नानासाहेब, आपण दिलेली बातमी मला नक्कीच कौतुकास्पद वाटते. सर्व कलाकारांना आणि नाटकाला माझ्या मनापासून शुभेच्छा! :) आपला, (मराठीचा अभिमानी) तात्या.

सर्व कलाकारांना मास्तरांच्या शुभेच्छा.... दणक्यात वाजवा प्रयोग... :) ______________________________ ही आमची अनुदिनी ... http://bhadkamkar.blogspot.com/

सर्व कलाकारांना माझ्या मनापासून शुभेच्छा....

सर्व बालकरांना, दिग्दर्शकाला मनःपूर्वक हार्दीक शुभेच्छा... प्रयोगाला येऊ शकत नाही. (पुण्यात आहे). पण प्रयोग झाला की मिपावर फोटो जरूर चढवा..

ह्या बालकलकारांचं कौतुक वाटतं. त्या सर्वांना हार्दीक शुभेच्छा ! नीलकांत

माझ्यापण हार्दीक शुभेछा

सर्व बालकलाकारांचे,त्यांच्या पालकांचे आणि इतर संबंधित मंडळींचे जितके कौतुक करावे तेवढे थोडेच आहे. आणि ही बातमी दिल्याबद्दल विसुनानांचेही कौतुक वाटते. आपल्या मातृभाषेची ओढ ही चीजच काही और असते. :) हा प्रयोग धमाल होऊन जाऊ द्या! तथास्तु! मराठी भाषा हा माझा प्राणवायू आहे

सर्व कलाकारांना आमच्याही शुभेच्छा !!!

याच वयात जर प्रोत्साहन मिळाले तर ही मुले अधिक उत्साहाने काम करतील. प्रोत्साहन व सदिच्छा प्रकाश घाटपांडे

कौतुकास्पद आहे. परभाषिक मुलखात मराठीचे कार्यक्रम बसवणे हेच मुळात कष्टाचे असते त्यातून नाटकासारखा सर्वांची एकाच वेळी तालीम आवश्यक असणारा प्रकार करणे हे जिद्दीचेच काम आहे! सर्वाना अनेक शुभेच्छा!! (मी हैद्राबादला रहात असताना तिथल्या महाराष्ट्र मंडळात काही कार्यक्रम झालेले बघितलेत. अजूनही होत असणार. मला स्वतःला हे शहर फार आवडते.) विसुनाना ह्याची माहीती दिल्याबद्दल धन्यवाद! नाटकाचे फोटोही नंतर देता आले तर मजा येईल. चतुरंग

कौतुकास्पद आहे. परभाषिक मुलखात मराठीचे कार्यक्रम बसवणे हेच मुळात कष्टाचे असते त्यातून नाटकासारखा सर्वांची एकाच वेळी तालीम आवश्यक असणारा प्रकार करणे हे जिद्दीचेच काम आहे! हेच म्हणतो.

वर्णन ऐकून नाटक बघावेसे वाटते - हार्दिक शुभेच्छा!

सर्व बाळगोपाळांना शुभेच्छा. २००६ च्या जानेवारीत बे एरियातील कला या संस्थेतर्फे बालनाट्याअचा प्रयोग केला होता. त्याविषयी http://www.calaaonline.com/events/gammat/index.html येथे अधिक. - सर्किट

अरे वा!! प्रयोगासाठी खूप शुभेच्छा :)

बालकलाकारांना प्रोत्साहन देणारे प्रतिसाद दिल्याबद्दल आभार. हे प्रतिसाद मी त्यांच्यापर्यंत पोहोचवीनच! प्रयोग सादर होण्यापूर्वी शिबिराचे आणि सादर झाल्यानंतर प्रयोगाचे फोटो येथे नक्की देईन. पुनःश्च धन्यवाद.

विसुनाना, बर्‍याच दिवसानंतर चांगली वार्ता वाचण्याचा / ऐकण्याचा योग आला. मनापासून धन्यवाद. इतर मराठी भाषिकांना आवाहन, इतरत्र राहणार्‍या मराठी भाषिकांनी असेच प्रयोग करावे ही विनंती आणि आवाहन. कलंत्री

नानासाहेब, आपण दिलेली बातमी मला नक्कीच कौतुकास्पद वाटते. सर्व कलाकारांना आणि नाटकाला माझ्या मनापासून शुभेच्छा! :) आपला, (मराठीचा अभिमानी) तात्या.

सर्व कलाकारांना मास्तरांच्या शुभेच्छा.... दणक्यात वाजवा प्रयोग... :) ______________________________ ही आमची अनुदिनी ... http://bhadkamkar.blogspot.com/

सर्व कलाकारांना माझ्या मनापासून शुभेच्छा....

सर्व बालकरांना, दिग्दर्शकाला मनःपूर्वक हार्दीक शुभेच्छा... प्रयोगाला येऊ शकत नाही. (पुण्यात आहे). पण प्रयोग झाला की मिपावर फोटो जरूर चढवा..

ह्या बालकलकारांचं कौतुक वाटतं. त्या सर्वांना हार्दीक शुभेच्छा ! नीलकांत

माझ्यापण हार्दीक शुभेछा

सर्व बालकलाकारांचे,त्यांच्या पालकांचे आणि इतर संबंधित मंडळींचे जितके कौतुक करावे तेवढे थोडेच आहे. आणि ही बातमी दिल्याबद्दल विसुनानांचेही कौतुक वाटते. आपल्या मातृभाषेची ओढ ही चीजच काही और असते. :) हा प्रयोग धमाल होऊन जाऊ द्या! तथास्तु! मराठी भाषा हा माझा प्राणवायू आहे

सर्व कलाकारांना आमच्याही शुभेच्छा !!!

