मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

मिपा रांगोळी स्पर्धा २०१३

संपादक मंडळ ·

मदनबाण Sun, 11/03/2013 - 00:55
स्पर्धेत भाग घेण्यासाठी आपण किंवा आपल्या नजिकच्या नातेवाईकांनी काढलेल्या रांगोळीचे छायाचित्र मिपावर या धाग्याच्या प्रतिक्रियांमधे चिकटवावे. कलाकाराचे नाव द्यावे. स्पर्धेतील रांगोळ्या या शेजार्‍यांनी काढलेल्या नकोत हा धागा आत्ता पाहिला ! पण या अटींमुळे तसेही मला या स्पर्धेत भाग घेता आले नसते.

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Sun, 11/03/2013 - 13:50
ही म्हणतेय, रांगोळी कोणती काढू ? जरा लिंका द्या राव रांगोळीच्या. पाचबोटाची बिटाची चालेल. आता सुरु झाली म्हणजे सायंकाळपर्यंत होईल आमचीही रांगोळी. :) -दिलीप बिरुटे (रांगोळीची आवड असलेला)

पैसा Sun, 11/03/2013 - 18:38
कोणताही प्रकार चालेल की! पारंपारिक, फुलांची, पाण्यावरची, गालिचा, संस्कार भारती काही चालेल की!

पाषाणभेद Sun, 11/03/2013 - 21:29
नाही म्हणजे "प्रिण्ट आउट जमिनीवर चीकटवतो. हातानेच काढतो" वैगेरेपण आहे म्हणून विचारले हो. बाकी काही नाही. मजेत.

पैसा Mon, 11/04/2013 - 09:17
परीक्षक मिपाकर असल्याने याचे उत्तर पण त्यानी द्यावे. एक सामान्य सदस्य म्हणून माझे मत असे की रांगोळी डिझाईन डिजिटल असायला हरकत नै पण त्यात रांगोळीचे रंग/धान्य्/फुले असे काहीतरी भरून मगच ती खरी रांगोळी होईल. नाहीतर साधे चित्र्/स्टिकर राहील.

अभ्या.. Mon, 11/04/2013 - 15:05
एक अतिसामान्य सदस्य या नात्याने माझ्यापण शंका आहेत हो. ;) नुसती रांगोळी (दगडाची पूड, पांढरी वा रंगीत) हे माध्यम म्हणून धरले तर धान्य, फुले हे कशाला? मग कागदाचे तुकडे पण वापरता येईल किंवा अजून काही पण. नुसते पारंपारिक आकार वा परंपरा म्हणले तर मग रांगोळी प्रदर्शनातले ९९ टक्के प्रवेशिका बाद होतील. जमीनीवर पसरलेले डिझाइन म्हणले तर गालिचा सुध्दा चालेल. सुताची रांगोळी म्हणून. मग आम्ही कम्प्युटर अ‍ॅप्लिकेशन मध्ये काढून तिचा प्रींटाऊट जमिनीवर ठेवला तर काय बिघडले? कला बघणार का तंत्र की परंपरा की केवळ चान चान इमेज चढवलीय इथे ते पाहणार?

पैसा Mon, 11/04/2013 - 15:22
रंगांऐवजी धान्य, फुलं हे पूर्वीपासून वापरतात. खरे तर बटन्स, टिकल्या अशा बारीक वस्तू पण वापरतात. पण बेसिक हे की आऊटलाईन शिरगोळ्याच्या रांगोळीची आणि त्यात भरलेले माध्यम. जमिनीवर पसरलेले डिझाईन म्हणून कास्मिरी गालिचा चालणार नाही. पण जमिनीवर रांगोळीने डिझाईन काढून सुताचे धागे त्यात भरले तरी ती रांगोळी ठरेल.

पाषाणभेद Tue, 11/05/2013 - 05:46
हस्तकला व यंत्रधिष्ठीत कला हा कला सादरीकरणाच्या दोन प्रचलित पद्धती मानल्या गेलेल्या आहेत. गायन (मौखिक कला सादरीकरण) कलेत साथसंगत करणारा आपले वाद्यवादन कोठे थांबवायचे हे गायक कलाकाराच्या इशार्‍यावर समजू शकतो. तसा तुमचा आवाजाची साथ देणारा कॉम्पुटर किंवा इलेक्टृऑनीक वाद्य (थोडक्यात कुणा ऑपरेटरवीना वाजणारे वाद्य) थांबू शकणार नाही. रांगोळी रेखाटणे हे पुर्णपणे त्या त्या व्यक्तीच्या शारिरीक, मानसिक क्रियेद्वारे घडणारी प्रक्रिया असते. कुणी म्हणेल की हेच आम्ही कॉम्पुटरवरही शारिरीक, मानसिक क्रियेद्वारेच करतो. पण यात यंत्र हे सादरीकरणाचे एक माध्यम आहे. त्या यंत्राशिवाय तुम्ही हवेत रंगांचे, चिमटीतील रांगोळीचे प्रोग्राम फेकू शकत नाही किंवा हवेत फोटोशॉप उघडू शकत नाही किंवा कागदावर छपाई करू शकत नाही. बस बाकी काही नाही. मजेत.

मृत्युन्जय Sun, 11/03/2013 - 21:26
कुणी किती रांगोळ्या स्पर्धेसाठी पाठवाव्यात याचा काही नियम दिसत नाही आहे. त्यामुळे खालील धाग्यावरच्या आईच्या सगळ्याच रांगोळ्या स्पर्धेसाठी पाठवाव्यात असा विचार होता. ;) http://misalpav.com/node/14927 पण मग विचार बदलुन या दिवाळीसाठी मातोश्रींनी काढलेल्या एका रांगोळीचे ३ फोटो आणि अर्धांगाने काढलेल्या एका रांगोळीचे फोटो डकवतो आहे :) आईने काढलेली रांगोळी laxmi1 Laxmi 2 Laxmi 3 अर्धांगाने काढलेली रांगोळी diwali

माशा Sun, 11/03/2013 - 23:39
मदत पान बघितले.त्यात जी सुचना लिहिली आहे - >> मिपावर येऊन प्रतिसादाच्या Insert/ edit Image या बटणावर क्लिकुन तेथे URL चा पत्ता पेस्टवावा. हवी असलेली साईझ द्यावी. >> Insert/ edit Image कुठेच दिसत नाहीये.कृपया मदत करा.

पैसा Sun, 11/03/2013 - 23:52
प्रतिसाद द्या विषयः Comment * यानंतर एका ओळीत छोटे छोटे १४ चौकोन आहेत, त्यात ९ वा चौकोन आहे, त्यावर क्लिक केले की Insert picture ची छोटी विंडो दिसेल.

माशा Mon, 11/04/2013 - 00:44
आजच लक्ष्मीसमोर ही रांगोळी काढली आहे.स्पर्धेसाठी पहिल्यांदाच रांगोळी पाठवत आहे.पुर्वी शाळा कॉलेजात असताना खूप रांगोळ्या काढल्या.दुर्दैवाने त्याचे फोटोच काढले गेले नाहीत.१५,२० वर्षांच्या गॅपने मोठी रांगोळी काढत होते. त्यामुळे मनात धाकधुक होती. मिपाकारांना कशी वाटते याची उत्सुकता आहे. आज या स्पर्धेच्या निमित्ताने जुन्या आठवणी जाग्या झाल्या. मिपा ला धन्यवाद. Madhavi's

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Mon, 11/04/2013 - 09:13
सांगून पाहतो. मला वाटतं ही रांगोळी आज काही पुसल्या जाणार नाही. येता जाता मलाच कै तरी आयड्या करावी लागेल. :) -दिलीप बिरुटॅ

माझीही शॅम्पेन Tue, 11/05/2013 - 14:56
आय माय सॉरी पण लाकडी जमिनीवर रांगोळी म्हणजे केळीच्या पानावरून पाटावर साग्रसंगित पंगतीत पीझझा आणि हक्का न्यूडल खाण्यात येत आहे अस दृष्य डोळ्या समोर तरळूंन मॉनिटर हळवा झाला !!! :) कृ ह घ्या !!

सानिकास्वप्निल Tue, 11/05/2013 - 20:49
तुमचा मॉनिटर जरा जास्तंच हळवा आहे... जमिनीवर रांगोळी काढली हे महत्वाचे (मग ती लाकडी, दगडी किंवा ग्रेनाईट फ्लोरींग असो). इथे परदेशात बिल्डिंगच्या कॉरीडोअरमध्ये गालिचा असतो गेरु सारवून रांगोळी काढता येत नाही त्यामुळे घरातचं जमेल तशी रांगोळी काढावी लागते. असो तुम्ही पण कृ ह घ्या !!!!

केदार-मिसळपाव Tue, 11/05/2013 - 21:45
हा हा हा, आता काय त्या लाकडी जमिनी शेणाने सारवुन त्यावर रांगोळी काढावी कि काय ह्या माउल्यांनी?

माझीही शॅम्पेन Tue, 11/05/2013 - 23:41
हा हा हा ... तस नाही , आम्हाला डोक्यनुसार आम्ही एक उपाय केला होता आसमदिकाण्नी एक 1M X 1M चा लाकडाचा प्लाइ गेरु सारख्या रंगात रंगवीला होता , माझी आई घरात (हिटर गरम हवे मध्ये) बसून रांगोळी काढत असे , मग ती आम्ही बाहेर थंडीत ठेवायचो ... :) आणि तोच फन्डा आता भारतात वापरतो फक्त बदल म्हणून आई A/Cत रांगोळी काढते :) असो तुमच्या पा-कृ प्रमाणेच रांगोळ्या छानच आहेत

किलमाऊस्की Tue, 11/05/2013 - 02:41
मला खूप आवडतं रांगोळी काढायला. भारताबाहेर असल्याने यावर्षी कार्ड्बोर्ड्वर साधी 'कोलम' काढलीय. :-( या रांगोळ्या नियमात बसत नसल्याने स्पर्धेसाठी नाहीत. --------------------------------------------------------------------------------------------- हि यावर्षी कार्डबोर्ड्वर काढलेली 'कोलम' https://lh5.googleusercontent.com/-w3w9OyYWCGk/UngLeQRW0uI/AAAAAAAABpk/GJN0pX2K-bA/w611-h505-no/IMG_20131103_180800.jpg या दोन वर्षापूर्वी काढलेल्या : https://lh4.googleusercontent.com/QTNYN8SEPTL56u8Dpb0L49lDIATYFRx6z3ncBCUMWM0=w518-h505-no https://lh4.googleusercontent.com/-d7sW0_3ijLs/UngLYkaqV8I/AAAAAAAABpE/3dl55PLjau4/w960-h500-no/rang2.jpg

किलमाऊस्की गुरुवार, 11/07/2013 - 03:02
कार्डबोर्ड्वरच्या 'कोलम' बद्दल जमल्यास विस्तृतपणे सांगा..
विशेष काही नाही केलंय. घरात कार्पेट आणि पॅतियोमधे रांगोळी काढायची तर बाहेर धो-धो पाऊस आणि सोसाट्याचा वारा. त्यातून आमच्या भागात फारसे भारतीय नसल्याने रांगोळी सहज उपलब्ध नाही. यावर उपाय म्हणून मातीच्या रंगाचा कार्ड्बोर्ड पेपर आणला. साधा क्राफ्ट पेपरही चालेल. आणि त्यावर दक्षिण भारतीय 'कोलम' प्रकारतली रांगोळी काढतात तशी पांढर्‍या क्राफ्ट पेनने साधीशीच रांगोळी काढली. आम्ही रोज संध्याकाळी कार्ड्बोर्ड बाहेर ठेवतो. आणि त्यावर पणत्या. :-) अधिक माहीतीसाठी ही लिंक बघा. अवांतर - जाता जाता हा घरी बनवलेला कंदील : https://lh3.googleusercontent.com/-85mNYeWvnto/Unq1H2HDl3I/AAAAAAAABp8/kY3zt6WxblU/w379-h505-no/IMG_20131102_205924.jpg

जेनी... Fri, 11/08/2013 - 23:46
क्या ब्बात है केदार काका ! सुप्पर्लाइक रांगोळी रंग भरणार्याचे नाव कळेल का ?? अगदीच सुरेख भर्लेत रंग चिमटीतुन बोटांच्या सुटत असते रांगोळी रंगबिरंगि रंगांनी सजत असते रांगोळी !!! अंगणातल्या दिव्याभोवती फिरत असते रांगोळी मनातल्या उत्साहाला फुलवत असते रांगोळी !!!

Mrunalini Wed, 11/06/2013 - 16:20
वा काय मस्त रांगोळ्या काढल्या आहेत सगळ्यांनी... माझ्याकडे इथे रांगोळी आणि रंग काहिच नाही... पण अत्ताच वरती वाचले.. मिठ वापरुन काढलेली रांगोळी... आयडियाची भन्नाट कल्पना आवडली. :)

मदनबाण Sun, 11/03/2013 - 00:55
स्पर्धेत भाग घेण्यासाठी आपण किंवा आपल्या नजिकच्या नातेवाईकांनी काढलेल्या रांगोळीचे छायाचित्र मिपावर या धाग्याच्या प्रतिक्रियांमधे चिकटवावे. कलाकाराचे नाव द्यावे. स्पर्धेतील रांगोळ्या या शेजार्‍यांनी काढलेल्या नकोत हा धागा आत्ता पाहिला ! पण या अटींमुळे तसेही मला या स्पर्धेत भाग घेता आले नसते.

