मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

नविन धंदा

भिंगरी ·

मदनबाण Mon, 09/15/2014 - 15:16
कावळा नाहीच शिवला तर कापडाचा कावळा शिवून तो 'शिवून' मिळेल. माझ्या माहिती नुसार कावळा शिवला नाही तर दर्भाचा कावळा करुन तो शिवला जातो.

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- सार्वजनिक शरमेची गोष्ट

कौवा बिर्याणि शिकून घ्या ,व्यवसाय बंद पडल्यास कौवा बिर्याणी पेश्शल हॉटेल काढा.समस्त मिपाकर जेवायला येतीलच. (गोश्त बिर्याणी फ्यान नानासाहेब नेफळे)

जेपी Mon, 09/15/2014 - 20:13
तेवड शिर्षक बदला. बाकी' आमच्याकडे कावळे शिवुन का शिऊन मिळतील.' अशी पाटी 'आमच्याकडे बनवुन मिळेल.'

खटपट्या Mon, 09/15/2014 - 22:49
आवो, भिंगरीताय, आमच्याकडे प्रशिक्षित कावळे हायती. छोटे, मोठे, डोम कावळे, रिमोट वर चालणारे असे सगळे हायेत. कधी आणि कूट पाहिजेत ते फक्त सांगा. दुपारी कावळ्यांची झोपायची वेळ असते. तेव्हा जर पायजे असल तर त्याला वर्टाइम द्यावा लागल. आमि पाटवलेला कावळा शिवला न्हाई तर कस्टम्बर सपोर्ट लंबर बी हाये. थोड्याच दिवसात वेब साईट चालू करू आणि आम्ही पितृपक्ष नावाचा राजकीय पक्ष पण काढलाय. आधी कावळा युनियन व्हती. आता राजकीय पक्ष काढलाय.

दशानन Mon, 09/15/2014 - 22:57
असो, मला वाटले होते 'जनातील मनातील' मध्ये लेखन प्रकाशित करायचे नियम तरी या ८ वर्षानंतर स्पष्ट झाले असतील. माझे पुढील लेख मी खरडफळा येथे प्रसिद्ध करेन.

फुंटी Mon, 09/15/2014 - 23:05
कल्पना चांगलीय.शुभेच्छा ...उद्योग भरभराटीस आल्यास किंवा उद्योग करून तुम्ही 'काव'ल्यास तुम्हाला 'यंग अचिवर' ,'उद्योगिनी' वगैरे तत्सम पुरस्कारासाठी नामांकन किंवा थेट पुरस्कार (सब्जेक्ट टू जुरी सेटलमेंट) रास्त दरात आणि भिडस्त स्वभावात बसवून दिले जाईल. (भिडस्त स्वभावात= पुरस्कार नम्रपणे स्वीकारणे आणि श्रेय देणे याबाबत सविस्तर ट्रेनिंग इन्क्लुडेड)

मुक्त विहारि Mon, 09/15/2014 - 23:36
ह्या विषयाच्या अनुशंगाने पडलेले इतर प्रश्र्न... १. कावळे भाताच्या पिंडालाच का शिवतात? भज्यांना किंवा पोळीला का नाही? २. कावळ्याच्या जागी कावळी शिवली तर चालते का? ३. कावळा पटकन शिवावा म्हणून काय उपाय योजना करता येईल? ४. माझ्या पिंडदानाच्या वेळी भाताच्या जागी बिर्याणी ठेवली तर चालेल का? इथे बिर्याणी खावूनच दिवस मोजावे लागतात.

In reply to by पिवळा डांबिस

डॉ सुहास म्हात्रे गुरुवार, 11/13/2014 - 21:50
कावळ्याच्या जागी कावळी शिवली तर.... याचसाठी केला होता अट्टहास, की शेवटचा दीस गोड व्हावा!!! की शेवटचा किस गोड व्हावा!!! ...असे वाचले :)

In reply to by मुक्त विहारि

फुंटी Tue, 09/16/2014 - 00:26
काव काव उत्तरे- १) भज्यांना आणि पोळीला स्पर्श करीत नाहीत असे काही नाही.'काक्स्पर्श' पितरांच्या आवडीनिवडींवर अवलंबून असतो . २) इथेही आरक्षण प्रस्तावित आहे.चिंता नसावी.लवकरच ठराव काकसभेत मंजूर होईल ३) कावळ्यांना १२ .१४ ची चर्चगेट फास्ट पकडायची घाई नसते .म्हणे पटकन शिवावा... ४) दिवस मोजावे लागतात अस म्हणताय तरी बिर्याणी हवीय पिंडदानाला ?? कम्माल आहे....नवीन मेनू ट्राय करा ना...

हरकाम्या Tue, 09/16/2014 - 23:14
तुम्ही त्यात लिहिले आहे की " मिपाकरांना खास सवलत " ही सवलत नक्की कोणासाठी ? जिवन्त की मरु घातलेल्या " मिपाकरांसाठी "?

In reply to by हरकाम्या

टवाळ कार्टा Wed, 09/17/2014 - 09:02
जिवन्त की मरु घातलेल्या " मिपाकरांसाठी "?
_/|\_ आपल्या चरणकमलांचा फोटो पाठवावा...मिपावर मंदिर सुरु करत आहेत...त्यात लावू

स्वप्नज गुरुवार, 11/13/2014 - 19:10
'जिलेबी'ला कावळा शिवतो का?? छान जिलेबी....

मदनबाण Mon, 09/15/2014 - 15:16
कावळा नाहीच शिवला तर कापडाचा कावळा शिवून तो 'शिवून' मिळेल. माझ्या माहिती नुसार कावळा शिवला नाही तर दर्भाचा कावळा करुन तो शिवला जातो.

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- सार्वजनिक शरमेची गोष्ट

कौवा बिर्याणि शिकून घ्या ,व्यवसाय बंद पडल्यास कौवा बिर्याणी पेश्शल हॉटेल काढा.समस्त मिपाकर जेवायला येतीलच. (गोश्त बिर्याणी फ्यान नानासाहेब नेफळे)

जेपी Mon, 09/15/2014 - 20:13
तेवड शिर्षक बदला. बाकी' आमच्याकडे कावळे शिवुन का शिऊन मिळतील.' अशी पाटी 'आमच्याकडे बनवुन मिळेल.'

खटपट्या Mon, 09/15/2014 - 22:49
आवो, भिंगरीताय, आमच्याकडे प्रशिक्षित कावळे हायती. छोटे, मोठे, डोम कावळे, रिमोट वर चालणारे असे सगळे हायेत. कधी आणि कूट पाहिजेत ते फक्त सांगा. दुपारी कावळ्यांची झोपायची वेळ असते. तेव्हा जर पायजे असल तर त्याला वर्टाइम द्यावा लागल. आमि पाटवलेला कावळा शिवला न्हाई तर कस्टम्बर सपोर्ट लंबर बी हाये. थोड्याच दिवसात वेब साईट चालू करू आणि आम्ही पितृपक्ष नावाचा राजकीय पक्ष पण काढलाय. आधी कावळा युनियन व्हती. आता राजकीय पक्ष काढलाय.

दशानन Mon, 09/15/2014 - 22:57
असो, मला वाटले होते 'जनातील मनातील' मध्ये लेखन प्रकाशित करायचे नियम तरी या ८ वर्षानंतर स्पष्ट झाले असतील. माझे पुढील लेख मी खरडफळा येथे प्रसिद्ध करेन.

फुंटी Mon, 09/15/2014 - 23:05
कल्पना चांगलीय.शुभेच्छा ...उद्योग भरभराटीस आल्यास किंवा उद्योग करून तुम्ही 'काव'ल्यास तुम्हाला 'यंग अचिवर' ,'उद्योगिनी' वगैरे तत्सम पुरस्कारासाठी नामांकन किंवा थेट पुरस्कार (सब्जेक्ट टू जुरी सेटलमेंट) रास्त दरात आणि भिडस्त स्वभावात बसवून दिले जाईल. (भिडस्त स्वभावात= पुरस्कार नम्रपणे स्वीकारणे आणि श्रेय देणे याबाबत सविस्तर ट्रेनिंग इन्क्लुडेड)

मुक्त विहारि Mon, 09/15/2014 - 23:36
ह्या विषयाच्या अनुशंगाने पडलेले इतर प्रश्र्न... १. कावळे भाताच्या पिंडालाच का शिवतात? भज्यांना किंवा पोळीला का नाही? २. कावळ्याच्या जागी कावळी शिवली तर चालते का? ३. कावळा पटकन शिवावा म्हणून काय उपाय योजना करता येईल? ४. माझ्या पिंडदानाच्या वेळी भाताच्या जागी बिर्याणी ठेवली तर चालेल का? इथे बिर्याणी खावूनच दिवस मोजावे लागतात.

In reply to by पिवळा डांबिस

डॉ सुहास म्हात्रे गुरुवार, 11/13/2014 - 21:50
कावळ्याच्या जागी कावळी शिवली तर.... याचसाठी केला होता अट्टहास, की शेवटचा दीस गोड व्हावा!!! की शेवटचा किस गोड व्हावा!!! ...असे वाचले :)

In reply to by मुक्त विहारि

फुंटी Tue, 09/16/2014 - 00:26
काव काव उत्तरे- १) भज्यांना आणि पोळीला स्पर्श करीत नाहीत असे काही नाही.'काक्स्पर्श' पितरांच्या आवडीनिवडींवर अवलंबून असतो . २) इथेही आरक्षण प्रस्तावित आहे.चिंता नसावी.लवकरच ठराव काकसभेत मंजूर होईल ३) कावळ्यांना १२ .१४ ची चर्चगेट फास्ट पकडायची घाई नसते .म्हणे पटकन शिवावा... ४) दिवस मोजावे लागतात अस म्हणताय तरी बिर्याणी हवीय पिंडदानाला ?? कम्माल आहे....नवीन मेनू ट्राय करा ना...

हरकाम्या Tue, 09/16/2014 - 23:14
तुम्ही त्यात लिहिले आहे की " मिपाकरांना खास सवलत " ही सवलत नक्की कोणासाठी ? जिवन्त की मरु घातलेल्या " मिपाकरांसाठी "?

In reply to by हरकाम्या

टवाळ कार्टा Wed, 09/17/2014 - 09:02
जिवन्त की मरु घातलेल्या " मिपाकरांसाठी "?
_/|\_ आपल्या चरणकमलांचा फोटो पाठवावा...मिपावर मंदिर सुरु करत आहेत...त्यात लावू

स्वप्नज गुरुवार, 11/13/2014 - 19:10
'जिलेबी'ला कावळा शिवतो का?? छान जिलेबी....
लेखनविषय:
लेखनप्रकार
आता नविन धंदा चालू करावा म्हणते, 'आमचे येथे पिंडाला कावळा शिवून मिळेल.' पहिल्या १० मिनिटात कावळा शिवल्यास रु.१०१ पुढील २० मिनिटांसाठी रु.७५ त्या पुढील ३० मिनिटांसाठी रु.५० फक्त. आणि तरीही कावळा नाहीच शिवला तर कापडाचा कावळा शिवून तो 'शिवून' मिळेल. ता.क.....मिपा करांना खास सवलत दिली जाईल.

आठवणी : गुळमट तिखट कडू

मन ·

पैसा Sun, 09/14/2014 - 19:57
लै भारी किस्से रे मनोबा! मजा आली. तुझं पोरगं तुझ्या सवाई होऊ दे असा आशीर्वाद देत्यें. असाच अधून मधून दर्शन देत जा. इतिहासाच्या धाग्यांवर तुझी अनुपस्थिती जाणवते. बाकी मिपावर काय चांगलं विचारशील तर आम्हाला सगळंच चांगलं वाटतं, लेख चांगला नसेल तरी निदान एखादी प्रतिक्रिया तरी चांगली असते. त्यामुळे काय दिसेल तो धागा उघड आणि कर सुरू!