याच वयात जर प्रोत्साहन मिळाले तर ही मुले अधिक उत्साहाने काम करतील. प्रोत्साहन व सदिच्छा प्रकाश घाटपांडे

कौतुकास्पद आहे. परभाषिक मुलखात मराठीचे कार्यक्रम बसवणे हेच मुळात कष्टाचे असते त्यातून नाटकासारखा सर्वांची एकाच वेळी तालीम आवश्यक असणारा प्रकार करणे हे जिद्दीचेच काम आहे! सर्वाना अनेक शुभेच्छा!! (मी हैद्राबादला रहात असताना तिथल्या महाराष्ट्र मंडळात काही कार्यक्रम झालेले बघितलेत. अजूनही होत असणार. मला स्वतःला हे शहर फार आवडते.) विसुनाना ह्याची माहीती दिल्याबद्दल धन्यवाद! नाटकाचे फोटोही नंतर देता आले तर मजा येईल. चतुरंग

कौतुकास्पद आहे. परभाषिक मुलखात मराठीचे कार्यक्रम बसवणे हेच मुळात कष्टाचे असते त्यातून नाटकासारखा सर्वांची एकाच वेळी तालीम आवश्यक असणारा प्रकार करणे हे जिद्दीचेच काम आहे! हेच म्हणतो.

वर्णन ऐकून नाटक बघावेसे वाटते - हार्दिक शुभेच्छा!

सर्व बाळगोपाळांना शुभेच्छा. २००६ च्या जानेवारीत बे एरियातील कला या संस्थेतर्फे बालनाट्याअचा प्रयोग केला होता. त्याविषयी http://www.calaaonline.com/events/gammat/index.html येथे अधिक. - सर्किट

अरे वा!! प्रयोगासाठी खूप शुभेच्छा :)

बालकलाकारांना प्रोत्साहन देणारे प्रतिसाद दिल्याबद्दल आभार. हे प्रतिसाद मी त्यांच्यापर्यंत पोहोचवीनच! प्रयोग सादर होण्यापूर्वी शिबिराचे आणि सादर झाल्यानंतर प्रयोगाचे फोटो येथे नक्की देईन. पुनःश्च धन्यवाद.

विसुनाना, बर्‍याच दिवसानंतर चांगली वार्ता वाचण्याचा / ऐकण्याचा योग आला. मनापासून धन्यवाद. इतर मराठी भाषिकांना आवाहन, इतरत्र राहणार्‍या मराठी भाषिकांनी असेच प्रयोग करावे ही विनंती आणि आवाहन. कलंत्री

वॉ रे इनोबा, मस्त रेखाटने. पहिले तर अगदी मस्तच.

छान रेखाटने! (आस्वादक)बेसनलाडू

करारी आजीबाईंचे सर्वात आवडले! चतुरंग

खूपच सही!! http://bhagyashreee.blogspot.com/

दुसरं चित्र जास्त आवडलं! - टिंग्या

सर्वच छान..... मदनबाण.....

सगळी चित्रं मस्तच, पण पहिलं, म्हातार्‍या आज्जीचं सगळ्यात आवडलं

इनोबा, खरंच छान आहेत रे तुझी चित्रं! अभिनंदन...! अजूनही येऊ द्यात... तात्या.

छान रेखाटने! एक प्रश्न.. तुम्ही ही रेखाटने ठरवून काढता का? आपल्याला ठरवून नाही काढता येत.. बैल काढायचा म्हणुन सुरुवात करतो आणी टोणगा बनतो ( त्या दिवशी माझे नशीब असेल तर! नाहीतर एक नवी जात जन्माला येते) प्रशांत

सुंदर कलाकार हा कायम ग्रेट पुष्कराज

काय भारी चित्रं काढले राव !!! येउन दे अझून असेच चित्रं :)

छान चित्रे... पहिले चित्र मस्तच... तिसर्‍या चित्रात खांद्यावरच्या मुलीचा डावा डोळा मिटला असेल वाटतंय पण त्यामुळे तिकडे जरा गडबड वाटते... ______________________________ ही आमची अनुदिनी ... http://bhadkamkar.blogspot.com/

सुंदर रेखाचित्रे... आजीबाईंचे कुंकू किंऽऽऽचित वर सरकल्यासारखे वाटते आहे. डाव्या गालावर दाब येऊन, छोट्यामुलीचा, डावा डोळा बंद झाल्यासारखा होणे स्वाभाविक वाटते आहे.

रेखाचित्रे खूप आवडली !

इनोबा , छान आहेत रेखाटने. आ़जीचे तर खासच. आणि २ रे पण आवडले. ईश्वरी

वॉ रे इनोबा, मस्त रेखाटने. पहिले तर अगदी मस्तच.

छान रेखाटने! (आस्वादक)बेसनलाडू

करारी आजीबाईंचे सर्वात आवडले! चतुरंग

खूपच सही!! http://bhagyashreee.blogspot.com/

दुसरं चित्र जास्त आवडलं! - टिंग्या

सर्वच छान..... मदनबाण.....

सगळी चित्रं मस्तच, पण पहिलं, म्हातार्‍या आज्जीचं सगळ्यात आवडलं

इनोबा, खरंच छान आहेत रे तुझी चित्रं! अभिनंदन...! अजूनही येऊ द्यात... तात्या.

छान रेखाटने! एक प्रश्न.. तुम्ही ही रेखाटने ठरवून काढता का? आपल्याला ठरवून नाही काढता येत.. बैल काढायचा म्हणुन सुरुवात करतो आणी टोणगा बनतो ( त्या दिवशी माझे नशीब असेल तर! नाहीतर एक नवी जात जन्माला येते) प्रशांत

सुंदर कलाकार हा कायम ग्रेट पुष्कराज

काय भारी चित्रं काढले राव !!! येउन दे अझून असेच चित्रं :)

छान चित्रे... पहिले चित्र मस्तच... तिसर्‍या चित्रात खांद्यावरच्या मुलीचा डावा डोळा मिटला असेल वाटतंय पण त्यामुळे तिकडे जरा गडबड वाटते... ______________________________ ही आमची अनुदिनी ... http://bhadkamkar.blogspot.com/

सुंदर रेखाचित्रे... आजीबाईंचे कुंकू किंऽऽऽचित वर सरकल्यासारखे वाटते आहे. डाव्या गालावर दाब येऊन, छोट्यामुलीचा, डावा डोळा बंद झाल्यासारखा होणे स्वाभाविक वाटते आहे.

