली तर...व्वा व्वा..तोंडाले पानी सुटलं ना बे

समीरसूर Tue, 04/29/2014 - 15:54
लहानपणी खूप वेळा खाल्ली आहे उकडपेंडी. आमच्याकडे उकडपेंडी किंवा फोडणीचं पीठ देखील म्हणतात. का कुणास ठाऊक पण मला उकडपेंडी वर्तमानपत्राच्या कागदावर घेऊन खायला जास्त आवडते (जशी गरमगरम साबुदाणा खिचडी हिरव्यागार केळीच्या पानावर थोडी जास्तच चविष्ट लागते). आणि सोबत तोंडी लावायला फोडलेलाच कांदा हवा. आणि ताजे दही सोबत असेल तर सोने पे सुहागा! मजा आ जाता है! - उकडपेंडीसाठी तेल अंमळ जास्त लागते. डायेटवाल्यांसाठी हेड्स-अप. - कणकेची उकडपेंडी पचायला थोडी जड असते. पोट गच्च भरते. काही थकवणारी कामे करण्याआधी खाल्लीत तर नो प्रॉब्लेम! - ज्वारीच्या पीठाची उकडपेंडी पचायला हलकी असते. लहानपणीच्या सुखद दिवसांची आठवण करून दिल्याबद्दल शतशः धन्यवाद :-)

सखी Tue, 04/29/2014 - 21:02
दिसतेय पाकृ, करुन बघायला पाहीजे, कणकेचा गिचका व्हायला नको, पण चित्रगुप्त यांनी दिलेल्या टीपा उपयोगी पडतील.

Prajakta२१ Tue, 04/29/2014 - 21:51
लहानपणी खायचो पण खूप गोळा गोळा व्हायची म्हणून नन्तर करणे बंदच केले आत्ता परत करून पाहीन :-) धन्यवाद

चित्रगुप्त Wed, 04/30/2014 - 07:36
जास्त तेलाच्या फोडणीत कणीक खरपूस भाजली गेली की थोडे थोडे पाणी शिंपडत उलथन्याने हलवत राहिले तर गिचका होणार नाही. शेवटी झाकण ठेऊन वाफेवर थोडावेळ शिजू द्यावे.

इरसाल Wed, 04/30/2014 - 10:27
पाकृ छान. पण आमचं घोडं उकरपेंडी की उकड्पेंडी वर अडलय. ते उकर पेंडी म्हणजे पेंड किंवा ढेप उकरौन काढणारा घोडा समोर येतोय.

मदनबाण Fri, 05/02/2014 - 20:21
च्यामारी ह्यो काय प्रकार ? पहिल्यांदाच पाहिल्या / वाचल्या सारखे वाटले ! @मुवि :- नक्की... त्यावेळी मी देखील हजेरी लावण्याचा प्रयत्न करीन. :)

मुक्त विहारि Fri, 05/02/2014 - 21:31
पण आमच्या कडे, तांदळाच्या पिठाची आणि ताक, आले, लसूण घालून करतात. आणि तसाही मी जूनमध्ये येत आहेच. पाऊस पडत असतांना का पदार्थ अधिक खूलतो.
नाश्त्याला किंवा दुपारच्या वेळी खायला केला जाणारा हा विदर्भातील एक खाद्य प्रकार. साहित्य: २ वाट्या कणिक ४-५ कढीपत्त्याची पाने २-३ हिरव्या मिरच्या किंवा १ चमचा तिखट १-२ मध्यम आकाराचे कांदे बारीक चिरून शेंगदाणे मीठ चवीनुसार चिमुटभर साखर २ मोठे चमचे तेल मोहरी, हिंग https://lh5.googleusercontent.com/-gaTXBXc0ofU/U16hLlXMmRI/AAAAAAAAC5A/j3TJQhN5Zac/w866-h577-no/DSC_0243.JPG कृती: सर्वप्रथम कणिक नुस

मैत्र

सुवर्णमयी ·

सुवर्णमयी Tue, 04/29/2014 - 22:32
या पोस्टला प्रतिसाद देणा-या, पुस्तक डाऊनलोड करणा-या सर्वांचे मी आभार मानते. ज्यांनी पुस्तक डाऊनलोड केले त्यांनी त्याविषयी अधिकाधिक लोकांना सांगा ही विनंती.

सुवर्णमयी Wed, 04/30/2014 - 19:20
रजिस्टर करा... सॅपल फाईल हे पूर्ण ईबुक नाही.. ते करायचे नसेल तर इथे व्यनि ने ईमेल दिला तर मी पाठवेन. धन्यवाद

बहुगुणी Wed, 05/07/2014 - 23:56
'शॉपिंग कार्ट' मधली दोन्ही pdf पुस्तकं (मैत्र आणि काही नोंदी) नेमकी कुठे मिळतील ते कळलं नाही, इमेल मध्ये आलेली नाहीत आणि checkout च्या पानावर ती Purchase List मध्ये Order completed या तक्त्यात दिसताहेत. शक्य झालं तर कृपया इमेल वर पाठवा, व्यनि करतो आहे. दोन्ही पुस्तकांच्या उपलब्धतेबद्दल तुम्हाला आणि श्रीमती मोडकांना धन्यवाद!

सखी Wed, 05/07/2014 - 22:13
धन्यवाद, पुस्तकाचे मुखपृष्ट फारच देखणे झाले आहे, रंगसंगतीही छान आहे. मजकुरावरचा वॉटरमार्क थोडा फिका असता तरी चालले असते असे वाटते.

सुवर्णमयी Tue, 04/29/2014 - 22:32
या पोस्टला प्रतिसाद देणा-या, पुस्तक डाऊनलोड करणा-या सर्वांचे मी आभार मानते. ज्यांनी पुस्तक डाऊनलोड केले त्यांनी त्याविषयी अधिकाधिक लोकांना सांगा ही विनंती.

सुवर्णमयी Wed, 04/30/2014 - 19:20
रजिस्टर करा... सॅपल फाईल हे पूर्ण ईबुक नाही.. ते करायचे नसेल तर इथे व्यनि ने ईमेल दिला तर मी पाठवेन. धन्यवाद

बहुगुणी Wed, 05/07/2014 - 23:56
'शॉपिंग कार्ट' मधली दोन्ही pdf पुस्तकं (मैत्र आणि काही नोंदी) नेमकी कुठे मिळतील ते कळलं नाही, इमेल मध्ये आलेली नाहीत आणि checkout च्या पानावर ती Purchase List मध्ये Order completed या तक्त्यात दिसताहेत. शक्य झालं तर कृपया इमेल वर पाठवा, व्यनि करतो आहे. दोन्ही पुस्तकांच्या उपलब्धतेबद्दल तुम्हाला आणि श्रीमती मोडकांना धन्यवाद!

सखी Wed, 05/07/2014 - 22:13
धन्यवाद, पुस्तकाचे मुखपृष्ट फारच देखणे झाले आहे, रंगसंगतीही छान आहे. मजकुरावरचा वॉटरमार्क थोडा फिका असता तरी चालले असते असे वाटते.
लेखनविषय:
मांडणी
लेखनप्रकार
प्रकटन
सर्व फोरम्स वर श्रावण मोडक याच्या लेखनाचे दुवे एकत्रित केलेले आहेत. त्याचे पुस्तक वा ईबुक कालांतराने होणार होतेच. कमीत कमी किमतीची वा फ्री ईबुक्स हा त्यांचा आणि साहित्यसंस्कृतीचा एकमत असलेला सुरुवातीपासूनचा महत्त्वाचा मुद्दा! त्या अनुषंगाने उचलेले हे आणखी एक पाऊल.- श्रावण मोडक यांच्या लेखनातली व्यक्तीचित्र आता ई बुक स्वरूपात उपलब्ध आहेत.लवकरच त्यांच्या कथा आणि काही नोंदी यांचे ईबुकही प्रकाशित होईल. त्याचे सर्व हक्क श्रीमती लीला मोडक यांच्याकडे आहेत.

शांत अरनब गोस्वामी ,निश्चल वागळे आणि साधेसुधे भारतीय न्युज चॅनेल्स

मारवा ·

एसमाळी Mon, 04/28/2014 - 20:23
मला ndtv news सगळ्यात चांगला वाटतो.रविश की रिपोर्ट,बाबा का ढाबा,विनोद दुआ अलिकडे दिसत नाहीपण त्याचा जायका इंडिया का मस्त कार्यक्रम आहे. मराठित abp maza चांगलय. बाकी चॅनलच्या वाट्याला जात नाही.

दुश्यन्त Mon, 04/28/2014 - 22:49
..खास करुन रवीश नावाचा निवेदक आणि अभिज्ञान प्रकाश हे अतिशय डीसेंट मला वाटतात. रविश तर इतक्या साध्या शैलीने कार्यक्रम चालवितो व भडकपणा टाळतो व अशा दुर्गम ठीकाणी जाउन रीपोर्टींग करतो की मला तर तो फ़ार आवडतो.+१ रविश कि रिपोर्ट आणि एकूणच त्याच निवेदन खरोखर नाविन्यपूर्ण असत.मराठीमध्ये प्रसन्न जोशी (एबीपी माझा) संतुलित वाटतो.

पगला गजोधर Tue, 04/29/2014 - 10:23
..खास करुन रवीश नावाचा निवेदक अतिशय डीसेंट मला वाटतात. रविश तर इतक्या साध्या शैलीने कार्यक्रम चालवितो व भडकपणा टाळतो व अशा दुर्गम ठीकाणी जाउन रीपोर्टींग करतो की मला तर तो फ़ार आवडतो....अगदी अगदी ….

पगला गजोधर Tue, 04/29/2014 - 10:28
..खास करुन रवीश नावाचा निवेदक अतिशय डीसेंट मला वाटतात. रविश तर इतक्या साध्या शैलीने कार्यक्रम चालवितो व भडकपणा टाळतो व अशा दुर्गम ठीकाणी जाउन रीपोर्टींग करतो की मला तर तो फ़ार आवडतो....अगदी अगदी …. नुकतेच त्यांनी, वाराणसी म्हणजे फक्त नदीघाट परिसर नसुन (कि जो सध्या प्रोजेक्ट केला जातोय), वाराणसीचे खरे व्यापक रूप, दर्शकांपुढे ठेवण्याचा प्रयत्न केला …।

मदनबाण Sat, 05/03/2014 - 09:38
मला निधी कुलपती फार पहिल्या पासुन आवडते... तिचे बोलणे,विषयाचे हाताळणे,मांडणी सर्वच झकास शिवाय अत्यंत हुशार आहे.अर्थात ती आता एनडीटीव्हीवर आहे आणि हा न्यूज चॅनल मला तितकासा आवडत नाही. एकेकाळी Prannoy Roy यांच्या वर्ल्ड धीस विक यांच्या कार्यक्रमाचा मी चाहता होतो... पण एनडीटीव्हीचा नाही. त्याच्या सुरवातीला जो तबला वाजवला गेला होता त्याचा अत्यंत चाहता होतो... ते संगीत आजही मला मोहनी घालते.अर्थात त्यातल्या बातम्या आल्याच. त्या नंतर आजतक चे सुरेंद्र प्रताप सिंग { एस पी सिंग} ह्यांचा देखील मी चाहता होतो... ये थी खबरे आज तक इंतजार किजीये कल तक ,तसेच सेंस्नेक्स लुडक गया इं त्यांची काही वाक्ये अजरामर झालेली आहेत. आता अरनब गोस्वामी... तो आवडतो,उतम बोलतो पण डिबेट मधला गोंधळ आणि आवाजांची पातळी ही फारच जास्त असते... त्यामुळे अनेकदा डिबेट कम राडा वाटतो.बट ही स्टिल ही रॉक्स...

धन्या Sat, 05/03/2014 - 23:16
तबला अफलातून वाजवला आहे. मी ही प्रल्हाद शिंदेंनी गायलेली लोकगीते केवळ त्यातील टीपेच्या तबल्यासाठी ऐकत असे. :)

मदनबाण Mon, 05/05/2014 - 14:14
अच्छा ! हे मला माहित नव्हते... २ वॄत्त निवेदिकांचे नाव सांगायचे राहिले, ते म्हणजे सलमा सुल्तना आणि सरला महेश्वरी. सरला महेश्वरीच्या साड्यांची फार खासियत होती. :)

पैसा Sat, 05/03/2014 - 11:18
मस्त लिहिलंय! या कोंबड्या झुंजवण्याच्या कार्यक्रमांबद्दल बोलायचं तर माझ्या नवर्‍याला या असल्या "चर्चा" आणि "एन्काउंटर" हा कार्यक्रम दोन्ही सारखेच आवडतात! त्यामुळे दोन्ही सारखेच आहेत असा माझा समज झाला आहे! :D

तिमा Sat, 05/03/2014 - 11:48
या मौलिक चर्चांशिवाय आपल्या हिंदीच्या ज्ञानात किती भर पडते! शाळेत अगदी पाचवीपासून हिंदी शिकून आणि हिंदी सिनेमांवर पोसूनही, हे चॅनेल्स येईपर्यंत मला, 'दमक्कल, बनाम, पारी, रुझान्,सियासी,तहत आणि असे अनेक शब्द माहित नव्हते.

मार्मिक गोडसे Sat, 05/03/2014 - 12:19
झी बिझनेसचा अमीश देवगन (आउट्पुट एडिटर) हा कायम फुरफुरत असतो प्रश्नांची मशिनगन चालु असते त्याचा चेहरा व फुरफुरताना फुगलेल्या नाकपुड्या बघितल्या की बीएसई समोरील बैलाची आठवण येते. डिट्टो दिसतोही तसाच.

सुहासदवन Sat, 05/03/2014 - 12:31
सर्वात फालतू आणि वेळेचा अपव्यय करणारा न्युज अँकर म्हणून अर्नब गोस्वामीचे नाव घेतले जाते. मग भले त्याचे ईंग्रजी कितीही उच्च असो किंवा तो कितीही हजरजवाबाबी असो. त्याची अपेक्षा असते कि त्याच्या कार्यक्रमांत केवळ त्यानेच बोलले पाहिजे आणि इतरांनी ऐकले पाहिजे. म्हणून विचारलेल्या प्रश्नाचे उत्तर संबधित व्यक्तीने द्यायच्या आधीच तो त्याचे वाक्य तोडून स्वतःचे मत किंवा प्रश्न किंवा उत्तर किंवा असेच काही मध्ये घुसडतो. त्याच्या मते त्याने विचारलेल्या प्रश्नांची उत्तरे केवळ तशीच दिली गेली पाहिजेत, जशी त्याच्याकडे त्याच्या माणसांनी पुरविलेली असते आणि केवळ तीच उत्तरे खरी आहेत असे तो मानतो आणि उत्तरे तशी नसतील तर "nation wants to know" ह्या टॅग लाईन खाली लगेच तो बाहू सरसावून बोलता होतो. त्याच्या कार्यक्रमांत आलेली मंडळी बहुतेक करून नेते मंडळी असतात. दुर्दैवाने आज जवळ जवळ प्रत्येक नेता किंवा व्यक्ती, थोड्या फार प्रमाणात, जाणते-अजाणतेपणी कोणत्या न कोणत्या मोहात फसलेली असतात, त्यामुळे ह्या कार्यक्रमात अर्नबच्या जाळ्यात आणि त्याच्या प्रश्नांत फसतात. समोरचा जर धीट किंवा योग्य बोलणारा नसेल तरच अर्नब त्यांना भारी पडतो नाहीतर अनेक वेळेला मातब्बर मंडळींनी अर्नबच्या कार्यक्रमांत त्याच्या फालतू आणि कंटाळवाण्या प्रश्नांना समर्पक उत्तरे देऊन त्याची बोलती बंद केलेली आहे. सतत स्वत:चे मुद्दे पुढे पुढे रेटायच्या नादापायी अर्नबच नव्हे तर इतरही अनेक न्युज अँकरनी ह्या पत्रकारितेची विश्वासार्हता धुळीला मिळवली आहे. समाजात जे काही दिसते ते पत्रकारितेने जनतेपर्यंत सपाट आरश्याप्रमाणे जसे आहे तसे दाखविले पाहिजे. पण आजची ही पत्रकारिता समाजातील अनेक लहान सहान घटना बहिर्वक्री भिंगाप्रमाणे मोठया करून दाखवितात नाहीतर अनेक महत्वाच्या घटना अंतर्वक्री भिंगाप्रमाणे लहान करून दाखवितात, ज्याचा समाजावर नकोसा असणारा परिणाम होतो.

ramjya Sat, 05/03/2014 - 12:33
न्युज चॅनेल जास्त पाहण्यात येत नाही, पण बातमी म्हटंले की रेडिअओ वरील सकाळी येणारा एक आवाज हमेशा आठवतो, " आकाश्वाणी पुणे, भालचंद्र जोशी प्रादेशिक बातम्या देत आहे...ठळक बातम्या..."

मार्मिक गोडसे Sat, 05/03/2014 - 13:15
हाच अरनब जेव्हा स्टुडिओत बसुन स्टुडिओबाहेरील व्यक्तिला जेव्हा प्रश्न विचारतो तेव्हा साउंड डिलेमुळे समोरच्याचा प्रतिसाद मिळण्यापूर्वीच हा तोच प्रश्न पुन्हा विचारतो. पुढे हा प्रश्न-उत्तराचा गुंता वाढतच जातो, कोणाचेच बोलने नीट कळत नाही. साउंड डिलेसारख्या तांत्रिक बाबींचे ज्ञान अरनब व टाइम्स नाउला नसावे ह्याचे आश्चर्य वाटते.

धर्मराजमुटके Sat, 05/03/2014 - 19:38
मराठी बातमीपत्र आणी चर्चासत्र हिंदी वाहिन्यांवरील कार्यक्रमांपेक्षा कैकपटीने सरस असतात असे मत नोंदवतो.

एसमाळी Mon, 04/28/2014 - 20:23
मला ndtv news सगळ्यात चांगला वाटतो.रविश की रिपोर्ट,बाबा का ढाबा,विनोद दुआ अलिकडे दिसत नाहीपण त्याचा जायका इंडिया का मस्त कार्यक्रम आहे. मराठित abp maza चांगलय. बाकी चॅनलच्या वाट्याला जात नाही.

दुश्यन्त Mon, 04/28/2014 - 22:49
..खास करुन रवीश नावाचा निवेदक आणि अभिज्ञान प्रकाश हे अतिशय डीसेंट मला वाटतात. रविश तर इतक्या साध्या शैलीने कार्यक्रम चालवितो व भडकपणा टाळतो व अशा दुर्गम ठीकाणी जाउन रीपोर्टींग करतो की मला तर तो फ़ार आवडतो.+१ रविश कि रिपोर्ट आणि एकूणच त्याच निवेदन खरोखर नाविन्यपूर्ण असत.मराठीमध्ये प्रसन्न जोशी (एबीपी माझा) संतुलित वाटतो.

पगला गजोधर Tue, 04/29/2014 - 10:23
..खास करुन रवीश नावाचा निवेदक अतिशय डीसेंट मला वाटतात. रविश तर इतक्या साध्या शैलीने कार्यक्रम चालवितो व भडकपणा टाळतो व अशा दुर्गम ठीकाणी जाउन रीपोर्टींग करतो की मला तर तो फ़ार आवडतो....अगदी अगदी ….

पगला गजोधर Tue, 04/29/2014 - 10:28
..खास करुन रवीश नावाचा निवेदक अतिशय डीसेंट मला वाटतात. रविश तर इतक्या साध्या शैलीने कार्यक्रम चालवितो व भडकपणा टाळतो व अशा दुर्गम ठीकाणी जाउन रीपोर्टींग करतो की मला तर तो फ़ार आवडतो....अगदी अगदी …. नुकतेच त्यांनी, वाराणसी म्हणजे फक्त नदीघाट परिसर नसुन (कि जो सध्या प्रोजेक्ट केला जातोय), वाराणसीचे खरे व्यापक रूप, दर्शकांपुढे ठेवण्याचा प्रयत्न केला …।

मदनबाण Sat, 05/03/2014 - 09:38
मला निधी कुलपती फार पहिल्या पासुन आवडते... तिचे बोलणे,विषयाचे हाताळणे,मांडणी सर्वच झकास शिवाय अत्यंत हुशार आहे.अर्थात ती आता एनडीटीव्हीवर आहे आणि हा न्यूज चॅनल मला तितकासा आवडत नाही. एकेकाळी Prannoy Roy यांच्या वर्ल्ड धीस विक यांच्या कार्यक्रमाचा मी चाहता होतो... पण एनडीटीव्हीचा नाही. त्याच्या सुरवातीला जो तबला वाजवला गेला होता त्याचा अत्यंत चाहता होतो... ते संगीत आजही मला मोहनी घालते.अर्थात त्यातल्या बातम्या आल्याच. त्या नंतर आजतक चे सुरेंद्र प्रताप सिंग { एस पी सिंग} ह्यांचा देखील मी चाहता होतो... ये थी खबरे आज तक इंतजार किजीये कल तक ,तसेच सेंस्नेक्स लुडक गया इं त्यांची काही वाक्ये अजरामर झालेली आहेत. आता अरनब गोस्वामी... तो आवडतो,उतम बोलतो पण डिबेट मधला गोंधळ आणि आवाजांची पातळी ही फारच जास्त असते... त्यामुळे अनेकदा डिबेट कम राडा वाटतो.बट ही स्टिल ही रॉक्स...

