मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

चिरंजीव चिंटू

डावखुरा ·
लेखनविषय:
हे ठिकाण
कला
नृत्य
संगीत
कथा
चारोळ्या
उखाणे
औषधोपचार
अर्थव्यवहार
धोरण
मांडणी
संस्कृती
नाट्य
बालकथा
प्रेमकाव्य
प्रतिशब्द
प्रवास
गुंतवणूक
वावर
कविता
म्हणी
धर्म
देशांतर
पाकक्रिया
गझल
बालगीत
भाषा
वाक्प्रचार
विनोद
राहती जागा
वाङ्मय
मुक्तक
व्याकरण
इतिहास
विडंबन
व्युत्पत्ती
शब्दक्रीडा
साहित्यिक
शब्दार्थ
शुद्धलेखन
समाज
नोकरी
सुभाषिते
जीवनमान
तंत्र
राहणी
भूगोल
विज्ञान
फलज्योतिष
क्रीडा
सामुद्रिक
अर्थकारण
कृष्णमुर्ती
राजकारण
ज्योतिष
राशी
शिक्षण
मौजमजा
चित्रपट
रेखाटन
छायाचित्रण
स्थिरचित्र
लेखनप्रकार
प्रकटन
विचार
सद्भावना
शुभेच्छा
लेख
मत
संदर्भ
प्रतिसाद
अभिनंदन
बातमी
शिफारस
चौकशी
माध्यमवेध
सल्ला
अनुभव
प्रश्नोत्तरे
मदत
माहिती
प्रतिक्रिया
वाद
आस्वाद
समीक्षा
प्रतिभा
भाषांतर
विरंगुळा
आजचा "चिंटू" वाचला का !? ह्या प्रश्नाने आमची सकाळ होते... chintoo अहो येत्या रविवारी म्हण्जे २१ तारखेला आपल्या सगळ्यांचा लाडका "चिंटू" एकोणिस वर्षे पूर्ण करून विसाव्या वर्षात पदार्पण करतो आहे. प्रचंड लोकप्रियता लाभलेली ही चित्रमालिका तब्बल १९ वर्षापासुन सकाळच्या वृत्तपत्रम

भाषिक संपत्ती

मृत्युन्जय ·

बेसनलाडू 26/10/2010 - 22:44
मस्त, खुसखुशीत लेख. खूप मजा आली वाचताना. (वाचक)बेसनलाडू अवांतर - कंसातील वाक्ये सूचक कोपरखळ्यांसारखी असली, तरी एकंदर लेखाच्या संदर्भात विचार करता अनावश्यक वाटली. (अवांतर)बेसनलाडू

सूड 26/10/2010 - 17:45
मिपावर वाचलेल्या एका (शिवी/ अपशब्द काय म्हणू ?) शब्दासाठी मी मिलिंद बोकिलांचं 'शाळा' वाचल्याचं आठवलं. :)

परिकथेतील राजकुमार 26/10/2010 - 17:48
हा हा भाषासौंदर्य आवडुन गेले रे एकदम. मस्त फटाके वाजवले आहेस :) हे लेखन वाचता वाचता बिकांच्या ह्या लेखाची खास आठवण येउन गेली.

sagarparadkar 26/10/2010 - 17:49
>> पण आपण संस्कृती संस्कृती जी म्हणतो ती आपल्याला पुलं, शिरवाडकर, कुसुमाग्रज यांचे साहित्य वाचुन आठवेल की या शिव्या ऐकुन? काय म्हणता? पु. लं. चे 'रावसाहेब' वाचून पण आठवेल की संस्कृती ... ते (पक्षी रावसाहेब) काय असंस्कृत होते का?

sagarparadkar 26/10/2010 - 17:55
व. पुं. चा 'भांडणारा जोशी' पण एके ठिकाणी चिंता व्यक्त करतो की मराठीतल्या शिव्या आता फारच जुन्या झाल्यात, आणि नवीन शिव्या काही तयार होत नाहीत, कोण हे काम करणारेय काही कळत नाही ... :) ते ऐकून माझ्या काही 'पेठेतल्या' मित्रवर्यांनी हे काम स्वीकारले होते पण उदर्निर्वाहाची कामे इतकी वाढली कि त्यांपुढे ह्या कामाकडे मग पारच दुर्लक्ष झाले ... :-)

मृत्युन्जय 26/10/2010 - 17:58
काही हरकत नाही. आजही भावे हायस्कूल किंवा नूमवि किंवा सेंट विमलीज च्या बाहेर रोज एक तास उभे राहिलात तर ज्ञानात प्रचंड भर पडेल. ते वयच तसे असते. आणि त्या वयातले सगळे मित्रही आठवणीत तसेच भ च्या बाराखडीतलेच असतात.

एक 26/10/2010 - 22:11
आमची शाळा आहेच तशी!! आजही मित्राशी बोलताना त्याने पहिल्या ४-५ शब्दात "प्रेमळ" पणे विचारपूस केली नाही तर शंका येते कि याला काय झालं? चिडला वगैरे कि काय? वय वाढलं तसं तोंडावर मान बरेच जण द्यायला लागतात त्यावेळी जमिनीवर येण्यासाठी मित्रांचे हेच ४ "प्रेमळ" शब्द कामी येतात.. --सेंट भावियन्स..

प्रमोद्_पुणे 26/10/2010 - 18:00
"अच्चीत गच्ची......" ही शिवी तर फार फार पॉप्युलर अशीच एक म्हणजे "आली घुली..." शाळा फक्त मुलांची.. मुतारीमध्ये अशा काही शिव्या असायच्या की त्यावर एक पुस्तक निघेल. आणि हो काही सदस्यांच्या माहीतीसाठी ह्या शिव्यांना (देणार्‍याना आणि खाणार्‍याना) जातीचे बंधन नव्हते! बाकी लेख मस्त...

पैसा 26/10/2010 - 19:37
शीर्षक वाचून धागा उघडला आणि भलतीच संपत्ती निघाली. पण मस्त खुसखुशीत लेख आहे. बरोबरच, बिकांच्या लेखाची लिंक दिल्याबद्दल पराला धन्यवाद!

धमाल मुलगा 26/10/2010 - 19:45
भेटीअंती आपल्या चरणि शिंगलमाल्टचा अभिषेक करणेत येईल असे आम्ही जाहीर करतो. अरे, काय माणूस आहेस का मजा? कं लिवलंय...कं लिवलंय!

तिमा 26/10/2010 - 20:19
लेख आवडला. आम्ही वापरत असलेल्या शिव्या व प्रसिध्द गाण्यांची विडंबने आठवून डोळे पाणावले.

प्रदीप 26/10/2010 - 20:38
आवडला. भाषिक संपत्तिवरून मला माझ्या एका ऑस्ट्रेलियन सहकार्‍याने एकदा 'आपण पहाटे उठलो' हे 'I woke up at sparrow-fart' असे सांगितले होते, ते आठवले!

नगरीनिरंजन 26/10/2010 - 20:47
च्यामायला! येकदम ध्वज फडकाव लेखन की रे भावा! उगंच एकमेकाला शिव्या घालून याराना दाखवायच्या वयातले दिवस आठवले. (अवांतरः ओ पुपे, तुमच्या त्या 'परायी बात खच्ची सोळा आणेच सच्ची' ला दुसरी ओळ 'अच्चीत गुच्ची...' बसतंय का बघा जरा. )

llपुण्याचे पेशवेll 27/10/2010 - 18:03
अहो ते त्यावरूनच लिहीले होते. ;) समझनेवाले को इशारा काफी है असं काहीतरी म्हणतात म्हणे. ;)

मिसळपाव 26/10/2010 - 21:51
...मित्रांशी सलगी दाखवत त्याला घातलेल्या ४ शिव्या आणि भर रस्त्यात मांडलेला भाषेचा हा बाजार यात फरक आहे. आपला मुद्दा सहजपणे, सुसंस्कृतपणे, शिव्या न वापरता समोरच्याला पटवुन देण्यात खरे कसब आहे. सगळे मुद्दे संपल्यावर गुद्दे सुरु करण्यापुर्वी वापरायची भाषा म्हणजे शिव्या. ... १०००% सहमत! हॉस्टेलच्या आपल्या खोलीबाहेर मित्रांचं टोळकं नाहि तर प्रिन्सिपल पु.ल. ना घेउन आलेले आहेत हे लक्षात न येउन एकाने 'भडव्यो, जरा थांबाल तर काय मराल?' असं लडिवाळपणे विचारल्यावर खुद्द पु.ल.नी सुद्धा त्याला 'तो पहिला शब्द कधी विसरू नको बरं का' असं सांगितलं होतं !!

सुहास.. 26/10/2010 - 22:05
_/\_ _/\_ _/\_ बाकी का माहीती माझ्या तोंडुन निघण जरा अवघडच हाय (न पिता..पण पिलोतरी मित्र,स्नेही, ओळखी-पाळखींच्या साठी साध हलकट निघत॑ नाय तोंडातनं (एक टिंग्या सोडुन) )

३_१४ विक्षिप्त अदिती 26/10/2010 - 22:25
आयला, इना तू ... निरागस नव्हतास! नाटक मात्र चांगलं करायचास हो!! लिखाण एकदम ए१! म्हणजे नक्की काय ते चारचौघांत नको, उगाच मुलीच्या आयडीतून शिव्या पाहून तुझ्या 'निरागस' मनाला कष्ट व्हायचे!!

मृत्युन्जय 26/10/2010 - 22:40
अगं मी तर शिव्या देताना माझे स्वतःचे कान पण बंद करुन घेतो. (शिव्या लिहिताना डोळे बंद करुन घेतो). इतका निरागस आहे मी. (हा निरागस शब्द शाळेतल्या अर्थाने घ्यावा). पण तु बोल बिन्धास्त. काय आहे की भाषिक ज्ञानात जितकी भर पडेल तितकी चांगलीच आहे.

पिवळा डांबिस 26/10/2010 - 22:58
विशेषतः जुना विस्वण (सॉरी, सॉरी, विषय!!) ताज्या सद्यवर्तमानपत्रात गुंडाळल्यामुळे वाचायला अधिक मजा आली!! अभिनंदन!! पण बिकाचा मूळ प्रश्न शिल्लक रहातोच... "सर, इथे शिव्या देणं अलाऊड आहे?" ;) निरागस बामण, पिडां

रन्गराव 27/10/2010 - 07:59
जमलं गडया! काम फत्ते! अवांतर: जमल तर कि बोर्डवर आणि धाग्यावर गोमुत्र शिंपडून घे थोडं! ;)

मृत्युन्जय 27/10/2010 - 10:07
जे शिंपडायचे होते ते शिंपडुन झाले रन्गराव. आख्ख्या महाराष्ट्रातल्या शिव्या कोळुन प्यायलो आहे मी. सगळ्या शिव्या इथे दिल्या असत्या तर तुम्हाला फेफरे आले असते. आणि आमचे मान्यवर सुहृद श्री. परा राजवाडे म्हणतात त्याप्रमाणे एक वेगळे सेंसोर बॉर्ड उघडायला लागले असते शिव्यांच्या स्क्रीनिंगसाठी. आता कुठे गोमुत्र शिंपडायचे आणि कुठे शिवांबु ते तुमचे तुम्ही बघुन घ्या.

रन्गराव 27/10/2010 - 11:10
पण आयला कॉम्पलिमेंट होती ती. असो आणि कोळून पिण्याबाबतचा आपला दावा बरोबर का चुक हे ठरवायला स्पर्धा ठेवावी लागेल एक ;) मग अर्ध्याहून अधिक महाराष्ट्राला फेफरे येतील. :) सांगायचा उद्देश असा की नवीन शोध लागणे कधीही थांबत नाही आणि ज्ञान नेहमी अपूर्णच असत, तस तुम्ही लेखात म्हंटलय सुद्धा बहुतेक. असो बाकी लिहिताय मात्र मजेशीर :)

मितभाषी 27/10/2010 - 11:22
जमल तर कि बोर्डवर आणि धाग्यावर गोमुत्र शिंपडून घे थोडंआयला खपलो. =)) =)) आणि अजुन एक मनातील जागे झालेले विकार जाण्यासाठी शांती करा अथवा खिशात उडीद घेवुन उंबराला तांबड्यात गरके(पक्षी : प्रदक्षिणा) घाला. ;) बाकी लेख रापचिक.

शहराजाद 27/10/2010 - 09:05
शिव्या मायभाषेची जवळीक साधुन देतात, त्या मर्दानगीचे लक्षण आहे, ते मित्रत्वाचे प्रतीक आहे वगैरे वगैरे झूट आहे हे कळुन चुकले. गाडी चालवताना चुकुन समोरचा रिक्षावाला मध्ये घुसला की अल्लदपणे त्याच्या आइची विचारपूस होउ शकते. पण हा सुसंस्कृतपणा नाही. हा सभ्यपणा नाही. मित्रांशी सलगी दाखवत त्याला घातलेल्या ४ शिव्या आणि भर रस्त्यात मांडलेला भाषेचा हा बाजार यात फरक आहे.
अगदी नेमक्या शब्दांत मांडलेत. मात्र, मला तरी अगदी कचकावून, ह्रूदयापासून निघणारी शिवी मायबोलीतूनच घालता येते. एरवी भावना पुरेशा शुध्द स्वरूपात प्रकटल्याचे समाधान मिळत नाही.

शिल्पा ब 27/10/2010 - 10:49
मस्त खुसखुशीत लेख...पण मुलीसुद्धा शिव्या देतात याचे आश्चर्य का वाटले तुम्हाला हे काही कळले नाही बॉ !! आम्ही जवळीक करु नये की काय? ;)

मृत्युन्जय 27/10/2010 - 10:58
पहिल्यांदा ऐकले तेव्हा कदाचित काहीतरी वेगळे वाटले असेल. पण धक्का मात्र नव्हता बसला. एका मुलीला सिगारेट फुंकताना बघुन मात्र पहिल्यांदा मला धक्का बसला होता. खुपच वेगळे वाटले होते. नंतर सवय झाली. असे बघा जेव्हा पहिल्यांदा माझ्या खुपच जवळच्या मित्राने सिगारेट ओढली तेव्हासुद्धा मला आश्चर्य वाटले होते. मुलींनी हे करावे किंवा हे करु नये अश्या अर्थाने बसलेला धक्का नव्हता तो.

इन्द्र्राज पवार 27/10/2010 - 11:15
धागाकर्ते श्री.मृत्युंजय याना माहितच असेल की, कोल्हापुरी भाषा आणि शिव्या यात तसा जास्त भेदाभेद नाही. किंबहुना एखादा कोल्हापुरी पाटील्/पवार शुध्द बोलायला लागला की, गावातील थोर्र सहकारी मित्र लगेच टोमणा (आमच्या भाषेत मंडळाची किक) मारतात, 'च्यायला, हे ब्येनं पुन्याला क्काय शिकायला गेलं, पार मात्रंच झालं की...!" "ढापण्या" आणि "बॅटरी" ही त्यातल्यात्यात 'बर्‍यापैकी' लिहिता येण्यासारखी विशेषणे आहेत. मी पंजाबच्या ग्रामीण भागात फिरलो आहे. दिल्लीत असताना काही पंजाबी मित्रही झाले होते/आहेत, त्यांच्यासमवेत एकदा गुरुदासपूरमध्ये कट्ट्याचा योग आला होता. त्यावेळी तेथील दोघांचौघांची ओळख झाल्यावर त्यातील एकाने माझ्याशी हस्तांदोलन तर केलेच पण दिल्लीच्या मित्राकडे पाहून म्हणाला, "ये इंदर पुत्तर तो हलकट दिखता भला ! क्यूं?" मी हादरलोच. मी 'हलकट'? कशामुळे? मी दिल्लीवाल्याकडे पाहिले तर तो गुरदासपूरवाल्याला सांगत होता....'नही, इंदरतुस्सी कुछ दिनसे बिमार होना !". मी त्याला बाजूला घेवून विचारले की, तो मला 'हलकट' का म्हणतोय....? तर हा बिच्चू हसला आणि म्हणाला...."अरे ऐसी कोई बात नही....पंजाबीमें हलकट का मतलब होता है "लाईट वेट". तू वजनाने थोडा कमी दिसतोस ना म्हणून तो तसे म्हणाला..." ~ मी मनी म्हणालो, 'वाहे गुरू !" पंजाबी टर्म "चक दे फट्टे...." अलिकडे इकडे फार फेमस झालेली आपण पाहतो, ऐकतो ('चक दे इंडिया' मुळे)....पण प्रत्यक्षात तिथल्या ग्रामीण भाषेत, "अरे भाड्या/अगं भवाने आवर कामं पटापट"... या अर्थानेच आई/सासूबाई वापरतात...(चक दे = उचल.... फट्टे = लाकूडसामान.... म्हणून, 'आवर आवर जेवणाची वेळ झालीय'...या अर्थाने). पंजाबी शिव्यांची फार गंमत सांगता येईल.....(पण इथे ते अवांतर होईल.) इन्द्रा

विश्वनाथ मेहेंदळे 27/10/2010 - 12:43
>>पंजाबी शिव्यांची फार गंमत सांगता येईल.....(पण इथे ते अवांतर होईल.) इथे कसे काय अवांतर होईल बुवा ?? इथेच ते मुद्द्याला धरून होईल. त्यामुळे तुम्ही इथे त्या गमती सांगाव्यात असा प्रस्ताव मी मांडतो. इथे सांगायच्या नसतील तर वेगळा लेख लिहा. पण लिहा.

प्रदीप 27/10/2010 - 13:08
म्हणतो. इंदर, लिहाच तुम्ही ते येथे. बाय द वे, वरील 'हलकट' हे [हलका -हलकट-(हलकेस्ट?)] असे काहीसे असावे असे वाटते. त्यावरून (अवांतर) आठवले, आमच्या कॉलेजसमोर एक अगदी खास मराठी 'मिल्क बार' होते. ते तीन बंधू मिळून चालवायचे. मराठी रेस्टॉरंटात नेहमी होते तसे हे मालक लोक विरूद्ध नोकरचाकर असा नेहमीचा थाट तेथे असायचा. काही कारणांमुळे नोकर सदैव मालकांशी फटकून असायचे, त्याचा फायदा घेऊन कॉलेजातील टारगट मुले जे खात त्यापेक्षा कमी बिल देऊन जात असत. मालक नेहमी नोकरांवर गल्ल्यावरून ओरडत असायचे. त्या तीन भावांपैकी मधल्याने अगदी हिटलर छाप मिशा ठेवलेल्या. त्याच्या नोकरांवर डाफरणे व ह्या मिशा हे मिळून पोरांनी त्याचे नाव ठेवले- हिटलर. अर्थात धाकटा झाला 'हिट' व सर्वात मोठा झाला 'हिटलेस्ट'!

llपुण्याचे पेशवेll 27/10/2010 - 18:09
मस्तं लेख रे मित्रा. बाकी मायझंव हा शब्द कोकणातल्या बायका देखील अगदी सहज बोलून जातात. हे मी स्वतः ऐकलं आहे. विशेषतः म्हातार्‍या किंवा जुन्या पिढीतल्या बायका. गंमत वाटली होती पहील्यांदा ऐकून.

धमाल मुलगा 27/10/2010 - 18:15
एक एकांकिका करायला घेतली होती कालेजात असताना (हा 'मी कॉलेजात जात होतो हे सांगण्याचा क्षीण प्रयत्न नाही, एकांकिका करत होतो हे सांगण्याचा क्षीण प्रयत्न आहे.' ;) ), पण त्यात पावलापावलावर "अक्करमाश्या मांयझया' असे शब्द होते. आमचे गुर्जी पडले देशावरचे, त्यांना लाख समजाऊन सांगितलं, की अहो, आपल्याकडं च्यायला किंवा ए रत्ताळ्या... वगैरेसारखं अगदी सर्रास वापरले जाणारे कोकणातले शब्द आहेत ते...बाकी काही नाही झालं, आमची आयकार्डं जप्त करुन घेतली मास्तरानं. :(

शाहरुख 27/10/2010 - 23:28
कोल्हापूर आणि शिव्यावरुन एक फार जुनी गोष्ट आठवली.. मी एका शिवाजी पेठेतल्या मित्राकडे गेलो होतो..त्याच्या घरुन दोघे कुठेतरी जायला निघालो..घराबाहेर २-३ वर्षांचा एक मुलगा खेळत होता..मित्राने सहज त्याच्या डोक्यात टपली मारली..तर मुलगा म्हणाला "ए लवल्या, मालतोस का" माफ करा, शिवीत फुली घातल्यास गोष्ट कळाली नसती :-)

अडगळ 28/10/2010 - 04:42
अवांतर : ज्ञानेश्वरीतील एका मजेदार शिवीसाठी "एक महान शिवी" हा म्.वा.धोंडांचा लेख जरूर वाचावा.(ज्ञानेश्वरीतील लौकिक सृष्टी) ------------------------------------------ अंगावर ट्रक घालून ड्रायव्हर म्हणाला दिखता नही मादरचोद , दिखता नही ? किर्‍यानिष्ट क्लीनर (अडगळ)

सन्जोप राव 28/10/2010 - 04:24
शिव्यांबाबतचा हा झणझणीत लेख वाचून तोंडाची बाबळी गेली. (कोल्लापूरकरांना हे कळावे. इतरांनी माडगूळकरांचा 'हॅलो, मिस्टर डेथ' आठवून 'तोंडाची अळशी गेली' असे वाचावे). 'रांडेच्या' किंवा 'रांड्या' हा शब्द कोल्हापुरात 'अरे' या अर्थाने वापरतात. 'रांड' हा शब्द तर अतीवापराने आपला तिखटपणा हरवूनच बसला आहे. बायकोला फक्त याच शब्दाने संबोधणारा दळवींचा 'प्रवासी' आठवावा. 'उंडगी' या शिवीचेही तसेच. 'तुमचे पत्र मिळाले आणि मला चार दिवस कुठेतरी उंडगेपणाने फिरुन आल्यासारखे वाटले' असे जी.ए.कुलकर्णींनी अनंतराव कुलकर्णींना लिहीले आहे. (दोघेही कुलकर्णी हा फक्त योगायोग म्हणावा. ब्राह्मण-ब्राह्मणेतर असे काही यात शोधू नये) . 'गवतात उंडगेपणाने चरत जाणार्‍या ढोरासारखे माझे वाचन आहे' यात तर 'उंडगा' या शब्द शिवी म्हणून न येता सभ्य क्रियविशेषण म्हणूनच येतो. बाकी कोल्हापूर हे महाराष्ट्र - कर्नाटक सीमेवर असल्याने खास कानडी ढंगाच्या म्हणून ज्या मराठी शिव्या आहेत, त्या अगदी रसरशीत आहेत. 'व्हयमाले', 'हादरगित्तीच्या', 'खज्जाळीच्या', सुक्काळीच्च्या' या शिव्या या लेखामुळे अगदी सकाळी सकाळी आठवल्या आणि गुरुचरित्राचे पारायण केल्यासारखे वाटले.