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Sun, 11/03/2013 - 13:50
ही म्हणतेय, रांगोळी कोणती काढू ? जरा लिंका द्या राव रांगोळीच्या. पाचबोटाची बिटाची चालेल. आता सुरु झाली म्हणजे सायंकाळपर्यंत होईल आमचीही रांगोळी. :) -दिलीप बिरुटे (रांगोळीची आवड असलेला)

पैसा Sun, 11/03/2013 - 18:38
कोणताही प्रकार चालेल की! पारंपारिक, फुलांची, पाण्यावरची, गालिचा, संस्कार भारती काही चालेल की!

पाषाणभेद Sun, 11/03/2013 - 21:29
नाही म्हणजे "प्रिण्ट आउट जमिनीवर चीकटवतो. हातानेच काढतो" वैगेरेपण आहे म्हणून विचारले हो. बाकी काही नाही. मजेत.

पैसा Mon, 11/04/2013 - 09:17
परीक्षक मिपाकर असल्याने याचे उत्तर पण त्यानी द्यावे. एक सामान्य सदस्य म्हणून माझे मत असे की रांगोळी डिझाईन डिजिटल असायला हरकत नै पण त्यात रांगोळीचे रंग/धान्य्/फुले असे काहीतरी भरून मगच ती खरी रांगोळी होईल. नाहीतर साधे चित्र्/स्टिकर राहील.

अभ्या.. Mon, 11/04/2013 - 15:05
एक अतिसामान्य सदस्य या नात्याने माझ्यापण शंका आहेत हो. ;) नुसती रांगोळी (दगडाची पूड, पांढरी वा रंगीत) हे माध्यम म्हणून धरले तर धान्य, फुले हे कशाला? मग कागदाचे तुकडे पण वापरता येईल किंवा अजून काही पण. नुसते पारंपारिक आकार वा परंपरा म्हणले तर मग रांगोळी प्रदर्शनातले ९९ टक्के प्रवेशिका बाद होतील. जमीनीवर पसरलेले डिझाइन म्हणले तर गालिचा सुध्दा चालेल. सुताची रांगोळी म्हणून. मग आम्ही कम्प्युटर अ‍ॅप्लिकेशन मध्ये काढून तिचा प्रींटाऊट जमिनीवर ठेवला तर काय बिघडले? कला बघणार का तंत्र की परंपरा की केवळ चान चान इमेज चढवलीय इथे ते पाहणार?

पैसा Mon, 11/04/2013 - 15:22
रंगांऐवजी धान्य, फुलं हे पूर्वीपासून वापरतात. खरे तर बटन्स, टिकल्या अशा बारीक वस्तू पण वापरतात. पण बेसिक हे की आऊटलाईन शिरगोळ्याच्या रांगोळीची आणि त्यात भरलेले माध्यम. जमिनीवर पसरलेले डिझाईन म्हणून कास्मिरी गालिचा चालणार नाही. पण जमिनीवर रांगोळीने डिझाईन काढून सुताचे धागे त्यात भरले तरी ती रांगोळी ठरेल.

पाषाणभेद Tue, 11/05/2013 - 05:46
हस्तकला व यंत्रधिष्ठीत कला हा कला सादरीकरणाच्या दोन प्रचलित पद्धती मानल्या गेलेल्या आहेत. गायन (मौखिक कला सादरीकरण) कलेत साथसंगत करणारा आपले वाद्यवादन कोठे थांबवायचे हे गायक कलाकाराच्या इशार्‍यावर समजू शकतो. तसा तुमचा आवाजाची साथ देणारा कॉम्पुटर किंवा इलेक्टृऑनीक वाद्य (थोडक्यात कुणा ऑपरेटरवीना वाजणारे वाद्य) थांबू शकणार नाही. रांगोळी रेखाटणे हे पुर्णपणे त्या त्या व्यक्तीच्या शारिरीक, मानसिक क्रियेद्वारे घडणारी प्रक्रिया असते. कुणी म्हणेल की हेच आम्ही कॉम्पुटरवरही शारिरीक, मानसिक क्रियेद्वारेच करतो. पण यात यंत्र हे सादरीकरणाचे एक माध्यम आहे. त्या यंत्राशिवाय तुम्ही हवेत रंगांचे, चिमटीतील रांगोळीचे प्रोग्राम फेकू शकत नाही किंवा हवेत फोटोशॉप उघडू शकत नाही किंवा कागदावर छपाई करू शकत नाही. बस बाकी काही नाही. मजेत.

मृत्युन्जय Sun, 11/03/2013 - 21:26
कुणी किती रांगोळ्या स्पर्धेसाठी पाठवाव्यात याचा काही नियम दिसत नाही आहे. त्यामुळे खालील धाग्यावरच्या आईच्या सगळ्याच रांगोळ्या स्पर्धेसाठी पाठवाव्यात असा विचार होता. ;) http://misalpav.com/node/14927 पण मग विचार बदलुन या दिवाळीसाठी मातोश्रींनी काढलेल्या एका रांगोळीचे ३ फोटो आणि अर्धांगाने काढलेल्या एका रांगोळीचे फोटो डकवतो आहे :) आईने काढलेली रांगोळी laxmi1 Laxmi 2 Laxmi 3 अर्धांगाने काढलेली रांगोळी diwali

माशा Sun, 11/03/2013 - 23:39
मदत पान बघितले.त्यात जी सुचना लिहिली आहे - >> मिपावर येऊन प्रतिसादाच्या Insert/ edit Image या बटणावर क्लिकुन तेथे URL चा पत्ता पेस्टवावा. हवी असलेली साईझ द्यावी. >> Insert/ edit Image कुठेच दिसत नाहीये.कृपया मदत करा.

पैसा Sun, 11/03/2013 - 23:52
प्रतिसाद द्या विषयः Comment * यानंतर एका ओळीत छोटे छोटे १४ चौकोन आहेत, त्यात ९ वा चौकोन आहे, त्यावर क्लिक केले की Insert picture ची छोटी विंडो दिसेल.

माशा Mon, 11/04/2013 - 00:44
आजच लक्ष्मीसमोर ही रांगोळी काढली आहे.स्पर्धेसाठी पहिल्यांदाच रांगोळी पाठवत आहे.पुर्वी शाळा कॉलेजात असताना खूप रांगोळ्या काढल्या.दुर्दैवाने त्याचे फोटोच काढले गेले नाहीत.१५,२० वर्षांच्या गॅपने मोठी रांगोळी काढत होते. त्यामुळे मनात धाकधुक होती. मिपाकारांना कशी वाटते याची उत्सुकता आहे. आज या स्पर्धेच्या निमित्ताने जुन्या आठवणी जाग्या झाल्या. मिपा ला धन्यवाद. Madhavi's

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Mon, 11/04/2013 - 09:13
सांगून पाहतो. मला वाटतं ही रांगोळी आज काही पुसल्या जाणार नाही. येता जाता मलाच कै तरी आयड्या करावी लागेल. :) -दिलीप बिरुटॅ

माझीही शॅम्पेन Tue, 11/05/2013 - 14:56
आय माय सॉरी पण लाकडी जमिनीवर रांगोळी म्हणजे केळीच्या पानावरून पाटावर साग्रसंगित पंगतीत पीझझा आणि हक्का न्यूडल खाण्यात येत आहे अस दृष्य डोळ्या समोर तरळूंन मॉनिटर हळवा झाला !!! :) कृ ह घ्या !!

सानिकास्वप्निल Tue, 11/05/2013 - 20:49
तुमचा मॉनिटर जरा जास्तंच हळवा आहे... जमिनीवर रांगोळी काढली हे महत्वाचे (मग ती लाकडी, दगडी किंवा ग्रेनाईट फ्लोरींग असो). इथे परदेशात बिल्डिंगच्या कॉरीडोअरमध्ये गालिचा असतो गेरु सारवून रांगोळी काढता येत नाही त्यामुळे घरातचं जमेल तशी रांगोळी काढावी लागते. असो तुम्ही पण कृ ह घ्या !!!!

केदार-मिसळपाव Tue, 11/05/2013 - 21:45
हा हा हा, आता काय त्या लाकडी जमिनी शेणाने सारवुन त्यावर रांगोळी काढावी कि काय ह्या माउल्यांनी?

माझीही शॅम्पेन Tue, 11/05/2013 - 23:41
हा हा हा ... तस नाही , आम्हाला डोक्यनुसार आम्ही एक उपाय केला होता आसमदिकाण्नी एक 1M X 1M चा लाकडाचा प्लाइ गेरु सारख्या रंगात रंगवीला होता , माझी आई घरात (हिटर गरम हवे मध्ये) बसून रांगोळी काढत असे , मग ती आम्ही बाहेर थंडीत ठेवायचो ... :) आणि तोच फन्डा आता भारतात वापरतो फक्त बदल म्हणून आई A/Cत रांगोळी काढते :) असो तुमच्या पा-कृ प्रमाणेच रांगोळ्या छानच आहेत

किलमाऊस्की Tue, 11/05/2013 - 02:41
मला खूप आवडतं रांगोळी काढायला. भारताबाहेर असल्याने यावर्षी कार्ड्बोर्ड्वर साधी 'कोलम' काढलीय. :-( या रांगोळ्या नियमात बसत नसल्याने स्पर्धेसाठी नाहीत. --------------------------------------------------------------------------------------------- हि यावर्षी कार्डबोर्ड्वर काढलेली 'कोलम' https://lh5.googleusercontent.com/-w3w9OyYWCGk/UngLeQRW0uI/AAAAAAAABpk/GJN0pX2K-bA/w611-h505-no/IMG_20131103_180800.jpg या दोन वर्षापूर्वी काढलेल्या : https://lh4.googleusercontent.com/QTNYN8SEPTL56u8Dpb0L49lDIATYFRx6z3ncBCUMWM0=w518-h505-no https://lh4.googleusercontent.com/-d7sW0_3ijLs/UngLYkaqV8I/AAAAAAAABpE/3dl55PLjau4/w960-h500-no/rang2.jpg

किलमाऊस्की गुरुवार, 11/07/2013 - 03:02
कार्डबोर्ड्वरच्या 'कोलम' बद्दल जमल्यास विस्तृतपणे सांगा..
विशेष काही नाही केलंय. घरात कार्पेट आणि पॅतियोमधे रांगोळी काढायची तर बाहेर धो-धो पाऊस आणि सोसाट्याचा वारा. त्यातून आमच्या भागात फारसे भारतीय नसल्याने रांगोळी सहज उपलब्ध नाही. यावर उपाय म्हणून मातीच्या रंगाचा कार्ड्बोर्ड पेपर आणला. साधा क्राफ्ट पेपरही चालेल. आणि त्यावर दक्षिण भारतीय 'कोलम' प्रकारतली रांगोळी काढतात तशी पांढर्‍या क्राफ्ट पेनने साधीशीच रांगोळी काढली. आम्ही रोज संध्याकाळी कार्ड्बोर्ड बाहेर ठेवतो. आणि त्यावर पणत्या. :-) अधिक माहीतीसाठी ही लिंक बघा. अवांतर - जाता जाता हा घरी बनवलेला कंदील : https://lh3.googleusercontent.com/-85mNYeWvnto/Unq1H2HDl3I/AAAAAAAABp8/kY3zt6WxblU/w379-h505-no/IMG_20131102_205924.jpg

जेनी... Fri, 11/08/2013 - 23:46
क्या ब्बात है केदार काका ! सुप्पर्लाइक रांगोळी रंग भरणार्याचे नाव कळेल का ?? अगदीच सुरेख भर्लेत रंग चिमटीतुन बोटांच्या सुटत असते रांगोळी रंगबिरंगि रंगांनी सजत असते रांगोळी !!! अंगणातल्या दिव्याभोवती फिरत असते रांगोळी मनातल्या उत्साहाला फुलवत असते रांगोळी !!!

Mrunalini Wed, 11/06/2013 - 16:20
वा काय मस्त रांगोळ्या काढल्या आहेत सगळ्यांनी... माझ्याकडे इथे रांगोळी आणि रंग काहिच नाही... पण अत्ताच वरती वाचले.. मिठ वापरुन काढलेली रांगोळी... आयडियाची भन्नाट कल्पना आवडली. :)
लेखनविषय:
हे ठिकाण
समाज
जीवनमान
राहणी
मौजमजा
छायाचित्रण
रेखाटन
स्थिरचित्र
लेखनप्रकार
सद्भावना
शुभेच्छा
अभिनंदन
आस्वाद
प्रतिभा
विरंगुळा
मंडळी, दिवाळी आणि रांगोळीचं अगदी जीवाभावाचं नातं आहे. लहानपणी रांगोळ्या काढण्यापासूनच सार्वजनिक चित्रकलेला सुरुवात होते. रोजच्या रोज तुळशीपाशी एखादं स्वस्तिक, दाराच्या उंबरठ्यावर गोपद्म, लक्ष्मीची पाऊले असे आईने काढताना आपण बघत आलोय तरी खरी गंमत दिवाळीला असते. त्यावेळी आपल्या चित्रकारीत खरेखुरे रंग भरता येतात. लहानपणी पोपट, मांजर, फुले काढण्यापासून सुरुवात होते. मोठे झाल्यावर ठिपक्यांची रांगोळी जमवण्यासाठी धडपड असते. समांतर ठिपके कोणत्याही फूटपट्टीशिवाय काढण्याचं कसब अंगी हवं, नाहीतर ठिपक्यांचे कागद ती सोय करतात. मग रांगोळीची रेघ नाजूक हवी, रंगसंगती उठावदार हवी असे सल्ले मिळतात.