टिवटिव Sun, 09/14/2014 - 21:38
माझा निघालाय :) दिवसभर आरडाओरडा आणि तोडफोड सुरु असते...घरी आई बाबांना सांगायला गेलो..तर मी लहानपणी असाच होतो..हे ऐकायला मिळतं :)

एस Sun, 09/14/2014 - 22:33
मस्त लेख... लहानपणापासूनच आम्हांला वाचायचे भारी वेड. अगदी भेळ खातानाही आमचं लक्ष त्या वर्तमानपत्राच्या तुकड्यावरील मजकुराकडे. मग वाचतावाचता मध्येच भेळीने जागा अडवली की ती खायच्या ऐवजी तशीच थोडीशी बाजूला सरकवायची, पण आधी लग्न वाचनाचे, मग भेळीचे. असंच कुठेतरी वाचलं की तिबेटमध्ये लोक याक नावाच्या बैलासारख्या दिसणार्‍या केसाळ प्राण्याच्या दुधापासून चहा बनवतात. तसेच त्यात याकच्या दुधाचे लोणी टाकून तो जो काही प्रकार बनतो तो आवडीने पितात. झालं, आमच्या डोक्यात याकच्या दुधाचे लोणी टाकून केलेला तो चहा घुसळायला लागला. आता याकच्या दुधाचे लोणी आपल्याकडे कुठले मिळायला? तरीपण नाक्यावरच्या डेअरीवाल्याकडे जाऊन हिम्मत करून तसे विचारूनही आलो. अर्थात अपेक्षित प्रतिसादच मिळाला. पण निदान तो आम्हांला हसला नाही हे पाहून आमला थोडंसं हायसं वाटलं आणि काही झाले तरी लोण्याचा चहा करायचाच असा निश्चय पक्का झाला. चहा करायला नुकताच शिकलो होतो. आई घरी नव्हती. मस्तपैकी बिनदुधाचा चहा टाकला आणि लोणी शोधायला सुरूवात केली. लोणी तर नव्हते, पण तूप सापडले. चांगला चमचा भरून तूप त्या दोन कप चहात टाकले, खंगाळ खंगाळ खंगाळवले. तितक्यात आईसाहेब आल्या. त्यांना आमचा याक ऊर्फ गाईच्या तुपाचा चहा आनंदातिशयाने पेश केला... ... असो. चहाचे पातेले, गाळणी, कपबशा वगैरे सर्व तुपटतुपट भांडी घासल्यानंतरच आमची सुटका झाली. मग पुढच्या आठवड्यात नेहमी चहात साखरच का घालतात, मीठ का घालून पाहू नये, असा जेन्युइन प्रश्न स्वतःला विचारत मिठाचा चहा केला. आणि... . . . माझ्या हातचा चहाच कुणी पीत नाही राव! छ्याः ;-)

In reply to by प्यारे१

एस Mon, 09/15/2014 - 14:34
तो मीच. (तो मी नव्हेच च्या धर्तीवर उलटं वाचावं.) तो धागा आता लेखकाचा राहिला नसून प्रतिसादकांचा झाला आहे. म्हणून अधिक काही बोलण्याला अर्थ नाही.

In reply to by प्रभाकर पेठकर

एस Mon, 09/15/2014 - 14:32
तो आमचा बालपणीचा होरा होता. (आमच्याच बालपणीचा असेही कंसात वाचावे.)

In reply to by एस

असंच कुठेतरी वाचलं की तिबेटमध्ये लोक याक नावाच्या बैलासारख्या दिसणार्‍या केसाळ प्राण्याच्या दुधापासून चहा बनवतात. तसेच त्यात याकच्या दुधाचे लोणी टाकून तो जो काही प्रकार बनतो तो आवडीने पितात. तिबेटी चहा चहापत्ती, याकचे लोणी, पाणी आणि मीठ एकत्र घुसळून बनवतात. त्यात साखर टाकत नाही. त्याला बोज्जा, चा सृमा, जा सृब्मा (घुसळलेला चहा) असे म्हणतात.

दिपक.कुवेत Mon, 09/15/2014 - 13:36
मस्त किस्से. त्या स्मॉल वंडरचा मी सुद्धा जबरदस्त फॅन होतो...आजहि आहे. एकहि एपीसोड कधीहि चुकवला नाहि. मला वाटतं तेव्हा ती स्टार प्लस वर संध्याकाळि ०५३० ला लागायची. त्या सीरीयलची मोहिनी एवढि होती कि आईने काहि काम सांगीतलं कि विकिच्या आवाजात ते काम डबल बोलून दाखवायचो कराय्चो मात्र नाहि :D

मदनबाण Mon, 09/15/2014 - 16:51
रम्य त्या आठवणी ! मै तो बचपन सेही लय व्रात्य कार्ट्या रहा हुं ;) सुट्टीत दुपारच्या वेळी लोकांच्या घरच्या कड्या वाजवुन पळुन जाणे हा माझा आवडता उध्योग होता. ;) स्मॉल वंडर तर फारच आवडायचे त्यातला एक एपिसोड अजुनही आठवतोय ज्यात विकीच्या सारखाच एक रशियन मुलगा { बहुतेक त्याच नाव व्लादिमिर असं होत}रॉबर्ट तिच्या बहुतेक शाळेत आणला जातो. तसेच जेमीची मैत्रिण सुद्धा लयं आवडली व्हती, जीव आला होता आपला तिच्यावर ! ;) कोणती ? अर्थात Jessica ;) पण याहुन सगळ्यात जास्त मालिका मला आवडली होती ती नव्याने सुरु झालेल्या सोनी टिव्ही वरची आय ड्रीम ऑफ जिनी ! ती जिनी "जी मालिक" इतक सुरेख म्हणायची, साला आपल्या नशिबात अशी जिनी कधी येणार असं लयं वाटायच त्यावेळेला! ;) 1 बाकी डीडीज कॉमेडी शो कोणाला आठवतोय का ? कोणी पाहिला आहे का ? http://www.youtube.com/watch?v=NBLJ47GtUpw

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- सार्वजनिक शरमेची गोष्ट

In reply to by मदनबाण

पियू परी Sat, 01/30/2016 - 16:15
मदनबाण.. मोठ्ठा सेम पिंच.. या दोन मालिकांनी वेड लावलं होतं तेव्हा.. आता युट्युबवर या मालिकांचे इंग्रजी व्हर्जन आहेत बहुतेक.. पण मला हिंदीच हवे आहेत. :(

जेपी Mon, 09/15/2014 - 20:00
केल.ते स्मॉल वंडर,डकटेल वाला अंकल स्क्रुज,टेलस्पीन वाला बल्लु,ती जीनी आणी कुणाला आठवत असल्यास SILVER SPOON नावाची बापलेकाची मालीका माझी आवडती मालीका. जाम आठवले.

In reply to by जेपी

आदूबाळ Mon, 09/15/2014 - 21:24
सिल्वर स्पून म्हणजे टकले किडकिडीत श्रीमंत गोरे गृहस्थ आणि त्यांनी दत्तक घेतलेली दोन कृष्णवर्णीय मुलं हीच सीरियल ना? त्यातला धाकटा लय व्रात्य होता असं आठवतंय.

In reply to by आदूबाळ

सखी Tue, 09/16/2014 - 22:24
तुम्ही म्हणताय ती डिफरंट स्ट्रोक्स असावी, मस्त सिरीयल होती विशेष म्हणजे त्यांच्या वडीलांचा रोलही चांगला होता. - दुवा.

सुहास.. Mon, 09/15/2014 - 20:19
मस्त आठवणी ...माझ्या लहाणपणी घरात टिव्ही ला आरामच असायचा ,,,( बंधुराज परीक्षांच्या काळात टिव्ही थेट माळावर टाकुन देत असत, आणि त्यांना टिटोरियल, सहामाही, वार्षिक अश्या परीक्षा होत्या..असो ) पण सुट्टीच्या काळात सोनी वरची " जस्ट मोहोब्बत " ने मस्त मजा आणली होती, एक हॉस्टेल वरुन परत आलेला मुलगा , त्याचा व्हिजन मध्ये येणारा त्याचा मित्र ..साधंच पण वातावरण निर्मीती मात्र मस्त होती सहा जणांच्या घरात मी एकटाच महाभयानक व्रात्य कार्ट होतो..हे ही मला ठासुन आठवतय ...पण तेव्हढा मार ही खाल्ला आहे , डॅड ला चुकुन त्यांच्या तोंडावर " रुस्तम-ए- हिंद " म्हणणारा मी एकटाच बालक असावा ;)

सूड Tue, 09/16/2014 - 23:21
>>" तुझा मुलगा साक्षात तुझाच अवतार निघाला तर काय करशील ?" अच्छा, मुलगा झाला तर !! ;) हे वाचता वाचता आमचेही काही उपद्व्याप आठवले. =))))

मन१ Wed, 09/17/2014 - 20:34
सर्व वाचक-प्रतिसादकांचे मनःपूर्वक आभार!

पैसा Sun, 09/14/2014 - 19:57
लै भारी किस्से रे मनोबा! मजा आली. तुझं पोरगं तुझ्या सवाई होऊ दे असा आशीर्वाद देत्यें. असाच अधून मधून दर्शन देत जा. इतिहासाच्या धाग्यांवर तुझी अनुपस्थिती जाणवते. बाकी मिपावर काय चांगलं विचारशील तर आम्हाला सगळंच चांगलं वाटतं, लेख चांगला नसेल तरी निदान एखादी प्रतिक्रिया तरी चांगली असते. त्यामुळे काय दिसेल तो धागा उघड आणि कर सुरू!

टिवटिव Sun, 09/14/2014 - 21:38
माझा निघालाय :) दिवसभर आरडाओरडा आणि तोडफोड सुरु असते...घरी आई बाबांना सांगायला गेलो..तर मी लहानपणी असाच होतो..हे ऐकायला मिळतं :)

एस Sun, 09/14/2014 - 22:33
मस्त लेख... लहानपणापासूनच आम्हांला वाचायचे भारी वेड. अगदी भेळ खातानाही आमचं लक्ष त्या वर्तमानपत्राच्या तुकड्यावरील मजकुराकडे. मग वाचतावाचता मध्येच भेळीने जागा अडवली की ती खायच्या ऐवजी तशीच थोडीशी बाजूला सरकवायची, पण आधी लग्न वाचनाचे, मग भेळीचे. असंच कुठेतरी वाचलं की तिबेटमध्ये लोक याक नावाच्या बैलासारख्या दिसणार्‍या केसाळ प्राण्याच्या दुधापासून चहा बनवतात. तसेच त्यात याकच्या दुधाचे लोणी टाकून तो जो काही प्रकार बनतो तो आवडीने पितात. झालं, आमच्या डोक्यात याकच्या दुधाचे लोणी टाकून केलेला तो चहा घुसळायला लागला. आता याकच्या दुधाचे लोणी आपल्याकडे कुठले मिळायला? तरीपण नाक्यावरच्या डेअरीवाल्याकडे जाऊन हिम्मत करून तसे विचारूनही आलो. अर्थात अपेक्षित प्रतिसादच मिळाला. पण निदान तो आम्हांला हसला नाही हे पाहून आमला थोडंसं हायसं वाटलं आणि काही झाले तरी लोण्याचा चहा करायचाच असा निश्चय पक्का झाला. चहा करायला नुकताच शिकलो होतो. आई घरी नव्हती. मस्तपैकी बिनदुधाचा चहा टाकला आणि लोणी शोधायला सुरूवात केली. लोणी तर नव्हते, पण तूप सापडले. चांगला चमचा भरून तूप त्या दोन कप चहात टाकले, खंगाळ खंगाळ खंगाळवले. तितक्यात आईसाहेब आल्या. त्यांना आमचा याक ऊर्फ गाईच्या तुपाचा चहा आनंदातिशयाने पेश केला... ... असो. चहाचे पातेले, गाळणी, कपबशा वगैरे सर्व तुपटतुपट भांडी घासल्यानंतरच आमची सुटका झाली. मग पुढच्या आठवड्यात नेहमी चहात साखरच का घालतात, मीठ का घालून पाहू नये, असा जेन्युइन प्रश्न स्वतःला विचारत मिठाचा चहा केला. आणि... . . . माझ्या हातचा चहाच कुणी पीत नाही राव! छ्याः ;-)

In reply to by प्यारे१

एस Mon, 09/15/2014 - 14:34
तो मीच. (तो मी नव्हेच च्या धर्तीवर उलटं वाचावं.) तो धागा आता लेखकाचा राहिला नसून प्रतिसादकांचा झाला आहे. म्हणून अधिक काही बोलण्याला अर्थ नाही.

In reply to by प्रभाकर पेठकर

एस Mon, 09/15/2014 - 14:32
तो आमचा बालपणीचा होरा होता. (आमच्याच बालपणीचा असेही कंसात वाचावे.)

In reply to by एस

असंच कुठेतरी वाचलं की तिबेटमध्ये लोक याक नावाच्या बैलासारख्या दिसणार्‍या केसाळ प्राण्याच्या दुधापासून चहा बनवतात. तसेच त्यात याकच्या दुधाचे लोणी टाकून तो जो काही प्रकार बनतो तो आवडीने पितात. तिबेटी चहा चहापत्ती, याकचे लोणी, पाणी आणि मीठ एकत्र घुसळून बनवतात. त्यात साखर टाकत नाही. त्याला बोज्जा, चा सृमा, जा सृब्मा (घुसळलेला चहा) असे म्हणतात.

