मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

खरा तरुण !

अत्रुप्त आत्मा ·
लेखनविषय:
(सासवड - कस्तुरबा आश्रम येथील एका सांस्कृतिक कार्यक्रम प्रसंगी , एका ८५ वर्षाच्या आजोबांनी खणखणीत आवाजामध्ये गीतरामायणातलं एक गाणं सादर केलं . त्यावेळी माझ्या मनात त्यांच्या माझ्यातल्या तुलनेबद्दल जी भावना झाली, ती मी या कवितेतून मांडलेली आहे . ) ------------------------------ पंच्याऐंशीतला तरुण उभा माझ्या समोर ताजा ! पंचेचाळीशीतला बसलेला मी, अन् गुडघा दुखतो माझा ! त्या वेळचं हवा पाणि, अन् त्यांनी खाल्लेलं अन्न ताजं ! आणि प्रिझर्वेट पिझ्झा बर्गरवर फुगलेलं पोट माझं ! सांगा तुम्हीच आमच्या दोघातलं नक्की तरुण कोण ?

बेतुक्याचे चर्हाट.....

कर्नलतपस्वी ·
लेखनविषय:
काव्यरस
एक वर्षापुर्वी वळलेले चर्हाट...... https://misalpav.com/node/51141 आता पुढे. K-जरी चंचल,चपळ मासोळी लावली जाळी, तरी न लागे गळी खेळतसे जळी, धीवरा संगे खेळतसे रडीचा डाव धीवरा न देतसे भाव आता करू काय उपाव धिवर म्हणे.... धीवरे घातले साकडे वाचून आकडे, प्रार्थना केली मिटला संदेह,सुटला आदेश वाढले बळ, हलले दळ सत्वर पातले धीवर यमुना जळी खेळ रंगला यमुनातीरी "रापण", करण्या फेकली जाळी ओढला किनारी K-जरी,लीलया शक्ती अपरंपार, धीवरा माजी न लागे पार जैसा ठाव जळापरी बेतुक्या म्हणे, -बेतुक्या राॅक्स.

स्वतःचे खरे रूप .

अत्रुप्त आत्मा ·
स्वतःचे स्वरूप ,पाहू दे मज डोळा नाही मी भोळा , कळेल मज . जाऊ दे मला , माझीया आत्म्याकडे अन्य कुणीकडे , कळेल निजरूप??? पहीला मी खादाड , नंतरचा आसक्त त्यानंतर अजून काही (?), भ्रम हा गेला ! आसक्ती हे मूळ , त्यावरी अनंत बांडगूळ वेगवेगळे खूळ , पोशिले मी आवडीने . ऐश्या निरंतराची , आहे मज गाठी याशिवाय पाठी , नाही काही ! आत्मा म्हणे आता , पाहूनी मूळ रुप होऊ नको तद्रूप , पुन्हा एकदा . मूळ रुप खरे , जन्मांतरीचे बरे .

(मातीचे पाय - मोकलाया वर्जन)

गड्डा झब्बू ·
काव्यरस
प्रेर्ना - मातीचे पाय पयन स्प्र्शुन अले ते हत मलले होते लक्क उमग्ले तेवहा ते पय मतिचे होते मि केवल पहत होतो पयन्च्य खल्चि धुल ति ललतस लववि हे एकच मथि खुल मि इथ्वर पहुन अलो पौल्खुना विर्नर्या अधि कुन्वत, मगुन कप्ति विकत हस्नर्या अत पुन्ह चलवे पुधे, कि परत फिर्वे? सोस न-लयक पयन्चे पुसुन अव्घे तकवे? प्रेमल श्ब्दन्चि ओल मनत र्झिपत नहि व्हवे नत्मस्त्क पयहि दिसत नहि ते सरेच निगुन गेले जे पय दरवे सुच्ले मतिचे पत मत्कट मगे मज्यसह उर्ले टंकनीक चमनगोटा दाढिमिशि श्निवार ०८/०७/२०२३

आङळे वाङळें साहित्य संमेलन

माहितगार ·
आङळे वाङळें साहित्य संमेलन आङळे वाङळेंना म्हणाली मराठी साहित्य संमेलनाला नाही गेलात कसे ते? वाङळें आङळेंना म्हणाला तुमच्या आङळीकेचे साहित्याने अजीर्ण झाल्यावर इतर साहित्याला जागा आता उरलीच कुठे ?

दडपे पोहे.....