स्पंदना 28/10/2010 - 08:39
माझ्या एका मामाला त्याच्या आत्त्या कडुन 'शिव्यांचा पाढा ' म्हटला तरच गोळ्या( तेंव्हा चोकलेट नव्हती) मिळायच्या. कोल्हापुरी असल्यान शिव्या माहिती आहेत पण बहुतेक शिव्या आई किम्वा बहिण अश्या स्त्री नातेवाइकांवर असल्याने थोडासा निषेध. बाकी लेखा बद्दल ' च्यामारी तुम्ही तर फर्स्टक्लास लिहिलय राव'

बेसनलाडू 26/10/2010 - 22:44
मस्त, खुसखुशीत लेख. खूप मजा आली वाचताना. (वाचक)बेसनलाडू अवांतर - कंसातील वाक्ये सूचक कोपरखळ्यांसारखी असली, तरी एकंदर लेखाच्या संदर्भात विचार करता अनावश्यक वाटली. (अवांतर)बेसनलाडू

सूड 26/10/2010 - 17:45
मिपावर वाचलेल्या एका (शिवी/ अपशब्द काय म्हणू ?) शब्दासाठी मी मिलिंद बोकिलांचं 'शाळा' वाचल्याचं आठवलं. :)

परिकथेतील राजकुमार 26/10/2010 - 17:48
हा हा भाषासौंदर्य आवडुन गेले रे एकदम. मस्त फटाके वाजवले आहेस :) हे लेखन वाचता वाचता बिकांच्या ह्या लेखाची खास आठवण येउन गेली.

sagarparadkar 26/10/2010 - 17:49
>> पण आपण संस्कृती संस्कृती जी म्हणतो ती आपल्याला पुलं, शिरवाडकर, कुसुमाग्रज यांचे साहित्य वाचुन आठवेल की या शिव्या ऐकुन? काय म्हणता? पु. लं. चे 'रावसाहेब' वाचून पण आठवेल की संस्कृती ... ते (पक्षी रावसाहेब) काय असंस्कृत होते का?

sagarparadkar 26/10/2010 - 17:55
व. पुं. चा 'भांडणारा जोशी' पण एके ठिकाणी चिंता व्यक्त करतो की मराठीतल्या शिव्या आता फारच जुन्या झाल्यात, आणि नवीन शिव्या काही तयार होत नाहीत, कोण हे काम करणारेय काही कळत नाही ... :) ते ऐकून माझ्या काही 'पेठेतल्या' मित्रवर्यांनी हे काम स्वीकारले होते पण उदर्निर्वाहाची कामे इतकी वाढली कि त्यांपुढे ह्या कामाकडे मग पारच दुर्लक्ष झाले ... :-)

मृत्युन्जय 26/10/2010 - 17:58
काही हरकत नाही. आजही भावे हायस्कूल किंवा नूमवि किंवा सेंट विमलीज च्या बाहेर रोज एक तास उभे राहिलात तर ज्ञानात प्रचंड भर पडेल. ते वयच तसे असते. आणि त्या वयातले सगळे मित्रही आठवणीत तसेच भ च्या बाराखडीतलेच असतात.

एक 26/10/2010 - 22:11
आमची शाळा आहेच तशी!! आजही मित्राशी बोलताना त्याने पहिल्या ४-५ शब्दात "प्रेमळ" पणे विचारपूस केली नाही तर शंका येते कि याला काय झालं? चिडला वगैरे कि काय? वय वाढलं तसं तोंडावर मान बरेच जण द्यायला लागतात त्यावेळी जमिनीवर येण्यासाठी मित्रांचे हेच ४ "प्रेमळ" शब्द कामी येतात.. --सेंट भावियन्स..

प्रमोद्_पुणे 26/10/2010 - 18:00
"अच्चीत गच्ची......" ही शिवी तर फार फार पॉप्युलर अशीच एक म्हणजे "आली घुली..." शाळा फक्त मुलांची.. मुतारीमध्ये अशा काही शिव्या असायच्या की त्यावर एक पुस्तक निघेल. आणि हो काही सदस्यांच्या माहीतीसाठी ह्या शिव्यांना (देणार्‍याना आणि खाणार्‍याना) जातीचे बंधन नव्हते! बाकी लेख मस्त...

पैसा 26/10/2010 - 19:37
शीर्षक वाचून धागा उघडला आणि भलतीच संपत्ती निघाली. पण मस्त खुसखुशीत लेख आहे. बरोबरच, बिकांच्या लेखाची लिंक दिल्याबद्दल पराला धन्यवाद!

धमाल मुलगा 26/10/2010 - 19:45
भेटीअंती आपल्या चरणि शिंगलमाल्टचा अभिषेक करणेत येईल असे आम्ही जाहीर करतो. अरे, काय माणूस आहेस का मजा? कं लिवलंय...कं लिवलंय!

तिमा 26/10/2010 - 20:19
लेख आवडला. आम्ही वापरत असलेल्या शिव्या व प्रसिध्द गाण्यांची विडंबने आठवून डोळे पाणावले.

प्रदीप 26/10/2010 - 20:38
आवडला. भाषिक संपत्तिवरून मला माझ्या एका ऑस्ट्रेलियन सहकार्‍याने एकदा 'आपण पहाटे उठलो' हे 'I woke up at sparrow-fart' असे सांगितले होते, ते आठवले!

नगरीनिरंजन 26/10/2010 - 20:47
च्यामायला! येकदम ध्वज फडकाव लेखन की रे भावा! उगंच एकमेकाला शिव्या घालून याराना दाखवायच्या वयातले दिवस आठवले. (अवांतरः ओ पुपे, तुमच्या त्या 'परायी बात खच्ची सोळा आणेच सच्ची' ला दुसरी ओळ 'अच्चीत गुच्ची...' बसतंय का बघा जरा. )

llपुण्याचे पेशवेll 27/10/2010 - 18:03
अहो ते त्यावरूनच लिहीले होते. ;) समझनेवाले को इशारा काफी है असं काहीतरी म्हणतात म्हणे. ;)

मिसळपाव 26/10/2010 - 21:51
...मित्रांशी सलगी दाखवत त्याला घातलेल्या ४ शिव्या आणि भर रस्त्यात मांडलेला भाषेचा हा बाजार यात फरक आहे. आपला मुद्दा सहजपणे, सुसंस्कृतपणे, शिव्या न वापरता समोरच्याला पटवुन देण्यात खरे कसब आहे. सगळे मुद्दे संपल्यावर गुद्दे सुरु करण्यापुर्वी वापरायची भाषा म्हणजे शिव्या. ... १०००% सहमत! हॉस्टेलच्या आपल्या खोलीबाहेर मित्रांचं टोळकं नाहि तर प्रिन्सिपल पु.ल. ना घेउन आलेले आहेत हे लक्षात न येउन एकाने 'भडव्यो, जरा थांबाल तर काय मराल?' असं लडिवाळपणे विचारल्यावर खुद्द पु.ल.नी सुद्धा त्याला 'तो पहिला शब्द कधी विसरू नको बरं का' असं सांगितलं होतं !!

सुहास.. 26/10/2010 - 22:05
_/\_ _/\_ _/\_ बाकी का माहीती माझ्या तोंडुन निघण जरा अवघडच हाय (न पिता..पण पिलोतरी मित्र,स्नेही, ओळखी-पाळखींच्या साठी साध हलकट निघत॑ नाय तोंडातनं (एक टिंग्या सोडुन) )

३_१४ विक्षिप्त अदिती 26/10/2010 - 22:25
आयला, इना तू ... निरागस नव्हतास! नाटक मात्र चांगलं करायचास हो!! लिखाण एकदम ए१! म्हणजे नक्की काय ते चारचौघांत नको, उगाच मुलीच्या आयडीतून शिव्या पाहून तुझ्या 'निरागस' मनाला कष्ट व्हायचे!!

मृत्युन्जय 26/10/2010 - 22:40
अगं मी तर शिव्या देताना माझे स्वतःचे कान पण बंद करुन घेतो. (शिव्या लिहिताना डोळे बंद करुन घेतो). इतका निरागस आहे मी. (हा निरागस शब्द शाळेतल्या अर्थाने घ्यावा). पण तु बोल बिन्धास्त. काय आहे की भाषिक ज्ञानात जितकी भर पडेल तितकी चांगलीच आहे.

पिवळा डांबिस 26/10/2010 - 22:58
विशेषतः जुना विस्वण (सॉरी, सॉरी, विषय!!) ताज्या सद्यवर्तमानपत्रात गुंडाळल्यामुळे वाचायला अधिक मजा आली!! अभिनंदन!! पण बिकाचा मूळ प्रश्न शिल्लक रहातोच... "सर, इथे शिव्या देणं अलाऊड आहे?" ;) निरागस बामण, पिडां

रन्गराव 27/10/2010 - 07:59
जमलं गडया! काम फत्ते! अवांतर: जमल तर कि बोर्डवर आणि धाग्यावर गोमुत्र शिंपडून घे थोडं! ;)

मृत्युन्जय 27/10/2010 - 10:07
जे शिंपडायचे होते ते शिंपडुन झाले रन्गराव. आख्ख्या महाराष्ट्रातल्या शिव्या कोळुन प्यायलो आहे मी. सगळ्या शिव्या इथे दिल्या असत्या तर तुम्हाला फेफरे आले असते. आणि आमचे मान्यवर सुहृद श्री. परा राजवाडे म्हणतात त्याप्रमाणे एक वेगळे सेंसोर बॉर्ड उघडायला लागले असते शिव्यांच्या स्क्रीनिंगसाठी. आता कुठे गोमुत्र शिंपडायचे आणि कुठे शिवांबु ते तुमचे तुम्ही बघुन घ्या.

रन्गराव 27/10/2010 - 11:10
पण आयला कॉम्पलिमेंट होती ती. असो आणि कोळून पिण्याबाबतचा आपला दावा बरोबर का चुक हे ठरवायला स्पर्धा ठेवावी लागेल एक ;) मग अर्ध्याहून अधिक महाराष्ट्राला फेफरे येतील. :) सांगायचा उद्देश असा की नवीन शोध लागणे कधीही थांबत नाही आणि ज्ञान नेहमी अपूर्णच असत, तस तुम्ही लेखात म्हंटलय सुद्धा बहुतेक. असो बाकी लिहिताय मात्र मजेशीर :)

मितभाषी 27/10/2010 - 11:22
जमल तर कि बोर्डवर आणि धाग्यावर गोमुत्र शिंपडून घे थोडंआयला खपलो. =)) =)) आणि अजुन एक मनातील जागे झालेले विकार जाण्यासाठी शांती करा अथवा खिशात उडीद घेवुन उंबराला तांबड्यात गरके(पक्षी : प्रदक्षिणा) घाला. ;) बाकी लेख रापचिक.

शहराजाद 27/10/2010 - 09:05
शिव्या मायभाषेची जवळीक साधुन देतात, त्या मर्दानगीचे लक्षण आहे, ते मित्रत्वाचे प्रतीक आहे वगैरे वगैरे झूट आहे हे कळुन चुकले. गाडी चालवताना चुकुन समोरचा रिक्षावाला मध्ये घुसला की अल्लदपणे त्याच्या आइची विचारपूस होउ शकते. पण हा सुसंस्कृतपणा नाही. हा सभ्यपणा नाही. मित्रांशी सलगी दाखवत त्याला घातलेल्या ४ शिव्या आणि भर रस्त्यात मांडलेला भाषेचा हा बाजार यात फरक आहे.
अगदी नेमक्या शब्दांत मांडलेत. मात्र, मला तरी अगदी कचकावून, ह्रूदयापासून निघणारी शिवी मायबोलीतूनच घालता येते. एरवी भावना पुरेशा शुध्द स्वरूपात प्रकटल्याचे समाधान मिळत नाही.

शिल्पा ब 27/10/2010 - 10:49
मस्त खुसखुशीत लेख...पण मुलीसुद्धा शिव्या देतात याचे आश्चर्य का वाटले तुम्हाला हे काही कळले नाही बॉ !! आम्ही जवळीक करु नये की काय? ;)

मृत्युन्जय 27/10/2010 - 10:58
पहिल्यांदा ऐकले तेव्हा कदाचित काहीतरी वेगळे वाटले असेल. पण धक्का मात्र नव्हता बसला. एका मुलीला सिगारेट फुंकताना बघुन मात्र पहिल्यांदा मला धक्का बसला होता. खुपच वेगळे वाटले होते. नंतर सवय झाली. असे बघा जेव्हा पहिल्यांदा माझ्या खुपच जवळच्या मित्राने सिगारेट ओढली तेव्हासुद्धा मला आश्चर्य वाटले होते. मुलींनी हे करावे किंवा हे करु नये अश्या अर्थाने बसलेला धक्का नव्हता तो.

इन्द्र्राज पवार 27/10/2010 - 11:15
धागाकर्ते श्री.मृत्युंजय याना माहितच असेल की, कोल्हापुरी भाषा आणि शिव्या यात तसा जास्त भेदाभेद नाही. किंबहुना एखादा कोल्हापुरी पाटील्/पवार शुध्द बोलायला लागला की, गावातील थोर्र सहकारी मित्र लगेच टोमणा (आमच्या भाषेत मंडळाची किक) मारतात, 'च्यायला, हे ब्येनं पुन्याला क्काय शिकायला गेलं, पार मात्रंच झालं की...!" "ढापण्या" आणि "बॅटरी" ही त्यातल्यात्यात 'बर्‍यापैकी' लिहिता येण्यासारखी विशेषणे आहेत. मी पंजाबच्या ग्रामीण भागात फिरलो आहे. दिल्लीत असताना काही पंजाबी मित्रही झाले होते/आहेत, त्यांच्यासमवेत एकदा गुरुदासपूरमध्ये कट्ट्याचा योग आला होता. त्यावेळी तेथील दोघांचौघांची ओळख झाल्यावर त्यातील एकाने माझ्याशी हस्तांदोलन तर केलेच पण दिल्लीच्या मित्राकडे पाहून म्हणाला, "ये इंदर पुत्तर तो हलकट दिखता भला ! क्यूं?" मी हादरलोच. मी 'हलकट'? कशामुळे? मी दिल्लीवाल्याकडे पाहिले तर तो गुरदासपूरवाल्याला सांगत होता....'नही, इंदरतुस्सी कुछ दिनसे बिमार होना !". मी त्याला बाजूला घेवून विचारले की, तो मला 'हलकट' का म्हणतोय....? तर हा बिच्चू हसला आणि म्हणाला...."अरे ऐसी कोई बात नही....पंजाबीमें हलकट का मतलब होता है "लाईट वेट". तू वजनाने थोडा कमी दिसतोस ना म्हणून तो तसे म्हणाला..." ~ मी मनी म्हणालो, 'वाहे गुरू !" पंजाबी टर्म "चक दे फट्टे...." अलिकडे इकडे फार फेमस झालेली आपण पाहतो, ऐकतो ('चक दे इंडिया' मुळे)....पण प्रत्यक्षात तिथल्या ग्रामीण भाषेत, "अरे भाड्या/अगं भवाने आवर कामं पटापट"... या अर्थानेच आई/सासूबाई वापरतात...(चक दे = उचल.... फट्टे = लाकूडसामान.... म्हणून, 'आवर आवर जेवणाची वेळ झालीय'...या अर्थाने). पंजाबी शिव्यांची फार गंमत सांगता येईल.....(पण इथे ते अवांतर होईल.) इन्द्रा

विश्वनाथ मेहेंदळे 27/10/2010 - 12:43
>>पंजाबी शिव्यांची फार गंमत सांगता येईल.....(पण इथे ते अवांतर होईल.) इथे कसे काय अवांतर होईल बुवा ?? इथेच ते मुद्द्याला धरून होईल. त्यामुळे तुम्ही इथे त्या गमती सांगाव्यात असा प्रस्ताव मी मांडतो. इथे सांगायच्या नसतील तर वेगळा लेख लिहा. पण लिहा.

प्रदीप 27/10/2010 - 13:08
म्हणतो. इंदर, लिहाच तुम्ही ते येथे. बाय द वे, वरील 'हलकट' हे [हलका -हलकट-(हलकेस्ट?)] असे काहीसे असावे असे वाटते. त्यावरून (अवांतर) आठवले, आमच्या कॉलेजसमोर एक अगदी खास मराठी 'मिल्क बार' होते. ते तीन बंधू मिळून चालवायचे. मराठी रेस्टॉरंटात नेहमी होते तसे हे मालक लोक विरूद्ध नोकरचाकर असा नेहमीचा थाट तेथे असायचा. काही कारणांमुळे नोकर सदैव मालकांशी फटकून असायचे, त्याचा फायदा घेऊन कॉलेजातील टारगट मुले जे खात त्यापेक्षा कमी बिल देऊन जात असत. मालक नेहमी नोकरांवर गल्ल्यावरून ओरडत असायचे. त्या तीन भावांपैकी मधल्याने अगदी हिटलर छाप मिशा ठेवलेल्या. त्याच्या नोकरांवर डाफरणे व ह्या मिशा हे मिळून पोरांनी त्याचे नाव ठेवले- हिटलर. अर्थात धाकटा झाला 'हिट' व सर्वात मोठा झाला 'हिटलेस्ट'!

llपुण्याचे पेशवेll 27/10/2010 - 18:09
मस्तं लेख रे मित्रा. बाकी मायझंव हा शब्द कोकणातल्या बायका देखील अगदी सहज बोलून जातात. हे मी स्वतः ऐकलं आहे. विशेषतः म्हातार्‍या किंवा जुन्या पिढीतल्या बायका. गंमत वाटली होती पहील्यांदा ऐकून.

धमाल मुलगा 27/10/2010 - 18:15
एक एकांकिका करायला घेतली होती कालेजात असताना (हा 'मी कॉलेजात जात होतो हे सांगण्याचा क्षीण प्रयत्न नाही, एकांकिका करत होतो हे सांगण्याचा क्षीण प्रयत्न आहे.' ;) ), पण त्यात पावलापावलावर "अक्करमाश्या मांयझया' असे शब्द होते. आमचे गुर्जी पडले देशावरचे, त्यांना लाख समजाऊन सांगितलं, की अहो, आपल्याकडं च्यायला किंवा ए रत्ताळ्या... वगैरेसारखं अगदी सर्रास वापरले जाणारे कोकणातले शब्द आहेत ते...बाकी काही नाही झालं, आमची आयकार्डं जप्त करुन घेतली मास्तरानं. :(

शाहरुख 27/10/2010 - 23:28
कोल्हापूर आणि शिव्यावरुन एक फार जुनी गोष्ट आठवली.. मी एका शिवाजी पेठेतल्या मित्राकडे गेलो होतो..त्याच्या घरुन दोघे कुठेतरी जायला निघालो..घराबाहेर २-३ वर्षांचा एक मुलगा खेळत होता..मित्राने सहज त्याच्या डोक्यात टपली मारली..तर मुलगा म्हणाला "ए लवल्या, मालतोस का" माफ करा, शिवीत फुली घातल्यास गोष्ट कळाली नसती :-)

अडगळ 28/10/2010 - 04:42
अवांतर : ज्ञानेश्वरीतील एका मजेदार शिवीसाठी "एक महान शिवी" हा म्.वा.धोंडांचा लेख जरूर वाचावा.(ज्ञानेश्वरीतील लौकिक सृष्टी) ------------------------------------------ अंगावर ट्रक घालून ड्रायव्हर म्हणाला दिखता नही मादरचोद , दिखता नही ? किर्‍यानिष्ट क्लीनर (अडगळ)

सन्जोप राव 28/10/2010 - 04:24
शिव्यांबाबतचा हा झणझणीत लेख वाचून तोंडाची बाबळी गेली. (कोल्लापूरकरांना हे कळावे. इतरांनी माडगूळकरांचा 'हॅलो, मिस्टर डेथ' आठवून 'तोंडाची अळशी गेली' असे वाचावे). 'रांडेच्या' किंवा 'रांड्या' हा शब्द कोल्हापुरात 'अरे' या अर्थाने वापरतात. 'रांड' हा शब्द तर अतीवापराने आपला तिखटपणा हरवूनच बसला आहे. बायकोला फक्त याच शब्दाने संबोधणारा दळवींचा 'प्रवासी' आठवावा. 'उंडगी' या शिवीचेही तसेच. 'तुमचे पत्र मिळाले आणि मला चार दिवस कुठेतरी उंडगेपणाने फिरुन आल्यासारखे वाटले' असे जी.ए.कुलकर्णींनी अनंतराव कुलकर्णींना लिहीले आहे. (दोघेही कुलकर्णी हा फक्त योगायोग म्हणावा. ब्राह्मण-ब्राह्मणेतर असे काही यात शोधू नये) . 'गवतात उंडगेपणाने चरत जाणार्‍या ढोरासारखे माझे वाचन आहे' यात तर 'उंडगा' या शब्द शिवी म्हणून न येता सभ्य क्रियविशेषण म्हणूनच येतो. बाकी कोल्हापूर हे महाराष्ट्र - कर्नाटक सीमेवर असल्याने खास कानडी ढंगाच्या म्हणून ज्या मराठी शिव्या आहेत, त्या अगदी रसरशीत आहेत. 'व्हयमाले', 'हादरगित्तीच्या', 'खज्जाळीच्या', सुक्काळीच्च्या' या शिव्या या लेखामुळे अगदी सकाळी सकाळी आठवल्या आणि गुरुचरित्राचे पारायण केल्यासारखे वाटले.

