इनोचे डबेच आणून ठेवावे म्हणतो. ;)

न्यूयॉर्क मधिल एखादे म्युझियम बघायला व कट्टयाला मी तयार आहे. मी सध्या एडिसन न्यु जर्सी मध्ये आहे.

तुम्ही २३ सप्टेंबर ते ३० सप्टेंबरमध्ये कुठे असाल? मी तेव्हा डीसी भागात असेन. त्या आठवड्यात मोकळा वेळ किती मिळेल त्याबद्दल साशंक आहे. नॅशनल गॅलरीला रेंब्रॉंचं कलेक्शन येणार असं दिसतंय, पण ते थोडं उशीरा येणारे. जेनेरिक दालनं बघूनही बराच काळ लोटला, निदान ते तरी पाहता येईल. डीसीला आले की फोन करते. माझा नंबर आणि त्याबरोबर 'सेल फोन टेक्सस' असा डिस्प्ले दिसतो.

नुसती शिंची स्मिथसोनियनची म्युझियमं बघायची म्हंटलीत तरी एक आठवडा सहज लागेल तुम्हाला! आमचं डीसी म्हणजे तुम्ही काय समजलेंत? :) बघा, बघा, मजा करा!!

@ पिवळा डांबिस: तसे यंदा न्यूयॉर्क बघून झालेले आहे, स्मिथसोनियनची म्युझियमं बघून तीस वर्सं उलटलीत आता. डीसीत एकट्या जिवाला उतरायची सोय कशी/कुठे करावी म्हणता?

माझ्या पाहण्यातला मिपावर घोषणा करून होणारा अमेरिकेतील पहिलाच कट्टा आहे. मनःपूर्वक शुभेच्छा!! वृत्तांताची वाट पाहीन.

अहो चित्रगुप्तकाका, कुठं दिवाळीच्या जवळपास कट्टा करताय. माझ्याकडे आख्खा ऑक्टोबर पाहुणे असणारेत. सणावराचं नाय बा जमत! थंडीत तुम्ही बाहेर कसं भेटणार? नैतर ४ तास ५ तास प्रवास फार आहे म्हटलं नसतं.

वाहव्वा...मस्स्त... होऊ द्या कट्टा.. येऊ द्या वृत्तांत!

करा करा...........कट्टे करा, मजा करा......... (स्वगतः कॅलिफोर्निया जरा उदासच आहे का या बाबतीत)

मी रिचमण्ड, व्हर्जिनिया ला राहतो. रिचमण्डला कट्टा जमला तर उत्तमच, पण डी.सी.ला ठरणार असेल, तरीही माझ्याकडे ८-१० जणान्ची राहण्याची व्यवस्था होउ शकेल. अट एकच की, कट्टा वीकान्ताला असावा. मिपाकरान्ची सेवा करण्याची सन्धी अवश्य द्यावी, ही आग्रहाची विनन्ती.

करा कट्टे.... आम्हाला "कट्टा" हा शब्दच फार आवडतो.

छान आहे कल्पना . ऑक्टोबर मध्ये थंडी फार असते , बाहेर फिरणं शक्य होइल का? आम्हि यायचं म्हटलं तर आमची पिल्लावळहि सोबत असणार , त्यांना घेऊन फिरणे शक्य होइल का ? . मला न्यु यॉर्क बरे पडेल पण कट्टा इन्डोअर असावा .

हा कट्टा रंगणार असं दिसतंय. मजा करा. कट्ट्याला शुभेच्छा! :-) म्युझियम्स बघणे, पार्कात फिरणे, बोचरी थंडी, आरामात खाणे-पिणे...मजा येणार या कट्ट्याला...

