रंगभूमीवरचा हरहुन्नरी कलाकाराला भावपुर्ण आदरांजली !!!

ओह!! :( रंगभूमीवरील हरहुन्नरी कलाकाराला भावपूर्ण आदरांजली !!!

७०/ ७१ साली आलेले 'पाहिजे जातीचे ' हे विजय तेंडुलकरांचे नाटक पाहिले होते. त्यातला विहंग अजून आठवतो.[ आणि नानाचा बबन्या.] मनःपूर्वक आदरांजली.

विहंग नायकांना माझीही विनम्र आदरांजली. मराठी भाषा हा माझा प्राणवायू आहे

माझीही विनम्र आदरांजली.

विहंग नायकांना माझीही नम्र आदरांजली. दोन आठवड्यांपूर्वीच त्यांची भूमिका असलेले 'स्थळ: स्नेहसदन' हे गोवा हिंदू असोसिएशनचे नाटक पाहिले होते. बायकोशी भांडणार्‍या, व्यायामात टाळाटाळ करणार्‍या वृद्धाची त्यांची भूमिका टिपीकल असली, तरी प्रेक्षकांची दाद घेऊन गेली होती.

नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी

फारच वाईट झाले. हतबल. चतुरंग

एक हरहुन्नरी कलावंत हरपला

विहंग नायक, एक सक्षम कलाकार, अकाली काळाच्या पडद्याआड गेला. धक्कादायक बातमी. मन सुन्न झाले.

भडकमकर मास्तरांकडून विहंग यांच्यावर काही विशेष वाचायला मिळेल अशी आशा करतो.. तात्या.

विहंग नायक यांना माझीही आदरांजली. एक सहज अभिनय करणारा कलावंत हरपला. लहानपणी दूरदर्शन वर 'गजरा' नावाचा कार्यक्रम होत असे. त्यात पहिल्यांदा या गुणी कलावंताची ओळख झाली होती. मराठी कलावंतांच्या मागे अपघाती किंवा अकाली मृत्यूचा काय शाप आहे हे कळत नाही. जयराम हर्डीकर, शांता जोग, अरूण सरनाईक, भक्ति बर्वे आता विहंग नायक... बिपिन.

बातमी वाचून आम्हांला जबरदस्त धक्का बसला. आमची श्री. विहंग नायक यांना भावपूर्ण आदरांजली. आपला, (खिन्न) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com

खूपच बोलका चेहरा असलेले विहंग नायक दूरदर्शनमुळे चांगलेच आठवतात. तसे दूरदर्शनवर अनेक चेहरे दिसतात, काही विसरले जातात, पण विहंग नायक आपल्या वैशिष्ट्यांमुळे लक्षात राहिले.

एक आदर्शवादी कर्तव्यदक्ष शिक्षक, प्रेमळ व भाबडा बाप आणि अत्यंत सज्जन गृहस्थ अशा भूमिकेतून ते गेले कांही महिने रोज टीव्हीवर दिसत असत. त्यांनी आमच्या मनात घर केले होते. अशा गुणी कलावंताचे असे अकाली निधन फारच दु।खदायक आहे. त्यांच्या स्मृतीला श्रद्धांजली.

एक आदर्शवादी कर्तव्यदक्ष शिक्षक, प्रेमळ व भाबडा बाप आणि अत्यंत सज्जन गृहस्थ अशा भूमिकेतून ते अवघाची संसार या मालीकेत दिसत असत

विहंग नायक यांना माझीही आदरांजली. अमीरखान सोबतच्या जाहिरातीत त्यांच्या फक्त चेहेर्‍यावरचे भावच सगळं बोलून गेले होते. धक्काच बसला ही बातमी ऐकून :(

हे वाचुन मन सुन्न झाले आणि त्या॑नी केलेले अभिनय माझ्या डोळ्यासमोरून गेले , खर्॑च गुणी अभिनेता होता. विह॑ग नायक या॑ना माझीही आदरा॑जली.

रंगभूमीवरचा हरहुन्नरी कलाकाराला भावपुर्ण आदरांजली !!!

ओह!! :( रंगभूमीवरील हरहुन्नरी कलाकाराला भावपूर्ण आदरांजली !!!

७०/ ७१ साली आलेले 'पाहिजे जातीचे ' हे विजय तेंडुलकरांचे नाटक पाहिले होते. त्यातला विहंग अजून आठवतो.[ आणि नानाचा बबन्या.] मनःपूर्वक आदरांजली.

विहंग नायकांना माझीही विनम्र आदरांजली. मराठी भाषा हा माझा प्राणवायू आहे

माझीही विनम्र आदरांजली.

विहंग नायकांना माझीही नम्र आदरांजली. दोन आठवड्यांपूर्वीच त्यांची भूमिका असलेले 'स्थळ: स्नेहसदन' हे गोवा हिंदू असोसिएशनचे नाटक पाहिले होते. बायकोशी भांडणार्‍या, व्यायामात टाळाटाळ करणार्‍या वृद्धाची त्यांची भूमिका टिपीकल असली, तरी प्रेक्षकांची दाद घेऊन गेली होती.

नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी

फारच वाईट झाले. हतबल. चतुरंग

एक हरहुन्नरी कलावंत हरपला

विहंग नायक, एक सक्षम कलाकार, अकाली काळाच्या पडद्याआड गेला. धक्कादायक बातमी. मन सुन्न झाले.

भडकमकर मास्तरांकडून विहंग यांच्यावर काही विशेष वाचायला मिळेल अशी आशा करतो.. तात्या.