धन्या Sat, 05/03/2014 - 23:16
तबला अफलातून वाजवला आहे. मी ही प्रल्हाद शिंदेंनी गायलेली लोकगीते केवळ त्यातील टीपेच्या तबल्यासाठी ऐकत असे. :)

मदनबाण Mon, 05/05/2014 - 14:14
अच्छा ! हे मला माहित नव्हते... २ वॄत्त निवेदिकांचे नाव सांगायचे राहिले, ते म्हणजे सलमा सुल्तना आणि सरला महेश्वरी. सरला महेश्वरीच्या साड्यांची फार खासियत होती. :)

पैसा Sat, 05/03/2014 - 11:18
मस्त लिहिलंय! या कोंबड्या झुंजवण्याच्या कार्यक्रमांबद्दल बोलायचं तर माझ्या नवर्‍याला या असल्या "चर्चा" आणि "एन्काउंटर" हा कार्यक्रम दोन्ही सारखेच आवडतात! त्यामुळे दोन्ही सारखेच आहेत असा माझा समज झाला आहे! :D

तिमा Sat, 05/03/2014 - 11:48
या मौलिक चर्चांशिवाय आपल्या हिंदीच्या ज्ञानात किती भर पडते! शाळेत अगदी पाचवीपासून हिंदी शिकून आणि हिंदी सिनेमांवर पोसूनही, हे चॅनेल्स येईपर्यंत मला, 'दमक्कल, बनाम, पारी, रुझान्,सियासी,तहत आणि असे अनेक शब्द माहित नव्हते.

मार्मिक गोडसे Sat, 05/03/2014 - 12:19
झी बिझनेसचा अमीश देवगन (आउट्पुट एडिटर) हा कायम फुरफुरत असतो प्रश्नांची मशिनगन चालु असते त्याचा चेहरा व फुरफुरताना फुगलेल्या नाकपुड्या बघितल्या की बीएसई समोरील बैलाची आठवण येते. डिट्टो दिसतोही तसाच.

सुहासदवन Sat, 05/03/2014 - 12:31
सर्वात फालतू आणि वेळेचा अपव्यय करणारा न्युज अँकर म्हणून अर्नब गोस्वामीचे नाव घेतले जाते. मग भले त्याचे ईंग्रजी कितीही उच्च असो किंवा तो कितीही हजरजवाबाबी असो. त्याची अपेक्षा असते कि त्याच्या कार्यक्रमांत केवळ त्यानेच बोलले पाहिजे आणि इतरांनी ऐकले पाहिजे. म्हणून विचारलेल्या प्रश्नाचे उत्तर संबधित व्यक्तीने द्यायच्या आधीच तो त्याचे वाक्य तोडून स्वतःचे मत किंवा प्रश्न किंवा उत्तर किंवा असेच काही मध्ये घुसडतो. त्याच्या मते त्याने विचारलेल्या प्रश्नांची उत्तरे केवळ तशीच दिली गेली पाहिजेत, जशी त्याच्याकडे त्याच्या माणसांनी पुरविलेली असते आणि केवळ तीच उत्तरे खरी आहेत असे तो मानतो आणि उत्तरे तशी नसतील तर "nation wants to know" ह्या टॅग लाईन खाली लगेच तो बाहू सरसावून बोलता होतो. त्याच्या कार्यक्रमांत आलेली मंडळी बहुतेक करून नेते मंडळी असतात. दुर्दैवाने आज जवळ जवळ प्रत्येक नेता किंवा व्यक्ती, थोड्या फार प्रमाणात, जाणते-अजाणतेपणी कोणत्या न कोणत्या मोहात फसलेली असतात, त्यामुळे ह्या कार्यक्रमात अर्नबच्या जाळ्यात आणि त्याच्या प्रश्नांत फसतात. समोरचा जर धीट किंवा योग्य बोलणारा नसेल तरच अर्नब त्यांना भारी पडतो नाहीतर अनेक वेळेला मातब्बर मंडळींनी अर्नबच्या कार्यक्रमांत त्याच्या फालतू आणि कंटाळवाण्या प्रश्नांना समर्पक उत्तरे देऊन त्याची बोलती बंद केलेली आहे. सतत स्वत:चे मुद्दे पुढे पुढे रेटायच्या नादापायी अर्नबच नव्हे तर इतरही अनेक न्युज अँकरनी ह्या पत्रकारितेची विश्वासार्हता धुळीला मिळवली आहे. समाजात जे काही दिसते ते पत्रकारितेने जनतेपर्यंत सपाट आरश्याप्रमाणे जसे आहे तसे दाखविले पाहिजे. पण आजची ही पत्रकारिता समाजातील अनेक लहान सहान घटना बहिर्वक्री भिंगाप्रमाणे मोठया करून दाखवितात नाहीतर अनेक महत्वाच्या घटना अंतर्वक्री भिंगाप्रमाणे लहान करून दाखवितात, ज्याचा समाजावर नकोसा असणारा परिणाम होतो.

ramjya Sat, 05/03/2014 - 12:33
न्युज चॅनेल जास्त पाहण्यात येत नाही, पण बातमी म्हटंले की रेडिअओ वरील सकाळी येणारा एक आवाज हमेशा आठवतो, " आकाश्वाणी पुणे, भालचंद्र जोशी प्रादेशिक बातम्या देत आहे...ठळक बातम्या..."

मार्मिक गोडसे Sat, 05/03/2014 - 13:15
हाच अरनब जेव्हा स्टुडिओत बसुन स्टुडिओबाहेरील व्यक्तिला जेव्हा प्रश्न विचारतो तेव्हा साउंड डिलेमुळे समोरच्याचा प्रतिसाद मिळण्यापूर्वीच हा तोच प्रश्न पुन्हा विचारतो. पुढे हा प्रश्न-उत्तराचा गुंता वाढतच जातो, कोणाचेच बोलने नीट कळत नाही. साउंड डिलेसारख्या तांत्रिक बाबींचे ज्ञान अरनब व टाइम्स नाउला नसावे ह्याचे आश्चर्य वाटते.

धर्मराजमुटके Sat, 05/03/2014 - 19:38
मराठी बातमीपत्र आणी चर्चासत्र हिंदी वाहिन्यांवरील कार्यक्रमांपेक्षा कैकपटीने सरस असतात असे मत नोंदवतो.
भारतीय टी.व्ही न्युज चॅनल्स च्या संख्येत गेल्या पाच वर्षांत लक्षणीय/अनाकलनीय/असहनीय वाढ झालेली आहे. त्यात मी केवळ हिन्दी-मराठी-इंग्रजी न्युज वाहीन्यांवीषयी बोलतोय. बाकी सध्या बाजुला ठेउयात. तर या नव्या मीडीयाने अनेक नवनिवेदकांची सुनामी आलेली आहे. अनेक नव्या चेहरयांना संधी मिळालेली आहे व अति उत्साहाने सारेच कामाला लागले आहेत. व सध्याचा निवडणुकी चा सीझन तर वृत्त निवेदकांचा (विणीच्या हंगामा सारखा) हंगाम असतो. यात निवेदकांच्या प्रतिभेला जणु नवा जन्म लाभतो. यात प्रथम भारतीय न्युज चॅनल्स ची काही खास वैशिष्ट्ये आहेत ती बघुयात.

चला..सप्तपदी करु या!

अत्रुप्त आत्मा ·

शुचि Mon, 04/28/2014 - 18:56
I have spread my dreams under your feet; Tread softly because you tread on my dreams. W.B. Yeats
अहाहा काय त्या मृदुल पायघड्या.... किती रसिक अन राजस सोहोळा!!!

प्यारे१ Mon, 04/28/2014 - 18:56
___/\___ गुर्जी, तुमच्यातल्या कलाकाराला सा.न. बाकी टायटलनं गंडवलंन!

दिपक.कुवेत Mon, 04/28/2014 - 19:01
मलाहि तेच वाटलं गुर्जी सप्तपदि करतायत कि काय! अर्थात ते हि बघायला आवडेल म्हणा....गुर्जी आणा बाबा तो योग लवकर. बाकि सप्तपदि आणि पायघड्यांची रांगोळि नेहमीप्रमाणेच झकास. फारच कल्पक बुवा तुम्हि!

अत्रुप्त आत्मा Mon, 04/28/2014 - 19:10
@पण इतक्या देखण्या रांगोळीवर पाय द्यावासा वाटतो का लोकांना?.>>> हा प्रश्न इथे.. पूर्वीपण एकदा रांगोळीच्याच धाग्यावर आलावता... बर्‍याचश्या वधू.. तयार नसतातच..मग मीच त्यांना पहिल्या पावलावर..ईषे..एकपदी भव..चा काहितरी भावुक अर्थ सांगतो,आणि गाडी करतो चालती ! ;) . . . . . (काय करणार...? खेळ पुढे सरकायला हवा ना!!! :D ..)

श्रीरंग_जोशी Tue, 04/29/2014 - 08:51
एवढ्या सुंदर कलाकृतीवर चालत जावेसे कुणालाच वाटणार नाही. पण यशस्वीपणे संसार करताना काही वेळा स्वतःच्याही नाजुक भावनांना असेच चिरडुन पुढे चालावे लागते ;-). फटु अन लेखनशैली नेहमीप्रमाणे अप्रतिम!!

तुमचा अभिषेक Mon, 04/28/2014 - 22:41
पण इतक्या देखण्या रांगोळीवर पाय द्यावासा वाटतो का लोकांना? अगदी हेच मनात आले, पण लोकांनाच्या जागी बाईमाणसांना .. भारी कलाकारी, स्वताच्या लग्नात मिसला हा प्रकार म्हणायचा.

यसवायजी Mon, 04/28/2014 - 20:11
@ आपली आपण करायची... >> मी फक्त सजावट म्हणालो, धूळवड नाही काही. @गुर्जी बिनकामाचे असतात >> तुमचा पेर्सोनल 'अणुभव' वाट्टं ? :)) (ह.घ्या) @तुला 'अणुभव' नाही काय? >> चार-चौघात असल्या चौकश्या करताय काका?? ;)

सखी Mon, 04/28/2014 - 19:16
सुरेख सप्तपदी आणि त्याच्याच शेवटी व्हॅलटाईन डे सारखे ते हार्ट बघुन जुन्या नव्याचा संगम म्हणतात तो हाच असावा. री-सायकलींग पायघड्याही सुंदर दिसतात.

सुबोध खरे Mon, 04/28/2014 - 19:36
वा गुरुजी परत एकदा बोहोल्यावर उभे राहावे आणि सप्तपदी करावीशी वाटते आहे. बायकोला सुद्धा दाखविले तिचीही तयारी आहेच. फारच सुंदर.

भाते Mon, 04/28/2014 - 19:52
इतक्या अप्रतिम रांगोळीवर पाय ठेवायला कोणालाही जिवावर येईल.

पियुशा Tue, 04/29/2014 - 16:13
@ किसन भाउ एक शंका, बुवा तुमच्या 'सप्तपदी'ला कोण काढणार ही सप्तपदी? आपण सगळे मिळुन काढुया की , अर्थात गुर्जीनी आवतन दीले तर :) बाकी सप्तपदी सुरेख !

चौकटराजा Tue, 04/29/2014 - 17:23
१००० टक्के मी बुवांची सपपदीची फुलांची रांगोळी काढणार . बुवा, मला "ती" सजावट करण्याचाही अनुभव आहे बरं का ! नाही म्हणजे उगीच कुठे पयशे घालवू नका . आमची कुठेही शाखा नाही.

पैसा Mon, 04/28/2014 - 20:21
काय सुंदर काढल्यात दोन्ही रांगोळ्या! पण खरंच यावर पाय ठेवायला जीव होणार नाही कोणाचा!

मधुरा देशपांडे Mon, 04/28/2014 - 20:23
सुंदर. आमच्या घरात अशी बरीच उत्साही मंडळी असल्याने घरच्या प्रत्येक लग्नात या सजावटी असतात. त्यामागे किती मेहनत आहे हेही त्यामुळे जाणून आहे.

अत्रुप्त आत्मा Mon, 04/28/2014 - 22:18
@प्रशांत आवले >>> :D (धाग्याचे!) टायटल..क्लिअर आहे. तुम्हीच गंडलात! ;) @दिपक.कुवेत @गुर्जी आणा बाबा तो योग लवकर. >>> :D आले एखादीच्या मना!,तरच आपले तन्ना..त ना..ना!!! http://www.easyfreesmileys.com/smileys/grin-0003.gif @यसवायजी @घरी सोडायला पायघड्या घातल्यात..पुढची सजावट?>>> आमच्या नावे योग्य(भरीव) वजावट-काढल्यास पुढची सजावटंही पुरवतो! (खर्रर्रच! http://www.easyfreesmileys.com/smileys/lol-041.gif ) @प्रशांत आवले @आपली आपण करायची... गुर्जी बिनकामाचे असतात. >>> =)) थांब हं तुला आता.... प्रशांत आत्मू! http://www.sherv.net/cm/emoticons/fighting/hitting.gif @सुबोध खरे @परत एकदा बोहोल्यावर उभे राहावे आणि सप्तपदी करावीशी वाटते आहे.>>> वाह! सुंदर भावना! :) @किसन शिंदे @बुवा तुमच्या 'सप्तपदी'ला कोण काढणार ही सप्तपदी?>>> http://www.easyfreesmileys.com/smileys/lol-039.gif अरे अजून म्हैस तर पाण्यात'पण नाय! आणि हे एव्हढे हिशोब कुणि करायचे आधी पासनं! ;) @वल्ली @म्हणजे शोभेची कोथिंबीर ना? >>> नाही.......................ते गवत म्हणजे...................................मार्केटयार्डातील............... . . . . . . . . . . . असो....च्च! http://www.sherv.net/cm/emoticons/playful/blowing-raspberry-smiley-emoticon.gif @रेवती @आणि तो कामिनी पाला तर कढीपत्त्यासारखा दिसतोय.>>> हम्म्म्म...तसाच दिसतो तो! रांगोळी करत असताना बरीच लोकं येऊन "हा काय कढीपत्ता का हो?" असच विचारतात. :) @मधुरा देशपांडे @त्यामागे किती मेहनत आहे हेही त्यामुळे जाणून आहे.>>> हम्म्म..धन्यवाद! आपण माझा या धाग्यात उल्लेख केलेला फुलं-कटिंगच्या तंत्राविषयीचा धागाही पहा. आणि कसा वाटला ते कळवा. :) @प्रसाद गोडबोले @बुवा तुम्ही ऑलराऊंडर गुरुजी दिसता>>> हां जी! http://www.easyfreesmileys.com/smileys/lol-060.gif @हळदीची,जेवळाची,रुखवताची सोयही तुम्ही करत नाही ना?>>> http://www.easyfreesmileys.com/smileys/lol-059.gif आपणास करावी... असे वाटत असेल,तर करतो! आणि करू नये,असे वाटत असेल...तर करत नाही! http://www.sherv.net/cm/emoticons/playful/stuck-out-tongue-smiley-emoticon.gif @ आदूबाळ >>> व्य.नि. पहा. :)

आनन्दिता Mon, 04/28/2014 - 23:09
हळदीची,जेवळाची,रुखवताची सोयही तुम्ही करत नाही ना
रुखवताची सोय करतात वाट्टे... वरती बघा ना आवल्यांना हातातल्या ' लाटण्यानेच ' टेंगुळ येई पर्यंत मारलंय. :) :) @ गुर्जी :- जोरात घ्या..

अत्रुप्त आत्मा Mon, 04/28/2014 - 23:52
@आवल्यांना हातातल्या 'लाटण्यानेच' टेंगुळ येई पर्यंत मारलंय.>>> http://www.freesmileys.org/smileys/smiley-laughing001.gifhttp://www.freesmileys.org/smileys/smiley-laughing001.gifhttp://www.freesmileys.org/smileys/smiley-laughing001.gif @गुर्जी:-जोरात घ्या..>>> http://www.freesmileys.org/smileys/smiley-stargate007.gif आ..........नन्दिता!!! :-/ दुष्ट....छळू.....वगैरे..वगैरे...........!!!http://www.freesmileys.org/smileys/smiley-sw007.gif

डॉ सुहास म्हात्रे Mon, 04/28/2014 - 22:34
अ प्र ति म !!!!!!!!!!!!!!!! फुलांच्या रांगोळीवर पाय द्यायला जरासं जिवावर आलं तरी तो अनुभव मात्र जन्मभर आठवणीत राहण्यासारखा असणार हे नक्की !

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Tue, 04/29/2014 - 15:52
हो हो पुन्हा एकदा आपलाच 'पसारा' घेऊन सप्तपदी आणि पायघड्यावरुन चालायचा विचार यावा इतक्या मनमोहक फुलांची रांगोळी. गुरुजी बाकी कला आहे राव तुमच्या हातात. (आपल्या कलेवर फिदा होऊन मी त्या सारख्या मधे मधे येणा-या स्मायल्यांना क्षमा करतो. ;) ) -दिलीप बिरुटे

अत्रुप्त आत्मा Wed, 04/30/2014 - 09:15
@मधे मधे येणा-या स्मायल्यांना क्षमा करतो. >>> =)) स्मायली..हे जीवनाचं तिखट आहे..त्यांच्या शिवाय लेखन करणं बिकट आहे! =))

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Wed, 04/30/2014 - 12:28
>>>> स्मायली..हे जीवनाचं तिखट आहे अंहं...वरीजनल आयुष्यात हस-या स्मायली सारखं गोड काही नाही. -दिलीप बिरुटे (हस-या स्मायलींचा चाहता) :)

स्पंदना Tue, 04/29/2014 - 07:34
वाह ! गुर्जी ! वाह! सप्तपदी, पायघड्या तर सुरेख आहेतच, पण प्रतिसादात बॅटींग सुद्धा एकदम दमदार. धागा तर आवडलाच पण प्रतिसादसुद्धा आवडले.

सौंदाळा Tue, 04/29/2014 - 09:56
अप्रतिम कलाकारी रेसिपी स्टाइलने पेश करायची कल्पनासुध्दा मस्तच

बाळ सप्रे Tue, 04/29/2014 - 16:44
लग्नकार्यातले गुर्जी ही अशी सुंदर कामंपण करतात??? आम्हाला भेटलेले सगळे गुर्जी एकदम grumpy old men होते!! गुर्जींकडुन जास्तीत जास्त कलाकुसर म्हणजे आंब्याच्या पानातनं रांगोळी काढणे ही पाहिली आहे!!

अत्रुप्त आत्मा Tue, 04/29/2014 - 18:36
@लग्नकार्यातले गुर्जी ही अशी सुंदर कामंपण करतात??? >>> सामान्यतः कुणिही करत नाहीत.कारण हा धर्मशास्त्राचा भाग नाही. ही फुलं..ह्या रांगोळ्या..सप्तपदी,,ही आपली माझी वैयक्तिक कला आहे. तिचा मी काहि वेळा फक्त कला म्हणून तर काहि वेळा..पूर्ण व्यावसाइक-कलाकारी म्हणून वापर करत असतो. हां.... अता आमच्या क्षेत्रातली काहि मंडळी उत्तम रांगोळ्या काढतात..माझा एक मित्र-गणेश खरे हा तर भटजी आहे,शिवाय प्रोफेशनल चित्र-रंगावलीकार सुद्धा आहे. पण फुलांच्या रांगोळ्या..या अश्या (माझ्या पद्धतीच्या) इतरत्र होत नाहीत. माझे काहि मित्रही या फुलरांगोळ्या काढू शकतात/काढतातही..पण अगदी म्हणजे..अगदी क्वचित..(बरेचदा..स्वतःच्या घरच्या कार्यक्रमांना) त्यांचं म्हणणं-याची(नेहमी) गरज काय????? असंही असतं. :) आमच्यातल्या अनेकांना या (कले)चा पोथि-बाहेरचं म्हणून (खरच!) तिरस्कारही आहे. तरिही मी गेल्या ५ वर्षात आलेल्या नविन गँग पैकी काहि जणांना मार्केटयार्डात फुलं खरेदीला वारंवार पाहिलं आहे. आणि त्यांच्या रांगोळ्या'ही पाहिल्या आहेत. हा नवप्रकार हळूहळू जम धरतो आहे..आणि मला त्याचा आनंद आहे! http://www.sherv.net/cm/emoticons/flower/flower-smiley-emoticon-emoji.png ======================== गणेश खरे..यानी रांगोळी/रंगांनी काढलेली ही काहि चित्र... https://fbcdn-sphotos-a-a.akamaihd.net/hphotos-ak-ash3/t1.0-9/p720x720/1001026_576297372409045_2124437758_n.jpg https://fbcdn-sphotos-c-a.akamaihd.net/hphotos-ak-ash3/t1.0-9/q77/s720x720/1150253_664132550292193_1630623020_n.jpg

खटपट्या Wed, 04/30/2014 - 02:55
बाळ खरे चुकून भटजीच्या लायनीत गेलेत असं वाटतंय ! किंवा पुरोहीत्य हा त्यांचा जोडधंदा असावा…

ज्ञानोबाचे पैजार Wed, 04/30/2014 - 12:21
दोन्ही रांगोळ्या मस्त आहेत. पण दोन्ही रांगोळ्यांच्या खाली केलेल्या सह्यां मधे बराच फरक आहे.

बॅटमॅन Wed, 04/30/2014 - 14:11
शंकराजीपंत इतके अ‍ॅडोरेबल इ. कधी नस्तात फारसे. तशा रूपात पाहून मजा वाटली. बाकी दुसरे चित्र लैच जबरी.

Bhakti Sun, 12/12/2021 - 09:06
एकदम सुंदर !ह्या सप्तपदीचा चांगला प्रसार व्हावा 😃 घरात सगळ्या पाहिलं माझच उरकल्यामुळे अशा बर्याच कल्पक गोष्टी राहून गेल्या.नंतर मात्र जिथे जमेल त्या कार्यात मी माझी कल्पकता वापरते ,आता ही वापरणार :)... एवढ्या सुंदर सप्तपदीवर कोणतीही वधू फिदा होईल एक सुंदर आठवण तयार होईल :)

शुचि Mon, 04/28/2014 - 18:56
I have spread my dreams under your feet; Tread softly because you tread on my dreams. W.B. Yeats
अहाहा काय त्या मृदुल पायघड्या.... किती रसिक अन राजस सोहोळा!!!