रेखाचित्रे खूप आवडली !

इनोबा , छान आहेत रेखाटने. आ़जीचे तर खासच. आणि २ रे पण आवडले. ईश्वरी

हे भगवनं !!! मला वाटले नव्हते की मराठी वर्तमान पत्रे ईतक्क्क्क्की पुढे जातील.... ह्या महाजालाने तर पहिल्यांदाच वाट लावली आहे.. त्यात आता वर्तमानपत्राची भर !!! पहील्या पानावरुनच लक्षात आले ही शिक्षण हा मुलमंत्र आहे .... त्यासाठी सकाळ पासून कार्यलयापर्यंत व हात मिळवण्यापासून किस पर्यंत ! वा काय मुद्दे आहेत.... हे देवा, सगळे भविष्यवेत्ता म्हणत आहेत की २०१२- २०२५ मध्ये जे जग नष्ट होणार आहे.. ते लव्कर होऊ दे रे ;) राज जैन जेव्हा तुम्ही कर्म करण्यामध्ये कमी पडता तेव्हा नशीबाला दोष देता !

मिपा करांच्या वेळेचा अपव्यय होईल अशा लिंक्स कृपया नकोत. (असले तथाकथित 'शैक्षणिक' साहित्य आजकाल ढिगाने उपलब्ध आहे, ज्यांना जरुर आहे ते शोधून वाचतात! त्यासाठी मिपाचे माध्यम नको असे वाटते. ;) ) चतुरंग

"१५-२० वर्षांपूर्वीच्या भारताची प्रतिमा मनात घेऊन जर भारतात आलास (वो भारत देश है मेरा, वगैरे गाणं म्हणत..) तर तुझी सदमा मधील कमल हसनच्या शेवटासारखी अवस्था होईल...!" असा एकदा आजच्या तरूणाईतील (२५ वर्षे) व्यक्तीचा, कालच्या तरूणाईतील व्यक्तीशी झालेला संवाद सांगीतला गेला होता. आता ज्या पद्धतीत असले सदर हे "मेन स्ट्रींम" वर्तमानपत्रात चालू झाले आहे ते पहाता, (जर कोणी गोड गैरसमजूतीत असेल तर) सदमा मिळण्यासाठी भारतात जाण्याची गरज नाही - फक्त ऑनलाईन जा...:-)

या लैंगिक शिक्षणात काही गैर आहे असे नाही. पण केवळ लोकशिक्षण हा सदहेतु या मागे नक्की नाही. अर्थकारण हे त्यामागचे खरे कारण आहे. "ब्रह्मचर्य हेच जीवन वीर्यनाश हाच मृत्यु " या पेक्षा हे केव्हाही बरे. लपले त्यावरी टपले सारे ओळखीचे चोर गं ! प्रकाश घाटपांडे

वर घाटपांड्यानी म्हण्टल्याप्रमाणे अशा विभागांमधे अर्थकारण आहे हे नक्की. परंतु अशी बाजारपेठ निर्माण होण्यामागे अर्थातच सामाजिक घडामोडी असतातच. शहरीकरणाच्या प्रक्रियेने पकडलेला वेग हे कारण दिसतेच आहे. मला नक्की आकडेवारी सांगता येत नाही ; पण आजच्या घडीला लोकसंख्येच्या पिरॅमिड्मधे तरुण लोकांचे प्राबल्य असणे याचाही संबंध येतोच. तरुण लोकांसाठीचे "मार्केट" भारतीय उपखंडात अतिशय मोठे असल्याचे चित्र आहे. विभागातल्या लिखाणावर वरवरून नजर फिरवली तर त्यातील उथळपणा जाणवतोच. काहीकाही मथळे सरळसरळ "प्रव्हॉकेटीव" (मराठी शब्द ?) वाटतात. पण काहीकाही बातम्या/लेख नक्कीच माहितीपूर्ण , उद्बोधक आहेत. "मल्टिप्लेक्स, मॉल्स, पबमध्ये कंडोम मशिन " , "कन्डोमचं चुकलेलं समीकरण" , "भारतीय देहव्यापाराचा अमेरिका सर्वात मोठा ग्राहक" यासारखे लेख समस्याना स्पर्श करणारे आहेत. रंजनातून प्रबोधन , आणि खपाची वाढ अशा मिश्र उद्दिष्टांचे या सदरातून दर्शन होते आहे. सर्व पत्रकारिताच जिथे चुकीच्या अर्थाने आंग्लाळलेली , उथळ झालेली आहे तिथे हा विभागही झाला यात नवल नको. पण नीरक्षीरविवेक वापरल्यास अशा विषयांच्या चर्चेला , अभिसरणाला प्राधान्य मिळते आहे ही एकूण गोळाबेरीज योग्यच दिशेने होते आहे असे मला वाटले.