दिपक.कुवेत Mon, 09/15/2014 - 13:36
मस्त किस्से. त्या स्मॉल वंडरचा मी सुद्धा जबरदस्त फॅन होतो...आजहि आहे. एकहि एपीसोड कधीहि चुकवला नाहि. मला वाटतं तेव्हा ती स्टार प्लस वर संध्याकाळि ०५३० ला लागायची. त्या सीरीयलची मोहिनी एवढि होती कि आईने काहि काम सांगीतलं कि विकिच्या आवाजात ते काम डबल बोलून दाखवायचो कराय्चो मात्र नाहि :D

मदनबाण Mon, 09/15/2014 - 16:51
रम्य त्या आठवणी ! मै तो बचपन सेही लय व्रात्य कार्ट्या रहा हुं ;) सुट्टीत दुपारच्या वेळी लोकांच्या घरच्या कड्या वाजवुन पळुन जाणे हा माझा आवडता उध्योग होता. ;) स्मॉल वंडर तर फारच आवडायचे त्यातला एक एपिसोड अजुनही आठवतोय ज्यात विकीच्या सारखाच एक रशियन मुलगा { बहुतेक त्याच नाव व्लादिमिर असं होत}रॉबर्ट तिच्या बहुतेक शाळेत आणला जातो. तसेच जेमीची मैत्रिण सुद्धा लयं आवडली व्हती, जीव आला होता आपला तिच्यावर ! ;) कोणती ? अर्थात Jessica ;) पण याहुन सगळ्यात जास्त मालिका मला आवडली होती ती नव्याने सुरु झालेल्या सोनी टिव्ही वरची आय ड्रीम ऑफ जिनी ! ती जिनी "जी मालिक" इतक सुरेख म्हणायची, साला आपल्या नशिबात अशी जिनी कधी येणार असं लयं वाटायच त्यावेळेला! ;) 1 बाकी डीडीज कॉमेडी शो कोणाला आठवतोय का ? कोणी पाहिला आहे का ? http://www.youtube.com/watch?v=NBLJ47GtUpw

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- सार्वजनिक शरमेची गोष्ट

In reply to by मदनबाण

पियू परी Sat, 01/30/2016 - 16:15
मदनबाण.. मोठ्ठा सेम पिंच.. या दोन मालिकांनी वेड लावलं होतं तेव्हा.. आता युट्युबवर या मालिकांचे इंग्रजी व्हर्जन आहेत बहुतेक.. पण मला हिंदीच हवे आहेत. :(

जेपी Mon, 09/15/2014 - 20:00
केल.ते स्मॉल वंडर,डकटेल वाला अंकल स्क्रुज,टेलस्पीन वाला बल्लु,ती जीनी आणी कुणाला आठवत असल्यास SILVER SPOON नावाची बापलेकाची मालीका माझी आवडती मालीका. जाम आठवले.

In reply to by जेपी

आदूबाळ Mon, 09/15/2014 - 21:24
सिल्वर स्पून म्हणजे टकले किडकिडीत श्रीमंत गोरे गृहस्थ आणि त्यांनी दत्तक घेतलेली दोन कृष्णवर्णीय मुलं हीच सीरियल ना? त्यातला धाकटा लय व्रात्य होता असं आठवतंय.

In reply to by आदूबाळ

सखी Tue, 09/16/2014 - 22:24
तुम्ही म्हणताय ती डिफरंट स्ट्रोक्स असावी, मस्त सिरीयल होती विशेष म्हणजे त्यांच्या वडीलांचा रोलही चांगला होता. - दुवा.

सुहास.. Mon, 09/15/2014 - 20:19
मस्त आठवणी ...माझ्या लहाणपणी घरात टिव्ही ला आरामच असायचा ,,,( बंधुराज परीक्षांच्या काळात टिव्ही थेट माळावर टाकुन देत असत, आणि त्यांना टिटोरियल, सहामाही, वार्षिक अश्या परीक्षा होत्या..असो ) पण सुट्टीच्या काळात सोनी वरची " जस्ट मोहोब्बत " ने मस्त मजा आणली होती, एक हॉस्टेल वरुन परत आलेला मुलगा , त्याचा व्हिजन मध्ये येणारा त्याचा मित्र ..साधंच पण वातावरण निर्मीती मात्र मस्त होती सहा जणांच्या घरात मी एकटाच महाभयानक व्रात्य कार्ट होतो..हे ही मला ठासुन आठवतय ...पण तेव्हढा मार ही खाल्ला आहे , डॅड ला चुकुन त्यांच्या तोंडावर " रुस्तम-ए- हिंद " म्हणणारा मी एकटाच बालक असावा ;)

सूड Tue, 09/16/2014 - 23:21
>>" तुझा मुलगा साक्षात तुझाच अवतार निघाला तर काय करशील ?" अच्छा, मुलगा झाला तर !! ;) हे वाचता वाचता आमचेही काही उपद्व्याप आठवले. =))))

मन१ Wed, 09/17/2014 - 20:34
सर्व वाचक-प्रतिसादकांचे मनःपूर्वक आभार!
लेखनप्रकार
आताच लोकसत्ता वाचत होतो. खूप मज्जा येते ते तसले भारी शब्द वाचायला. व्यामिश्र, जनरेटा, उद्बोधक.... एकदम जुन्या गोष्टी आठवायला लागल्या. शाळेत असताना असे शब्द वाचले , की मी कुठेही ते शब्द ठोकून देत असे. उदा:- "मी आज व्यामिश्र खेळलो." "मला आज खूपच उद्बोधक वाटतय." किंवा "भाजीची चव उद्बोधक आहे." आज "शाळेत जनरेटा पोचला." . . "शी "ला विष्ठा म्हणतात समजेपर्यंत दुसरी तिसरीत कानावर पडलेला " शिष्टाचार " हा शब्द "विष्ठाचार ", "व्यभिचार " असा कसाही वापरायचो.

छायाचित्रणकला स्पर्धा २ : मतदान.

संपादक मंडळ ·

चैदजा Sun, 09/14/2014 - 18:33
१. २४ २. २० ३. २३ २४ - आपल्या बाळाल दूध पाजण्याचा आनंद शब्दातित असतो. (माझ्या बायकोच्या म्हणण्याप्रमाणे) २० - सगळ्यांच्या चेहर्‍यावरचे हास्य निर्व्याज आहे. २३ - बहिण भावाच्या नात्यातील आनंद वेगळा सांगायला नको.

रेवती Sun, 09/14/2014 - 19:50
१) २ २) १७ ३) १२ लहान मुलांच्या चित्रातून निवड करणे फार अवघड आहे.

शिद Mon, 09/15/2014 - 02:56
१) १७ २) १२ ३) २० सगळेच फोटो मस्त आहेत व लहान मुलांचे तर अगदी गोड.

मृत्युन्जय Mon, 09/15/2014 - 11:39
मला स्वतःला २३ क्रमांकाचा फोटो प्रचंड आवडतो. पण त्याला मी मत देणे चुकीचे ठरेल. त्यामुळे माझी मते पुढील ३ क्रमांकाना. १. ६ - स्वतःच्या लहानग्याच्या मागे चालण्यातला आनंद अवर्णनीय असतो. त्या आनंदाची तुलनाच नाही. छायाचित्रातली कल्पकता आणि निरागसता यामुळे या छायाचित्राला प्रथम क्रमांक २. १२ - कुठलाही समारंभ हा एक आनंदाच सोहळाच असतो. प्रस्तुत छायाचित्रात आनंदाना मुक्त अविष्कार बघायला मिळतो आहे. शिवाय छायाचित्रातला फोकस याला दुसरा क्रमांक देताना महत्वाचा ठरतो. ३. १७ - निर्भेळ निरागस आनंदाला तोड नाही. तो आनंद मुक्तपणे व्यक्त करण्याला दुसरा पर्याय नाही. योग्य क्षण योग्य प्रकारे कैद केलेला असल्याने तिसरा क्रमांका या छायाचित्राला.

अनुप कोहळे Mon, 09/15/2014 - 14:17
१. २० २. २४ ३. १७ लाहान मुलांचे फोटो खुप गोड येतात. पण निखळ आनंद दर्शवणारी हि तिन चित्रे फारच उत्तम आहेत.

आदूबाळ Mon, 09/15/2014 - 21:22
माझं मतः १. ६ २. मत नाही ३. मत नाही यामुळे मत अवैध ठरू नये अशी आशा...

In reply to by विलासराव

रागाला आवरा, रागाला आवरा, विलासराव ! मंदिराच्या कमिटीत तुमच्या चौथ्या रोलचा प्रश्न चर्चेत आहे. :)

In reply to by डॉ सुहास म्हात्रे

विलासराव Fri, 09/19/2014 - 18:57
पहीला हप्ताच अजुन नाही पोचला. तेवढं पहा. तेव्हढं झाल्यावर मंग राग आला आपल्याला तर बोला. काळया पाण्याची शिक्षा भोगीन पण राग येउ देणार नाय. मंदिराच्या कमिटीत तुमच्या चौथ्या रोलचा प्रश्न चर्चेत आहे. सगळं खरय. पन उधारीवर आपला विश्वास नाय.

In reply to by विलासराव

असं करून कसं चालेल ? तुम्ही लोकांना कर्मफळासाठी पुढच्या जन्मापर्यंत थांबायला सांगता, आम्ही तुम्हाला जरा फिनान्शियल वर्ष संपेपर्यंतच कळ काढायला सांगतोय ! =))

In reply to by डॉ सुहास म्हात्रे

विलासराव Fri, 09/19/2014 - 19:24
असं करून कसं चालेल ? तुम्ही लोकांना कर्मफळासाठी पुढच्या जन्मापर्यंत थांबायला सांगता, आम्ही तुम्हाला जरा फिनान्शियल वर्ष संपेपर्यंतच कळ काढायला सांगतोय ! Lol बरोबर आहे मग हे जे येणे आहे त्याचे बीज मागच्या जन्मात लावलेलेच आहे. आनी आता त्याची फळे मिळायची वेळ आलीय. अध्यात्म म्हणजे रो़कडा अनुभव हेतर तुम्हाला माहीतच असेल ना? बरं हे आपलं मिपामंदीर म्हनुन मी सांभाळुन घेतलय. लवकर काय ते सांगा, नायतर लै ऑफर आहेत आपल्या़कडे . फळ पिकलय पडायच्या आत काढुन घ्यावे लागेल. आता खरडवहीत या नायतर नवीन धागा काढा 'मिपाची अध्यात्ममुक्ती' असा. मंग करु बॅटींग तिकडे. नायतर पैसाताई यायच्या ईकडे समज द्यायला.......मंग त्यांना पण हप्ता द्यावा लागंल. अवांतरः पैसाताईंकडे पैसा तर भरपुर असणार मंग त्यांना कशाचा हप्ता तुम्ही देणार?

In reply to by किसन शिंदे

@(ही छोटू लैच्च गोड ब्वॉ)>>> ++++++++++११११११११११११११११ http://www.sherv.net/cm/emo/happy/happy-clap.gif मी जितक्या जणांना हा फोटो दाखवला,तितक्या जणांनी अश्याच प्रतिक्रीया दिल्या. मूर्तीमंत आनंद! हॅप्पीनेस ऑफ लाइफ!

पैसा Sun, 09/21/2014 - 17:18
माझे मत व्यनि करत आहे. स्वॅप्सकडून काही टिप्पण्या वाचायला आवडल्या असत्याच!

चैदजा Sun, 09/14/2014 - 18:33
१. २४ २. २० ३. २३ २४ - आपल्या बाळाल दूध पाजण्याचा आनंद शब्दातित असतो. (माझ्या बायकोच्या म्हणण्याप्रमाणे) २० - सगळ्यांच्या चेहर्‍यावरचे हास्य निर्व्याज आहे. २३ - बहिण भावाच्या नात्यातील आनंद वेगळा सांगायला नको.

रेवती Sun, 09/14/2014 - 19:50
१) २ २) १७ ३) १२ लहान मुलांच्या चित्रातून निवड करणे फार अवघड आहे.

शिद Mon, 09/15/2014 - 02:56
१) १७ २) १२ ३) २० सगळेच फोटो मस्त आहेत व लहान मुलांचे तर अगदी गोड.

मृत्युन्जय Mon, 09/15/2014 - 11:39
मला स्वतःला २३ क्रमांकाचा फोटो प्रचंड आवडतो. पण त्याला मी मत देणे चुकीचे ठरेल. त्यामुळे माझी मते पुढील ३ क्रमांकाना. १. ६ - स्वतःच्या लहानग्याच्या मागे चालण्यातला आनंद अवर्णनीय असतो. त्या आनंदाची तुलनाच नाही. छायाचित्रातली कल्पकता आणि निरागसता यामुळे या छायाचित्राला प्रथम क्रमांक २. १२ - कुठलाही समारंभ हा एक आनंदाच सोहळाच असतो. प्रस्तुत छायाचित्रात आनंदाना मुक्त अविष्कार बघायला मिळतो आहे. शिवाय छायाचित्रातला फोकस याला दुसरा क्रमांक देताना महत्वाचा ठरतो. ३. १७ - निर्भेळ निरागस आनंदाला तोड नाही. तो आनंद मुक्तपणे व्यक्त करण्याला दुसरा पर्याय नाही. योग्य क्षण योग्य प्रकारे कैद केलेला असल्याने तिसरा क्रमांका या छायाचित्राला.

अनुप कोहळे Mon, 09/15/2014 - 14:17
१. २० २. २४ ३. १७ लाहान मुलांचे फोटो खुप गोड येतात. पण निखळ आनंद दर्शवणारी हि तिन चित्रे फारच उत्तम आहेत.

आदूबाळ Mon, 09/15/2014 - 21:22
माझं मतः १. ६ २. मत नाही ३. मत नाही यामुळे मत अवैध ठरू नये अशी आशा...

In reply to by विलासराव

रागाला आवरा, रागाला आवरा, विलासराव ! मंदिराच्या कमिटीत तुमच्या चौथ्या रोलचा प्रश्न चर्चेत आहे. :)

In reply to by डॉ सुहास म्हात्रे

विलासराव Fri, 09/19/2014 - 18:57
पहीला हप्ताच अजुन नाही पोचला. तेवढं पहा. तेव्हढं झाल्यावर मंग राग आला आपल्याला तर बोला. काळया पाण्याची शिक्षा भोगीन पण राग येउ देणार नाय. मंदिराच्या कमिटीत तुमच्या चौथ्या रोलचा प्रश्न चर्चेत आहे. सगळं खरय. पन उधारीवर आपला विश्वास नाय.