माझी दिवाळी

संपादक मंडळ ·

रेवती Sat, 11/02/2013 - 00:19
मी फुलबाज्या आणि भुईनळा की झाड असे काहीतरी म्हणायचे ते मिस करतीये. बाकी ते आवाजी फटाके आवडायचे नाहीत. एक दोनदा माझ्या नव्या कपड्यांना पेटत्या उदबत्तीने भोके पडली होती. दिवाळीचा फराळ दिवाळीत खायला फारशी मजा येत नसे. दिवाळी संपल्यानंतर जी उरलेली सुट्टी असेल त्यात लायब्ररीतून आणलेले (बाल)साहित्य वाचताना करंज्या, चिरोटे खाणे, त्यातले सारण, पिठीसाखर सांडल्यावर ते सगळे साफसूफ करणे हे आठवत आहे. ;) चिवड्यावर दही घालून खाणे, चकलीबरोबर दही, लोणी. असे करीत असे. चार घरचा आलेला फराळ कसा संपवावा हा प्रश्न पडायचा. मग सकाळी दूध पिताना आई आम्हाला सक्तीने मूठ मूठ शंकरपाळे संपवायला भाग पाडायची. आत्याकडे दिवाळीनंतर मिसळ करून त्यात शेव चिवडे घालून ते संपवण्याचा चंग बांधला जायचा (तरी ते उरायचेच). आता बहुतेक उरलेला फराळ संपवण्याच्या युक्त्या असा धागा सुरु करावा लागेल.

पैसा Sat, 11/02/2013 - 01:27
मी भलत्याच विवंचनेत आहे. कामवाली पोरगी गावी जाणार, मग ती तेलातुपाची भांडी कोण घासणार म्हणून यावर्षी मी फराळ ४ दिवस आधीच तयार केला पण लहान किचनमधे लपवणे शक्य झाले नाही. आणि आताच डब्यांचा तळ दिसू लागला आहे. उद्या सकाळी आमच्यापुरता फराळ आहे पण आणखी कोणी आले तर पोहे देऊन भागवावे लागेल अशी लक्षणे आहेत!

रेवती Sat, 11/02/2013 - 04:48
हा हा हा. हो मीही तेच करणार आहे. आतापरेंत तीन चार जणींचे फोन येऊन गेलेत. त्यांच्याकडे दिवाळी म्हणजे फक्त लक्षुमी पूजन असते. मग महाराष्ट्रीय फराळाला कधी बोलावतेस म्हणून! आता काय सांगू? म्हटले नंतर बोलावते. सगळे मिळून पाच डबे त्यांचे माझ्याकडे आहेत. त्याच डब्यात घालून दिलास फराळ तरी चालेल म्हणतायत. म्हटलं नको, तुम्ही येऊन जा आणि डबे रिकामेच न्या आता!

निनाद मुक्काम पोस्ट जर्मनी Sat, 11/02/2013 - 03:38
दिवाळी म्हटले की आवाजाचे फटाके, नवीन कपडे , दिवाळी पहाट आमचा तरुणाई ने ओथंबलेला डोंबिवलीचा फडके रोड तेथे यथेच्च भटकून झाले की मित्रांकडे फराळ अनेक सांस्कृतिक कार्यक्रम , सुंगधी उटणे, मोती साबण दिवाळी अंक अश्या अनेक आठवणी मनात पिंगा घालतात , शाळा सोडून कॉलेजात गेलो तरी नियमितपणे आमचा १० अ चा बहुतेक सर्व वर्ग फड्केवर भेटायचा. आता अर्ध्याहून जास्त जगातील विविध खंडात विखुरले गेले आहोत तेव्हा एखादा वर्ग मित्र न चुकता आजही फड्केवर येतो चतुर भ्रमणध्वनीवर त्याच्याशी गप्पा मारतात मग फडकेवरील आखो देखा हाल पाहता येतो. अनिवासी असल्याने भारताशी ,आपल्या आप्त स्वकीय , मित्रांची , जाम आठवण येते , मग मी मिपावर येतो , आभसी जगतातील माझ्या मिपाकरांना भेटतो , मग जरा बरे वाटते.

अनन्न्या Sun, 11/03/2013 - 19:51
लहानपणी आम्ही जवळपासची सारी मुले दिवाळीच्या आदल्या रात्री पत्ते कुटत असू. खेडेगाव असल्याने आजूबाजूला भरपूर मोकळी जागा होती. आमच्या घराशेजारी एका काकांचे घर होते, ते भिक्षुकी करायचे. आणि त्यांना संक्रातीला मिळालेली सुगडे ते बाहेर झाडाखाली रचून ठेवायचे. रात्री आम्ही मुले ती सुगडे पळवून आणत असू. दोन वाजले की त्यात ठेवून त्यांच्याच घराबाहेर मोठे बॉम्ब वाजवत असू. त्यांचा मुलगाही यात सामिल असे. ते उठून बाहेर येऊन, कोण रे तो? असे विचारे पर्यंत आम्ही पत्ते पुन्हा सुरू करत असू. हे दरवर्षी करत असूनही त्यानी कधी सुगडांची जागा बदलली नाही, किंवा फटाके लावणारे शोधले नाहीत. रात्रभर हे सगळे उद्योग करून चार वाजता आपापल्या घरी जायचे. आंघोळी आटोपून, रांगोळ्या काढून, फराळ करायचा आणि जे गुडूप झोपायचे ते थेट दुपारच्या चहाला उठायचे. दिवाळीच्या दिवशी सकाळी नारळाच्या दुधात उटणे कालवले जायचे. नवीन कपडे दर दिवाळीला मिळायचे नाहीत, पण तांब्यात निखारे भरून त्याने असलेल्या त्यातल्या त्यात बय्रा ड्रेसला इस्त्री करून घालतानाही खूप मजा वाटे. फराळात जास्त पदार्थ नव्ह्ते. घरचे पोहे, करंजी, कडबोळी, रव्याचे लाडू आणि कणकेचे शंकरपाळे! दिवाळीच्या दिवशी गूळ पातळ करून त्यात ओले खोबरे घालून त्यात घरचे जाड पोहे भिजवून ते मिक्स करायचे. एक वाफ काढून हे गरमागरम पोहे केळीच्या पानावर साजूक तूप घालून खाणे म्हणजे अहाहा!!! फटाके मोजूनच असायचे. ते तुळशीच्या लग्नापर्यंत पुरवावे लागत. तुळशीच्या लग्नाला तुळशी वृंदावन चुना, हळद आणि पिंजरीच्या ठिपक्यांनी सजवायचे. सकाळी आई तिला पिवळे कापड गुडाळायची, हिरव्या बांगड्या घालायची. ऊस मामा म्हणून उभा करायचा. करा-दिवा मात्र आम्ही बहिणी घेऊन उभ्या रहात असू. बाबा एकटेच मुलाकडचे! लग्नानंतर सगळ्यांना फराळ दिला जायचा. मस्त होती ती दिवाळी!!

पैसा Sun, 11/03/2013 - 21:38
दिवाळीची सुटी ही निव्वळ पत्ते खेळण्यासाठीच असायची. त्यात तो गृहपाठ नावाचा छळ असायचा पण कोणाला फिकीर होती त्याची!

पाषाणभेद Sun, 11/03/2013 - 21:53
मला माझ्या लहाणपणाची दिवाळी अजूनही आठवते. मी हिंदू, माझी आई पारशी, वडील मुस्लीम, बहीण क्रिस्चन, भाऊ बंगाली, चुलत भावंड काश्मिरी- पंजाबी असल्याने लहाणपणाच्या दिवाळीसणात सर्व भारत आमच्या घरी जमला असे वाटत असे. मिठाई, फटाके यांची रेलचेल असायची. आताशा दिवाळीत मी घरी नसते. गेल्या दोन दिवाळींच्या वेळी मी सिंगापूर अन स्वित्सर्लंड येथे शाहिद अन रनबीर सोबत शुटींगमध्ये बिझी होते. येत्या दिवाळीत माझा 'Blind Game - ऐ सनम तुझपे मेरे दिल आ गया' हा चित्रपट रिलीज होतो आहे. माझ्यासाठी ते दिवाळी गिफ्टच आहे. सर्व प्रेक्षकांना दिवाळीच्या शुभेच्छा! - करूना कर्पूर (शब्दांकन - पाषाणभेद)

रेवती Sat, 11/02/2013 - 00:19
मी फुलबाज्या आणि भुईनळा की झाड असे काहीतरी म्हणायचे ते मिस करतीये. बाकी ते आवाजी फटाके आवडायचे नाहीत. एक दोनदा माझ्या नव्या कपड्यांना पेटत्या उदबत्तीने भोके पडली होती. दिवाळीचा फराळ दिवाळीत खायला फारशी मजा येत नसे. दिवाळी संपल्यानंतर जी उरलेली सुट्टी असेल त्यात लायब्ररीतून आणलेले (बाल)साहित्य वाचताना करंज्या, चिरोटे खाणे, त्यातले सारण, पिठीसाखर सांडल्यावर ते सगळे साफसूफ करणे हे आठवत आहे. ;) चिवड्यावर दही घालून खाणे, चकलीबरोबर दही, लोणी. असे करीत असे. चार घरचा आलेला फराळ कसा संपवावा हा प्रश्न पडायचा. मग सकाळी दूध पिताना आई आम्हाला सक्तीने मूठ मूठ शंकरपाळे संपवायला भाग पाडायची. आत्याकडे दिवाळीनंतर मिसळ करून त्यात शेव चिवडे घालून ते संपवण्याचा चंग बांधला जायचा (तरी ते उरायचेच). आता बहुतेक उरलेला फराळ संपवण्याच्या युक्त्या असा धागा सुरु करावा लागेल.

पैसा Sat, 11/02/2013 - 01:27
मी भलत्याच विवंचनेत आहे. कामवाली पोरगी गावी जाणार, मग ती तेलातुपाची भांडी कोण घासणार म्हणून यावर्षी मी फराळ ४ दिवस आधीच तयार केला पण लहान किचनमधे लपवणे शक्य झाले नाही. आणि आताच डब्यांचा तळ दिसू लागला आहे. उद्या सकाळी आमच्यापुरता फराळ आहे पण आणखी कोणी आले तर पोहे देऊन भागवावे लागेल अशी लक्षणे आहेत!

रेवती Sat, 11/02/2013 - 04:48
हा हा हा. हो मीही तेच करणार आहे. आतापरेंत तीन चार जणींचे फोन येऊन गेलेत. त्यांच्याकडे दिवाळी म्हणजे फक्त लक्षुमी पूजन असते. मग महाराष्ट्रीय फराळाला कधी बोलावतेस म्हणून! आता काय सांगू? म्हटले नंतर बोलावते. सगळे मिळून पाच डबे त्यांचे माझ्याकडे आहेत. त्याच डब्यात घालून दिलास फराळ तरी चालेल म्हणतायत. म्हटलं नको, तुम्ही येऊन जा आणि डबे रिकामेच न्या आता!

निनाद मुक्काम पोस्ट जर्मनी Sat, 11/02/2013 - 03:38
दिवाळी म्हटले की आवाजाचे फटाके, नवीन कपडे , दिवाळी पहाट आमचा तरुणाई ने ओथंबलेला डोंबिवलीचा फडके रोड तेथे यथेच्च भटकून झाले की मित्रांकडे फराळ अनेक सांस्कृतिक कार्यक्रम , सुंगधी उटणे, मोती साबण दिवाळी अंक अश्या अनेक आठवणी मनात पिंगा घालतात , शाळा सोडून कॉलेजात गेलो तरी नियमितपणे आमचा १० अ चा बहुतेक सर्व वर्ग फड्केवर भेटायचा. आता अर्ध्याहून जास्त जगातील विविध खंडात विखुरले गेले आहोत तेव्हा एखादा वर्ग मित्र न चुकता आजही फड्केवर येतो चतुर भ्रमणध्वनीवर त्याच्याशी गप्पा मारतात मग फडकेवरील आखो देखा हाल पाहता येतो. अनिवासी असल्याने भारताशी ,आपल्या आप्त स्वकीय , मित्रांची , जाम आठवण येते , मग मी मिपावर येतो , आभसी जगतातील माझ्या मिपाकरांना भेटतो , मग जरा बरे वाटते.

