मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

बागलाण भटकंती - भाग २

सह्यमित्र ·

सह्यमित्र 07/05/2014 - 11:20
धन्यवाद जयन्त. कॅमेरा निकॉन डी-३१०० आहे. व्हाईट बॅलन्स ऑटो वर ठेवला आहे. नन्तर फोटो एडिट करताना गरजे नुसार बदलला आहे.

शरभ 07/05/2014 - 12:04
मस्त. फोटो अमळ कमी टाकलेत असं वाटुन गेलं, पण मस्त लिहीलय.

सह्यमित्र 07/05/2014 - 11:20
धन्यवाद जयन्त. कॅमेरा निकॉन डी-३१०० आहे. व्हाईट बॅलन्स ऑटो वर ठेवला आहे. नन्तर फोटो एडिट करताना गरजे नुसार बदलला आहे.

शरभ 07/05/2014 - 12:04
मस्त. फोटो अमळ कमी टाकलेत असं वाटुन गेलं, पण मस्त लिहीलय.
बागलाण भटकंती - भाग १ साल्हेर वाडी मध्ये एका टपरी वजा दुकानात चहा मारला आणि त्याच्याच दारात गाडी लावली. साल्हेरवर गुहेत मुक्काम करायचा असल्याने त्या दृष्टीने लागणारी सामुग्री बरोबर घेतली आणि वाटेला लगलो. साल्हेरच्या बाजूला आल्यावर एक गोष्ट जाणविली ती म्हणजे वातावरणातील बदल. मुल्हेर च्या इथले दमट, वारा नसलेले दमाविणारे हवामान इथे नव्ह्ते. मस्त गार वारा वाहत होता. उन्हाचा कडाकाही विशेष नव्हता. गावातून साल्हेर चा सर्वोच्च माथा ढगात लपल्या मुळे दिसत नव्ह्ता. परत एकदा अनुप च्या मार्गदर्शन खाली वाटचाल सुरु केली.

शहीद म्हणजे काय ?

प्रसाद गोडबोले ·

प्रकाश घाटपांडे 06/05/2014 - 20:22
आम्ही डॉ नरेंद्र दाभोलकरांना शहीद मानतो.राष्ट्राचे, जनहिताचे काम करताना ज्यांनी आपला जीव धोक्यात असताना देखील काम चालू ठेवले व त्यात ज्यांना अनैसर्गिक मृत्यू आला ते शहीद.

प्रसाद गोडबोले 06/05/2014 - 20:29
.राष्ट्राचे, जनहिताचे काम करताना ज्यांनी आपला जीव धोक्यात असताना देखील काम चालू ठेवले व त्यात ज्यांना अनैसर्गिक मृत्यू आला ते शहीद.
>>> मग अफजल गुरुलाही शहीद मानता येईल की .... रादर आजाद कश्मीर वाले तसे मानतातही :)

प्रसाद गोडबोले 06/05/2014 - 20:27
शहीद म्हणलं की सर्वप्रथम माझ्या डोळ्यासमोर येतात ते मदनलाल धिंग्रा ... मग खुदीराम बोस ...अनंत कान्हेरे ! पण आज ह्या लोकांची कोणी आठवण ही काढत नाही.. ... आज आपल्याच तमीळ बाधवांच्या बाबत निष्ठुर वागणारे राजीव गांधी शहीद ठराहेत.... ....कालाय तस्मै नमः !

आजानुकर्ण 06/05/2014 - 21:12
काय सांगता? आजकाल शहीद शब्द चालतो काय? शहीद हा शहादत म्हणजे इस्लामसाठी मृत्यू पत्करणारा या अर्थाने निर्माण झालेला शब्द आहे तो आपल्या हुतात्म्यांना वापरू नये असे वाटते. हुताशनीतील आहुती या अर्थाने मदनलाल धिंग्रा प्रभृतींना हुतात्मा म्हणावे!

प्रसाद गोडबोले 08/05/2014 - 00:21
कोणत्याही ऐहीक भौतिक आर्थिक लाभाची अपेक्षा न ठेवता जो इतरांसाठी स्वतःचे प्राण देतो तो शहीद.
मग नथुराम पण शहीद ठरेल की !