विहंग नायक यांना माझीही आदरांजली. एक सहज अभिनय करणारा कलावंत हरपला. लहानपणी दूरदर्शन वर 'गजरा' नावाचा कार्यक्रम होत असे. त्यात पहिल्यांदा या गुणी कलावंताची ओळख झाली होती. मराठी कलावंतांच्या मागे अपघाती किंवा अकाली मृत्यूचा काय शाप आहे हे कळत नाही. जयराम हर्डीकर, शांता जोग, अरूण सरनाईक, भक्ति बर्वे आता विहंग नायक... बिपिन.

बातमी वाचून आम्हांला जबरदस्त धक्का बसला. आमची श्री. विहंग नायक यांना भावपूर्ण आदरांजली. आपला, (खिन्न) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com

खूपच बोलका चेहरा असलेले विहंग नायक दूरदर्शनमुळे चांगलेच आठवतात. तसे दूरदर्शनवर अनेक चेहरे दिसतात, काही विसरले जातात, पण विहंग नायक आपल्या वैशिष्ट्यांमुळे लक्षात राहिले.

एक आदर्शवादी कर्तव्यदक्ष शिक्षक, प्रेमळ व भाबडा बाप आणि अत्यंत सज्जन गृहस्थ अशा भूमिकेतून ते गेले कांही महिने रोज टीव्हीवर दिसत असत. त्यांनी आमच्या मनात घर केले होते. अशा गुणी कलावंताचे असे अकाली निधन फारच दु।खदायक आहे. त्यांच्या स्मृतीला श्रद्धांजली.

एक आदर्शवादी कर्तव्यदक्ष शिक्षक, प्रेमळ व भाबडा बाप आणि अत्यंत सज्जन गृहस्थ अशा भूमिकेतून ते अवघाची संसार या मालीकेत दिसत असत

विहंग नायक यांना माझीही आदरांजली. अमीरखान सोबतच्या जाहिरातीत त्यांच्या फक्त चेहेर्‍यावरचे भावच सगळं बोलून गेले होते. धक्काच बसला ही बातमी ऐकून :(

हे वाचुन मन सुन्न झाले आणि त्या॑नी केलेले अभिनय माझ्या डोळ्यासमोरून गेले , खर्॑च गुणी अभिनेता होता. विह॑ग नायक या॑ना माझीही आदरा॑जली.

फोटो. उडत्या पाखराची पिसे मोजून घ्यावीत :) [कृ. ह. घ्या]

नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी

साक्षिदेवा, सुंदर चित्र आहे रे! मस्तच! भिंगसंच प्रकाशग्रहण छिद्र झडपगती प्रकाशसंवेदनाक्षमता भिंग रचना अरे बापरे! काय रे साक्षिदेवा, तु आपल्या मथुरादास जलंत्रींचं शिष्यत्व केव्हा पत्करलंस :) तुझा, (गाववाला) तात्या.

छान प्रतीमा आली आहे तुमच्या निकॉन डी ६० उपकरणामधून... :D पुन्हा, सतीश गावडे आम्ही इथेही उजेड पाडतो -> मी शोधतो किनारा...

इथे आवर्जुन देण्याइतके ह्या फोटोत काय आहे? मला फोटोतले काही कळत नाही ह्या फोटोत असे काय खास आहे कुणी समजावुन सांगेल का? तो पक्शी निट झाडावर बसलेला असताना टिपला असता तर मला आवडला असता.

श्री. सर्वसाक्षी, छायाचित्र सुरेख टिपले आहे. पण, अनावश्यक वनश्री पक्षावरून लक्ष विचलीत करते आहे.थोडे संपादीत केले असते तर अजून प्रभावकारी झाले असते. उदाहरणार्थः

फोटो मस्त आला आहे. आवडला.

मस्तच !

सुरेख..... फारच सुरेख क्षण तुम्ही टिपला आहे..... अजुनही असे सुरेख क्षण पाहायला आवडतील..... (निकॉन प्रेमी) मदनबाण.....

सुरेख चित्र... असेच एक पकडायचा प्रयत्न मागे केला होता. पण तितका स्पष्ट नाही जमला पकडायला. -- ध्रुव

सर्वांचे सप्रेम आभार. नंदन, उडत्या पाखराची पीसे मोजणार्‍या चतुराचा अभिप्राय वाचुन बरे वातले तात्या, चार शब्द अपल्या भाषेत खरडायचा प्रयत्न केला रे, शिष्यत्व कसले. बाकी तो माणूस काहीतरी शिकुन घेण्यासारखा आहे हे खरे. प्रभाकर शेठ, चित्र संपूर्ण आहे तसे अधिक बरे वाटेल असे मला वाटले. नुसता पक्षी देण्यापेक्षा अंधुक केलेली मागची झाडी पूरक ठरावी असा माझा समज. मात्र एकुण प्रतिमेच्या आकारमानात पक्षीप्रतिमा लहान आहे. एकतर लांबुन टिपले आहे, याहुन जवळ जाणे शक्य नव्हते, पक्षी ठरत नव्हता. शिवाय भिंगाची मर्यादा होतीच. आपण संपादित केलेले चित्रही झकास दिसते. ध्रुव, सध्या सिग्माची डी ६० ला स्वयंचलीत रुपात वावरता येईल अशी आवृती आली आहे जी मी वापरली आहे. मात्र किंमत या एकाच कारणास्तव मूळ निकॉन ऐवजी ही तडजोड स्विकारली आहे हे सत्य आहे. चित्र टिपताना तारांबळ उडाली हे मात्र खरे. पुन्हा सर्वांचे आभार साक्षी

फोटो. उडत्या पाखराची पिसे मोजून घ्यावीत :) [कृ. ह. घ्या]

नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी

साक्षिदेवा, सुंदर चित्र आहे रे! मस्तच! भिंगसंच प्रकाशग्रहण छिद्र झडपगती प्रकाशसंवेदनाक्षमता भिंग रचना अरे बापरे! काय रे साक्षिदेवा, तु आपल्या मथुरादास जलंत्रींचं शिष्यत्व केव्हा पत्करलंस :) तुझा, (गाववाला) तात्या.