स्पंदना 28/10/2010 - 08:39
माझ्या एका मामाला त्याच्या आत्त्या कडुन 'शिव्यांचा पाढा ' म्हटला तरच गोळ्या( तेंव्हा चोकलेट नव्हती) मिळायच्या. कोल्हापुरी असल्यान शिव्या माहिती आहेत पण बहुतेक शिव्या आई किम्वा बहिण अश्या स्त्री नातेवाइकांवर असल्याने थोडासा निषेध. बाकी लेखा बद्दल ' च्यामारी तुम्ही तर फर्स्टक्लास लिहिलय राव'
लेखनविषय:
हे ठिकाण
कला
कथा
चारोळ्या
उखाणे
धोरण
मांडणी
संस्कृती
नाट्य
बालकथा
प्रेमकाव्य
प्रतिशब्द
प्रवास
गुंतवणूक
वावर
कविता
म्हणी
देशांतर
बालगीत
भाषा
वाक्प्रचार
विनोद
राहती जागा
वाङ्मय
मुक्तक
व्याकरण
इतिहास
विडंबन
व्युत्पत्ती
शब्दक्रीडा
साहित्यिक
शब्दार्थ
शुद्धलेखन
समाज
सुभाषिते
जीवनमान
तंत्र
राहणी
भूगोल
क्रीडा
राजकारण
शिक्षण
मौजमजा
लेखनप्रकार
प्रकटन
विचार
सद्भावना
शुभेच्छा
लेख
मत
संदर्भ
प्रतिसाद
अभिनंदन
बातमी
शिफारस
चौकशी
माध्यमवेध
सल्ला
अनुभव
प्रश्नोत्तरे
मदत
माहिती
प्रतिक्रिया
वाद
आस्वाद
समीक्षा
प्रतिभा
भाषांतर
विरंगुळा
भाषिक संपत्ती - लहानपणापासुन आवडता असलेल्या विषयावर लिहायला घ्यावे असा विचार केला त्यावेळेस याहुन जास्त समर्पक शीर्षक नाही सुचले. सध्या शिव्या (किंवा मराठीत ज्याला आपण स्लँग म्हणतो) मर्दानगीचे प्रतिक आहेत असे मौलिक ज्ञान मला नुकतेच मिळाले आहे. त्यामुळे या संपत्तीचे मोलही प्रचंड वाढले आहे. असे म्हणतात की कुठल्याही भाषेवर प्रभुत्व मिळवायचे असेल तर प्रथम त्या भाषेतल्या शिव्या शिकुन घ्याव्यात. आमच्यासाठी ही प्रक्रिया फार लवकर सुरु झाली. मायबोलीतल्या काही "मर्दानी" शब्दांवर आम्ही खुप लवकर प्रभुत्व मिळवले. कोल्हापुरात असताना (माझा लेख सुपरहिट्ट होणार.

लक्ष्मणः व्हेरी व्हेरी स्पेशल!

फारएन्ड ·

इन्द्र्राज पवार 07/10/2010 - 10:47
"....पण सचिन, द्रविड आणि लक्ष्मण ला ते स्वतः ठरवेपर्यंत निवृत्त कधी होणार हे विचारायची पत्रकारांना बंदी करा." + हे वाक्य करोडो क्रिकेटप्रेमींचे आहे असेच म्हणतो. बाकी व्हीव्हीएसबद्दल बोलताना/लिहिताना सर्वप्रथम काय आठवते ते त्याचे गॅलरीत उत्सुकतेने बसलेल्या, आपल्या सहकार्‍यांच्याकडे पाहत केलेले आश्वासक हास्य ! त्याचे ते हास्य म्हणजे पुढील चमकदार कामगिरीचा एक दाखलाच असतो. अतिशय छान आठवणी सांगितल्या आहेत धागाकर्त्यांनी....विशेषतः गिलीची...जी नजरेतून सुटली होती. इन्द्रा

योगी९०० 07/10/2010 - 11:09
जबरा खेळी..आणि उत्तम आढावा.. लक्ष्मण निवृत्त झाला की ऑस्ट्रेलिया National Holiday जाहीर करणार (संदर्भ : एक ढकलपत्र) ...हे पटले.

संदीप चित्रे 07/10/2010 - 12:22
लक्ष्मणची कलाकुसर नुकती पुन्हा एकदा पाहिली आणि भारत दौर्‍याची सुरूवात मस्त झाली ! >> बाकी विचार स्वातंत्र्य वगैरे ठीक आहे. पण सचिन, द्रविड आणि लक्ष्मण ला ते स्वतः ठरवेपर्यंत निवृत्त कधी होणार हे विचारायची पत्रकारांना बंदी करा १००% सहमत रे मित्रा... @ भारतीय, >> "#Gandhiji's last words were - 'Hey Ram', Ponting's last words would be 'Hey laxman !' :) हे वाक्य एकदम आवडले :)

मृत्युन्जय 07/10/2010 - 13:32
ढकलपत्रातील काही व्हेरी व्हेरी स्पेशल वाक्ये: #The day VVS LAXMAN retires from Test cricket, it will be a National holiday in Australia #Flash: Home Ministry has issued advisory for all people named Laxman against traveling to Australia #I wont be surprised if Laxman is made honorary Australian citizen: better to have him on your side than a constant thorn in the flesh... #I hereby declare that I am starting proceedings to find LaxmanJanmabhoomi so we can build a Laxman temple. #Last week belonged to Ram. This week belongs to Laxman #Lets demolish the hospital where Laxman was born n build a bhavya Laxman mandir! #Sydney se 50-50 kos door gaon me jab koi cricketer rota hai..toh uski maa kehti hai beta chup hoja nahi toh laxman aa jaega #Gandhiji's last words were - 'Hey Ram', Ponting's last words would be 'Hey laxman'

फ्रॅक्चर बंड्या 07/10/2010 - 14:30
बीसीसीआय ला नम्र विनंती: जे काय ५०, २०, ५ ओव्हर्सचे गल्ली क्रिकेट खेळायचे ते खेळा. फालतू बोलर्सना १० यार्डवर असलेल्या बाउंड्रीच्या पलिकडे मारलेल्या फटक्यांना, सिक्सर्स, डीएलएफ मॅक्सिमम काय म्हणायचे ते म्हणा, त्यांना त्याबद्दल मिलीयन डॉलर्स द्या. पण वर्षातून निदान १०-१२ अशा टेस्ट्स होतील याची काळजी घ्या. आणि हो. बाकी विचार स्वातंत्र्य वगैरे ठीक आहे. पण सचिन, द्रविड आणि लक्ष्मण ला ते स्वतः ठरवेपर्यंत निवृत्त कधी होणार हे विचारायची पत्रकारांना बंदी करा आवडला लेख ... शेवटचा परिच्छेद फार आवडला ..

मेघवेडा 07/10/2010 - 14:30
लक्ष्मण एक कलाकार आहे कलाकार! कधीही विनाकारण घाईगडबड नाही. चेहर्‍यावर कधी ताणतणाव नाही. थंड डोकं. त्याला खेळताना पाहताना खेळ संपूच नये असं वाटत राहतं. बॅटिंग ही एक कला आहे हे तो त्याच्या एकापेक्षा एक खेळींनी पुन्हा पुन्हा सिद्ध करतो! एखाद्या प्रतिभावंत चित्रकार, कवी अथवा साहित्यिकाइतकाच त्याच्यातला कलाकारही मला भावतो. इतकी सुंदर अदाकारी की एकदा पाहून मन भरत नाही, आणि मी खुळा टिव्हीकडे पाहत म्हणत राहतो, " मज सांग लक्ष्मणा तुज पाहू किती?" नि ऑस्ट्रेलियाविरुद्धचे सामने म्हणजे कहर. सिवा परवा म्हणाला, "ही ऑल्वेज रिझर्व्हस हिज बेस्ट फॉर ऑसीज!" अगदी योग्य कमेंट. अशा हाय व्होल्टेज रायव्हल्रीज या ट्रिगर ठरत असाव्यात लक्ष्मणासाठी. अथवा तो झिम्बाब्वेविरूद्ध वा बांग्लादेशविरुद्ध खेळणारा लक्ष्मण नि ऑस्ट्रेलियाविरुद्ध खेळणारा लक्ष्मण निराळे भासले नसते. छान लिहिलंय फारेण्डा. शेवटच्या परिच्छेदाशी पूर्णपणे सहमत! :)

विकाल 07/10/2010 - 15:05
नाद भरी... "जे पी मोर्गन" यान्ची आठवण झाली. असेच नजाकतदार चौकार मारत राहा...! "शारजाच्या वादळी खेळीत सचिनला सुन्दर साथ देणारा लक्ष्मणच होता. पुन्हा ऑस्ट्रेलियाविरुद्ध !"

असुर 07/10/2010 - 15:31
लक्ष्मण खरोखर गुणी खेळाडू आहे! कदाचित १५ वर्षे आधी जन्माला आला असता, तर अनेक विक्रम स्वत:च्या नावे केले असते त्याने! त्याची नजाकत, अदाकारी, स्ट्रेट ड्राईव्ह, कव्हर ड्राईव्ह, कट, फ्लीक तर अप्रतिम आहेच, पण तितकाच वाखाणण्याजोगा आहे तो त्याचा शांतपणा, पेशन्स आणि त्याची एकाग्रता! आत्ताच्याच सामन्यात पहा, सचिन आणि त्याने फटकेबाजी करुन मॅच आवाक्यात आणली पण त्यानंतर सचिन औट झाला, आणि मग रांगच लागली! तिथेच समोरच्या बाजूने हा मनुष्य गीतेतले श्लोक वाचून आल्यासारखा 'कर्म करतो, फळाची अपेक्षा करित नाही' च्या चालीवर रन्सा ठोकतोय. कुठेही विषाद नाही, चिडचिड नाही, हाराकिरी करुन विकेट फेकणं नाही! धोनी औट झाला तेव्हा सुद्धा त्याची एकाग्रता तीळमात्रही ढळली नाही! इशांतला हाताशी धरुन त्याने विजय अक्षरश: कांगारुंच्या घशातून ओढून आणला. विजय मिळाल्यावर सुद्धा कुठेही त्याचं अतिरेकी प्रदर्शन नाही. फक्त बॅट आणि हेल्मेट उंचावून ड्रेसिंग रूम कडे बघून एक स्माईल, आणि रैना-ओझाला एक कडकडून मिठी! नव्या खेळाडूंनी त्याच्याकडून शिकाव्यात अश्या अनेक महत्वाच्या गोष्टी आहेत ! फारएंडभौ, तुम्ही लैच भारी लेख वाचायला दिल्याबद्दल धन्स! --असुर

परिकथेतील राजकुमार 07/10/2010 - 17:34
ओ फारएन्ड शेठ, जरा कुठे गुंगलो लेखनात तोवर तुमचा लेख संपला पण :( ह्याला काय अर्थ आहे ? अहो व्हेरी व्हेरी स्पेशल माणसावर जरा अजुन जोरदार आणि त्याच्या लाँग इनिंग सारखाच एक लेख येउ द्या :) वरचे लेखन आवडले हे वे सां न ल.

उपास 07/10/2010 - 19:03
फारेंडा मस्त लिहीलयस पण फारच आटोपतं घेतलस.. एखाद्या टेस्ट सारखं येउंदे क्रमशः वर क्रमशः :-)) मला वाटलंच जे.पी., मेवे. डानराव ह्यांच्याकडून येईलच आता मेजवानी आणि हो मस्त फोटू चढव त्याचा ह्या लेखात.. *शेवटचा परिच्छेद विशेष आवडला*

चिगो 07/10/2010 - 23:03
मस्त ओघवतं विवेचन.. लक्ष्मण म्हणजे "नेमेसिस" आहे कांगारुंसाठी..

इन्द्र्राज पवार 07/10/2010 - 10:47
"....पण सचिन, द्रविड आणि लक्ष्मण ला ते स्वतः ठरवेपर्यंत निवृत्त कधी होणार हे विचारायची पत्रकारांना बंदी करा." + हे वाक्य करोडो क्रिकेटप्रेमींचे आहे असेच म्हणतो. बाकी व्हीव्हीएसबद्दल बोलताना/लिहिताना सर्वप्रथम काय आठवते ते त्याचे गॅलरीत उत्सुकतेने बसलेल्या, आपल्या सहकार्‍यांच्याकडे पाहत केलेले आश्वासक हास्य ! त्याचे ते हास्य म्हणजे पुढील चमकदार कामगिरीचा एक दाखलाच असतो. अतिशय छान आठवणी सांगितल्या आहेत धागाकर्त्यांनी....विशेषतः गिलीची...जी नजरेतून सुटली होती. इन्द्रा

योगी९०० 07/10/2010 - 11:09
जबरा खेळी..आणि उत्तम आढावा.. लक्ष्मण निवृत्त झाला की ऑस्ट्रेलिया National Holiday जाहीर करणार (संदर्भ : एक ढकलपत्र) ...हे पटले.

संदीप चित्रे 07/10/2010 - 12:22
लक्ष्मणची कलाकुसर नुकती पुन्हा एकदा पाहिली आणि भारत दौर्‍याची सुरूवात मस्त झाली ! >> बाकी विचार स्वातंत्र्य वगैरे ठीक आहे. पण सचिन, द्रविड आणि लक्ष्मण ला ते स्वतः ठरवेपर्यंत निवृत्त कधी होणार हे विचारायची पत्रकारांना बंदी करा १००% सहमत रे मित्रा... @ भारतीय, >> "#Gandhiji's last words were - 'Hey Ram', Ponting's last words would be 'Hey laxman !' :) हे वाक्य एकदम आवडले :)

मृत्युन्जय 07/10/2010 - 13:32
ढकलपत्रातील काही व्हेरी व्हेरी स्पेशल वाक्ये: #The day VVS LAXMAN retires from Test cricket, it will be a National holiday in Australia #Flash: Home Ministry has issued advisory for all people named Laxman against traveling to Australia #I wont be surprised if Laxman is made honorary Australian citizen: better to have him on your side than a constant thorn in the flesh... #I hereby declare that I am starting proceedings to find LaxmanJanmabhoomi so we can build a Laxman temple. #Last week belonged to Ram. This week belongs to Laxman #Lets demolish the hospital where Laxman was born n build a bhavya Laxman mandir! #Sydney se 50-50 kos door gaon me jab koi cricketer rota hai..toh uski maa kehti hai beta chup hoja nahi toh laxman aa jaega #Gandhiji's last words were - 'Hey Ram', Ponting's last words would be 'Hey laxman'

फ्रॅक्चर बंड्या 07/10/2010 - 14:30
बीसीसीआय ला नम्र विनंती: जे काय ५०, २०, ५ ओव्हर्सचे गल्ली क्रिकेट खेळायचे ते खेळा. फालतू बोलर्सना १० यार्डवर असलेल्या बाउंड्रीच्या पलिकडे मारलेल्या फटक्यांना, सिक्सर्स, डीएलएफ मॅक्सिमम काय म्हणायचे ते म्हणा, त्यांना त्याबद्दल मिलीयन डॉलर्स द्या. पण वर्षातून निदान १०-१२ अशा टेस्ट्स होतील याची काळजी घ्या. आणि हो. बाकी विचार स्वातंत्र्य वगैरे ठीक आहे. पण सचिन, द्रविड आणि लक्ष्मण ला ते स्वतः ठरवेपर्यंत निवृत्त कधी होणार हे विचारायची पत्रकारांना बंदी करा आवडला लेख ... शेवटचा परिच्छेद फार आवडला ..

मेघवेडा 07/10/2010 - 14:30
लक्ष्मण एक कलाकार आहे कलाकार! कधीही विनाकारण घाईगडबड नाही. चेहर्‍यावर कधी ताणतणाव नाही. थंड डोकं. त्याला खेळताना पाहताना खेळ संपूच नये असं वाटत राहतं. बॅटिंग ही एक कला आहे हे तो त्याच्या एकापेक्षा एक खेळींनी पुन्हा पुन्हा सिद्ध करतो! एखाद्या प्रतिभावंत चित्रकार, कवी अथवा साहित्यिकाइतकाच त्याच्यातला कलाकारही मला भावतो. इतकी सुंदर अदाकारी की एकदा पाहून मन भरत नाही, आणि मी खुळा टिव्हीकडे पाहत म्हणत राहतो, " मज सांग लक्ष्मणा तुज पाहू किती?" नि ऑस्ट्रेलियाविरुद्धचे सामने म्हणजे कहर. सिवा परवा म्हणाला, "ही ऑल्वेज रिझर्व्हस हिज बेस्ट फॉर ऑसीज!" अगदी योग्य कमेंट. अशा हाय व्होल्टेज रायव्हल्रीज या ट्रिगर ठरत असाव्यात लक्ष्मणासाठी. अथवा तो झिम्बाब्वेविरूद्ध वा बांग्लादेशविरुद्ध खेळणारा लक्ष्मण नि ऑस्ट्रेलियाविरुद्ध खेळणारा लक्ष्मण निराळे भासले नसते. छान लिहिलंय फारेण्डा. शेवटच्या परिच्छेदाशी पूर्णपणे सहमत! :)

विकाल 07/10/2010 - 15:05
नाद भरी... "जे पी मोर्गन" यान्ची आठवण झाली. असेच नजाकतदार चौकार मारत राहा...! "शारजाच्या वादळी खेळीत सचिनला सुन्दर साथ देणारा लक्ष्मणच होता. पुन्हा ऑस्ट्रेलियाविरुद्ध !"

असुर 07/10/2010 - 15:31
लक्ष्मण खरोखर गुणी खेळाडू आहे! कदाचित १५ वर्षे आधी जन्माला आला असता, तर अनेक विक्रम स्वत:च्या नावे केले असते त्याने! त्याची नजाकत, अदाकारी, स्ट्रेट ड्राईव्ह, कव्हर ड्राईव्ह, कट, फ्लीक तर अप्रतिम आहेच, पण तितकाच वाखाणण्याजोगा आहे तो त्याचा शांतपणा, पेशन्स आणि त्याची एकाग्रता! आत्ताच्याच सामन्यात पहा, सचिन आणि त्याने फटकेबाजी करुन मॅच आवाक्यात आणली पण त्यानंतर सचिन औट झाला, आणि मग रांगच लागली! तिथेच समोरच्या बाजूने हा मनुष्य गीतेतले श्लोक वाचून आल्यासारखा 'कर्म करतो, फळाची अपेक्षा करित नाही' च्या चालीवर रन्सा ठोकतोय. कुठेही विषाद नाही, चिडचिड नाही, हाराकिरी करुन विकेट फेकणं नाही! धोनी औट झाला तेव्हा सुद्धा त्याची एकाग्रता तीळमात्रही ढळली नाही! इशांतला हाताशी धरुन त्याने विजय अक्षरश: कांगारुंच्या घशातून ओढून आणला. विजय मिळाल्यावर सुद्धा कुठेही त्याचं अतिरेकी प्रदर्शन नाही. फक्त बॅट आणि हेल्मेट उंचावून ड्रेसिंग रूम कडे बघून एक स्माईल, आणि रैना-ओझाला एक कडकडून मिठी! नव्या खेळाडूंनी त्याच्याकडून शिकाव्यात अश्या अनेक महत्वाच्या गोष्टी आहेत ! फारएंडभौ, तुम्ही लैच भारी लेख वाचायला दिल्याबद्दल धन्स! --असुर

परिकथेतील राजकुमार 07/10/2010 - 17:34
ओ फारएन्ड शेठ, जरा कुठे गुंगलो लेखनात तोवर तुमचा लेख संपला पण :( ह्याला काय अर्थ आहे ? अहो व्हेरी व्हेरी स्पेशल माणसावर जरा अजुन जोरदार आणि त्याच्या लाँग इनिंग सारखाच एक लेख येउ द्या :) वरचे लेखन आवडले हे वे सां न ल.