लोकशाहीचा आधार स्तंभ, लोकशिक्षणाचे पाईक, या उद्देशांशिवाय दैनिके केवळ केवळ आर्थिक कारणांसाठीही चालतात हे सुत्र नवीन नाही. वाचकांना आपल्याकडे आकृष्ट करण्याचे वेगवेगळे मार्ग भविष्यात दैनिके आखतील त्याचा पाया म्हणजे वरील दैनिकाचा दुवा. ऑनलाइन असणा-या वाचकांना ,माय मराठीच्या वाचकांना एक चांगले माहितीचे केंद्र सुरु झाले असे म्हणने जरा धाडसीपणाचे होईल असे वाटते, त्यांना हे नवीन नसावे, नाहीच. सकाळी या दुव्यावर जातांना माझ्या-आजूबाजूला कोणी नाही ना याची चाचपणी सदरील लेखन वाचतांना करावी लागली. अजूनही शहरा- शहरांमधे असलेली सांस्कृतिक दरी दूर झालेली नाही, (आम्ही या बाबतीत मागासलेलेही असू शकतो. ) असेही या निमित्ताने वाटले. असे का वाटले तर अशी संस्कृती अजूनही सामान्य माणसापासून ब-याच दूर आहे असेही वाटून गेले. लैगिक शिक्षणाबद्दल जिथे मोकळेपणाने बोलता येत नाही, चर्चा करता येत नाही, माहिती घेता येत नाही. असे असतांना ते काम जर दैनिके करत असतील तर ती नक्कीच चांगली गोष्ट आम्ही मानतो. जिथे शाळेत अशा प्रकारच्या शिक्षणाला विरोध होतो, जिथे अशा शिक्षणाची गरज आहे, असे असतांना असे माहितीपूर्ण ( दुव्यावरील लेखन माहितीपूर्ण आहे का ? हा भागही वेगळा ) लेख केवळ जालावर न राहता, छापील दैनिकांमधेही लैंगिक शिक्षणाबद्दल माहिती असलीच पाहिजे असे वाटते. एकीकडे माध्यमांद्वारे भडक असे चित्रण खेड्यापाड्यात पोहचलेच आहे, अर्थाकारणांबरोबर योग्य पद्धतीने शिक्षणाचाही हेतू असला पाहिजे असे वाटते. कमीत-कमी गर्भनिरोधकगोळ्या, कंडोम, मागायला संकोच करणा-या कुटुंबातील लोकांना निदान शिक्षणाने तरी मोकळेपणा येईल असे वाटते.

बाय द वे, लैंगिक शिक्षणाचं हे फॅड मी अलिकडेच १५-२० वर्षांपासून ऐकतोय! आम्हाला जळ्ळं कुणी दिलं हो लैंगिक शिक्षण मरायला? आमच्या बाप-दादा-आजोबा-पणजोबांना, आई-आज्जी-पणजीला कोण आलं होतं हो लैंगिक शिक्षण द्यायला? असं काय मोठं बिनसलं हो त्या मंडळींचं? आमचं? उगाच काय काहितरी! छ्या....! तात्या.

मला तर हे वाचुन फारच त्रास झाला..... भारतीय देहव्यापारातील २० टक्के ग्राहक अमेरिकन आहेत. भारतीय स्त्रियांना अमेरिकेत धाडण्याचा व्यापार इतका शिगेला पोहोचला आहे की, १९व्या शतकातील गुलामांच्या व्यापारालाही मागे टाकले आहे ही स्थिती फारच वाईट आहे.... इथ जनसंख्येवर कुठलेही नियंत्रण राहिलेले नाही आणि हा व्यापार मात्र वाढतच चालला आहे..... म्हणजे आता काही दिवसातच भारतीय बाजारात या भारतीय स्त्रीयांचे अमेरिकन पुरुषांबरोबरच्या ब्लुमुव्हीज मोठ्या प्रमाणात उपलब्ध झाल्या तर नवल वाटायला नको!!!!! आणि हे ही भयानकच आहे..... गेल्या काही वर्षात मुंबईतील फाइव्ह स्टार हॉटेल्समध्ये शरीरविक्रय करणाऱ्या ' गोऱ्या ' तरुणींचा वावर मोठ्या प्रमाणावर वाढले आहे... या मुलींमध्ये युकेन , कझाकिस्तान या देशांतील तरुणींची संख्या अधिक आहे. भारतीय लोक कसे भोगवादाच्या मागे लागले आहे हा त्याचा उत्तम पुरावा आहे.....

सद्या मटामध्ये जे काही येत आहे त्यात काही गैर आहे असे मला तरी वाटत नाही. डॉ.राजन भोसले ह्यांच्यासारख्या त्या विषयातल्या निष्णात डॉक्टरकडून ह्याबाबतची उत्तरे दिली जातात हे नजरेआड करून चालणार नाही. मुंबईत गेली काही वर्षे डॉक्टर विठल प्रभू(निरामय कामजीवन...ह्या पुस्तकाचे लेखक),डॉक्टर आनंद नाडकर्णी,डॉक्टर राजन भोसले ,डॉक्टर कोठारी(इ-टीव्हीच्या संवाद कार्यक्रमात दोन भागात झालेली मुलाखत) असे कितीतरी ह्या विषयातले तज्ञ लोकांच्या मनातले गैरसमज दूर करण्याचा प्रयत्न करताहेत. हे प्रयत्न सातत्याने केल्याशिवाय मोठ्या प्रमाणावर जनजागृती होणार नाहीये. लग्नाआधी पुरुष आणि स्त्री ह्या दोघांच्या मनात अनेक शंका-कुशंका असतात आणि त्यांचे निरसन करण्यासाठी त्यांच्यासमोर कोणताच मार्ग नसतो. आपण तर आपल्या घरात असल्या विषयांवर साधी कुजबुजही करायला तयार नसतो. मग ही होतकरू मंडळी काही पिवळ्या पुस्तकांच्या मदतीने आपले ज्ञान अद्ययावत करतात. मुळात ह्या पुस्तकातील माहिती अतिरंजित स्वरूपात असते आणि त्यामुळे त्या मंडळींना चुकीचे मार्गदर्शन होते. अशा परिस्थितीत आज जर मटा अथवा इतर कुणी अशा विषयावर तज्ञांचे मार्गदर्शन उपलब्ध करून देत असेल तर त्यांना मी तरी धन्यवादच देईन. माझ्या लग्नाआधी मलाही ह्या विषयातले निव्वळ ऐकीव ज्ञान होते आणि त्यामुळे मनात संभ्रम होता की आपण कसे काय त्यात यशस्वी होऊ? पण त्याच काळात डॉ. र.धों.कर्वे ह्यांचे संततीनियमनाबद्दलचे एक पुस्तक माझ्या वाचनात आले आणि माझ्या बर्‍याच प्रश्नांची उत्तरे त्यात मिळाली. त्याच सुमारास डॉ.विठ्ठल प्रभू ह्यांचे 'निरामय कामजीवन' हे पुस्तक वाचनात आले आणि उरल्या सुरल्या शंकांचेही निरसन झाले. ही पुस्तके वाचल्यावर माझ्या लक्षात आले की आजवर जी माहिती मी इतरांकडून ऐकलेली होती ती किती चुकीची आणि अतिरंजित होती. आज वर्तमानपत्र,दूरदर्शन ह्या माध्यमातून लैंगिक बाबींवर जी चर्चा होतेय ती होणे निश्चितच गरजेचे आहे. त्यामुळे आजच्या तरूण मंडळींना त्याबाबतचे योग्य ते मार्गदर्शन मिळेल आणि त्यांचे वैवाहिक कामजीवन निरामय होईल. स्त्री-पुरूषांमधला न्युनगंड,अज्ञान दूर झाल्यामुळे कैक मोडणारे संसार सावरतील ह्याबद्दल मला शंका नाही. आता प्रत्येक गोष्टीला दोन बाजू असतात त्याप्रमाणे ह्या बाबतही आहे हे मान्य. फायदा आणि तोटा ह्या एकाच नाण्याच्या दोन बाजू आहेत. म्हणून नाणे वापरूच नये की काय?ह्या ज्ञानाचा फायदा कोण कुठल्या कारणांसाठी घेईल हे ज्याच्या त्याच्या मानसिक कुवतीवर अवलंबून आहे. तरीही हा उपक्रम स्तुत्य आहे असे माझे प्रामाणिक मत आहे. मराठी भाषा हा माझा प्राणवायू आहे