अनन्न्या Sun, 11/03/2013 - 19:51
लहानपणी आम्ही जवळपासची सारी मुले दिवाळीच्या आदल्या रात्री पत्ते कुटत असू. खेडेगाव असल्याने आजूबाजूला भरपूर मोकळी जागा होती. आमच्या घराशेजारी एका काकांचे घर होते, ते भिक्षुकी करायचे. आणि त्यांना संक्रातीला मिळालेली सुगडे ते बाहेर झाडाखाली रचून ठेवायचे. रात्री आम्ही मुले ती सुगडे पळवून आणत असू. दोन वाजले की त्यात ठेवून त्यांच्याच घराबाहेर मोठे बॉम्ब वाजवत असू. त्यांचा मुलगाही यात सामिल असे. ते उठून बाहेर येऊन, कोण रे तो? असे विचारे पर्यंत आम्ही पत्ते पुन्हा सुरू करत असू. हे दरवर्षी करत असूनही त्यानी कधी सुगडांची जागा बदलली नाही, किंवा फटाके लावणारे शोधले नाहीत. रात्रभर हे सगळे उद्योग करून चार वाजता आपापल्या घरी जायचे. आंघोळी आटोपून, रांगोळ्या काढून, फराळ करायचा आणि जे गुडूप झोपायचे ते थेट दुपारच्या चहाला उठायचे. दिवाळीच्या दिवशी सकाळी नारळाच्या दुधात उटणे कालवले जायचे. नवीन कपडे दर दिवाळीला मिळायचे नाहीत, पण तांब्यात निखारे भरून त्याने असलेल्या त्यातल्या त्यात बय्रा ड्रेसला इस्त्री करून घालतानाही खूप मजा वाटे. फराळात जास्त पदार्थ नव्ह्ते. घरचे पोहे, करंजी, कडबोळी, रव्याचे लाडू आणि कणकेचे शंकरपाळे! दिवाळीच्या दिवशी गूळ पातळ करून त्यात ओले खोबरे घालून त्यात घरचे जाड पोहे भिजवून ते मिक्स करायचे. एक वाफ काढून हे गरमागरम पोहे केळीच्या पानावर साजूक तूप घालून खाणे म्हणजे अहाहा!!! फटाके मोजूनच असायचे. ते तुळशीच्या लग्नापर्यंत पुरवावे लागत. तुळशीच्या लग्नाला तुळशी वृंदावन चुना, हळद आणि पिंजरीच्या ठिपक्यांनी सजवायचे. सकाळी आई तिला पिवळे कापड गुडाळायची, हिरव्या बांगड्या घालायची. ऊस मामा म्हणून उभा करायचा. करा-दिवा मात्र आम्ही बहिणी घेऊन उभ्या रहात असू. बाबा एकटेच मुलाकडचे! लग्नानंतर सगळ्यांना फराळ दिला जायचा. मस्त होती ती दिवाळी!!

पैसा Sun, 11/03/2013 - 21:38
दिवाळीची सुटी ही निव्वळ पत्ते खेळण्यासाठीच असायची. त्यात तो गृहपाठ नावाचा छळ असायचा पण कोणाला फिकीर होती त्याची!

पाषाणभेद Sun, 11/03/2013 - 21:53
मला माझ्या लहाणपणाची दिवाळी अजूनही आठवते. मी हिंदू, माझी आई पारशी, वडील मुस्लीम, बहीण क्रिस्चन, भाऊ बंगाली, चुलत भावंड काश्मिरी- पंजाबी असल्याने लहाणपणाच्या दिवाळीसणात सर्व भारत आमच्या घरी जमला असे वाटत असे. मिठाई, फटाके यांची रेलचेल असायची. आताशा दिवाळीत मी घरी नसते. गेल्या दोन दिवाळींच्या वेळी मी सिंगापूर अन स्वित्सर्लंड येथे शाहिद अन रनबीर सोबत शुटींगमध्ये बिझी होते. येत्या दिवाळीत माझा 'Blind Game - ऐ सनम तुझपे मेरे दिल आ गया' हा चित्रपट रिलीज होतो आहे. माझ्यासाठी ते दिवाळी गिफ्टच आहे. सर्व प्रेक्षकांना दिवाळीच्या शुभेच्छा! - करूना कर्पूर (शब्दांकन - पाषाणभेद)
लेखनविषय:
हे ठिकाण
संस्कृती
कला
पाकक्रिया
समाज
जीवनमान
राहणी
मौजमजा
छायाचित्रण
लेखनप्रकार
प्रकटन
विचार
प्रतिसाद
सद्भावना
शुभेच्छा
अभिनंदन
प्रतिक्रिया
आस्वाद
अनुभव
प्रतिभा
विरंगुळा
नमस्कार मिपाकरहो, दिपावली अभिष्टचिंतन! कोणताही सण आला की आपण तो साजरा करताना आई काय करत असे किंवा आज्जी कसे करत असे ते आठवून, त्यांना विचारून, पुस्तकात वाचून त्या पद्धती आचरणात आणायचा प्रयत्न करतो. काहीवेळा सगळे साग्रसंगीत करायला जमते तर कधी गोष्टी शास्त्रापुरत्या कराव्या लागतात. दिवाळी हा आपल्यकडील मोठा सण समजला जातो. चार दिवस आपापले वैशिष्ठ्य टिकवून असतात. वाईट वृत्तीचा नाश करण्यापासून ते लक्ष्मीच्या पुजेपर्यंत तर सासरच्या नातेवाईकांपासून माहेरच्या नातेवाईकांची भेट घडवत हा सण आठवणींच्या सुखाची उबदार शाल मनावर अलगदपणे सोडून पुढील वर्षाची वाट पहायला लावतो.

दिवाळी अंक २०१३

संपादक मंडळ ·

यशोधरा Sun, 10/06/2013 - 10:52
मिपाच्या ह्या दुस-या दिवाळी अंकासाठी खूप शुभेच्छा. दर्जेदार दिअं वाचायला मिळेल ह्याबद्दल शंका नाही :)

विजुभाऊ Wed, 10/09/2013 - 13:30
दिवाळी अंकाच्या मुखपृष्ठा साठी फोटो / चित्रे यासाठी एखादी स्पर्धा ठेवावी. तसेच त्या स्पर्धच्या निमित्ताने आलेले फोटो अंकात सहभागी करावेत् ही विनन्ती.

अभ्या.. Wed, 10/09/2013 - 14:47
दिवाळी अंकाच्या मुखपृष्ठा साठी फोटो / चित्रे यासाठी एखादी स्पर्धा ठेवावी.
सहमत. . पण आधी निकष सांगून. किंवा नंतर रसग्रहण तरी, नुसते एकतर्फी नको.

चाफा गुरुवार, 10/10/2013 - 02:27
सणाच्या दृष्टीने अप्रिय, किळसवाणे, मृत्यूशी संबंधित, थेट ट्रॅजेडीने भरलेले असे प्रकार कृपया न पाठवल्यास बरे.
भयकथा बाद का ?? *DONT_KNOW*

स्पंदना गुरुवार, 10/10/2013 - 03:38
भयकथा चालतील असे वाटतेय, कारण त्यात कुणाचा मृत्यु होत नाही पण मेलेली व्यक्ती पुन्हा जीवंत होते. :)

स्पंदना गुरुवार, 10/10/2013 - 03:43
खरतर हे सांगायचे गरज नव्हती कारण पुर्वप्रकाशित साहित्य दिवाळी अंकात पुन्हा प्रकाशित करण्यात काहीच अर्थ नाही. तरीही मुद्दा वर धाग्यात उल्लेखला नाही म्हणुन

दिवाळी अंकासाठी पाठवलेले साहित्य पुर्वप्रकाशित असु नये. निदान मिपावर या आधी प्रकाशित झालेले साहित्य पुन्हा प्रकाशित करता येणार नाही, कृपया संबंधितांनी याची नोंद घ्यावी.

स्पंदना गुरुवार, 10/10/2013 - 03:49
तो त्या कथेचा परिणाम असेल चाफाभाऊ! कथा उत्कंठा वाढवत नेत असेल, मनात भय उत्पन्न करुन वाचायला उद्युक्त करत असेल, तर तो प्रकार किळसवाणा ठरत नाही. ही एक फार पातळ अन नाजुक रेषा ठरु शकते ठरवण्यासाठी, पण बिभस्त नसेल, मन गुंगवुन ठेवणारी असेल तर चालु शकेल. मागच्यावेळी मीच लिहीलेली सवाष्ण शेवटी थोडी ट्रॅजीक होत गेली, पण कथेच्या अनुषंगाने जाणारा मृत्यु वेगळा. एकूण या वेळी सणासमारंभात मन उल्हसित असावा असा काहीसा सूर आहे, तरीही अपवाद असतातच. त्यामुळे चांगल्या दर्जाच्या लेखनाला कोणीही नाही म्हणु शकणार नाही.

गवि गुरुवार, 10/10/2013 - 07:31
कॅन्सरची कथा आणि अखेर मरण. शी शू वातनिस्सारण उलटी आदिंची वास्तवपूर्ण वर्णने किंवा त्यावर बेतलेले विनोद. इत्यादि शक्यतो टाळावे. मरणाचा उल्लेखही नको असे नव्हे.

बॅटमॅन गुरुवार, 10/10/2013 - 18:35
त्यातल्या "स्स" मुळे विसिष्ट फील येतो त्यामुळे ते वाचूनच निर्वाण पावल्या जाते.

बॅटमॅन Fri, 10/11/2013 - 12:15
त्यावरून आठवलं, लहानपणी कथा वाचायचो त्यात "अमुक शहरात/ठिकाणी तमुक तमुक वास करून असतो/असते" हे वाक्यही तसेच वाटायचे.

सौंदाळा Fri, 10/11/2013 - 16:02
म्हणजे आट्पाट नगरात उत्तानपाद राज वास करायचा. त्याला २ राण्या होत्या... वगैरे वगैरे असच ना ;)

दादा कोंडके Sat, 10/12/2013 - 11:43
आणि लाइफबॉयच्या मराठी जाहिरातीत देखिल, "लाइफबॉय हे जहां, तंदुरुस्ती है वहां" याचं भाषांतर, 'लाइफबॉय जेथे, आरोग्य वास करते तेथे' असं केलेलं असायचं. :)

आदूबाळ Sat, 10/12/2013 - 14:18
नाही नाही लाईफबॉय ज्याचे घरी आरोग्य तेथे वास मारी असं आहे :))

kalpana joshi गुरुवार, 10/10/2013 - 13:06
दिवाळी अंकासाठी सुभेच्छा . अंध-श्रद्धा ,कर्म कांड , कला ,प्रवास वर्णन ,इत्यादी चालेल का?

पैसा गुरुवार, 10/10/2013 - 23:11
तुम्हाला जे काही पाठवावंसं वाटेल ते पाठवा. प्रकाशित करण्याबद्दल अंतिम निर्णय दिवाळी अंक संपादकांचा असेल.

हसरी गुरुवार, 10/10/2013 - 15:52
चोप्य पस्ते >>> लेखन आवाहन लिहून झाल्यावर पुन्हा एकदा वाचून पाहिले नाही काय?

सोत्रि गुरुवार, 10/10/2013 - 21:47
पाकॄ नको
त्यांना बहुदा 'जिलबी' नको असे म्ह्णायचे असावे. :) - (जिलबीसारखा गोलगोल) सोकाजी

अर्धवटराव Fri, 10/11/2013 - 01:16
तुमच्याकडे काहि खास दिवाळी कॉकटेल वगैरे असेलच ना... नक्की पाठवा. शिवाय अभ्यंगस्नान आटोपल्यानंतर चावडीवर गप्पा मारायला घारुअण्णा गँग देखील आली पाहिजे यंदा.

बॅटमॅन Fri, 10/11/2013 - 12:16
लै दिवस झाले ग्यांग सुट्टीवर गेलीये. आणा आता लौकर. अन हो, चहासोबत अजून काहीतरी मागवले तरी चालेल. वाचकांनाही तेवढाच रुचिपालट.

चाफा Sat, 10/12/2013 - 08:17
माझ्या जिवाचे मधल्यामधे हाल झाले, मी मारे खून बिन करून मोकळा झालेलो, नियमावली वाचायचे कष्ट घेतले नाहीत हे काही वेगळे सांगायला नको ;) , आता परत हाणामारी करतोय, एखादा खून माफ कराल ना हो संपादक ;)

स्पंदना Sat, 10/12/2013 - 10:12
अहो,अहो तुम्ही लेखक मंडळी, आसा जीवाबीवाच हाल नका करुन घेऊ. निवांत हाना मारा चाफाभाऊ. काय लय लागल बिगल कुनाला तर देउ चिरीमीरी. तुमी सुरु ठेवा.