प्यारे१ Mon, 04/28/2014 - 18:56
___/\___ गुर्जी, तुमच्यातल्या कलाकाराला सा.न. बाकी टायटलनं गंडवलंन!

दिपक.कुवेत Mon, 04/28/2014 - 19:01
मलाहि तेच वाटलं गुर्जी सप्तपदि करतायत कि काय! अर्थात ते हि बघायला आवडेल म्हणा....गुर्जी आणा बाबा तो योग लवकर. बाकि सप्तपदि आणि पायघड्यांची रांगोळि नेहमीप्रमाणेच झकास. फारच कल्पक बुवा तुम्हि!

अत्रुप्त आत्मा Mon, 04/28/2014 - 19:10
@पण इतक्या देखण्या रांगोळीवर पाय द्यावासा वाटतो का लोकांना?.>>> हा प्रश्न इथे.. पूर्वीपण एकदा रांगोळीच्याच धाग्यावर आलावता... बर्‍याचश्या वधू.. तयार नसतातच..मग मीच त्यांना पहिल्या पावलावर..ईषे..एकपदी भव..चा काहितरी भावुक अर्थ सांगतो,आणि गाडी करतो चालती ! ;) . . . . . (काय करणार...? खेळ पुढे सरकायला हवा ना!!! :D ..)

श्रीरंग_जोशी Tue, 04/29/2014 - 08:51
एवढ्या सुंदर कलाकृतीवर चालत जावेसे कुणालाच वाटणार नाही. पण यशस्वीपणे संसार करताना काही वेळा स्वतःच्याही नाजुक भावनांना असेच चिरडुन पुढे चालावे लागते ;-). फटु अन लेखनशैली नेहमीप्रमाणे अप्रतिम!!

तुमचा अभिषेक Mon, 04/28/2014 - 22:41
पण इतक्या देखण्या रांगोळीवर पाय द्यावासा वाटतो का लोकांना? अगदी हेच मनात आले, पण लोकांनाच्या जागी बाईमाणसांना .. भारी कलाकारी, स्वताच्या लग्नात मिसला हा प्रकार म्हणायचा.

यसवायजी Mon, 04/28/2014 - 20:11
@ आपली आपण करायची... >> मी फक्त सजावट म्हणालो, धूळवड नाही काही. @गुर्जी बिनकामाचे असतात >> तुमचा पेर्सोनल 'अणुभव' वाट्टं ? :)) (ह.घ्या) @तुला 'अणुभव' नाही काय? >> चार-चौघात असल्या चौकश्या करताय काका?? ;)

सखी Mon, 04/28/2014 - 19:16
सुरेख सप्तपदी आणि त्याच्याच शेवटी व्हॅलटाईन डे सारखे ते हार्ट बघुन जुन्या नव्याचा संगम म्हणतात तो हाच असावा. री-सायकलींग पायघड्याही सुंदर दिसतात.

सुबोध खरे Mon, 04/28/2014 - 19:36
वा गुरुजी परत एकदा बोहोल्यावर उभे राहावे आणि सप्तपदी करावीशी वाटते आहे. बायकोला सुद्धा दाखविले तिचीही तयारी आहेच. फारच सुंदर.

भाते Mon, 04/28/2014 - 19:52
इतक्या अप्रतिम रांगोळीवर पाय ठेवायला कोणालाही जिवावर येईल.

पियुशा Tue, 04/29/2014 - 16:13
@ किसन भाउ एक शंका, बुवा तुमच्या 'सप्तपदी'ला कोण काढणार ही सप्तपदी? आपण सगळे मिळुन काढुया की , अर्थात गुर्जीनी आवतन दीले तर :) बाकी सप्तपदी सुरेख !

चौकटराजा Tue, 04/29/2014 - 17:23
१००० टक्के मी बुवांची सपपदीची फुलांची रांगोळी काढणार . बुवा, मला "ती" सजावट करण्याचाही अनुभव आहे बरं का ! नाही म्हणजे उगीच कुठे पयशे घालवू नका . आमची कुठेही शाखा नाही.

पैसा Mon, 04/28/2014 - 20:21
काय सुंदर काढल्यात दोन्ही रांगोळ्या! पण खरंच यावर पाय ठेवायला जीव होणार नाही कोणाचा!

मधुरा देशपांडे Mon, 04/28/2014 - 20:23
सुंदर. आमच्या घरात अशी बरीच उत्साही मंडळी असल्याने घरच्या प्रत्येक लग्नात या सजावटी असतात. त्यामागे किती मेहनत आहे हेही त्यामुळे जाणून आहे.

अत्रुप्त आत्मा Mon, 04/28/2014 - 22:18
@प्रशांत आवले >>> :D (धाग्याचे!) टायटल..क्लिअर आहे. तुम्हीच गंडलात! ;) @दिपक.कुवेत @गुर्जी आणा बाबा तो योग लवकर. >>> :D आले एखादीच्या मना!,तरच आपले तन्ना..त ना..ना!!! http://www.easyfreesmileys.com/smileys/grin-0003.gif @यसवायजी @घरी सोडायला पायघड्या घातल्यात..पुढची सजावट?>>> आमच्या नावे योग्य(भरीव) वजावट-काढल्यास पुढची सजावटंही पुरवतो! (खर्रर्रच! http://www.easyfreesmileys.com/smileys/lol-041.gif ) @प्रशांत आवले @आपली आपण करायची... गुर्जी बिनकामाचे असतात. >>> =)) थांब हं तुला आता.... प्रशांत आत्मू! http://www.sherv.net/cm/emoticons/fighting/hitting.gif @सुबोध खरे @परत एकदा बोहोल्यावर उभे राहावे आणि सप्तपदी करावीशी वाटते आहे.>>> वाह! सुंदर भावना! :) @किसन शिंदे @बुवा तुमच्या 'सप्तपदी'ला कोण काढणार ही सप्तपदी?>>> http://www.easyfreesmileys.com/smileys/lol-039.gif अरे अजून म्हैस तर पाण्यात'पण नाय! आणि हे एव्हढे हिशोब कुणि करायचे आधी पासनं! ;) @वल्ली @म्हणजे शोभेची कोथिंबीर ना? >>> नाही.......................ते गवत म्हणजे...................................मार्केटयार्डातील............... . . . . . . . . . . . असो....च्च! http://www.sherv.net/cm/emoticons/playful/blowing-raspberry-smiley-emoticon.gif @रेवती @आणि तो कामिनी पाला तर कढीपत्त्यासारखा दिसतोय.>>> हम्म्म्म...तसाच दिसतो तो! रांगोळी करत असताना बरीच लोकं येऊन "हा काय कढीपत्ता का हो?" असच विचारतात. :) @मधुरा देशपांडे @त्यामागे किती मेहनत आहे हेही त्यामुळे जाणून आहे.>>> हम्म्म..धन्यवाद! आपण माझा या धाग्यात उल्लेख केलेला फुलं-कटिंगच्या तंत्राविषयीचा धागाही पहा. आणि कसा वाटला ते कळवा. :) @प्रसाद गोडबोले @बुवा तुम्ही ऑलराऊंडर गुरुजी दिसता>>> हां जी! http://www.easyfreesmileys.com/smileys/lol-060.gif @हळदीची,जेवळाची,रुखवताची सोयही तुम्ही करत नाही ना?>>> http://www.easyfreesmileys.com/smileys/lol-059.gif आपणास करावी... असे वाटत असेल,तर करतो! आणि करू नये,असे वाटत असेल...तर करत नाही! http://www.sherv.net/cm/emoticons/playful/stuck-out-tongue-smiley-emoticon.gif @ आदूबाळ >>> व्य.नि. पहा. :)

आनन्दिता Mon, 04/28/2014 - 23:09
हळदीची,जेवळाची,रुखवताची सोयही तुम्ही करत नाही ना
रुखवताची सोय करतात वाट्टे... वरती बघा ना आवल्यांना हातातल्या ' लाटण्यानेच ' टेंगुळ येई पर्यंत मारलंय. :) :) @ गुर्जी :- जोरात घ्या..

अत्रुप्त आत्मा Mon, 04/28/2014 - 23:52
@आवल्यांना हातातल्या 'लाटण्यानेच' टेंगुळ येई पर्यंत मारलंय.>>> http://www.freesmileys.org/smileys/smiley-laughing001.gifhttp://www.freesmileys.org/smileys/smiley-laughing001.gifhttp://www.freesmileys.org/smileys/smiley-laughing001.gif @गुर्जी:-जोरात घ्या..>>> http://www.freesmileys.org/smileys/smiley-stargate007.gif आ..........नन्दिता!!! :-/ दुष्ट....छळू.....वगैरे..वगैरे...........!!!http://www.freesmileys.org/smileys/smiley-sw007.gif

डॉ सुहास म्हात्रे Mon, 04/28/2014 - 22:34
अ प्र ति म !!!!!!!!!!!!!!!! फुलांच्या रांगोळीवर पाय द्यायला जरासं जिवावर आलं तरी तो अनुभव मात्र जन्मभर आठवणीत राहण्यासारखा असणार हे नक्की !

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Tue, 04/29/2014 - 15:52
हो हो पुन्हा एकदा आपलाच 'पसारा' घेऊन सप्तपदी आणि पायघड्यावरुन चालायचा विचार यावा इतक्या मनमोहक फुलांची रांगोळी. गुरुजी बाकी कला आहे राव तुमच्या हातात. (आपल्या कलेवर फिदा होऊन मी त्या सारख्या मधे मधे येणा-या स्मायल्यांना क्षमा करतो. ;) ) -दिलीप बिरुटे

अत्रुप्त आत्मा Wed, 04/30/2014 - 09:15
@मधे मधे येणा-या स्मायल्यांना क्षमा करतो. >>> =)) स्मायली..हे जीवनाचं तिखट आहे..त्यांच्या शिवाय लेखन करणं बिकट आहे! =))

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Wed, 04/30/2014 - 12:28
>>>> स्मायली..हे जीवनाचं तिखट आहे अंहं...वरीजनल आयुष्यात हस-या स्मायली सारखं गोड काही नाही. -दिलीप बिरुटे (हस-या स्मायलींचा चाहता) :)

स्पंदना Tue, 04/29/2014 - 07:34
वाह ! गुर्जी ! वाह! सप्तपदी, पायघड्या तर सुरेख आहेतच, पण प्रतिसादात बॅटींग सुद्धा एकदम दमदार. धागा तर आवडलाच पण प्रतिसादसुद्धा आवडले.

सौंदाळा Tue, 04/29/2014 - 09:56
अप्रतिम कलाकारी रेसिपी स्टाइलने पेश करायची कल्पनासुध्दा मस्तच

बाळ सप्रे Tue, 04/29/2014 - 16:44
लग्नकार्यातले गुर्जी ही अशी सुंदर कामंपण करतात??? आम्हाला भेटलेले सगळे गुर्जी एकदम grumpy old men होते!! गुर्जींकडुन जास्तीत जास्त कलाकुसर म्हणजे आंब्याच्या पानातनं रांगोळी काढणे ही पाहिली आहे!!

अत्रुप्त आत्मा Tue, 04/29/2014 - 18:36
@लग्नकार्यातले गुर्जी ही अशी सुंदर कामंपण करतात??? >>> सामान्यतः कुणिही करत नाहीत.कारण हा धर्मशास्त्राचा भाग नाही. ही फुलं..ह्या रांगोळ्या..सप्तपदी,,ही आपली माझी वैयक्तिक कला आहे. तिचा मी काहि वेळा फक्त कला म्हणून तर काहि वेळा..पूर्ण व्यावसाइक-कलाकारी म्हणून वापर करत असतो. हां.... अता आमच्या क्षेत्रातली काहि मंडळी उत्तम रांगोळ्या काढतात..माझा एक मित्र-गणेश खरे हा तर भटजी आहे,शिवाय प्रोफेशनल चित्र-रंगावलीकार सुद्धा आहे. पण फुलांच्या रांगोळ्या..या अश्या (माझ्या पद्धतीच्या) इतरत्र होत नाहीत. माझे काहि मित्रही या फुलरांगोळ्या काढू शकतात/काढतातही..पण अगदी म्हणजे..अगदी क्वचित..(बरेचदा..स्वतःच्या घरच्या कार्यक्रमांना) त्यांचं म्हणणं-याची(नेहमी) गरज काय????? असंही असतं. :) आमच्यातल्या अनेकांना या (कले)चा पोथि-बाहेरचं म्हणून (खरच!) तिरस्कारही आहे. तरिही मी गेल्या ५ वर्षात आलेल्या नविन गँग पैकी काहि जणांना मार्केटयार्डात फुलं खरेदीला वारंवार पाहिलं आहे. आणि त्यांच्या रांगोळ्या'ही पाहिल्या आहेत. हा नवप्रकार हळूहळू जम धरतो आहे..आणि मला त्याचा आनंद आहे! http://www.sherv.net/cm/emoticons/flower/flower-smiley-emoticon-emoji.png ======================== गणेश खरे..यानी रांगोळी/रंगांनी काढलेली ही काहि चित्र... https://fbcdn-sphotos-a-a.akamaihd.net/hphotos-ak-ash3/t1.0-9/p720x720/1001026_576297372409045_2124437758_n.jpg https://fbcdn-sphotos-c-a.akamaihd.net/hphotos-ak-ash3/t1.0-9/q77/s720x720/1150253_664132550292193_1630623020_n.jpg

खटपट्या Wed, 04/30/2014 - 02:55
बाळ खरे चुकून भटजीच्या लायनीत गेलेत असं वाटतंय ! किंवा पुरोहीत्य हा त्यांचा जोडधंदा असावा…

ज्ञानोबाचे पैजार Wed, 04/30/2014 - 12:21
दोन्ही रांगोळ्या मस्त आहेत. पण दोन्ही रांगोळ्यांच्या खाली केलेल्या सह्यां मधे बराच फरक आहे.

बॅटमॅन Wed, 04/30/2014 - 14:11
शंकराजीपंत इतके अ‍ॅडोरेबल इ. कधी नस्तात फारसे. तशा रूपात पाहून मजा वाटली. बाकी दुसरे चित्र लैच जबरी.

Bhakti Sun, 12/12/2021 - 09:06
एकदम सुंदर !ह्या सप्तपदीचा चांगला प्रसार व्हावा 😃 घरात सगळ्या पाहिलं माझच उरकल्यामुळे अशा बर्याच कल्पक गोष्टी राहून गेल्या.नंतर मात्र जिथे जमेल त्या कार्यात मी माझी कल्पकता वापरते ,आता ही वापरणार :)... एवढ्या सुंदर सप्तपदीवर कोणतीही वधू फिदा होईल एक सुंदर आठवण तयार होईल :)
लेखनविषय:
संस्कृती
कला
लेखनप्रकार
विरंगुळा
माझा फुलांच्या रांगोळ्यांमधला सगळ्यात अवडता प्रकार. फुलांची सप्तपदी ============================ हम्म्म्म्म...पण हा प्रकार एकंदर सगळ्याच बाबतीत खर्चीक...बरं का! वेळ/पैसा/फुलांची बाजारहाट-ने आण/आणि आमच्या मंगल-कार्यालयातनं यासाठी मिळवून घ्यायचं सहकार्य! या सगळ्याला खर्चीक..हाच टॅग लावावा लागेल. कारण,ही सप्तपदी माझ्याकडनं करवून घेणारा माझा एखादा यजमान असो! (हल्ली क्लायंट म्हणातात ना हो त्यांना!? ;) ) किंवा त्या'खेरीज फक्त सप्तपदी काढण्याची आलेली ऑर्डर असो. घाम काढल्याशिवाय होणारं ,हे काम नाही! तुंम्ही म्हणाल..काय काय ..असं होतं तरी काय?

अंजिर कस्टड आणि केळा चपाती

कंजूस ·

सूड Tue, 04/29/2014 - 14:54
केळी जरा जास्त पिकल्यानंतर घरी एकदा त्याचे घारगे केल्याचं आठवतंय. चपाती नव्यानेच कळतेय. केळी न कुस्करता खाणे प्रेफर करत असल्याने चपातीला पास.

कंजूस Tue, 04/29/2014 - 17:32
केळी जास्त पिकल्यावर त्याचा रवा ,मैदा ,दही ,दुध ,साखर आणि सोडा घालून आमच्याकडे नेहमी केक होतो . पिकलेली केळयाचे काप मैदा अधिक दही भिजवून त्या पिठातली गोड भजी चांगली होतात .

पोटे Tue, 04/29/2014 - 08:51
याला मी बनपुरी असे नाव ऐकले आहे.

अत्रुप्त आत्मा Tue, 04/29/2014 - 15:00
@बनपुरी >>> येस..आणि गोकर्णला जाताना बेळगावच्या पोढे बेल्लारी..का पुर नावाचं गाव आहे..तिथे याचाच पाव खाल्ला होता बन्चपाव म्हणत होते तिथं त्याला.

पोटे Tue, 04/29/2014 - 15:40
पण बनपुरी डीप फ्राय करतात.हा डॉसा आहे. इतका फरक आहे. http://www.maayboli.com/node/48065

सूड Tue, 04/29/2014 - 14:54
केळी जरा जास्त पिकल्यानंतर घरी एकदा त्याचे घारगे केल्याचं आठवतंय. चपाती नव्यानेच कळतेय. केळी न कुस्करता खाणे प्रेफर करत असल्याने चपातीला पास.

कंजूस Tue, 04/29/2014 - 17:32
केळी जास्त पिकल्यावर त्याचा रवा ,मैदा ,दही ,दुध ,साखर आणि सोडा घालून आमच्याकडे नेहमी केक होतो . पिकलेली केळयाचे काप मैदा अधिक दही भिजवून त्या पिठातली गोड भजी चांगली होतात .

पोटे Tue, 04/29/2014 - 08:51
याला मी बनपुरी असे नाव ऐकले आहे.

अत्रुप्त आत्मा Tue, 04/29/2014 - 15:00
@बनपुरी >>> येस..आणि गोकर्णला जाताना बेळगावच्या पोढे बेल्लारी..का पुर नावाचं गाव आहे..तिथे याचाच पाव खाल्ला होता बन्चपाव म्हणत होते तिथं त्याला.

पोटे Tue, 04/29/2014 - 15:40
पण बनपुरी डीप फ्राय करतात.हा डॉसा आहे. इतका फरक आहे. http://www.maayboli.com/node/48065
आमच्या कंपनी कैँटिनमध्ये स्वीटडिश म्हणून नेहमीच्या खीर ,श्रीखंडाशिवाय ब्रेड पुडिंग (बिन अंड्याचे ) ,केळा चपाती ,अंजिर कस्टड ही केले जायचे .

मिस्टर अ‍ॅण्ड मिसेस - एक अभिनव पण फसलेला प्रयोग

श्रीगुरुजी ·

शुचि Tue, 04/29/2014 - 22:23
नाटकात फारच अव्यवहारी मसाला भरला आहे खरा पण बेसिक (मूळ) पाया म्हणजे रिअ‍ॅलिटी शो कपल्स आहेत बरं का. कसे काय परवानगी देतात हे लोक काय माहीत :(

आत्मशून्य Tue, 04/29/2014 - 22:42
आर्यन वैद्य (former Mister India ) व त्याची अम्रीकी बायको काही दिवस असेच एका भारतीय चैनल वर घटस्फोटापूर्वी रिएलिटी शोमारफ़त लाइव झाले होते. थोडक्यात जे नाटकात दाखवले आहे ते प्रत्यक्षात घडले आहे. अगदी लिप्लोक पासून ते बायको कडून मुस्काटात खाण्या पर्यंतसगले लाइव होते. बाकी कपड़े बदलताना नाटकात कसे दाखवले आहे ? प्रत्यक्ष की सिलहट मधे की साइड स्क्रीनच बसवून प्रत्यक्ष ?

श्रीगुरुजी Wed, 04/30/2014 - 12:30
आर्यन वैद्यचा रिअ‍ॅलिटी शो पाहिलेला नाही. त्यांचा खरोखरच घटस्फोट झाला होता की राखी सावंतच्या स्वयंवराच्या शो प्रमाणे ते छोट्या पडद्यावरील नाटक होते? प्रत्यक्ष घटस्फोट झाला असला तरी पण तो शो अपवाद असावा. असा लाईव्ह घटस्फोट ही कल्पनाच कशीतरी वाटते. कपडे बदलताना किंवा चुंबनदृष्य नाटकात प्रत्यक्षात दाखविलेले नाही. फक्त या घटनांचा संवादातून उल्लेख आहे. या नाटकाचा सहलेखक क्षितिज पटवर्धन आहे. 'नवा गडी नवे राज्य' या नाटकाचाही तोच लेखक होता. ते नाटकही अतिशय उथळ व पोरकट होते. त्यात उमेश कामत, प्रिया बापट व इतर सर्व कलाकारांच्या भूमिका व कामे अत्यंत उथळ होती. ते नाटकही आवडले नव्हते. एकंदरीत क्षितिज पटवर्धन म्हणजे तरूण नवरा-बायकोच्या समस्यांचे उथळ सादरीकरण असे समजायला हरकत नाही.