ह्या महाजालाने तर पहिल्यांदाच वाट लावली आहे.. त्यात आता वर्तमानपत्राची भर तद्दन फालतू लिंक! सेक्स' ह्या नुसत्या शब्दान ज्यांच्या कपाळावर आठ्या पडतात तीच मंडळी सर्वात जास्त पर्वर्ट असतात एकेकाळी आदरास पात्र असणारे (आणि आजही मुंबईत कोटीच्या आसपास खप असणारे) मुंबईतले एक आघाडीचे मराठी वृत्तपत्र अशा प्रकारचा एक विभाग सुरू करते. या घटनेमधे नक्कीच वर्तमान काळाची पावले दिसत आहेत. अशा परिस्थितीत आज जर मटा अथवा इतर कुणी अशा विषयावर तज्ञांचे मार्गदर्शन उपलब्ध करून देत असेल तर त्यांना मी तरी धन्यवादच देईन. मला वाटते ,वरच्या प्रतीक्रिया पुरेश्या बोलक्या आहेत . मनापासून दिलेल्या या अभिप्रायांबद्दल आभारी... धन्यवाद

हे भगवनं !!! मला वाटले नव्हते की मराठी वर्तमान पत्रे ईतक्क्क्क्की पुढे जातील.... ह्या महाजालाने तर पहिल्यांदाच वाट लावली आहे.. त्यात आता वर्तमानपत्राची भर !!! पहील्या पानावरुनच लक्षात आले ही शिक्षण हा मुलमंत्र आहे .... त्यासाठी सकाळ पासून कार्यलयापर्यंत व हात मिळवण्यापासून किस पर्यंत ! वा काय मुद्दे आहेत.... हे देवा, सगळे भविष्यवेत्ता म्हणत आहेत की २०१२- २०२५ मध्ये जे जग नष्ट होणार आहे.. ते लव्कर होऊ दे रे ;) राज जैन जेव्हा तुम्ही कर्म करण्यामध्ये कमी पडता तेव्हा नशीबाला दोष देता !

मिपा करांच्या वेळेचा अपव्यय होईल अशा लिंक्स कृपया नकोत. (असले तथाकथित 'शैक्षणिक' साहित्य आजकाल ढिगाने उपलब्ध आहे, ज्यांना जरुर आहे ते शोधून वाचतात! त्यासाठी मिपाचे माध्यम नको असे वाटते. ;) ) चतुरंग

"१५-२० वर्षांपूर्वीच्या भारताची प्रतिमा मनात घेऊन जर भारतात आलास (वो भारत देश है मेरा, वगैरे गाणं म्हणत..) तर तुझी सदमा मधील कमल हसनच्या शेवटासारखी अवस्था होईल...!" असा एकदा आजच्या तरूणाईतील (२५ वर्षे) व्यक्तीचा, कालच्या तरूणाईतील व्यक्तीशी झालेला संवाद सांगीतला गेला होता. आता ज्या पद्धतीत असले सदर हे "मेन स्ट्रींम" वर्तमानपत्रात चालू झाले आहे ते पहाता, (जर कोणी गोड गैरसमजूतीत असेल तर) सदमा मिळण्यासाठी भारतात जाण्याची गरज नाही - फक्त ऑनलाईन जा...:-)

या लैंगिक शिक्षणात काही गैर आहे असे नाही. पण केवळ लोकशिक्षण हा सदहेतु या मागे नक्की नाही. अर्थकारण हे त्यामागचे खरे कारण आहे. "ब्रह्मचर्य हेच जीवन वीर्यनाश हाच मृत्यु " या पेक्षा हे केव्हाही बरे. लपले त्यावरी टपले सारे ओळखीचे चोर गं ! प्रकाश घाटपांडे