आत्मशून्य 08/05/2014 - 01:14
म्हणताय की आणखी दुसरा अर्थ अभिप्रेत आहे ? असो शहीद म्हणजे अशी व्यक्ती जी देशासाठी, त्यातील लोकांसाठी माथेफिरु वैचारीकतेला बळी न पडता प्रसंगी स्वतःचे प्राणही अर्पून जाते ती व्यक्ती शहीद असा माझा समज आहे. (शब्दशः अर्थ माहीत नाही). शहीद विषयावर धागा तो सुधा "जिलेबी प्रकारातील असल्याने अवांतरात नेल्यास काही हरकत नाही .." असे लिहुन या विषयाचे गांभीर्य घालवायचा किळसवाणा प्रयत्न बघुन एक मिपाकर म्हणुन शरम वाटली.

नानासाहेब नेफळे 09/05/2014 - 11:55
नथुराम शहिद
कसा हो?? जो इतरांसाठी प्राण देतो तो शहीद असे म्हंटलेलय , नथुराम कोणासाठी मेला? संघासाठी?... त्यांनी तर हात वर केले होते.आमचा त्याच्याशी काही संबंध नाही असे सांगितले. सावरकरांसाठी??... त्यांचा गांधीहत्येशी कोणताही संबंध नाही असे तेच स्वतः कोर्टात म्हणाले होते. ब्राह्मण हिंदू वगैरेंसाठी??... त्यांनी तर असा कोणताही आदेश नथुरामला दिला नव्हता. स्वतःच्या अतिरेकी विचारातून इतरांचा निघृण खून करणे व त्याचा आळ इतर समाजावर यावा यासाठी दाढी वाढवून, सुंता करणे याला माथेफीरुपणा म्हणतात, शहिद होणे नव्हे.

प्रसाद गोडबोले 09/05/2014 - 16:14
अखंड भारत नावाचे एक हिंदुराष्ट्र होते ...त्या लोकांसाठी नथुराम हा शहीद होता ...पण आता ते राष्ट्रच उरले नाही त्यामुळे नथुराम शहीद ठरणार नाही ... अजुनही अखंडभारताचे वेडे स्वप्न पाहणारे काही लोक आहेत म्हणे त्यांच्या साठी कदाचित तो शहीद असावा ...नक्की कल्पना नाही . नोट : मी अखंड भारतवादी नाही उलट सावरकर-संघ आदी प्रभृतींना न जुमानता बापुंनी ज्या योग्य प्रकारे फाळणी घडवुन आणली त्याबद्दल त्यांच्या विषयी आदरच आहे ! इथे १५-२०% आवरत नाहीत ३५-४०% असते तर वाटच लागली असती !!

निनाद मुक्काम पोस्ट जर्मनी 08/05/2014 - 02:18
म्हणून ह्या अर्थी आत्मघाती हल्लेखोर तालिबान काही लोकांना शहीद वाटतात. पंजाबात व तामिळनाडू, महाराष्ट्र येथे तेथील लोकात शहीद म्हणून ओळखले जाणारे भारताच्या कायद्याच्या दृष्टीने गुन्हेगार ठरतात. मुशरफ म्हणूनच गेला आहे. एका देशासाठी दहशतवादी असलेला दुसर्या देशासाठी स्वातंत्र्य सैनिक असतो. तेव्हा तुम्ही कोणत्या चष्म्यातून पाहतात ते महत्वाचे

तुमचा अभिषेक 09/05/2014 - 00:05
एका देशासाठी दहशतवादी असलेला दुसर्या देशासाठी स्वातंत्र्य सैनिक असतो. दहशतवादी हा स्वताच्या स्वातंत्र्यासाठीच लढत असेल असे गरजेचे नसते. समोरच्यावर वर्चस्व मिळवण्यासाठी लढत असेल आणि त्यात त्याचा बळी गेला तर त्याला शहीद नाही म्हणता येणार. कसाब हा कोणासाठीही शहीद झाला नाही. अगदी इस्लामसाठीही शहीद झाला नाही. कारण इस्लामच्या स्वातंत्र्यावर कोणी गदा आणली नाही की त्याविरुद्ध लढताना त्याने आपले प्राण गमावले. इस्लाम खतरेमे अशी आपणहूनच बांग देऊन आत्मघाताचा मार्ग स्विकारणार्‍यांना शहीद हा शब्द अनफिट !

