थेंब टपोरे

पहिल्या दोन कडव्यातला "गं" हा शब्द जरा भरीचा वाटतोय. तो टाळता आला असता तर बरं झालं असतं. बाकी सुंदर

रचना हीही... विवेक यांच्याशी असहमत. गं नसेल तर वाचताना पंचाईत होतेय.

कविता आवडली. "गं" काढून वाचून पाहिली. मला वाटते, "गं" काढलेलाही चालेल. तालात अडचण येत नाही. कारण असे की--- मातीच्या अंगावर लक्ष रोमांच फुलती आणि फुलांच्या पाकळ्यात मोती टपोरे झुलती ह्यामधे, जोडाक्षरे (मातीच्या , फुलांच्या ) असल्याने आठ अक्षरांचा आभास होतो.

वा ओगले साहेब! सुंदर कविता! वाचून प्रसन्न वाटलं! :) आपला, (थेंबाथेंबातला) तात्या.

पहिल्या तीन कडव्यांतून प्रसन्न निसर्गचित्र रंगवणार्‍या कवितेस शेवटच्या कडव्यात मिळालेली कलाटणी आवडून गेली. (प्रसन्न)बेसनलाडू

चतुरंग

'ग' बद्दल छान चर्चा! ग ग ग ग ग ग.... असो. हे सारे कवितेबद्दलचे तुम्हा मंडळींचे प्रेम आणि जाणकारी व्यक्त करणारे आहे. कविता खूप जुनी. 'कवितेचा छंद आहे, पण कवितेच्या छंदांचा अभ्यास नाही' अशा काळातली. अष्टाक्षरी वगैरे शब्दही माहित नसल्याच्या काळातली. या चर्चेच्या पार्श्वभूमीवर पुन्हा वाचली. तुझ्या स्मृती जागतात डोळा डोळ्यास लागेना या ओळींशी 'ग' संबंध असावा असे आज जाणवते. तेव्हा मात्र सहजच लिहून गेलो. बिरूटे साहेब, लेखन टाकून पसार वगैरे झालो नाही. इथंच आहे. पण मराठी भाषा, कविता, कवितेचं व्याकरण या विषयावर बोलण्याचा काहीच अधिकार नाही. वाणिज्य पदवीधर आणि बँकेतील नोकरी. काय बोलणार? तुमच्या चर्चेतूनच काहीतरी शिकत राहतो. सर्वाना धन्यवाद!