उपास 07/10/2010 - 19:03
फारेंडा मस्त लिहीलयस पण फारच आटोपतं घेतलस.. एखाद्या टेस्ट सारखं येउंदे क्रमशः वर क्रमशः :-)) मला वाटलंच जे.पी., मेवे. डानराव ह्यांच्याकडून येईलच आता मेजवानी आणि हो मस्त फोटू चढव त्याचा ह्या लेखात.. *शेवटचा परिच्छेद विशेष आवडला*

चिगो 07/10/2010 - 23:03
मस्त ओघवतं विवेचन.. लक्ष्मण म्हणजे "नेमेसिस" आहे कांगारुंसाठी..
लेखनविषय:
क्रीडा
लेखनप्रकार
प्रतिक्रिया
गेली दहा वर्षे अनेक वेळेस दिसलेले चित्र: ऑसीज नी लावलेली टाईट फिल्डींग, च्युईंग गम चघळत मैदानावरचे आणि बाहेरचे सगळे डावपेच कोळून प्यालेला कप्तान आणि दुसर्‍या टीम ला कोणत्याही परिस्थितीत हरवायचे या एकाच विचाराने खेळणारा "बॅगी ग्रीन" घातलेला आक्रमक संघ. बॅट्समन च्या सर्व त्रुटी हेरून त्याप्रमाणे बोलिंग चालू असते. एकापाठोपाठ एक बॅट्समन परततात. ऑस्ट्रेलियाला विजय समोर दिसू लागतो. "आता फक्त समोरचे दोन उडवले की मग शेपूट..." वगैरे विचार त्यांच्या डोक्यात चालू असताना त्या दोघांपैकी एकाला एकदम आपली कला सादर करायची हुक्की येते. आणि मग चौफेर फटकेबाजी चालू होते.

अकलेचे तारे आणि जावईशोध

भाऊ पाटील ·

चिरोटा 05/10/2010 - 19:17
हा हा!. सुमारराव कधीतरी असले लिहिणार हे अपेक्षित होतेच.
सुमार काँग्रेस्करांची राज्यसभा सीट पक्की!
ते सुरुवातीपासूनच असे करत आले आहेत्(विनामूल्य!).महेश भट जशी बॉलिवूडची फुकट वकीली करतात त्यातलाच हा प्रकार आहे.कलमाडींनी ९९ का ९८ साली काँग्रेस सोडल्यावर सुमाररावांनी 'सूर्याजी पिसाळ' नावाचा अग्रलेख लिहिला होता.आदल्यादिवशी पर्यंत काँग्रेसमध्ये असणारे कलमाडी त्यांना अचानक भ्रष्टाचारी दिसू लागले होते.कोणाकडे असेल तो अग्रलेख तर त्याचे प्रिंटआउट घेवून ते सुमाररावांनी कोणीतरी पाठवावे.!
राष्ट्रकुल क्रीडास्पर्धा आणि वैद्यकीय पर्यटन यांचा काय संबंध
दिल्लीत प्रदूषण प्रचंड आहे असे ऐकले आहे. चार दिवस राहिले की पर्यटक पडलेच आजारी.
त्या वेळी इंदिरा-राजीव यांनी रंगीत टीव्ही आणला, हे आता किती लाभदायक ठरते आहे ते आपण पाहतो आहोतच
सुमारराव हे असल्या Feudal mentality चे उत्तम उदाहरण आहे.सरकारी योजनांबद्दल चांगले बोलणे वेगळे आणि काही आवडत्या ठराविक व्यक्तींना डोक्यावर घेवून नाचणे वेगळे.

विकास 05/10/2010 - 19:27
सुमार काँग्रेस्करांनी त्यांच्या आजच्या अग्रलेखात... नावात सर्वच येते. मात्र स्वामीपेक्षा स्वामीनिष्ठ राहूनही अजून देखील राज्यसभेत नाहीत याबद्दल खेद वाटतो... :( जे काही आधी झाले त्याला यात हिंदूत्ववादी, भाजपा अथवा रा.स्व. संघ कसा जबाबदार आहे हे दाखवलेले दिसले नाही. त्यामुळे अग्रलेख वाचताना, "गोडी अपूर्णतेची, लावेल वेड जीवा" अशी काहीशी अवस्था झाली. ;)

वाटाड्या... 05/10/2010 - 22:17
+१ विकासरावांशी पुर्णपणे सहमत व "गोडी अपूर्णतेची, लावेल वेड जीवा" १००% मार्क...

चिरोटा 05/10/2010 - 19:17
हा हा!. सुमारराव कधीतरी असले लिहिणार हे अपेक्षित होतेच.
सुमार काँग्रेस्करांची राज्यसभा सीट पक्की!
ते सुरुवातीपासूनच असे करत आले आहेत्(विनामूल्य!).महेश भट जशी बॉलिवूडची फुकट वकीली करतात त्यातलाच हा प्रकार आहे.कलमाडींनी ९९ का ९८ साली काँग्रेस सोडल्यावर सुमाररावांनी 'सूर्याजी पिसाळ' नावाचा अग्रलेख लिहिला होता.आदल्यादिवशी पर्यंत काँग्रेसमध्ये असणारे कलमाडी त्यांना अचानक भ्रष्टाचारी दिसू लागले होते.कोणाकडे असेल तो अग्रलेख तर त्याचे प्रिंटआउट घेवून ते सुमाररावांनी कोणीतरी पाठवावे.!
राष्ट्रकुल क्रीडास्पर्धा आणि वैद्यकीय पर्यटन यांचा काय संबंध
दिल्लीत प्रदूषण प्रचंड आहे असे ऐकले आहे. चार दिवस राहिले की पर्यटक पडलेच आजारी.
त्या वेळी इंदिरा-राजीव यांनी रंगीत टीव्ही आणला, हे आता किती लाभदायक ठरते आहे ते आपण पाहतो आहोतच
सुमारराव हे असल्या Feudal mentality चे उत्तम उदाहरण आहे.सरकारी योजनांबद्दल चांगले बोलणे वेगळे आणि काही आवडत्या ठराविक व्यक्तींना डोक्यावर घेवून नाचणे वेगळे.

विकास 05/10/2010 - 19:27
सुमार काँग्रेस्करांनी त्यांच्या आजच्या अग्रलेखात... नावात सर्वच येते. मात्र स्वामीपेक्षा स्वामीनिष्ठ राहूनही अजून देखील राज्यसभेत नाहीत याबद्दल खेद वाटतो... :( जे काही आधी झाले त्याला यात हिंदूत्ववादी, भाजपा अथवा रा.स्व. संघ कसा जबाबदार आहे हे दाखवलेले दिसले नाही. त्यामुळे अग्रलेख वाचताना, "गोडी अपूर्णतेची, लावेल वेड जीवा" अशी काहीशी अवस्था झाली. ;)

वाटाड्या... 05/10/2010 - 22:17
+१ विकासरावांशी पुर्णपणे सहमत व "गोडी अपूर्णतेची, लावेल वेड जीवा" १००% मार्क...
लेखनविषय:
समाज
राहणी
क्रीडा
अर्थकारण
राजकारण
लेखनप्रकार
लेख
माध्यमवेध
सुमार काँग्रेस्करांनी त्यांच्या आजच्या अग्रलेखात राष्ट्रकुल क्रीडास्पर्धेवरुन (काहीच्या )काही तारे तोडलेत आणि जावईशोध लावलेत. त्याची उदाहरणे: १) राष्ट्रकुल क्रीडास्पर्धा भरवल्याने रोजगारनिर्मितीतही आपण जी भरारी मारली आहे, ती लक्षात घ्यायला हवी. ‘असोसिएटेड चेंबर्स ऑफ कॉमर्स अ‍ॅण्ड इंडस्ट्री ऑफ इंडिया’ने या संदर्भात दिलेली आकडेवारी पुष्कळच बोलकी आहे. देशांतर्गत उत्पादनात वाढ होऊन ते एक लाख सतरा हजार कोटी रूपयांवरून एक लाख पंचाहत्तर हजार कोटी रूपयांवर पोहोचणार आहे.

तु आणि मी (मिसळपाव स्टाईल!)

इंटरनेटस्नेही ·

अथांग 25/09/2010 - 04:47
तू वेडा, मी वेडी तू जादा, मी थोडी ;) तू पाऊस, मी धारा तू थेंब, मी गारा ! तू नळी, मी हुक्का.. तू कडका, मी व्होडका !! तू मी, मी तू, तू मैना, मी मिठु.... .....अहो बास बास, नका फार सुटु .....

चौकटराजा 03/11/2012 - 16:57
मी ऐल तू पैल मी चूल तू वैल मी कडक तू सैल तू गाय मी बैल

कलश 03/11/2012 - 18:50
तू अगर मी तगर, तू घागर मी सागर ;)

कलश 03/11/2012 - 19:44
तू ऊभा मी आडवा, तू दिवाळी मी पाडवा :-P :-D

दादा कोंडके 04/11/2012 - 19:53
नसावा कारण मग एक दुसरा स्त्री डुआयडी पण अचानक उगवला असता. ;) अवांतरः माझ्या काही ओळी, तू प्रोग्राम मी बग, तू सॉकेट मी प्लग.. :)

मृगनयनी 03/11/2012 - 21:17
चिन्द्याभाऊची पुन्हा मिसळपावीय आठवण आली!!!.. फेसबुकीय हृषी रोजच भेटतो!!.. पण 'इंस्न्या' नाही!!! :) असो.. तू अलीबाबा.. मी तीळ.. (दार उघडणारा) ;) तू बर्फी... मी झिलमिल.. =)) =)) =)) =))

इरसाल 03/11/2012 - 21:38
तु उप मी क्रम तु मनो मी गत तु मिसळ मी पाव तु मीम मी राठी तु ऐसी मी अक्षरे ट ला ट जोडला आहे. आमी काय हाडाचे कवी नाय.

जेनी... 04/11/2012 - 11:50
तु रात्र मी चांदणी तु चित्र मी वाहिनी तु रंग मी ब्रश तु आयटम मी क्रश ;) तु स्वीट मी हनी तु खरड मी व्यनी :D तु आवरा मी सावरा तु कावरा मी बावरा तु आइ गं! मी आयला ! तु च्यामारी ! मी च्यायला :P बाकिचं नंतर .

गणामास्तर 04/11/2012 - 12:10
नॉन आयटी (मेकॅनिकल हमालांसाठी) तू वेल्डर, मी फिटर. तू ग्राईंडर, मी कटर. तू गियरबॉक्स, मी मोटर तू शेड, मी शटर. तू अ‍ॅम्पीअर, मी व्होल्ट. तू नट, मी बोल्ट. a ;)

अभ्या.. 04/11/2012 - 12:29
हे नीदर आयटी नॉर मेकॅनिकल साठी (ग्राफिक्वाले) तू कोरलड्रॉ मी इल्स्ट्रेटर तू सीटीपी मी इमेजसेटर तू इमेज मी रिझोल्युशन तू लेआऊट मी कम्पोझीशन

निरन्जन वहालेकर 04/11/2012 - 17:02
तु दीपावली मी दसरा तु बटाटा, मी काचरा. तु करन्जी,मी सारण तु कर्ज, मी तारण. तु पणती.मी दिवा, तु छावि,मी (सुका)मेवा. तु मासा, मी बगळा तु शहाणी, मी बावळा

ज्ञानराम 04/11/2012 - 17:05
तू ऊंट मी सांडणी, तू तांदूळ मी कांडणी तू दिवा मी वात तू धर्म मी जात मी थंडि तू ताप मी शाप तू उशाप...

अथांग 25/09/2010 - 04:47
तू वेडा, मी वेडी तू जादा, मी थोडी ;) तू पाऊस, मी धारा तू थेंब, मी गारा ! तू नळी, मी हुक्का.. तू कडका, मी व्होडका !! तू मी, मी तू, तू मैना, मी मिठु.... .....अहो बास बास, नका फार सुटु .....

चौकटराजा 03/11/2012 - 16:57
मी ऐल तू पैल मी चूल तू वैल मी कडक तू सैल तू गाय मी बैल

कलश 03/11/2012 - 18:50
तू अगर मी तगर, तू घागर मी सागर ;)

कलश 03/11/2012 - 19:44
तू ऊभा मी आडवा, तू दिवाळी मी पाडवा :-P :-D

दादा कोंडके 04/11/2012 - 19:53
नसावा कारण मग एक दुसरा स्त्री डुआयडी पण अचानक उगवला असता. ;) अवांतरः माझ्या काही ओळी, तू प्रोग्राम मी बग, तू सॉकेट मी प्लग.. :)

मृगनयनी 03/11/2012 - 21:17
चिन्द्याभाऊची पुन्हा मिसळपावीय आठवण आली!!!.. फेसबुकीय हृषी रोजच भेटतो!!.. पण 'इंस्न्या' नाही!!! :) असो.. तू अलीबाबा.. मी तीळ.. (दार उघडणारा) ;) तू बर्फी... मी झिलमिल.. =)) =)) =)) =))

इरसाल 03/11/2012 - 21:38
तु उप मी क्रम तु मनो मी गत तु मिसळ मी पाव तु मीम मी राठी तु ऐसी मी अक्षरे ट ला ट जोडला आहे. आमी काय हाडाचे कवी नाय.

जेनी... 04/11/2012 - 11:50
तु रात्र मी चांदणी तु चित्र मी वाहिनी तु रंग मी ब्रश तु आयटम मी क्रश ;) तु स्वीट मी हनी तु खरड मी व्यनी :D तु आवरा मी सावरा तु कावरा मी बावरा तु आइ गं! मी आयला ! तु च्यामारी ! मी च्यायला :P बाकिचं नंतर .

गणामास्तर 04/11/2012 - 12:10
नॉन आयटी (मेकॅनिकल हमालांसाठी) तू वेल्डर, मी फिटर. तू ग्राईंडर, मी कटर. तू गियरबॉक्स, मी मोटर तू शेड, मी शटर. तू अ‍ॅम्पीअर, मी व्होल्ट. तू नट, मी बोल्ट. a ;)

अभ्या.. 04/11/2012 - 12:29
हे नीदर आयटी नॉर मेकॅनिकल साठी (ग्राफिक्वाले) तू कोरलड्रॉ मी इल्स्ट्रेटर तू सीटीपी मी इमेजसेटर तू इमेज मी रिझोल्युशन तू लेआऊट मी कम्पोझीशन

निरन्जन वहालेकर 04/11/2012 - 17:02
तु दीपावली मी दसरा तु बटाटा, मी काचरा. तु करन्जी,मी सारण तु कर्ज, मी तारण. तु पणती.मी दिवा, तु छावि,मी (सुका)मेवा. तु मासा, मी बगळा तु शहाणी, मी बावळा

ज्ञानराम 04/11/2012 - 17:05
तू ऊंट मी सांडणी, तू तांदूळ मी कांडणी तू दिवा मी वात तू धर्म मी जात मी थंडि तू ताप मी शाप तू उशाप...
लेखनविषय:
हे ठिकाण
धोरण
मांडणी
वावर
संस्कृती
कला
नृत्य
नाट्य
संगीत
धर्म
पाकक्रिया
इतिहास
वाङ्मय
कथा
बालकथा
कविता
चारोळ्या
प्रेमकाव्य
बालगीत
मुक्तक
विडंबन
गझल
भाषा
उखाणे
प्रतिशब्द
म्हणी
वाक्प्रचार
व्याकरण
व्युत्पत्ती
शब्दक्रीडा
शब्दार्थ
शुद्धलेखन
सुभाषिते
विनोद
साहित्यिक
समाज
जीवनमान
तंत्र
राहणी
औषधोपचार
प्रवास
भूगोल
देशांतर
राहती जागा
नोकरी
विज्ञान
क्रीडा
अर्थकारण
अर्थव्यवहार
गुंतवणूक
ज्योतिष
फलज्योतिष
सामुद्रिक
कृष्णमुर्ती
राशी
राजकारण
शिक्षण
मौजमजा
चित्रपट
छायाचित्रण
काव्यरस
शृंगार
भयानक
हास्य
बिभत्स
करुण
वीररस
अद्भुतरस
रौद्ररस
शांतरस
नमस्कार, मिसळपावच्या इतिहासात प्रथमच खफ वरील साहित्य इथे प्रकाशित करतो आहे. आपण धाग्याचा खफ अनेकदा झालेला पाहिला असेल पण ही अशी ही पहिलीच वेळ असावी की आम्ही खफचाच धागा करुन एक प्रकारे बॅकवर्ड इंटीग्रेशन केले आहे. तरी कोणत्याही पुर्वग्रहदुषित नजरेने आमच्या सदर धाग्याचा आस्वाद घ्यावा आणि प्रतिक्रियांचा पाऊस त्यावर पाडावा ही न्रम विनंती. हे साहित्य आमचे एकट्याचे नसुन आमच्या ह्या योजनेत अभावितपणे सहभागी झालेल्या श्री नावातकायआहे, श्री भेन्डिबाजार, श्री कुक, श्री स्वानंद व सौ.

भारताच्या क्रिडा क्षेत्राला चांगले दिवस.

चिंतामणी ·

राजेश घासकडवी 19/09/2010 - 12:21
सर्वप्रथम, भारताच्या उत्कर्षाची चिह्नं दाखवून देणाऱ्या लेखनाबद्दल अभिनंदन. आपली पीछेहाट कशी होत आहे असं सांगणारं लेखन खूप दिसतं. जगाच्या १६ टक्के लोकसंख्या व सुमारे ६ टक्के उत्पन्न असलेल्या देशाकडून २ ते ४ टक्के पदकं जिंकली जावीत. तसं होताना दिसत नाही - कदाचित गेल्या दीडशे वर्षांचा गरीबीचा इतिहास आहे म्हणून असेल. जर निम्म्या लोकांना पुरेसं खायला मिळत नसेल तर खेळात प्राविण्य मिळवून पदकं कमावण्याची अपेक्षा कशी धरणार. तरीही गेल्या काही दशकातल्या वाढत्या समृद्धीच्या खुणा दिसत आहेत (हळुहळू का होईना...) ही आशादायक बाब आहे. मला वाटतं पुढच्या तीसचाळीस वर्षात जेव्हा भारतीय जीडीपी जागतिक सरासरीच्या बरोबरीने येईल, तेव्हा निश्चितच १० ते १५ टक्के पदकं भारताला मिळतील असं वाटतं. तोपर्यंत चढती कमानच राहील अशी आशा आहे.

चिरोटा 19/09/2010 - 14:32
क्रीडा क्षेत्राला चांगले दिवस येत आहेत असे दिसते.मुख्य म्हणजे क्रिकेट पलिकडेही अनेक खेळ अस्तित्वात आहेत हे आता लोकांना कळू लागले आहे.

हरकाम्या 19/09/2010 - 22:02
क्रीडाक्षेत्राला चांगले दिवस आहेत किंवा येतील याचा अंदाज नाही. पण श्री .सुरेश कलमाडी यांच्या क्रुपेने क्रीडाक्षेत्रांशी संबंधित उद्योगधंद्यांना चांगले दिवस येतील आणि चांगले दिवस येतात हे नक्की.

चिंतामणी 20/09/2010 - 09:14
तिरंदाजीत जयंत तालकुदार उपांत्य फेरीत यंदाच्या हंगामात फॉर्मात असणाऱ्या भारताचा तिरंदाज जयंत तालुकदार याने रविवारी एडिनबर्ग येथे सुरू असलेल्या विश्‍वकरंडक तिरंदाजी स्पर्धेत उपांत्य फेरीत धडक मारली. रिकर्व्ह प्रकारात त्याने इटलीच्या मायकेल फ्रॅंगिली याच संघर्षपूर्ण लढतीत 6-4 असा पराभव केला. या लढतीत फ्रॅंगलीकडेच संभाव्य विजेता म्हणून बघितले जात होते. आंतरराष्ट्रीय स्तरावर दांडगा अनुभव असणाऱ्या फ्रॅंगली याने 15 वर्षाच्या कारकिर्दीत 29 पदके मिळविली आहेत. मात्र, या वेळी त्याला तालुकदारच्या आव्हानाचा प्रतिकार करता आला नाही. पहिल्या फेरीत दोघांनी 26 गुण मिळवून बरोबरी साधली. पहिल्या सेटमध्ये दोन वेळा, आठ वेळा अचूक लक्ष्यभेद करणाऱ्या तालुकदारने नंतर दुसऱ्या सेटमध्ये आणखी दोनदा अचूक लक्ष्य साधत 3-1 अशी आघाडी घेतली. तिसऱ्या सेटमध्ये पावसाने हजेरी लावली. त्या वेळी फ्रॅंगली याने बाजी मारली. त्याने दोनेळा अचूक लक्ष्य साधून 3-3 अशी बरोबरी साधली. चौथ्या सेटमध्ये तालुकदारने पुन्हा एकदा बाजी मारली आणि तीनवेळा दहा गुणांचे लक्ष्य साधून 5-3 अशी आघाडी घेतली. पाचव्या सेटमध्ये दोन्ही खेळाडूंनी सर्वस्व पणाला लावले. बरोबरीवर राहिलेल्या या सेटमध्ये दोघांना एकेक गुण मिळाला आणि तालुकदारने बाजी मारली. अजून एक बातमी डेव्हिस करंडकात भारताची पिछाडीवरून बाजी भारताने डेव्हिस करंडक पुरुष सांघिक टेनिस स्पर्धेच्या इतिहासात प्रथमच 0-2 अशा पिछाडीवरून बाजी मारली. ब्राझीलविरुद्ध सलामीच्या एकेरीतील दोन्ही सामने गमावलेल्या सोमदेव देववर्मन आणि रोहन बोपण्णा यांनी परतीच्या एकेरीतील दोन्ही सामने देशाला जिंकून दिले. याबरोबरच भारताने प्रतिष्ठेच्या जागतिक गटातील स्थान अभिमानाने कायम राखले.