वर घाटपांड्यानी म्हण्टल्याप्रमाणे अशा विभागांमधे अर्थकारण आहे हे नक्की. परंतु अशी बाजारपेठ निर्माण होण्यामागे अर्थातच सामाजिक घडामोडी असतातच. शहरीकरणाच्या प्रक्रियेने पकडलेला वेग हे कारण दिसतेच आहे. मला नक्की आकडेवारी सांगता येत नाही ; पण आजच्या घडीला लोकसंख्येच्या पिरॅमिड्मधे तरुण लोकांचे प्राबल्य असणे याचाही संबंध येतोच. तरुण लोकांसाठीचे "मार्केट" भारतीय उपखंडात अतिशय मोठे असल्याचे चित्र आहे. विभागातल्या लिखाणावर वरवरून नजर फिरवली तर त्यातील उथळपणा जाणवतोच. काहीकाही मथळे सरळसरळ "प्रव्हॉकेटीव" (मराठी शब्द ?) वाटतात. पण काहीकाही बातम्या/लेख नक्कीच माहितीपूर्ण , उद्बोधक आहेत. "मल्टिप्लेक्स, मॉल्स, पबमध्ये कंडोम मशिन " , "कन्डोमचं चुकलेलं समीकरण" , "भारतीय देहव्यापाराचा अमेरिका सर्वात मोठा ग्राहक" यासारखे लेख समस्याना स्पर्श करणारे आहेत. रंजनातून प्रबोधन , आणि खपाची वाढ अशा मिश्र उद्दिष्टांचे या सदरातून दर्शन होते आहे. सर्व पत्रकारिताच जिथे चुकीच्या अर्थाने आंग्लाळलेली , उथळ झालेली आहे तिथे हा विभागही झाला यात नवल नको. पण नीरक्षीरविवेक वापरल्यास अशा विषयांच्या चर्चेला , अभिसरणाला प्राधान्य मिळते आहे ही एकूण गोळाबेरीज योग्यच दिशेने होते आहे असे मला वाटले.

लोकशाहीचा आधार स्तंभ, लोकशिक्षणाचे पाईक, या उद्देशांशिवाय दैनिके केवळ केवळ आर्थिक कारणांसाठीही चालतात हे सुत्र नवीन नाही. वाचकांना आपल्याकडे आकृष्ट करण्याचे वेगवेगळे मार्ग भविष्यात दैनिके आखतील त्याचा पाया म्हणजे वरील दैनिकाचा दुवा. ऑनलाइन असणा-या वाचकांना ,माय मराठीच्या वाचकांना एक चांगले माहितीचे केंद्र सुरु झाले असे म्हणने जरा धाडसीपणाचे होईल असे वाटते, त्यांना हे नवीन नसावे, नाहीच. सकाळी या दुव्यावर जातांना माझ्या-आजूबाजूला कोणी नाही ना याची चाचपणी सदरील लेखन वाचतांना करावी लागली. अजूनही शहरा- शहरांमधे असलेली सांस्कृतिक दरी दूर झालेली नाही, (आम्ही या बाबतीत मागासलेलेही असू शकतो. ) असेही या निमित्ताने वाटले. असे का वाटले तर अशी संस्कृती अजूनही सामान्य माणसापासून ब-याच दूर आहे असेही वाटून गेले. लैगिक शिक्षणाबद्दल जिथे मोकळेपणाने बोलता येत नाही, चर्चा करता येत नाही, माहिती घेता येत नाही. असे असतांना ते काम जर दैनिके करत असतील तर ती नक्कीच चांगली गोष्ट आम्ही मानतो. जिथे शाळेत अशा प्रकारच्या शिक्षणाला विरोध होतो, जिथे अशा शिक्षणाची गरज आहे, असे असतांना असे माहितीपूर्ण ( दुव्यावरील लेखन माहितीपूर्ण आहे का ? हा भागही वेगळा ) लेख केवळ जालावर न राहता, छापील दैनिकांमधेही लैंगिक शिक्षणाबद्दल माहिती असलीच पाहिजे असे वाटते. एकीकडे माध्यमांद्वारे भडक असे चित्रण खेड्यापाड्यात पोहचलेच आहे, अर्थाकारणांबरोबर योग्य पद्धतीने शिक्षणाचाही हेतू असला पाहिजे असे वाटते. कमीत-कमी गर्भनिरोधकगोळ्या, कंडोम, मागायला संकोच करणा-या कुटुंबातील लोकांना निदान शिक्षणाने तरी मोकळेपणा येईल असे वाटते.

बाय द वे, लैंगिक शिक्षणाचं हे फॅड मी अलिकडेच १५-२० वर्षांपासून ऐकतोय! आम्हाला जळ्ळं कुणी दिलं हो लैंगिक शिक्षण मरायला? आमच्या बाप-दादा-आजोबा-पणजोबांना, आई-आज्जी-पणजीला कोण आलं होतं हो लैंगिक शिक्षण द्यायला? असं काय मोठं बिनसलं हो त्या मंडळींचं? आमचं? उगाच काय काहितरी! छ्या....! तात्या.

मला तर हे वाचुन फारच त्रास झाला..... भारतीय देहव्यापारातील २० टक्के ग्राहक अमेरिकन आहेत. भारतीय स्त्रियांना अमेरिकेत धाडण्याचा व्यापार इतका शिगेला पोहोचला आहे की, १९व्या शतकातील गुलामांच्या व्यापारालाही मागे टाकले आहे ही स्थिती फारच वाईट आहे.... इथ जनसंख्येवर कुठलेही नियंत्रण राहिलेले नाही आणि हा व्यापार मात्र वाढतच चालला आहे..... म्हणजे आता काही दिवसातच भारतीय बाजारात या भारतीय स्त्रीयांचे अमेरिकन पुरुषांबरोबरच्या ब्लुमुव्हीज मोठ्या प्रमाणात उपलब्ध झाल्या तर नवल वाटायला नको!!!!! आणि हे ही भयानकच आहे..... गेल्या काही वर्षात मुंबईतील फाइव्ह स्टार हॉटेल्समध्ये शरीरविक्रय करणाऱ्या ' गोऱ्या ' तरुणींचा वावर मोठ्या प्रमाणावर वाढले आहे... या मुलींमध्ये युकेन , कझाकिस्तान या देशांतील तरुणींची संख्या अधिक आहे. भारतीय लोक कसे भोगवादाच्या मागे लागले आहे हा त्याचा उत्तम पुरावा आहे.....