हिरवटांनी हिरव्यांसाठी काढलेला धागा! ;)

चित्रगुप्त काका, हा धागा काढल्यापध्दल धन्यवाद. त्यानिमित्ताने मिपाचे अनेक जुने कट्टावृत्तांताचे दुवे एकाच धाग्यावर मिळाले. आणखी कट्टावृत्तांताचे दुवे येतील अशी आशा आहे. सर्वांनी एकत्र भेटा, गप्पा मारा, खादाडी करा. सविस्तर आणि सचित्र कट्टा वृत्तांत मात्र न विसरता टाका. :)

न्यूयॉर्क मध्ये केल्यास मी येवु शकतो. मी सध्या जर्सी सिटि मध्ये रहातो.

चित्रगुप्त काका, दिल्लीत परतल्यावर आपण पुन्हा महाराष्ट्र सदनात कट्टा करू या. अमेरिकेतल्या गोष्टी ही ऐकायला मिळतील आणि सदनातले जेवणाचा दर्जा किती सुधारला हे ही कळेल.

चित्रगुप्त काका, तुमच्या अंमळ सिरियस धाग्याचे पूरग्रस्त काश्मीर केल्याबद्दल सॉरी.... पण कॅलीफोर्नियनांच्या कट्टाक्षमतेलाच चॅलेंज झाल्यामुळे नाविलाज जहाला!!! तुम्ही समजू शकाल म्हणुन लिहितोय, आमचा लाडका मिपाकर मिथन्या भोईर अजूनही मिपावर असता तर म्हणाला असता, "इचिभनं, जल्लां सगलां काय नांवानच हाय! दादूस, आयकान काय घेतंस, हान तुझ्यायला!!" :) गेले ते प्रांजळ आणि निर्मळ दिवस!! :(

प्रधानमंत्री नमो वाशिंग्टनच्या सफेद घरात पाहुणचार घ्यायला ओबामा काकांच्या निमंत्रणाला मान देऊन कट्टा करायला जातायत त्यातच हात धुवून घ्यायला काय हरकत आहे?

धाग्याचे पानिपत बघून आता भारतात परतल्यावर पानिपतासच कट्टा करवा म्हणतो.

(स्वगतः कॅलिफोर्निया जरा उदासच आहे का या बाबतीत)

