तिला पहिल्यांदा पाहिल तेव्हाच मी तिच्या प्रेमात पडलो होतो
तिचे टपोरे डोळे, लांबसडक केस
आणि त्यात माळलेला तो मोगर्याचा गजरा
पण मला ह्यातले काहिच दिसले नव्हते
कारण ती माझ्या कडे बघुन जेव्हा हसली
तेव्हा तिच्या गालावर पडलेल्या खळीने मी घायाळ झालो होतो.
जळी स्थळी, काष्ठी पाषाणी मला तिच दिसत होती
प्रेम ही माझी गरज होती लग्न ही तिची
मी तिची अडचण समजाउन घेतली आणि
मग मी तिच्याशी एक करार केला परत भेटण्याचा.
जस प्रेम एकतर्फि होत तसाच हा करार पण होता
पण शेवटी करार हा करारच असतो
मग मी प्रेम करतच राहिलो आणि
ती लग्न करुन निघून गेली
पण माझा स्वतःवर विश्र्वास होता आणि तिच्यावरही
मी तिची वाट बघत थांबलो
:-)
हम्माम्माम्मा:):):):)
In reply to हम्माम्माम्मा:):):):) by दमामि
उगी हं दमामुटली!!
In reply to उगी हं दमामुटली!! by सूड
दमामिचा माल हमामि =))
In reply to दमामिचा माल हमामि =)) by बॅटमॅन
=))
In reply to =)) by माहितगार
आपण विडंबकारांचे समर्थक दिसता
In reply to आपण विडंबकारांचे समर्थक दिसता by दमामि
:) आपलीच प्रेरणा ---/\--- :)
In reply to :) आपलीच प्रेरणा ---/\--- :) by माहितगार
अहो, हा लाटकर भाऊंचा प्रतिसाद
In reply to अहो, हा लाटकर भाऊंचा प्रतिसाद by दमामि
ओह ओके :)
:D
हा हाहा हा, बाकी "कवितेवरचे
In reply to हा हाहा हा, बाकी "कवितेवरचे by बॅटमॅन
बाकी "कवितेवरचे प्रतिसाद
.
सुंडर! :D
In reply to सुंडर! :D by अत्रुप्त आत्मा
डिव्यस्पर्श काय गुरुजी?
दोष नाही राऊळी शोध विठू राहे