छान प्रतीमा आली आहे तुमच्या निकॉन डी ६० उपकरणामधून... :D पुन्हा, सतीश गावडे आम्ही इथेही उजेड पाडतो -> मी शोधतो किनारा...

इथे आवर्जुन देण्याइतके ह्या फोटोत काय आहे? मला फोटोतले काही कळत नाही ह्या फोटोत असे काय खास आहे कुणी समजावुन सांगेल का? तो पक्शी निट झाडावर बसलेला असताना टिपला असता तर मला आवडला असता.

श्री. सर्वसाक्षी, छायाचित्र सुरेख टिपले आहे. पण, अनावश्यक वनश्री पक्षावरून लक्ष विचलीत करते आहे.थोडे संपादीत केले असते तर अजून प्रभावकारी झाले असते. उदाहरणार्थः

फोटो मस्त आला आहे. आवडला.

मस्तच !

सुरेख..... फारच सुरेख क्षण तुम्ही टिपला आहे..... अजुनही असे सुरेख क्षण पाहायला आवडतील..... (निकॉन प्रेमी) मदनबाण.....

सुरेख चित्र... असेच एक पकडायचा प्रयत्न मागे केला होता. पण तितका स्पष्ट नाही जमला पकडायला. -- ध्रुव

सर्वांचे सप्रेम आभार. नंदन, उडत्या पाखराची पीसे मोजणार्‍या चतुराचा अभिप्राय वाचुन बरे वातले तात्या, चार शब्द अपल्या भाषेत खरडायचा प्रयत्न केला रे, शिष्यत्व कसले. बाकी तो माणूस काहीतरी शिकुन घेण्यासारखा आहे हे खरे. प्रभाकर शेठ, चित्र संपूर्ण आहे तसे अधिक बरे वाटेल असे मला वाटले. नुसता पक्षी देण्यापेक्षा अंधुक केलेली मागची झाडी पूरक ठरावी असा माझा समज. मात्र एकुण प्रतिमेच्या आकारमानात पक्षीप्रतिमा लहान आहे. एकतर लांबुन टिपले आहे, याहुन जवळ जाणे शक्य नव्हते, पक्षी ठरत नव्हता. शिवाय भिंगाची मर्यादा होतीच. आपण संपादित केलेले चित्रही झकास दिसते. ध्रुव, सध्या सिग्माची डी ६० ला स्वयंचलीत रुपात वावरता येईल अशी आवृती आली आहे जी मी वापरली आहे. मात्र किंमत या एकाच कारणास्तव मूळ निकॉन ऐवजी ही तडजोड स्विकारली आहे हे सत्य आहे. चित्र टिपताना तारांबळ उडाली हे मात्र खरे. पुन्हा सर्वांचे आभार साक्षी

म्हैसूर राजवाड्याची ओळख चांगली करून दिलीत. सोबत राजवाड्याचा एखादा फोटो ही चढवायचा होता. म्हणजे वाचताना मजा आली असती.

दिवसाउजेडी! रात्री विद्युत रोषणाईत! मराठी भाषा हा माझा प्राणवायू आहे

अतिशय देखणा राजवाडा आहे हा!! मी गेल्या महिन्यातच बघून आले.

धन्यवाद , प्रमोदकाका राजवाड्याची दोन्ही प्रकाशचित्रे फारच छान आहेत. खरोखरीच देखणा आहे राजवाडा . आणि रोषणाईने त्यात अजूनच भर पडली आहे.

दरबार हॉलमध्ये हिंडतांना कोठल्याही क्षणी भालदार चोपदार महाराजाधिराजांच्या आगमनाची वर्दी देत येतील असा भास होतो. असेच वाटले होते मलाही राजवाडा पाहताना.. लेख आवडला. स्वाती

आपल्या लेखात राजवाड्याच्या छायाचित्रांची गरज होतीच त्या शिवाय सुंदर लेखातील राज वैभव दिसलेच नसते. अजून येऊ द्या असेच लेखन !!!

मिसळपाव या स्थळावर चित्र डकवण्यापूर्वी ते आधी कोठे तरी चिकटवून त्याचा दुवा द्यावा लागतो. ही दुहेरी प्रक्रिया करण्यातील तांत्रिक अडचणींमुळे मला ती देता आली नव्हती. माझे मित्र श्री. प्रमोद देव यांनी राजवाड्याची सुंदर छायाचित्रे देऊन ती कसर भरून काढली. या मदती बद्दल मी त्यांचा आभारी आहे.

फार वर्षांपूर्वी पाहिलेला तो खरा. मागील भेटीत बहुधा सुट्टीचा काळ त्यात आणखी रविवार यामुळे भयानक गर्दी होती. आलेल्या बहुसंख्य लोकांना 'आम्ही राजवाडा पाहिला' या रक्यानात खूण करण्यापलिकडे काही स्वारस्य नसावे. पैसे खर्च करुन इथवर आलोच आहोत तर जे जे आहे ते सर्व बघुया अशा भावनेते लोक ढकला ढकली करत होते. एकुण आषाढीला पंढरीला होते तशी अवस्था होती. निमूटपणे माघार घेतली.