ह्या स्वगताने व्यथित होऊन पिडांकाकांनी या शनिवारी मला फोन केला. "बघ रे, हे लोक काय लिहून राह्यलेत!" - इति काका. "हं, एखादा सकल कॅलिफोर्निया कट्टा प्लॅन करायला हवा खरा." - माझाही दुजोरा. "बरं, पण फोनवर कुठे हे ठरवायचं? घरी ये, गप्पा मारू आणि मग ठरवू काय ते!" त्याप्रमाणे संध्याकाळी मी काकांच्या घरी पोचलो. कॅलिफोर्निया पीठाधीशांनी तोवर जय्यत तयारी केली होतीच. अभीष्ट चिंतुनि आम्ही त्यांचे भिडवियले काठः आता अनायासे भेटलोच आहोत तेव्हा इतर गजालींना सुरूवात झाली. अमेरिकेची आर्थिक आघाडी, राज्यात येऊ घातलेल्या निवडणुका, मराठी संकेतस्थळांचा उदय (आणि काहींचा अस्तही), सध्या काहीच न लिहिणारे आणि काहीच्या काही लिहिणारे आयडी, पेठकरकाका-स्वातीताई-गणपा या ज्येष्ठ सदस्यांच्या पाककृती, आजकाल गाजणारे धागे यावर मग गप्पा रंगल्या. चखण्याने आणि एका बाटलीने तळ गाठला, तेव्हा मात्र वाट पाहत असणार्‍या सावजी चिकनकडे वळलो. चिकन आणि सोबतच्या दोन भाज्या इतक्या फक्कड झाल्या होत्या की इतका वेळ बडबडणारे आम्ही शांत बसून केवळ खाद्यसाधनेत मग्न झालो. दुसर्‍या दिवशी सकाळी गावात भटकून येऊनही आगामी कॅलिफोर्निया कट्ट्याच्या प्लॅनिंगला सुरूवात न झालेली पाहून काकांनी त्या विषयाला तोंड फोडलं. बे एरिया, बेकर्सफिल्ड, लॉस एंजेलिस परिसर आणि सॅन डिएगो या परिसरातील मिपाकरांनी एकत्र येऊन जंगी कॅलिफोर्निया कट्टा करायला हवा, असा मनोदय त्यांनी व्यक्त केला. मी यावर काही बोलणार तोच काकूंकडून जेवणाची वर्दी आली. सकाळचा वाफाळत्या साबुदाणा खिचडीचा नाश्ता अंमळ उशीराच झाला होता, तेव्हा साधंसंच काहीतरी करायचं म्हणून काकूंनी सोड्याची खिचडी केली होती. सोबत उगीच तोंडीलावणं म्हणून चार तळलेल्या बांगड्याच्या फोडी. कोकणी पद्धतीचं जेवण म्हणून फणसाची भाजी. इथे फॉलचे वेध लागलेत तेव्हा भोपळ्याची ताकातली कोशिंबिर. ती आवडेल न आवडेल म्हणून काकडीची कोशिंबिर. शेवटी पुरणपोळी आणि घरगुती तूप. म्हटलं ना, अगदी साधंसं जेवण हो! जेवणानंतर खरं तर बसून नीट प्लॅनिंग करायचं होतं, पण आता पुढल्या आठवड्याची तयारी आणि एल.ए.चं कुप्रसिद्ध ट्रॅफिक या चिंता मला भेडसावू लागल्या होत्या. शेवटी, "आपण दोघंच कुठे हे ठरवण्यात पुरे पडणार काका? नवीन सदस्यांना सॅन लुईस ओबिस्पो किंवा तत्सम मध्यवर्ती ठिकाण आणि सोयीचा वीकेंड ठरवून भेटायला सांगू. हाकानाका! टेक्ससमधले काही लोक उगाच 'दुष्काळ, दुष्काळ!' म्हणून बोंबलताहेत, त्यांनाही आवतण धाडू." अशी मखलाशी करून काकांचा निरोप घेतला. निघताना 'अरे, हाही एक कॅल-कट्टाच झाला की' असं माझ्या लक्षात आलं :). तर त्याचाच हा आपला छोटेखानी वृत्तांत! (चित्रगुप्त यांची क्षमा मागून)

छान , सचित्र वृत्तांत ! रच्याकने , या चित्रगुप्तांच्या कटट्याला यायचे असेल तर कोथरुड वरुन किती लांब पडेल? मी सहसा संध्याकाळी बाहेर पडत नाही , नळस्टॉपवर हल्ली फार गर्दी असते , ३-३ सिग्नल थांबावे लागते ! शक्यतो दुपारी ४ ची वेळ ठेवा.

मी पीत नसल्याने टीपॉयच्या खाली असलेल्या पीत चित्र सॉरी काळंचित्र असलेल्या बुकावर माझ सगळं लक्ष होतं ;)

कुठे ? कधी?

इनोचे डबेच आणून ठेवावे म्हणतो. ;)

न्यूयॉर्क मधिल एखादे म्युझियम बघायला व कट्टयाला मी तयार आहे. मी सध्या एडिसन न्यु जर्सी मध्ये आहे.

तुम्ही २३ सप्टेंबर ते ३० सप्टेंबरमध्ये कुठे असाल? मी तेव्हा डीसी भागात असेन. त्या आठवड्यात मोकळा वेळ किती मिळेल त्याबद्दल साशंक आहे. नॅशनल गॅलरीला रेंब्रॉंचं कलेक्शन येणार असं दिसतंय, पण ते थोडं उशीरा येणारे. जेनेरिक दालनं बघूनही बराच काळ लोटला, निदान ते तरी पाहता येईल. डीसीला आले की फोन करते. माझा नंबर आणि त्याबरोबर 'सेल फोन टेक्सस' असा डिस्प्ले दिसतो.

नुसती शिंची स्मिथसोनियनची म्युझियमं बघायची म्हंटलीत तरी एक आठवडा सहज लागेल तुम्हाला! आमचं डीसी म्हणजे तुम्ही काय समजलेंत? :) बघा, बघा, मजा करा!!