जेपी 06/05/2014 - 20:43
ते गांधी परिवार स्वत:च्या चुकुने मेलय . फुकनीच काय शहिद बिहीद नाय. बाकी भगतसिंगबद्दल आज लोकसत्ता मध्ये वाचल का? साँडर्य हत्या : भगतसिंग निर्दोष असल्याचे सिद्ध पाकिस्तानी पोलीसांचा निर्वाळा

मंदार दिलीप जोशी 08/05/2014 - 15:08
बाकी भगतसिंगबद्दल आज लोकसत्ता मध्ये वाचल का? साँडर्य हत्या : भगतसिंग निर्दोष असल्याचे सिद्ध पाकिस्तानी पोलीसांचा निर्वाळा >> (१) त्यासाठी पाक पोलिसांच्या सर्टीफिकेटची गरज नाही (२) निर्दोष याचा अर्थ त्याने सँडर्सचा खून केलाच नाही असा होतो. खून केला तरच तो हुतात्मा. त्याने खून केलाच आहे अशी आमची खात्री आहे. आणि तेच योग्य आहे (खून करणे त्याने)

तुषार काळभोर 08/05/2014 - 17:07
सध्या भगतसिंग यांच्या निर्दोषत्वाचा मुद्दा पाकिस्तानात (आणि अर्थातच भारतात) गाजतोय. कुणीतरी तत्कालीन एफ आय आर ची एक प्रत मागवली आणि त्यात म्हणे भगतसिंग यांचे नावच नाही. अर्थात भगतसिंग हे निर्दोष होते. मग त्यांनी जे कॄत्य केले(जे तत्कालिन सरकारने व न्यायव्यवस्थेने गुन्हा ठरवले), व ज्याबद्दल त्यांना फाशी दिले गेले, ते त्यांनी केलेच नव्हते का? मग तरीपण त्यांना देशभक्त/क्रांतिकारक म्हणायचे का? आणि जर या न केलेल्या कॄत्याबद्दल त्यांना फाशी दिले गेले असेल, तर त्यांना 'शहीद' म्हणायचे का? महत्वाचे: मला भगतसिंग यांच्याबद्दल, त्यांच्या क्रांतिकार्याबद्दल, स्वातंत्र्यलढ्यातील त्यांच्या योगदानाबद्दल अभिमान आहेच. पण हा जो त्यांना निर्दोष ठरवण्याचा अट्टाहास/प्रयत्न चालू आहे, त्याने काय साध्य होणार आहे ? जे कॄत्य त्यांनी केले म्हणुन अभिमान वाटतो, ते त्यांनी केलेच नाही, हे सिद्ध करून त्यांच्या विषयीचा अभिमान वाढेल की कमी होईल?

अत्रुप्त आत्मा 06/05/2014 - 20:58
धागा मुळातच जिलेबी प्रकारातील असल्याने अवांतरात नेल्यास काही हरकत नाही ... अगदी २-४ अनाहिती ओव्या आल्या तरीही चालेल Biggrin>>> *ROFL* ================== धाग्याची.. सुर..वात! http://www.sherv.net/cm/emoticons/tennis/tennis-volley-smiley-emoticon.gif मध्य http://www.sherv.net/cm/emoticons/tennis/tennis-smash-smiley-emoticon.gif अंत http://www.sherv.net/cm/emoticons/tennis/game-set-match-smiley-emoticon.gif *lol* ========== . . . . . . . . . . . . . . . . http://www.sherv.net/cm/emoticons/tennis/tennis-player-serving-smiley-emoticon.gif

सूड 06/05/2014 - 21:37
आणि हो. जिलेबी नसून जिलबी असतंय ते!! .....आणखी किती अवांतर हवंय बोला. माताय अवांतर करण्यात तर आपण संक्षींना पण हार जाणार नाय !!

आत्मशून्य 06/05/2014 - 21:40
म्हणजे नक्कि काय झाले की तिथे शांतीसेना पाठवायचा निर्णय घ्यावा लागला ? कोणी उहापोह करेल काय ? मानवी हक्काचे कारण पुढे करत साधा श्रीलंका ताब्यात ठेवणे आपल्याला जमले नाही ?