In reply to by विलासराव

असं करून कसं चालेल ? तुम्ही लोकांना कर्मफळासाठी पुढच्या जन्मापर्यंत थांबायला सांगता, आम्ही तुम्हाला जरा फिनान्शियल वर्ष संपेपर्यंतच कळ काढायला सांगतोय ! =))

In reply to by डॉ सुहास म्हात्रे

विलासराव Fri, 09/19/2014 - 19:24
असं करून कसं चालेल ? तुम्ही लोकांना कर्मफळासाठी पुढच्या जन्मापर्यंत थांबायला सांगता, आम्ही तुम्हाला जरा फिनान्शियल वर्ष संपेपर्यंतच कळ काढायला सांगतोय ! Lol बरोबर आहे मग हे जे येणे आहे त्याचे बीज मागच्या जन्मात लावलेलेच आहे. आनी आता त्याची फळे मिळायची वेळ आलीय. अध्यात्म म्हणजे रो़कडा अनुभव हेतर तुम्हाला माहीतच असेल ना? बरं हे आपलं मिपामंदीर म्हनुन मी सांभाळुन घेतलय. लवकर काय ते सांगा, नायतर लै ऑफर आहेत आपल्या़कडे . फळ पिकलय पडायच्या आत काढुन घ्यावे लागेल. आता खरडवहीत या नायतर नवीन धागा काढा 'मिपाची अध्यात्ममुक्ती' असा. मंग करु बॅटींग तिकडे. नायतर पैसाताई यायच्या ईकडे समज द्यायला.......मंग त्यांना पण हप्ता द्यावा लागंल. अवांतरः पैसाताईंकडे पैसा तर भरपुर असणार मंग त्यांना कशाचा हप्ता तुम्ही देणार?

In reply to by किसन शिंदे

@(ही छोटू लैच्च गोड ब्वॉ)>>> ++++++++++११११११११११११११११ http://www.sherv.net/cm/emo/happy/happy-clap.gif मी जितक्या जणांना हा फोटो दाखवला,तितक्या जणांनी अश्याच प्रतिक्रीया दिल्या. मूर्तीमंत आनंद! हॅप्पीनेस ऑफ लाइफ!

पैसा Sun, 09/21/2014 - 17:18
माझे मत व्यनि करत आहे. स्वॅप्सकडून काही टिप्पण्या वाचायला आवडल्या असत्याच!
लेखनविषय:
लेखनप्रकार
छायाचित्रणकला स्पर्धा मालिकेतील दुसरं पुष्प, विषय "आनंद" या विषायानुरूप आलेल्या या प्रेवेशिका. आजपासून २१ सप्टेंबरपर्यंत सगळे मिपा सदस्य परीक्षक म्हणून या चित्रांना १,२,३ असे अनुक्रमांक देतील. मतांची सरासरी काढून अंतिम निर्णय प्रकाशित केला जाईल. अनवधानानं मुळ धाग्यातलं एखाद्या स्पर्धकांंचं चित्रं या यादीत टाकायचं रहुन गेलं असेल तर कृपया निदर्शनास आणून द्याव ही विनंती. धन्यवाद आणि शुभेच्छा!

प्रोग्रेसिव्ह लेन्सेस सुविधा कि त्रास.

अत्रन्गि पाउस ·

ऋतुराज चित्रे Sun, 09/14/2014 - 13:06
बायफोकल लेन्स वापरताना पुस्तक वाचताना किंवा दूरचे वाचताना मला काहीही त्रास होत नव्हता परंतू डेस्कटॉपवर काम करताना त्रास होत असे. जवळून उडनारा डास अचानक दिसेनासा होइ. नेत्रतज्ञाकडून डोळे तपासून घेतले. त्यांनी प्रोग्रेसिव लेन्स वापरण्यास सांगितले. डोळ्यांना सवय होइपर्यंत त्रास होइल नंतर तुम्ही प्रोग्रेसिवच्या प्रेमात पडाल असे सांगितले. घेतला एकदाचा महागडा प्रोग्रेसिव चष्मा. तंतोतंत तुमचेच अनुभव मला आले. घुबडासारखी मान व डोळे फिरवून घरात चेष्टेचा विषय बनलो होतो. भिक नको पण कूत्र आवर अशी माझी अवस्था झाली होती, करणार काय मारुतिच्या बेंबीत बोट घातले होते. माझ्या डोळ्यांनाच माझी किव आली व त्यांनी नमते घेवून घेतले एकदाचे प्रोग्रेसिवशी जुळवून. आता मला डास दिसूही लागले व मारताही येऊ लागले. पैसे अगदीच वाया गेले नाही ह्याचे समधान वाटले. परंतू सगळेच आलबेल आहे अशातलाही भाग नाही. वर्षभरात जवळचा नंबर बदलला की त्याच प्रोग्रेसिव लेन्समधून फोकल पोइंट जुळवताना थोडे दिवस त्रास होतो. नवीन लेन्स घेइपर्यंत त्रास सहन करवा लागतो. कधी गर्दीत चष्म्याला धक्का लागून नेसल क्लिप दाबल्या गेल्या तरी चष्म्याचा कोन बदलल्यामुळे थोडे दिवस त्रास होतो. फक्त जवळचा व लांबचा नंबर असल्यास दोन्ही दरम्यानचे स्पष्ट दिसत असल्यास प्रोग्रेसिव लेन्स वापरण्याची गरज नाही.

पैसा Sun, 09/14/2014 - 20:57
अजूनतरी फक्त वाचायला चष्मा लागतोय. दोन्ही नंबर्स म्हणजे कटकटच आहे. मग सरळ दोन वेगळे चष्मे वापरलेत तर?

In reply to by पैसा

आशु जोग Mon, 09/15/2014 - 00:49
अजूनतरी फक्त वाचायला चष्मा लागतोय. दोन्ही नंबर्स म्हणजे कटकटच आहे. मग सरळ दोन वेगळे चष्मे वापरलेत तर? मग ड्यूएल सिमचे फायदे कसे मिळतील ;D

In reply to by पैसा

चौकटराजा Tue, 09/16/2014 - 16:19
शौकिन या चित्रपटाचा उत्तरार्ध आला तर त्यात रोल मिळेल. पण अर्र.......तुम्ही अनाहिता च्या मेंबर आहात हे विसरलोच की !

In reply to by पैसा

सामान्यनागरिक Fri, 09/26/2014 - 18:18
त्यातला एक नेहेमी आपण कुठेतरी विसरतो आणि तसेही दोन चष्मे बाळगणे त्रासाचे असते. त्यत दोन सेट बनवावे लागतील. प्रोग्रेसिव काचेबरोबर जुळवुन घेणे जरा त्रासाचे असते. त्यात गाडीचालवतांना जास्तच. उगीच नको रिस्क.

रमेश आठवले Sun, 09/14/2014 - 23:05
मी गेले कैक वर्षे progressive लेन्सेस वापरत आहे. सुरवातीला त्यांना कम्पनीच्या नावावरून varilux असे म्हणत असत. मला दूरचे पाहण्याचा नंबर कमी आहे आणि जवळचा नंबर भरपूर आहे. आधी बाय फोकल वापरत होतो. त्या पेक्षा progressive खूपच जास्त उपयोगी वाटतो. दर एक दोन वर्षांनी चेक करून घेऊन, जरूर तसा नंबर बदल करून घेतो. जिना उतरताना मात्र जरा सावधगिरी बाळगावी लागते.

प्रभाकर पेठकर Mon, 09/15/2014 - 01:00
मी गेली १४ वर्षे प्रोग्रेसिव्ह लेन्सेस वापरत आहे. चष्मा लावल्यापासून १-२ दिवस रस्त्याने चालताना, जमिनीची पातळी वेगळी दिसल्याने, जरा बाचकल्यासारखे व्हायचे पण २-३ दिवसांतच डोळ्यांनी ह्या फरकाशी मिळतेजुळते घेतले (डॉक्टरांनीही तसे सांगितले होतेच) त्यामुळे नंतर कधी त्रास झाला नाही. एकदा नंबर वाढला आणि पुन्हा एकदा नविन लेन्स लावल्यावर पुन्हा २ दिवस त्रास झाला पण ह्या वेळी कमी झाला. आणि २ दिवसांत पुन्हा डोळ्यांनी जुळवून घेतले. बाकी प्रोग्रेसिव्ह लेन्सेसचा कधीच त्रास झाला नाही. हं! बॅडमिन्टन खेळताना शटल 'मिस' व्हायचे (दोन वेगवेगळ्या फोकल लेंग्थमधून प्रवास केल्याने) पण पुढे गुडघ्यांच्या त्रासामुळे डॉक्टरांनी बॅडमिन्टन खेळायलाच बंदी घातल्याने त्या समस्येवर परस्पर तोडगा निघाला.

रेवती Mon, 09/15/2014 - 02:38
नवर्‍याला तीन चार महिन्यापूर्वीच असे ग्लासेस मिळालेत. तुम्हाला होतोय तसाच त्रास झाला आता बरेच जुळवून घेतले आहे पण एकंदरीतच बायफोकल बरा असे त्याला वाटते.

कंजूस Mon, 09/15/2014 - 07:52
बाइफोकलच वापरा. फक्त स्नूकर बिलीअर्ड खेळणारे मोठ्या फ्रेमचे वापरतात तसे घेतले तर मोठे दृष्य एकाच वेळी पाहता येईल. रोडवरच्या डावीकडच्यासाइन आणि कारचा डैशबोर्ड मान न वळवता फक्त डोळे फिरवून काम होईल.

ऋतुराज चित्रे Sun, 09/14/2014 - 13:06
बायफोकल लेन्स वापरताना पुस्तक वाचताना किंवा दूरचे वाचताना मला काहीही त्रास होत नव्हता परंतू डेस्कटॉपवर काम करताना त्रास होत असे. जवळून उडनारा डास अचानक दिसेनासा होइ. नेत्रतज्ञाकडून डोळे तपासून घेतले. त्यांनी प्रोग्रेसिव लेन्स वापरण्यास सांगितले. डोळ्यांना सवय होइपर्यंत त्रास होइल नंतर तुम्ही प्रोग्रेसिवच्या प्रेमात पडाल असे सांगितले. घेतला एकदाचा महागडा प्रोग्रेसिव चष्मा. तंतोतंत तुमचेच अनुभव मला आले. घुबडासारखी मान व डोळे फिरवून घरात चेष्टेचा विषय बनलो होतो. भिक नको पण कूत्र आवर अशी माझी अवस्था झाली होती, करणार काय मारुतिच्या बेंबीत बोट घातले होते. माझ्या डोळ्यांनाच माझी किव आली व त्यांनी नमते घेवून घेतले एकदाचे प्रोग्रेसिवशी जुळवून. आता मला डास दिसूही लागले व मारताही येऊ लागले. पैसे अगदीच वाया गेले नाही ह्याचे समधान वाटले. परंतू सगळेच आलबेल आहे अशातलाही भाग नाही. वर्षभरात जवळचा नंबर बदलला की त्याच प्रोग्रेसिव लेन्समधून फोकल पोइंट जुळवताना थोडे दिवस त्रास होतो. नवीन लेन्स घेइपर्यंत त्रास सहन करवा लागतो. कधी गर्दीत चष्म्याला धक्का लागून नेसल क्लिप दाबल्या गेल्या तरी चष्म्याचा कोन बदलल्यामुळे थोडे दिवस त्रास होतो. फक्त जवळचा व लांबचा नंबर असल्यास दोन्ही दरम्यानचे स्पष्ट दिसत असल्यास प्रोग्रेसिव लेन्स वापरण्याची गरज नाही.

पैसा Sun, 09/14/2014 - 20:57
अजूनतरी फक्त वाचायला चष्मा लागतोय. दोन्ही नंबर्स म्हणजे कटकटच आहे. मग सरळ दोन वेगळे चष्मे वापरलेत तर?

In reply to by पैसा

आशु जोग Mon, 09/15/2014 - 00:49
अजूनतरी फक्त वाचायला चष्मा लागतोय. दोन्ही नंबर्स म्हणजे कटकटच आहे. मग सरळ दोन वेगळे चष्मे वापरलेत तर? मग ड्यूएल सिमचे फायदे कसे मिळतील ;D

In reply to by पैसा

चौकटराजा Tue, 09/16/2014 - 16:19
शौकिन या चित्रपटाचा उत्तरार्ध आला तर त्यात रोल मिळेल. पण अर्र.......तुम्ही अनाहिता च्या मेंबर आहात हे विसरलोच की !

In reply to by पैसा

सामान्यनागरिक Fri, 09/26/2014 - 18:18
त्यातला एक नेहेमी आपण कुठेतरी विसरतो आणि तसेही दोन चष्मे बाळगणे त्रासाचे असते. त्यत दोन सेट बनवावे लागतील. प्रोग्रेसिव काचेबरोबर जुळवुन घेणे जरा त्रासाचे असते. त्यात गाडीचालवतांना जास्तच. उगीच नको रिस्क.