@ पिवळा डांबिस: तसे यंदा न्यूयॉर्क बघून झालेले आहे, स्मिथसोनियनची म्युझियमं बघून तीस वर्सं उलटलीत आता. डीसीत एकट्या जिवाला उतरायची सोय कशी/कुठे करावी म्हणता?

माझ्या पाहण्यातला मिपावर घोषणा करून होणारा अमेरिकेतील पहिलाच कट्टा आहे. मनःपूर्वक शुभेच्छा!! वृत्तांताची वाट पाहीन.

अहो चित्रगुप्तकाका, कुठं दिवाळीच्या जवळपास कट्टा करताय. माझ्याकडे आख्खा ऑक्टोबर पाहुणे असणारेत. सणावराचं नाय बा जमत! थंडीत तुम्ही बाहेर कसं भेटणार? नैतर ४ तास ५ तास प्रवास फार आहे म्हटलं नसतं.

वाहव्वा...मस्स्त... होऊ द्या कट्टा.. येऊ द्या वृत्तांत!

करा करा...........कट्टे करा, मजा करा......... (स्वगतः कॅलिफोर्निया जरा उदासच आहे का या बाबतीत)

मी रिचमण्ड, व्हर्जिनिया ला राहतो. रिचमण्डला कट्टा जमला तर उत्तमच, पण डी.सी.ला ठरणार असेल, तरीही माझ्याकडे ८-१० जणान्ची राहण्याची व्यवस्था होउ शकेल. अट एकच की, कट्टा वीकान्ताला असावा. मिपाकरान्ची सेवा करण्याची सन्धी अवश्य द्यावी, ही आग्रहाची विनन्ती.

करा कट्टे.... आम्हाला "कट्टा" हा शब्दच फार आवडतो.

छान आहे कल्पना . ऑक्टोबर मध्ये थंडी फार असते , बाहेर फिरणं शक्य होइल का? आम्हि यायचं म्हटलं तर आमची पिल्लावळहि सोबत असणार , त्यांना घेऊन फिरणे शक्य होइल का ? . मला न्यु यॉर्क बरे पडेल पण कट्टा इन्डोअर असावा .

हा कट्टा रंगणार असं दिसतंय. मजा करा. कट्ट्याला शुभेच्छा! :-) म्युझियम्स बघणे, पार्कात फिरणे, बोचरी थंडी, आरामात खाणे-पिणे...मजा येणार या कट्ट्याला...

हिरवटांनी हिरव्यांसाठी काढलेला धागा! ;)

चित्रगुप्त काका, हा धागा काढल्यापध्दल धन्यवाद. त्यानिमित्ताने मिपाचे अनेक जुने कट्टावृत्तांताचे दुवे एकाच धाग्यावर मिळाले. आणखी कट्टावृत्तांताचे दुवे येतील अशी आशा आहे. सर्वांनी एकत्र भेटा, गप्पा मारा, खादाडी करा. सविस्तर आणि सचित्र कट्टा वृत्तांत मात्र न विसरता टाका. :)

न्यूयॉर्क मध्ये केल्यास मी येवु शकतो. मी सध्या जर्सी सिटि मध्ये रहातो.

चित्रगुप्त काका, दिल्लीत परतल्यावर आपण पुन्हा महाराष्ट्र सदनात कट्टा करू या. अमेरिकेतल्या गोष्टी ही ऐकायला मिळतील आणि सदनातले जेवणाचा दर्जा किती सुधारला हे ही कळेल.