मनोवेधक आणि नेत्रदिपक असा राजवाडा आहे. म्हैसूर पाहायलाच हवे.

मस्त माहिती फोटो ही छान

मी दिवसा पाहिलाय अगदी मनसोक्त! पण दसर्‍याच्या रात्री पाहण्याची इच्छा आहे. पाहू कधी पूर्ण होईल. छान लेख आनंदघन! चतुरंग

राजवाड्यावर दर रविवारी रात्री एक तास रोषणाई केली जाते. दसरामहोत्सवात ती दररोज आणि अधिक वेळ असते. फक्त राजवाडाच नव्हे तर त्याच्या आसमतातील सर्व वास्तू असंख्य दिव्यांच्या प्रकशात उजळून निघतात. राजवाड्यासमोरील पटांगणात उभे राहून चारही बाजूला असंख्य दीपमाळा पाहण्यातला आनंद अद्भुत असतो.

म्हैसूर राजवाड्याची ओळख चांगली करून दिलीत. सोबत राजवाड्याचा एखादा फोटो ही चढवायचा होता. म्हणजे वाचताना मजा आली असती.

दिवसाउजेडी! रात्री विद्युत रोषणाईत! मराठी भाषा हा माझा प्राणवायू आहे

अतिशय देखणा राजवाडा आहे हा!! मी गेल्या महिन्यातच बघून आले.

धन्यवाद , प्रमोदकाका राजवाड्याची दोन्ही प्रकाशचित्रे फारच छान आहेत. खरोखरीच देखणा आहे राजवाडा . आणि रोषणाईने त्यात अजूनच भर पडली आहे.

दरबार हॉलमध्ये हिंडतांना कोठल्याही क्षणी भालदार चोपदार महाराजाधिराजांच्या आगमनाची वर्दी देत येतील असा भास होतो. असेच वाटले होते मलाही राजवाडा पाहताना.. लेख आवडला. स्वाती

आपल्या लेखात राजवाड्याच्या छायाचित्रांची गरज होतीच त्या शिवाय सुंदर लेखातील राज वैभव दिसलेच नसते. अजून येऊ द्या असेच लेखन !!!

मिसळपाव या स्थळावर चित्र डकवण्यापूर्वी ते आधी कोठे तरी चिकटवून त्याचा दुवा द्यावा लागतो. ही दुहेरी प्रक्रिया करण्यातील तांत्रिक अडचणींमुळे मला ती देता आली नव्हती. माझे मित्र श्री. प्रमोद देव यांनी राजवाड्याची सुंदर छायाचित्रे देऊन ती कसर भरून काढली. या मदती बद्दल मी त्यांचा आभारी आहे.

फार वर्षांपूर्वी पाहिलेला तो खरा. मागील भेटीत बहुधा सुट्टीचा काळ त्यात आणखी रविवार यामुळे भयानक गर्दी होती. आलेल्या बहुसंख्य लोकांना 'आम्ही राजवाडा पाहिला' या रक्यानात खूण करण्यापलिकडे काही स्वारस्य नसावे. पैसे खर्च करुन इथवर आलोच आहोत तर जे जे आहे ते सर्व बघुया अशा भावनेते लोक ढकला ढकली करत होते. एकुण आषाढीला पंढरीला होते तशी अवस्था होती. निमूटपणे माघार घेतली.

मनोवेधक आणि नेत्रदिपक असा राजवाडा आहे. म्हैसूर पाहायलाच हवे.

मस्त माहिती फोटो ही छान

मी दिवसा पाहिलाय अगदी मनसोक्त! पण दसर्‍याच्या रात्री पाहण्याची इच्छा आहे. पाहू कधी पूर्ण होईल. छान लेख आनंदघन! चतुरंग

राजवाड्यावर दर रविवारी रात्री एक तास रोषणाई केली जाते. दसरामहोत्सवात ती दररोज आणि अधिक वेळ असते. फक्त राजवाडाच नव्हे तर त्याच्या आसमतातील सर्व वास्तू असंख्य दिव्यांच्या प्रकशात उजळून निघतात. राजवाड्यासमोरील पटांगणात उभे राहून चारही बाजूला असंख्य दीपमाळा पाहण्यातला आनंद अद्भुत असतो.

एक मस्त लेख वाचायला मिळाला. पुलं ही एक अशी व्यक्ती आहे की ज्यांच्याबद्दल ऐकायला आणि वाचायला कधीच कंटाळा येत नाही. त्यांच्या लेखनातील कैक वाक्ये रोजच्याच जीवनात सतत भेटत असतात आणि आनंद द्विगुणित करून जातात. असहाय स्थितीत वातावरण हलकं करतात आणि मनावरचा ताण उतरवतात. मराठी भाषा हा माझा प्राणवायू आहे

नेमके मी तो लेख वाचायला घेतला लोकसत्तावर आणि तुम्ही त्याबद्दल इथे लिहिले. पूर्ण वाचून काढतो आत्ताच :)

झकास लेख. (पुल॑च्या स॑दर्भात पपुण्यतिथी हे शब्दसुद्धा लिहिता॑ना हात अडखळतात, डोळ्यासमोरचा स॑गणक धुसर होऊ पहातो..) खर आहे , भाईकाका गेल्यासारखे वाटतच नाहीत. त्यांचे लेखन, विचार आणि कार्य आपल्याला सतत प्रेरणा देत रहाणार... राजेश

