टीप : राजगड बद्दल इत्यंभूत माहिती किसन ने ह्या धाग्यात दिल्याने परत खोलात मी लिहित नाही :) तर ट्रेक ला जायचं कुठे ह्यावरून बरीच चर्चा केल्यानंतर 'राजगड' करायचा असे किसन देवांनी जाहीर केले. बरेच मेंबर गळत गळत शेवटी मी , किसन, सुड, अल्प्या आणि सिड.. एवढे उरलो.इंद्रायणी वेळेवर शिवाजीनगर पोचली.तडक रिक्षा पकडुन आमची वरात सुडच्या घरी पोहोचली. पण काहीतरी बिनसलं घराच्या खालीच अचानक हवा शिळी झाली. हुडहुडी भरायला लागली.अंधारुन आलं..दमटपणा वाढला, एकप्रकारचा गायछाप तंबाखूचा वास जाणवायला लागला, मागुन एक घोगरा आवाज आला.. पांडोबा..शाहिद कपुर.. कसबस घाबरत मागे वळुन पाहीलं तर एक अत्रुप्त अत्मा मागे घोंगावत होता. माझ्या भल्या मोठ्या ट्रेकिंग बॅग मुळे मी त्याच्या मगरमिठीतुन वाचलो, तो पर्यंत सुड ने तिथुन पोबारा केलेला होता.. :-D. मग वर आलो, वरती धनाजीराव वाकडे स्वागताला होते. मग सुड च्या हातचे फक्कड फवे खाल्ले, वर झकास चाय ढोसला.तेवढ्यात वल्ली यांनी फोन करुन त्यांना एकट्याला टाकुन आम्ही इथे मजा करतोय याचा निषेढ(सॊम्य) व्यक्त केला.जाताजाता ट्रेक ला शुभेच्छा दिल्या.अकराच्या सुमारास आत्म्याचा अणि धन्याचा निरोप घेऊन परत स्वारगेट ला आलो. सुदॆवाने लगेचच भोर ला जाणारी बस मिळाली.नसरापुर फाटा येईस्तोवर मस्त झोप झाली. फाट्यावर देखिल लगेचच जिपडं मिळालं. घासाघीस करुन चारशे रुपड्यांवर डिल फायनल झालं. वाईट्टच उकडत होतं,मंबईच्या वरताण दमटपणा होता.हि सगळी सांच्याला पावसाची लक्षण दिसत होती.भोसले वाडीत पोचेस्तोवर तीन वाजुन गेलेले होते,गड समोर दिसल्यावर दिल खुष झाला. १. मरणाच्या ऊन्हात गड चढायला सुरवात केली. २. रस्ता विशेष कठीण नाहीये,पण भयंकर उकाड्यामुळे सतत थांबावं लागत होतं.गडाचे बुरुज दिसायला लागल्यावर मात्र अचानक वातावरण बदललं.समोर तोरण्यावरुन ढगांचे लोट यायला लागले, ३. ४. ५.सूड आणि किसन ६. ७. ८. दमटपणा अजुन वाढला,गडगडाट सुरु झाला, चिन्ह काही निट दिसत नव्हती, आम्ही तसंच स्वता:ला रेटत वर पळालो.वर जाई पर्यंतच गड ढगात हरवुन गेला. ९. पाली दरवाजा . सर्वात आधी पद्मावतीच्या देवळात मस्त कोपरा पकडला.बाकीचे पण बरेच ग्रुप देवळात आडोशाला आले.टाक्यांमधलं गार पाणी पिऊन ताजेतवाने झालो, १०. फुलं पांघरलेली धरती आणि भरून आलेले आभाळ . ११. १२. १३. १४. १५.गडावर उतरलेली सांज . सुवेळा माची बघण्याचा बेत पावसाने ऊधळुन लावला.दाद्या जोरदार कोसळायला लागला, सोबतीला विजांचा कडकडाट.करण्यासारखे काहि नव्हतेच,देवळात पद्मावतीसमोर दिवाबत्ती झाली,संध्याकाळ दाटून आली १७. मस्त गार अंधारात पाऊस ऎकत बसलो.किती महिन्यांनी अशी शांतता मिळालेली होती.फक्कड चहाचा राऊंड झाला.पावसाचा जोर थोडासा कमी झाल्यावर अनवाणीच बाहेर पडलो.वातावरण एकदम बदलुन गेलेले होते.रात्रीच्या जेवणाचे सांगुन टाकले.तिन्हीसांजेला देवीची सुरेख आरती झाली.पाऊस परत वाढलेला होता.तिखटजाळ पिठलं,भाकर्या,ठेचा,दही,भात,असा दणकुन बेत होता,बेक्कार हाणलय सर्वांनी,गप्पा मारायचेही त्राण नव्हते,साठेआठलाच झोपुन गेलो. सकाळी पाचला ऊठलो,कडक थंडी पडलेली होती.फ्रेश होऊन गड भटकायला निघालो. १८. १९. २०.आजूबाजूचा परिसर धुक्यात लपेटलेला होता . . २१. २२. २३. २४. सर्वात आधी बालेकिल्ल्यावर कूच केले.थोडासा कठीण असा मार्ग आहे. २५. खडा चढ २६. २७. वरून दिसणारे विहंगम दृश्य २७. २८. २९. वर जननीमंदिर,ब्रह्मेश्वराचे देऊळ,बाजारपेठ, चन्द्र तलाव अजुन काही भग्न अवस्थेतील इमारती चौथरे, वाड्यांचे अवशेष आढळतात. ३०. ३१. ३२. ३३.संजीवनी माची . वरुन आजुबाजुच्या परीसराचा अप्रतीम नजारा दिसत होता. ३४. ३५.मावळे :) . दोन्ही माच्या पाहायच्या राहीलेल्या होत्या ,पण हातात कमी वेळ असल्याने उगाच घाई केली नाही.पाहायचं तर तब्येतीत,या निर्णयावर सगळे आले.खाली आल्यावर दणकुन पोहे खाल्ले.सामान आवरलं, आणि निघालो.गड उतरुन खाली भोसलेवाडीत आलो,खाली जीप कधी येईल विचारले,पण समाधानकारक उत्तर न मिळाल्याने चालत पुढे निघालो.वाटेत एक नदी होती,मग डुंबण्याचा कार्येक्रम झाला, ३६. ३७. निघालो.पण गाडीचा पत्ता नव्हता,वाझेघर पर्यंत जवळ जवळ चार किलोमीटर ऊन्हात चाललो, ३८. शेतं. . तिकडे गेल्यावर समजलं,कोणतरी जीपवाल्यांपेकी स्वर्गवासी झाल्याने आज कोणीच येणार नाही, अडीच ची एक बस येते तीही आलेली नाही.बोंबला .. साडसहाची ईंद्रायणी मिळेल की नाही याची चिंता लागायला लागली,कसाबसा एका तासाने एक टमटमवाला आला,त्याने नसरापुर फाट्यावर सोडले.तिथुन कात्रज दुसर्या टमटमने,कात्रज- स्वारगेट बसने, स्वारगेट-पुणे स्टेशन रिक्षाने असे कसेबसे बरोबर सव्वासहाला ठेसनात पोचलो,धावत धावत गाडी पकडली,रिझर्वेशन नसल्याने झक मारत उभे राहुन कसेबसे रात्री घरी पोचलो.पण राजगडची नशा मात्र काही ऒरच होती, देवळात पडुन ऎकलेला पाऊस अजुनही मनातुन जात नाहीये :-) त्यातल्या त्यात फोटूग्राफी रानफुलं