चित्रगुप्त काका, तुमच्या अंमळ सिरियस धाग्याचे पूरग्रस्त काश्मीर केल्याबद्दल सॉरी.... पण कॅलीफोर्नियनांच्या कट्टाक्षमतेलाच चॅलेंज झाल्यामुळे नाविलाज जहाला!!! तुम्ही समजू शकाल म्हणुन लिहितोय, आमचा लाडका मिपाकर मिथन्या भोईर अजूनही मिपावर असता तर म्हणाला असता, "इचिभनं, जल्लां सगलां काय नांवानच हाय! दादूस, आयकान काय घेतंस, हान तुझ्यायला!!" :) गेले ते प्रांजळ आणि निर्मळ दिवस!! :(

प्रधानमंत्री नमो वाशिंग्टनच्या सफेद घरात पाहुणचार घ्यायला ओबामा काकांच्या निमंत्रणाला मान देऊन कट्टा करायला जातायत त्यातच हात धुवून घ्यायला काय हरकत आहे?

धाग्याचे पानिपत बघून आता भारतात परतल्यावर पानिपतासच कट्टा करवा म्हणतो.

(स्वगतः कॅलिफोर्निया जरा उदासच आहे का या बाबतीत)

ह्या स्वगताने व्यथित होऊन पिडांकाकांनी या शनिवारी मला फोन केला. "बघ रे, हे लोक काय लिहून राह्यलेत!" - इति काका. "हं, एखादा सकल कॅलिफोर्निया कट्टा प्लॅन करायला हवा खरा." - माझाही दुजोरा. "बरं, पण फोनवर कुठे हे ठरवायचं? घरी ये, गप्पा मारू आणि मग ठरवू काय ते!" त्याप्रमाणे संध्याकाळी मी काकांच्या घरी पोचलो. कॅलिफोर्निया पीठाधीशांनी तोवर जय्यत तयारी केली होतीच. अभीष्ट चिंतुनि आम्ही त्यांचे भिडवियले काठः आता अनायासे भेटलोच आहोत तेव्हा इतर गजालींना सुरूवात झाली. अमेरिकेची आर्थिक आघाडी, राज्यात येऊ घातलेल्या निवडणुका, मराठी संकेतस्थळांचा उदय (आणि काहींचा अस्तही), सध्या काहीच न लिहिणारे आणि काहीच्या काही लिहिणारे आयडी, पेठकरकाका-स्वातीताई-गणपा या ज्येष्ठ सदस्यांच्या पाककृती, आजकाल गाजणारे धागे यावर मग गप्पा रंगल्या. चखण्याने आणि एका बाटलीने तळ गाठला, तेव्हा मात्र वाट पाहत असणार्‍या सावजी चिकनकडे वळलो. चिकन आणि सोबतच्या दोन भाज्या इतक्या फक्कड झाल्या होत्या की इतका वेळ बडबडणारे आम्ही शांत बसून केवळ खाद्यसाधनेत मग्न झालो. दुसर्‍या दिवशी सकाळी गावात भटकून येऊनही आगामी कॅलिफोर्निया कट्ट्याच्या प्लॅनिंगला सुरूवात न झालेली पाहून काकांनी त्या विषयाला तोंड फोडलं. बे एरिया, बेकर्सफिल्ड, लॉस एंजेलिस परिसर आणि सॅन डिएगो या परिसरातील मिपाकरांनी एकत्र येऊन जंगी कॅलिफोर्निया कट्टा करायला हवा, असा मनोदय त्यांनी व्यक्त केला. मी यावर काही बोलणार तोच काकूंकडून जेवणाची वर्दी आली. सकाळचा वाफाळत्या साबुदाणा खिचडीचा नाश्ता अंमळ उशीराच झाला होता, तेव्हा साधंसंच काहीतरी करायचं म्हणून काकूंनी सोड्याची खिचडी केली होती. सोबत उगीच तोंडीलावणं म्हणून चार तळलेल्या बांगड्याच्या फोडी. कोकणी पद्धतीचं जेवण म्हणून फणसाची भाजी. इथे फॉलचे वेध लागलेत तेव्हा भोपळ्याची ताकातली कोशिंबिर. ती आवडेल न आवडेल म्हणून काकडीची कोशिंबिर. शेवटी पुरणपोळी आणि घरगुती तूप. म्हटलं ना, अगदी साधंसं जेवण हो! जेवणानंतर खरं तर बसून नीट प्लॅनिंग करायचं होतं, पण आता पुढल्या आठवड्याची तयारी आणि एल.ए.चं कुप्रसिद्ध ट्रॅफिक या चिंता मला भेडसावू लागल्या होत्या. शेवटी, "आपण दोघंच कुठे हे ठरवण्यात पुरे पडणार काका? नवीन सदस्यांना सॅन लुईस ओबिस्पो किंवा तत्सम मध्यवर्ती ठिकाण आणि सोयीचा वीकेंड ठरवून भेटायला सांगू. हाकानाका! टेक्ससमधले काही लोक उगाच 'दुष्काळ, दुष्काळ!' म्हणून बोंबलताहेत, त्यांनाही आवतण धाडू." अशी मखलाशी करून काकांचा निरोप घेतला. निघताना 'अरे, हाही एक कॅल-कट्टाच झाला की' असं माझ्या लक्षात आलं :). तर त्याचाच हा आपला छोटेखानी वृत्तांत! (चित्रगुप्त यांची क्षमा मागून)