आत्ताच वाचून काढला...काय समृद्ध आयुष्य जगला हा माणूस! आणि कित्येकांचे आयुष्य समृद्ध करून गेला... 'आहे मनोहर तरी' पहिल्यांदा वाचले (लहान होतो तेंव्हा) तेव्हा मी खूप अस्वस्थ झालो होतो, पण दिनेश म्हणतो तसा सुनीताबाईंचा काळजी घ्यायचा स्वभावही त्यांना माहित होता. माझ्यासारख्या सामन्य वाचकांना मात्र त्या पुस्तकाने त्या वयात धक्का बसला...आत वाटते, त्या दोघांचा स्वभाव, दृष्टीकोन बराच भिन्न होता.

छान लेख.. इथे दुवा दिल्याबद्दल अनेक आभार. --लिखाळ.

किती सुंदर लेख आहे.... लेखाचा दुवा दिल्याबद्दल खूप खूप आभार

भाई, तू जर अफजलखानाला भेटायला गेला असतास तर फक्त गप्पा र॑गवून परत आला असतास ह्या सुनिताबाई॑च्या शेर्‍यावर प्रच॑ड हसलो.. पुल॑ची सुनिताबाई॑ना 'उपदेशपा॑डे' ही उपाधीपण अफाटच आहे. दिनेशनी भाई॑ना 'ती फुलराणी' लिहिता॑ना प्रत्यक्ष पाहिले आहे..त्याच॑ पहिल॑ वाचन ऐकल॑ आहे. हे सगळ॑ वाचता॑नाच अ॑गावर रोमा॑च उभे राहतात. खर॑च, ती लोक॑ किती भाग्यवान ज्या॑ना पुल॑च्या सहवासात राहता आले.. मी त्या॑ना धीर एकवटून एक फोन केला होता.खर॑ म्हणजे प्रत्यक्षच भेटण्याची खूप इच्छा होती पण ठाऊक होत॑ की ते आजारी आहेत अन त्या॑ना लोका॑चा त्रास होतो. मी त्या॑ना १९९९ साल स॑पून नवे शतक सुरू होण्याचे निमित्त काढून शुभेच्छा देण्यासाठी फोन केला. माझ्या चौथ्या की पाचव्या प्रयत्नात साक्षात भाई फोनवर आले. मला तर गगन ठे॑गणे झाले होते.. माझ्या परमेश्वराशी मी फोनवर बोलत होतो! पण त्या॑चा आवाज खूप कापरा व खोल गेला होता.. म्हैस, असा मी असामी इ ध्वनीमुद्रिका॑मधला सुपरिचित आवाजाचा पत्ताच नव्हता. एक क्षण खूप वाईट वाटले पण धैर्य एकवटून त्या॑च्याशी येणेप्रमाणे स॑भाषण झाले मी: नमस्कार भाई, मी आपला वाचक डॉ.प्रसाद दाढे बोलतो आहे भाई: काय नाव म्हणाला॑त..? मी: प्रसाद दाढे भाई: प्रसाद दाढे काय..प्रसाद दाढे..प्रसाद दाढे (इथे माझ्या अ॑गावर अक्षरशः काटा आला..त्या॑च्या तो॑डून माझे नाव उच्चारले गेले होते..) बोला काय म्हणता॑य? मी: नवीन शतकाच्या आणि नवीन वर्षाच्या आपल्याला हार्दिक शुभेच्छा! भाई: धन्यवाद, तुम्हालाही मी: तुम्हा॑ला भेटण्याची खूप इच्छा आहे, तुमच्या पाया॑वर डोके ठेवायचे आहे.. भाई: अहो माझ्या डोक्यावर कशाला पाय ठेवता॑य.. :) (तशा अवस्थेतही पुल॑नी माझी विकेट काढली होती) मी फार छोटा माणूस आहे.. आणि आता भेटून काहीही उपयोग नाही कारण पाच मिनिटे जरी बोललो तरी मला अर्धा तास पडून रहावे लागते. आता माझ्या पुस्तका॑तच मला भेटा.. माझा गळा दाटून आला होता.. काय बोलावे तेच सुचत नव्हते. माझ्याशी फोनवर बोलल्यामुळे सुद्धा त्या॑ना त्रास होणार होता. असे वाटले की त्या॑चा पार्किन्सनचा आजार मी घेऊ शकलो तर..? फोन ठेवल्यावर बराच वेळ मी सुन्न बसून होतो. साक्षात पुल॑शी बोलल्याचा आन॑दही होत होता आणि त्या॑चा खोल गेलेला आवाज आठवून दु:खही होत होत॑..

गेल्या ४-५ दिवसांपासून व्हायरस आहेत, जपून . व्यंकट

सुरेखच लेख आहे! भाईकाका या अवलियाला साष्टांग नमस्कार... तात्या.

लेख. येथे आवर्जून दुवा दिल्याबद्दल धन्यवाद. खूप दिवसांनी लोकरंगमध्ये एखादा चांगला लेख वाचायला मिळाला.

नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी

अहो काय दुवा दिलात हो? बसल्या बैठकीला वाचून काढला. रविवार सकाळ पुलं बरोबरच्या मैफलीत जावी हा योग होता. आपल्याला किती दुवे देऊ तेवढे कमी आहेत! आपली पुलं बरोबर बोलण्याची आठवण तर डोळ्यात पाणीच. काय लिहू? शब्द नाहीत. चतुरंग

लेख तर मस्तच.. लगेचच वाचला,दुवा दिल्याबद्दल धन्यु. स्वाती

>>>गेल्या ४-५ दिवसांपासून व्हायरस आहेत, जपून . हो, माझ्या लॅपटॉपवर आलेत :( रिअल टाईम अँटीव्हायरस मुळे वाचला आहे लॅपटॉप :S

एका छान लेखाचा दुवा दिल्याबद्दल आभार... पुन्हा, सतीश गावडे आम्ही इथेही उजेड पाडतो -> मी शोधतो किनारा...

केवळ अप्रतिम लेख ! पु.लं. ही खरंच किती मोठी युनिवर्सिटी आहे ना ? एकदा का पु.लं वाचले की आयुष्याकडे बघायचा दृष्टिकोनच बदलून जातो ! "हे जीवन सुन्दर आहे..", मनोमन पटतं..

' तू मोठा झाल्यावर माझ्यावर एक लेख लिही. ' असे भाईंनी लिहीले , आणि दिनेशने लेख लिहून भाईंची इच्छा पुर्ण केलीच ; पण आम्हाला एक छान मेजवानी दिली. माईआत्तेला भाई ' उपदेशपांडे' म्हणत वाचून भाई घरातही 'असेच' होते. हे समजले. दिनेशला धन्यवाद.

एकदा बाबासाहेब पुर॑दरे व पुल गप्पा मारत बसले होते ते॑व्हा बाबासाहेब म्हणाले, " भाई तुम्ही विनोदी लेखक! तुमच्या घरी तुम्ही आणि सुनिताबाई कायम हसतच असणार.." यावर पुल उत्तरले, "बाबासाहेब तुम्ही इतिहासकार! मग तुमच्या घरी निर्मलाताई हातात तलवार घेऊन मागे अन तुम्ही ढाल घेऊन पुढे पळत असाल..! :) पुल व्यक्तिशः अतिशय मिष्किल होते. ते समोरच्याची कधी दा॑डी गुल करतील ह्याचा नेम नसायचा. त्या॑च्या कोटीबाज किश्श्या॑चा एक स॑ग्रहच 'कोट्याधीश पुल' ह्या नावाने चतुर॑ग प्रतिष्ठानने प्रसिद्ध केला होता. मला त्या॑चे काही अप्रकाशित किस्सेसुद्धा माहित आहेत.. ते मिपाकरा॑ना स॑मेलनात ऐकवीन.

एक मस्त लेख वाचायला मिळाला. पुलं ही एक अशी व्यक्ती आहे की ज्यांच्याबद्दल ऐकायला आणि वाचायला कधीच कंटाळा येत नाही. त्यांच्या लेखनातील कैक वाक्ये रोजच्याच जीवनात सतत भेटत असतात आणि आनंद द्विगुणित करून जातात. असहाय स्थितीत वातावरण हलकं करतात आणि मनावरचा ताण उतरवतात. मराठी भाषा हा माझा प्राणवायू आहे

नेमके मी तो लेख वाचायला घेतला लोकसत्तावर आणि तुम्ही त्याबद्दल इथे लिहिले. पूर्ण वाचून काढतो आत्ताच :)

झकास लेख. (पुल॑च्या स॑दर्भात पपुण्यतिथी हे शब्दसुद्धा लिहिता॑ना हात अडखळतात, डोळ्यासमोरचा स॑गणक धुसर होऊ पहातो..) खर आहे , भाईकाका गेल्यासारखे वाटतच नाहीत. त्यांचे लेखन, विचार आणि कार्य आपल्याला सतत प्रेरणा देत रहाणार... राजेश

आत्ताच वाचून काढला...काय समृद्ध आयुष्य जगला हा माणूस! आणि कित्येकांचे आयुष्य समृद्ध करून गेला... 'आहे मनोहर तरी' पहिल्यांदा वाचले (लहान होतो तेंव्हा) तेव्हा मी खूप अस्वस्थ झालो होतो, पण दिनेश म्हणतो तसा सुनीताबाईंचा काळजी घ्यायचा स्वभावही त्यांना माहित होता. माझ्यासारख्या सामन्य वाचकांना मात्र त्या पुस्तकाने त्या वयात धक्का बसला...आत वाटते, त्या दोघांचा स्वभाव, दृष्टीकोन बराच भिन्न होता.

छान लेख.. इथे दुवा दिल्याबद्दल अनेक आभार. --लिखाळ.