कॅप्टन जॅक स्पॅरो 06/05/2014 - 22:26
राजीव गांधी हत्या=श्रिलंकेमधे शांतीसेना पाठवली, आपल्याचं तमिळ लोकांना मारलं त्याचा बदला म्हणुन झाली. तस्मात शहीद होऊ शकत नाहीत. ईंदिरा गांधी हत्या= भिंद्रनवाले प्रकरण नडलं. शहिद नाही. म. गांधी= सतत हिंदुंच्या विरोधात भुमिका घेत राहीले. तुम्ही यंव केलं नाही तर मी उपोषण करीन तुम्ही त्यंव केलं नाही तर मी उपोषण करीन असं सतत ब्लॅकमेल केलं. पाकिस्तानला केलेली मदत भोवली. शहिद नाहीत. श. लाला लजपतराय= माझ्या माहितीमधला एकमेव शहिद कॉंग्रेस नेता. ब्रिटिशांनी केलेल्या लाठीहल्ल्यात गंभीर जखमी होऊन त्यांचा मृत्यु झाला. शहीद आहेत कारण स्वत:च्या प्राणाची पर्वा नं करता ब्रिटिशांचा विरोध केला. श. भगतसिंग, राजगुरु आणि सुखदेव- खरे शहिद. आत्मकेंद्रीत राजकारणाचे बळी. काँग्रेस चं आणि गांधी घराण्याचं कोणीही शहिद नाही. स्वतःच्या चुकांचे बळी.

आत्मशून्य 08/05/2014 - 01:05
मग या न्यायाने इंदीरागांधी सुधा देशाच्या अखंडतेसाठी बळी गेल्या असे ठरत नाही काय ?

चौकटराजा 07/05/2014 - 07:12
शहीद काय , देशभक्त काय, देशद्रोही काय ही सर्व आपल्या दृष्टीकोनाची लीला आहे. माझ्या मताने कोणत्याही उद्देशाने कार्य करत असताना त्या कार्याची प्रतिक्रिया म्हणून मृत्यू आल्यास त्याला शहीद म्हणता येणार नाही. ही व्याख्या अनेकाना पटणार नाही.या दृष्टीकोनाने सैनिक, राजकारणी, क्रांतिकारक कोणीही शहीद ठरणार नाहीत. तर पंजाबमधे जे निरपराध लोक अतिरेक्यांकडून मारले गेले ते शहीद ठरू शकतात. कोणत्याही युद्धात मग ते सैनिकांचे असो वा क्रांतिकारकांचे वा राजकारण्यांचे दोन्ही बाजूनी युद्ध हा एक अपराधच आहे. त्यात दोन्ही बाजू दोषी असतात.त्याचवेळी युद्ध होत असते.

साती 07/05/2014 - 07:44
जास्तं वटवट करून संपादकांना रात्रपाळी घडवणारे आयडी अनेक संकेतस्थळावरून दुसर्या सकाळी गायब होतात त्याला 'शहीद होणे ' म्हणतात.

विश्वनाथ मेहेंदळे 08/05/2014 - 12:58
अप्रुव्ह कसे काय होतात? आणि लेजिटिमेट आयडी चार चार महिने रखडतात. मग मुळात इतर संस्थळांसारखे तत्काळ सदस्यत्व का देत नाही ??

पिलीयन रायडर 08/05/2014 - 13:15
+१ पुर्वी सुद्धा हे एकदा विचारुन झालय.. तरीही अजुन एकदा.. सरळ सरळ डु आयडी आहेत हे कळत असताना ते अप्रुव्ह कसे होतात?

प्यारे१ 08/05/2014 - 16:03
एका गंभीर धाग्यावर अशा प्रकारे अत्यंत ज्येष्ठ मिपाकरांकडून (बाकीचं अध्याहृत) विनोद केला गेलेला पाहून एक सामान्य मिपाकर म्हणून शरम वाटली. :(

आत्मशून्य 08/05/2014 - 16:34
आत्मलज्जा भये आपल्यास जो क्लेश झाला त्याबद्दल दिलगीरी म्हणून समस्त मिपाकरांनी 1 मिनिट शांतता पाळावि असा प्रस्ताव सुचवतो.