छान , सचित्र वृत्तांत ! रच्याकने , या चित्रगुप्तांच्या कटट्याला यायचे असेल तर कोथरुड वरुन किती लांब पडेल? मी सहसा संध्याकाळी बाहेर पडत नाही , नळस्टॉपवर हल्ली फार गर्दी असते , ३-३ सिग्नल थांबावे लागते ! शक्यतो दुपारी ४ ची वेळ ठेवा.

मी पीत नसल्याने टीपॉयच्या खाली असलेल्या पीत चित्र सॉरी काळंचित्र असलेल्या बुकावर माझ सगळं लक्ष होतं ;)

कुठे ? कधी?

मस्त विडंबन पण ते फंकी टी-शर्ट सैल होते की घट्ट ह्याचा उलगडा काही झाला नाही. बाकी, पहील्यांदाच "मी पयला".

खी खी खी =))

शिर्शक वाचुन लैच अपेक्शेने धागा उघडला होता

आज्जा असल्यामुळे टिशर्ट, जीन्सचा तपशील विचारत नाही. * आज्जी असती तर विचारला असतात का असे विचारायला येऊ नये, अपमान केला जाईल.

भारतातले आणि डॉइशलांड (आपलं जर्मनी हो) मधील मुलंमुलीच अजून आयच्या अन बापाच्या बापाला मानतात. आणि त्यांच्याकडून लाड करून घेतात. आज्जोबा बागेतली हिरवळ पाहता पाहता नातवंडांबरोबर आख्खा कॉर्नेटो खातात. नशिबवान लेकाचे.

गंडलय. यसवाजी आयडी कडुन हुच्च अपेक्षा होत्या.

बटर पॉप्कॉर्न आणि कोक वरून आठवलं. हे टी शर्ट आणि थ्री फोर्थ वाले आजोबाच डायरेक्ट टिनला तोंड लावून कोक पिताना सर्रास दिसतात. धोतरातले किंवा पंच्यातले आजोबा असे करताना दिसणारच नाहीत. आमचे कोंकणातले आजोबा संध्याकाळी सहा वाजले की पाटलाच्या टावरानावर जात.(टॅवर्न हा शहरी शब्दं) दोनचार चणे तोंडात टाकत काचेच्या ग्लासातल्या पांढर्याशुभ्र माडीत आपली दोन बोटे बुडवत. आणि मग टिचक्या मारून आपल्या पूर्वजाना माडीचे तुषार अर्पण करत. कोकणी संस्कृती टिकवली ती अश्या पंचातल्या, पूर्वजांनाही माडीचे अर्घ्य वाहणार्या आजोबांमुळे. म्हणजे खरा दोष त्या कोकच्या टिनचा आणि थ्री फोर्थचा. आजही आजोबांनी पंचे किंवा धोतर नेसले असते तर खरी भारतीय संस्कृती टिकली असती असे मला वाटते. प्रा डॉ साती काळे.