श्रीगुरुजी Wed, 04/30/2014 - 13:07
>>> आर्यन वैद्य (former Mister India ) व त्याची अम्रीकी बायको काही दिवस असेच एका भारतीय चैनल वर घटस्फोटापूर्वी रिएलिटी शोमारफ़त लाइव झाले होते. थोडक्यात जे नाटकात दाखवले आहे ते प्रत्यक्षात घडले आहे. अगदी लिप्लोक पासून ते बायको कडून मुस्काटात खाण्या पर्यंतसगले लाइव होते. एक शंका. आपल्या घरात कॅमेरे बसविले आहे हे या नाटकात फक्त नवर्‍याला माहिती असते. बायकोला त्याची अजिबात कल्पना नसते. पण आर्यन वैद्यच्या शोमध्ये उभयतांना कॅमेर्‍याबद्दल माहित होते का दोघांपै़की फक्त एकालाच त्याची कल्पना होती? जर दोघांनाही कॅमेर्‍याबद्दल माहित असेल तर त्यांनी लिप्सलॉक, मुस्काटीत मारणे असा मसाला जाणीवपूर्वक त्यात भरला असावा.

आत्मशून्य Wed, 04/30/2014 - 18:01
ते सुधा नॅशनल टेलीविजनवर, बघता घटस्फोट झाला नसता तरच आश्चर्य होते. त्यानेही तिव्र शब्दात या हल्याची निर्भत्सना केली होती विषेशतः त्याने मर्यादा भंग केला नसताना हे पाहणे फार क्लेशदायक होते. (मला तरी मिस्टर इंडीयाची शान गेल्या सारखे वाटले.) पठ्याला या हल्याच्या बाचावासाठी साधी संधी सुधा मिळाली नाही. तो शो घटस्फोट घडवा म्हणून न्हवे तर टाळता येइल का या साठी आखला होता असे अधिकृत म्हणने आहे. आणी दोघेही कायदेशीर संमती देउनच सामील झाले होते.
आपल्या घरात कॅमेरे बसविले आहे हे या नाटकात फक्त नवर्‍याला माहिती असते. बायकोला त्याची अजिबात कल्पना नसते.
थोडेसे अवांतर आहे पण चानेल व्ही वर एक शो असतो. आपल्या जोदीदाराचे चिटींग वा एकनीश्टता जगासमोर तपासायचा. यात तुम्ही तुमच्या जोडीदाराच्या अपरोक्ष चानेल व्ही ला काँटॅक्ट करायचा मग त्यांची टीम हे सर्व रियालीटी शो प्रमाणे जोडीदाराच्या अपरोक्ष इन्वेस्टीगेशन (व त्याचे स्टींग ऑपरेशन) करणार. भयानक प्रकर आहे खाजगी आयुष्य चवाट्यावर आणायचा. स्त्रियाच जास्त चिटींग करताना व पकडल्या गेल्यावर प्रायवसी भंग झाल्याच्या प्रचंड त्रागा करताना आढळल्या आहेत. त्या तुलनेत पुरुषांनी चोरी पकडली गेल्यवर कोणतेही शाब्दीक हल्ले केलेले नाहीत, त्यांनी मुक्त मनाने जे घडले ते स्विकारले.

श्रीगुरुजी Fri, 05/02/2014 - 20:48
या नाटकाचा लेखक अस्लम नावाचा कोणतरी एक नवीन लेखक आहे. क्षितिज पटवर्धन हा नाटकाचा सहलेखक आहे.

पैसा गुरुवार, 05/01/2014 - 08:36
पण पैशांसाठी या लेव्हलला माणसे जाऊ शकतात? नाटकाचे परीक्षण आवडले.

दादा कोंडके Sat, 05/03/2014 - 14:41
मागं 'सच का सामना' की असल्याच नावाचा एक रिआलिटी शो होता. बाबौ, काय ते प्रश्न आणि काय ती उत्तरे! यातच विनोद कांबळींनी शे_ खाल्लं होतं. या कार्यक्रमांचे सगळे भाग चवीनं बघणारे प्रक्षक सॅडीस्ट असले पाहिजेत.

इनिगोय Mon, 05/05/2014 - 09:11
मध्यंतरानंतर तर नाटक बघणे असह्य होते व कधी एकदा शेवट येतो असे वाटत राहते. - अगदी सहमत. सुरुवातीच्या दहा मिनिटातच असं वाटायला लागलं होतं. फ्रस्ट्रेट झाल्याचा अभिनय करणे म्हणजे उगाच ओरडत राहणे आणि रंगमंचावर (टणाटणा!) उड्या मारत राहणे असा दिग्दर्शक/अभिनेत्याचा का समज झाला आहे कोण जाणे. त्या मानाने मधुरा वेलणकरांनी शेवटचा प्रसंग वगळता ठीक काम केलं आहे. नाटकाच्या शेवटी जो ट्विस्ट मिळतो तो मान्य करूनही जे खाजगी प्रसंगांचं चित्रिकरण झालंय ते परत कसं मिळवणार याचं उत्तर काही मिळत नाही.

शुचि Tue, 04/29/2014 - 22:23
नाटकात फारच अव्यवहारी मसाला भरला आहे खरा पण बेसिक (मूळ) पाया म्हणजे रिअ‍ॅलिटी शो कपल्स आहेत बरं का. कसे काय परवानगी देतात हे लोक काय माहीत :(

आत्मशून्य Tue, 04/29/2014 - 22:42
आर्यन वैद्य (former Mister India ) व त्याची अम्रीकी बायको काही दिवस असेच एका भारतीय चैनल वर घटस्फोटापूर्वी रिएलिटी शोमारफ़त लाइव झाले होते. थोडक्यात जे नाटकात दाखवले आहे ते प्रत्यक्षात घडले आहे. अगदी लिप्लोक पासून ते बायको कडून मुस्काटात खाण्या पर्यंतसगले लाइव होते. बाकी कपड़े बदलताना नाटकात कसे दाखवले आहे ? प्रत्यक्ष की सिलहट मधे की साइड स्क्रीनच बसवून प्रत्यक्ष ?

श्रीगुरुजी Wed, 04/30/2014 - 12:30
आर्यन वैद्यचा रिअ‍ॅलिटी शो पाहिलेला नाही. त्यांचा खरोखरच घटस्फोट झाला होता की राखी सावंतच्या स्वयंवराच्या शो प्रमाणे ते छोट्या पडद्यावरील नाटक होते? प्रत्यक्ष घटस्फोट झाला असला तरी पण तो शो अपवाद असावा. असा लाईव्ह घटस्फोट ही कल्पनाच कशीतरी वाटते. कपडे बदलताना किंवा चुंबनदृष्य नाटकात प्रत्यक्षात दाखविलेले नाही. फक्त या घटनांचा संवादातून उल्लेख आहे. या नाटकाचा सहलेखक क्षितिज पटवर्धन आहे. 'नवा गडी नवे राज्य' या नाटकाचाही तोच लेखक होता. ते नाटकही अतिशय उथळ व पोरकट होते. त्यात उमेश कामत, प्रिया बापट व इतर सर्व कलाकारांच्या भूमिका व कामे अत्यंत उथळ होती. ते नाटकही आवडले नव्हते. एकंदरीत क्षितिज पटवर्धन म्हणजे तरूण नवरा-बायकोच्या समस्यांचे उथळ सादरीकरण असे समजायला हरकत नाही.

श्रीगुरुजी Wed, 04/30/2014 - 13:07
>>> आर्यन वैद्य (former Mister India ) व त्याची अम्रीकी बायको काही दिवस असेच एका भारतीय चैनल वर घटस्फोटापूर्वी रिएलिटी शोमारफ़त लाइव झाले होते. थोडक्यात जे नाटकात दाखवले आहे ते प्रत्यक्षात घडले आहे. अगदी लिप्लोक पासून ते बायको कडून मुस्काटात खाण्या पर्यंतसगले लाइव होते. एक शंका. आपल्या घरात कॅमेरे बसविले आहे हे या नाटकात फक्त नवर्‍याला माहिती असते. बायकोला त्याची अजिबात कल्पना नसते. पण आर्यन वैद्यच्या शोमध्ये उभयतांना कॅमेर्‍याबद्दल माहित होते का दोघांपै़की फक्त एकालाच त्याची कल्पना होती? जर दोघांनाही कॅमेर्‍याबद्दल माहित असेल तर त्यांनी लिप्सलॉक, मुस्काटीत मारणे असा मसाला जाणीवपूर्वक त्यात भरला असावा.

आत्मशून्य Wed, 04/30/2014 - 18:01
ते सुधा नॅशनल टेलीविजनवर, बघता घटस्फोट झाला नसता तरच आश्चर्य होते. त्यानेही तिव्र शब्दात या हल्याची निर्भत्सना केली होती विषेशतः त्याने मर्यादा भंग केला नसताना हे पाहणे फार क्लेशदायक होते. (मला तरी मिस्टर इंडीयाची शान गेल्या सारखे वाटले.) पठ्याला या हल्याच्या बाचावासाठी साधी संधी सुधा मिळाली नाही. तो शो घटस्फोट घडवा म्हणून न्हवे तर टाळता येइल का या साठी आखला होता असे अधिकृत म्हणने आहे. आणी दोघेही कायदेशीर संमती देउनच सामील झाले होते.
आपल्या घरात कॅमेरे बसविले आहे हे या नाटकात फक्त नवर्‍याला माहिती असते. बायकोला त्याची अजिबात कल्पना नसते.
थोडेसे अवांतर आहे पण चानेल व्ही वर एक शो असतो. आपल्या जोदीदाराचे चिटींग वा एकनीश्टता जगासमोर तपासायचा. यात तुम्ही तुमच्या जोडीदाराच्या अपरोक्ष चानेल व्ही ला काँटॅक्ट करायचा मग त्यांची टीम हे सर्व रियालीटी शो प्रमाणे जोडीदाराच्या अपरोक्ष इन्वेस्टीगेशन (व त्याचे स्टींग ऑपरेशन) करणार. भयानक प्रकर आहे खाजगी आयुष्य चवाट्यावर आणायचा. स्त्रियाच जास्त चिटींग करताना व पकडल्या गेल्यावर प्रायवसी भंग झाल्याच्या प्रचंड त्रागा करताना आढळल्या आहेत. त्या तुलनेत पुरुषांनी चोरी पकडली गेल्यवर कोणतेही शाब्दीक हल्ले केलेले नाहीत, त्यांनी मुक्त मनाने जे घडले ते स्विकारले.

श्रीगुरुजी Fri, 05/02/2014 - 20:48
या नाटकाचा लेखक अस्लम नावाचा कोणतरी एक नवीन लेखक आहे. क्षितिज पटवर्धन हा नाटकाचा सहलेखक आहे.

पैसा गुरुवार, 05/01/2014 - 08:36
पण पैशांसाठी या लेव्हलला माणसे जाऊ शकतात? नाटकाचे परीक्षण आवडले.

दादा कोंडके Sat, 05/03/2014 - 14:41
मागं 'सच का सामना' की असल्याच नावाचा एक रिआलिटी शो होता. बाबौ, काय ते प्रश्न आणि काय ती उत्तरे! यातच विनोद कांबळींनी शे_ खाल्लं होतं. या कार्यक्रमांचे सगळे भाग चवीनं बघणारे प्रक्षक सॅडीस्ट असले पाहिजेत.

इनिगोय Mon, 05/05/2014 - 09:11
मध्यंतरानंतर तर नाटक बघणे असह्य होते व कधी एकदा शेवट येतो असे वाटत राहते. - अगदी सहमत. सुरुवातीच्या दहा मिनिटातच असं वाटायला लागलं होतं. फ्रस्ट्रेट झाल्याचा अभिनय करणे म्हणजे उगाच ओरडत राहणे आणि रंगमंचावर (टणाटणा!) उड्या मारत राहणे असा दिग्दर्शक/अभिनेत्याचा का समज झाला आहे कोण जाणे. त्या मानाने मधुरा वेलणकरांनी शेवटचा प्रसंग वगळता ठीक काम केलं आहे. नाटकाच्या शेवटी जो ट्विस्ट मिळतो तो मान्य करूनही जे खाजगी प्रसंगांचं चित्रिकरण झालंय ते परत कसं मिळवणार याचं उत्तर काही मिळत नाही.
पूर्वीचे लेखन अलिबाबा आणि चाळीशीतले चोर गांधी आडवा येतो _________________________________________________________________________________ अमित जयंत (चिन्मय मांडलेकर) हा दूरदर्शन मालिकांतून काम करणारा, अनेक पुरस्कार मिळविणारा एक प्रथितयश कलाकार. सध्या त्याचे दिवस वाईट आहेत. त्याच्याकडे काम येत नाही. त्याचा स्वतःचा टीआरपी घसरल्यामुळे त्याला आता मागणी नाही. मागील २ वर्षात त्याला कामच मिळालेले नाही. त्यामुळे वैतागलेला, निराश झालेला, स्वतःवरच व पत्नीवर चिडणारा.

कलगीतुरा - पूर्वार्ध

बबन ताम्बे ·

शुचि Wed, 04/30/2014 - 21:49
६०,०००
:ऑ .... बाप रे!!! तेच रिटायरमेन्ट मध्ये घातले असतेत तर :( . . असू दे वाचते आहे.

शुचि Wed, 04/30/2014 - 21:49
६०,०००
:ऑ .... बाप रे!!! तेच रिटायरमेन्ट मध्ये घातले असतेत तर :( . . असू दे वाचते आहे.
लेखनविषय:
कथा
विनोद
साहित्यिक
लेखनप्रकार
लेख
विरंगुळा
आजकाल पुण्याचा ऊन्हाळा नकोसा झालाय. मला जेव्ह्ढा पुण्याचा हिवाळा प्रिय, तेव्ह्ढाच ऊन्हाळा अप्रिय. सुट्टीच्या दिवशी दुपारी बाहेर जायला नकोसं वाटतं. आज रविवार. इतर वेळी मी घरी नसतो सापडलो पण या उकाडयामुळे घरीच थांबलो होतो. टाईमपास म्हणून टी. व्ही. लावला तर फिरून फिरून त्याच त्याच बातम्या. कारण लोकसभेची निवडणूक ! लोकसभेच्या प्रचाराची सगळीकडे रणधुमाळी चालू होती. प्रत्येक पक्ष, अपक्ष आपलाच उमेदवार्/उमेदवारी कशी जनतेच्या भल्यासाठी आहे हे मतदारांवर बिंबवण्याचा आटोकाट प्रयत्न करत होता.राष्ट्रीय प्रश्न , विकासाचा अजेंडा यापेक्षा वैयक्तिक उखाळ्यापाखाळ्यांना अक्षरशः ऊत आला होता.

सावजी चिकन

सानिकास्वप्निल ·

नंदन Mon, 04/28/2014 - 07:31
मस्त पाकृ. शेवटचा फोटो तर काय कातिलाना आलाय!

अजया Mon, 04/28/2014 - 07:32
आमच्या कामाची नाही पा.कृ.! पण सुंदर सादरीकरण आणि फोटोसाठी प्रतिसाद!!

मुक्त विहारि Mon, 04/28/2014 - 14:57
फोटो सारख्याच उत्तम पा.क्रु. पण देतात, त्याबद्दल अजून एकदा क्षमा कर. (आपण तर "दाबेली" (http://misalpav.com/node/21507) पासूनच ह्यांच्या पा.क्रु. वर फिदा आहोत.)

एस Mon, 04/28/2014 - 18:53
'नवे लेखन' या सदरात 'सानिकास्वप्निल' हे नाव दिसले की अजिबात लेख उघडायचा नाही असं खुद्द डॉकनीच बजावून ठेवले आहे. जळजळ आणि वजन वाढणे या दोन्ही गोष्टींवर तोच एक उपाय आहे. --------------------------------------------------------------- (मनातल्या मनात) कडक डाएटवर असलेला(आणि वजन खरोखरच कमी झाल्याची स्वप्ने पाहणारा) - येक स्वप्निल --------------------------------------------------------------- अवांतर - कधी 'फूड फोटोग्राफी' वर लेख लिहिलाच तर त्यात एकही प्रतिमा न देता फक्त यांच्या धाग्यांचे दुवे देईल. :-)

आयुर्हित Mon, 04/28/2014 - 10:10
नेहमीप्रमाणेच जबरदस्त फोटो व छान पाकृ! ताजा मसाला बनवला असल्याने त्याची एक वेगळीच छान चव येईल असे वाटते. खोबरेल तेलामुळेही एक छान चव नक्कीच येणार! धन्यवाद.

सानिकास्वप्निल Mon, 04/28/2014 - 18:33
नीट भाजला आणी हवाबंद डब्यात भरुन ठेवला तर बराच टिकेल असे वाटते. ताजा करुन वापरला तर पदार्थांची चव जबराट लागते :) हो सावजी मटण ही असेच बनवतात. कोवळं मटण नाही मिळाले तर मटणाला टेंडर करायचे असल्यास थोडे पपईच्या सालाचा किस किंवा मीट टेंडराईझर लावून थोड्यावेळ ठेवावे म्हणजे ते लुसलुशीत होतं.

दिपक.कुवेत Tue, 04/29/2014 - 11:16
एक काम करतो थोडासा ताजाच बनवुन बघतो. अनायसे चीकन ड्रमस्टिकचे ४-५ पिस उरलेत ते हि पाकृ करुन सत्कारणी लावतो. फक्त ईथे खसखस बॅन असल्यामुळे ती तेवढि वगळतो.

गणपा Mon, 04/28/2014 - 13:50
झक्कास. हे हाणताना नाका डोळ्यांना धार लागली नाही तर मज्जा नाही. :)

इरसाल Mon, 04/28/2014 - 14:08
शेवटचा फोटो पाहताना मी जिभेवर ती चव जाणवु शकतो.

समीरसूर Mon, 04/28/2014 - 14:45
सावजी चिकन काय दिसते आहे...वा वा वा. ज्वारीची किंवा तांदळाची भाकरी हवी सोबत. आणि साधा भात. भरपूर पुण्य गाठी असले म्हणजे हे सुख देखील वाट्याला येते कधी कधी... असे चिकन असल्यावर मला मात्र भाकरी कुस्करल्याशिवाय चैन पडत नाही. भाकरीचे तुकडे मोडून त्याला चिकनचा स्पर्श करून खाणे नामंजूर! भाकरीच्या कुस्कर्‍यामध्ये चिकनचा रस्सा ओतावा, चिकनचे लुसलुशीत तुकडे त्यात कुस्करावेत आणि कपाळावर येत असलेला घाम पुसण्याचीही तसदी न घेता फक्त खात रहावे. शेवटी साध्या मोकळ्या भातासोबत चिकनचा हा झणझणीत रस्सा खूप सुरेख लागतो. मला आठवते कधी काळी कॉलेजला असतांना हाफ बटर चिकन किंवा हाफ चिकन हैदराबादी आणि ६-७ तंदुरी रोट्या मी एकटा फस्त करत असे. असे तुडुंब जेवण झाल्यावर दोन चटणी पानांचे तोबरे भरून वसतिगृहाच्या आमच्या खोलीमध्ये गप्पांचा आणि गाण्यांचा अड्डा जमत असे. पहाटे ३-४ पर्यंत तुफान गाणी म्हणून झाल्यावर आम्ही झोपत असू. पुण्यात सदाशिव पेठेत पेरु गेट पोलीस चौकीजवळ गोपी नावाचे एक मांसाहारी हॉटेल आहे. तिथे आम्ही बर्‍याचदा चिकन हादडायला जात असू. आता घराजवळ खांदेश नावाचे खांदेशी चिकनचे हॉटेल आहे. अगदी दोन-तीन वर्षांपूर्वीपर्यंत तिथे अधून-मधून मी (एकटाच) जात असे. एक चिकन थाळी आणि एक चिकन सुक्क्याची प्लेट घ्यायची. दोन किंवा तीन भाकरी घ्यायच्या. दोन प्लेट लालभडक गरमागरम चिकन रस्सा मागवायचा आणि तिथे काम करणारे वेटर्स काय विचार करतायेत हा विचार न करता हा यज्ञ सुरू करायचा. नंतर दोन पाने चघळत चघळत घरी जायचे. वा वा वा... चिकनमध्ये मसाला आणि तेल कमी वापरून ते चवदार बनवणे ही कला आहे. अगदी साधे चिकन देखील चवीच्या बाबतीत शाही मुर्ग मुसल्लमच्या कानफडीत मारू शकते हा स्वानुभव आहे. मी २००८ मध्ये शिकागोमध्ये असतांना माझा खोलीमित्र साधे परंतु इतके चविष्ट चिकन बनवायचा की मी स्वखुशीने भांडी घासावयाचे काम माझ्याकडे घेतले होते. :-) अर्थात त्या चिकनची जातकुळी निराळी; खांदेशच्या चिकनची, कोल्हापुरी चिकनची, सावजी चिकनची, मालवणी चिकनची, अवधी चिकनची, केरळ चिकनची...प्रत्येक पाककृतीची जातकुळी अगदीच निराळी. प्रत्यकाची मजा निराळी...हे सगळं खाऊन मिळणारा आनंद मात्र एकच, परमानंद! अत्युच्च अशा प्रकारचे सुख! आता सावजी चिकन खाणे आलेच. किती किती लक्षात ठेवायचं प्रश्नच आहे. चांगलं खाणं, चांगले चित्रपट, चांगली पुस्तके, चांगली ठिकाणे, चांगली माणसे, चांगले मित्र...एवढं सगळं चांगलं असतांना आयुष्यात प्रॉब्लेम येतातच कसे म्हणतो मी...

मुक्त विहारि Mon, 04/28/2014 - 14:50
"चांगलं खाणं, चांगले चित्रपट, चांगली पुस्तके, चांगली ठिकाणे, चांगली माणसे, चांगले मित्र...एवढं सगळं चांगलं असतांना आयुष्यात प्रॉब्लेम येतातच कसे म्हणतो मी..." ह्या एका वाक्यावर तर मी पण जगतो आहे. है साल्ला...१००% सहमत....