माम्लेदारचा पन्खा ·
लेखनविषय:
राहिलेल्या टोल्यांना मुलाखतीची फोडणी प्रसिद्धीसाठी आसुसलेले हावरे मन काही न चिंती आयुष्य हे चुलीवरल्या फोडणीतले दडपे पोहे राजकारणी या बाजारातून उमेदवारांची दाटी आणि म्हणे कुणि संपादक तो कुरकुरणाऱ्या खाटी रोज फसवावे रोज भुलवावे धरून आशा खोटी आले फिरूनी निलाजऱ्यापरि पुन्हा बनवण्यासाठी आयुष्य हे चुलीवरल्या फोडणीतले दडपे पोहे दुसऱ्या बंगल्याच्या वास्तुशांति चि स्वप्ने पाहताना मुख्यमंत्री व्हावे हळूच मागुन ध्यानी मनि नसताना नकळत मग चुना लावावे स्वतास मग जपताना अन मग डोळे उघडावे हे दिवास्वप्न पहाताना आयुष्य हे चुलीवरल्या फोडणीतले दडपे पोहे भूतकाळची तोडून नाती तमाशे केले ज्यांनी आता उभारती खोटे चि

(वळण)

माहितगार ·
(विडंबनच आहे, ह. घ्या. हे.वे.सा.न.ल.) . . . . महापुरुष आणि तीर्थस्थाने बाप आणि आई डोळ्या समोर आली नसतील तर नसू देत तसेही त्यांना तू मागच्याच कोणत्यातरी वळणावर नाकारले होतेस * देव नाकारले म्हणजे उघड दारचे तुणतुणे सुटतेच असे नाही तेव्हाच मग का सखीच्या आणाभाकांची आठवण येते? पण गुलमोहरावरची चिमणी पोपटासोबत उडून गेल्या नंतर शहरी दिव्व्याखाली ज्या टिटवीशी आणाभाका केल्यास तिच्या आवाजाने देह चिरुन गेला तरी आठवणीतल्या चिमणीच्या गावाकडे कंगाल भूकेला धावतोस? भूकेला आवर जरासा! चिमणी पोपटा सोबत मागेच उडून गेली परतण्याची शक्यता नाहीए ती माहित असताना देखिल?

आजि मराठीचा दिनु!

Sumant Juvekar ·
लेखनविषय:
काव्यरस
आज मराठीचा दिन ठोकू घोषणा भर्पूर ! करू फॉरवर्डं मेसेज घेऊ बडवून ऊर !! माये मराठी पहा गं प्रेमा आला महापूर ! सोनियाचा दिनू आता नाही राहिला गं दूर !! पोरे पाठवू आमची इंग्रजि माध्यमामध्ये! शिल्लक जागा राहतील मराठीच्या शाळांमध्ये !! याला म्हणतात त्याग खळबळ मनी माजे! मराठी बांधवांसाठी इत्के केलेची पाहिजे!! मेसेजेस इंग्रजीत इंग्रजीत बोर्ड सारे! वाचवण्या मराठीला काहीतरी करूया रे !! शिकू इंग्रजीमधून इंग्रजीमधून बोलू! वाट इंग्रजीची धरू वाट मराठीची लावू !! मराठीला वाचवा हो अशा बोंबा तरी मारू!! मराठीच्या दिनी तरी गोष्टी मराठीत करू ! गड यायला हवाय सिंह नकोय जायला ! जन्मा यावा तानाजी तो पण- दुसऱ

डबा

Rohini Mansukh ·
लेखनविषय:
काव्यरस
आज पहाटे लवकर उठले डब्यासाठी खास जिन्नस ठरवले साजुक तुपात रव्यास भाजले शिऱ्यात काजू बेदाणे घातले मऊसूत पराठे भाजले चमचमीत भरले वांगे केले आमटी आणि भातही भरले चवीला चटणी, कोशिंबीर दिले आणि मनोमन स्वप्न रचले वाटे आज तरी त्याने म्हणावे "वा काय बेत होता, आजचा डबा छानच होता." ही झाली तिची बाजू आता जरा त्याच्याकडे पाहू त्याच्या खास मित्राने बढती मिळाल्याचे सांगितले बास ते एक कारणच झाले त्याच्याकडून पार्टी मागायचे दुपारचे जेवण बाहेर घ्यावे मस्तपैकी चिकन हाणावे पण या डब्याचे काय करावे? हां!

वास्तव

Rohini Mansukh ·
लेखनविषय:
काव्यरस
प्रियकरं प्रेयसींना शिळेने साद घालत आहेत पण गॅसवरील कुकरच्या शिट्ट्याच शेवटी खऱ्या आहेत ते म्हणतात हृदयरुपी हिरे अमूल्य आहेत पण बाजारात बटाटे ४० रुपये किलो आहेत त्यांच्या ओठांवर कविता अन् मनांत गाणी आहेत पण घराघरांतून महागाईची रडगाणी आहेत त्यांच्यासाठी ललनांचे चेहरे नभीचे चंद्र आहेत पण तव्यावरील भाकऱ्याच सर्वांची पोटं भरीत आहेत तिच्या तनाच्या अत्तराचे त्याच्या मनात सुवास आहेत पण उतू जाणाऱ्या दुधांचे वास हेच वास्तवात आहेत - सौ. रोहिणी विक्रम मनसुख