रमेश आठवले Sun, 09/14/2014 - 23:05
मी गेले कैक वर्षे progressive लेन्सेस वापरत आहे. सुरवातीला त्यांना कम्पनीच्या नावावरून varilux असे म्हणत असत. मला दूरचे पाहण्याचा नंबर कमी आहे आणि जवळचा नंबर भरपूर आहे. आधी बाय फोकल वापरत होतो. त्या पेक्षा progressive खूपच जास्त उपयोगी वाटतो. दर एक दोन वर्षांनी चेक करून घेऊन, जरूर तसा नंबर बदल करून घेतो. जिना उतरताना मात्र जरा सावधगिरी बाळगावी लागते.

प्रभाकर पेठकर Mon, 09/15/2014 - 01:00
मी गेली १४ वर्षे प्रोग्रेसिव्ह लेन्सेस वापरत आहे. चष्मा लावल्यापासून १-२ दिवस रस्त्याने चालताना, जमिनीची पातळी वेगळी दिसल्याने, जरा बाचकल्यासारखे व्हायचे पण २-३ दिवसांतच डोळ्यांनी ह्या फरकाशी मिळतेजुळते घेतले (डॉक्टरांनीही तसे सांगितले होतेच) त्यामुळे नंतर कधी त्रास झाला नाही. एकदा नंबर वाढला आणि पुन्हा एकदा नविन लेन्स लावल्यावर पुन्हा २ दिवस त्रास झाला पण ह्या वेळी कमी झाला. आणि २ दिवसांत पुन्हा डोळ्यांनी जुळवून घेतले. बाकी प्रोग्रेसिव्ह लेन्सेसचा कधीच त्रास झाला नाही. हं! बॅडमिन्टन खेळताना शटल 'मिस' व्हायचे (दोन वेगवेगळ्या फोकल लेंग्थमधून प्रवास केल्याने) पण पुढे गुडघ्यांच्या त्रासामुळे डॉक्टरांनी बॅडमिन्टन खेळायलाच बंदी घातल्याने त्या समस्येवर परस्पर तोडगा निघाला.

रेवती Mon, 09/15/2014 - 02:38
नवर्‍याला तीन चार महिन्यापूर्वीच असे ग्लासेस मिळालेत. तुम्हाला होतोय तसाच त्रास झाला आता बरेच जुळवून घेतले आहे पण एकंदरीतच बायफोकल बरा असे त्याला वाटते.

कंजूस Mon, 09/15/2014 - 07:52
बाइफोकलच वापरा. फक्त स्नूकर बिलीअर्ड खेळणारे मोठ्या फ्रेमचे वापरतात तसे घेतले तर मोठे दृष्य एकाच वेळी पाहता येईल. रोडवरच्या डावीकडच्यासाइन आणि कारचा डैशबोर्ड मान न वळवता फक्त डोळे फिरवून काम होईल.
लांबचा आणि जवळचा असे दोन्ही नंबर निघाले कि प्रोग्रेसिव्ह लेन्सेस वापरा असे सांगतात नव्हे जोरदार समर्थन करतात. २०१० साली मी ते तसे १.५ वर्षे वापरून पहायचा बराच प्रयत्न केला पण ड्रायव्हिंग, laptop वरचे काम (टेबल वर ठेऊन) आणि हातात पुस्तक/पेपर घेऊन वाचणे ह्या दिनचर्येतील गोष्टींसाठी प्रोग्रेसिव्ह लेन्सेसचा त्रास जास्ती झाला..शेवटी जवळचा नंबर नगण्य असल्याने फक्त लांबचा चष्मा करून घेऊन तोच वापरला आता पुन्हा जवळचा आणि लांबचा नंबर अंशत: वाढल्याने त्या प्रोग्रेसिव्ह वापराच्या सल्ल्याला तोंड देतोय... १.

काही प्रश्न (कृ. ह. घेणे)

पगला गजोधर ·

पैसा Sun, 09/14/2014 - 20:43
यांची उत्तरे कधीच मिळणार नाहीत भाऊ! किंवा उत्तरे माहित असतात सगळ्यांनाच पण बोलणे अडचणीचे असते.

विलासराव Tue, 09/16/2014 - 20:54
जसे पवित्र नदीत स्नान केल्याने पापे धुतली जातात अशी सर्वसामान्य लोकात श्रद्धा आहे, तशीच आपणच वेळोवेळी भ्रष्ट म्हणून आरोपिलेले, नेते पक्षबदल करून आपल्या पक्षात आल्यावर, त्यांची पापे धुतली जावून पवित्र होतात, अशी काही राजकीय पक्षातील समर्थकांची श्रद्धा असते का ? पवीत्र नदीत नाही तर अंतरंगात डुबकी मारल्याने पापे धुतली जातात. पटत असेल तर डुबकी मारा, नसेल तर नका मारु. बाकी पास.

In reply to by विलासराव

पगला गजोधर Wed, 09/17/2014 - 10:13
"बुरा जो देखन मैं चला, बुरा न मिलिया कोय, जो दिल खोजा आपना, मुझसे बुरा न कोय।" असं काहीसं तुम्हाला म्हणायचे आहे का हो ? मग असे आत्मपरीक्षण सर्व भक्तांनी, सैनिकांनी, राजे, सेनापती, राव आणि रंक सर्वांनीच केले पाहिजे. आपल्यात आला म्हणजे पवित्र, विकासपुरुष, नाहीतर भ्रष्टाचारी, ढोंगी ?

In reply to by पगला गजोधर

विलासराव Wed, 09/17/2014 - 10:23
"बुरा जो देखन मैं चला, बुरा न मिलिया कोय, जो दिल खोजा आपना, मुझसे बुरा न कोय।" असं काहीसं तुम्हाला म्हणायचे आहे का हो ? अगदी नेमके. मग असे आत्मपरीक्षण सर्व भक्तांनी, सैनिकांनी, राजे, सेनापती, राव आणि रंक सर्वांनीच केले पाहिजे. आपल्यात आला म्हणजे पवित्र, विकासपुरुष, नाहीतर भ्रष्टाचारी, ढोंगी ? हे माझ्या हातात नाही त्यामुळे पास. बाकी आपली मर्जी.

पगला गजोधर Wed, 09/17/2014 - 10:22
जगदंब... जगदंब !! आता तर उत्तरेकडील पोटनिवडणुकीनंतर तर १६५ खाली आपन तर शेटल व्हणार न्हाय, न्हाय म्हंजी न्हाय. बाकी निवडणूक फॉर्मलीटी हाय, जेवढे उमेदवार देवू तेवढ्या शिटा गावल्याच पाहिज्जे ! असं तर कोनी म्हणत तर नसल ? कोण आहे रे तिकडे !…

वेल्लाभट Wed, 09/17/2014 - 17:28
अभ्यास करून असो, कॉपी करून असो, पेपर फोडून असो किंवा आणखी कुठल्या प्रकारे असो..... पास होईल तो हुशार !

In reply to by वेल्लाभट

पगला गजोधर Wed, 09/17/2014 - 17:53
"अभ्यास करून असो, कॉपी करून असो, पेपर फोडून असो किंवा आणखी कुठल्या प्रकारे असो..... पास होईल तो हुशार !"
त्या ऐवजी "परीक्षा दिल्यानंतर", अभ्यास करून असो, कॉपी करून असो, पेपर फोडून असो किंवा आणखी कुठल्या प्रकारे असो..... पास होईल तो हुशार ! परीक्षा देण्याच्या आधीच, जर मी १६५ मार्कांचे प्रश्न अटेम्ट करणार, त्यात मी १६५ मार्क मिळवणारच आहेत तर मीच मार्कलिस्ट छापून, मीच मॉनीटर म्हणून जाहीर करून नाचण्यासारखे आहे.

पैसा Sun, 09/14/2014 - 20:43
यांची उत्तरे कधीच मिळणार नाहीत भाऊ! किंवा उत्तरे माहित असतात सगळ्यांनाच पण बोलणे अडचणीचे असते.

विलासराव Tue, 09/16/2014 - 20:54
जसे पवित्र नदीत स्नान केल्याने पापे धुतली जातात अशी सर्वसामान्य लोकात श्रद्धा आहे, तशीच आपणच वेळोवेळी भ्रष्ट म्हणून आरोपिलेले, नेते पक्षबदल करून आपल्या पक्षात आल्यावर, त्यांची पापे धुतली जावून पवित्र होतात, अशी काही राजकीय पक्षातील समर्थकांची श्रद्धा असते का ? पवीत्र नदीत नाही तर अंतरंगात डुबकी मारल्याने पापे धुतली जातात. पटत असेल तर डुबकी मारा, नसेल तर नका मारु. बाकी पास.

In reply to by विलासराव

पगला गजोधर Wed, 09/17/2014 - 10:13
"बुरा जो देखन मैं चला, बुरा न मिलिया कोय, जो दिल खोजा आपना, मुझसे बुरा न कोय।" असं काहीसं तुम्हाला म्हणायचे आहे का हो ? मग असे आत्मपरीक्षण सर्व भक्तांनी, सैनिकांनी, राजे, सेनापती, राव आणि रंक सर्वांनीच केले पाहिजे. आपल्यात आला म्हणजे पवित्र, विकासपुरुष, नाहीतर भ्रष्टाचारी, ढोंगी ?

In reply to by पगला गजोधर

विलासराव Wed, 09/17/2014 - 10:23
"बुरा जो देखन मैं चला, बुरा न मिलिया कोय, जो दिल खोजा आपना, मुझसे बुरा न कोय।" असं काहीसं तुम्हाला म्हणायचे आहे का हो ? अगदी नेमके. मग असे आत्मपरीक्षण सर्व भक्तांनी, सैनिकांनी, राजे, सेनापती, राव आणि रंक सर्वांनीच केले पाहिजे. आपल्यात आला म्हणजे पवित्र, विकासपुरुष, नाहीतर भ्रष्टाचारी, ढोंगी ? हे माझ्या हातात नाही त्यामुळे पास. बाकी आपली मर्जी.

पगला गजोधर Wed, 09/17/2014 - 10:22
जगदंब... जगदंब !! आता तर उत्तरेकडील पोटनिवडणुकीनंतर तर १६५ खाली आपन तर शेटल व्हणार न्हाय, न्हाय म्हंजी न्हाय. बाकी निवडणूक फॉर्मलीटी हाय, जेवढे उमेदवार देवू तेवढ्या शिटा गावल्याच पाहिज्जे ! असं तर कोनी म्हणत तर नसल ? कोण आहे रे तिकडे !…

वेल्लाभट Wed, 09/17/2014 - 17:28
अभ्यास करून असो, कॉपी करून असो, पेपर फोडून असो किंवा आणखी कुठल्या प्रकारे असो..... पास होईल तो हुशार !

In reply to by वेल्लाभट

पगला गजोधर Wed, 09/17/2014 - 17:53
"अभ्यास करून असो, कॉपी करून असो, पेपर फोडून असो किंवा आणखी कुठल्या प्रकारे असो..... पास होईल तो हुशार !"
त्या ऐवजी "परीक्षा दिल्यानंतर", अभ्यास करून असो, कॉपी करून असो, पेपर फोडून असो किंवा आणखी कुठल्या प्रकारे असो..... पास होईल तो हुशार ! परीक्षा देण्याच्या आधीच, जर मी १६५ मार्कांचे प्रश्न अटेम्ट करणार, त्यात मी १६५ मार्क मिळवणारच आहेत तर मीच मार्कलिस्ट छापून, मीच मॉनीटर म्हणून जाहीर करून नाचण्यासारखे आहे.
काही काळापूर्वी ऐक जाहिरात दिसायची टीव्हीवर, क्रिकेटच्या ऐका सामन्यात ऐक कप्तान हजर आहे व दुसर्या संघाकडून कप्तान जाहीरच होत नाही, बिनकप्तानाची टीम काय जिंकणार ? असा सवाल विचारला जातो आणि मतदान अमुक ऐका पक्षाला कराच असे सांगितले जाते. या विधानसभा निवडणुकीत, तो संघ बिना कप्तानच मैदानात उतरणार असे दिसते ! पूर्वी गणिताच्या पेपरात ऐक प्रश्नप्रकार असायचा, कि अमुक अमुक काम करयाला, तमुक काल लागतो, तर त्याकामाच्या काहीपट काम करायला किती कालावधी लागेल ते सांगा.

आणि यांनी घडविली अमेरिका! .. १) कोर्नेलिअस व्हँडरबिल्ट

अमित खोजे ·

छान सिरिज आहे!!! उत्तम लिहिले आहे आपण!!! विलक्षण धाडसी लोकांचा देश आहे अमेरीका!! सतत नव्या कल्पनांना उघडे दरवाजे!!! अप्रतिम लेखमाला होईल, येऊ देत

उपास Sun, 09/14/2014 - 12:06
मालिका छान होईलच.. र्जमलचं तर प्रूफ रिडींग करुन घ्या, वाक्यांचा टोन मधेच सटकतोय असं वाटलं.. दरम्यान, गिरीश कुबेरांच 'हा तेल नावाचा इतिहास आहे..' वाचलं आणि रॉकफेलरच्या ताकदीचा अंदाज आला, जगप्रवर्तक म्हणता येईल असं काम केलय त्याने बर्‍या-बुर्‍या सगळ्याच मार्गांनी अर्थात पण अमेरिकन्स म्हण्ततात तसं, 'He showed results..' पुलेशु..