मराठे Mon, 04/28/2014 - 22:09
चांगलं खाणं, चांगले चित्रपट, चांगली पुस्तके, चांगली ठिकाणे, चांगली माणसे, चांगले मित्र...एवढं सगळं चांगलं असतांना आयुष्यात प्रॉब्लेम येतातच कसे म्हणतो मी...
प्रचंड टाळ्या!

बॅटमॅन Tue, 04/29/2014 - 12:49
आईचा घो. प्रतिसाद वाचून कुक्कुटकुलाचा अजून एक प्रतिनिधी मोक्षास पाठवावासे वाटू लागले आहे. तुमचा कचकून निषेध असो असलं हपिसात बसून भावना चाळवल्याबद्दल.

मैत्र Tue, 04/29/2014 - 14:19
किती किती लक्षात ठेवायचं प्रश्नच आहे. चांगलं खाणं, चांगले चित्रपट, चांगली पुस्तके, चांगली ठिकाणे, चांगली माणसे, चांगले मित्र...एवढं सगळं चांगलं असतांना आयुष्यात प्रॉब्लेम येतातच कसे म्हणतो मी...
आत्ता पुण्यात असतो तर येत्या विकांताचा असा बेत ठरवला असता .. या एका वाक्यासाठी पार्टीच तुम्हाला.. एक असा कट्टा करता आला तर धमाल येईल..

समीरसूर Tue, 04/29/2014 - 15:26
कट्टा नक्की करू; पुण्यात निवांत कधी आहात ते कळवा. :-) कट्टा कसा निवांत हवा; सायंकाळचा मंद मंद गारवा मनाला गुदगुल्या करत असतांना कट्टा सुरू व्हावा; संध्याकाळचा हळूहळू झिरपत जाणारा अंधार मग मनाचा कब्जा घ्यायला लागतो. नेहमीच हा गडद होत जाणारा अंधार एक विचित्र, काहीतरी सुटत असल्याच्या भावनांचा रंगीबेरंगी कल्लोळ घेऊन मनात शिरतो. नंतरचा दाट झालेला अंधार मग मनावर एक सुखद अशी साय आणतो. अशा या जरतारी वातावरणात मग कट्टा, गप्पा, खाणे, गाणे, पिणे (काय ते ज्याने त्याने ठरवावे, पन्हे, पाणी, की जॅक डॅनियल्स!) अशी आनंदाची कारंजी थुईथुई नाचावीत. तप्त मनोभूमीवर या कारंज्यांचे तुषार मनसोक्त झेलून रात्रीसकट आपणही सचैल भिजावे. क्या मजा है! जिंदगी तो युं सौ साल की भी होती हैं जिया तो चंद लम्हों में भी जाता है चांद कभी हाथ न आया तो क्या गम? हमारे दीदार को रोज आ ही जाता हैं

दिपक.कुवेत Wed, 04/30/2014 - 11:32
अजीबात नॉट चॉलबे....त्यात चीकन किंवा मटणच हवं. हे म्हणजे पैलवानाने आट्यापाट्या खेळण्यासारखं आहे (ह.घ्या हो नाहितर खेचाल आखाड्यात!)

कॅप्टन जॅक स्पॅरो Tue, 04/29/2014 - 08:58
डाएट ला सुरुंग लावल्याबद्दल णिशेध!!!!!!! :)... बाकी रेसिपी आणि फोटु नेहेमीप्रमाणे उत्तम =)) !!!! (आज शिक्रण आणि मटारभातावर चैन करणारा) अनिरुद्ध

मैत्र Tue, 04/29/2014 - 14:19
काय तो रंग रश्श्याचा.. इथे कानडी आप्पांच्या नगरीत कुठे असली करामत .. नशीब जेवण झाल्यावर पाहिला धागा.. आणि ते शेवटच्या फोटोत कांद्याचं (बहुतेक) जे फूल सजवलं आहे तेही तितकंच कातिल आहे.. सानिकातैंच्या पदार्थांच्या यादीचे सुद्धा फोटो इतके देखणे कसे येतात हे मला कधीही न उलगडलेलं कोडं आहे.

कपिलमुनी Mon, 04/27/2015 - 15:54
सावजीची पाकृ छान आहे. पण रंग लाल आहे. बर्‍याच ठिकाणी काळा मसाला वापरत असल्याचे लिहिले आहे त्या मुळे रश्याचा रंग काळसर येतो असे वाटते .

कैलासवासी सोन्याबापु गुरुवार, 09/17/2015 - 12:34
माझा मित्र आहे प्रॉपर सावजी समाजातला त्याची आई झकास बनवते हा प्रकार फ़क्त त्या काकू ह्यात ज्वारीच्या पीठा ऐवजी पंढरपुरी डाळव्याची बारीक पूड किंवा पीठ वापरतात

नंदन Mon, 04/28/2014 - 07:31
मस्त पाकृ. शेवटचा फोटो तर काय कातिलाना आलाय!

अजया Mon, 04/28/2014 - 07:32
आमच्या कामाची नाही पा.कृ.! पण सुंदर सादरीकरण आणि फोटोसाठी प्रतिसाद!!

मुक्त विहारि Mon, 04/28/2014 - 14:57
फोटो सारख्याच उत्तम पा.क्रु. पण देतात, त्याबद्दल अजून एकदा क्षमा कर. (आपण तर "दाबेली" (http://misalpav.com/node/21507) पासूनच ह्यांच्या पा.क्रु. वर फिदा आहोत.)

एस Mon, 04/28/2014 - 18:53
'नवे लेखन' या सदरात 'सानिकास्वप्निल' हे नाव दिसले की अजिबात लेख उघडायचा नाही असं खुद्द डॉकनीच बजावून ठेवले आहे. जळजळ आणि वजन वाढणे या दोन्ही गोष्टींवर तोच एक उपाय आहे. --------------------------------------------------------------- (मनातल्या मनात) कडक डाएटवर असलेला(आणि वजन खरोखरच कमी झाल्याची स्वप्ने पाहणारा) - येक स्वप्निल --------------------------------------------------------------- अवांतर - कधी 'फूड फोटोग्राफी' वर लेख लिहिलाच तर त्यात एकही प्रतिमा न देता फक्त यांच्या धाग्यांचे दुवे देईल. :-)

आयुर्हित Mon, 04/28/2014 - 10:10
नेहमीप्रमाणेच जबरदस्त फोटो व छान पाकृ! ताजा मसाला बनवला असल्याने त्याची एक वेगळीच छान चव येईल असे वाटते. खोबरेल तेलामुळेही एक छान चव नक्कीच येणार! धन्यवाद.

सानिकास्वप्निल Mon, 04/28/2014 - 18:33
नीट भाजला आणी हवाबंद डब्यात भरुन ठेवला तर बराच टिकेल असे वाटते. ताजा करुन वापरला तर पदार्थांची चव जबराट लागते :) हो सावजी मटण ही असेच बनवतात. कोवळं मटण नाही मिळाले तर मटणाला टेंडर करायचे असल्यास थोडे पपईच्या सालाचा किस किंवा मीट टेंडराईझर लावून थोड्यावेळ ठेवावे म्हणजे ते लुसलुशीत होतं.

दिपक.कुवेत Tue, 04/29/2014 - 11:16
एक काम करतो थोडासा ताजाच बनवुन बघतो. अनायसे चीकन ड्रमस्टिकचे ४-५ पिस उरलेत ते हि पाकृ करुन सत्कारणी लावतो. फक्त ईथे खसखस बॅन असल्यामुळे ती तेवढि वगळतो.

गणपा Mon, 04/28/2014 - 13:50
झक्कास. हे हाणताना नाका डोळ्यांना धार लागली नाही तर मज्जा नाही. :)

इरसाल Mon, 04/28/2014 - 14:08
शेवटचा फोटो पाहताना मी जिभेवर ती चव जाणवु शकतो.

समीरसूर Mon, 04/28/2014 - 14:45
सावजी चिकन काय दिसते आहे...वा वा वा. ज्वारीची किंवा तांदळाची भाकरी हवी सोबत. आणि साधा भात. भरपूर पुण्य गाठी असले म्हणजे हे सुख देखील वाट्याला येते कधी कधी... असे चिकन असल्यावर मला मात्र भाकरी कुस्करल्याशिवाय चैन पडत नाही. भाकरीचे तुकडे मोडून त्याला चिकनचा स्पर्श करून खाणे नामंजूर! भाकरीच्या कुस्कर्‍यामध्ये चिकनचा रस्सा ओतावा, चिकनचे लुसलुशीत तुकडे त्यात कुस्करावेत आणि कपाळावर येत असलेला घाम पुसण्याचीही तसदी न घेता फक्त खात रहावे. शेवटी साध्या मोकळ्या भातासोबत चिकनचा हा झणझणीत रस्सा खूप सुरेख लागतो. मला आठवते कधी काळी कॉलेजला असतांना हाफ बटर चिकन किंवा हाफ चिकन हैदराबादी आणि ६-७ तंदुरी रोट्या मी एकटा फस्त करत असे. असे तुडुंब जेवण झाल्यावर दोन चटणी पानांचे तोबरे भरून वसतिगृहाच्या आमच्या खोलीमध्ये गप्पांचा आणि गाण्यांचा अड्डा जमत असे. पहाटे ३-४ पर्यंत तुफान गाणी म्हणून झाल्यावर आम्ही झोपत असू. पुण्यात सदाशिव पेठेत पेरु गेट पोलीस चौकीजवळ गोपी नावाचे एक मांसाहारी हॉटेल आहे. तिथे आम्ही बर्‍याचदा चिकन हादडायला जात असू. आता घराजवळ खांदेश नावाचे खांदेशी चिकनचे हॉटेल आहे. अगदी दोन-तीन वर्षांपूर्वीपर्यंत तिथे अधून-मधून मी (एकटाच) जात असे. एक चिकन थाळी आणि एक चिकन सुक्क्याची प्लेट घ्यायची. दोन किंवा तीन भाकरी घ्यायच्या. दोन प्लेट लालभडक गरमागरम चिकन रस्सा मागवायचा आणि तिथे काम करणारे वेटर्स काय विचार करतायेत हा विचार न करता हा यज्ञ सुरू करायचा. नंतर दोन पाने चघळत चघळत घरी जायचे. वा वा वा... चिकनमध्ये मसाला आणि तेल कमी वापरून ते चवदार बनवणे ही कला आहे. अगदी साधे चिकन देखील चवीच्या बाबतीत शाही मुर्ग मुसल्लमच्या कानफडीत मारू शकते हा स्वानुभव आहे. मी २००८ मध्ये शिकागोमध्ये असतांना माझा खोलीमित्र साधे परंतु इतके चविष्ट चिकन बनवायचा की मी स्वखुशीने भांडी घासावयाचे काम माझ्याकडे घेतले होते. :-) अर्थात त्या चिकनची जातकुळी निराळी; खांदेशच्या चिकनची, कोल्हापुरी चिकनची, सावजी चिकनची, मालवणी चिकनची, अवधी चिकनची, केरळ चिकनची...प्रत्येक पाककृतीची जातकुळी अगदीच निराळी. प्रत्यकाची मजा निराळी...हे सगळं खाऊन मिळणारा आनंद मात्र एकच, परमानंद! अत्युच्च अशा प्रकारचे सुख! आता सावजी चिकन खाणे आलेच. किती किती लक्षात ठेवायचं प्रश्नच आहे. चांगलं खाणं, चांगले चित्रपट, चांगली पुस्तके, चांगली ठिकाणे, चांगली माणसे, चांगले मित्र...एवढं सगळं चांगलं असतांना आयुष्यात प्रॉब्लेम येतातच कसे म्हणतो मी...

मुक्त विहारि Mon, 04/28/2014 - 14:50
"चांगलं खाणं, चांगले चित्रपट, चांगली पुस्तके, चांगली ठिकाणे, चांगली माणसे, चांगले मित्र...एवढं सगळं चांगलं असतांना आयुष्यात प्रॉब्लेम येतातच कसे म्हणतो मी..." ह्या एका वाक्यावर तर मी पण जगतो आहे. है साल्ला...१००% सहमत....

मराठे Mon, 04/28/2014 - 22:09
चांगलं खाणं, चांगले चित्रपट, चांगली पुस्तके, चांगली ठिकाणे, चांगली माणसे, चांगले मित्र...एवढं सगळं चांगलं असतांना आयुष्यात प्रॉब्लेम येतातच कसे म्हणतो मी...
प्रचंड टाळ्या!

बॅटमॅन Tue, 04/29/2014 - 12:49
आईचा घो. प्रतिसाद वाचून कुक्कुटकुलाचा अजून एक प्रतिनिधी मोक्षास पाठवावासे वाटू लागले आहे. तुमचा कचकून निषेध असो असलं हपिसात बसून भावना चाळवल्याबद्दल.

मैत्र Tue, 04/29/2014 - 14:19
किती किती लक्षात ठेवायचं प्रश्नच आहे. चांगलं खाणं, चांगले चित्रपट, चांगली पुस्तके, चांगली ठिकाणे, चांगली माणसे, चांगले मित्र...एवढं सगळं चांगलं असतांना आयुष्यात प्रॉब्लेम येतातच कसे म्हणतो मी...
आत्ता पुण्यात असतो तर येत्या विकांताचा असा बेत ठरवला असता .. या एका वाक्यासाठी पार्टीच तुम्हाला.. एक असा कट्टा करता आला तर धमाल येईल..

समीरसूर Tue, 04/29/2014 - 15:26
कट्टा नक्की करू; पुण्यात निवांत कधी आहात ते कळवा. :-) कट्टा कसा निवांत हवा; सायंकाळचा मंद मंद गारवा मनाला गुदगुल्या करत असतांना कट्टा सुरू व्हावा; संध्याकाळचा हळूहळू झिरपत जाणारा अंधार मग मनाचा कब्जा घ्यायला लागतो. नेहमीच हा गडद होत जाणारा अंधार एक विचित्र, काहीतरी सुटत असल्याच्या भावनांचा रंगीबेरंगी कल्लोळ घेऊन मनात शिरतो. नंतरचा दाट झालेला अंधार मग मनावर एक सुखद अशी साय आणतो. अशा या जरतारी वातावरणात मग कट्टा, गप्पा, खाणे, गाणे, पिणे (काय ते ज्याने त्याने ठरवावे, पन्हे, पाणी, की जॅक डॅनियल्स!) अशी आनंदाची कारंजी थुईथुई नाचावीत. तप्त मनोभूमीवर या कारंज्यांचे तुषार मनसोक्त झेलून रात्रीसकट आपणही सचैल भिजावे. क्या मजा है! जिंदगी तो युं सौ साल की भी होती हैं जिया तो चंद लम्हों में भी जाता है चांद कभी हाथ न आया तो क्या गम? हमारे दीदार को रोज आ ही जाता हैं

दिपक.कुवेत Wed, 04/30/2014 - 11:32
अजीबात नॉट चॉलबे....त्यात चीकन किंवा मटणच हवं. हे म्हणजे पैलवानाने आट्यापाट्या खेळण्यासारखं आहे (ह.घ्या हो नाहितर खेचाल आखाड्यात!)

कॅप्टन जॅक स्पॅरो Tue, 04/29/2014 - 08:58
डाएट ला सुरुंग लावल्याबद्दल णिशेध!!!!!!! :)... बाकी रेसिपी आणि फोटु नेहेमीप्रमाणे उत्तम =)) !!!! (आज शिक्रण आणि मटारभातावर चैन करणारा) अनिरुद्ध

मैत्र Tue, 04/29/2014 - 14:19
काय तो रंग रश्श्याचा.. इथे कानडी आप्पांच्या नगरीत कुठे असली करामत .. नशीब जेवण झाल्यावर पाहिला धागा.. आणि ते शेवटच्या फोटोत कांद्याचं (बहुतेक) जे फूल सजवलं आहे तेही तितकंच कातिल आहे.. सानिकातैंच्या पदार्थांच्या यादीचे सुद्धा फोटो इतके देखणे कसे येतात हे मला कधीही न उलगडलेलं कोडं आहे.

कपिलमुनी Mon, 04/27/2015 - 15:54
सावजीची पाकृ छान आहे. पण रंग लाल आहे. बर्‍याच ठिकाणी काळा मसाला वापरत असल्याचे लिहिले आहे त्या मुळे रश्याचा रंग काळसर येतो असे वाटते .

कैलासवासी सोन्याबापु गुरुवार, 09/17/2015 - 12:34
माझा मित्र आहे प्रॉपर सावजी समाजातला त्याची आई झकास बनवते हा प्रकार फ़क्त त्या काकू ह्यात ज्वारीच्या पीठा ऐवजी पंढरपुरी डाळव्याची बारीक पूड किंवा पीठ वापरतात
. साहित्यः १ किलो चिकन साफ करुन, किंचित हळद, तिखट, लिंबू रस लावून मॅरिनेट करुन ठेवणे १ मोठा कांदा बारीक चिरलेला २ टेस्पून आले+लसूण पेस्ट ३ टेस्पून सावजी मसाला ( आवडीप्रमाणे कमी जास्तं) मीठ चवीनुसार बारीक चिरलेली कोथींबीर .

Positive Psychology – दोन सुंदर एक्सरसायजेस- आणि वेल बिइंग ची व्याख्या !

गुल-फिशानी ·

आत्मशून्य Mon, 04/28/2014 - 04:17
ते सुधा मी माझ्याबद्दल जाणुन घ्यायला ? कहर आहे. अहो जगातल्या कोणत्याच एका व्यक्तिमत्वाबाबत मला इतके प्रश्नही पडत नाहित :(

आत्मशून्य Mon, 04/28/2014 - 04:25
लेख आवडला ' मनाचे व्यायामहि फार सुरेख आहेत. अतिशय धन्यवाद, लेख इथे आणल्याबद्दल.

पैसा Mon, 04/28/2014 - 13:14
सकारात्मक विचार करणारा लेख आवडला. मात्र ऑनलाईन प्रश्नावल्या फार काही काम करतात असं वाटत नाही. त्यामुळे त्या साईटवरचं ते सोडून बाकी वाचायला हरकत नाही.

प्रकाश घाटपांडे Mon, 04/28/2014 - 19:35
मला बर्‍याचदा अशा प्रकारचे लेखन हे शब्दांचे बुड्बुडे वाटतात. सीबीटी किंवा रॅशनल इमोटिव्ह थेरपी मधे पण अशा प्रकारच्या शाब्दिक कसरती असतात. अर्थात हे माझे आकलन आहे. सर्वांनाच तसे वाटत असेल असे नव्हे.

शुचि Mon, 04/28/2014 - 19:40
यात जो वेल बिइंग ( मराठी प्रतिशब्द कल्याण कसा वाटतो ? पण याला थोडा धार्मीक टच येतो व थोडा विचीत्र भासतो कृपया एखादा अचुक मराठी शब्द सुचवावा तो पर्यंत वेल बिइंग च वापरतो).
वेल बिइंग = निरामयता?

आयुर्हित Wed, 04/30/2014 - 00:50
वेल बिइंग चा मराठी अर्थ आहे "स्वस्थ" (स्व+स्थ) म्हणजेच जो नेहमी आपल्या जागी स्थायी(present)असतो, किंवा ज्याच्या चित्तवृत्ती स्थिर असतात!

संजय क्षीरसागर Wed, 04/30/2014 - 01:30
आणि मजा म्हणजे स्वास्थ्य ही स्थिती आहे, प्रोसेस नाही. त्यामुळे स्वास्थ्य हे कोणत्याही प्रोसेसनं गवसू शकत नाही!

आत्मशून्य Wed, 04/30/2014 - 01:36
मजा म्हणजे स्वास्थ्य ही स्थिती आहे, प्रोसेस नाही. त्यामुळे स्वास्थ्य हे कोणत्याही प्रोसेसनं गवसू शकत नाही
म्हणजे तुम्हाला असे म्हणायचे आहे काय प्रोसेस अन स्थिती या दोन वेगवेगळ्या गोष्टी आहेत. व एक प्रोसेस नेहमी दुसर्‍या प्रोसेसलाच जन्म देउ शकते स्थितीला नाही ?

शुचि Mon, 04/28/2014 - 19:46
इतका वेळ हा लेख शोधत बसले होते
- In recent years, however, our obsession with positive aspects of thought and behavior may have been taken to far, especially since the hijacking of positive psychology by the self-help movement. _____________________________ मला स्वतःला फेसबुकवरती जो सकारत्मकतेचा मारा होतो ना तो अतिशय निर्बुद्ध अन भाबडा अन ओ येणारा वाटतो.