डॉ सुहास म्हात्रे Sat, 10/12/2013 - 10:20
चला चाफासाहेब आता तुम्हाला सगळे खून माफ... खुद्द मिपासंमंकडून पाठिंबा म्हणजे काय ! लागा तलवारीना धार करायला आणि बंदूका साफ करायला... ठरवल्यापेक्षा दोनचार जास्त आत्मे मुक्त झाले तरी आता नो वरीज आणि नाचणीज ;)

निनाद मुक्काम पोस्ट जर्मनी Sun, 10/13/2013 - 06:41
मिपाच्या दिवाळी अंकांचे विशेष म्हणजे सर्व सामन्यांच्या लेखणीतून उतरलेले असामान्य लेखन त्यात उगाच उच्चभ्रू पणाचा लवलेश नाही.

भाते Sun, 10/13/2013 - 13:24
सर्व मिपाकर आगाऊ लेखकांना शुभेच्छा. दिवाळी अंकाची आतुरतेने वाट पहात आहे.

भाते Sun, 10/13/2013 - 15:53
कृपया वरील वाक्य "सर्व मिपाकर लेखकांना आगाऊ शुभेच्छा" असे वाचावे. लिहिताना कळफलक गंडला आणि प्रकाशित करायच्या आधी वाक्य वाचलेच नाही. मालक/संमं, कृपया स्वसंपादनाची सोय ऊपलब्ध करून द्यावी ही विनंती.

प्रभाकर पेठकर गुरुवार, 10/24/2013 - 12:04
दुर्दैवाने, दिवाळी अंकासाठी लेखन देण्यासाठीची तारीख, व्यवसाय व्यस्ततेत, उलटून गेली. मस्कत लेखमालीकेतील पहिला लेख लिहून तयार आहे. तसेच एखाद दूसरी पाककृतीही देण्याचा मानस आहे. २ दिवस वाढवून मिळतील का?

स्पंदना गुरुवार, 10/24/2013 - 15:12
पेठकर काका, ननि अन माशॅ चालेल जरा दोन दिवसांनी दिला तर, पण फक्त जरा व्याकरण व्यवस्थीत करुन अन मग फाईल न पाठवता डायरेक्ट जीमेल मध्ये चोप्य पेस्त करा. काही फोटोज असतील तर प्लिज त्यांच्या लिक्स पण द्या.सगळेच फोटोज जरा त्रास देताहेत. या मुळे लेख ताबडतोब अपलोड करता येइल. धन्यवाद.

प्रभाकर पेठकर गुरुवार, 10/24/2013 - 20:44
सहमत आणि धन्यवाद. व्याकरण तपासून आणि लेखातच छायाचित्रांच्या पुढे जोडण्या (लिंक्स) देतो. आज रात्री लेख पाठवतो. उद्या पाककृती देईन.

यशोधरा Sun, 10/06/2013 - 10:52
मिपाच्या ह्या दुस-या दिवाळी अंकासाठी खूप शुभेच्छा. दर्जेदार दिअं वाचायला मिळेल ह्याबद्दल शंका नाही :)

विजुभाऊ Wed, 10/09/2013 - 13:30
दिवाळी अंकाच्या मुखपृष्ठा साठी फोटो / चित्रे यासाठी एखादी स्पर्धा ठेवावी. तसेच त्या स्पर्धच्या निमित्ताने आलेले फोटो अंकात सहभागी करावेत् ही विनन्ती.

अभ्या.. Wed, 10/09/2013 - 14:47
दिवाळी अंकाच्या मुखपृष्ठा साठी फोटो / चित्रे यासाठी एखादी स्पर्धा ठेवावी.
सहमत. . पण आधी निकष सांगून. किंवा नंतर रसग्रहण तरी, नुसते एकतर्फी नको.

चाफा गुरुवार, 10/10/2013 - 02:27
सणाच्या दृष्टीने अप्रिय, किळसवाणे, मृत्यूशी संबंधित, थेट ट्रॅजेडीने भरलेले असे प्रकार कृपया न पाठवल्यास बरे.
भयकथा बाद का ?? *DONT_KNOW*

स्पंदना गुरुवार, 10/10/2013 - 03:38
भयकथा चालतील असे वाटतेय, कारण त्यात कुणाचा मृत्यु होत नाही पण मेलेली व्यक्ती पुन्हा जीवंत होते. :)

स्पंदना गुरुवार, 10/10/2013 - 03:43
खरतर हे सांगायचे गरज नव्हती कारण पुर्वप्रकाशित साहित्य दिवाळी अंकात पुन्हा प्रकाशित करण्यात काहीच अर्थ नाही. तरीही मुद्दा वर धाग्यात उल्लेखला नाही म्हणुन

दिवाळी अंकासाठी पाठवलेले साहित्य पुर्वप्रकाशित असु नये. निदान मिपावर या आधी प्रकाशित झालेले साहित्य पुन्हा प्रकाशित करता येणार नाही, कृपया संबंधितांनी याची नोंद घ्यावी.

स्पंदना गुरुवार, 10/10/2013 - 03:49
तो त्या कथेचा परिणाम असेल चाफाभाऊ! कथा उत्कंठा वाढवत नेत असेल, मनात भय उत्पन्न करुन वाचायला उद्युक्त करत असेल, तर तो प्रकार किळसवाणा ठरत नाही. ही एक फार पातळ अन नाजुक रेषा ठरु शकते ठरवण्यासाठी, पण बिभस्त नसेल, मन गुंगवुन ठेवणारी असेल तर चालु शकेल. मागच्यावेळी मीच लिहीलेली सवाष्ण शेवटी थोडी ट्रॅजीक होत गेली, पण कथेच्या अनुषंगाने जाणारा मृत्यु वेगळा. एकूण या वेळी सणासमारंभात मन उल्हसित असावा असा काहीसा सूर आहे, तरीही अपवाद असतातच. त्यामुळे चांगल्या दर्जाच्या लेखनाला कोणीही नाही म्हणु शकणार नाही.

गवि गुरुवार, 10/10/2013 - 07:31
कॅन्सरची कथा आणि अखेर मरण. शी शू वातनिस्सारण उलटी आदिंची वास्तवपूर्ण वर्णने किंवा त्यावर बेतलेले विनोद. इत्यादि शक्यतो टाळावे. मरणाचा उल्लेखही नको असे नव्हे.

बॅटमॅन गुरुवार, 10/10/2013 - 18:35
त्यातल्या "स्स" मुळे विसिष्ट फील येतो त्यामुळे ते वाचूनच निर्वाण पावल्या जाते.

बॅटमॅन Fri, 10/11/2013 - 12:15
त्यावरून आठवलं, लहानपणी कथा वाचायचो त्यात "अमुक शहरात/ठिकाणी तमुक तमुक वास करून असतो/असते" हे वाक्यही तसेच वाटायचे.

सौंदाळा Fri, 10/11/2013 - 16:02
म्हणजे आट्पाट नगरात उत्तानपाद राज वास करायचा. त्याला २ राण्या होत्या... वगैरे वगैरे असच ना ;)

दादा कोंडके Sat, 10/12/2013 - 11:43
आणि लाइफबॉयच्या मराठी जाहिरातीत देखिल, "लाइफबॉय हे जहां, तंदुरुस्ती है वहां" याचं भाषांतर, 'लाइफबॉय जेथे, आरोग्य वास करते तेथे' असं केलेलं असायचं. :)

आदूबाळ Sat, 10/12/2013 - 14:18
नाही नाही लाईफबॉय ज्याचे घरी आरोग्य तेथे वास मारी असं आहे :))

kalpana joshi गुरुवार, 10/10/2013 - 13:06
दिवाळी अंकासाठी सुभेच्छा . अंध-श्रद्धा ,कर्म कांड , कला ,प्रवास वर्णन ,इत्यादी चालेल का?

पैसा गुरुवार, 10/10/2013 - 23:11
तुम्हाला जे काही पाठवावंसं वाटेल ते पाठवा. प्रकाशित करण्याबद्दल अंतिम निर्णय दिवाळी अंक संपादकांचा असेल.

हसरी गुरुवार, 10/10/2013 - 15:52
चोप्य पस्ते >>> लेखन आवाहन लिहून झाल्यावर पुन्हा एकदा वाचून पाहिले नाही काय?

सोत्रि गुरुवार, 10/10/2013 - 21:47
पाकॄ नको
त्यांना बहुदा 'जिलबी' नको असे म्ह्णायचे असावे. :) - (जिलबीसारखा गोलगोल) सोकाजी

अर्धवटराव Fri, 10/11/2013 - 01:16
तुमच्याकडे काहि खास दिवाळी कॉकटेल वगैरे असेलच ना... नक्की पाठवा. शिवाय अभ्यंगस्नान आटोपल्यानंतर चावडीवर गप्पा मारायला घारुअण्णा गँग देखील आली पाहिजे यंदा.

बॅटमॅन Fri, 10/11/2013 - 12:16
लै दिवस झाले ग्यांग सुट्टीवर गेलीये. आणा आता लौकर. अन हो, चहासोबत अजून काहीतरी मागवले तरी चालेल. वाचकांनाही तेवढाच रुचिपालट.

चाफा Sat, 10/12/2013 - 08:17
माझ्या जिवाचे मधल्यामधे हाल झाले, मी मारे खून बिन करून मोकळा झालेलो, नियमावली वाचायचे कष्ट घेतले नाहीत हे काही वेगळे सांगायला नको ;) , आता परत हाणामारी करतोय, एखादा खून माफ कराल ना हो संपादक ;)

स्पंदना Sat, 10/12/2013 - 10:12
अहो,अहो तुम्ही लेखक मंडळी, आसा जीवाबीवाच हाल नका करुन घेऊ. निवांत हाना मारा चाफाभाऊ. काय लय लागल बिगल कुनाला तर देउ चिरीमीरी. तुमी सुरु ठेवा.

डॉ सुहास म्हात्रे Sat, 10/12/2013 - 10:20
चला चाफासाहेब आता तुम्हाला सगळे खून माफ... खुद्द मिपासंमंकडून पाठिंबा म्हणजे काय ! लागा तलवारीना धार करायला आणि बंदूका साफ करायला... ठरवल्यापेक्षा दोनचार जास्त आत्मे मुक्त झाले तरी आता नो वरीज आणि नाचणीज ;)

निनाद मुक्काम पोस्ट जर्मनी Sun, 10/13/2013 - 06:41
मिपाच्या दिवाळी अंकांचे विशेष म्हणजे सर्व सामन्यांच्या लेखणीतून उतरलेले असामान्य लेखन त्यात उगाच उच्चभ्रू पणाचा लवलेश नाही.

भाते Sun, 10/13/2013 - 13:24
सर्व मिपाकर आगाऊ लेखकांना शुभेच्छा. दिवाळी अंकाची आतुरतेने वाट पहात आहे.

भाते Sun, 10/13/2013 - 15:53
कृपया वरील वाक्य "सर्व मिपाकर लेखकांना आगाऊ शुभेच्छा" असे वाचावे. लिहिताना कळफलक गंडला आणि प्रकाशित करायच्या आधी वाक्य वाचलेच नाही. मालक/संमं, कृपया स्वसंपादनाची सोय ऊपलब्ध करून द्यावी ही विनंती.

प्रभाकर पेठकर गुरुवार, 10/24/2013 - 12:04
दुर्दैवाने, दिवाळी अंकासाठी लेखन देण्यासाठीची तारीख, व्यवसाय व्यस्ततेत, उलटून गेली. मस्कत लेखमालीकेतील पहिला लेख लिहून तयार आहे. तसेच एखाद दूसरी पाककृतीही देण्याचा मानस आहे. २ दिवस वाढवून मिळतील का?

स्पंदना गुरुवार, 10/24/2013 - 15:12
पेठकर काका, ननि अन माशॅ चालेल जरा दोन दिवसांनी दिला तर, पण फक्त जरा व्याकरण व्यवस्थीत करुन अन मग फाईल न पाठवता डायरेक्ट जीमेल मध्ये चोप्य पेस्त करा. काही फोटोज असतील तर प्लिज त्यांच्या लिक्स पण द्या.सगळेच फोटोज जरा त्रास देताहेत. या मुळे लेख ताबडतोब अपलोड करता येइल. धन्यवाद.

प्रभाकर पेठकर गुरुवार, 10/24/2013 - 20:44
सहमत आणि धन्यवाद. व्याकरण तपासून आणि लेखातच छायाचित्रांच्या पुढे जोडण्या (लिंक्स) देतो. आज रात्री लेख पाठवतो. उद्या पाककृती देईन.
लेखनविषय:
हे ठिकाण
धोरण
लेखनप्रकार
प्रकटन
नमस्कार मिपाकर हो, कळविण्यास आनंद वाटतो की गेल्या वर्षीच्या यशस्वी दिवाळी अंकानंतर आपण याही वर्षी आपल्या मिपाचा दिवाळी अंक काढणार आहोत तेव्हा आपल्या कविता, व्यंगचित्र, कथा, माहितीपूर्ण लेखन, चुटकुले, विनोदी लेखन, अशा सर्व प्रकारचे लेखन दिनांक २३/१०/२०१३ पर्यंत वर्ड फाईल असेल तर mipa.sampadak@gmail.com या स्वतंत्र ईमेल आयडीला ईमेलद्वार किंवा दिवाळी अंक या मिपावरच्या आयडीला व्यनिद्वारे पाठवा. जास्त चित्रे असतील तर शक्यतो gmail आयडीला पाठवावे ही विनंती. कारण व्यनिद्वारे आलेली फाईल अंकात समाविष्ट करणे जरा जिकिरीचे काम आहे.