किती सुंदर लेख आहे.... लेखाचा दुवा दिल्याबद्दल खूप खूप आभार

भाई, तू जर अफजलखानाला भेटायला गेला असतास तर फक्त गप्पा र॑गवून परत आला असतास ह्या सुनिताबाई॑च्या शेर्‍यावर प्रच॑ड हसलो.. पुल॑ची सुनिताबाई॑ना 'उपदेशपा॑डे' ही उपाधीपण अफाटच आहे. दिनेशनी भाई॑ना 'ती फुलराणी' लिहिता॑ना प्रत्यक्ष पाहिले आहे..त्याच॑ पहिल॑ वाचन ऐकल॑ आहे. हे सगळ॑ वाचता॑नाच अ॑गावर रोमा॑च उभे राहतात. खर॑च, ती लोक॑ किती भाग्यवान ज्या॑ना पुल॑च्या सहवासात राहता आले.. मी त्या॑ना धीर एकवटून एक फोन केला होता.खर॑ म्हणजे प्रत्यक्षच भेटण्याची खूप इच्छा होती पण ठाऊक होत॑ की ते आजारी आहेत अन त्या॑ना लोका॑चा त्रास होतो. मी त्या॑ना १९९९ साल स॑पून नवे शतक सुरू होण्याचे निमित्त काढून शुभेच्छा देण्यासाठी फोन केला. माझ्या चौथ्या की पाचव्या प्रयत्नात साक्षात भाई फोनवर आले. मला तर गगन ठे॑गणे झाले होते.. माझ्या परमेश्वराशी मी फोनवर बोलत होतो! पण त्या॑चा आवाज खूप कापरा व खोल गेला होता.. म्हैस, असा मी असामी इ ध्वनीमुद्रिका॑मधला सुपरिचित आवाजाचा पत्ताच नव्हता. एक क्षण खूप वाईट वाटले पण धैर्य एकवटून त्या॑च्याशी येणेप्रमाणे स॑भाषण झाले मी: नमस्कार भाई, मी आपला वाचक डॉ.प्रसाद दाढे बोलतो आहे भाई: काय नाव म्हणाला॑त..? मी: प्रसाद दाढे भाई: प्रसाद दाढे काय..प्रसाद दाढे..प्रसाद दाढे (इथे माझ्या अ॑गावर अक्षरशः काटा आला..त्या॑च्या तो॑डून माझे नाव उच्चारले गेले होते..) बोला काय म्हणता॑य? मी: नवीन शतकाच्या आणि नवीन वर्षाच्या आपल्याला हार्दिक शुभेच्छा! भाई: धन्यवाद, तुम्हालाही मी: तुम्हा॑ला भेटण्याची खूप इच्छा आहे, तुमच्या पाया॑वर डोके ठेवायचे आहे.. भाई: अहो माझ्या डोक्यावर कशाला पाय ठेवता॑य.. :) (तशा अवस्थेतही पुल॑नी माझी विकेट काढली होती) मी फार छोटा माणूस आहे.. आणि आता भेटून काहीही उपयोग नाही कारण पाच मिनिटे जरी बोललो तरी मला अर्धा तास पडून रहावे लागते. आता माझ्या पुस्तका॑तच मला भेटा.. माझा गळा दाटून आला होता.. काय बोलावे तेच सुचत नव्हते. माझ्याशी फोनवर बोलल्यामुळे सुद्धा त्या॑ना त्रास होणार होता. असे वाटले की त्या॑चा पार्किन्सनचा आजार मी घेऊ शकलो तर..? फोन ठेवल्यावर बराच वेळ मी सुन्न बसून होतो. साक्षात पुल॑शी बोलल्याचा आन॑दही होत होता आणि त्या॑चा खोल गेलेला आवाज आठवून दु:खही होत होत॑..

गेल्या ४-५ दिवसांपासून व्हायरस आहेत, जपून . व्यंकट

सुरेखच लेख आहे! भाईकाका या अवलियाला साष्टांग नमस्कार... तात्या.

लेख. येथे आवर्जून दुवा दिल्याबद्दल धन्यवाद. खूप दिवसांनी लोकरंगमध्ये एखादा चांगला लेख वाचायला मिळाला.

नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी

अहो काय दुवा दिलात हो? बसल्या बैठकीला वाचून काढला. रविवार सकाळ पुलं बरोबरच्या मैफलीत जावी हा योग होता. आपल्याला किती दुवे देऊ तेवढे कमी आहेत! आपली पुलं बरोबर बोलण्याची आठवण तर डोळ्यात पाणीच. काय लिहू? शब्द नाहीत. चतुरंग

लेख तर मस्तच.. लगेचच वाचला,दुवा दिल्याबद्दल धन्यु. स्वाती

>>>गेल्या ४-५ दिवसांपासून व्हायरस आहेत, जपून . हो, माझ्या लॅपटॉपवर आलेत :( रिअल टाईम अँटीव्हायरस मुळे वाचला आहे लॅपटॉप :S

एका छान लेखाचा दुवा दिल्याबद्दल आभार... पुन्हा, सतीश गावडे आम्ही इथेही उजेड पाडतो -> मी शोधतो किनारा...

केवळ अप्रतिम लेख ! पु.लं. ही खरंच किती मोठी युनिवर्सिटी आहे ना ? एकदा का पु.लं वाचले की आयुष्याकडे बघायचा दृष्टिकोनच बदलून जातो ! "हे जीवन सुन्दर आहे..", मनोमन पटतं..

' तू मोठा झाल्यावर माझ्यावर एक लेख लिही. ' असे भाईंनी लिहीले , आणि दिनेशने लेख लिहून भाईंची इच्छा पुर्ण केलीच ; पण आम्हाला एक छान मेजवानी दिली. माईआत्तेला भाई ' उपदेशपांडे' म्हणत वाचून भाई घरातही 'असेच' होते. हे समजले. दिनेशला धन्यवाद.

एकदा बाबासाहेब पुर॑दरे व पुल गप्पा मारत बसले होते ते॑व्हा बाबासाहेब म्हणाले, " भाई तुम्ही विनोदी लेखक! तुमच्या घरी तुम्ही आणि सुनिताबाई कायम हसतच असणार.." यावर पुल उत्तरले, "बाबासाहेब तुम्ही इतिहासकार! मग तुमच्या घरी निर्मलाताई हातात तलवार घेऊन मागे अन तुम्ही ढाल घेऊन पुढे पळत असाल..! :) पुल व्यक्तिशः अतिशय मिष्किल होते. ते समोरच्याची कधी दा॑डी गुल करतील ह्याचा नेम नसायचा. त्या॑च्या कोटीबाज किश्श्या॑चा एक स॑ग्रहच 'कोट्याधीश पुल' ह्या नावाने चतुर॑ग प्रतिष्ठानने प्रसिद्ध केला होता. मला त्या॑चे काही अप्रकाशित किस्सेसुद्धा माहित आहेत.. ते मिपाकरा॑ना स॑मेलनात ऐकवीन.