सद्या मटामध्ये जे काही येत आहे त्यात काही गैर आहे असे मला तरी वाटत नाही. डॉ.राजन भोसले ह्यांच्यासारख्या त्या विषयातल्या निष्णात डॉक्टरकडून ह्याबाबतची उत्तरे दिली जातात हे नजरेआड करून चालणार नाही. मुंबईत गेली काही वर्षे डॉक्टर विठल प्रभू(निरामय कामजीवन...ह्या पुस्तकाचे लेखक),डॉक्टर आनंद नाडकर्णी,डॉक्टर राजन भोसले ,डॉक्टर कोठारी(इ-टीव्हीच्या संवाद कार्यक्रमात दोन भागात झालेली मुलाखत) असे कितीतरी ह्या विषयातले तज्ञ लोकांच्या मनातले गैरसमज दूर करण्याचा प्रयत्न करताहेत. हे प्रयत्न सातत्याने केल्याशिवाय मोठ्या प्रमाणावर जनजागृती होणार नाहीये. लग्नाआधी पुरुष आणि स्त्री ह्या दोघांच्या मनात अनेक शंका-कुशंका असतात आणि त्यांचे निरसन करण्यासाठी त्यांच्यासमोर कोणताच मार्ग नसतो. आपण तर आपल्या घरात असल्या विषयांवर साधी कुजबुजही करायला तयार नसतो. मग ही होतकरू मंडळी काही पिवळ्या पुस्तकांच्या मदतीने आपले ज्ञान अद्ययावत करतात. मुळात ह्या पुस्तकातील माहिती अतिरंजित स्वरूपात असते आणि त्यामुळे त्या मंडळींना चुकीचे मार्गदर्शन होते. अशा परिस्थितीत आज जर मटा अथवा इतर कुणी अशा विषयावर तज्ञांचे मार्गदर्शन उपलब्ध करून देत असेल तर त्यांना मी तरी धन्यवादच देईन. माझ्या लग्नाआधी मलाही ह्या विषयातले निव्वळ ऐकीव ज्ञान होते आणि त्यामुळे मनात संभ्रम होता की आपण कसे काय त्यात यशस्वी होऊ? पण त्याच काळात डॉ. र.धों.कर्वे ह्यांचे संततीनियमनाबद्दलचे एक पुस्तक माझ्या वाचनात आले आणि माझ्या बर्‍याच प्रश्नांची उत्तरे त्यात मिळाली. त्याच सुमारास डॉ.विठ्ठल प्रभू ह्यांचे 'निरामय कामजीवन' हे पुस्तक वाचनात आले आणि उरल्या सुरल्या शंकांचेही निरसन झाले. ही पुस्तके वाचल्यावर माझ्या लक्षात आले की आजवर जी माहिती मी इतरांकडून ऐकलेली होती ती किती चुकीची आणि अतिरंजित होती. आज वर्तमानपत्र,दूरदर्शन ह्या माध्यमातून लैंगिक बाबींवर जी चर्चा होतेय ती होणे निश्चितच गरजेचे आहे. त्यामुळे आजच्या तरूण मंडळींना त्याबाबतचे योग्य ते मार्गदर्शन मिळेल आणि त्यांचे वैवाहिक कामजीवन निरामय होईल. स्त्री-पुरूषांमधला न्युनगंड,अज्ञान दूर झाल्यामुळे कैक मोडणारे संसार सावरतील ह्याबद्दल मला शंका नाही. आता प्रत्येक गोष्टीला दोन बाजू असतात त्याप्रमाणे ह्या बाबतही आहे हे मान्य. फायदा आणि तोटा ह्या एकाच नाण्याच्या दोन बाजू आहेत. म्हणून नाणे वापरूच नये की काय?ह्या ज्ञानाचा फायदा कोण कुठल्या कारणांसाठी घेईल हे ज्याच्या त्याच्या मानसिक कुवतीवर अवलंबून आहे. तरीही हा उपक्रम स्तुत्य आहे असे माझे प्रामाणिक मत आहे. मराठी भाषा हा माझा प्राणवायू आहे

ह्या महाजालाने तर पहिल्यांदाच वाट लावली आहे.. त्यात आता वर्तमानपत्राची भर तद्दन फालतू लिंक! सेक्स' ह्या नुसत्या शब्दान ज्यांच्या कपाळावर आठ्या पडतात तीच मंडळी सर्वात जास्त पर्वर्ट असतात एकेकाळी आदरास पात्र असणारे (आणि आजही मुंबईत कोटीच्या आसपास खप असणारे) मुंबईतले एक आघाडीचे मराठी वृत्तपत्र अशा प्रकारचा एक विभाग सुरू करते. या घटनेमधे नक्कीच वर्तमान काळाची पावले दिसत आहेत. अशा परिस्थितीत आज जर मटा अथवा इतर कुणी अशा विषयावर तज्ञांचे मार्गदर्शन उपलब्ध करून देत असेल तर त्यांना मी तरी धन्यवादच देईन. मला वाटते ,वरच्या प्रतीक्रिया पुरेश्या बोलक्या आहेत . मनापासून दिलेल्या या अभिप्रायांबद्दल आभारी... धन्यवाद

ते मांडे चविष्ट असतात की हो अगदी, म्हणते मी!! आवडले की नाही तुम्हांला??

>> सीमा प्रश्न का सुटत नसेल ते आत्ता कळाले तुम्हाला एका खाद्यपदार्थाचे नाव माहीत नाही हे सीमा प्रश्न न सुटण्याचे कारण ?! असो. ================================ खरंतर लिहायचा कंटाळा आलाय तरी पण लिहिले. लडदू आहे ना मी!

म्हणजे मुक्ताईने ज्ञानदेवांच्या पाठीवर डोसे भाजले होते ??