In reply to by उपास

अमित खोजे Sun, 09/14/2014 - 22:58
'एका तेलियाने' असे गिरीश कुबेरांचे पुस्तक मी वाचले आहे. तेही मराठीमध्येच आहे. गिरीश कुबेरांनी सुंदररीतीने संपूर्ण तेल उद्योग कसा सुरु झाला, त्यामध्ये कसे राजकारण खेळले गेले, यामानी यांनी ते कसे छान सांभाळले, अमेरिकेचे यातील वर्चस्व आणि अरेरावी, इराक इराण मधील युद्धांची कारणे याचे वर्णन केले आहे. हे पुस्तक वाचल्यानंतर मला वाटत होते की ही माहिती आपल्या मिपावर यावी. किंवा या पुस्तकाचे परीक्षण लिहून मिपाकरांना याची ओळख करून द्यावी. परंतु हे पुस्तक मराठीमध्येच आहे आणि सर्वांनी ते विकत घेऊन वाचले तरच ती संपूर्ण माहिती कळेल. Eka_Teliyane Eka_Teliyane_2

In reply to by अमित खोजे

विलासराव Tue, 09/16/2014 - 21:12
गिरीश कुबेरांच 'एका तेलीयाने' ,'हा तेल नावाचा इतिहास आहे..' वाचले आणी 'धर्म-अधर्म' ही वाचले. तिसरे पुस्तक वाचुन अमेरीका कोणी घडवली याचा जास्त बोध झाला.

In reply to by विलासराव

प्रसाद१९७१ Wed, 09/17/2014 - 14:14
गिरीश कुबेरांचे जास्त वाचायचे नसते, त्यांचा अमेरीकेला आणि इस्त्रायला ठोकणे हा एकच धंदा असतो. त्यांचा ह्या मध्यपूर्वेत भटकण्याचा खर्च कोणी केला होता विचारा त्यांना एकदा.

आदूबाळ Sun, 09/14/2014 - 12:37
छानच! मला वाटत होतं की vanderbilt चा जीन्सचा व्यवसाय होता.

In reply to by डॉ सुहास म्हात्रे

अमित खोजे Sun, 09/14/2014 - 22:12
खरे आहे. लेख सुरुवातीला एका काळात लिहिला होता. जसे कि 'जीम फिस्क त्याला पुरून उरतात', 'त्याला यातील फोलपणा लक्षात येतो' पण लेख वाचल्यानंतर तो अगदीच निरस व विकिपीडिया सारखा एका टोन मध्ये वाटला. त्याला गोष्टीचे स्वरूप देण्याच्या नादात थोडा विस्कळीत झाला. प्रुफ रीड (मुद्रितशोधन ? शब्द सुचवाल ?) नक्कीच करून घेईन. चित्रांचे संदर्भ सुद्धा द्यायचे राहिलेत. घाई केली असे वाटतंय. पुढचा लेख जरा शांतपणे लिहून, प्रुफ रीड करून मगच टाकेन.

श्रीरंग_जोशी Sun, 09/14/2014 - 21:43
सदर डॉक्युमेंटरी मी किमान तीन वेळा पाहिली आहे. एक आव्हानात्मक विषय हाती घेतला आहे. सादरीकरण आवडले पण भाषाशैली यांत्रिक वाटली. पुढील भागाच्या प्रतिक्षेत.

In reply to by श्रीरंग_जोशी

अमित खोजे Sun, 09/14/2014 - 22:35
मलासुद्धा हि डॉक्युमेंटरी एवढी आवडली कि वाचनालयातून तीची DVD आणली आणि दोन वेळा बघितली. त्या DVD चा आता लेख लिहायलासुद्धा उपयोग होत आहे. फक्त मला आता असा प्रश्न पडला आहे कि हि लेखमाला या डॉक्युमेंटरीचे भाषांतर म्हणून लिहू कि अजून जी माहिती संदर्भ शोधताना मिळेल ती -अधिक डॉक्युमेंटरी - अशी माहितीपूर्ण लिहू. मला दुसरा पर्याय जास्त योग्य वाटतोय. भाषाशैली सुधारावी लागणार हे तर समजलेच आहे. गोष्टीच्या स्वरुपात लिहिण्याचा प्रयत्न राहील.

In reply to by अमित खोजे

श्रीरंग_जोशी Mon, 09/15/2014 - 06:01
नक्कीच दुसरा पर्याय सा स्वागतार्ह असेल. परंतु त्यात माहितीचा विस्तार नियंत्रीत करणे हे फारच आव्हानात्मक काम असते हे मी स्वानुभावावरून सांगू शकतो :smile: .

मन१ Sun, 09/14/2014 - 23:17
लेखनावर फिदा आहे. पुढच्या धाग्याची हावरटासारखी वाट पहात आहे.

छान सिरिज आहे!!! उत्तम लिहिले आहे आपण!!! विलक्षण धाडसी लोकांचा देश आहे अमेरीका!! सतत नव्या कल्पनांना उघडे दरवाजे!!! अप्रतिम लेखमाला होईल, येऊ देत

उपास Sun, 09/14/2014 - 12:06
मालिका छान होईलच.. र्जमलचं तर प्रूफ रिडींग करुन घ्या, वाक्यांचा टोन मधेच सटकतोय असं वाटलं.. दरम्यान, गिरीश कुबेरांच 'हा तेल नावाचा इतिहास आहे..' वाचलं आणि रॉकफेलरच्या ताकदीचा अंदाज आला, जगप्रवर्तक म्हणता येईल असं काम केलय त्याने बर्‍या-बुर्‍या सगळ्याच मार्गांनी अर्थात पण अमेरिकन्स म्हण्ततात तसं, 'He showed results..' पुलेशु..

In reply to by उपास

अमित खोजे Sun, 09/14/2014 - 22:58
'एका तेलियाने' असे गिरीश कुबेरांचे पुस्तक मी वाचले आहे. तेही मराठीमध्येच आहे. गिरीश कुबेरांनी सुंदररीतीने संपूर्ण तेल उद्योग कसा सुरु झाला, त्यामध्ये कसे राजकारण खेळले गेले, यामानी यांनी ते कसे छान सांभाळले, अमेरिकेचे यातील वर्चस्व आणि अरेरावी, इराक इराण मधील युद्धांची कारणे याचे वर्णन केले आहे. हे पुस्तक वाचल्यानंतर मला वाटत होते की ही माहिती आपल्या मिपावर यावी. किंवा या पुस्तकाचे परीक्षण लिहून मिपाकरांना याची ओळख करून द्यावी. परंतु हे पुस्तक मराठीमध्येच आहे आणि सर्वांनी ते विकत घेऊन वाचले तरच ती संपूर्ण माहिती कळेल. Eka_Teliyane Eka_Teliyane_2

In reply to by अमित खोजे

विलासराव Tue, 09/16/2014 - 21:12
गिरीश कुबेरांच 'एका तेलीयाने' ,'हा तेल नावाचा इतिहास आहे..' वाचले आणी 'धर्म-अधर्म' ही वाचले. तिसरे पुस्तक वाचुन अमेरीका कोणी घडवली याचा जास्त बोध झाला.

In reply to by विलासराव

प्रसाद१९७१ Wed, 09/17/2014 - 14:14
गिरीश कुबेरांचे जास्त वाचायचे नसते, त्यांचा अमेरीकेला आणि इस्त्रायला ठोकणे हा एकच धंदा असतो. त्यांचा ह्या मध्यपूर्वेत भटकण्याचा खर्च कोणी केला होता विचारा त्यांना एकदा.

आदूबाळ Sun, 09/14/2014 - 12:37
छानच! मला वाटत होतं की vanderbilt चा जीन्सचा व्यवसाय होता.

In reply to by डॉ सुहास म्हात्रे

अमित खोजे Sun, 09/14/2014 - 22:12
खरे आहे. लेख सुरुवातीला एका काळात लिहिला होता. जसे कि 'जीम फिस्क त्याला पुरून उरतात', 'त्याला यातील फोलपणा लक्षात येतो' पण लेख वाचल्यानंतर तो अगदीच निरस व विकिपीडिया सारखा एका टोन मध्ये वाटला. त्याला गोष्टीचे स्वरूप देण्याच्या नादात थोडा विस्कळीत झाला. प्रुफ रीड (मुद्रितशोधन ? शब्द सुचवाल ?) नक्कीच करून घेईन. चित्रांचे संदर्भ सुद्धा द्यायचे राहिलेत. घाई केली असे वाटतंय. पुढचा लेख जरा शांतपणे लिहून, प्रुफ रीड करून मगच टाकेन.

श्रीरंग_जोशी Sun, 09/14/2014 - 21:43
सदर डॉक्युमेंटरी मी किमान तीन वेळा पाहिली आहे. एक आव्हानात्मक विषय हाती घेतला आहे. सादरीकरण आवडले पण भाषाशैली यांत्रिक वाटली. पुढील भागाच्या प्रतिक्षेत.

In reply to by श्रीरंग_जोशी

अमित खोजे Sun, 09/14/2014 - 22:35
मलासुद्धा हि डॉक्युमेंटरी एवढी आवडली कि वाचनालयातून तीची DVD आणली आणि दोन वेळा बघितली. त्या DVD चा आता लेख लिहायलासुद्धा उपयोग होत आहे. फक्त मला आता असा प्रश्न पडला आहे कि हि लेखमाला या डॉक्युमेंटरीचे भाषांतर म्हणून लिहू कि अजून जी माहिती संदर्भ शोधताना मिळेल ती -अधिक डॉक्युमेंटरी - अशी माहितीपूर्ण लिहू. मला दुसरा पर्याय जास्त योग्य वाटतोय. भाषाशैली सुधारावी लागणार हे तर समजलेच आहे. गोष्टीच्या स्वरुपात लिहिण्याचा प्रयत्न राहील.

In reply to by अमित खोजे

श्रीरंग_जोशी Mon, 09/15/2014 - 06:01
नक्कीच दुसरा पर्याय सा स्वागतार्ह असेल. परंतु त्यात माहितीचा विस्तार नियंत्रीत करणे हे फारच आव्हानात्मक काम असते हे मी स्वानुभावावरून सांगू शकतो :smile: .

मन१ Sun, 09/14/2014 - 23:17
लेखनावर फिदा आहे. पुढच्या धाग्याची हावरटासारखी वाट पहात आहे.
लेखनप्रकार
America was not discovered; it was built! अमेरिका सापडली नाही, ती उभारली गेली! हे एक प्रसिद्ध वाक्य मी बऱ्याच वेळेला ऐकले होते. नुकतीच 'The Men Who Built America' ही मालिका History channel वर बघितली. त्यामधील उद्योजकांच्या गोष्टी पाहून आश्चर्य तर वाटलेच परंतु अमेरिकेचा इतिहाससुद्धा समजला आणि वरील वाक्य तर शतशः पटले. या मालिकेमध्ये इतक्या छान तऱ्हेने सर्व उद्योजकांचा इतिहास समजावून दिला होता कि मला तो इतिहास तुमच्या बरोबर वाटून घ्यावा असे न वाटेल तरच नवल. खूप काही शिकण्यासारखे होते. न्यूयॉर्कमध्ये रहात असल्याने कितीतरी वेळा ग्रँड सेन्ट्रलला जाउन आलोय.

सोन्याच्या पोइंटवाला पेन....

फुंटी ·

चौथा कोनाडा Sun, 09/14/2014 - 22:57
क्रियेचर ३डी शिणुमाचा असंल का ह्यो ? पन असं येक वाटून र्‍हायलयं, ह्या लेखातल्या वळी एका-आड-एक लावल्या तं येकदम फाडू दुर्बोध कविता व्हईल. युनिवरशिटीला लावून टाकू.

In reply to by शिद

फुंटी Mon, 09/15/2014 - 12:54
पॉईंट रोखून सगळेच लिहितात हो.बाकी एकंदर पॉईंट तुमच्या लक्षात आलेलाच दिसत नाही ...आपल्या जगण्यात काही पॉईंट आहे का तेही शोधाव मानसान कधी मधी...

विजुभाऊ Mon, 09/15/2014 - 13:18
अरेच्चा. त्या कोणत्यातरी शरदिनी तै बहुतेक गद्द्यात ल्ह्यायला लागल्या की काय? काय च्या काय...... लिटरेचरल डायरीया झाल्यासारख्या एकामागोमाग ओळी खरडून ठेवल्यात.

सुहास.. Mon, 09/15/2014 - 15:11
आधी विमान डोक्यावरंन गेलं ... विषय चांगला नोवडलाय पण अजुन थोडा फुलवायला हवा होता ...झोप आजच नाही ( ते ही त्या सोन्याच्या फांउटन्पेन मुळे की ई. ) की ते स्पष्ट नाही ..

In reply to by सुहास..

फुंटी Mon, 09/15/2014 - 15:39
झोप नव्हती तोवर लिहील ... झोप आल्यावर आणि गाढ झोप लागायच्या आधी एखाद्या गोष्टीने अचानक जाग येते...laptop चालू राहिला म्हणून मला अचानक जाग आली...त्यापूर्वी ग्लानीत समोर आलेल्या प्रतिमा लिहून टाकल्या ..विष्णूनाना ,मी आणि नानासाहेब आणि सोन्याचा point असलेल पेन ...परस्पर संबंध काय ते त्या क्षणी कळल नाही ...आताही नाही...