खडूस 20/09/2010 - 09:50
भारताच्या क्रिडा क्षेत्राला चांगले दिसव. नसून भारताच्या क्रिडा क्षेत्राला चांगले दाखव/वा असे हवे उगाच भात खाताना दातात खडा आल्यासारखे वाटते. बाकी लेखातली माहिती आशादायक आहेच

समंजस 20/09/2010 - 15:18
चांगले दिवस आले आहेत. या पुढेही आणखी चांगले दिवस येतील अशी आशा ठेवायला हरकत नाही :) [ अवांतर: आपल्या प्रसिद्धी माध्यमांना सुद्धा क्रिकेट च्या पलीकडे क्रिडाविश्व आहे ही जाणीव होणार का ? ]

गणपा 20/09/2010 - 15:32
हम्मं तळ एका दिवसात भरत नाही. हळु हळु का होईना पण इतर क्रिडाप्रकारांतही खेळाडु नेत्रदिपक यश संपादित आहेत खरच चांगल लक्षण दिसतय. हे खेळाडु स्वतःच्या जोरावर (सरकार कडुन तुटपुंजी मदत/सवलत मिळते.) हे यश मिळवतायत हे खरच कौतुकास्पद आहे. धन्यवाद चिंतामणी हा विषय बोर्डावर आणल्या बद्दल. रोज रोज ते पाकिस्तान/दहशवाद/ मुस्लिम असल्या चर्चेत ह्या असल्या चांगल्या बातम्यांकडे दुर्लक्ष होत असत.

चिंतामणी 20/09/2010 - 15:45
गणपाशेठ धन्यु. श्रींची इच्छा तुमच्या मुखातुन प्रकटल्यावर हे होणे स्वाभावीकच होते. असल्या विषयांमुळे पाकिस्तान/दहशवाद/ मुस्लिम असल्या चर्चेत ह्या असल्या चांगल्या बातम्यांकडे दुर्लक्ष होत असत हे नक्की. भवीष्यात अश्या चांगल्या बातम्या अजून ऐकायला मिळोत हिच गणेशाच्या चरणी प्रार्थना.

इन्द्र्राज पवार 20/09/2010 - 16:33
"हिच गणेशाच्या चरणी प्रार्थना....." ~~ धागाकर्ते श्री.चिंतामणी यांनी केलेली ही प्रार्थना बाप्पाच्या कानी नक्कीच पडेल कारण येथील प्रतिसादातील सदस्यांची क्रिडाविश्वाविषयीची भावना निर्मळ आहे हे वाचलेल्या प्रतिसादावरून दिसत आहेच. जागतिक पातळीवरील विविध खेळात देशातील मेट्रोमधीलच अ‍ॅथलेट्स नव्हेत तर छोट्याछोट्या शहरातील गुणवान खेळाडूंदेखील त्यांना वेळीच मिळत असलेल्या प्रोत्साहन आणि एक्स्पोजरमुळे पुढे येत आहेत हे चित्र नक्कीच आशादायक आहे. ऑलिम्पिक चळवळीपासून कायम फटकून राहिलेल्या चीनसारखा लोकसंख्येबाबत प्रथम क्रमांक असलेला महाकाय देशसुद्धा आज पदकाच्याबाबतीत "अंकल सॅम" ला मागे टाकून प्रथम क्रमांकाकडे झेप घेत आहे, ही बाब भारताला निश्चितच प्रेरणादायी ठरत आहे. हे अशासाठी म्हणत आहे की, चीनमुळे निदान एक तरी स्पष्ट झाले की लोकसंख्येचा बाऊ करून खेळाडूना सोयीसवलती पुरेशा मिळत नाहीत असे नक्राश्रू ढाळण्याची गरज नाही. लोकसंख्येचा प्रश्न आणि मैदानावरील पराक्रम या सर्वस्वी वेगळ्या बाबी आहे. उपासमारीत कायम दिवस काढत असलेल्या इथिओपियासारखा आफ्रिकन देश लांब पल्ल्याच्या शर्यतीत कायम सुवर्णपदकांची लूट कशी करतो याचा अभ्यास करण्यासाठी श्री.मिल्खासिंग सारख्या देशाच्या क्रिडा इतिहासातील एक नामांकित व्यक्तीने नेताजी सुभाष नॅशनल इन्स्टिट्युट ऑफ स्पोर्टस, पतियाळामार्फत आठदहा अ‍ॅथलिट्सांचा समावेश असलेले एक पथक त्या देशात महिनाभरासाठी पाठवून त्या सुवर्णपदक विजेत्यांचे मार्गदर्शन घेण्यात यावे याबद्दल सरकारकडे दाताच्या कण्या केल्या होते. पण ते खाते किती ढिम्म आहे हे नव्याने इथे सांगण्याची गरज नाही. [शाहरुख खानच्या एकमेव चांगल्या चित्रपटात 'चक दे इंडिया' त हाच मुद्दा अत्यंत प्रभावीपणे दिग्दर्शाकाने मांडला आहे..."कशाला या पोरींचा हॉकीचा संघ पाठवायचा..? काय मैदान या मारणार?" आदी उपहासात्मक शेरे देणारी ती अधिकारी मंडळी - त्यातही एक स्त्रीअधिकारी दाखविली आहे ते फार सत्य आहे - आजही, या क्षणी, दिल्लीच्या क्रिडा मंत्रायलात आहेत....आणि सीडब्ल्यूजी तोंडावर आले असतानादेखील तयारीकडे ते कोणत्या नजरेने पाहात आहेत, यावर इथे काथ्याकूट नको.] क्रिकेटचा या ठिकाणी तुलनेसाठी अजिबात उल्लेखही नको. चला सरळसरळ कबूल करू या की आहे तो इथला सर्वाधिक लोकप्रिय खेळ आज, आणि होता कालदेखील तितकाच ग्लॅमरस... पण त्याची कारणमीमांसा वेगळी आहे, त्या त्या काळात त्याला राजाश्रय, लोकाश्रय, माध्यमाश्रय मिळत गेला. त्यामुळे त्याच्या यशाच्या झालरीत अन्य खेळ येत नाहीत म्हणून उदास व्हायचे कारण नाही. जगातील सर्वाधिक लोकप्रिय खेळ "फूटबॉल" अमेरिकेत एकेकाळी खेळतही नव्हते आणि लोकप्रियतेत तेथील पहिल्या क्रमांकाचा खेळ 'बेसबॉल' अजून इथे आपल्याकडे माहितही नसेल. पण म्हणून अमेरिकेने फूटबॉलकडे दुर्लक्ष केले नाही. हळूहळू तिथेही त्या खेळाचे लोण पसरले आणि थोड्याच वर्षात ऑलिम्पिक आणि जागतिक फूटबॉल स्पर्धेत उतरण्यासाठी पात्रता मिळविली. हाच न्याय भारतातही क्रिकेटची लोकप्रियता आहे तशीच ठेवून व त्याचा बाऊ न करता अन्य खेळांच्या उन्नतीकडे केंद्रपातळीवर प्रयत्न झाले तर त्याचे सुपरिणाम दिसून येतीलच. आजचे चित्र वर श्री.चिंतामणी यांनी दिलेल्या बातम्यानुसार फार आकर्षक दिसत आहे. टेनिसमध्ये कृष्णन पितापुत्रानंतर पेस, भूपती, बोपण्णा यानी पुरुषात तर सानिया मिर्झाने महिलात जे यश मिळविले त्या पावलावर पाऊल टाकणार्‍यांची वाढती संख्या पाहिली तर त्या खेळाचे ग्लॅमर किती झपाट्याने आपल्याकडे येत आहे, अन् मग त्याचाच परिपाक म्हणून यशही येत राहील. फॉर्म्युला कार रेसमध्ये "नारायण कार्तिकेयन" आणि गोल्फमध्ये 'जीव मिल्खा सिंग, अर्जुन अटवाल, ज्योती रंधवा' हे खेळाडू जागतिक पातळीवर चमकत आहेत ही बाब नव्याना अतिशय स्फूर्तीदायी ठरत आहे. बॅडमिंटनमुळे भारतातील प्रत्येक शाळा कॉलेजमध्ये एक "सायना नेहवाल" नाव वार्‍यासारखे पसरले ते आज सचिन तेंडुलकरच्या लोकप्रियतेच्या धाटणीचे नाव आहे. तीच गोष्ट आपल्या राज्याच्या तेजस्विनी सावंत आणि स्वीमिंगचा गोल्डन बॉय वीरधवल खाडे यांची....या दोघांनी ग्रामीण भागातील युवकयुवतीनी जे "फीड" दिले आहे त्याची फळे येत्या काही वर्षात नक्कीच देशाला मिळतील..... फक्त खुर्च्याला गोंद लावून (आधुनिक काळात 'फेविकोल') बसलेल्या क्रिडाखात्यातील त्या रेम्या डोक्यांच्या अधिकारी वर्गाला वठणीवर आणणारे आठदहा 'क्रिडाप्रेमी' खासदार दिल्लीत सातत्याने जागरूक पाहिजेत... (आता इथे 'जागरूक खासदार' म्हणून अर्थातच थोर सुरेशराव अपेक्षित नाहीत). एक चांगला धागा. इन्द्रा

पैसा 20/09/2010 - 23:19
इतर सगळ्या गोंधळात असं काही चांगलं ऐकलं की बरं वाटतं!

अनिल २७ 21/09/2010 - 12:35
श्री. चिंतामणी सर्वप्रथम अभिनंदन.. मागील काही दिवसांत मिपावरचे धागे वाचले कि डोक्यात फटाके फुटायला सुरूवात व्हायची. आपल्या देशात काहीच चांगले घडत नाही व घडूही शकत नाही असं काहीसं वाटू लागल्यामूळे मिपावर येणं जवळपास बंद केलं होतं. पण हा लेख म्हणजे रणरणत्या उन्हात वार्‍याची झुळुक वाटला. ह्या देशात काहीतरी चांगले घडतेय अन मुख्य म्हणजे लोक याची दखलही घेत आहेत हे नक्किच आनंददायी आहे. अंतरराष्ट्रीय स्तरावर नेत्रदिपक यश संपादलेल्या सर्व भारतीयांचे कौतुक करावे तेवढे कमीच. त्यातही क्रिकेट सोडुन ईतर खेळांत आवश्यक त्या पायाभूत सुविधा नसताना मिळवलेले यश त्या त्या खेळाडुंची मेहनत दाखवून देते. क्रिकेटची व ईतर खेळांची तुलना करायची नाही, पण आपल्या देशाला क्रिकेटमध्ये यश मिळाल्यानंतरच त्या खेळाची लोकप्रियता वाढली. आता असेच यश आपण ईतर खेळांतही सातत्याने मिळवत राहू तर ईतर खेळही लोकप्रिय होतीलच. विश्वनाथ आनंद, सानिया मिर्झा (सध्या कशीही खेळत असली तरी भारतीय टेनिसला ग्लॅमर हिच्यामूळेच आले), साईना नेहवाल, अर्जून अटवाल, जयंत तालुकदार, वीरधवल खाडे, तेजस्विनी सावंत, कोनेरु हंपी, सुनिल छेत्री................... ही क्रिकेटेतर खेळांतील यशस्वी खेळाडूंची यादी अशीच वाढत जावो व माझ्या (सध्यातरी गांजलेल्या, पिचलेल्या) भारतमातेला जल्लोषाचे खूप खूप क्षण लाभोत हिच सदिच्छा....

चिंतामणी 21/09/2010 - 13:04
आज अजून एक चांगली बातमी आली. विश्‍वकरंडक नेमबाजीत रोंजन सोधीचा सुवर्णवेध अव्वल नेमबाज रोंजन सोधीने "विश्‍वकरंडक फायनल्स' नेमबाजी स्पर्धेतील डबल ट्रॅपमध्ये सुवर्णपदकाचा वेध घेतला. या वर्षातील विश्‍वकरंडक स्पर्धेत पदक जिंकलेल्या नेमबाजांत होत असलेल्या या स्पर्धेत प्राथमिक फेरीनंतर रोंजन एका गुणाने पिछाडीवर पडला होता, पण त्याने अंतिम फेरीत कामगिरी उंचावत सुवर्णपदक जिंकले. लोनाडा विश्‍वकरंडक स्पर्धेत सुवर्णपदक जिंकलेल्या रोंजनने प्राथमिक फेरीत 48, 46 आणि 49 अशी कामगिरी करीत 143 गुण मिळविले होते. त्या वेळी चीनच्या पॅन क्विआँग याने 144 गुणांसह अग्रस्थान मिळविले होते, पण अंतिम फेरीत दडपण असतानाही कामगिरी उंचावताना रोंजनने 49 गुणांची कमाई केली. त्या वेळी क्विआँग 43 गुणच मिळवू शकला. रोंजन सोधीचे हार्दिक अभीनंदन

चिंतामणी 21/09/2010 - 13:10
अजुन एक बातमीच येथे उल्लेख करायला हवा. विश्‍वकरंडक तिरंदाजी स्पर्धेत तालुकदारला ब्रॉंझ भारताच्या जयंत तालुकदार याला विश्‍वकरंडक तिरंदाजी अंतिम स्पर्धेत अखेरीस ब्रॉंझपदकावर समाधान मानावे लागले. डोला बॅनर्जी आणि दीपिका कुमारी यांचे आव्हान पहिल्याच फेरीत संपुष्टात आल्यावर तालुकदारने भारताचे आव्हान कायम राखले होते. उपांत्य फेरीत अव्वल मानांकित ब्रडी एलिसनचे आव्हान पेलवता आले नाही. अर्थात, जयंतने त्याला कडवा प्रतिकार केला. मात्र, त्याला एलिसनकडून 5-6 असा पराभव पत्करावा लागला. ब्रॉंझपदकासाठी झालेल्या लढतीत तालुकदारने आपली कामगिरी उंचावली आणि इटलीच्या गालियाझ्झो याचे आव्हान 6-2 असे अगदी सहज मोडून काढले. तालुकदारने पहिले दोन सेट अगदी सहजपणे जिंकताना 4-0 अशी आघाडी घेतली. त्याने पाच वेळा "परफेक्‍ट टेन'ची कामगिरी केली. तिसऱ्या सेटमध्ये गालियाझ्झो याने बाजी मारली, पण तो तालुकदारला ब्रॉंझपदक मिळविण्यापासून रोखू शकला नाही. विश्‍वकरंडक स्पर्धेत तीसरे स्थान मिळवीणे हीसुध्दा मोठी कामगिरी आहे. जयंत तालुकदार याचे सुध्दा हार्दिक अभीनंदन.

चिंतामणी 21/09/2010 - 21:57
नुकतीच कोलकाता येथे 3rd Asian Central Zone Senior Men Volleyball Championship झाली. १७ ते २० सप्टेंबर दरम्यान ही स्पर्धा झाली. यात भारताला उपविजेतेपद मिळाले. अंतीम सामन्यात इराणच्या संघाने भारताचा पराभव केला. अंतीम फेरीत प्रवेश करण्याआधी भारताच्या संघाने पाकीस्तान आणि कझागीस्तानचा पराभव केला होता.

राजेश घासकडवी 19/09/2010 - 12:21
सर्वप्रथम, भारताच्या उत्कर्षाची चिह्नं दाखवून देणाऱ्या लेखनाबद्दल अभिनंदन. आपली पीछेहाट कशी होत आहे असं सांगणारं लेखन खूप दिसतं. जगाच्या १६ टक्के लोकसंख्या व सुमारे ६ टक्के उत्पन्न असलेल्या देशाकडून २ ते ४ टक्के पदकं जिंकली जावीत. तसं होताना दिसत नाही - कदाचित गेल्या दीडशे वर्षांचा गरीबीचा इतिहास आहे म्हणून असेल. जर निम्म्या लोकांना पुरेसं खायला मिळत नसेल तर खेळात प्राविण्य मिळवून पदकं कमावण्याची अपेक्षा कशी धरणार. तरीही गेल्या काही दशकातल्या वाढत्या समृद्धीच्या खुणा दिसत आहेत (हळुहळू का होईना...) ही आशादायक बाब आहे. मला वाटतं पुढच्या तीसचाळीस वर्षात जेव्हा भारतीय जीडीपी जागतिक सरासरीच्या बरोबरीने येईल, तेव्हा निश्चितच १० ते १५ टक्के पदकं भारताला मिळतील असं वाटतं. तोपर्यंत चढती कमानच राहील अशी आशा आहे.

चिरोटा 19/09/2010 - 14:32
क्रीडा क्षेत्राला चांगले दिवस येत आहेत असे दिसते.मुख्य म्हणजे क्रिकेट पलिकडेही अनेक खेळ अस्तित्वात आहेत हे आता लोकांना कळू लागले आहे.

हरकाम्या 19/09/2010 - 22:02
क्रीडाक्षेत्राला चांगले दिवस आहेत किंवा येतील याचा अंदाज नाही. पण श्री .सुरेश कलमाडी यांच्या क्रुपेने क्रीडाक्षेत्रांशी संबंधित उद्योगधंद्यांना चांगले दिवस येतील आणि चांगले दिवस येतात हे नक्की.

चिंतामणी 20/09/2010 - 09:14
तिरंदाजीत जयंत तालकुदार उपांत्य फेरीत यंदाच्या हंगामात फॉर्मात असणाऱ्या भारताचा तिरंदाज जयंत तालुकदार याने रविवारी एडिनबर्ग येथे सुरू असलेल्या विश्‍वकरंडक तिरंदाजी स्पर्धेत उपांत्य फेरीत धडक मारली. रिकर्व्ह प्रकारात त्याने इटलीच्या मायकेल फ्रॅंगिली याच संघर्षपूर्ण लढतीत 6-4 असा पराभव केला. या लढतीत फ्रॅंगलीकडेच संभाव्य विजेता म्हणून बघितले जात होते. आंतरराष्ट्रीय स्तरावर दांडगा अनुभव असणाऱ्या फ्रॅंगली याने 15 वर्षाच्या कारकिर्दीत 29 पदके मिळविली आहेत. मात्र, या वेळी त्याला तालुकदारच्या आव्हानाचा प्रतिकार करता आला नाही. पहिल्या फेरीत दोघांनी 26 गुण मिळवून बरोबरी साधली. पहिल्या सेटमध्ये दोन वेळा, आठ वेळा अचूक लक्ष्यभेद करणाऱ्या तालुकदारने नंतर दुसऱ्या सेटमध्ये आणखी दोनदा अचूक लक्ष्य साधत 3-1 अशी आघाडी घेतली. तिसऱ्या सेटमध्ये पावसाने हजेरी लावली. त्या वेळी फ्रॅंगली याने बाजी मारली. त्याने दोनेळा अचूक लक्ष्य साधून 3-3 अशी बरोबरी साधली. चौथ्या सेटमध्ये तालुकदारने पुन्हा एकदा बाजी मारली आणि तीनवेळा दहा गुणांचे लक्ष्य साधून 5-3 अशी आघाडी घेतली. पाचव्या सेटमध्ये दोन्ही खेळाडूंनी सर्वस्व पणाला लावले. बरोबरीवर राहिलेल्या या सेटमध्ये दोघांना एकेक गुण मिळाला आणि तालुकदारने बाजी मारली. अजून एक बातमी डेव्हिस करंडकात भारताची पिछाडीवरून बाजी भारताने डेव्हिस करंडक पुरुष सांघिक टेनिस स्पर्धेच्या इतिहासात प्रथमच 0-2 अशा पिछाडीवरून बाजी मारली. ब्राझीलविरुद्ध सलामीच्या एकेरीतील दोन्ही सामने गमावलेल्या सोमदेव देववर्मन आणि रोहन बोपण्णा यांनी परतीच्या एकेरीतील दोन्ही सामने देशाला जिंकून दिले. याबरोबरच भारताने प्रतिष्ठेच्या जागतिक गटातील स्थान अभिमानाने कायम राखले.

खडूस 20/09/2010 - 09:50
भारताच्या क्रिडा क्षेत्राला चांगले दिसव. नसून भारताच्या क्रिडा क्षेत्राला चांगले दाखव/वा असे हवे उगाच भात खाताना दातात खडा आल्यासारखे वाटते. बाकी लेखातली माहिती आशादायक आहेच

समंजस 20/09/2010 - 15:18
चांगले दिवस आले आहेत. या पुढेही आणखी चांगले दिवस येतील अशी आशा ठेवायला हरकत नाही :) [ अवांतर: आपल्या प्रसिद्धी माध्यमांना सुद्धा क्रिकेट च्या पलीकडे क्रिडाविश्व आहे ही जाणीव होणार का ? ]

गणपा 20/09/2010 - 15:32
हम्मं तळ एका दिवसात भरत नाही. हळु हळु का होईना पण इतर क्रिडाप्रकारांतही खेळाडु नेत्रदिपक यश संपादित आहेत खरच चांगल लक्षण दिसतय. हे खेळाडु स्वतःच्या जोरावर (सरकार कडुन तुटपुंजी मदत/सवलत मिळते.) हे यश मिळवतायत हे खरच कौतुकास्पद आहे. धन्यवाद चिंतामणी हा विषय बोर्डावर आणल्या बद्दल. रोज रोज ते पाकिस्तान/दहशवाद/ मुस्लिम असल्या चर्चेत ह्या असल्या चांगल्या बातम्यांकडे दुर्लक्ष होत असत.