मांडे म्हणजे डोसे नाही, कोणत्याही अर्थाने.. मांडे हा खास (?) बेळगावचा पदार्थ चवीने गोड आणी दिसायला रुमाली रोटीसारखे, ते पालथ्या घड्यावर भाजतात,दुधाबरोबर खातात. बाकी पाकक्रीया इतर मंड्ळी देतीलच... (माझ्या माहीती प्रमाणे) मुक्ताईने ज्ञानदेवांच्या पाठीवर भाजले होते ते हेच.. कोण तो बेळगावचा आहे ..माहीती द्या हो जरा.. नक्की करायचे असेल तर विसोबा खेचर आहेतच (ह्.घ्या.) (१२,)१३

माझ्या माहितीतली पाकक्रिया इथे देते. (बेळ्गावी मांडे असेच असतात का ह्याचा जाणकारांनी उलगडा करावा.) मळण्यासाठी साहित्यः ३ कप मैदा, पाऊण कप दूध, २ चमचे तूप सारणाचे साहित्यः २ कप पिठीसाखर , अर्धा ते पाऊण कप पोह्याची पूड , १/२ कप भाजलेले तीळ , १२-१४ वेलची ...पूड केलेली तळ्ण्यासाठी : तूप (तेल ही चालेल.) कृती : मैदा, दूध, तूप एकत्र करा आणि घट्ट मळून घ्या. सारणाचे साहित्य एकत्र मिसळून घ्या. मैद्याच्या पात़ळ पुर्‍या लाटून घ्या. (साधारण १२ सेमी व्यासाच्या.. पुर्‍या खूप मोठ्या लाटल्यास तळ्ण्यासाठी मोठी कढई घ्यावी लागेल आणि मग तेल / तूप हि जास्त घालावे लागेल. पुर्‍या पातळ च लाटाव्यात.) तूप गरम झाल्यावर पुर्‍या तळून घ्या. पुर्‍या फार कुरकुरीत आणि लाल तपकीरी नकोत. मऊ आणि पांढर्‍याच राहिल्या पाहिजेत. त्यांमुळे जास्त वेळ तळू नये. कढईतून पटकन बाहेर काढून गरम असतानाच पीठीसाखरेचे सारण २ चमचे त्यावर पसरवा. सारण अर्ध्या भागावरच पसरावे. मग पुरीची अर्धी घडी घालावी. आता परत अर्ध्या भागावर १/२ ते १ चमचा सारण पसरावे आणि परत अर्धी घडी घालावी. असे त्रिकोणी आकारातील मांडे थाळीत एकावर एक न ठेवता वेगवेगळे मांडून ठेवावेत. खायला खूप चविष्ट लागतात. टीपः सारण गरम गरम पुरीवरच पसरावे. म्हणजे पीठीसाखर व्यवस्थित पुर्‍याना चिकटते. पोह्याची पूड करण्यासाठी पोहे थोडेसे भा़जून घेऊन गार झाल्यावर मिक्सरमध्ये जाडीभरडी पूड करा. मांडे गार झाल्यावर हवाबंद डब्यात ठेवल्यास ७-८ दिवस छान रहातात. ईश्वरी

ते मांडे चविष्ट असतात की हो अगदी, म्हणते मी!! आवडले की नाही तुम्हांला??

>> सीमा प्रश्न का सुटत नसेल ते आत्ता कळाले तुम्हाला एका खाद्यपदार्थाचे नाव माहीत नाही हे सीमा प्रश्न न सुटण्याचे कारण ?! असो. ================================ खरंतर लिहायचा कंटाळा आलाय तरी पण लिहिले. लडदू आहे ना मी!

म्हणजे मुक्ताईने ज्ञानदेवांच्या पाठीवर डोसे भाजले होते ??

मांडे म्हणजे डोसे नाही, कोणत्याही अर्थाने.. मांडे हा खास (?) बेळगावचा पदार्थ चवीने गोड आणी दिसायला रुमाली रोटीसारखे, ते पालथ्या घड्यावर भाजतात,दुधाबरोबर खातात. बाकी पाकक्रीया इतर मंड्ळी देतीलच... (माझ्या माहीती प्रमाणे) मुक्ताईने ज्ञानदेवांच्या पाठीवर भाजले होते ते हेच.. कोण तो बेळगावचा आहे ..माहीती द्या हो जरा.. नक्की करायचे असेल तर विसोबा खेचर आहेतच (ह्.घ्या.) (१२,)१३

माझ्या माहितीतली पाकक्रिया इथे देते. (बेळ्गावी मांडे असेच असतात का ह्याचा जाणकारांनी उलगडा करावा.) मळण्यासाठी साहित्यः ३ कप मैदा, पाऊण कप दूध, २ चमचे तूप सारणाचे साहित्यः २ कप पिठीसाखर , अर्धा ते पाऊण कप पोह्याची पूड , १/२ कप भाजलेले तीळ , १२-१४ वेलची ...पूड केलेली तळ्ण्यासाठी : तूप (तेल ही चालेल.) कृती : मैदा, दूध, तूप एकत्र करा आणि घट्ट मळून घ्या. सारणाचे साहित्य एकत्र मिसळून घ्या. मैद्याच्या पात़ळ पुर्‍या लाटून घ्या. (साधारण १२ सेमी व्यासाच्या.. पुर्‍या खूप मोठ्या लाटल्यास तळ्ण्यासाठी मोठी कढई घ्यावी लागेल आणि मग तेल / तूप हि जास्त घालावे लागेल. पुर्‍या पातळ च लाटाव्यात.) तूप गरम झाल्यावर पुर्‍या तळून घ्या. पुर्‍या फार कुरकुरीत आणि लाल तपकीरी नकोत. मऊ आणि पांढर्‍याच राहिल्या पाहिजेत. त्यांमुळे जास्त वेळ तळू नये. कढईतून पटकन बाहेर काढून गरम असतानाच पीठीसाखरेचे सारण २ चमचे त्यावर पसरवा. सारण अर्ध्या भागावरच पसरावे. मग पुरीची अर्धी घडी घालावी. आता परत अर्ध्या भागावर १/२ ते १ चमचा सारण पसरावे आणि परत अर्धी घडी घालावी. असे त्रिकोणी आकारातील मांडे थाळीत एकावर एक न ठेवता वेगवेगळे मांडून ठेवावेत. खायला खूप चविष्ट लागतात. टीपः सारण गरम गरम पुरीवरच पसरावे. म्हणजे पीठीसाखर व्यवस्थित पुर्‍याना चिकटते. पोह्याची पूड करण्यासाठी पोहे थोडेसे भा़जून घेऊन गार झाल्यावर मिक्सरमध्ये जाडीभरडी पूड करा. मांडे गार झाल्यावर हवाबंद डब्यात ठेवल्यास ७-८ दिवस छान रहातात. ईश्वरी