'आठवे' तर ...कळसाला नेऊन पोहोचवते...
कवितेच्या कागदांच्या नावा कराव्यात
आणि पावसाच्या पाण्यात सोडून द्याव्यात!'
आता खरा, पावसाळा सुरू झाल्यासारखं वाटलं...
माफ करा... मी समीक्षक नाही. पण राहवत नाही म्हणून सांगतो...
या कवितांमधून तुमचा खरा परिचय झाला. पहिली रचना वाचता-वाचताच मी मनाने एका सभागृहात पोचलो. तुम्ही या कविता सादर करताहात असं मनानं घेतलं आणि पुढच्या रचना वाचल्या गेल्या. मनातूनच. आधी वाचल्या होत्या तुमच्या त्या चारोळ्या. एन्जॉय केल्या होत्या, पण तुमची खरी ताकद इथं दिसून आली. एक ऋतू झालाय. पुढं काही असंच एक सूत्र घेऊन होऊ शकेल.
अवांतर : 'गारवा'ची आठवण झालीच...
पर्जन्याष्टक आवडले!
कवितेच्या कागदांच्या नावा कराव्यात
आणि पावसाच्या पाण्यात सोडून द्याव्यात!'
हे खासच...
कर्मण्ये वाधिकारस्ते | मां फलकेशू कदाचनं
: कार्यकर्त्यांनी कर्म करीत रहावे,आपल्या नावाचे फलक लागतील अशी अपेक्षा करु नये.
-इनोबा म्हणे-मराठमोळे वॉलपेपर
फारच सुरेख ! कवितेतून भेटणारी "ती" खुद्द कविताच असते हे तुमच्या कविता वाचताना जाणवत होते :-)
क्या बात है ! कविता जगणे म्हणजे काय याची एक झलक मिळाली ! नारदाचार्यांनी जे म्हण्टले त्याशी १००% सहमत. ही आतापर्यंत वाचलेली तुमची सर्वोत्कृष्ट कृती ! आणि यंदाच्या पावसावरच्या कवितांमधली सगळ्यात सुंदर !
तेव्हा तुझ्या डोळ्यात बेभान पाऊस
आणि श्वासात मृदगंध...
कवी चिरतरुण असतात याचे प्रत्यंतर देणारी कविता. आज तुमच्यामुळे मान्सून आम्हाला भेटला. तुम्हाला सलाम !
लगे रहो.
विशेषतः,
तुझा विलक्षण आनंद मी डोळे भरुन पहात होतो...
तू मात्र वहीत ते मोरपीस शोधत होतीस
कधीच न सापडणारं...
डोकेबाज आहांत! :)
कवितेच्या कागदांच्या नावा कराव्यात
आणि पावसाच्या पाण्यात सोडून द्याव्यात!'
क्या बात है!! वा!!
ओगलेसाहेब, आपल्यातला नितांत तरल कवी अनुभवायला मिळाला!
तेव्हा तुझ्या डोळ्यात बेभान पाऊस
आणि श्वासात मृदगंध...
तुझा विलक्षण आनंद मी डोळे भरुन पहात होतो...
तू मात्र वहीत ते मोरपीस शोधत होतीस
कधीच न सापडणारं...
हे सुंदरच!
चतुरंग
व्वा! व्वा!! पण ....
पाण्यात तुम्ही सोडलीत नाव
लिहून त्यावर तिचेच नाव
काही बघतील तिला ... काही नावेला ...
काही आणतील उगाच .. न येणा-या शिंकेला
काही भिजतील पावसात गात तुमचे गाणे
रहा सदैव तुम्ही खणखणीत नाणे
सर्वच आवडले.
(आपला पुणेरी)
अ. अ. जोशी
फारच छान लिहल आहेत तुम्ही.....
मी एकदाच तुला विचारलं_
पावसाचं आणि तुझं नातं काय?
तू माझ्या मिठीत शिरत म्हणालीस,
“बघ ना माझ्या डोळ्यात!”
तेव्हा तुझ्या डोळ्यात बेभान पाऊस
आणि श्वासात मृदगंध...
व्वा क्या बात है.....
(मृदगंधाने धुंद झालेला)
मदनबाण.....
तुमचे हे गद्य लिखाण चांगले आहे
पडत्या पावसाला पाहुन तुम्ही आतुन भिजला नाहीत तर स्वतःच्या कोरडेपणाची तारीफ करु नका तर हे मान्य करा की तुमच्या आयुष्यात भिजवणारे क्षण आलेच नाहीत
मी एकदाच तुला विचारलं_
पावसाचं आणि तुझं नातं काय?
तू माझ्या मिठीत शिरत म्हणालीस,
“बघ ना माझ्या डोळ्यात!”
तेव्हा तुझ्या डोळ्यात बेभान पाऊस
आणि श्वासात मृदगंध...
मस्त रचना झाली आहे.
अप्रतिम कविता...
कवितेच्या कागदांच्या नावा कराव्यात
आणि पावसाच्या पाण्यात सोडून द्याव्यात!'
व्वा!!! कोणाला आवडल्या तरी ठीक, नाही आवडल्या तरी ठीक, तुमचा कविता जन्माला घालायचा आनंद तुमचाच, केवळ तुमचाच.
बिपिन.
आम्ही आपले तुम्हाला विडंबने वगैरेच करणारे समजत होतो. आणि तुम्हाला जरा लाईटलीच घेत होतो. तुम्ही तर भलतेच तरल कवी निघालात. छान. तुमच्यातले हे कॉकटेल लै भारी. आणि दुर्मिळपण. मजा आली.
वा !!! ओगले साहेब, काय सुंदर पर्जन्याष्टक आहे !!!
'कविता खूप लोकांपर्यंत पोचण्यासाठी काय करावं?'
मी तुला गंभीरपणानं विचारलं.
तू ही तितक्याच गंभीरपणानं म्हणालीस...
'सोप्पं आहे!
कवितेच्या कागदांच्या नावा कराव्यात
आणि पावसाच्या पाण्यात सोडून द्याव्यात!'
किती सुंदर !!!
मस्त !
अप्रतिम....
स्पष्ट बोलतो...
वाव्वा!!!
छान
बहोत खूब !!
हेच म्हणतो...
मस्त आहे
वाहवा
पर्जन्याष्टक एकदम सुंदर!
हेच म्हणतो..
असेच
अगदी सहमत!!
अगदी सहमत!!
सुंदर!
अतिसुंदर
फारच छान
वाहवा
तुमचे हे
छान.
आभारी
सुरेख
नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी
वा वा
एकदम
बढिया
अप्रतिम
पर्जन्याष्टक.....
क्या बात है!
वा..
अप्रतिम...
मस्त कविता...
सुरेख कविता !!!