चिंतामणी 20/09/2010 - 15:45
गणपाशेठ धन्यु. श्रींची इच्छा तुमच्या मुखातुन प्रकटल्यावर हे होणे स्वाभावीकच होते. असल्या विषयांमुळे पाकिस्तान/दहशवाद/ मुस्लिम असल्या चर्चेत ह्या असल्या चांगल्या बातम्यांकडे दुर्लक्ष होत असत हे नक्की. भवीष्यात अश्या चांगल्या बातम्या अजून ऐकायला मिळोत हिच गणेशाच्या चरणी प्रार्थना.

इन्द्र्राज पवार 20/09/2010 - 16:33
"हिच गणेशाच्या चरणी प्रार्थना....." ~~ धागाकर्ते श्री.चिंतामणी यांनी केलेली ही प्रार्थना बाप्पाच्या कानी नक्कीच पडेल कारण येथील प्रतिसादातील सदस्यांची क्रिडाविश्वाविषयीची भावना निर्मळ आहे हे वाचलेल्या प्रतिसादावरून दिसत आहेच. जागतिक पातळीवरील विविध खेळात देशातील मेट्रोमधीलच अ‍ॅथलेट्स नव्हेत तर छोट्याछोट्या शहरातील गुणवान खेळाडूंदेखील त्यांना वेळीच मिळत असलेल्या प्रोत्साहन आणि एक्स्पोजरमुळे पुढे येत आहेत हे चित्र नक्कीच आशादायक आहे. ऑलिम्पिक चळवळीपासून कायम फटकून राहिलेल्या चीनसारखा लोकसंख्येबाबत प्रथम क्रमांक असलेला महाकाय देशसुद्धा आज पदकाच्याबाबतीत "अंकल सॅम" ला मागे टाकून प्रथम क्रमांकाकडे झेप घेत आहे, ही बाब भारताला निश्चितच प्रेरणादायी ठरत आहे. हे अशासाठी म्हणत आहे की, चीनमुळे निदान एक तरी स्पष्ट झाले की लोकसंख्येचा बाऊ करून खेळाडूना सोयीसवलती पुरेशा मिळत नाहीत असे नक्राश्रू ढाळण्याची गरज नाही. लोकसंख्येचा प्रश्न आणि मैदानावरील पराक्रम या सर्वस्वी वेगळ्या बाबी आहे. उपासमारीत कायम दिवस काढत असलेल्या इथिओपियासारखा आफ्रिकन देश लांब पल्ल्याच्या शर्यतीत कायम सुवर्णपदकांची लूट कशी करतो याचा अभ्यास करण्यासाठी श्री.मिल्खासिंग सारख्या देशाच्या क्रिडा इतिहासातील एक नामांकित व्यक्तीने नेताजी सुभाष नॅशनल इन्स्टिट्युट ऑफ स्पोर्टस, पतियाळामार्फत आठदहा अ‍ॅथलिट्सांचा समावेश असलेले एक पथक त्या देशात महिनाभरासाठी पाठवून त्या सुवर्णपदक विजेत्यांचे मार्गदर्शन घेण्यात यावे याबद्दल सरकारकडे दाताच्या कण्या केल्या होते. पण ते खाते किती ढिम्म आहे हे नव्याने इथे सांगण्याची गरज नाही. [शाहरुख खानच्या एकमेव चांगल्या चित्रपटात 'चक दे इंडिया' त हाच मुद्दा अत्यंत प्रभावीपणे दिग्दर्शाकाने मांडला आहे..."कशाला या पोरींचा हॉकीचा संघ पाठवायचा..? काय मैदान या मारणार?" आदी उपहासात्मक शेरे देणारी ती अधिकारी मंडळी - त्यातही एक स्त्रीअधिकारी दाखविली आहे ते फार सत्य आहे - आजही, या क्षणी, दिल्लीच्या क्रिडा मंत्रायलात आहेत....आणि सीडब्ल्यूजी तोंडावर आले असतानादेखील तयारीकडे ते कोणत्या नजरेने पाहात आहेत, यावर इथे काथ्याकूट नको.] क्रिकेटचा या ठिकाणी तुलनेसाठी अजिबात उल्लेखही नको. चला सरळसरळ कबूल करू या की आहे तो इथला सर्वाधिक लोकप्रिय खेळ आज, आणि होता कालदेखील तितकाच ग्लॅमरस... पण त्याची कारणमीमांसा वेगळी आहे, त्या त्या काळात त्याला राजाश्रय, लोकाश्रय, माध्यमाश्रय मिळत गेला. त्यामुळे त्याच्या यशाच्या झालरीत अन्य खेळ येत नाहीत म्हणून उदास व्हायचे कारण नाही. जगातील सर्वाधिक लोकप्रिय खेळ "फूटबॉल" अमेरिकेत एकेकाळी खेळतही नव्हते आणि लोकप्रियतेत तेथील पहिल्या क्रमांकाचा खेळ 'बेसबॉल' अजून इथे आपल्याकडे माहितही नसेल. पण म्हणून अमेरिकेने फूटबॉलकडे दुर्लक्ष केले नाही. हळूहळू तिथेही त्या खेळाचे लोण पसरले आणि थोड्याच वर्षात ऑलिम्पिक आणि जागतिक फूटबॉल स्पर्धेत उतरण्यासाठी पात्रता मिळविली. हाच न्याय भारतातही क्रिकेटची लोकप्रियता आहे तशीच ठेवून व त्याचा बाऊ न करता अन्य खेळांच्या उन्नतीकडे केंद्रपातळीवर प्रयत्न झाले तर त्याचे सुपरिणाम दिसून येतीलच. आजचे चित्र वर श्री.चिंतामणी यांनी दिलेल्या बातम्यानुसार फार आकर्षक दिसत आहे. टेनिसमध्ये कृष्णन पितापुत्रानंतर पेस, भूपती, बोपण्णा यानी पुरुषात तर सानिया मिर्झाने महिलात जे यश मिळविले त्या पावलावर पाऊल टाकणार्‍यांची वाढती संख्या पाहिली तर त्या खेळाचे ग्लॅमर किती झपाट्याने आपल्याकडे येत आहे, अन् मग त्याचाच परिपाक म्हणून यशही येत राहील. फॉर्म्युला कार रेसमध्ये "नारायण कार्तिकेयन" आणि गोल्फमध्ये 'जीव मिल्खा सिंग, अर्जुन अटवाल, ज्योती रंधवा' हे खेळाडू जागतिक पातळीवर चमकत आहेत ही बाब नव्याना अतिशय स्फूर्तीदायी ठरत आहे. बॅडमिंटनमुळे भारतातील प्रत्येक शाळा कॉलेजमध्ये एक "सायना नेहवाल" नाव वार्‍यासारखे पसरले ते आज सचिन तेंडुलकरच्या लोकप्रियतेच्या धाटणीचे नाव आहे. तीच गोष्ट आपल्या राज्याच्या तेजस्विनी सावंत आणि स्वीमिंगचा गोल्डन बॉय वीरधवल खाडे यांची....या दोघांनी ग्रामीण भागातील युवकयुवतीनी जे "फीड" दिले आहे त्याची फळे येत्या काही वर्षात नक्कीच देशाला मिळतील..... फक्त खुर्च्याला गोंद लावून (आधुनिक काळात 'फेविकोल') बसलेल्या क्रिडाखात्यातील त्या रेम्या डोक्यांच्या अधिकारी वर्गाला वठणीवर आणणारे आठदहा 'क्रिडाप्रेमी' खासदार दिल्लीत सातत्याने जागरूक पाहिजेत... (आता इथे 'जागरूक खासदार' म्हणून अर्थातच थोर सुरेशराव अपेक्षित नाहीत). एक चांगला धागा. इन्द्रा

पैसा 20/09/2010 - 23:19
इतर सगळ्या गोंधळात असं काही चांगलं ऐकलं की बरं वाटतं!

अनिल २७ 21/09/2010 - 12:35
श्री. चिंतामणी सर्वप्रथम अभिनंदन.. मागील काही दिवसांत मिपावरचे धागे वाचले कि डोक्यात फटाके फुटायला सुरूवात व्हायची. आपल्या देशात काहीच चांगले घडत नाही व घडूही शकत नाही असं काहीसं वाटू लागल्यामूळे मिपावर येणं जवळपास बंद केलं होतं. पण हा लेख म्हणजे रणरणत्या उन्हात वार्‍याची झुळुक वाटला. ह्या देशात काहीतरी चांगले घडतेय अन मुख्य म्हणजे लोक याची दखलही घेत आहेत हे नक्किच आनंददायी आहे. अंतरराष्ट्रीय स्तरावर नेत्रदिपक यश संपादलेल्या सर्व भारतीयांचे कौतुक करावे तेवढे कमीच. त्यातही क्रिकेट सोडुन ईतर खेळांत आवश्यक त्या पायाभूत सुविधा नसताना मिळवलेले यश त्या त्या खेळाडुंची मेहनत दाखवून देते. क्रिकेटची व ईतर खेळांची तुलना करायची नाही, पण आपल्या देशाला क्रिकेटमध्ये यश मिळाल्यानंतरच त्या खेळाची लोकप्रियता वाढली. आता असेच यश आपण ईतर खेळांतही सातत्याने मिळवत राहू तर ईतर खेळही लोकप्रिय होतीलच. विश्वनाथ आनंद, सानिया मिर्झा (सध्या कशीही खेळत असली तरी भारतीय टेनिसला ग्लॅमर हिच्यामूळेच आले), साईना नेहवाल, अर्जून अटवाल, जयंत तालुकदार, वीरधवल खाडे, तेजस्विनी सावंत, कोनेरु हंपी, सुनिल छेत्री................... ही क्रिकेटेतर खेळांतील यशस्वी खेळाडूंची यादी अशीच वाढत जावो व माझ्या (सध्यातरी गांजलेल्या, पिचलेल्या) भारतमातेला जल्लोषाचे खूप खूप क्षण लाभोत हिच सदिच्छा....

चिंतामणी 21/09/2010 - 13:04
आज अजून एक चांगली बातमी आली. विश्‍वकरंडक नेमबाजीत रोंजन सोधीचा सुवर्णवेध अव्वल नेमबाज रोंजन सोधीने "विश्‍वकरंडक फायनल्स' नेमबाजी स्पर्धेतील डबल ट्रॅपमध्ये सुवर्णपदकाचा वेध घेतला. या वर्षातील विश्‍वकरंडक स्पर्धेत पदक जिंकलेल्या नेमबाजांत होत असलेल्या या स्पर्धेत प्राथमिक फेरीनंतर रोंजन एका गुणाने पिछाडीवर पडला होता, पण त्याने अंतिम फेरीत कामगिरी उंचावत सुवर्णपदक जिंकले. लोनाडा विश्‍वकरंडक स्पर्धेत सुवर्णपदक जिंकलेल्या रोंजनने प्राथमिक फेरीत 48, 46 आणि 49 अशी कामगिरी करीत 143 गुण मिळविले होते. त्या वेळी चीनच्या पॅन क्विआँग याने 144 गुणांसह अग्रस्थान मिळविले होते, पण अंतिम फेरीत दडपण असतानाही कामगिरी उंचावताना रोंजनने 49 गुणांची कमाई केली. त्या वेळी क्विआँग 43 गुणच मिळवू शकला. रोंजन सोधीचे हार्दिक अभीनंदन

चिंतामणी 21/09/2010 - 13:10
अजुन एक बातमीच येथे उल्लेख करायला हवा. विश्‍वकरंडक तिरंदाजी स्पर्धेत तालुकदारला ब्रॉंझ भारताच्या जयंत तालुकदार याला विश्‍वकरंडक तिरंदाजी अंतिम स्पर्धेत अखेरीस ब्रॉंझपदकावर समाधान मानावे लागले. डोला बॅनर्जी आणि दीपिका कुमारी यांचे आव्हान पहिल्याच फेरीत संपुष्टात आल्यावर तालुकदारने भारताचे आव्हान कायम राखले होते. उपांत्य फेरीत अव्वल मानांकित ब्रडी एलिसनचे आव्हान पेलवता आले नाही. अर्थात, जयंतने त्याला कडवा प्रतिकार केला. मात्र, त्याला एलिसनकडून 5-6 असा पराभव पत्करावा लागला. ब्रॉंझपदकासाठी झालेल्या लढतीत तालुकदारने आपली कामगिरी उंचावली आणि इटलीच्या गालियाझ्झो याचे आव्हान 6-2 असे अगदी सहज मोडून काढले. तालुकदारने पहिले दोन सेट अगदी सहजपणे जिंकताना 4-0 अशी आघाडी घेतली. त्याने पाच वेळा "परफेक्‍ट टेन'ची कामगिरी केली. तिसऱ्या सेटमध्ये गालियाझ्झो याने बाजी मारली, पण तो तालुकदारला ब्रॉंझपदक मिळविण्यापासून रोखू शकला नाही. विश्‍वकरंडक स्पर्धेत तीसरे स्थान मिळवीणे हीसुध्दा मोठी कामगिरी आहे. जयंत तालुकदार याचे सुध्दा हार्दिक अभीनंदन.

चिंतामणी 21/09/2010 - 21:57
नुकतीच कोलकाता येथे 3rd Asian Central Zone Senior Men Volleyball Championship झाली. १७ ते २० सप्टेंबर दरम्यान ही स्पर्धा झाली. यात भारताला उपविजेतेपद मिळाले. अंतीम सामन्यात इराणच्या संघाने भारताचा पराभव केला. अंतीम फेरीत प्रवेश करण्याआधी भारताच्या संघाने पाकीस्तान आणि कझागीस्तानचा पराभव केला होता.
लेखनविषय:
क्रीडा
लेखनप्रकार
शुभेच्छा
अभिनंदन
बातमी
सरकारी धोरणात क्रिडा प्रकाराला जरी फारसे चांगले स्थान नसले तरी काही क्रिडा संघटनाची चांगली कामगिरी आणि खेळाडुंच्या अथक परीश्रमामुळे चांगले दिवस येउ लागले असे वाटत आहे. आजच बातमी आली की भारताची महिला मुष्टियुद्ध खेळाडू एम.सी. मेरीकोम हिने सलग पाचव्यांदा विश्वविजेतेपद पटकावले आहे. प्रथमतः तीचे अभीनंदन. काही दिवसापुर्वी ऑलींपिकमधे कांस्य पदक मिळविणा-या सुशिलकुमार या मल्लाने जागतीक अजींक्यापद स्पर्धेत विजेतेपद मिळविले. तत्पुर्वी तेजस्वीनी सावंतने इतीहास घडवला.

'सायलेन्स प्लीज'

प्रभो ·

मेघवेडा 10/09/2010 - 20:07
राऊंड रॉबिनमध्ये ट्रॉफी मिळत नाही ओ बै.. प्रभ्या लेका लै भारी! रॉजरला लाईव्ह खेळताना पाहिलेस! हेवा वाटून राहिला भौ!

प्रभो 10/09/2010 - 20:10
संधी सोडायची नव्ह्ती रे....इंग्लंड, फ्रांस आणी ऑस्ट्रेलिया ला ग्रँड स्लॅम बघायला जायला जमेल का नाही माहित नाही....उसात पुढच्या यु एस ओपन ला असेन का तेही..... लोहा गरम था..मारा हाथोडा.. :)

यशोधरा 10/09/2010 - 20:11
मेव्या, गब्बस! तुला काही प्रशन विचारलाय का मी? उगा आपलं मधे मधे बोलायचं आणि स्वतःची प्रतिमा उंचावायला बघायचं! :P

मदनबाण 10/09/2010 - 20:08
ही मॅच बघायला कॅमरून डियाझ, बेसबॉलचा सध्याचा बेस्ट खेळाडू अ‍ॅलेक्स रॉड्रीगेज आले होते. मॅच सोडुन तुझ लक्ष अशाच प्रेक्षणीय स्थळांकडेच होत वाट्ट... ;) (स्टेफीचा पंखा)

प्रभो 10/09/2010 - 20:15
हाहाहा..या वर्षी आतापर्यंत सर्वात जास्त सेलेब्रेटी प्रेझेंस (माझ्यासकट ;) ) याच मॅच ला होता असे यु एस ओपन ची साईट कळवते.. 'On Day 8 of the 2010 US Open,' च्या पुढे वाच.. :)

मदनबाण 10/09/2010 - 20:20
आ रा रा... इतकी देखणी पाखरं !!! ती बी एकाच जागी, च्यामारी यावेळी एचवनबी साठी अप्लाय करुन टाकावाच म्हणतो... ;)

रेवती 10/09/2010 - 21:33
करच तू अप्लाय! देखण्या पाखरांबरोबर जाडजूड पाखरं दिसायला लागली कि कळेल्.......(या आयुष्यात काही राम राहिला नाही रे!)

मस्तानी 10/09/2010 - 20:19
ही मॅच बघायला कॅमरून डियाझ, बेसबॉलचा सध्याचा बेस्ट खेळाडू अ‍ॅलेक्स रॉड्रीगेज आले होते. आणि मि पा परिवारातर्फे श्री प्रभो यांची उपस्थिती होती ... ( यू एस ओपन/ विम्बल्डन बघायला ... मेरा नंबर कब आयेगा )

विकास 10/09/2010 - 21:01
फोटो एकदम मस्त आलेत. ते काढण्याबरोबरच मॅच पण पाहीली असशील अशी आशा करतो. ;) वरून तिसरा "बिग स्क्रीन" चा फोटो बघितला आणि क्षणभर वाटले की सवयीने तू स्टेडीयमवर आहोत हे विसरून स्क्रीनवरच पहात बसलास की काय! :-)

गणपा 10/09/2010 - 23:10
वा वा वा, नशिबवान आहात. आवांतर : बाकीचे फोटो पाहुन प्रश्न पडला की नक्की काय पहायला गेला होतास :?

नंदन 11/09/2010 - 03:41
मस्तच. काही वर्षांपूर्वी फ्लशिंग मेडोजमध्ये पाहिलेल्या सानिया मिर्झा - शारापोव्हा मॅचची आठवण झाली.

विलासराव 11/09/2010 - 09:53
त्यात पुन्हा या वर्षी आतापर्यंत सर्वात जास्त सेलेब्रेटी प्रेझेंस. आणि महत्वाच म्हणजे प्रेक्षणीय स्थळं? वाह!!!!! क्या कहने...

सुहास.. 11/09/2010 - 19:44
प्रभ्या , हातात धरलेल्या बियरचा आणी स्ट्राबेरीचा फोटु कुठाय ? हे प्रभो !! आपल तेजाळलेल नशीब दाखवुन समस्त मिपाकरांना जळवल्याबद्दल,तुझ्या'प्रभो' नावाच्या लेकराला माफ कर !!

रेवती 13/09/2010 - 19:37
छे छे! हँगोव्हर कसला आलाय? तुला मैत्रिणींचे आभार मानायला नकोत म्हणून आपली काहितरी नाटकं! बर्‍या बोलानं आभार मानतोस का देऊ वाढदिवसाच्या शुभेच्छा?

गणपा 13/09/2010 - 19:41
घ्या आता दुधाचा हँगओवर व्हायला आम्ही काय तुमच्या सारखे कुक्कुल बाळ का? असो ज्याची त्याची जाण समज काय म्हणताते ...

मेघवेडा 13/09/2010 - 19:52
छ्या.. झालंसुद्धा इतक्यातच आभारप्रदर्शन? पक्षाचे पदाधिकारीच पक्षाच्या प्रमुख धोरणांना बगल देऊ लागलेले पाहून वाईट वाटले.

प्रभो 13/09/2010 - 19:53
हे मेतकुटासाठीचं राजकारण आहे..तुम्हाला नाय समजायचं.... तुम्ही तिकडे विंग्लंडात...इकडे आमच्या मेतकुटाचे वांदे व्हायचे... ;)

प्रभो 13/09/2010 - 20:03
भाज्या बनवणं वेगळं....आणी मेतकुट वेगळं...तेथे हवे जातीचे (आता ह्यावर टीआरपी नका वाढवू... :D ) बाकी तुमच्या वर तुम्ही बायकोच्या रेशेप्या चोरून टाकता असा झालेला आरोप आठवला.. ;)

रेवती 13/09/2010 - 20:04
इतकी काही वाईट नाही मी! तुला मेतकुटाव्यतिरिक्त कांद्याची पीठ पेरून भाजी हवी होती. ती गरम गरमच चांगली लागते, तरीही हवी असेल तर करून आणते. कुर्डया, पापड्याही आहेत, आणू का? असे ख. व. मध्ये विचारायचे होते.;) आणि शहाण्या, माझ्या मैत्रिणींचे आभार कश्याला ते मानायचे म्हणते मी?;)

प्रभो 13/09/2010 - 20:07
चला..धागा सत्कारणी लागला.. :) आता सुखाने हापिसचं काम(? ) करायला मी मो़कळा.. :) *तुमच्या एका मैत्रिणीने मिसळ पाव प्रॉमिस केलं आहे म्हणून.. :)

रेवती 13/09/2010 - 19:44
मलाही हेच वाटतय म्हणून भरपूर प्रतिसाद देतिये. एवढं करूनही तो काही मैत्रिणींचे आभार मानायला तयार नाही. प्रभोचा पुढचा धागा सगळ्या महिलावर्गाकडून 'पाडण्यात' यावा असे आवाहन करते.;)

यशोधरा 13/09/2010 - 19:53
गणूदादा, माझ्या नावातच यश असल्याने असेल! ;) दुसरं म्हणजे फारसं खोलात जायची गरज नाही लागत रे त्यासाठी! :D अवांतरः प्रभो, तुला किती प्रतिसाद हवेयत अजून? गणूदादा, तुझ्या रेशिप्या खायला कधी यायचं? तरी बरं, तुझ्या धाग्यांवर मी नेहमी प्रतिसाद देते. आता हवं तर अजून काही आयड्या काढून, त्या आयड्यांनीपण प्रतिसाद देईन.