मदनबाण Mon, 09/15/2014 - 15:47
माणूस मारतो तेव्हा काय निघून जात ?? तसेच मी बेडुक का नाही ? मी गांडुळ का नाही ? मी मुंगी का नाही ? माणुसच का ? असे प्रश्न पडणे देखील चूक नाही.

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- सार्वजनिक शरमेची गोष्ट

In reply to by मदनबाण

सुहास.. Mon, 09/15/2014 - 16:14
अरे रे बाणा !! तुम्ही " मुंगळा होवुन वस्तु पहायला शिकला नाहीत " .....ए जालीम का गालिब , तुने पी ही नंही ;) आजची स्वाक्षरी :- मिपाकर म्हणुन शरमेची गोष्ट

आसिफ Mon, 09/15/2014 - 21:34
लेख वाचुन मला मुक्तपीठीय 'स्वाती ठकार' यांची आठ्वण झाली. तुम्ही सकाळ वर 'स्वाती ठकार' या नावाने प्रतिक्रिया लिहता काय हो ? ठरवुन देखील तशा प्रतिक्रिया लिहता येत नाहीत हो. पशुपथिनाथ...ताठ उभी राहा... आणि इकडे बघ.. काय वाह्यातपणा चालवलाय? तुम्ही कधी साकीनाकाच्या जंगलात गेला आहात का हो? दुपारी ३ वाजता पण किर्र अंधार असतो म्हणे... तिथे जाऊन स्तनातन मंदिराजवळ मिसळ आणि तर्री खायची. पण बरोबर कमीत कमी २३ लोक तरी पाहिजेच. तरीपण तुम्ही ऐकायचं नाही हेच ठरवले असेल.. तर मात्र मला वेगळा उपाय करावा लागेल. मग मात्र मी तुम्हाला टाच दाखवीन.. चालेल ना? चल तर मग.. ~आसिफ.

..विष्णू नाना आणि मला नानासाहेबांकडून सोन्याच्या पोइंट वाला पेन मिळणार आहे...पण नानासाहेबांच्या समाधि भोवती तर शेवाळ आणि घाणीच साम्राज्य झाल आहे...त्यात हे उरळी आणि फुरसुंगी वाले सतत आंदोलन करत असतात... आंदोलन संगठित सत्ता तंत्र या व्यवस्था द्वारा शोषण और अन्याय किए जाने के बोध से उसके खिलाफ पैदा हुआ संगठित और सुनियोजित अथवा स्वतःस्फूर्त सामूहिक संघर्ष है।... क्या जीत मे क्या हार मे, किंचित नही विचलीत मै, संघर्षमे जो भी मिला ये भी सही वो भी सही... सहि रे सही चे प्रयोग भरत ने का बर बंद केले?... सहि करण्यासाठी फाउंटन पेन हवय भो*** ते सुध्दा सोन्याच्या पोईंटचंटचा.. बर झाल त्याला टोपण सापडत नाहिते... मि.पा. वर बरेच जण टोपण नावाने का बरं लिहित असतिल?... असतिल त्याचे दात दिसतिल.... दातावरच्या किटणाला औषध काय?... काय बाई सांगु कस ग सांगु?... समस्त हिंदुस्तानातल्या शेळपट लोचट लाळघोट्या नेभळट आणि लाचार बांधवांचा विजय असो... हे यान एकदा मंगळावर पोचल कि सुटलो रे बाबा... पैजारबुवा,

चौथा कोनाडा Sun, 09/14/2014 - 22:57
क्रियेचर ३डी शिणुमाचा असंल का ह्यो ? पन असं येक वाटून र्‍हायलयं, ह्या लेखातल्या वळी एका-आड-एक लावल्या तं येकदम फाडू दुर्बोध कविता व्हईल. युनिवरशिटीला लावून टाकू.

In reply to by शिद

फुंटी Mon, 09/15/2014 - 12:54
पॉईंट रोखून सगळेच लिहितात हो.बाकी एकंदर पॉईंट तुमच्या लक्षात आलेलाच दिसत नाही ...आपल्या जगण्यात काही पॉईंट आहे का तेही शोधाव मानसान कधी मधी...

विजुभाऊ Mon, 09/15/2014 - 13:18
अरेच्चा. त्या कोणत्यातरी शरदिनी तै बहुतेक गद्द्यात ल्ह्यायला लागल्या की काय? काय च्या काय...... लिटरेचरल डायरीया झाल्यासारख्या एकामागोमाग ओळी खरडून ठेवल्यात.

सुहास.. Mon, 09/15/2014 - 15:11
आधी विमान डोक्यावरंन गेलं ... विषय चांगला नोवडलाय पण अजुन थोडा फुलवायला हवा होता ...झोप आजच नाही ( ते ही त्या सोन्याच्या फांउटन्पेन मुळे की ई. ) की ते स्पष्ट नाही ..

In reply to by सुहास..

फुंटी Mon, 09/15/2014 - 15:39
झोप नव्हती तोवर लिहील ... झोप आल्यावर आणि गाढ झोप लागायच्या आधी एखाद्या गोष्टीने अचानक जाग येते...laptop चालू राहिला म्हणून मला अचानक जाग आली...त्यापूर्वी ग्लानीत समोर आलेल्या प्रतिमा लिहून टाकल्या ..विष्णूनाना ,मी आणि नानासाहेब आणि सोन्याचा point असलेल पेन ...परस्पर संबंध काय ते त्या क्षणी कळल नाही ...आताही नाही...

मदनबाण Mon, 09/15/2014 - 15:47
माणूस मारतो तेव्हा काय निघून जात ?? तसेच मी बेडुक का नाही ? मी गांडुळ का नाही ? मी मुंगी का नाही ? माणुसच का ? असे प्रश्न पडणे देखील चूक नाही.

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- सार्वजनिक शरमेची गोष्ट

In reply to by मदनबाण

सुहास.. Mon, 09/15/2014 - 16:14
अरे रे बाणा !! तुम्ही " मुंगळा होवुन वस्तु पहायला शिकला नाहीत " .....ए जालीम का गालिब , तुने पी ही नंही ;) आजची स्वाक्षरी :- मिपाकर म्हणुन शरमेची गोष्ट

आसिफ Mon, 09/15/2014 - 21:34
लेख वाचुन मला मुक्तपीठीय 'स्वाती ठकार' यांची आठ्वण झाली. तुम्ही सकाळ वर 'स्वाती ठकार' या नावाने प्रतिक्रिया लिहता काय हो ? ठरवुन देखील तशा प्रतिक्रिया लिहता येत नाहीत हो. पशुपथिनाथ...ताठ उभी राहा... आणि इकडे बघ.. काय वाह्यातपणा चालवलाय? तुम्ही कधी साकीनाकाच्या जंगलात गेला आहात का हो? दुपारी ३ वाजता पण किर्र अंधार असतो म्हणे... तिथे जाऊन स्तनातन मंदिराजवळ मिसळ आणि तर्री खायची. पण बरोबर कमीत कमी २३ लोक तरी पाहिजेच. तरीपण तुम्ही ऐकायचं नाही हेच ठरवले असेल.. तर मात्र मला वेगळा उपाय करावा लागेल. मग मात्र मी तुम्हाला टाच दाखवीन.. चालेल ना? चल तर मग.. ~आसिफ.

..विष्णू नाना आणि मला नानासाहेबांकडून सोन्याच्या पोइंट वाला पेन मिळणार आहे...पण नानासाहेबांच्या समाधि भोवती तर शेवाळ आणि घाणीच साम्राज्य झाल आहे...त्यात हे उरळी आणि फुरसुंगी वाले सतत आंदोलन करत असतात... आंदोलन संगठित सत्ता तंत्र या व्यवस्था द्वारा शोषण और अन्याय किए जाने के बोध से उसके खिलाफ पैदा हुआ संगठित और सुनियोजित अथवा स्वतःस्फूर्त सामूहिक संघर्ष है।... क्या जीत मे क्या हार मे, किंचित नही विचलीत मै, संघर्षमे जो भी मिला ये भी सही वो भी सही... सहि रे सही चे प्रयोग भरत ने का बर बंद केले?... सहि करण्यासाठी फाउंटन पेन हवय भो*** ते सुध्दा सोन्याच्या पोईंटचंटचा.. बर झाल त्याला टोपण सापडत नाहिते... मि.पा. वर बरेच जण टोपण नावाने का बरं लिहित असतिल?... असतिल त्याचे दात दिसतिल.... दातावरच्या किटणाला औषध काय?... काय बाई सांगु कस ग सांगु?... समस्त हिंदुस्तानातल्या शेळपट लोचट लाळघोट्या नेभळट आणि लाचार बांधवांचा विजय असो... हे यान एकदा मंगळावर पोचल कि सुटलो रे बाबा... पैजारबुवा,
लेखनविषय:
लेखनप्रकार
झोप येत नाही म्हणून खिडकी उघडून बाहेर पाहिलं....समोरच घुबड बसल होत विजेच्या तारेवर....घुबड दिसण शुभशकून म्हणावा की अपशकून या विचारात असतानाच खिळवून ठेवलं त्याने ...त्याच ते मान वाकडी करून पाहण विचित्रच ...त्यात हे पांढर घुबड....थोड्या अंतरावर अजून एक घुबड होत...टेरेस वर चिमण्यांची घरटी ठेवलीत ...आताशा चिमण्या येऊन घरटी करतात .त्या घुबडांच्या मनात तसं काही नसेल ना?

फाइंडिंग माय !!!

सूड ·

In reply to by एस

सस्नेह Sun, 09/14/2014 - 22:56
विस्कळितपणातूनही जे काही पोचायचं ते पोचलं.

In reply to by श्रीरंग_जोशी

सूड Sun, 09/14/2014 - 15:44
नोप!! :) पण काल मुव्ही बघून ही कोंकणीं 'उलय'णारी माय आणि तिच्या घरातली माणसं इतकी आठवली की लिहील्याशिवाय राहावलं नाही.

पैसा Sun, 09/14/2014 - 08:10
लहानपणच्या आठवणी बहुधा अशाच असतात. कोणाचंच पुरतं चित्र आपल्या मनात तयार होत नाही. आणि त्यामुळेच बहुधा नंतर ही अशी अर्धी राहिलेली चित्रं जास्तच चुटपूट लावून जातात.

धन्या Sun, 09/14/2014 - 09:14
सुंदर लिहीलंय. पिच्चरने बोअर मारल्यामुळे मी मोबिलेशी खेळत असताना आणि वल्ली पिच्चर "अंगठ्याचा देव" नसल्यामुळे चक्क झोपा काढत असताना पडद्यावर जे काही चालू होतं ते पाहून तुझ्या डोक्यातही बरंच काही चालू होतं तर. :)

इनिगोय Sun, 09/14/2014 - 19:09
लहानपण हे असंच अनेक तुकड्यांचं बनलेलं मस्त चित्र असतं. छान झालंय. थोडे स्थळकाळाचे तपशील अजून आले असते तर पटकन समजलं असतं. पुढचा सिनेमा पाहिलास की नाही?

स्पा Sun, 09/14/2014 - 21:58
लहानपणातले हे कोलाज अनुभव आवडले,विस्कळीत पणामुळेच प्रभावी वाटलं पण अजुन खुलवता आलं असतं असंवाटताय अवांतर : बाकी ईतका भिकार पिक्चर दिडक्या मोजुन पहायला गेलात त्याबद्दल दंडवत्स !!!!

समीरसूर Wed, 09/17/2014 - 10:04
आवडला. असे बरेच लोकं असतात. जे सतत आठवणीत राहतात, तेवढ त्यांच्याशी थेट संबंध आलेला नसतो. त्यांचं काय होतं हे खूप नंतर कळतं. काहीही झालं तरी वाईट वगैरे वाटत नाही पण आठवणींच्या अगणित धाग्यांपैकी एक तट्टकन तुटतो हे खरं. बाकी 'फाईंडिंग फॅनी' मी पण हौसेने बघायला गेलो होतो. शनिवारचा सिटी प्राईडचा रात्री ९ चा शो. २५० तिकीट. बुकमायशोचे ५६ रुपये वेगळे. टोटल ५५६ रुपये. ६० रुपयांच्या लाह्या!!! आणि पिक्चर अत्यंत भिकार, टुकार...काय चाललंय काहीच कळत नव्हतं. कोण कुठे कशासाठी काय करतंय काहीच पत्ता नाही. पेट्रोल काय संपतं, तिथेच चित्र काय काढतात, तिथेच 'जंगल मे दंगल' काय होते, इकडे डिंपल झाडाखाली पसरते काय, पंकज कपूरला गोळी लागून तो कारमधून तलावात थेट तळाशी काय जातो, त्याचा पत्ता कुणालाच नसतो, मध्येच प्रेतयात्रा काय्...लै म्हणजे लैच उच्छाद! कशाचा कशाला संबंध नाही. सगळं असंबद्ध आणि रटाळ... दीपिका सही दिसली पण! काय तिचे डोळे, काय तिची मान... हसते तेव्हा डोळ्यांमधून चांदणं सांडतं, गालाच्या खळ्या मधाचा मधूर शिडकावा करतात...मन प्रसन्न करणारा तिचा वावर....बाकी सगळं 'होल वावर इज आवर्स, गो अँड डू' असाच पिक्चर होता...

