लेखक फटू यांनी रविवार, 08/06/2008 02:04 या दिवशी प्रकाशित केले. तुम्ही चांगले वागा, किंवा वाईट वागा माझ्यासाठी आता सारंच चांगलं आहे दिसत असलो मी हसत खेळत तरीही माझं मन आतून केव्हाच दुभंगलं आहे लेखनविषय: चारोळ्या लेखनप्रकार विचार वाचने 4176 प्रतिक्रिया 9 प्रतिक्रिया सतीश, अरुण मनोहर रविवार, 08/06/2008 04:15 सतीश, पहाटेच्या उम्मीद भरल्या वेळी उदास राग का बरे? Cheer up. दुभंगलेलं मन सांधायला मिपा आहे की. पाऊस राजेश रविवार, 08/06/2008 05:45 अरे सतिश, आपल्याकडे (माणगावला) इतका झक्कास पाऊस पडतोय नं... ...पहिल्या पावसाच्या नुसत्या कल्पनेनी सुद्धा छान वाटेल बघ तूला!! राजेश अरे देवा, विसोबा खेचर रविवार, 08/06/2008 06:42 दिसत असलो मी हसत खेळत तरीही माझं मन आतून केव्हाच दुभंगलं आहे अरे देवा! असं काय झालं रे? आम्हाला तरी सांग! :) बाय द वे, चारोळी छान आहे. एखाददा वाचायला बरी वाटते. मध्यंन्तरी मात्र मिपावर अगदी चारोळ्यांचं रान उठलं होतं व या चारोळीवाल्यांनी नक्को जीव केला होता! कुठे गेली आमची चारोळीवाली प्राजू? :) असो..! तात्या. अस काय झाल बर? गिरिजा रविवार, 08/06/2008 12:21 :) -- गिरिजा.. लिहिण्याची हौसच लई... माझा ब्लॉग ----------------------- आयुष्यात सगळेच दिवस... फटू सोमवार, 09/06/2008 02:29 In reply to अस काय झाल बर? by गिरिजा सारखे नसतात... असंच काहीतरी बिनसलं आणि त्या सणकीमध्ये वरची चारोळी जन्माला आली... पुन्हा, सतीश गावडे आम्ही इथेही उजेड पाडतो -> मी शोधतो किनारा... मन दुभंगुन मदनबाण रविवार, 08/06/2008 15:35 मन दुभंगुन सुद्दा आयुष्य हे जगावच लागत. स्वतः दु:ख सहन करुन सुद्दा दुसर्यासाठी हसावच लागत. (४ओळींचा वेडा) मदनबाण..... सही... फटू सोमवार, 09/06/2008 02:27 In reply to मन दुभंगुन by मदनबाण मदनबाण, एकदम मस्त रे... पुन्हा, सतीश गावडे आम्ही इथेही उजेड पाडतो -> मी शोधतो किनारा... यौवनयात्रा रामदास सोमवार, 09/06/2008 07:05 अशी अटाची अशी तटाची उजाड भाषा हवी कशाला स्वप्नांचे नव गेंद गुलाबी अजून फुलती तुझ्या उशाला. अशीच असते यौवन यात्रा शूल व्यथांचे उरी धरावे जळत्या जखमावरी स्मितांचे गुलाबपाणी शिंपत जावे. कुसुमाग्रजांची कविता आहे. ओहो! काय ओळी आहेत! चतुरंग सोमवार, 09/06/2008 19:06 In reply to यौवनयात्रा by रामदास केवळ कुसुमाग्रज! धन्यु रामदास. चतुरंग
सतीश, अरुण मनोहर रविवार, 08/06/2008 04:15 सतीश, पहाटेच्या उम्मीद भरल्या वेळी उदास राग का बरे? Cheer up. दुभंगलेलं मन सांधायला मिपा आहे की.
पाऊस राजेश रविवार, 08/06/2008 05:45 अरे सतिश, आपल्याकडे (माणगावला) इतका झक्कास पाऊस पडतोय नं... ...पहिल्या पावसाच्या नुसत्या कल्पनेनी सुद्धा छान वाटेल बघ तूला!! राजेश
अरे देवा, विसोबा खेचर रविवार, 08/06/2008 06:42 दिसत असलो मी हसत खेळत तरीही माझं मन आतून केव्हाच दुभंगलं आहे अरे देवा! असं काय झालं रे? आम्हाला तरी सांग! :) बाय द वे, चारोळी छान आहे. एखाददा वाचायला बरी वाटते. मध्यंन्तरी मात्र मिपावर अगदी चारोळ्यांचं रान उठलं होतं व या चारोळीवाल्यांनी नक्को जीव केला होता! कुठे गेली आमची चारोळीवाली प्राजू? :) असो..! तात्या.