अंडा घोटाला-बालकथा

बिपीन सुरेश सांगळे ·

हणमंतअण्णा शंकराप्पा रावळगुंडवाडीकर गुरुवार, 02/26/2026 - 00:47
वगळता चांगली कथा. मुलांच्या कथा अशा रँडम सिली आणि वाह्यात असल्या की मजा येते. ते संदेश वगैरे फार बोर प्रकार.

हणमंतअण्णा शंकराप्पा रावळगुंडवाडीकर गुरुवार, 02/26/2026 - 00:47
वगळता चांगली कथा. मुलांच्या कथा अशा रँडम सिली आणि वाह्यात असल्या की मजा येते. ते संदेश वगैरे फार बोर प्रकार.
लेखनविषय:
हे ठिकाण
अंडा घोटाला-बालकथा --------------------------------------------------------- रविवार सकाळची वेळ. अनया आणि अनिलला जाम भूक लागली होती. ते आईच्या मागे लागलेच होते ,तोच आईला एक फोन आला. वरच्या आजींना बरं वाटेनासं झालं होतं. आई गडबडीने त्यांच्या घरी गेली. आता काय करायचं ? बाबाही मित्राकडे गेलेले. अनिल मोठा होता. तो म्हणाला , ' अने, घाबरू नकोस. मी आहे ना. मी अंड्याचं ऑम्लेट करतो.एकदम खुसखुशीत !’ ‘ऑम्लेट अन खुसखुशीत ? ओके ! ते खुसखुशीत ऑम्लेट तूच खा हं. मला आपलं साधंच दे,’ तीही बोलायला भारीच होती. अन्याने मोठया ऐटीत आईचा ऍप्रन पोटावर बांधला. काळ्या - पांढऱ्या चौकडीचा.

[ताज्या जिलब्या] आचरटपणा

युयुत्सु ·

कांदा लिंबू Tue, 01/20/2026 - 10:08
एखाद्या बालकाला पिपाणी मिळाली कि ती सारखी वाजवून प्रत्येकाला ते काव आणतं तसं झालंय. ठ्ठो! अचूक! Lol

कांदा लिंबू Tue, 01/20/2026 - 10:08
एखाद्या बालकाला पिपाणी मिळाली कि ती सारखी वाजवून प्रत्येकाला ते काव आणतं तसं झालंय. ठ्ठो! अचूक! Lol
लेखनविषय:
हे ठिकाण
लेखनप्रकार
सद्भावना
[ताज्या जिलब्या] आचरटपणा =============== -- राजीव उपाध्ये टीप - आजच्या जिलब्यांचा नैवेद्य श्री० चंद्रसूर्यकुमार यांना समर्पित करण्यात येत आहे. मानवी इतिहास अनेक अंगांनी अनेकांनी लिहिला आहे. पण आचरटपणाच्या अंगाने लिहीला गेला नसावा असा माझा अंदाज आहे. आचरटपणा म्हणजे अतार्किक गोष्टींवर ठाम विश्वास, योग्य काय अयोग्य काय याच्या मनमानी कल्पना इ० आचरट कल्पना कशामुळे जन्म घेत असाव्यात. सामुहिक रित्या मानवी मेंदूची क्षमता अचाट असली तरी व्यक्तीगत पातळीवर ती मर्यादितच असते.

सर्वांना शुभेच्छा!

युयुत्सु ·
लेखनविषय:
हे ठिकाण
प्रभु येशूच्या जन्मदिनाच्या तुम्हा सर्वांना शुभेच्छा! :) ए०आय० चिरायु होवो! येणारा काळ आणि तंत्रज्ञान तुम्हाला उत्कर्ष साधण्यास मदत करो!

थॅंक यु संक्षी !

उन्मेष दिक्षीत ·

टर्मीनेटर Tue, 12/02/2025 - 22:40
जवळपास गेल्या वर्षंभरातले भरपूर धागे वाचायचे राहिले आहेत, अजून दिवाळी अंक सुद्धा २०% ही वाचून झाला नाहीये. त्यामुळे सदर धागा नक्की कुठल्या संदर्भात आहे ह्याची काही टोटल लागली नाही... परंतु संक्षींचे मिपावर पुमरागमन व्हावे असे नेहमी वाटते खरे!

उन्मेष दिक्षीत Wed, 12/03/2025 - 01:59
मिपा डज नॉट डिजर्व हिम ! संपादकानीच त्यांना बाहेरचा रस्ता दाखवला, त्यांची चुक नसताना ! संपादकच गंडलेले आहेत ! संक्षींना घंटा फरक पडत नाही ! मिपाचे दुर्दैव ..

कर्नलतपस्वी Wed, 12/03/2025 - 07:14
जन पळभर म्हणतील काय काय..... किंवा दोन ओंडक्यांची होते सागरात भेट..... अशी परिस्थिती असताना वरील विधान व्यक्तीगत ओव्हर काॅनफिडन्स वाटतो. कुणाच्या जाण्याने कुणालाही घंटा फरक पडत नाही. आता हे संक्षी कोण यांच्या बद्दल फारसे माहित नाही पण तसेही मिपावर शब्द ओळखच असते प्रत्यक्ष भेटणारे कमीच आणी भेटले तरी कायम स्मरणात रहाणारे कमी,स्मरणात राहिले तरी वेळप्रसंगी उभे रहाणारे नाहीच म्हंटले तरी चालेल.त्यामुळे मिपा एक थिएटर आहे तीन पैशाचा तमाशा......(माझे मिपा बद्दल चे अंडरस्टॅडिंग) @कंजूस भाऊ म्हणल्या प्रमाणे मुक्त स्त्रोत दुनियेत कुणालाच कुणाची गरज नाही. दुर्दैव आणी सुदैव सापेक्ष कल्पना आणी व्यक्तिसापेक्ष म्हटल्यास इथे चुकीचे ठरणार नाही असे वाटते.

चंद्रसूर्यकुमार Wed, 12/03/2025 - 14:46
का कोणास ठाऊक हे वाचून १५-१६ वर्षांपूर्वी आलेल्या एका चित्रपटाचे नाव आठवले. ते नाव होते - कार्तिक कॉलिंग कार्तिक.

टर्मीनेटर Wed, 12/03/2025 - 15:31
कार्तिक कॉलिंग कार्तिक
हे वाचून मला मध्यंतरी एका धाग्यावर गविंनी दिलेला प्रतिसाद आणि त्यावरचे उपप्रतिसाद आठवले 😀 माझे त्यांच्याशी अनेक मतभेद असले तरी बाकी काय असेल ते असो, पण कृत्रिम बुद्धिमत्तेपेक्षा मानवी बुद्धिमत्तेवर आधारित लेखन करणारे संक्षी परत यावे असेच वाटते... मग त्यांचे विचार/मुद्दे कोणाला पटोत की न पटोत... पण कमीत कमी ते विचारप्रवर्तक तरी असायचे आणि त्यावर होणाऱ्या चर्चा 'बौद्धिक' स्वरूपाच्या असायच्या, सध्या चालतात तशा बिनडोक स्वरूपाच्या तरी नसायच्या 😂

चंद्रसूर्यकुमार Wed, 12/03/2025 - 15:38
पण कमीत कमी ते विचारप्रवर्तक तरी असायचे आणि त्यावर होणाऱ्या चर्चा 'बौद्धिक' स्वरूपाच्या असायच्या
कल्पना नाही. पण मीच काय तो सर्वश्रेष्ठ आणि बाकी कोणाला काही अक्कल नाही, बाकी सगळे जग मूर्ख असला अ‍ॅटिट्यूड असलेल्याशी कसली चर्चा करणार? असला कोणी भेटला की इतर बरेच मिपाकर त्यांना समजेल अशा शब्दात उत्तरे द्यायचे आणि त्या वाहत्या गंगेत मी पण कधीकधी हात धुऊन घ्यायचो. असो.

गवि Wed, 12/03/2025 - 16:50
हे वाचून मला मध्यंतरी एका धाग्यावर गविंनी दिलेला प्रतिसाद आणि त्यावरचे उपप्रतिसाद आठवले
तुमने पुकारा और.. हा हा हा.. कोणता हो प्रतिसाद ?? ;)

गवि Wed, 12/03/2025 - 16:48
मला वाटले संक्षी परत आले की काय. या हो संक्षी आता परतून. झालं ते सर्व जुनं झालं. काळ अस्तित्वात नसला तरी आपण आहोत त्या स्थितीत टिकून रहात नाही. तेव्हा आता या.. :-) ते प्रा डॉ तुमची फार आठवण काढतात.

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Wed, 12/03/2025 - 17:36
प्रा डॉ तुमची फार आठवण काढतात.
धन्यवाद. बाय द वे, आपणच संक्षी यांना परत आणू शकता यावर माझा विश्वास आहे. -दिलीप बिरुटे ( संक्षीसेठचा फॅन )

सुबोध खरे गुरुवार, 12/04/2025 - 10:49
मी म्हणजे म्हणजे मी म्हणजे मी म्हणजे मीच असे मानणाऱ्या काही अतिहुच्च मिपाकरांपैकी एक होते ते. अर्थात म्हंणून त्यांनी मिपावरून जावे किंवा त्यांना काढावे असे मी कधीही म्हटले नव्हते/ म्हणत नाही. खांद्याखाली बळकट असणाऱ्या माणसांच्या बेताल आणि भंपक प्रतिसादांपेक्षा त्यांचे प्रतिसाद बरेच सुसह्य असत. पण मीच कायम बरोबर अशा अविर्भावात असल्याने त्यांच्याशी एका एका मुद्द्यावर जोरदार वाद घालायला फार मजा यायची.. प्यूबिक रिंग च्या धाग्यावर लै म्हणजे लैच मजा आली असो

कर्नलतपस्वी गुरुवार, 12/04/2025 - 11:50
तसेही,कुठे ही जा स्वलाल धन्य सदस्यांची संख्या कमी नसतेच फक्त डिग्रीचा फरक एव्हढेच काय ते.

कंजूस गुरुवार, 12/04/2025 - 11:16
पुण्याचे ते गच्चीवरचे कोणतेतरी रेस्टारंट... अठराशे रुपयांत अमर्याद खा.. त्यावर खूप चर्चा रंगली होती संक्षी विरुद्ध मिपा इलेवन. नंतर ते गायब झाले. मनोगतावर आहेत. पण ते स्थळ आहे मुळमुळीत. त्याचा इग्झाॅस्ट पाइप दाबलेला आहे. ( संपादकांनी नरसाळ्यातून प्रत्येक वाक्य काढल्यावरच उमटतं.)

चंद्रसूर्यकुमार Wed, 12/10/2025 - 21:58
तुमच्या मते संक्षी यांचे महत्वाची किंवा तुम्हाला आवडलेली तत्वे कोणती ?
त्यांना हा प्रश्न विचारणे आणि मला- तुमच्या मते क्लिंटन यांचा एखादा आवडलेला प्रतिसाद कोणता हा प्रश्न विचारणे यात तत्वतः काहीही फरक नाही :)

टर्मीनेटर Tue, 12/02/2025 - 22:40
जवळपास गेल्या वर्षंभरातले भरपूर धागे वाचायचे राहिले आहेत, अजून दिवाळी अंक सुद्धा २०% ही वाचून झाला नाहीये. त्यामुळे सदर धागा नक्की कुठल्या संदर्भात आहे ह्याची काही टोटल लागली नाही... परंतु संक्षींचे मिपावर पुमरागमन व्हावे असे नेहमी वाटते खरे!

उन्मेष दिक्षीत Wed, 12/03/2025 - 01:59
मिपा डज नॉट डिजर्व हिम ! संपादकानीच त्यांना बाहेरचा रस्ता दाखवला, त्यांची चुक नसताना ! संपादकच गंडलेले आहेत ! संक्षींना घंटा फरक पडत नाही ! मिपाचे दुर्दैव ..

कर्नलतपस्वी Wed, 12/03/2025 - 07:14
जन पळभर म्हणतील काय काय..... किंवा दोन ओंडक्यांची होते सागरात भेट..... अशी परिस्थिती असताना वरील विधान व्यक्तीगत ओव्हर काॅनफिडन्स वाटतो. कुणाच्या जाण्याने कुणालाही घंटा फरक पडत नाही. आता हे संक्षी कोण यांच्या बद्दल फारसे माहित नाही पण तसेही मिपावर शब्द ओळखच असते प्रत्यक्ष भेटणारे कमीच आणी भेटले तरी कायम स्मरणात रहाणारे कमी,स्मरणात राहिले तरी वेळप्रसंगी उभे रहाणारे नाहीच म्हंटले तरी चालेल.त्यामुळे मिपा एक थिएटर आहे तीन पैशाचा तमाशा......(माझे मिपा बद्दल चे अंडरस्टॅडिंग) @कंजूस भाऊ म्हणल्या प्रमाणे मुक्त स्त्रोत दुनियेत कुणालाच कुणाची गरज नाही. दुर्दैव आणी सुदैव सापेक्ष कल्पना आणी व्यक्तिसापेक्ष म्हटल्यास इथे चुकीचे ठरणार नाही असे वाटते.