मेघवेडा 10/09/2010 - 20:07
राऊंड रॉबिनमध्ये ट्रॉफी मिळत नाही ओ बै.. प्रभ्या लेका लै भारी! रॉजरला लाईव्ह खेळताना पाहिलेस! हेवा वाटून राहिला भौ!

प्रभो 10/09/2010 - 20:10
संधी सोडायची नव्ह्ती रे....इंग्लंड, फ्रांस आणी ऑस्ट्रेलिया ला ग्रँड स्लॅम बघायला जायला जमेल का नाही माहित नाही....उसात पुढच्या यु एस ओपन ला असेन का तेही..... लोहा गरम था..मारा हाथोडा.. :)

यशोधरा 10/09/2010 - 20:11
मेव्या, गब्बस! तुला काही प्रशन विचारलाय का मी? उगा आपलं मधे मधे बोलायचं आणि स्वतःची प्रतिमा उंचावायला बघायचं! :P

मदनबाण 10/09/2010 - 20:08
ही मॅच बघायला कॅमरून डियाझ, बेसबॉलचा सध्याचा बेस्ट खेळाडू अ‍ॅलेक्स रॉड्रीगेज आले होते. मॅच सोडुन तुझ लक्ष अशाच प्रेक्षणीय स्थळांकडेच होत वाट्ट... ;) (स्टेफीचा पंखा)

प्रभो 10/09/2010 - 20:15
हाहाहा..या वर्षी आतापर्यंत सर्वात जास्त सेलेब्रेटी प्रेझेंस (माझ्यासकट ;) ) याच मॅच ला होता असे यु एस ओपन ची साईट कळवते.. 'On Day 8 of the 2010 US Open,' च्या पुढे वाच.. :)

मदनबाण 10/09/2010 - 20:20
आ रा रा... इतकी देखणी पाखरं !!! ती बी एकाच जागी, च्यामारी यावेळी एचवनबी साठी अप्लाय करुन टाकावाच म्हणतो... ;)

रेवती 10/09/2010 - 21:33
करच तू अप्लाय! देखण्या पाखरांबरोबर जाडजूड पाखरं दिसायला लागली कि कळेल्.......(या आयुष्यात काही राम राहिला नाही रे!)

मस्तानी 10/09/2010 - 20:19
ही मॅच बघायला कॅमरून डियाझ, बेसबॉलचा सध्याचा बेस्ट खेळाडू अ‍ॅलेक्स रॉड्रीगेज आले होते. आणि मि पा परिवारातर्फे श्री प्रभो यांची उपस्थिती होती ... ( यू एस ओपन/ विम्बल्डन बघायला ... मेरा नंबर कब आयेगा )

विकास 10/09/2010 - 21:01
फोटो एकदम मस्त आलेत. ते काढण्याबरोबरच मॅच पण पाहीली असशील अशी आशा करतो. ;) वरून तिसरा "बिग स्क्रीन" चा फोटो बघितला आणि क्षणभर वाटले की सवयीने तू स्टेडीयमवर आहोत हे विसरून स्क्रीनवरच पहात बसलास की काय! :-)

गणपा 10/09/2010 - 23:10
वा वा वा, नशिबवान आहात. आवांतर : बाकीचे फोटो पाहुन प्रश्न पडला की नक्की काय पहायला गेला होतास :?

नंदन 11/09/2010 - 03:41
मस्तच. काही वर्षांपूर्वी फ्लशिंग मेडोजमध्ये पाहिलेल्या सानिया मिर्झा - शारापोव्हा मॅचची आठवण झाली.

विलासराव 11/09/2010 - 09:53
त्यात पुन्हा या वर्षी आतापर्यंत सर्वात जास्त सेलेब्रेटी प्रेझेंस. आणि महत्वाच म्हणजे प्रेक्षणीय स्थळं? वाह!!!!! क्या कहने...

सुहास.. 11/09/2010 - 19:44
प्रभ्या , हातात धरलेल्या बियरचा आणी स्ट्राबेरीचा फोटु कुठाय ? हे प्रभो !! आपल तेजाळलेल नशीब दाखवुन समस्त मिपाकरांना जळवल्याबद्दल,तुझ्या'प्रभो' नावाच्या लेकराला माफ कर !!

रेवती 13/09/2010 - 19:37
छे छे! हँगोव्हर कसला आलाय? तुला मैत्रिणींचे आभार मानायला नकोत म्हणून आपली काहितरी नाटकं! बर्‍या बोलानं आभार मानतोस का देऊ वाढदिवसाच्या शुभेच्छा?

गणपा 13/09/2010 - 19:41
घ्या आता दुधाचा हँगओवर व्हायला आम्ही काय तुमच्या सारखे कुक्कुल बाळ का? असो ज्याची त्याची जाण समज काय म्हणताते ...

मेघवेडा 13/09/2010 - 19:52
छ्या.. झालंसुद्धा इतक्यातच आभारप्रदर्शन? पक्षाचे पदाधिकारीच पक्षाच्या प्रमुख धोरणांना बगल देऊ लागलेले पाहून वाईट वाटले.

प्रभो 13/09/2010 - 19:53
हे मेतकुटासाठीचं राजकारण आहे..तुम्हाला नाय समजायचं.... तुम्ही तिकडे विंग्लंडात...इकडे आमच्या मेतकुटाचे वांदे व्हायचे... ;)

प्रभो 13/09/2010 - 20:03
भाज्या बनवणं वेगळं....आणी मेतकुट वेगळं...तेथे हवे जातीचे (आता ह्यावर टीआरपी नका वाढवू... :D ) बाकी तुमच्या वर तुम्ही बायकोच्या रेशेप्या चोरून टाकता असा झालेला आरोप आठवला.. ;)

रेवती 13/09/2010 - 20:04
इतकी काही वाईट नाही मी! तुला मेतकुटाव्यतिरिक्त कांद्याची पीठ पेरून भाजी हवी होती. ती गरम गरमच चांगली लागते, तरीही हवी असेल तर करून आणते. कुर्डया, पापड्याही आहेत, आणू का? असे ख. व. मध्ये विचारायचे होते.;) आणि शहाण्या, माझ्या मैत्रिणींचे आभार कश्याला ते मानायचे म्हणते मी?;)

प्रभो 13/09/2010 - 20:07
चला..धागा सत्कारणी लागला.. :) आता सुखाने हापिसचं काम(? ) करायला मी मो़कळा.. :) *तुमच्या एका मैत्रिणीने मिसळ पाव प्रॉमिस केलं आहे म्हणून.. :)

रेवती 13/09/2010 - 19:44
मलाही हेच वाटतय म्हणून भरपूर प्रतिसाद देतिये. एवढं करूनही तो काही मैत्रिणींचे आभार मानायला तयार नाही. प्रभोचा पुढचा धागा सगळ्या महिलावर्गाकडून 'पाडण्यात' यावा असे आवाहन करते.;)

यशोधरा 13/09/2010 - 19:53
गणूदादा, माझ्या नावातच यश असल्याने असेल! ;) दुसरं म्हणजे फारसं खोलात जायची गरज नाही लागत रे त्यासाठी! :D अवांतरः प्रभो, तुला किती प्रतिसाद हवेयत अजून? गणूदादा, तुझ्या रेशिप्या खायला कधी यायचं? तरी बरं, तुझ्या धाग्यांवर मी नेहमी प्रतिसाद देते. आता हवं तर अजून काही आयड्या काढून, त्या आयड्यांनीपण प्रतिसाद देईन.
लेखनविषय:
क्रीडा
लेखनप्रकार
आस्वाद
'सायलेन्स प्लीज' हे दोन शब्द ऐकू आले आणी पुर्ण स्टेडीयम मधे शांतता पसरली... टक टक टक टक टक टक टक टक टक टक टक टक टक टक ..व्हूSSSप १५-० टक टक टक टक टक टक टक टक टक टक टक टक टक टक ..व्हूSSSप टक टक टक ३०-० टक टक टक टक टक टक टक टक टक टक टक टक टक टक ..व्हूSSSप ४०-० टक टक टक टक टक टक टक टक टक टक टक टक टक टक ..व्हूSSSप टक टक टक टक टक टक टक टक ६०-० परवा सहा तारखेला यु एस ओपन याची देही याची डोळा पाहण्याचा योग आला.....नशीब बलवत्तर म्हणावे की रॉजर फेडररची मॅच आमच्या लॉट ला आली...

मॅग्नुस कार्लसन विरुद्ध सगळे जग!

चतुरंग ·

चतुरंग 10/09/2010 - 18:53
मूव सुचवता येणार नाहीये तर ३ ग्रँमा नी सुचवलेल्या खेळ्यांवरती तुम्ही मतदान करु शकाल. सर्वाधिक मतानुसार खेळी ठरवून ती केल्या जाईल! :) खास रेटिंग किंवा क्वालिफिकेशन गरजेचे नाही तुम्ही ऑनलाईन जाऊन मत देऊ शकता!

भडकमकर मास्तर 11/09/2010 - 00:49
प्रिय ग्यारी कास्पारोव, सप्रेम नमस्कार तुला चेस तमाशात सहभागी झालेलं पाहून आश्चर्य वाटलं... मान्य करतो, हा जो मलगा खेळायला येतो तो आपापल्या परिने गुणी आहे. बुद्धिबळात काही एक प्रयत्न करणारा आहे धडपडणारा आहे. अरे पण तुला हे माहित्ये का?(माहिती तर असेलच नक्की) की तो केवळ एक खेळाचा बाजार आहे? तिथे तुझ्यासारख्या ज्येष्ठ खेळाडूच्या मताला पूर्ण किंमत नसते. तिथे अर्धअधिक राज्य हे आंतरजालावरच्य मूर्खांच्या मतांचं असतं आणि पर्यायाने जालीय आर्थिक राजकारणाचं असतं.. या मूववर मतदान करणार्‍या लोकांची अक्कल ती किती आणि असे मतदान वगैरे करून बुद्धिबळ खेळ होत नसतो हे कोणीतरी सांगा रे बाबा यांना ...... पोल्गर कास्पारोव वगैरे मंडळींनी या असल्या दिखाऊ तमाशात भाग घ्यावा हे पाहून वाईट वाटलं... का ही अशी अधोगती आणि तीही अचानक? अरे हा खेळ म्हणजे गाणंबजावणं नाही की जिथे फक्त एक एसेमेस पाठवून मत देता येतं.. अत्यंत दुर्लभ अश्या बुद्धिबळ खेळाची स्पर्धा आहे ना ती? तू कसा काय असा जालीय बरबटलेल्या सिस्टिमचाच एक भाग झालास? अरे तेवढाच जर फावला वेळ तुझ्याकडे असेल तर स्वत:चा खेळ कर की.. खूप चांगला खेळतोस, अजूनही चांगला खेळशील.ब्बॉट्विनिक, फिशर्,कापाब्लान्का यांची नावं घेतली की चेस म्हणजे 'स्काय इज द लिमिट..' हे मी तुला सांगायला नको.या असल्या शोबाजीच्या वाममार्गाला कसाकाय लागलास रे तू? मी पुन्हा एकवार स्पष्ट करतो की कुठलीच स्पर्धा वाईट नसते. गुणी मंडळींकरता ते एक आव्हानच असतं, प्रगती साधण्याचा तो एक मार्ग असतो. पण त्या स्पर्धकांच्या खेळ्या ठरवण्याचा अधिकार फक्त आणि फक्त गुणवंत ज्ञानी जनजनांचा...जालीय मतदान पद्धतीचा नाही, कधीही नाही, त्रिवार नाही..! असो, जे मनात आलं ते सांगितलं... तुझ्या खेळाचा नेहमीच चाहता भडकमकर मास्तर

शहराजाद 11/09/2010 - 04:30
मास्तर, तुमच्याइतक्या कळकळीने नाही तरी ही स्पर्धा म्हणजे काहीशी ओढून ताणून नावीन्य आणण्याची युक्ती वाटली. काळ्याने जो मार खाल्ला तो जर असल्या बहुमताने ठरणाऱ्या खेळ्यांऐवजी एकच ग्रॅंडमास्टर खेळला असता तर खाल्ला असता का, असा प्रश्न पडला. टॅक्टिकल प्ले होणं ठीक आहे, पण स्ट्रॅटेजिक प्ले अशा सिस्टीममधून कसा येणार? चतुरंग त्याचं समर्पक उत्तर देतील अशी आशा आहे. मात्र मास्तर, तुमच्या सहीतली चेष्टा इथे विसंगत वाटली... :)

चतुरंग 10/09/2010 - 19:21
संपादित करुन निखिलकडे सोपवले आहे. प्रसिद्ध करण्यापूर्वी पीडीएफ करता येते का ते तपासून जरा नीटनेटके करुन देतो आहे तो. लवकरच प्रकाशित होईल.

चतुरंग 10/09/2010 - 19:24
पानावरती सगळ्यात उजवीकडे वरच्याबाजूला Join the game म्हणून टॅब आहे तिथे क्लिकवून तुम्ही खेळात भाग घेऊ शकता. तुम्हाला chess.com वरती अकाऊंट काढण्याची विनंती होईल किंवा तुम्ही फेसबुक अकाऊंट वरुनही जॉइन करु शकता.

चतुरंग 11/09/2010 - 06:03
ते दुर्दैवाने खरे ठरले असे म्हणायची वेळ यावी इतका वाईट झाला आजचा सामना. ---------------------------- ह्या सगळ्या प्रकाराबद्दल सविस्तरच लिहायला हवे. प्रथमतः मला ज्यावेळी हे समजले की असा सामना होणार आहे त्यावेळी सहाजिकच माझ्या मनात त्याची तुलना १९९९ मधे कास्पारोव विरुद्ध जग ह्या सामन्याशी झाली. तो सामना आणि हा सामना ह्यात फारच फरक आहेत हे मला सगळे नियम वाचल्यावर समजले परंतु तोपर्यंत मी हा लेख लिहिलेला होता. नियमातला सगळ्यात मोठा विनोद म्हणजे प्रत्येकाला खेळी करण्यासाठी १ मिनिट एवढाच वेळ देण्यात आला होता. आणि मॅग्नुस बरोबर खेळणार होते ते तीन ग्रँडमास्टर्स - ते खेळीचा पर्याय देणार आणि त्यापैकी एक खेळी इंटरनेटवरुन लोकांनी निवडायची असा सारा मामला होता - म्हणजे मुळात मॅग्नुस विरुद्ध ग्रँमा असाच सामना होता हे जग बीग ही सगळी सेल्समन पिच होती! ;) हे सगळे करायला १ मिनिटच देणे हे त्याहून हास्यास्पद होते!! कास्पारोव विरुद्धचा सामना हा एका खेळीला २४ तास अशा प्रकारे खेळवला गेला आणि त्यात अक्षरशः हजारो लोकांनी भाग घेऊन खेळ्यांवर विचारविनिमय करुन मग खेळ केला होता. हा डाव तब्बल ४ महिने सुरु होता! त्यामुळे सहाजिकच मॅग्नुसचे पारडे जड होते. तो एकटाच खेळणार आणि तीन ग्रँमा पैकी एकाची खेळी कितीही उत्कृष्ठ असली तरी बहुमताच्या जोरावर दुसरीच कुठलीतरी खेळी नक्की होऊन खेळली जाऊ शकेल (आणि ती शक्यता जास्त कारण नेटावरुन खेळणारे काही झाले तरी ग्रँमा दर्जाचे खेळायची संभावना ती किती?) अशा प्रकारे डाव सुरु झाला आणि साधारण १० खेळीपासूनच लोकांनी दिवे लावायला सुरुवात केली तेव्हाच कास्पारोव म्हणाला की एकूण सगळा प्रकार बघता हा डाव गेल्यातच जमा आहे! अवघ्या दोन अडीच तासात आणि ४४ खेळ्यात डाव संपला. हा डाव बघितला तर अजिबात विश्लेषण वगैरे करायच्या पातळीचा डावच नाहीये! ------------------------------------ मग ह्या सगळ्या फियास्कोचे कारण काय असावे? ह्या सगळ्या प्रकारामागे मला वेगळेच राजकारण दिसते आहे. ग्रँडस्लॅम मास्टर्सची पहिली फेरी ३ ते ८ सप्टेंबर अशी शांघायला झाली. त्यातून अ‍ॅलेक्सी शिरोव आणि व्लादिमीर क्रामनिक हे दोघे पुढच्या फेरीत गेले. ९ ते १५ ऑक्टोबर अशी बिलबाओ (स्पेन) मधे दुसरी फेरी होणार आहे. तिथे आनंद, मॅग्नुस कार्लसन, क्रामनिक आणि शिरोव खेळतील. पुढे जानेवरीत कोरेस स्पर्धा आहे (म्हणजे ह्यावेळेपासून टाटा स्टील नावाने ती ओळखली जाईल कारण कोरेस त्यांनी विकत घेतलीये.) ही सगळी तयारी २०१२ च्या विश्वविजेतेपदाच्या पायर्‍या आहेत! आता ह्यामागचे राजकारण समजू शकते. कार्लसनचा सल्लागार म्हणून कास्पारोव काम करतोय. तसेच कास्पारोवचे फिडेशी संबंध आता ताणलेले नसले तरी फारसे मित्रत्वाचेही नाहीत. फिडेच्या कार्यकारिणीवर कोणीही ग्रँडमास्टर्स नसून खेळातले फारसे न समजणारे इतरच लोक आहेत अशी त्याची कित्येक वर्षांपासूनची तक्रार आहे (त्यात तथ्यही आहे म्हणा). कास्पारोवचा डोळा फिडे अध्यक्षपदावर आहे. आजची जी इवेंट न्यूयॉर्कमधे झाली त्यातून दोन गोष्टी कास्पारोवला साधायच्या आहेत असे दिसते - एकतर त्याचा चेला कार्लसनला प्रोजेक्ट करणे आणि त्याल जिंकवून त्याचा दबदबा वाढवणे जेणेकरुन आनंदवर त्याचा अप्रत्यक्ष दबाव येईल आणि दुसरे म्हणजे आपली प्रसिद्धी वाढवून फिडेच्या अध्यक्षपदाकडे आपला घोडा दामटवणे! अन्यथा आजच्या इवेंट (होय मी ह्याला इवेंटच म्हणेन) मधे इतका सहभाग घेण्याचे कास्पारोवला कारण दिसत नाही. ही स्पर्धा नव्हतीच हे मार्केटिंग होते. गाण्याच्या स्पर्धांचे किंवा नाचाच्या स्पर्धांचे जे पेव फुटले आहे तसे ह्या बुद्धीबळाचेही होऊ लागले आहे की काय ह्या चिंतेने मला मात्र बेचैनी आली आहे! -------------------------------- एकूणच झटपट पब्लिसिटी आणि ताबडतोब किर्ती ह्याची लागलेली खोड जर वाढत गेली तर खरे तारे न चमकता क्षणभर तळपून लगेच विझणार्‍या उल्कांचे प्रमाण वाढत जाणार की काय असे वाटू लागते. (विचारात पडलेला)चतुरंग

संजय अभ्यंकर 11/09/2010 - 20:01
"खरे तारे न चमकता क्षणभर तळपून लगेच विझणार्‍या उल्कांचे प्रमाण वाढत जाणार की काय असे वाटू लागते." +१ भीती रास्त आहे/

चतुरंग 10/09/2010 - 18:53
मूव सुचवता येणार नाहीये तर ३ ग्रँमा नी सुचवलेल्या खेळ्यांवरती तुम्ही मतदान करु शकाल. सर्वाधिक मतानुसार खेळी ठरवून ती केल्या जाईल! :) खास रेटिंग किंवा क्वालिफिकेशन गरजेचे नाही तुम्ही ऑनलाईन जाऊन मत देऊ शकता!