अस काय झाल बर? गिरिजा रविवार, 08/06/2008 12:21 :) -- गिरिजा.. लिहिण्याची हौसच लई... माझा ब्लॉग -----------------------
आयुष्यात सगळेच दिवस... फटू सोमवार, 09/06/2008 02:29 In reply to अस काय झाल बर? by गिरिजा सारखे नसतात... असंच काहीतरी बिनसलं आणि त्या सणकीमध्ये वरची चारोळी जन्माला आली... पुन्हा, सतीश गावडे आम्ही इथेही उजेड पाडतो -> मी शोधतो किनारा...
मन दुभंगुन मदनबाण रविवार, 08/06/2008 15:35 मन दुभंगुन सुद्दा आयुष्य हे जगावच लागत. स्वतः दु:ख सहन करुन सुद्दा दुसर्यासाठी हसावच लागत. (४ओळींचा वेडा) मदनबाण.....
सही... फटू सोमवार, 09/06/2008 02:27 In reply to मन दुभंगुन by मदनबाण मदनबाण, एकदम मस्त रे... पुन्हा, सतीश गावडे आम्ही इथेही उजेड पाडतो -> मी शोधतो किनारा...
यौवनयात्रा रामदास सोमवार, 09/06/2008 07:05 अशी अटाची अशी तटाची उजाड भाषा हवी कशाला स्वप्नांचे नव गेंद गुलाबी अजून फुलती तुझ्या उशाला. अशीच असते यौवन यात्रा शूल व्यथांचे उरी धरावे जळत्या जखमावरी स्मितांचे गुलाबपाणी शिंपत जावे. कुसुमाग्रजांची कविता आहे.
ओहो! काय ओळी आहेत! चतुरंग सोमवार, 09/06/2008 19:06 In reply to यौवनयात्रा by रामदास केवळ कुसुमाग्रज! धन्यु रामदास. चतुरंग
प्रतिक्रिया
सतीश,
सतीश, पहाटेच्या उम्मीद भरल्या वेळी उदास राग का बरे? Cheer up. दुभंगलेलं मन सांधायला मिपा आहे की.
पाऊस
अरे सतिश,
आपल्याकडे (माणगावला) इतका झक्कास पाऊस पडतोय नं...
...पहिल्या पावसाच्या नुसत्या कल्पनेनी सुद्धा छान वाटेल बघ तूला!!
राजेश
अरे देवा,
दिसत असलो मी हसत खेळत तरीही
माझं मन आतून केव्हाच दुभंगलं आहे
अरे देवा! असं काय झालं रे? आम्हाला तरी सांग! :)
बाय द वे, चारोळी छान आहे. एखाददा वाचायला बरी वाटते. मध्यंन्तरी मात्र मिपावर अगदी चारोळ्यांचं रान उठलं होतं व या चारोळीवाल्यांनी नक्को जीव केला होता!
कुठे गेली आमची चारोळीवाली प्राजू? :)
असो..!
तात्या.
अस काय झाल बर?
:)
--
गिरिजा..
लिहिण्याची हौसच लई... माझा ब्लॉग
-----------------------
आयुष्यात सगळेच दिवस...
In reply to अस काय झाल बर? by गिरिजा
सारखे नसतात...
असंच काहीतरी बिनसलं आणि त्या सणकीमध्ये वरची चारोळी जन्माला आली...
पुन्हा,
सतीश गावडे
आम्ही इथेही उजेड पाडतो -> मी शोधतो किनारा...
मन दुभंगुन
मन दुभंगुन सुद्दा
आयुष्य हे जगावच लागत.
स्वतः दु:ख सहन करुन सुद्दा
दुसर्यासाठी हसावच लागत.
(४ओळींचा वेडा)
मदनबाण.....
सही...
In reply to मन दुभंगुन by मदनबाण
मदनबाण, एकदम मस्त रे...
पुन्हा,
सतीश गावडे
आम्ही इथेही उजेड पाडतो -> मी शोधतो किनारा...
यौवनयात्रा
अशी अटाची अशी तटाची उजाड भाषा हवी कशाला
स्वप्नांचे नव गेंद गुलाबी अजून फुलती तुझ्या उशाला.
अशीच असते यौवन यात्रा शूल व्यथांचे उरी धरावे
जळत्या जखमावरी स्मितांचे गुलाबपाणी शिंपत जावे.
कुसुमाग्रजांची कविता आहे.
ओहो! काय ओळी आहेत!
In reply to यौवनयात्रा by रामदास
केवळ कुसुमाग्रज! धन्यु रामदास.
चतुरंग