मारवा Mon, 04/28/2014 - 22:33
घाटपांडे जी सेल्फ हेल्प पुस्तकांचा मोठ्या प्रमाणात सुकाळ झाल्याने तुम्हाला कदाचित असे शाब्दीक बुडबुडे वाटत असतील. त्याच प्रकारच साहीत्य मोठ्या प्रमाणावर सर्वत्र आढळल्याने अशी धारणा होणे साहजिकच आहे त्यात काही गैर नाही. पण एक वेगळेपणा असा आहे की यातील प्युअर सायकॉलॉजिकल सायंटीफीक रीसर्च बेस्ड जे साहीत्य आहे ते असे नसते त्यात फार मोठे दावे ही केले जात नाहीत. हा जो मार्टीन सेलींगमन विषयी वर आलेले आहे त्यांच लर्न्ड ऑप्टीमीझम हे पुस्तक आपण जरुर वाचावे त्यांने उंदरावर अनेक प्रयोग केलेले आहेत. सर्व्हे केलेले आहेत, मेट लाइफ या इन्स्युरन्स कंपनी च्या सेल्समन वर ही मोठे काम करुन अनेक हजारो पानांचा भरभक्कम विदा पुरावे शास्त्रीय रीतीने गोळा केलेले आहेत. एखाद्या ने नुसतेच काहीतरी फेकणे आणि एखाद्याने अनेक वर्षांच्या शास्त्रीय संशोधनातुन निष्कर्ष काढणे यातील फरक तर उघड आहे. एक रॅशनल अप्रोच म्हणुन संशोधनाधिष्ठीत निष्कर्षांना अधिक गंभिरतेने घेण्यास हरकत नसावी, बाकी प्रत्येक शास्त्रीय संशोधनाला ही अखेर मर्यादा परत आहेच. असणारच कारण सायन्स इज अ जर्नी नॉट अ डेस्टीनेशन

शुचि Mon, 04/28/2014 - 23:19
सर्व्हे दिला - Your Top Strength Modesty and humility You do not seek the spotlight, preferring to let your accomplishments speak for themselves. You do not regard yourself as special, and others recognize and value your modesty. Your Second Strength Zest, enthusiasm, and energy Regardless of what you do, you approach it with excitement and energy. You never do anything halfway or halfheartedly. For you, life is an adventure. Your Third Strength Citizenship, teamwork, and loyalty You excel as a member of a group. You are a loyal and dedicated teammate, you always do your share, and you work hard for the success of your group. Your Fourth Strength Honesty, authenticity, and genuineness You are an honest person, not only by speaking the truth but by living your life in a genuine and authentic way. You are down to earth and without pretense; you are a "real" person. Your Fifth Strength Capacity to love and be loved You value close relations with others, in particular those in which sharing and caring are reciprocated. The people to whom you feel most close are the same people who feel most close to you. Strength#6 Industry, diligence, and perseverance You work hard to finish what you start. No matter the project, you "get it out the door" in timely fashion. You do not get distracted when you work, and you take satisfaction in completing tasks. Strength#7 Fairness, equity, and justice Treating all people fairly is one of your abiding principles. You do not let your personal feelings bias your decisions about other people. You give everyone a chance. Strength#8 Hope, optimism, and future-mindedness You expect the best in the future, and you work to achieve it. You believe that the future is something that you can control. Strength#9 Social intelligence You are aware of the motives and feelings of other people. You know what to do to fit in to different social situations, and you know what to do to put others at ease. Strength#10 Spirituality, sense of purpose, and faith You have strong and coherent beliefs about the higher purpose and meaning of the universe. You know where you fit in the larger scheme. Your beliefs shape your actions and are a source of comfort to you. Strength#11 Creativity, ingenuity, and originality Thinking of new ways to do things is a crucial part of who you are. You are never content with doing something the conventional way if a better way is possible. Strength#12 Appreciation of beauty and excellence You notice and appreciate beauty, excellence, and/or skilled performance in all domains of life, from nature to art to mathematics to science to everyday experience. Strength#13 Curiosity and interest in the world You are curious about everything. You are always asking questions, and you find all subjects and topics fascinating. You like exploration and discovery. Strength#14 Love of learning You love learning new things, whether in a class or on your own. You have always loved school, reading, and museums-anywhere and everywhere there is an opportunity to learn. Strength#15 Bravery and valor You are a courageous person who does not shrink from threat, challenge, difficulty, or pain. You speak up for what is right even if there is opposition. You act on your convictions. Strength#16 Kindness and generosity You are kind and generous to others, and you are never too busy to do a favor. You enjoy doing good deeds for others, even if you do not know them well. Strength#17 Caution, prudence, and discretion You are a careful person, and your choices are consistently prudent ones. You do not say or do things that you might later regret. Strength#18 Gratitude You are aware of the good things that happen to you, and you never take them for granted. Your friends and family members know that you are a grateful person because you always take the time to express your thanks. Strength#19 Judgment, critical thinking, and open-mindedness Thinking things through and examining them from all sides are important aspects of who you are. You do not jump to conclusions, and you rely only on solid evidence to make your decisions. You are able to change your mind. Strength#20 Leadership You excel at the tasks of leadership: encouraging a group to get things done and preserving harmony within the group by making everyone feel included. You do a good job organizing activities and seeing that they happen. Strength#21 Forgiveness and mercy You forgive those who have done you wrong. You always give people a second chance. Your guiding principle is mercy and not revenge. Strength#22 Perspective (wisdom) Although you may not think of yourself as wise, your friends hold this view of you. They value your perspective on matters and turn to you for advice. You have a way of looking at the world that makes sense to others and to yourself. Strength#23 Humor and playfulness You like to laugh and tease. Bringing smiles to other people is important to you. You try to see the light side of all situations. Strength#24 Self-control and self-regulation You self-consciously regulate what you feel and what you do. You are a disciplined person. You are in control of your appetites and your emotions, not vice versa. _____________________ ब्रेव्ह वगैरे चूकीचे आले आहे. सर्व्हे खास वाटला नाही. ऑनेस्टी पहीली स्ट्रेन्थ यायला पाहीजे होती अन दुसरी प्रेम करण्याची अन रिसीव्ह करण्याची क्षमता. का माहीत नाही पण स्वतःला ओळखण्यात अन या सर्व्हेच्या नीरीक्षणात गॅप आहे :(

आत्मशून्य Tue, 04/29/2014 - 06:44
खरे तर इतके प्रश्नांची उत्तरे नाडी पट्टिसाठी सुधा द्यावी लागत नाहित. लेख आवडला पण तिथेच गोंधळ झाला जेंव्हा नुसता सर्वे करायला रेजुस्ट्रेशन करावयाला भाग पाडले. मार्केटिंग आहे नुसतं साइट्चे. आता रिजल्ट नाही पटला तर सदस्यत्व कोण रद्द करणार ?

मारवा Tue, 04/29/2014 - 08:29
शुचि तुम्ही सर्व प्रश्नांची उत्तरे देउन हे जाणुन घेण्याचा प्रयत्न केला हीच मुळात चांगली सुरुबात आहे. त्यातला काही भागाशी असहमत असाल तर तेवढा सोडुन द्या की जितक्या प्रमाणात पटलय त्याचा आनंद घ्या आणि त्या स्टेंथ्स वाढवा. आणि निकालात ते एकुण टॉप अधिक इतर ५ अशा एकुण ६ स्ट्रेंथ्स देत असतात (एकुण २४ पैकी हे महत्वाचे) तर टॉप सोडुन बाकी ५ या समान च पातळीवर गृहीत धरलेल्या आहेत सोयीसाठी १ ते ५ क्रमांक आहेत इतकेच त्यामुळे तुलना टॉप व इतर ५ समान अशी आहे त्या पाच समान मध्ये तुलने ची गरज नाही

संजय क्षीरसागर Tue, 04/29/2014 - 11:07
विधायक मनोदशा (PMA) या विषयावर वर अनेक पाश्चात्य मनोतज्ञ श्रीमंत झालेत. Wayne Dyer पासून ते I am OK you are OK (Thomas Harris) ते The Power of Positive Thinking (Norman Peale) आणि आपल्याकडचे सध्याचे Happy Thoughts (Tej Gyan Foundation) सगळे एकाच माळेचे मणी आहेत. सर्वांच्या विचारसरणीत एकच खोट आहे, ती म्हणजे, एक विचार दुसर्‍या विचाराला बरोबर घेऊन येतो, या मनाच्या फंडामेंटल गोष्टीचा विसर. थोडक्यात Positivity, Negativity ला बरोबर घेऊन येते; कुणीही सदासर्वकाळ पॉजिटिव राहू शकत नाही कारण त्यानं नेगटिवीटी दडपलेली असते. त्यामुळे तुम्ही वर्णन केलेल्या विचारसरणीचा फायदा काही काळ होऊ शकेल पण ते कायमचे उत्तर नाही. याचं कारण देखिल वास्तविक आहे, जीवनात यश आणि अपयश दोन्ही आहे. नुसत्या यशाकडे पाहून किंवा त्याच्या सतत स्मरणानं अपयशाचे विचार फक्त दडपले जातात आणि एखाद्या बेसावध क्षणी उसळी मारुन ते तुम्हाला ओवरटेक करतात. अशा वेळी पुन्हा काही तरी यशस्वी घडेपर्यंत मनोदशा विधायक होत नाही. आणि हे सत्र अव्याहत चालू राहातं. मनाच्या एका भागानं दुसर्‍यावर मात होत नाही. मन हे ध्वनीरुप आहे. त्यामुळे मोठ्या आवाजनं लहान आवाज दबला असं वाटलं तरी शांतता लाभत नाही. आणि शांतता हे साध्य आहे; यशापयश गौण आहे. यशापयश तुमच्या हातात नाही, ते परिस्थितीजन्य आहे पण शांतता तुमचा मूळ स्वभाव आहे. अपयशात (किंवा बिकट प्रसंगात) तुम्ही शांत राहू शकण्याची कला साधलीत तर जीवन आनंदाचं होतं. टू बी इग्झॅक्ट, शांत चित्तदशेचा परिणाम विधायक मानसिकता आहे. विधायक मानसिकतेचा परिणाम म्हणून शांत चित्तदशा गवसत नाही. याचं कारण समहाऊ, तुम्ही नेगटिवीटी दडपलेली असते; ती केंव्हा वर येईल याची शाश्वती नसते. या दडपलेल्या मानसिकतेची तुम्हालाही जाणीव असते, आणि नेमकी तीच आंतरिक अस्वास्थ्य कायम ठेवते.

प्यारे१ Tue, 04/29/2014 - 14:18
>>> टू बी इग्झॅक्ट, शांत चित्तदशेचा परिणाम विधायक मानसिकता आहे. विधायक मानसिकतेचा परिणाम म्हणून शांत चित्तदशा गवसत नाही. शांत चित्तदशा कशी प्राप्त होते? ती जर असतेच तर मग बाकीचे गोंधळ का? ते कसे आवरणार? विधायक मानसिकता जाणीवपूर्वक अवलंबली तर चित्त शांत व्हायला मदत होत नाही का?

गुल-फिशानी Tue, 04/29/2014 - 16:35
१ आपण जर मार्टीन सेलींगमन चे लर्न्ड ऑप्टीमिझम वाचले तर त्यात फ्लेक्सीबल ऑप्टीमीझम नावाचे एक पुर्ण स्वतंत्र मोठे प्रकरण च दिलेले आहे. ज्यात माणुस कायम पॉझीटीव्ह राहु शकत नाही या वास्तवाचा पुर्ण स्वीकार आहे तसेच नकारात्मक व्यक्तीचे वास्तव परीस्थीतीचे आकलन अधिक अचुक असु शकते (तुलनेने केवळ पॉझीटीव्ह विचार करणारया व्यक्त्तीच्या) या तथ्याचा ही स्वीकार आहे. आणि म्हणुन च ऑप्टीमिझम रीजीड नसुन फ्लेक्सीबल कसा ठेवणे योग्य आहे व त्यासाठी काय अप्रोच असला पाहीजे याचा अगदी सखोल असा मुळातुनच केवळ वाचण्या सारखा रीसर्च मांडलेला आहे. व अत्यंत वास्तववादी असे मार्गदर्शन ही आहे. २ सप्रेशन वा दमन केल्याने कुठलीही वृत्ती कधीही पुर्णपणे संपत नाही, सप्रेशन चे दुष्परीणाम काय आहेत याचे पुर्ण भान फ्रॉइड च्या अभ्यास परंपरेत ने च सुरुवात करणारया या ब्रॅचला अर्थातच आहे. कीमान आधुनिक मानसशास्त्राला हा भाग फारच बेसीक आहे. ३ कंसीडरींग ऑल अबोव्ह पॉसीबीलीटीज अ‍ॅन्ड फॅक्टर्स पॉझीटीव्ह सायकॉलॉजी या नव्या शाखेने एक प्रयास अतिशय वास्तव पायावर आधारित आणि संशोधनातुन्/प्रयोगातुन/विश्लेषणातुन आधुनिक अभ्यास तंत्रे वापरुन केलेला आहे की ज्या योगे माणसाच्या विधायक बाजु वर लक्ष केंद्रीत करुन त्याच्या क्षमतांचा विकास करुन त्याने विकास कसा साधता येईल हा हेतु आहे. त्या सर्व मंथनातुन वर जसे दोन एक्सरसायजेस दिलेले आहेत तसे मेहनतीने बनविलेले आहेत. ४ आता या सायन्स चा अंगिकार करावा की नाही हा ज्याचा त्याचा प्रश्न आहे. उदा. माझी दातांची काही समस्या आहे तर माझ्या पुढे दोन पर्याय असतात एक मी व्यवस्थित शास्त्र शाखा आहे अशी जी डेन्ट्रीस्टी तीचा अभ्यास केलेल्या डेन्टीस्ट कडुन उपचार घ्यावेत का तर त्याच्या मागे एक शास्त्रीय संशोधन केलेल्या अनेकांच काम उभ आहे. त्याने त्याच रीतसर प्रशिक्षण घेतलेल आहे त्याच्याक्डे विदा आहे त्याच्याक्डे लॉजिक आहे. दुसर मी कुणा गावठी वैदु कडे ही जाउ शकतो ज्याच्या कडे कुठलही शास्त्र संशोधन विदा याच पाठबळ नाही. ५ तुम्ही वर जी उदाहरणे दिलेली आहेत त्यातले सर्व सेल्फ हेल्प वाले आहेत. त्यात आणि रीसर्च मध्ये वर मारवा यांनी म्हटल्या प्रमाणे तुलना केवळ अशक्य च आहे मार्टीन आणि कंपनी रीसर्च बेस्ड आहे यातच सर्व आल. ६ आता प्रत्येक शास्त्राची असते तशी मर्यादा अर्थातच पॉझीटीव्ह सायकॉलॉजी ला वर म्हटल्याप्रमाणे असु शकते पण तो दुसरा भाग झाला म्हणजे सर्वात चांगल उदाहरण अ‍ॅलोपॅथी च घ्या आजही तीच्या कडे अनेक रोगांवर पुर्ण इलाज नाही वा परंतु आजपर्यंत जे संशोधनाने उपलब्ध आहे ते बेस्ट आहे. म्हणुन वैदु कडुन उपचार घेण योग्य आहे असे होत नाही. कारण कुठल्याही चांगल्या शास्त्राप्रमाणे संशोधन ही एक अखंड चालणारी प्रक्रीया आहे. ७ वरील सर्व पॉझीटीव्ह सायकॉलॉजी त काम करणारे व्यावसायिक च आहेत ते उघड सत्य आहे आपण केलेल्या चांगल्या मेहनतीने केलेल्या कामाचे पैसे घेण्यात श्रीमंत होण्यात काहीच गैर मला तरी वाटत नाही.

गुल-फिशानी Tue, 04/29/2014 - 16:35
१ आपण जर मार्टीन सेलींगमन चे लर्न्ड ऑप्टीमिझम वाचले तर त्यात फ्लेक्सीबल ऑप्टीमीझम नावाचे एक पुर्ण स्वतंत्र मोठे प्रकरण च दिलेले आहे. ज्यात माणुस कायम पॉझीटीव्ह राहु शकत नाही या वास्तवाचा पुर्ण स्वीकार आहे तसेच नकारात्मक व्यक्तीचे वास्तव परीस्थीतीचे आकलन अधिक अचुक असु शकते (तुलनेने केवळ पॉझीटीव्ह विचार करणारया व्यक्त्तीच्या) या तथ्याचा ही स्वीकार आहे. आणि म्हणुन च ऑप्टीमिझम रीजीड नसुन फ्लेक्सीबल कसा ठेवणे योग्य आहे व त्यासाठी काय अप्रोच असला पाहीजे याचा अगदी सखोल असा मुळातुनच केवळ वाचण्या सारखा रीसर्च मांडलेला आहे. व अत्यंत वास्तववादी असे मार्गदर्शन ही आहे. २ सप्रेशन वा दमन केल्याने कुठलीही वृत्ती कधीही पुर्णपणे संपत नाही, सप्रेशन चे दुष्परीणाम काय आहेत याचे पुर्ण भान फ्रॉइड च्या अभ्यास परंपरेत ने च सुरुवात करणारया या ब्रॅचला अर्थातच आहे. कीमान आधुनिक मानसशास्त्राला हा भाग फारच बेसीक आहे. ३ कंसीडरींग ऑल अबोव्ह पॉसीबीलीटीज अ‍ॅन्ड फॅक्टर्स पॉझीटीव्ह सायकॉलॉजी या नव्या शाखेने एक प्रयास अतिशय वास्तव पायावर आधारित आणि संशोधनातुन्/प्रयोगातुन/विश्लेषणातुन आधुनिक अभ्यास तंत्रे वापरुन केलेला आहे की ज्या योगे माणसाच्या विधायक बाजु वर लक्ष केंद्रीत करुन त्याच्या क्षमतांचा विकास करुन त्याने विकास कसा साधता येईल हा हेतु आहे. त्या सर्व मंथनातुन वर जसे दोन एक्सरसायजेस दिलेले आहेत तसे मेहनतीने बनविलेले आहेत. ४ आता या सायन्स चा अंगिकार करावा की नाही हा ज्याचा त्याचा प्रश्न आहे. उदा. माझी दातांची काही समस्या आहे तर माझ्या पुढे दोन पर्याय असतात एक मी व्यवस्थित शास्त्र शाखा आहे अशी जी डेन्ट्रीस्टी तीचा अभ्यास केलेल्या डेन्टीस्ट कडुन उपचार घ्यावेत का तर त्याच्या मागे एक शास्त्रीय संशोधन केलेल्या अनेकांच काम उभ आहे. त्याने त्याच रीतसर प्रशिक्षण घेतलेल आहे त्याच्याक्डे विदा आहे त्याच्याक्डे लॉजिक आहे. दुसर मी कुणा गावठी वैदु कडे ही जाउ शकतो ज्याच्या कडे कुठलही शास्त्र संशोधन विदा याच पाठबळ नाही. ५ तुम्ही वर जी उदाहरणे दिलेली आहेत त्यातले सर्व सेल्फ हेल्प वाले आहेत. त्यात आणि रीसर्च मध्ये वर मारवा यांनी म्हटल्या प्रमाणे तुलना केवळ अशक्य च आहे मार्टीन आणि कंपनी रीसर्च बेस्ड आहे यातच सर्व आल. ६ आता प्रत्येक शास्त्राची असते तशी मर्यादा अर्थातच पॉझीटीव्ह सायकॉलॉजी ला वर म्हटल्याप्रमाणे असु शकते पण तो दुसरा भाग झाला म्हणजे सर्वात चांगल उदाहरण अ‍ॅलोपॅथी च घ्या आजही तीच्या कडे अनेक रोगांवर पुर्ण इलाज नाही वा परंतु आजपर्यंत जे संशोधनाने उपलब्ध आहे ते बेस्ट आहे. म्हणुन वैदु कडुन उपचार घेण योग्य आहे असे होत नाही. कारण कुठल्याही चांगल्या शास्त्राप्रमाणे संशोधन ही एक अखंड चालणारी प्रक्रीया आहे. ७ वरील सर्व पॉझीटीव्ह सायकॉलॉजी त काम करणारे व्यावसायिक च आहेत ते उघड सत्य आहे आपण केलेल्या चांगल्या मेहनतीने केलेल्या कामाचे पैसे घेण्यात श्रीमंत होण्यात काहीच गैर मला तरी वाटत नाही.

शुचि Tue, 04/29/2014 - 21:53
होय माझा रोख सेल्फ हेल्प च्या फुटलेल्या काँग्रेस गवती, पेवाकडेच होता. आपला पहीला मुद्दा रोचक वाटतो आहे. माहीतीबद्दल धन्यवाद.

संजय क्षीरसागर Wed, 04/30/2014 - 00:43
कारण फार पूर्वी मी हे प्रयोग करुन पाहिले आहेत. इट इज अ विशियस सर्कल. जस्ट टू रिमेन पॉजिटीव इज इटसेल्फ अ‍ॅन एफर्ट. `फ्लेक्सीबल ऑप्टीमीझम' म्हणजे नक्की काय? आयदर यू आर पॉजिटीव ऑर नेगटीव. वन मे बी न्यूट्रल बट दॅट इज नॉट एक्स्पेक्टेड इन द प्रोसेस. सप्रेशननं प्रश्न सुटत नाहीत म्हटल्यावर या प्रोसेसमधे नेगटीविटी कशी हँडल केली जाते? तुम्ही दोन प्रक्रिया वर्णन केल्यात; एक : व्हॉट वेंट वेल, आणि दोन : रायटींग अ ग्रॅटीट्युड लेटर माझ्या आकलनानुसार वॉट वेंट वेल लिहीतांना वॉट वेंट राँग दडपावं लागतं कारण इट इज इंपॉसिबल दॅट नथींग वेंट राँग इन द डे. त्याचप्रमाणे ग्रॅटिट्यूड लेटर लिहीतांना आपसूकच जे लोक आपण केलेलं विसरुन वागले त्यांची आठवण येते. इट इज जस्ट द अदर साइड ऑफ द कॉइन. वॉट टू डू विथ दॅट? कुणाचा तरी हिशेब चुकवावा असं मनात राहातं, त्याचं काय करणार? तुम्ही आनंदात असाल (आणि या लेखावरनं तरी सध्या तसं दिसतायं), तर माझे विचार बाजूला ठेवून आणि तुमची प्रोसेस चालू ठेवा. कालांतरानं जर तुम्हाला प्रोसेस उपयोगी वाटेनाशी झाली तर माझं लेखन कामी येईल. आनंद हा कोणत्याही गोष्टीचं कारण नाही. त्यामुळे जेंव्हा आपण आनंदात असतो तेंव्हा त्याची कारणमिमांसा न करणं श्रेयस ठरतं. आनंद ही निष्कारण अवस्था आहे. थिंग्ज मे गो राइट ऑर राँग दॅट इज नॉट द इश्यू बिकॉज ब्लिस इज नॉट अ‍ॅन आऊट कम ऑफ इवेंट्स. इट इज नॉट अ कॉज-इफेक्ट फिनॉमिना, इट इज सिंप्ली देअर. विधायक विचार करुन आनंद होत नाही, आनंदात असणार्‍या व्यक्तीचे विचार विधायक असतात. आणि एक गोष्ट, कृतज्ञता हा आनंदी व्यक्तीचा स्थायी भाव आहे. ही फिल्स ग्रॅटिट्यूड नॉट बिकॉज समथिंग हॅज गॉन द वे ही थिंक्स गुड, इट इज बिकॉज ही इज ब्लिसफुल. साधं जीवंत असणं ही गोष्ट देखिल आनंदी व्यक्तीसाठी कृतज्ञ असायला पुरेशी आहे.