भडकमकर मास्तर 11/09/2010 - 00:49
प्रिय ग्यारी कास्पारोव, सप्रेम नमस्कार तुला चेस तमाशात सहभागी झालेलं पाहून आश्चर्य वाटलं... मान्य करतो, हा जो मलगा खेळायला येतो तो आपापल्या परिने गुणी आहे. बुद्धिबळात काही एक प्रयत्न करणारा आहे धडपडणारा आहे. अरे पण तुला हे माहित्ये का?(माहिती तर असेलच नक्की) की तो केवळ एक खेळाचा बाजार आहे? तिथे तुझ्यासारख्या ज्येष्ठ खेळाडूच्या मताला पूर्ण किंमत नसते. तिथे अर्धअधिक राज्य हे आंतरजालावरच्य मूर्खांच्या मतांचं असतं आणि पर्यायाने जालीय आर्थिक राजकारणाचं असतं.. या मूववर मतदान करणार्‍या लोकांची अक्कल ती किती आणि असे मतदान वगैरे करून बुद्धिबळ खेळ होत नसतो हे कोणीतरी सांगा रे बाबा यांना ...... पोल्गर कास्पारोव वगैरे मंडळींनी या असल्या दिखाऊ तमाशात भाग घ्यावा हे पाहून वाईट वाटलं... का ही अशी अधोगती आणि तीही अचानक? अरे हा खेळ म्हणजे गाणंबजावणं नाही की जिथे फक्त एक एसेमेस पाठवून मत देता येतं.. अत्यंत दुर्लभ अश्या बुद्धिबळ खेळाची स्पर्धा आहे ना ती? तू कसा काय असा जालीय बरबटलेल्या सिस्टिमचाच एक भाग झालास? अरे तेवढाच जर फावला वेळ तुझ्याकडे असेल तर स्वत:चा खेळ कर की.. खूप चांगला खेळतोस, अजूनही चांगला खेळशील.ब्बॉट्विनिक, फिशर्,कापाब्लान्का यांची नावं घेतली की चेस म्हणजे 'स्काय इज द लिमिट..' हे मी तुला सांगायला नको.या असल्या शोबाजीच्या वाममार्गाला कसाकाय लागलास रे तू? मी पुन्हा एकवार स्पष्ट करतो की कुठलीच स्पर्धा वाईट नसते. गुणी मंडळींकरता ते एक आव्हानच असतं, प्रगती साधण्याचा तो एक मार्ग असतो. पण त्या स्पर्धकांच्या खेळ्या ठरवण्याचा अधिकार फक्त आणि फक्त गुणवंत ज्ञानी जनजनांचा...जालीय मतदान पद्धतीचा नाही, कधीही नाही, त्रिवार नाही..! असो, जे मनात आलं ते सांगितलं... तुझ्या खेळाचा नेहमीच चाहता भडकमकर मास्तर

शहराजाद 11/09/2010 - 04:30
मास्तर, तुमच्याइतक्या कळकळीने नाही तरी ही स्पर्धा म्हणजे काहीशी ओढून ताणून नावीन्य आणण्याची युक्ती वाटली. काळ्याने जो मार खाल्ला तो जर असल्या बहुमताने ठरणाऱ्या खेळ्यांऐवजी एकच ग्रॅंडमास्टर खेळला असता तर खाल्ला असता का, असा प्रश्न पडला. टॅक्टिकल प्ले होणं ठीक आहे, पण स्ट्रॅटेजिक प्ले अशा सिस्टीममधून कसा येणार? चतुरंग त्याचं समर्पक उत्तर देतील अशी आशा आहे. मात्र मास्तर, तुमच्या सहीतली चेष्टा इथे विसंगत वाटली... :)

चतुरंग 10/09/2010 - 19:21
संपादित करुन निखिलकडे सोपवले आहे. प्रसिद्ध करण्यापूर्वी पीडीएफ करता येते का ते तपासून जरा नीटनेटके करुन देतो आहे तो. लवकरच प्रकाशित होईल.

चतुरंग 10/09/2010 - 19:24
पानावरती सगळ्यात उजवीकडे वरच्याबाजूला Join the game म्हणून टॅब आहे तिथे क्लिकवून तुम्ही खेळात भाग घेऊ शकता. तुम्हाला chess.com वरती अकाऊंट काढण्याची विनंती होईल किंवा तुम्ही फेसबुक अकाऊंट वरुनही जॉइन करु शकता.

चतुरंग 11/09/2010 - 06:03
ते दुर्दैवाने खरे ठरले असे म्हणायची वेळ यावी इतका वाईट झाला आजचा सामना. ---------------------------- ह्या सगळ्या प्रकाराबद्दल सविस्तरच लिहायला हवे. प्रथमतः मला ज्यावेळी हे समजले की असा सामना होणार आहे त्यावेळी सहाजिकच माझ्या मनात त्याची तुलना १९९९ मधे कास्पारोव विरुद्ध जग ह्या सामन्याशी झाली. तो सामना आणि हा सामना ह्यात फारच फरक आहेत हे मला सगळे नियम वाचल्यावर समजले परंतु तोपर्यंत मी हा लेख लिहिलेला होता. नियमातला सगळ्यात मोठा विनोद म्हणजे प्रत्येकाला खेळी करण्यासाठी १ मिनिट एवढाच वेळ देण्यात आला होता. आणि मॅग्नुस बरोबर खेळणार होते ते तीन ग्रँडमास्टर्स - ते खेळीचा पर्याय देणार आणि त्यापैकी एक खेळी इंटरनेटवरुन लोकांनी निवडायची असा सारा मामला होता - म्हणजे मुळात मॅग्नुस विरुद्ध ग्रँमा असाच सामना होता हे जग बीग ही सगळी सेल्समन पिच होती! ;) हे सगळे करायला १ मिनिटच देणे हे त्याहून हास्यास्पद होते!! कास्पारोव विरुद्धचा सामना हा एका खेळीला २४ तास अशा प्रकारे खेळवला गेला आणि त्यात अक्षरशः हजारो लोकांनी भाग घेऊन खेळ्यांवर विचारविनिमय करुन मग खेळ केला होता. हा डाव तब्बल ४ महिने सुरु होता! त्यामुळे सहाजिकच मॅग्नुसचे पारडे जड होते. तो एकटाच खेळणार आणि तीन ग्रँमा पैकी एकाची खेळी कितीही उत्कृष्ठ असली तरी बहुमताच्या जोरावर दुसरीच कुठलीतरी खेळी नक्की होऊन खेळली जाऊ शकेल (आणि ती शक्यता जास्त कारण नेटावरुन खेळणारे काही झाले तरी ग्रँमा दर्जाचे खेळायची संभावना ती किती?) अशा प्रकारे डाव सुरु झाला आणि साधारण १० खेळीपासूनच लोकांनी दिवे लावायला सुरुवात केली तेव्हाच कास्पारोव म्हणाला की एकूण सगळा प्रकार बघता हा डाव गेल्यातच जमा आहे! अवघ्या दोन अडीच तासात आणि ४४ खेळ्यात डाव संपला. हा डाव बघितला तर अजिबात विश्लेषण वगैरे करायच्या पातळीचा डावच नाहीये! ------------------------------------ मग ह्या सगळ्या फियास्कोचे कारण काय असावे? ह्या सगळ्या प्रकारामागे मला वेगळेच राजकारण दिसते आहे. ग्रँडस्लॅम मास्टर्सची पहिली फेरी ३ ते ८ सप्टेंबर अशी शांघायला झाली. त्यातून अ‍ॅलेक्सी शिरोव आणि व्लादिमीर क्रामनिक हे दोघे पुढच्या फेरीत गेले. ९ ते १५ ऑक्टोबर अशी बिलबाओ (स्पेन) मधे दुसरी फेरी होणार आहे. तिथे आनंद, मॅग्नुस कार्लसन, क्रामनिक आणि शिरोव खेळतील. पुढे जानेवरीत कोरेस स्पर्धा आहे (म्हणजे ह्यावेळेपासून टाटा स्टील नावाने ती ओळखली जाईल कारण कोरेस त्यांनी विकत घेतलीये.) ही सगळी तयारी २०१२ च्या विश्वविजेतेपदाच्या पायर्‍या आहेत! आता ह्यामागचे राजकारण समजू शकते. कार्लसनचा सल्लागार म्हणून कास्पारोव काम करतोय. तसेच कास्पारोवचे फिडेशी संबंध आता ताणलेले नसले तरी फारसे मित्रत्वाचेही नाहीत. फिडेच्या कार्यकारिणीवर कोणीही ग्रँडमास्टर्स नसून खेळातले फारसे न समजणारे इतरच लोक आहेत अशी त्याची कित्येक वर्षांपासूनची तक्रार आहे (त्यात तथ्यही आहे म्हणा). कास्पारोवचा डोळा फिडे अध्यक्षपदावर आहे. आजची जी इवेंट न्यूयॉर्कमधे झाली त्यातून दोन गोष्टी कास्पारोवला साधायच्या आहेत असे दिसते - एकतर त्याचा चेला कार्लसनला प्रोजेक्ट करणे आणि त्याल जिंकवून त्याचा दबदबा वाढवणे जेणेकरुन आनंदवर त्याचा अप्रत्यक्ष दबाव येईल आणि दुसरे म्हणजे आपली प्रसिद्धी वाढवून फिडेच्या अध्यक्षपदाकडे आपला घोडा दामटवणे! अन्यथा आजच्या इवेंट (होय मी ह्याला इवेंटच म्हणेन) मधे इतका सहभाग घेण्याचे कास्पारोवला कारण दिसत नाही. ही स्पर्धा नव्हतीच हे मार्केटिंग होते. गाण्याच्या स्पर्धांचे किंवा नाचाच्या स्पर्धांचे जे पेव फुटले आहे तसे ह्या बुद्धीबळाचेही होऊ लागले आहे की काय ह्या चिंतेने मला मात्र बेचैनी आली आहे! -------------------------------- एकूणच झटपट पब्लिसिटी आणि ताबडतोब किर्ती ह्याची लागलेली खोड जर वाढत गेली तर खरे तारे न चमकता क्षणभर तळपून लगेच विझणार्‍या उल्कांचे प्रमाण वाढत जाणार की काय असे वाटू लागते. (विचारात पडलेला)चतुरंग

संजय अभ्यंकर 11/09/2010 - 20:01
"खरे तारे न चमकता क्षणभर तळपून लगेच विझणार्‍या उल्कांचे प्रमाण वाढत जाणार की काय असे वाटू लागते." +१ भीती रास्त आहे/
लेखनविषय:
समाज
क्रीडा
लेखनप्रकार
बातमी
माध्यमवेध
माहिती
आस्वाद
आज न्यूयॉर्कमधे बुद्धीबळाचा एक डाव सुरु होतोय. अजून बरोब्बर साडेतीन तासांनी अमेरिकन वेळेनुसार दुपारी १२ वाजता. वयाच्या तेराव्या वर्षी ग्रँडमास्टर झालेला आणि आता बिल्बाओ इंटरनॅशनल मधे विश्वनाथन आनंदचा आव्हानवीर ठरवण्याच्या स्पर्धेतला खेळाडू नॉर्वेचा मॅग्नुस कार्लसन विरुद्ध सगळे जग! मॅग्नुस फक्त १९ वर्षांचा आहे आणि आज जगातला अव्वल दर्जाचा खेळाडू समजला जातो. फिडेच्या यादीत तो आत्ता पहिल्या क्रमांकावर आहे! न्यूयॉर्कमधल्या कूपर स्क्वेअर हॉटेलमधल्या पेंटहाऊस मधे हा सामना रंगेल.

सचिनला LG People's Choice Award मिळावे म्हणून.....

सुधीर काळे ·

बहुगुणी 25/08/2010 - 17:51
..करायचं होतंच, पण दुवा माहित नव्हता, तो दिल्याबद्दल धन्यवाद, सुधीरसाहेब! Now your "one good deed a day" is done too:-) अवांतरः ICC ला स्वत:चं संस्थळ नाही का? मला वाटलं icc.org वगैरे असेल, पण ते सरळ yahoo.net वर आहेत!)

बहुगुणी 25/08/2010 - 17:51
..करायचं होतंच, पण दुवा माहित नव्हता, तो दिल्याबद्दल धन्यवाद, सुधीरसाहेब! Now your "one good deed a day" is done too:-) अवांतरः ICC ला स्वत:चं संस्थळ नाही का? मला वाटलं icc.org वगैरे असेल, पण ते सरळ yahoo.net वर आहेत!)
लेखनविषय:
क्रीडा
लेखनप्रकार
प्रकटन
माहिती
'मिपा'वरील सहसभासदांनो, आपल्या सर्वांच्या लाडक्या सचिनला LG People's Choice Award मिळावे म्हणून कृपया खालील दुव्यावर टिचकी मारून तो उघडा आणि सचिनच्या नावापर्यंत जाऊन तिथे खाली असलेल्या बॉक्समध्ये खूण करून व शेवटी आपली माहिती भरून आपले मत नोंदवा/पाठवा. त्यानंतर आपण दिलेल्या ई-मेलवर एक खात्री करण्यासाठी विचारणा होईल तिथे Activate वर टिचकी मारा. बस्स. इतकेच. http://icc-cricket.yahoo.net/events_and_awards/lg_icc_awards/people_choice_submit.php धन्यवाद, सचिनचा 'आद्य चमचा', सुधीर काळे

मैसूर

मृत्युन्जय ·

छोटा डॉन 20/08/2010 - 16:32
एक नंबर फोटो अहेत मालक. भाग-२ पटकन येऊद्यात ( नाहीतर तेवढ्या वेळात मी इथुन झटकन म्हैसुरला जाऊन येईन, त्यावर लेख टाकेन आनि तुमचा टीआरपी खाऊन टाकेन ) ... दुसर्‍या भागात थोडे लेखनही वाढवा फोटोबरोबर ... -छोटा डॉन

परिकथेतील राजकुमार 20/08/2010 - 16:51
आमच्या घराचे, वृंदावनाचे तसे आमच्या प्राणीराज्याचे फोटु टाकल्याबद्दल मनःपुर्वक धन्यवाद मॄत्युंजय सरकार. आज पुन्हा एकदा आम्ही आपल्या नजरेतुन आमच्या राज्याकडे बघितले. अतिशय सुरेख छायाचित्रे. कोण आहे रे तिकडे ? मृत्युंजयांना एक शाल आणि दोन श्रीफळे द्या. (श्रीफळे वाजवुन बघु नयेत) छिद्रान्वेषी शंका :- मैसूर का म्हैसूर ??

मृत्युन्जय 20/08/2010 - 17:03
(श्रीफळे वाजवुन बघु नये) चिंता नसावी. आम्ही पुणेकर असल्यामुळे ते काम आम्ही घेण्यापुर्वी करुच

मदनबाण 20/08/2010 - 16:39
पण मि पा वर इतकी उद्बोधक चर्चा चालु होती की उगा लोकांना डिस्टर्ब करावेसे वाटले नाही. वा... ,उत्तम , छान !!! ;) मैसूरची चित्ररुपी सहल घडवल्या बद्धल धन्स... :) जाता जाता :--- लेखन विषय आणि लेखन प्रकार फारच कमी निवडलेत तुम्ही... ;)

मीनल 20/08/2010 - 17:55
हत्तीचे पिल्लू, हाय करणार पोपट, मोर, डोसा मस्त. खरेतर सर्वच फोटो मस्त. मैसूर च्या ट्रीपची आठवण झाली.

मितान 20/08/2010 - 17:59
सुंदर फोटो ! चामुंडा टेकडीवरून मैसूर शहराचा एखादा फोटो काढला असेल तर तो पण द्या की..

३_१४ विक्षिप्त अदिती 20/08/2010 - 21:22
मस्तच फोटो रे! पुढचा भाग सोमवारी टाक रे, विकान्ताला बरेच मिपाकर नेटपासून आलिप्त असतात. आणि दुसर्‍या भागात लिही काहीतरी!! मैसूरचा राजवाडा जर राजवाडा असेल तर मात्र बकिंगहॅम पॅलेसला सर्व्हंट क्वार्टर म्हणावं लागेल.

बेसनलाडू 21/08/2010 - 04:53
या जागी जायचा योग अद्याप आलेला नाही. नाही म्हणायला बंगलोरहून कुठेतरी जाताना (की येताना) रात्रीच्या वेळी या दिव्यांच्या झगमगाटात न्हाऊन निघालेल्या या महालाचे दर्शन झाल्याचे पुसटसे स्मरते. (स्मरणशील)बेसनलाडू मोराची प्रकाशचित्रे तर निव्वळ अप्रतिम! (प्रेक्षक)बेसनलाडू

आमोद शिंदे 21/08/2010 - 04:56
ओहोहो..जबरदस्त फोटो. मैसुरची काय मस्त सफर करुन दिलीत. शेवटचा फोटो तर एक नंबर!! (त्या प्रभोची रेसिपी बघून मी आज लंघन करायचे ठरवले होते तुम्ही दिलेला हा फोटो बघून निर्णय बदलला. ;) )

अरुंधती 21/08/2010 - 22:36
प्राण्यांचे एकेक फोटो सह्ही आहेत.... पोपट, मोर, हत्ती, वाघोबा सगळेच छान टिपलेत. आणि शेवटचा मसाला डोसा भूक खवळवणारा! :-)

शिल्पा ब 23/08/2010 - 04:23
मस्त फोटो...मला आपला मोरच आवडला..पांढरा मोर कसातरीच दिसतो...हत्ती मात्र थोडे अशक्त वाटत होते..असो. पोपट छान...राजवाडा बराच प्रचंड दिसतोय (आम्ही अजून राजस्थान पहिले नाही) बाकी जे डोश्याचे तेच म्हैसूर नावाच्या गोड पदार्थाचेसुद्धा का?

छोटा डॉन 20/08/2010 - 16:32
एक नंबर फोटो अहेत मालक. भाग-२ पटकन येऊद्यात ( नाहीतर तेवढ्या वेळात मी इथुन झटकन म्हैसुरला जाऊन येईन, त्यावर लेख टाकेन आनि तुमचा टीआरपी खाऊन टाकेन ) ... दुसर्‍या भागात थोडे लेखनही वाढवा फोटोबरोबर ... -छोटा डॉन

परिकथेतील राजकुमार 20/08/2010 - 16:51
आमच्या घराचे, वृंदावनाचे तसे आमच्या प्राणीराज्याचे फोटु टाकल्याबद्दल मनःपुर्वक धन्यवाद मॄत्युंजय सरकार. आज पुन्हा एकदा आम्ही आपल्या नजरेतुन आमच्या राज्याकडे बघितले. अतिशय सुरेख छायाचित्रे. कोण आहे रे तिकडे ? मृत्युंजयांना एक शाल आणि दोन श्रीफळे द्या. (श्रीफळे वाजवुन बघु नयेत) छिद्रान्वेषी शंका :- मैसूर का म्हैसूर ??

मृत्युन्जय 20/08/2010 - 17:03
(श्रीफळे वाजवुन बघु नये) चिंता नसावी. आम्ही पुणेकर असल्यामुळे ते काम आम्ही घेण्यापुर्वी करुच

मदनबाण 20/08/2010 - 16:39
पण मि पा वर इतकी उद्बोधक चर्चा चालु होती की उगा लोकांना डिस्टर्ब करावेसे वाटले नाही. वा... ,उत्तम , छान !!! ;) मैसूरची चित्ररुपी सहल घडवल्या बद्धल धन्स... :) जाता जाता :--- लेखन विषय आणि लेखन प्रकार फारच कमी निवडलेत तुम्ही... ;)

मीनल 20/08/2010 - 17:55
हत्तीचे पिल्लू, हाय करणार पोपट, मोर, डोसा मस्त. खरेतर सर्वच फोटो मस्त. मैसूर च्या ट्रीपची आठवण झाली.

मितान 20/08/2010 - 17:59
सुंदर फोटो ! चामुंडा टेकडीवरून मैसूर शहराचा एखादा फोटो काढला असेल तर तो पण द्या की..

३_१४ विक्षिप्त अदिती 20/08/2010 - 21:22
मस्तच फोटो रे! पुढचा भाग सोमवारी टाक रे, विकान्ताला बरेच मिपाकर नेटपासून आलिप्त असतात. आणि दुसर्‍या भागात लिही काहीतरी!! मैसूरचा राजवाडा जर राजवाडा असेल तर मात्र बकिंगहॅम पॅलेसला सर्व्हंट क्वार्टर म्हणावं लागेल.

बेसनलाडू 21/08/2010 - 04:53
या जागी जायचा योग अद्याप आलेला नाही. नाही म्हणायला बंगलोरहून कुठेतरी जाताना (की येताना) रात्रीच्या वेळी या दिव्यांच्या झगमगाटात न्हाऊन निघालेल्या या महालाचे दर्शन झाल्याचे पुसटसे स्मरते. (स्मरणशील)बेसनलाडू मोराची प्रकाशचित्रे तर निव्वळ अप्रतिम! (प्रेक्षक)बेसनलाडू

आमोद शिंदे 21/08/2010 - 04:56
ओहोहो..जबरदस्त फोटो. मैसुरची काय मस्त सफर करुन दिलीत. शेवटचा फोटो तर एक नंबर!! (त्या प्रभोची रेसिपी बघून मी आज लंघन करायचे ठरवले होते तुम्ही दिलेला हा फोटो बघून निर्णय बदलला. ;) )

अरुंधती 21/08/2010 - 22:36
प्राण्यांचे एकेक फोटो सह्ही आहेत.... पोपट, मोर, हत्ती, वाघोबा सगळेच छान टिपलेत. आणि शेवटचा मसाला डोसा भूक खवळवणारा! :-)

शिल्पा ब 23/08/2010 - 04:23
मस्त फोटो...मला आपला मोरच आवडला..पांढरा मोर कसातरीच दिसतो...हत्ती मात्र थोडे अशक्त वाटत होते..असो. पोपट छान...राजवाडा बराच प्रचंड दिसतोय (आम्ही अजून राजस्थान पहिले नाही) बाकी जे डोश्याचे तेच म्हैसूर नावाच्या गोड पदार्थाचेसुद्धा का?
लेखनविषय:
प्रवास
भूगोल
देशांतर
राहती जागा
नोकरी
विज्ञान
क्रीडा
अर्थकारण
अर्थव्यवहार
गुंतवणूक
ज्योतिष
फलज्योतिष
सामुद्रिक
कृष्णमुर्ती
राशी
राजकारण
शिक्षण
मौजमजा
चित्रपट
छायाचित्रण
लेखनप्रकार
सद्भावना
शुभेच्छा
अभिनंदन
प्रतिक्रिया
आस्वाद
समीक्षा
माध्यमवेध
लेख
बातमी
अनुभव
मत
शिफारस
सल्ला
माहिती
संदर्भ
चौकशी
प्रश्नोत्तरे
मदत
वाद
प्रतिभा
भाषांतर
विरंगुळा
3
Subscribe to क्रीडा