In reply to by समीरसूर

सूड Wed, 09/17/2014 - 11:57
>>दीपिका सही दिसली पण! काय तिचे डोळे, काय तिची मान... हसते तेव्हा डोळ्यांमधून चांदणं सांडतं, गालाच्या खळ्या मधाचा मधूर शिडकावा करतात...मन प्रसन्न करणारा तिचा वावर....बाकी सगळं 'होल वावर इज आवर्स, गो अँड डू' असाच पिक्चर होता... आता कसं बोल्लात!! कधी नव्हे ती दीपिका आवडली. ;) बाकी मुव्हीत असंबद्ध काही वाटलं नाही हो. बाकी परिक्षण लिहीलंत की बोलू, या धाग्यावर ती चर्चा अयोग्य होईल. असो. :)

In reply to by शिद

काउबॉय Wed, 09/17/2014 - 23:31
Being Sirus ने आधीच डोक्याला इतका शॉट लागला होता की हां चित्रपट पहावा हां विचार स्वप्नातही आला न्हवता. आता परिक्षण येउदेच.

In reply to by एस

सस्नेह Sun, 09/14/2014 - 22:56
विस्कळितपणातूनही जे काही पोचायचं ते पोचलं.

In reply to by श्रीरंग_जोशी

सूड Sun, 09/14/2014 - 15:44
नोप!! :) पण काल मुव्ही बघून ही कोंकणीं 'उलय'णारी माय आणि तिच्या घरातली माणसं इतकी आठवली की लिहील्याशिवाय राहावलं नाही.

पैसा Sun, 09/14/2014 - 08:10
लहानपणच्या आठवणी बहुधा अशाच असतात. कोणाचंच पुरतं चित्र आपल्या मनात तयार होत नाही. आणि त्यामुळेच बहुधा नंतर ही अशी अर्धी राहिलेली चित्रं जास्तच चुटपूट लावून जातात.

धन्या Sun, 09/14/2014 - 09:14
सुंदर लिहीलंय. पिच्चरने बोअर मारल्यामुळे मी मोबिलेशी खेळत असताना आणि वल्ली पिच्चर "अंगठ्याचा देव" नसल्यामुळे चक्क झोपा काढत असताना पडद्यावर जे काही चालू होतं ते पाहून तुझ्या डोक्यातही बरंच काही चालू होतं तर. :)

इनिगोय Sun, 09/14/2014 - 19:09
लहानपण हे असंच अनेक तुकड्यांचं बनलेलं मस्त चित्र असतं. छान झालंय. थोडे स्थळकाळाचे तपशील अजून आले असते तर पटकन समजलं असतं. पुढचा सिनेमा पाहिलास की नाही?

स्पा Sun, 09/14/2014 - 21:58
लहानपणातले हे कोलाज अनुभव आवडले,विस्कळीत पणामुळेच प्रभावी वाटलं पण अजुन खुलवता आलं असतं असंवाटताय अवांतर : बाकी ईतका भिकार पिक्चर दिडक्या मोजुन पहायला गेलात त्याबद्दल दंडवत्स !!!!

समीरसूर Wed, 09/17/2014 - 10:04
आवडला. असे बरेच लोकं असतात. जे सतत आठवणीत राहतात, तेवढ त्यांच्याशी थेट संबंध आलेला नसतो. त्यांचं काय होतं हे खूप नंतर कळतं. काहीही झालं तरी वाईट वगैरे वाटत नाही पण आठवणींच्या अगणित धाग्यांपैकी एक तट्टकन तुटतो हे खरं. बाकी 'फाईंडिंग फॅनी' मी पण हौसेने बघायला गेलो होतो. शनिवारचा सिटी प्राईडचा रात्री ९ चा शो. २५० तिकीट. बुकमायशोचे ५६ रुपये वेगळे. टोटल ५५६ रुपये. ६० रुपयांच्या लाह्या!!! आणि पिक्चर अत्यंत भिकार, टुकार...काय चाललंय काहीच कळत नव्हतं. कोण कुठे कशासाठी काय करतंय काहीच पत्ता नाही. पेट्रोल काय संपतं, तिथेच चित्र काय काढतात, तिथेच 'जंगल मे दंगल' काय होते, इकडे डिंपल झाडाखाली पसरते काय, पंकज कपूरला गोळी लागून तो कारमधून तलावात थेट तळाशी काय जातो, त्याचा पत्ता कुणालाच नसतो, मध्येच प्रेतयात्रा काय्...लै म्हणजे लैच उच्छाद! कशाचा कशाला संबंध नाही. सगळं असंबद्ध आणि रटाळ... दीपिका सही दिसली पण! काय तिचे डोळे, काय तिची मान... हसते तेव्हा डोळ्यांमधून चांदणं सांडतं, गालाच्या खळ्या मधाचा मधूर शिडकावा करतात...मन प्रसन्न करणारा तिचा वावर....बाकी सगळं 'होल वावर इज आवर्स, गो अँड डू' असाच पिक्चर होता...

In reply to by समीरसूर

सूड Wed, 09/17/2014 - 11:57
>>दीपिका सही दिसली पण! काय तिचे डोळे, काय तिची मान... हसते तेव्हा डोळ्यांमधून चांदणं सांडतं, गालाच्या खळ्या मधाचा मधूर शिडकावा करतात...मन प्रसन्न करणारा तिचा वावर....बाकी सगळं 'होल वावर इज आवर्स, गो अँड डू' असाच पिक्चर होता... आता कसं बोल्लात!! कधी नव्हे ती दीपिका आवडली. ;) बाकी मुव्हीत असंबद्ध काही वाटलं नाही हो. बाकी परिक्षण लिहीलंत की बोलू, या धाग्यावर ती चर्चा अयोग्य होईल. असो. :)

In reply to by शिद

काउबॉय Wed, 09/17/2014 - 23:31
Being Sirus ने आधीच डोक्याला इतका शॉट लागला होता की हां चित्रपट पहावा हां विचार स्वप्नातही आला न्हवता. आता परिक्षण येउदेच.
लेखनविषय:
नुकताच रीलीज झालेला फाइंडिंग फॅनी चित्रपट आणि त्यावर बरंचसं चांगलं ऐकलं होतं. आता हा चित्रपट बघायचाच हे नक्की केलं. सकाळ सकाळ मल्टिप्लेक्स गाठलं, तिकीट मिळेल की नाही ही शंका होती. पण तिकीट मिळालं तेही अगदी वरच्या रो चं!! राष्ट्रगीत झालं आणि मुव्हि सुरु झाला, दिपीका पदुकोन ने साकारलेल्या अँन्जीने तिच्या सासूला, रोझेलिनाला माय म्हणून हाक मारली आणि मन सपसप मागे गेलं. मागे म्हणजे अगदी बालपणात आणि डोळ्यासमोर आली माय..आता ही माय म्हणजे ईल्डा आत्या आणि बेप्टिस अंकलची आई. माय चा मोठा मुलगा रिचर्ड, संबोधन रिचा!! पण हा रिचर्ड फार कुणाच्या अध्यात मध्यात नाही.

थोडे अद्भुत थोडे गूढ - ९

स्पार्टाकस ·
लेखनविषय:
लेखनप्रकार
रशियाच्या पश्चिम भागात दक्षिणोत्तर पसरलेली एक लांबलचक पर्वतराजी आहे. उरल! उरल नदीच्या खोर्‍यापासून आणि कझाकस्तानच्या वायव्य प्रांतापासून ते पार आर्क्टीक समुद्रापर्यंत पसरलेली उरल पर्वतरांग सुमारे १६०० मैल पसरलेली आहे. आर्क्टीक, सब-आर्क्टीक, उत्तर, मध्य आणि दक्षिण असे उरल पर्वताचे पाच भाग पडतात. उरल पर्वतरांग ही आशिया आणि युरोप यांना विभागणारी नैसर्गीक सीमारेषा मानली जाते. भारतीय उपखंडात जे स्थान हिमालय पर्वताचं, तेच रशियात उरल पर्वतराजीचं! उरल पर्वतात गिर्यारोहणाच्या अनेक मोहीमा नियमीतपणे आखल्या जातात.

अँड्राईड अ‍ॅप बनवणारे मिपावर कुणी आहेत का?

मुक्त विहारि ·

धन्या Sun, 09/14/2014 - 17:35
मी एकदा सम आणि विषम संख्या ओळखणारे अ‍ॅप बनवले होते. मात्र व्यावसायिक पातळीवरचे अ‍ॅप बनवून शकेन का याबद्दल साशंक आहे. :) असो या धाग्याच्या निमिताने अँड्रॉईड प्रोग्रामिंगची मदत कुणाकडे मागायची हे कळेल.

In reply to by धन्या

आदूबाळ Tue, 09/16/2014 - 18:43
एक गरीब प्रश्नः सम आणि विषम संख्या ओळखायला अ‍ॅप कशाला लागतं? अ‍ॅप डेव्हलपमेंटचा सराव म्हणून केलं होतं का?

उपास Tue, 09/16/2014 - 17:43
डिझाईन लेव्हल वर आणि टेक्नोलॉजी साठी (उदा. एंग्युलर जे एस, फोन गॅप) मदत करु शकेन, अ‍ॅप डेव्हलप करायला वेळ गाठीशी आहे असे वाटत नाही. डिझाईन रेडी झाले की elance.com, guru.com वा तत्सम ठिकाणांवरुन डेव्हलप करुन घेता येईल. व्यनि केलात तर सविस्तर बोलता येईल. शुभेच्छा!

In reply to by उपास

सुधीर Tue, 09/16/2014 - 20:39
वेब-बेस्ड अ‍ॅप्/सॉफ्टवेअर (पिएचपी-मायएसक्यूअल वा जावा बेस्ड) बनवून देणार्‍या आणि कुठल्या वेबसाईट्स आहेत का? जिथे पुण्या-मुंबईतले डेव्हलपर्स काम करून देऊ शकतील. जेणे करून प्रत्यक्ष भेटून बोलता येईल. मुविंना धाग्यसाठी धन्यवाद!

In reply to by सुधीर

उपास Wed, 09/17/2014 - 20:59
नमस्कार सुधीर, तुम्हाला व्यनि केला आहे.. मुवी, तुम्हाला नेमकं काय हवं आहे ते कळलं तर पुढे जाता येईल, व्यनि करु शकाल का? विमे, तुम्ही तत्सम काम स्वतः करता काय, भेटावयास आवडेल (समानशीले व्यसनेषु सख्यम..) :)

धन्या Sun, 09/14/2014 - 17:35
मी एकदा सम आणि विषम संख्या ओळखणारे अ‍ॅप बनवले होते. मात्र व्यावसायिक पातळीवरचे अ‍ॅप बनवून शकेन का याबद्दल साशंक आहे. :) असो या धाग्याच्या निमिताने अँड्रॉईड प्रोग्रामिंगची मदत कुणाकडे मागायची हे कळेल.

In reply to by धन्या

आदूबाळ Tue, 09/16/2014 - 18:43
एक गरीब प्रश्नः सम आणि विषम संख्या ओळखायला अ‍ॅप कशाला लागतं? अ‍ॅप डेव्हलपमेंटचा सराव म्हणून केलं होतं का?

उपास Tue, 09/16/2014 - 17:43
डिझाईन लेव्हल वर आणि टेक्नोलॉजी साठी (उदा. एंग्युलर जे एस, फोन गॅप) मदत करु शकेन, अ‍ॅप डेव्हलप करायला वेळ गाठीशी आहे असे वाटत नाही. डिझाईन रेडी झाले की elance.com, guru.com वा तत्सम ठिकाणांवरुन डेव्हलप करुन घेता येईल. व्यनि केलात तर सविस्तर बोलता येईल. शुभेच्छा!

In reply to by उपास

सुधीर Tue, 09/16/2014 - 20:39
वेब-बेस्ड अ‍ॅप्/सॉफ्टवेअर (पिएचपी-मायएसक्यूअल वा जावा बेस्ड) बनवून देणार्‍या आणि कुठल्या वेबसाईट्स आहेत का? जिथे पुण्या-मुंबईतले डेव्हलपर्स काम करून देऊ शकतील. जेणे करून प्रत्यक्ष भेटून बोलता येईल. मुविंना धाग्यसाठी धन्यवाद!

In reply to by सुधीर

उपास Wed, 09/17/2014 - 20:59
नमस्कार सुधीर, तुम्हाला व्यनि केला आहे.. मुवी, तुम्हाला नेमकं काय हवं आहे ते कळलं तर पुढे जाता येईल, व्यनि करु शकाल का? विमे, तुम्ही तत्सम काम स्वतः करता काय, भेटावयास आवडेल (समानशीले व्यसनेषु सख्यम..) :)
लेखनविषय:
लेखनप्रकार
कठीण समय येता, कोण कामासी येतो? ह्याचे उत्तर निदान आम्हाला तरी मिळाले आहे. त्यामुळेच हा धागा प्रपंच. मला आणि माझ्या एका मित्राला एक अँड्रॉईड अ‍ॅप बनवुन हवे आहे. आमची २०,००० रुपयांपर्यंत खर्च करायची तयारी आहे. आपल्या मिपावर, कुणी ह्या प्रकारात तज्ञ असेलच असे आमची मनोदेवता सांगत आहे.