गुल-फिशानी Wed, 04/30/2014 - 09:53
मी जेव्हा पहील्यांदा ग्रॅटीट्युड लेटर रायटींग साठी बसलो आणि विचार करु लागलो तेव्हा मला सुरुवातीला वाटल की अरे कोण असेल इतक की ज्याच्यावीषयी मला इतक ग्रेटफुल वाटेल ? पण जस जसा विचार करु लागलो तस तस मन भरुन आलं. की कीती तरी माणसं मला आठवु लागली ज्यांना कीत्येक वर्षापासुन संपर्क ही नव्हता आणि त्यांनी काय काय आनंद मला दिला काय सपोर्ट केला अडचणीच्या काळात, काय शिकवलं एक ना अनेक प्रसंग डोळ्यासमोर तरळु लागले. जस जस एक एक करुन लिहीत गेलो तर मला जे काय वाटल म्हणजे जे बर वाटल तितक बर कधीच वाटल नव्हत इट वॉज परहॅप्स द ग्रेटेस्ट पॉझिटीव्ह इमोशन आय एव्हर फेल्ट इन माय लाइफ. मोअर दॅन दॅट एक अतिशय निष्कारण संताप मनात गोळा झालेला होता ज्या काळात मी खरोखर फारच निगेटीव्ह बनलेलो होतो व कुणाशीही निष्कारण आरग्युमेंट्स मधे अडकत होतो, त्या काळात नेमक फार गरज होती अशा काळात मनाला एक फार खोलवर अशी सांत्वना आणि प्रेरणा मिळाली. हा दृस्ष्टीकोणातला अनुभवातला बदल फार उपयोगी पडला प्रॉब्लेम सर्व सुटले अस नाही पण त्यांना फेस करण्याची स्ट्रेंथ स्वतःमध्ये मिळाली. आनंद झाला मात्र आध्यात्मिक ब्लिस वगैरे सारखा काही अदभुत नाही वा अगदी संत वगैरे झालो असही नाही. पण सकारात्मक बदल आसपासच्यांना ठळक जाणवण्याइतका झाला. मुळात मला स्वतःला फार फायदा झाला व हा नविन अ-धार्मीक असा पर्याय आवडला भावला म्हणुन तो शेअर केला इतकचं महत्वाच म्हणजे देअर इज नथिंग टु बी अ‍ॅग्रेसीव्ह अबाउट इट मला जे आवडल ते शेअर केल इतकचं आणि ही एक्सरसायजेस तुम्हाला एक काँक्रीट अ‍ॅक्शन देतात टु डु समथींग टु चेंज युवरसेल्फ पॉझीटीव्हली म्हणुन आवडली. व एकुण विचारसरणी त्यातील शास्त्रीयतेने पटली. शक्य झाले तर मला स्वतःला अशा एखाद्या क्षेत्रात रीसर्च करायला रीतसर शिक्षण घ्यायला आवडेल इतकच

संजय क्षीरसागर Wed, 04/30/2014 - 10:27
आय विल टेक यू टु अ हायर डायमेंशन. कधी सुट्टीच्या दिवशी भल्या पाहाटे जाग आल्यावर, शांतपणे पाठ टेकून तुमच्या बाल्कनीत किंवा टेरेसवर (आकाशाशी संपर्क येईल असे) स्वस्थ बसा. कोणतीही प्रक्रिया करण्याची काहीही आवश्यकता नाही. एखाद्या कमालीच्या स्वास्थ्यपूर्ण चित्तदशेत तुमच्या लक्षात येईल, आपला श्वास चालू आहे हीच किती अनाकलनीय आणि गूढ घटना आहे. अस्तित्त्वावर आपण कोणताही उपकार केला नसतांना जीवंत आहोत. द एग्झिस्टन्स इज किपींग द ब्रेथ गोईंग आणि आपल्याला याची साधी जाणीव देखिल नाही. कधी दखल घेतलीच तर तीही अत्यंत पुसटशी आणि क्षणकाला पुरती होती. वी वेर मिसींग द वेरी बेसिक फॅक्ट ऑफ लाईफ. यू विल बिकम ग्रेटफुल टू द होल एग्झिस्टन्स, अँड रिमेन सो ऑल द टाईम... फॉर द रेस्ट ऑफ योर लाईफ. मी देखिल अहमिकेनं विरोधी भूमिका मांडत नाहीये. पाश्चात्य विचरसरणी एका ठराविक मर्यादेपलिकडे उपयोगी होत नाही हे सांगण्याचा प्रयत्न करतोयं.

गुल-फिशानी Wed, 04/30/2014 - 12:39
यू विल बिकम ग्रेटफुल टू द होल एग्झिस्टन्स, अँड रिमेन सो ऑल द टाईम... फॉर द रेस्ट ऑफ योर लाईफ.

गुल-फिशानी Wed, 04/30/2014 - 12:49
मात्र एखादा जो कोणी असा अनुभव करत असेल तर ते कीती सुंदर असेल याच्या कल्पनेनेही रोमांचीत झालो. पण प्रत्यक्षात मात्र मी ज्या पातळी वर आहे त्याच्याशी इमानदारी बाळगतो. आणि असा काही अदभुत अनुभव मला कधी येइल का ? या विषयी शंकाच आहे. (कारण घडण बरीच अश्रद्द अशी आहे) तुम्हाला आला असेल तर तुमच्या बाबतीत असे म्हणावे लागेल की यु आर रीअली फॉरच्युनेट टु हॅव सच अ‍ॅन अमेझिंगली इम्पॉसीबल एक्सपेरीयन्स व्हेअर वन बिकम्स ग्रेटफुल टु द व्होल एकसीस्टंन्स!

संजय क्षीरसागर Wed, 04/30/2014 - 13:38
पण यात भाग्यशाली असण्याचा प्रश्न नसावा. अस्तित्त्वाशी समरुपता ही आता, या क्षणी, आपण आहोत तिथे आणि आहोत त्या स्थितीत, वास्तविकता आहे. खरं तर अस्तित्त्वापासनं आपण वेगळे होऊच शकत नाही. कधी प्रयत्न करुन पाहा, सोपं आहे आणि एकदा उलगडा झाला, अनुभव आला, की मग तो पुसला जाण्याची शक्यताच नाही.

आत्मशून्य Tue, 04/29/2014 - 17:47
विवेक कशाला म्हणावे व तो वाढिस कसा लागावा यावर शास्त्रीय संशोधन कोणी केलय का ? प्रत्येक गोष्ट विवेकाच्या कसोटीवर घासून बघा तुम्हा स्वत: व इतरांच्या सर्व सकारात्मक नकारात्मक गोष्टीचा आलेख मिळेल तो सुधा प्रश्नमंजूषा न छापता. आणी एकदा खिशात असा गोळा झालेला डाटा व मनात विवेक जमा असेल की मग जग तुमचेच.

शुचि Tue, 04/29/2014 - 17:51
मला वाटते ते मूल्याधारित शिक्षणाच्या अंतर्गत यावे. पण असे शिक्षण जीवनात आई-बापाव्यतीरीक्त कुठे मिळते ते माहीत नाही.

आत्मशून्य Tue, 04/29/2014 - 18:26
पण अनेक जन्मजात बंडखोरही आश्चर्य वाटावे असा विवेक बाळगुन निर्णय घेताना पाहिले आहेत म्हणून मी तो मोह टाळला.

आत्मशून्य Mon, 04/28/2014 - 04:17
ते सुधा मी माझ्याबद्दल जाणुन घ्यायला ? कहर आहे. अहो जगातल्या कोणत्याच एका व्यक्तिमत्वाबाबत मला इतके प्रश्नही पडत नाहित :(

आत्मशून्य Mon, 04/28/2014 - 04:25
लेख आवडला ' मनाचे व्यायामहि फार सुरेख आहेत. अतिशय धन्यवाद, लेख इथे आणल्याबद्दल.

पैसा Mon, 04/28/2014 - 13:14
सकारात्मक विचार करणारा लेख आवडला. मात्र ऑनलाईन प्रश्नावल्या फार काही काम करतात असं वाटत नाही. त्यामुळे त्या साईटवरचं ते सोडून बाकी वाचायला हरकत नाही.

प्रकाश घाटपांडे Mon, 04/28/2014 - 19:35
मला बर्‍याचदा अशा प्रकारचे लेखन हे शब्दांचे बुड्बुडे वाटतात. सीबीटी किंवा रॅशनल इमोटिव्ह थेरपी मधे पण अशा प्रकारच्या शाब्दिक कसरती असतात. अर्थात हे माझे आकलन आहे. सर्वांनाच तसे वाटत असेल असे नव्हे.

शुचि Mon, 04/28/2014 - 19:40
यात जो वेल बिइंग ( मराठी प्रतिशब्द कल्याण कसा वाटतो ? पण याला थोडा धार्मीक टच येतो व थोडा विचीत्र भासतो कृपया एखादा अचुक मराठी शब्द सुचवावा तो पर्यंत वेल बिइंग च वापरतो).
वेल बिइंग = निरामयता?

आयुर्हित Wed, 04/30/2014 - 00:50
वेल बिइंग चा मराठी अर्थ आहे "स्वस्थ" (स्व+स्थ) म्हणजेच जो नेहमी आपल्या जागी स्थायी(present)असतो, किंवा ज्याच्या चित्तवृत्ती स्थिर असतात!

संजय क्षीरसागर Wed, 04/30/2014 - 01:30
आणि मजा म्हणजे स्वास्थ्य ही स्थिती आहे, प्रोसेस नाही. त्यामुळे स्वास्थ्य हे कोणत्याही प्रोसेसनं गवसू शकत नाही!

आत्मशून्य Wed, 04/30/2014 - 01:36
मजा म्हणजे स्वास्थ्य ही स्थिती आहे, प्रोसेस नाही. त्यामुळे स्वास्थ्य हे कोणत्याही प्रोसेसनं गवसू शकत नाही
म्हणजे तुम्हाला असे म्हणायचे आहे काय प्रोसेस अन स्थिती या दोन वेगवेगळ्या गोष्टी आहेत. व एक प्रोसेस नेहमी दुसर्‍या प्रोसेसलाच जन्म देउ शकते स्थितीला नाही ?

शुचि Mon, 04/28/2014 - 19:46
इतका वेळ हा लेख शोधत बसले होते
- In recent years, however, our obsession with positive aspects of thought and behavior may have been taken to far, especially since the hijacking of positive psychology by the self-help movement. _____________________________ मला स्वतःला फेसबुकवरती जो सकारत्मकतेचा मारा होतो ना तो अतिशय निर्बुद्ध अन भाबडा अन ओ येणारा वाटतो.

मारवा Mon, 04/28/2014 - 22:33
घाटपांडे जी सेल्फ हेल्प पुस्तकांचा मोठ्या प्रमाणात सुकाळ झाल्याने तुम्हाला कदाचित असे शाब्दीक बुडबुडे वाटत असतील. त्याच प्रकारच साहीत्य मोठ्या प्रमाणावर सर्वत्र आढळल्याने अशी धारणा होणे साहजिकच आहे त्यात काही गैर नाही. पण एक वेगळेपणा असा आहे की यातील प्युअर सायकॉलॉजिकल सायंटीफीक रीसर्च बेस्ड जे साहीत्य आहे ते असे नसते त्यात फार मोठे दावे ही केले जात नाहीत. हा जो मार्टीन सेलींगमन विषयी वर आलेले आहे त्यांच लर्न्ड ऑप्टीमीझम हे पुस्तक आपण जरुर वाचावे त्यांने उंदरावर अनेक प्रयोग केलेले आहेत. सर्व्हे केलेले आहेत, मेट लाइफ या इन्स्युरन्स कंपनी च्या सेल्समन वर ही मोठे काम करुन अनेक हजारो पानांचा भरभक्कम विदा पुरावे शास्त्रीय रीतीने गोळा केलेले आहेत. एखाद्या ने नुसतेच काहीतरी फेकणे आणि एखाद्याने अनेक वर्षांच्या शास्त्रीय संशोधनातुन निष्कर्ष काढणे यातील फरक तर उघड आहे. एक रॅशनल अप्रोच म्हणुन संशोधनाधिष्ठीत निष्कर्षांना अधिक गंभिरतेने घेण्यास हरकत नसावी, बाकी प्रत्येक शास्त्रीय संशोधनाला ही अखेर मर्यादा परत आहेच. असणारच कारण सायन्स इज अ जर्नी नॉट अ डेस्टीनेशन

शुचि Mon, 04/28/2014 - 23:19
सर्व्हे दिला - Your Top Strength Modesty and humility You do not seek the spotlight, preferring to let your accomplishments speak for themselves. You do not regard yourself as special, and others recognize and value your modesty. Your Second Strength Zest, enthusiasm, and energy Regardless of what you do, you approach it with excitement and energy. You never do anything halfway or halfheartedly. For you, life is an adventure. Your Third Strength Citizenship, teamwork, and loyalty You excel as a member of a group. You are a loyal and dedicated teammate, you always do your share, and you work hard for the success of your group. Your Fourth Strength Honesty, authenticity, and genuineness You are an honest person, not only by speaking the truth but by living your life in a genuine and authentic way. You are down to earth and without pretense; you are a "real" person. Your Fifth Strength Capacity to love and be loved You value close relations with others, in particular those in which sharing and caring are reciprocated. The people to whom you feel most close are the same people who feel most close to you. Strength#6 Industry, diligence, and perseverance You work hard to finish what you start. No matter the project, you "get it out the door" in timely fashion. You do not get distracted when you work, and you take satisfaction in completing tasks. Strength#7 Fairness, equity, and justice Treating all people fairly is one of your abiding principles. You do not let your personal feelings bias your decisions about other people. You give everyone a chance. Strength#8 Hope, optimism, and future-mindedness You expect the best in the future, and you work to achieve it. You believe that the future is something that you can control. Strength#9 Social intelligence You are aware of the motives and feelings of other people. You know what to do to fit in to different social situations, and you know what to do to put others at ease. Strength#10 Spirituality, sense of purpose, and faith You have strong and coherent beliefs about the higher purpose and meaning of the universe. You know where you fit in the larger scheme. Your beliefs shape your actions and are a source of comfort to you. Strength#11 Creativity, ingenuity, and originality Thinking of new ways to do things is a crucial part of who you are. You are never content with doing something the conventional way if a better way is possible. Strength#12 Appreciation of beauty and excellence You notice and appreciate beauty, excellence, and/or skilled performance in all domains of life, from nature to art to mathematics to science to everyday experience. Strength#13 Curiosity and interest in the world You are curious about everything. You are always asking questions, and you find all subjects and topics fascinating. You like exploration and discovery. Strength#14 Love of learning You love learning new things, whether in a class or on your own. You have always loved school, reading, and museums-anywhere and everywhere there is an opportunity to learn. Strength#15 Bravery and valor You are a courageous person who does not shrink from threat, challenge, difficulty, or pain. You speak up for what is right even if there is opposition. You act on your convictions. Strength#16 Kindness and generosity You are kind and generous to others, and you are never too busy to do a favor. You enjoy doing good deeds for others, even if you do not know them well. Strength#17 Caution, prudence, and discretion You are a careful person, and your choices are consistently prudent ones. You do not say or do things that you might later regret. Strength#18 Gratitude You are aware of the good things that happen to you, and you never take them for granted. Your friends and family members know that you are a grateful person because you always take the time to express your thanks. Strength#19 Judgment, critical thinking, and open-mindedness Thinking things through and examining them from all sides are important aspects of who you are. You do not jump to conclusions, and you rely only on solid evidence to make your decisions. You are able to change your mind. Strength#20 Leadership You excel at the tasks of leadership: encouraging a group to get things done and preserving harmony within the group by making everyone feel included. You do a good job organizing activities and seeing that they happen. Strength#21 Forgiveness and mercy You forgive those who have done you wrong. You always give people a second chance. Your guiding principle is mercy and not revenge. Strength#22 Perspective (wisdom) Although you may not think of yourself as wise, your friends hold this view of you. They value your perspective on matters and turn to you for advice. You have a way of looking at the world that makes sense to others and to yourself. Strength#23 Humor and playfulness You like to laugh and tease. Bringing smiles to other people is important to you. You try to see the light side of all situations. Strength#24 Self-control and self-regulation You self-consciously regulate what you feel and what you do. You are a disciplined person. You are in control of your appetites and your emotions, not vice versa. _____________________ ब्रेव्ह वगैरे चूकीचे आले आहे. सर्व्हे खास वाटला नाही. ऑनेस्टी पहीली स्ट्रेन्थ यायला पाहीजे होती अन दुसरी प्रेम करण्याची अन रिसीव्ह करण्याची क्षमता. का माहीत नाही पण स्वतःला ओळखण्यात अन या सर्व्हेच्या नीरीक्षणात गॅप आहे :(

आत्मशून्य Tue, 04/29/2014 - 06:44
खरे तर इतके प्रश्नांची उत्तरे नाडी पट्टिसाठी सुधा द्यावी लागत नाहित. लेख आवडला पण तिथेच गोंधळ झाला जेंव्हा नुसता सर्वे करायला रेजुस्ट्रेशन करावयाला भाग पाडले. मार्केटिंग आहे नुसतं साइट्चे. आता रिजल्ट नाही पटला तर सदस्यत्व कोण रद्द करणार ?

मारवा Tue, 04/29/2014 - 08:29
शुचि तुम्ही सर्व प्रश्नांची उत्तरे देउन हे जाणुन घेण्याचा प्रयत्न केला हीच मुळात चांगली सुरुबात आहे. त्यातला काही भागाशी असहमत असाल तर तेवढा सोडुन द्या की जितक्या प्रमाणात पटलय त्याचा आनंद घ्या आणि त्या स्टेंथ्स वाढवा. आणि निकालात ते एकुण टॉप अधिक इतर ५ अशा एकुण ६ स्ट्रेंथ्स देत असतात (एकुण २४ पैकी हे महत्वाचे) तर टॉप सोडुन बाकी ५ या समान च पातळीवर गृहीत धरलेल्या आहेत सोयीसाठी १ ते ५ क्रमांक आहेत इतकेच त्यामुळे तुलना टॉप व इतर ५ समान अशी आहे त्या पाच समान मध्ये तुलने ची गरज नाही

संजय क्षीरसागर Tue, 04/29/2014 - 11:07
विधायक मनोदशा (PMA) या विषयावर वर अनेक पाश्चात्य मनोतज्ञ श्रीमंत झालेत. Wayne Dyer पासून ते I am OK you are OK (Thomas Harris) ते The Power of Positive Thinking (Norman Peale) आणि आपल्याकडचे सध्याचे Happy Thoughts (Tej Gyan Foundation) सगळे एकाच माळेचे मणी आहेत. सर्वांच्या विचारसरणीत एकच खोट आहे, ती म्हणजे, एक विचार दुसर्‍या विचाराला बरोबर घेऊन येतो, या मनाच्या फंडामेंटल गोष्टीचा विसर. थोडक्यात Positivity, Negativity ला बरोबर घेऊन येते; कुणीही सदासर्वकाळ पॉजिटिव राहू शकत नाही कारण त्यानं नेगटिवीटी दडपलेली असते. त्यामुळे तुम्ही वर्णन केलेल्या विचारसरणीचा फायदा काही काळ होऊ शकेल पण ते कायमचे उत्तर नाही. याचं कारण देखिल वास्तविक आहे, जीवनात यश आणि अपयश दोन्ही आहे. नुसत्या यशाकडे पाहून किंवा त्याच्या सतत स्मरणानं अपयशाचे विचार फक्त दडपले जातात आणि एखाद्या बेसावध क्षणी उसळी मारुन ते तुम्हाला ओवरटेक करतात. अशा वेळी पुन्हा काही तरी यशस्वी घडेपर्यंत मनोदशा विधायक होत नाही. आणि हे सत्र अव्याहत चालू राहातं. मनाच्या एका भागानं दुसर्‍यावर मात होत नाही. मन हे ध्वनीरुप आहे. त्यामुळे मोठ्या आवाजनं लहान आवाज दबला असं वाटलं तरी शांतता लाभत नाही. आणि शांतता हे साध्य आहे; यशापयश गौण आहे. यशापयश तुमच्या हातात नाही, ते परिस्थितीजन्य आहे पण शांतता तुमचा मूळ स्वभाव आहे. अपयशात (किंवा बिकट प्रसंगात) तुम्ही शांत राहू शकण्याची कला साधलीत तर जीवन आनंदाचं होतं. टू बी इग्झॅक्ट, शांत चित्तदशेचा परिणाम विधायक मानसिकता आहे. विधायक मानसिकतेचा परिणाम म्हणून शांत चित्तदशा गवसत नाही. याचं कारण समहाऊ, तुम्ही नेगटिवीटी दडपलेली असते; ती केंव्हा वर येईल याची शाश्वती नसते. या दडपलेल्या मानसिकतेची तुम्हालाही जाणीव असते, आणि नेमकी तीच आंतरिक अस्वास्थ्य कायम ठेवते.