नाही समजले मला काही. थोडं सोपं करून सांगा.

पहाटसुलभ औत्सुक्य आणि लगबगीपोटी - पहाट'सुलभ'? लगबगीपोटी की पोटी -(पक्षी 'पॉटी')- लगबगीमुळे? तीव्र स्वदुपाकी स्वरूपाच्या या कवितांच्या -स्वदुपाकी हा शब्द नवीन आहे. अर्थ कळावा. तीव्र स्वरूपाच्या मानसिक आजारांपासून -पहाटसुलभ लगबगीपोटी टॉवेल न गुंडाळताच मी स्वर्गाचे दार उघडले आणि मोक्ष मिळाला असे काहीसे वाटत असतानाच बंद केलेल्या दारावर टकटक करणारा सुतार पक्षी आपल्या पंखांवर कुणाचा तरी उबदार हात फिरेल या अपेक्षेने आपली शेपटी फुलारून एक मनी मांजरी त्याच्यावर झेपावत आहे हे पहाणारा भित्तीचित्रातला काळाशार आदिवासी अस्फुटसा हसत हातातला विळा कमरेला खोचून हातोडा आणि तारा यांच्यामध्ये भांडण लावून मोकळा होईल किंवा कसे या विचाराने माझ्या पोटात गोळा उठू नये म्हणून मी चारमिनारचा एक कश मारला. त्यासरशी .... असे मला होते आहे. 'कधीपासून?' - दिगंत कालापासून अनाहत नादाप्रमाणे टाळक्यात घणाघणा घण घालत राहणारा हा प्रश्न डोक्यातून उपटून टाकण्यासाठी काय करावे? असाही एक उपप्रश्न मेंदूनामक घंटेचे आता ताशात रूपांतर झाल्याने राखाडी रंगाच्या कातडीवर तडतडत आहे. अवार्डेच्छू कवींनी सदर टोळक्यात मिंगलण्यास -इची भनं! (गमंभनं नव्हे! ;)) जाव दे झाडून.... लेखकाचे वक्रोक्तीवरचे प्रभुत्व पाहता यापुढील लेखात यापेक्षाही जास्त अस्वली गुदगुल्या व्हाव्यात ही अपेक्षा आहे.

मला स्वादुपाक म्हणावयाचे होते..!!

पहिल्या दोन रिस्पॉन्सदात्यांप्रमाणेच , मलाही या कवींच्या ( विशेषतः पहिल्या यादीतील ) लोकप्रियतेचे गूढ अद्याप उमगलेले नाही !!!

नाही समजले मला काही. थोडं सोपं करून सांगा.

पहाटसुलभ औत्सुक्य आणि लगबगीपोटी - पहाट'सुलभ'? लगबगीपोटी की पोटी -(पक्षी 'पॉटी')- लगबगीमुळे? तीव्र स्वदुपाकी स्वरूपाच्या या कवितांच्या -स्वदुपाकी हा शब्द नवीन आहे. अर्थ कळावा. तीव्र स्वरूपाच्या मानसिक आजारांपासून -पहाटसुलभ लगबगीपोटी टॉवेल न गुंडाळताच मी स्वर्गाचे दार उघडले आणि मोक्ष मिळाला असे काहीसे वाटत असतानाच बंद केलेल्या दारावर टकटक करणारा सुतार पक्षी आपल्या पंखांवर कुणाचा तरी उबदार हात फिरेल या अपेक्षेने आपली शेपटी फुलारून एक मनी मांजरी त्याच्यावर झेपावत आहे हे पहाणारा भित्तीचित्रातला काळाशार आदिवासी अस्फुटसा हसत हातातला विळा कमरेला खोचून हातोडा आणि तारा यांच्यामध्ये भांडण लावून मोकळा होईल किंवा कसे या विचाराने माझ्या पोटात गोळा उठू नये म्हणून मी चारमिनारचा एक कश मारला. त्यासरशी .... असे मला होते आहे. 'कधीपासून?' - दिगंत कालापासून अनाहत नादाप्रमाणे टाळक्यात घणाघणा घण घालत राहणारा हा प्रश्न डोक्यातून उपटून टाकण्यासाठी काय करावे? असाही एक उपप्रश्न मेंदूनामक घंटेचे आता ताशात रूपांतर झाल्याने राखाडी रंगाच्या कातडीवर तडतडत आहे. अवार्डेच्छू कवींनी सदर टोळक्यात मिंगलण्यास -इची भनं! (गमंभनं नव्हे! ;)) जाव दे झाडून.... लेखकाचे वक्रोक्तीवरचे प्रभुत्व पाहता यापुढील लेखात यापेक्षाही जास्त अस्वली गुदगुल्या व्हाव्यात ही अपेक्षा आहे.

मला स्वादुपाक म्हणावयाचे होते..!!

पहिल्या दोन रिस्पॉन्सदात्यांप्रमाणेच , मलाही या कवींच्या ( विशेषतः पहिल्या यादीतील ) लोकप्रियतेचे गूढ अद्याप उमगलेले नाही !!!