प्लास्टीक चेंडू - ३.५० रुपये,
रबरी चेंडू - ८ रुपये,
टेनिस चेंडू - २० रुपये .....
एक अद्रुष्य बोर्ड, माझ्या डोळ्यासमोर वाकुल्या दाखवत तरळत होता. खिशात चाचपून पाहिले एक फुटी कौडी नव्हती. कंपासपेटीत नाही म्हणायला दोन-अडीज रुपयांची चिल्लर असावी. ती ज्या कामासाठी राखून ठेवली होती ते तर आता राहिलेच, त्यात वरतून दिड-दोन रुपये टाकून कसेबसे साडेतीन बनवले तरी प्लास्टीक चेंडूसाठी पोरे ऐकणार नव्हती. टेनिसचा चेंडू फोडला होता, तर किमान रबराचा तरी भरून द्यावा लागणार होता. तसेही आधीच मला कोणी खेळायला घ्यायचे नाही. टेनिसचा चेंडू म्हटले तर नाहीच नाही.
छान.
In reply to छान. by प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे
सहमत
सुरेख !!!! सुरेख !!!!
अतिशय सुरेख !
सुंदर लिहिलंय.
छान लिहिलंय.अावडलं!
In reply to छान लिहिलंय.अावडलं! by अजया
+१