चंद्रसूर्यकुमार Wed, 12/03/2025 - 14:46
का कोणास ठाऊक हे वाचून १५-१६ वर्षांपूर्वी आलेल्या एका चित्रपटाचे नाव आठवले. ते नाव होते - कार्तिक कॉलिंग कार्तिक.

टर्मीनेटर Wed, 12/03/2025 - 15:31
कार्तिक कॉलिंग कार्तिक
हे वाचून मला मध्यंतरी एका धाग्यावर गविंनी दिलेला प्रतिसाद आणि त्यावरचे उपप्रतिसाद आठवले 😀 माझे त्यांच्याशी अनेक मतभेद असले तरी बाकी काय असेल ते असो, पण कृत्रिम बुद्धिमत्तेपेक्षा मानवी बुद्धिमत्तेवर आधारित लेखन करणारे संक्षी परत यावे असेच वाटते... मग त्यांचे विचार/मुद्दे कोणाला पटोत की न पटोत... पण कमीत कमी ते विचारप्रवर्तक तरी असायचे आणि त्यावर होणाऱ्या चर्चा 'बौद्धिक' स्वरूपाच्या असायच्या, सध्या चालतात तशा बिनडोक स्वरूपाच्या तरी नसायच्या 😂

चंद्रसूर्यकुमार Wed, 12/03/2025 - 15:38
पण कमीत कमी ते विचारप्रवर्तक तरी असायचे आणि त्यावर होणाऱ्या चर्चा 'बौद्धिक' स्वरूपाच्या असायच्या
कल्पना नाही. पण मीच काय तो सर्वश्रेष्ठ आणि बाकी कोणाला काही अक्कल नाही, बाकी सगळे जग मूर्ख असला अ‍ॅटिट्यूड असलेल्याशी कसली चर्चा करणार? असला कोणी भेटला की इतर बरेच मिपाकर त्यांना समजेल अशा शब्दात उत्तरे द्यायचे आणि त्या वाहत्या गंगेत मी पण कधीकधी हात धुऊन घ्यायचो. असो.

गवि Wed, 12/03/2025 - 16:50
हे वाचून मला मध्यंतरी एका धाग्यावर गविंनी दिलेला प्रतिसाद आणि त्यावरचे उपप्रतिसाद आठवले
तुमने पुकारा और.. हा हा हा.. कोणता हो प्रतिसाद ?? ;)

गवि Wed, 12/03/2025 - 16:48
मला वाटले संक्षी परत आले की काय. या हो संक्षी आता परतून. झालं ते सर्व जुनं झालं. काळ अस्तित्वात नसला तरी आपण आहोत त्या स्थितीत टिकून रहात नाही. तेव्हा आता या.. :-) ते प्रा डॉ तुमची फार आठवण काढतात.

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Wed, 12/03/2025 - 17:36
प्रा डॉ तुमची फार आठवण काढतात.
धन्यवाद. बाय द वे, आपणच संक्षी यांना परत आणू शकता यावर माझा विश्वास आहे. -दिलीप बिरुटे ( संक्षीसेठचा फॅन )

सुबोध खरे गुरुवार, 12/04/2025 - 10:49
मी म्हणजे म्हणजे मी म्हणजे मी म्हणजे मीच असे मानणाऱ्या काही अतिहुच्च मिपाकरांपैकी एक होते ते. अर्थात म्हंणून त्यांनी मिपावरून जावे किंवा त्यांना काढावे असे मी कधीही म्हटले नव्हते/ म्हणत नाही. खांद्याखाली बळकट असणाऱ्या माणसांच्या बेताल आणि भंपक प्रतिसादांपेक्षा त्यांचे प्रतिसाद बरेच सुसह्य असत. पण मीच कायम बरोबर अशा अविर्भावात असल्याने त्यांच्याशी एका एका मुद्द्यावर जोरदार वाद घालायला फार मजा यायची.. प्यूबिक रिंग च्या धाग्यावर लै म्हणजे लैच मजा आली असो

कर्नलतपस्वी गुरुवार, 12/04/2025 - 11:50
तसेही,कुठे ही जा स्वलाल धन्य सदस्यांची संख्या कमी नसतेच फक्त डिग्रीचा फरक एव्हढेच काय ते.

कंजूस गुरुवार, 12/04/2025 - 11:16
पुण्याचे ते गच्चीवरचे कोणतेतरी रेस्टारंट... अठराशे रुपयांत अमर्याद खा.. त्यावर खूप चर्चा रंगली होती संक्षी विरुद्ध मिपा इलेवन. नंतर ते गायब झाले. मनोगतावर आहेत. पण ते स्थळ आहे मुळमुळीत. त्याचा इग्झाॅस्ट पाइप दाबलेला आहे. ( संपादकांनी नरसाळ्यातून प्रत्येक वाक्य काढल्यावरच उमटतं.)

चंद्रसूर्यकुमार Wed, 12/10/2025 - 21:58
तुमच्या मते संक्षी यांचे महत्वाची किंवा तुम्हाला आवडलेली तत्वे कोणती ?
त्यांना हा प्रश्न विचारणे आणि मला- तुमच्या मते क्लिंटन यांचा एखादा आवडलेला प्रतिसाद कोणता हा प्रश्न विचारणे यात तत्वतः काहीही फरक नाही :)
लेखनविषय:
हे ठिकाण
लेखनप्रकार
प्रकटन
ज्यात देह वावरतोय ते आपण आहोत ! मला माहीत नव्ह्ती अध्यात्माची जादू ! यु न्यु बेटर ! तुम्ही माझ्या चुकांना माफ करत आलात , पण आता शेवटच्या चुकीनंतर माझ्याकडून माफी मागण्याचही डेरिंग झालं नाही ! पण आभार व्यक्त केल्याशीवाय राहावत नाही ! थँक यु फॉर ऑल्वेज केरींग फॉर मी ! वेअर एम आय ? :) - उन्मेष

कधी निसटले धागे

बिपीन सुरेश सांगळे ·

कर्नलतपस्वी Mon, 12/01/2025 - 19:29
तोच चंद्रमा नभात, तीच चैत्र यामीनी..... सखी मंद झाल्या तारका..... तरूण आहे रात्र अजूनी.... किंवा..... दोन रात्रीतील आता संपला वेडेपणा.....

कर्नलतपस्वी Mon, 12/01/2025 - 19:29
तोच चंद्रमा नभात, तीच चैत्र यामीनी..... सखी मंद झाल्या तारका..... तरूण आहे रात्र अजूनी.... किंवा..... दोन रात्रीतील आता संपला वेडेपणा.....
लेखनविषय:
हे ठिकाण
कधी निसटले धागे मज कळलेच नाही कशी उसवली वीण मज कळलेच नाही त्या निवांत भेटी त्या एकांत गाठी डोळ्यांत हर्षाचे झरे अन देहांची मिठी क्षण ते सरले जरी मन ते भरलेच नाही ती मधाहूनी गोड कुठे हरवली ओढ ? अशी कशी मुक्याने मोडली माझी खोड माणसाचे मन ते मज उमगलेच नाही येते रात सजुनी येतो पाऊस अजुनी शालीन थंडी गुलाबी मारते मिठी बाजूनी मग कसा प्रेमाचा ग्रीष्म गेला विझुनी ? काय खरं नि खोटं तू मज वरलेच नाही ?

कृत्रिम बुद्धिमत्तेचा शोध.

भागो ·

युयुत्सु Wed, 11/19/2025 - 16:33
पण संगणकासाठी अवघड आहे. तुम्ही रोबोचे विडिओ बघितले असणार. जरा पहा ते कसे उभे रहातात, हसू येईल बघून.> आपण रोबो ऊठून उभा राहताना धडपडतो म्हणून हसत राहणार की माणूस जे करू शकत नाही ते करतो त्याचे कौतूक करणार्? खालील व्हीडीओत रोबो स्वतःचा तोल कसा सांभा़ळतो ते पहा, तोंडात बोटे घालाल. https://www.youtube.com/watch?v=tF4DML7FIWk https://www.youtube.com/watch?v=HMhl45eCfDU ही AGI केव्हा विकसित होईल? काहींच्या मते लवकरच.काहींचे मत आहे की कदाचित २०५० पर्यंत तर काही असेही म्हणतात की कधीही नाही. हे सोपे काम नाहीये ह्याची शास्त्रज्ञांना जाणीव आहे. पण का? का?> या अशा प्रश्नांची चर्चा करण्यात वेळ खर्च करण्यापेक्षा सध्या उप्लब्ध असलेला ए०आय० जी विषमता निर्माण करणार आहे, त्यावर विचार करू या.

भागो गुरुवार, 11/20/2025 - 09:19
प्रथम प्रतिसादाबद्दल आणि दुव्या बद्दल आभार. १ मी "moravec paradox" बद्दल बोलत होतो. चेहरे ओळखणे मानवाला शिकवावे लागत नाही, पण रोबोट ना शिकवावे लागते. अश्या काही गोष्टी आहेत. त्याला moravec paradox ase म्हणतात. २ ए०आय० जी विषमता निर्माण करणार आहे, त्यावर विचार करू या.>>> मुद्दा समजला नाही, चर्चा अवश्य करा. वाचायला आवडेल. BTW The Second Intelligent Species How Humans Will Become as Irrelevant as Cockroaches ह्या बद्दल आपण https://marshallbrain.com/second-intelligent-species इथे जाऊन वाचू शकता. विषमतेचे पुढे लाऊन काय होणार आहे त्याची थोडी चुणूक मिळेल.

युयुत्सु Fri, 11/21/2025 - 08:59
चेहरे ओळखणे मानवाला शिकवावे लागत नाही, या विधानाशी मी तितकासा सहमत नाही. मांणूस किंवा कोणताही जीव त्याच्या नैसर्गिक क्षमतेनुसार त्याला मिळणार्‍या संवेदनांचे विश्लेषण करून शिकतच असतो. कारण ती माहिती/ज्ञान चेतापेशीच्या जोडण्यामध्ये साठवली जाते. Key brain areas involved in facial recognition Fusiform Face Area (FFA) Located in the right fusiform gyrus.
  • Critical for identifying familiar faces and distinguishing individual facial features.
Damage here → classic prosopagnosia. Occipital Face Area (OFA)
Located in the inferior occipital gyrus. Processes early facial features (eyes, nose, mouth). Damage causes difficulty recognizing faces but usually less severe than FFA damage.
Superior Temporal Sulcus (STS)
  • Processes dynamic aspects of faces (expressions, gaze direction).
  • Damage affects interpretation of facial movements more than identity.
या मेंदूच्या क्षेत्रात माहिती नोंदवली जाते तेव्हा शिकणे होतच असते.

भागो Fri, 11/21/2025 - 09:39
या मेंदूच्या क्षेत्रात माहिती नोंदवली जाते तेव्हा शिकणे होतच असते.>>> शिकणे आणि स्मरण करणे ह्यात गल्लत होते आहे अस्र वाटत नाहीये का? मग आपली सध्याची शिक्षण पद्धती जी धोकंपट्टीवर आधारित आहे ती काही वाईट नाही.

युयुत्सु Fri, 11/21/2025 - 10:35
शिकणे आणि स्मरण करणे ह्यात गल्लत होते आहे अस्र वाटत नाहीये का?> मी नम्रपणे सांगू इच्छितो की चेहेरे ओळ्खणे पूर्णपणे 'इनेट' किंवा पूर्णपणे ' अक्वायर्ड' नाही. कोणत्याही शिकण्याच्या प्रक्रियेत माहीती साठवणे (तुम्ही ज्याला स्मरण), संबंध लावणे (असोसिएशन) आणि उजळणी (रिन्फोर्समेण्ट) अंतर्भूत असते.

भागो Fri, 11/21/2025 - 14:50
ओके. मला एव्ह्शेच म्हणायचे आहे Neurons in newborn chicks’ brains respond to face-like patterns, supporting innate face recognition. The study suggests that vertebrate brains are predisposed to recognize face-like shapes from birth. This innate mechanism may also explain pareidolia, seeing faces in inanimate objects. Source: University of Trento ह्या उलट गणित आदी आपल्याला शिकावे लागते.

युयुत्सु Fri, 11/21/2025 - 18:15
The study suggests that vertebrate brains are predisposed to recognize face-like shapes from birth. हे समजण्यासारखे आहे. पण प्रत्येक संगोपन करणारी व्यक्ती आपले आई-बाबा नाही हे ज्ञान आपोआप येत नाही. ते शिकवले जाते तेव्हाच येते. उदा० बाब्बा दाखव, बाब्बा! आता मम्मा दाखव!! - अशा संवादातून ते शिक्षण होत असते.