प्यारे१ Tue, 04/29/2014 - 14:18
>>> टू बी इग्झॅक्ट, शांत चित्तदशेचा परिणाम विधायक मानसिकता आहे. विधायक मानसिकतेचा परिणाम म्हणून शांत चित्तदशा गवसत नाही. शांत चित्तदशा कशी प्राप्त होते? ती जर असतेच तर मग बाकीचे गोंधळ का? ते कसे आवरणार? विधायक मानसिकता जाणीवपूर्वक अवलंबली तर चित्त शांत व्हायला मदत होत नाही का?

गुल-फिशानी Tue, 04/29/2014 - 16:35
१ आपण जर मार्टीन सेलींगमन चे लर्न्ड ऑप्टीमिझम वाचले तर त्यात फ्लेक्सीबल ऑप्टीमीझम नावाचे एक पुर्ण स्वतंत्र मोठे प्रकरण च दिलेले आहे. ज्यात माणुस कायम पॉझीटीव्ह राहु शकत नाही या वास्तवाचा पुर्ण स्वीकार आहे तसेच नकारात्मक व्यक्तीचे वास्तव परीस्थीतीचे आकलन अधिक अचुक असु शकते (तुलनेने केवळ पॉझीटीव्ह विचार करणारया व्यक्त्तीच्या) या तथ्याचा ही स्वीकार आहे. आणि म्हणुन च ऑप्टीमिझम रीजीड नसुन फ्लेक्सीबल कसा ठेवणे योग्य आहे व त्यासाठी काय अप्रोच असला पाहीजे याचा अगदी सखोल असा मुळातुनच केवळ वाचण्या सारखा रीसर्च मांडलेला आहे. व अत्यंत वास्तववादी असे मार्गदर्शन ही आहे. २ सप्रेशन वा दमन केल्याने कुठलीही वृत्ती कधीही पुर्णपणे संपत नाही, सप्रेशन चे दुष्परीणाम काय आहेत याचे पुर्ण भान फ्रॉइड च्या अभ्यास परंपरेत ने च सुरुवात करणारया या ब्रॅचला अर्थातच आहे. कीमान आधुनिक मानसशास्त्राला हा भाग फारच बेसीक आहे. ३ कंसीडरींग ऑल अबोव्ह पॉसीबीलीटीज अ‍ॅन्ड फॅक्टर्स पॉझीटीव्ह सायकॉलॉजी या नव्या शाखेने एक प्रयास अतिशय वास्तव पायावर आधारित आणि संशोधनातुन्/प्रयोगातुन/विश्लेषणातुन आधुनिक अभ्यास तंत्रे वापरुन केलेला आहे की ज्या योगे माणसाच्या विधायक बाजु वर लक्ष केंद्रीत करुन त्याच्या क्षमतांचा विकास करुन त्याने विकास कसा साधता येईल हा हेतु आहे. त्या सर्व मंथनातुन वर जसे दोन एक्सरसायजेस दिलेले आहेत तसे मेहनतीने बनविलेले आहेत. ४ आता या सायन्स चा अंगिकार करावा की नाही हा ज्याचा त्याचा प्रश्न आहे. उदा. माझी दातांची काही समस्या आहे तर माझ्या पुढे दोन पर्याय असतात एक मी व्यवस्थित शास्त्र शाखा आहे अशी जी डेन्ट्रीस्टी तीचा अभ्यास केलेल्या डेन्टीस्ट कडुन उपचार घ्यावेत का तर त्याच्या मागे एक शास्त्रीय संशोधन केलेल्या अनेकांच काम उभ आहे. त्याने त्याच रीतसर प्रशिक्षण घेतलेल आहे त्याच्याक्डे विदा आहे त्याच्याक्डे लॉजिक आहे. दुसर मी कुणा गावठी वैदु कडे ही जाउ शकतो ज्याच्या कडे कुठलही शास्त्र संशोधन विदा याच पाठबळ नाही. ५ तुम्ही वर जी उदाहरणे दिलेली आहेत त्यातले सर्व सेल्फ हेल्प वाले आहेत. त्यात आणि रीसर्च मध्ये वर मारवा यांनी म्हटल्या प्रमाणे तुलना केवळ अशक्य च आहे मार्टीन आणि कंपनी रीसर्च बेस्ड आहे यातच सर्व आल. ६ आता प्रत्येक शास्त्राची असते तशी मर्यादा अर्थातच पॉझीटीव्ह सायकॉलॉजी ला वर म्हटल्याप्रमाणे असु शकते पण तो दुसरा भाग झाला म्हणजे सर्वात चांगल उदाहरण अ‍ॅलोपॅथी च घ्या आजही तीच्या कडे अनेक रोगांवर पुर्ण इलाज नाही वा परंतु आजपर्यंत जे संशोधनाने उपलब्ध आहे ते बेस्ट आहे. म्हणुन वैदु कडुन उपचार घेण योग्य आहे असे होत नाही. कारण कुठल्याही चांगल्या शास्त्राप्रमाणे संशोधन ही एक अखंड चालणारी प्रक्रीया आहे. ७ वरील सर्व पॉझीटीव्ह सायकॉलॉजी त काम करणारे व्यावसायिक च आहेत ते उघड सत्य आहे आपण केलेल्या चांगल्या मेहनतीने केलेल्या कामाचे पैसे घेण्यात श्रीमंत होण्यात काहीच गैर मला तरी वाटत नाही.

गुल-फिशानी Tue, 04/29/2014 - 16:35
१ आपण जर मार्टीन सेलींगमन चे लर्न्ड ऑप्टीमिझम वाचले तर त्यात फ्लेक्सीबल ऑप्टीमीझम नावाचे एक पुर्ण स्वतंत्र मोठे प्रकरण च दिलेले आहे. ज्यात माणुस कायम पॉझीटीव्ह राहु शकत नाही या वास्तवाचा पुर्ण स्वीकार आहे तसेच नकारात्मक व्यक्तीचे वास्तव परीस्थीतीचे आकलन अधिक अचुक असु शकते (तुलनेने केवळ पॉझीटीव्ह विचार करणारया व्यक्त्तीच्या) या तथ्याचा ही स्वीकार आहे. आणि म्हणुन च ऑप्टीमिझम रीजीड नसुन फ्लेक्सीबल कसा ठेवणे योग्य आहे व त्यासाठी काय अप्रोच असला पाहीजे याचा अगदी सखोल असा मुळातुनच केवळ वाचण्या सारखा रीसर्च मांडलेला आहे. व अत्यंत वास्तववादी असे मार्गदर्शन ही आहे. २ सप्रेशन वा दमन केल्याने कुठलीही वृत्ती कधीही पुर्णपणे संपत नाही, सप्रेशन चे दुष्परीणाम काय आहेत याचे पुर्ण भान फ्रॉइड च्या अभ्यास परंपरेत ने च सुरुवात करणारया या ब्रॅचला अर्थातच आहे. कीमान आधुनिक मानसशास्त्राला हा भाग फारच बेसीक आहे. ३ कंसीडरींग ऑल अबोव्ह पॉसीबीलीटीज अ‍ॅन्ड फॅक्टर्स पॉझीटीव्ह सायकॉलॉजी या नव्या शाखेने एक प्रयास अतिशय वास्तव पायावर आधारित आणि संशोधनातुन्/प्रयोगातुन/विश्लेषणातुन आधुनिक अभ्यास तंत्रे वापरुन केलेला आहे की ज्या योगे माणसाच्या विधायक बाजु वर लक्ष केंद्रीत करुन त्याच्या क्षमतांचा विकास करुन त्याने विकास कसा साधता येईल हा हेतु आहे. त्या सर्व मंथनातुन वर जसे दोन एक्सरसायजेस दिलेले आहेत तसे मेहनतीने बनविलेले आहेत. ४ आता या सायन्स चा अंगिकार करावा की नाही हा ज्याचा त्याचा प्रश्न आहे. उदा. माझी दातांची काही समस्या आहे तर माझ्या पुढे दोन पर्याय असतात एक मी व्यवस्थित शास्त्र शाखा आहे अशी जी डेन्ट्रीस्टी तीचा अभ्यास केलेल्या डेन्टीस्ट कडुन उपचार घ्यावेत का तर त्याच्या मागे एक शास्त्रीय संशोधन केलेल्या अनेकांच काम उभ आहे. त्याने त्याच रीतसर प्रशिक्षण घेतलेल आहे त्याच्याक्डे विदा आहे त्याच्याक्डे लॉजिक आहे. दुसर मी कुणा गावठी वैदु कडे ही जाउ शकतो ज्याच्या कडे कुठलही शास्त्र संशोधन विदा याच पाठबळ नाही. ५ तुम्ही वर जी उदाहरणे दिलेली आहेत त्यातले सर्व सेल्फ हेल्प वाले आहेत. त्यात आणि रीसर्च मध्ये वर मारवा यांनी म्हटल्या प्रमाणे तुलना केवळ अशक्य च आहे मार्टीन आणि कंपनी रीसर्च बेस्ड आहे यातच सर्व आल. ६ आता प्रत्येक शास्त्राची असते तशी मर्यादा अर्थातच पॉझीटीव्ह सायकॉलॉजी ला वर म्हटल्याप्रमाणे असु शकते पण तो दुसरा भाग झाला म्हणजे सर्वात चांगल उदाहरण अ‍ॅलोपॅथी च घ्या आजही तीच्या कडे अनेक रोगांवर पुर्ण इलाज नाही वा परंतु आजपर्यंत जे संशोधनाने उपलब्ध आहे ते बेस्ट आहे. म्हणुन वैदु कडुन उपचार घेण योग्य आहे असे होत नाही. कारण कुठल्याही चांगल्या शास्त्राप्रमाणे संशोधन ही एक अखंड चालणारी प्रक्रीया आहे. ७ वरील सर्व पॉझीटीव्ह सायकॉलॉजी त काम करणारे व्यावसायिक च आहेत ते उघड सत्य आहे आपण केलेल्या चांगल्या मेहनतीने केलेल्या कामाचे पैसे घेण्यात श्रीमंत होण्यात काहीच गैर मला तरी वाटत नाही.

शुचि Tue, 04/29/2014 - 21:53
होय माझा रोख सेल्फ हेल्प च्या फुटलेल्या काँग्रेस गवती, पेवाकडेच होता. आपला पहीला मुद्दा रोचक वाटतो आहे. माहीतीबद्दल धन्यवाद.

संजय क्षीरसागर Wed, 04/30/2014 - 00:43
कारण फार पूर्वी मी हे प्रयोग करुन पाहिले आहेत. इट इज अ विशियस सर्कल. जस्ट टू रिमेन पॉजिटीव इज इटसेल्फ अ‍ॅन एफर्ट. `फ्लेक्सीबल ऑप्टीमीझम' म्हणजे नक्की काय? आयदर यू आर पॉजिटीव ऑर नेगटीव. वन मे बी न्यूट्रल बट दॅट इज नॉट एक्स्पेक्टेड इन द प्रोसेस. सप्रेशननं प्रश्न सुटत नाहीत म्हटल्यावर या प्रोसेसमधे नेगटीविटी कशी हँडल केली जाते? तुम्ही दोन प्रक्रिया वर्णन केल्यात; एक : व्हॉट वेंट वेल, आणि दोन : रायटींग अ ग्रॅटीट्युड लेटर माझ्या आकलनानुसार वॉट वेंट वेल लिहीतांना वॉट वेंट राँग दडपावं लागतं कारण इट इज इंपॉसिबल दॅट नथींग वेंट राँग इन द डे. त्याचप्रमाणे ग्रॅटिट्यूड लेटर लिहीतांना आपसूकच जे लोक आपण केलेलं विसरुन वागले त्यांची आठवण येते. इट इज जस्ट द अदर साइड ऑफ द कॉइन. वॉट टू डू विथ दॅट? कुणाचा तरी हिशेब चुकवावा असं मनात राहातं, त्याचं काय करणार? तुम्ही आनंदात असाल (आणि या लेखावरनं तरी सध्या तसं दिसतायं), तर माझे विचार बाजूला ठेवून आणि तुमची प्रोसेस चालू ठेवा. कालांतरानं जर तुम्हाला प्रोसेस उपयोगी वाटेनाशी झाली तर माझं लेखन कामी येईल. आनंद हा कोणत्याही गोष्टीचं कारण नाही. त्यामुळे जेंव्हा आपण आनंदात असतो तेंव्हा त्याची कारणमिमांसा न करणं श्रेयस ठरतं. आनंद ही निष्कारण अवस्था आहे. थिंग्ज मे गो राइट ऑर राँग दॅट इज नॉट द इश्यू बिकॉज ब्लिस इज नॉट अ‍ॅन आऊट कम ऑफ इवेंट्स. इट इज नॉट अ कॉज-इफेक्ट फिनॉमिना, इट इज सिंप्ली देअर. विधायक विचार करुन आनंद होत नाही, आनंदात असणार्‍या व्यक्तीचे विचार विधायक असतात. आणि एक गोष्ट, कृतज्ञता हा आनंदी व्यक्तीचा स्थायी भाव आहे. ही फिल्स ग्रॅटिट्यूड नॉट बिकॉज समथिंग हॅज गॉन द वे ही थिंक्स गुड, इट इज बिकॉज ही इज ब्लिसफुल. साधं जीवंत असणं ही गोष्ट देखिल आनंदी व्यक्तीसाठी कृतज्ञ असायला पुरेशी आहे.

गुल-फिशानी Wed, 04/30/2014 - 09:53
मी जेव्हा पहील्यांदा ग्रॅटीट्युड लेटर रायटींग साठी बसलो आणि विचार करु लागलो तेव्हा मला सुरुवातीला वाटल की अरे कोण असेल इतक की ज्याच्यावीषयी मला इतक ग्रेटफुल वाटेल ? पण जस जसा विचार करु लागलो तस तस मन भरुन आलं. की कीती तरी माणसं मला आठवु लागली ज्यांना कीत्येक वर्षापासुन संपर्क ही नव्हता आणि त्यांनी काय काय आनंद मला दिला काय सपोर्ट केला अडचणीच्या काळात, काय शिकवलं एक ना अनेक प्रसंग डोळ्यासमोर तरळु लागले. जस जस एक एक करुन लिहीत गेलो तर मला जे काय वाटल म्हणजे जे बर वाटल तितक बर कधीच वाटल नव्हत इट वॉज परहॅप्स द ग्रेटेस्ट पॉझिटीव्ह इमोशन आय एव्हर फेल्ट इन माय लाइफ. मोअर दॅन दॅट एक अतिशय निष्कारण संताप मनात गोळा झालेला होता ज्या काळात मी खरोखर फारच निगेटीव्ह बनलेलो होतो व कुणाशीही निष्कारण आरग्युमेंट्स मधे अडकत होतो, त्या काळात नेमक फार गरज होती अशा काळात मनाला एक फार खोलवर अशी सांत्वना आणि प्रेरणा मिळाली. हा दृस्ष्टीकोणातला अनुभवातला बदल फार उपयोगी पडला प्रॉब्लेम सर्व सुटले अस नाही पण त्यांना फेस करण्याची स्ट्रेंथ स्वतःमध्ये मिळाली. आनंद झाला मात्र आध्यात्मिक ब्लिस वगैरे सारखा काही अदभुत नाही वा अगदी संत वगैरे झालो असही नाही. पण सकारात्मक बदल आसपासच्यांना ठळक जाणवण्याइतका झाला. मुळात मला स्वतःला फार फायदा झाला व हा नविन अ-धार्मीक असा पर्याय आवडला भावला म्हणुन तो शेअर केला इतकचं महत्वाच म्हणजे देअर इज नथिंग टु बी अ‍ॅग्रेसीव्ह अबाउट इट मला जे आवडल ते शेअर केल इतकचं आणि ही एक्सरसायजेस तुम्हाला एक काँक्रीट अ‍ॅक्शन देतात टु डु समथींग टु चेंज युवरसेल्फ पॉझीटीव्हली म्हणुन आवडली. व एकुण विचारसरणी त्यातील शास्त्रीयतेने पटली. शक्य झाले तर मला स्वतःला अशा एखाद्या क्षेत्रात रीसर्च करायला रीतसर शिक्षण घ्यायला आवडेल इतकच

संजय क्षीरसागर Wed, 04/30/2014 - 10:27
आय विल टेक यू टु अ हायर डायमेंशन. कधी सुट्टीच्या दिवशी भल्या पाहाटे जाग आल्यावर, शांतपणे पाठ टेकून तुमच्या बाल्कनीत किंवा टेरेसवर (आकाशाशी संपर्क येईल असे) स्वस्थ बसा. कोणतीही प्रक्रिया करण्याची काहीही आवश्यकता नाही. एखाद्या कमालीच्या स्वास्थ्यपूर्ण चित्तदशेत तुमच्या लक्षात येईल, आपला श्वास चालू आहे हीच किती अनाकलनीय आणि गूढ घटना आहे. अस्तित्त्वावर आपण कोणताही उपकार केला नसतांना जीवंत आहोत. द एग्झिस्टन्स इज किपींग द ब्रेथ गोईंग आणि आपल्याला याची साधी जाणीव देखिल नाही. कधी दखल घेतलीच तर तीही अत्यंत पुसटशी आणि क्षणकाला पुरती होती. वी वेर मिसींग द वेरी बेसिक फॅक्ट ऑफ लाईफ. यू विल बिकम ग्रेटफुल टू द होल एग्झिस्टन्स, अँड रिमेन सो ऑल द टाईम... फॉर द रेस्ट ऑफ योर लाईफ. मी देखिल अहमिकेनं विरोधी भूमिका मांडत नाहीये. पाश्चात्य विचरसरणी एका ठराविक मर्यादेपलिकडे उपयोगी होत नाही हे सांगण्याचा प्रयत्न करतोयं.

गुल-फिशानी Wed, 04/30/2014 - 12:39
यू विल बिकम ग्रेटफुल टू द होल एग्झिस्टन्स, अँड रिमेन सो ऑल द टाईम... फॉर द रेस्ट ऑफ योर लाईफ.

गुल-फिशानी Wed, 04/30/2014 - 12:49
मात्र एखादा जो कोणी असा अनुभव करत असेल तर ते कीती सुंदर असेल याच्या कल्पनेनेही रोमांचीत झालो. पण प्रत्यक्षात मात्र मी ज्या पातळी वर आहे त्याच्याशी इमानदारी बाळगतो. आणि असा काही अदभुत अनुभव मला कधी येइल का ? या विषयी शंकाच आहे. (कारण घडण बरीच अश्रद्द अशी आहे) तुम्हाला आला असेल तर तुमच्या बाबतीत असे म्हणावे लागेल की यु आर रीअली फॉरच्युनेट टु हॅव सच अ‍ॅन अमेझिंगली इम्पॉसीबल एक्सपेरीयन्स व्हेअर वन बिकम्स ग्रेटफुल टु द व्होल एकसीस्टंन्स!

संजय क्षीरसागर Wed, 04/30/2014 - 13:38
पण यात भाग्यशाली असण्याचा प्रश्न नसावा. अस्तित्त्वाशी समरुपता ही आता, या क्षणी, आपण आहोत तिथे आणि आहोत त्या स्थितीत, वास्तविकता आहे. खरं तर अस्तित्त्वापासनं आपण वेगळे होऊच शकत नाही. कधी प्रयत्न करुन पाहा, सोपं आहे आणि एकदा उलगडा झाला, अनुभव आला, की मग तो पुसला जाण्याची शक्यताच नाही.

आत्मशून्य Tue, 04/29/2014 - 17:47
विवेक कशाला म्हणावे व तो वाढिस कसा लागावा यावर शास्त्रीय संशोधन कोणी केलय का ? प्रत्येक गोष्ट विवेकाच्या कसोटीवर घासून बघा तुम्हा स्वत: व इतरांच्या सर्व सकारात्मक नकारात्मक गोष्टीचा आलेख मिळेल तो सुधा प्रश्नमंजूषा न छापता. आणी एकदा खिशात असा गोळा झालेला डाटा व मनात विवेक जमा असेल की मग जग तुमचेच.

शुचि Tue, 04/29/2014 - 17:51
मला वाटते ते मूल्याधारित शिक्षणाच्या अंतर्गत यावे. पण असे शिक्षण जीवनात आई-बापाव्यतीरीक्त कुठे मिळते ते माहीत नाही.

आत्मशून्य Tue, 04/29/2014 - 18:26
पण अनेक जन्मजात बंडखोरही आश्चर्य वाटावे असा विवेक बाळगुन निर्णय घेताना पाहिले आहेत म्हणून मी तो मोह टाळला.
माझ्या वाचन प्रवासात सध्या मार्टीन सेलींगमन या ग्रेट सायकॉलॉजिस्ट ची काही पुस्तके आलीत. हा फ़ार वेगळा विचार करणारा मानसशास्त्र्ज्ञ आहे. हा अमेरीकन सायकॉलॉजिकल असोसीएशन चा प्रेसीडेंट असतांना साधारण १९९८ मध्ये याने पॉझिटीव्ह सायकॉलॉजी या अगदी नविन अशा अभ्यासशाखे ची मुहुर्तमेढ रोवली. नावाप्रमाणेच ही शाखा मानवी जीवनात जे काही पॉझिटीव्ह आहे ते शोधण्याचा प्रयत्न करते या शाखेचे ध्येय च आहे की एक्सप्लोअरींग व्हॉट मेक्स लाइफ़ वर्थ लीव्हिंग ! आणि बिल्डींग द एनेबलींग कंडीशन्स ऑफ़ अ लाइफ़ वर्थ लीव्हींग. इतना खुबसुरत मोड मार्टीन जी ने आजतक की सायकॉलॉजी की स्टडी को दे दिया.
Subscribe to