कर्नलतपस्वी गुरुवार, 11/20/2025 - 10:09
ही AGI केव्हा विकसित होईल? काहींच्या मते लवकरच.काहींचे मत आहे की कदाचित २०५० पर्यंत तर काही असेही म्हणतात की कधीही नाही. हे सोपे काम नाहीये ह्याची शास्त्रज्ञांना जाणीव आहे. २०५० हा खुपच कमी वेळ आहे. हे शक्य नाही या मताचा मी आहे पण शक्यच नाही या बद्दल साशंक आहे. सध्याची तंत्रज्ञ मुले ज्याप्रमाणे काम करत आहेत त्यातून अंधूकसा किरण दिसतो. असे झाले तर मानव देव होईल. जर मानवाने मशीनला षड्रिपू संपृक्त बनवले तर मानवाचे आयुष्य आणी निसर्ग दोन्ही विनाशाच्या कगारावर उभे असतील.असे माझ्या अल्प बुद्धीला वाटते. तसे मला या विषयात जास्त गती नाही पण लेख डोक्यात काही विचार सोडून गेला.

भागो Sat, 11/22/2025 - 16:31
कर्नल साहेब, आपल्याशी संवाद साधण्याचे राहून गेले. मानवाने कृ बु मध्ये बरेच काही साध्य केले आहे. प्रतिमा ओळखणे वाहका शिवाय चालणाऱ्या गाड्या, भाषांतर करणे, ECGचा अर्थ लावणे पण हे सगळे मिळून AGI होत नाही. असे प्रोग्राम हे AGI च्या भात्यातले बाण आहेत, AGI साठी अजून काय लागणार आहे त्याची आपल्याला किंचितही जाणीव नाही. आणि ते आपल्याला समजले तरीही तो "भाता" कसा असेल. त्यात ते बाण कसे सामवायचे त्याचीही कल्पना आपल्याला नाही. थोडक्यात आपण AGI पासून बरेच दूर आहोत. दुसरा काही मार्ग नाही का ? आहे, तो म्हणजे जीव शास्त्राची कास धरणे. मी जर इथे असे लिहिले कि शास्त्रज्ञ १७/१८ वयाच्या तरुणाची त्रिमिती छपाई करण्याच्या प्रयत्न करत आहेत, तर तुम्हाला काय वाटेल? तुम्ही "ब्लेड रनर " किंवा "सिक्स्थ डे" हे सिनेमे अवश्य पहा,

युयुत्सु Sat, 11/22/2025 - 17:35
श्री० भागो मी तुम्हाला एक वेगळा प्रश्न विचारतो. तुम्ही एव्हढे AGI साठी का झुरताय? मी बुचकळयात पडलो आहे.

भागो Sat, 11/22/2025 - 19:09
हाच प्रश्न मी duck.ai ला विचारला, त्याचे उत्तर जसेच्या तसे डकवत आहे. AGI, or artificial general intelligence, is pursued because it has the potential to match or exceed human intelligence across a wide range of tasks, which could lead to significant advancements in technology, economy, and scientific discovery. However, it also poses risks that need careful management to prevent misuse and societal disruption. Wikipedia waitbutwhy.com

युयुत्सु Wed, 11/19/2025 - 16:33
पण संगणकासाठी अवघड आहे. तुम्ही रोबोचे विडिओ बघितले असणार. जरा पहा ते कसे उभे रहातात, हसू येईल बघून.> आपण रोबो ऊठून उभा राहताना धडपडतो म्हणून हसत राहणार की माणूस जे करू शकत नाही ते करतो त्याचे कौतूक करणार्? खालील व्हीडीओत रोबो स्वतःचा तोल कसा सांभा़ळतो ते पहा, तोंडात बोटे घालाल. https://www.youtube.com/watch?v=tF4DML7FIWk https://www.youtube.com/watch?v=HMhl45eCfDU ही AGI केव्हा विकसित होईल? काहींच्या मते लवकरच.काहींचे मत आहे की कदाचित २०५० पर्यंत तर काही असेही म्हणतात की कधीही नाही. हे सोपे काम नाहीये ह्याची शास्त्रज्ञांना जाणीव आहे. पण का? का?> या अशा प्रश्नांची चर्चा करण्यात वेळ खर्च करण्यापेक्षा सध्या उप्लब्ध असलेला ए०आय० जी विषमता निर्माण करणार आहे, त्यावर विचार करू या.

भागो गुरुवार, 11/20/2025 - 09:19
प्रथम प्रतिसादाबद्दल आणि दुव्या बद्दल आभार. १ मी "moravec paradox" बद्दल बोलत होतो. चेहरे ओळखणे मानवाला शिकवावे लागत नाही, पण रोबोट ना शिकवावे लागते. अश्या काही गोष्टी आहेत. त्याला moravec paradox ase म्हणतात. २ ए०आय० जी विषमता निर्माण करणार आहे, त्यावर विचार करू या.>>> मुद्दा समजला नाही, चर्चा अवश्य करा. वाचायला आवडेल. BTW The Second Intelligent Species How Humans Will Become as Irrelevant as Cockroaches ह्या बद्दल आपण https://marshallbrain.com/second-intelligent-species इथे जाऊन वाचू शकता. विषमतेचे पुढे लाऊन काय होणार आहे त्याची थोडी चुणूक मिळेल.

युयुत्सु Fri, 11/21/2025 - 08:59
चेहरे ओळखणे मानवाला शिकवावे लागत नाही, या विधानाशी मी तितकासा सहमत नाही. मांणूस किंवा कोणताही जीव त्याच्या नैसर्गिक क्षमतेनुसार त्याला मिळणार्‍या संवेदनांचे विश्लेषण करून शिकतच असतो. कारण ती माहिती/ज्ञान चेतापेशीच्या जोडण्यामध्ये साठवली जाते. Key brain areas involved in facial recognition Fusiform Face Area (FFA) Located in the right fusiform gyrus.
  • Critical for identifying familiar faces and distinguishing individual facial features.
Damage here → classic prosopagnosia. Occipital Face Area (OFA)
Located in the inferior occipital gyrus. Processes early facial features (eyes, nose, mouth). Damage causes difficulty recognizing faces but usually less severe than FFA damage.
Superior Temporal Sulcus (STS)
  • Processes dynamic aspects of faces (expressions, gaze direction).
  • Damage affects interpretation of facial movements more than identity.
या मेंदूच्या क्षेत्रात माहिती नोंदवली जाते तेव्हा शिकणे होतच असते.

भागो Fri, 11/21/2025 - 09:39
या मेंदूच्या क्षेत्रात माहिती नोंदवली जाते तेव्हा शिकणे होतच असते.>>> शिकणे आणि स्मरण करणे ह्यात गल्लत होते आहे अस्र वाटत नाहीये का? मग आपली सध्याची शिक्षण पद्धती जी धोकंपट्टीवर आधारित आहे ती काही वाईट नाही.

युयुत्सु Fri, 11/21/2025 - 10:35
शिकणे आणि स्मरण करणे ह्यात गल्लत होते आहे अस्र वाटत नाहीये का?> मी नम्रपणे सांगू इच्छितो की चेहेरे ओळ्खणे पूर्णपणे 'इनेट' किंवा पूर्णपणे ' अक्वायर्ड' नाही. कोणत्याही शिकण्याच्या प्रक्रियेत माहीती साठवणे (तुम्ही ज्याला स्मरण), संबंध लावणे (असोसिएशन) आणि उजळणी (रिन्फोर्समेण्ट) अंतर्भूत असते.

भागो Fri, 11/21/2025 - 14:50
ओके. मला एव्ह्शेच म्हणायचे आहे Neurons in newborn chicks’ brains respond to face-like patterns, supporting innate face recognition. The study suggests that vertebrate brains are predisposed to recognize face-like shapes from birth. This innate mechanism may also explain pareidolia, seeing faces in inanimate objects. Source: University of Trento ह्या उलट गणित आदी आपल्याला शिकावे लागते.

युयुत्सु Fri, 11/21/2025 - 18:15
The study suggests that vertebrate brains are predisposed to recognize face-like shapes from birth. हे समजण्यासारखे आहे. पण प्रत्येक संगोपन करणारी व्यक्ती आपले आई-बाबा नाही हे ज्ञान आपोआप येत नाही. ते शिकवले जाते तेव्हाच येते. उदा० बाब्बा दाखव, बाब्बा! आता मम्मा दाखव!! - अशा संवादातून ते शिक्षण होत असते.

कर्नलतपस्वी गुरुवार, 11/20/2025 - 10:09
ही AGI केव्हा विकसित होईल? काहींच्या मते लवकरच.काहींचे मत आहे की कदाचित २०५० पर्यंत तर काही असेही म्हणतात की कधीही नाही. हे सोपे काम नाहीये ह्याची शास्त्रज्ञांना जाणीव आहे. २०५० हा खुपच कमी वेळ आहे. हे शक्य नाही या मताचा मी आहे पण शक्यच नाही या बद्दल साशंक आहे. सध्याची तंत्रज्ञ मुले ज्याप्रमाणे काम करत आहेत त्यातून अंधूकसा किरण दिसतो. असे झाले तर मानव देव होईल. जर मानवाने मशीनला षड्रिपू संपृक्त बनवले तर मानवाचे आयुष्य आणी निसर्ग दोन्ही विनाशाच्या कगारावर उभे असतील.असे माझ्या अल्प बुद्धीला वाटते. तसे मला या विषयात जास्त गती नाही पण लेख डोक्यात काही विचार सोडून गेला.

भागो Sat, 11/22/2025 - 16:31
कर्नल साहेब, आपल्याशी संवाद साधण्याचे राहून गेले. मानवाने कृ बु मध्ये बरेच काही साध्य केले आहे. प्रतिमा ओळखणे वाहका शिवाय चालणाऱ्या गाड्या, भाषांतर करणे, ECGचा अर्थ लावणे पण हे सगळे मिळून AGI होत नाही. असे प्रोग्राम हे AGI च्या भात्यातले बाण आहेत, AGI साठी अजून काय लागणार आहे त्याची आपल्याला किंचितही जाणीव नाही. आणि ते आपल्याला समजले तरीही तो "भाता" कसा असेल. त्यात ते बाण कसे सामवायचे त्याचीही कल्पना आपल्याला नाही. थोडक्यात आपण AGI पासून बरेच दूर आहोत. दुसरा काही मार्ग नाही का ? आहे, तो म्हणजे जीव शास्त्राची कास धरणे. मी जर इथे असे लिहिले कि शास्त्रज्ञ १७/१८ वयाच्या तरुणाची त्रिमिती छपाई करण्याच्या प्रयत्न करत आहेत, तर तुम्हाला काय वाटेल? तुम्ही "ब्लेड रनर " किंवा "सिक्स्थ डे" हे सिनेमे अवश्य पहा,

युयुत्सु Sat, 11/22/2025 - 17:35
श्री० भागो मी तुम्हाला एक वेगळा प्रश्न विचारतो. तुम्ही एव्हढे AGI साठी का झुरताय? मी बुचकळयात पडलो आहे.

भागो Sat, 11/22/2025 - 19:09
हाच प्रश्न मी duck.ai ला विचारला, त्याचे उत्तर जसेच्या तसे डकवत आहे. AGI, or artificial general intelligence, is pursued because it has the potential to match or exceed human intelligence across a wide range of tasks, which could lead to significant advancements in technology, economy, and scientific discovery. However, it also poses risks that need careful management to prevent misuse and societal disruption. Wikipedia waitbutwhy.com
लेखनविषय:
हे ठिकाण
तंत्र
consciousness’ किंवा जाणीव याची याची सर्वमान्य व्याख्या अजूनही करता आलेली नाही, जाणीव हा शब्द आपण नेहमीच्या व्यवहारात वापरतो, उदाहरणार्थ “तिला ह्या गोष्टीची जाणीव नाही” “त्याच्या टेबलाखाली एक उंदीर आला होता त्याची त्याला जाणीव नव्हती,” एखादे दृश्य बघितल्यावर आपल्याला ज्या भावनांची अनुभूती होते त्याला मनोवैज्ञानिक म्हणतात “qualia.” क्वालीआ हे जाणिवेचे व्यवच्छेदक लक्षण आहे, म्हणजे जुहूच्या चौपाटीवरून जेव्हा आपण सूर्यास्त बघतो तेव्हा आपण आपला डिजिटल कामेऱ्यामध्ये ते दृश्य कप्चर करून ठेवतो. सूर्यास्त पाहिल्यावर आपल्या मनात काय भावना येतात? ती अनुभूती कामेऱ्याला येते का?

धुके असे पडले की

बिपीन सुरेश सांगळे ·
लेखनविषय:
हे ठिकाण
धुके असे पडले की धुके असे पडले की धुक्याचा महाल आकाशी सोपान त्याचा असा की त्यावरी उभी तू टोकाशी तू परी अस्मानीची मी फकीर धरतीचा वाट अशी भयंकर मार्ग नसे परतीचा विचार तरी काय करावा ? तोही थांबला तर्कापाशी सोपानावरून खुणवू नको जीवाची होईल तडफड तुजसवे वर जायाचे तर प्राणपाखरू करेल धडपड इथे जगुनी काय करावे ? आता जावे स्वर्गलोकाशी
Subscribe to हे ठिकाण