अत्रुप्त आत्मा 08/05/2014 - 19:15
@स्प्लिट पर्सनेलिटी http://www.sherv.net/cm/emo/simpsons/mr-burns-evil-laugh-smiley-emoticon.gif असेल तर ते डु आयडी आपापसातच http://www.sherv.net/cm/emo/laughing/pointing-and-laughing.gif भांडतील ना!! >>> तुफ्फा..............न!!! http://www.sherv.net/cm/emo/happy/super-excited-boy-smiley-emoticon.gif मारलय!

सूड 08/05/2014 - 19:36
>>समजा एखाद्याला स्प्लिट पर्सनेलिटी विकार आहे व त्यामुळे त्याचे दोन आयडी असतील तर ते डु आयडी ठरतील काय ? तुमचे आहेत का दोन आयडी??

मदनबाण 07/05/2014 - 10:55
हॅहॅहॅ... व्हॉट ए जोक ! ;) या सर्वाला अमेठीचा संदर्भ आहे ना ? गांधी कुटुंबियांच्या जिव्हाळ्याशी संबंध आहे ना अमेठीचा ? घ्या मग भाजपा चे उत्तर ! जाता जाता :- आता विचार करतोय कॉग्रेस,रागा आणि प्रियांका यांना नक्की "विकास" म्हणजे नक्की काय ? आणि याचा "अर्थ" तरी माहित आहे का ? तसेच अमेठी मधल्या लोकांना फक्त भावनात्मक आव्हानावर पोट भरायची इच्छा आहे की त्यांनाही विकास हवा आहे ते येणार्‍या काळात कळेलच. नविन म्हण सांगुन जातो :- यथा मूर्ख प्रजा तथा धुर्त राजा.

जेपी 07/05/2014 - 18:32
आता धागा निट वाचला . "शहिद मंजे नक्की कात" अस दिसतय. मंजे कात असुन बी धागा काय रंगला नाय.कुनीतरी चुना लावा रे. (मळकरी) जेपी

चित्रगुप्त 08/05/2014 - 08:24
एकादी मृत व्यक्ती 'शहीद' ठरवली जाते, तेंव्हा त्या व्यक्तीच्या संदर्भात काही गोष्टी घडत असलेल्या दिसून येतातः १. त्या व्यक्तीचा मृत्यु हा कुणीतरी घडवून आणलेला असणे. २. सदर व्यक्ती ही अमूक एक देश, समाज वा गटातील लोकांच्या 'हिता'साठी काहीएक कार्य मृत्युपूर्वी करत होती, अशी एकंदरित लोकांची, आणि बहुतेकदा स्वतः त्या व्यक्तीचीही - समजूत असणे. ३. हे कार्य ती व्यक्ती स्वेच्छेने, 'कर्तव्य' भावनेने, निरपेक्षपणे करत असणे, किंवा 'मरावे परि कीर्तीरूपे उरावे' ही आकांक्षा. किंवा: ४. ते कार्य करण्याची जबाबदारी त्या व्यक्तीवर सोपवण्यासाठी अन्य व्यक्ती, संस्था, सरकार, इ. ने त्याबद्दल काही वेतन, सुविधा, बक्षीस वगैरे देऊ केलेले असणे. ५. प्रत्यक्ष वेतन, बक्षीस वगैरे खेरीज मरणोपरांत स्वर्ग, जन्नत, हेवन वगैरेत चिरकाल सुखोपभोगात, ऐय्याशीत दंग राहण्याची संधी लाभणार असल्याचे आमिष त्या व्यक्तीला दिले गेलेले असणे. ('हतो वा प्राप्स्यसि स्वर्ग जित्वा वा भोक्ष्यसे महीम' अर्थात युद्धात तू मारला गेलास, तर तुला स्वर्ग लाभेल, आणि जिंकलास, तर पृथीचे राज्य भोगशील" ) *** अमूक एका गटातील लोकांनी 'शहीद' ठरवलेली व्यक्ती अन्य गटातील लोकांना अपराधी, पापी, समाजकंटक वगैरे वाटू शकते. बाकी एकंदर 'बघ्या' लोकांना या शहीदांचे काही सोयरसुतक नसते. जुन्या शहीदांच्या नावाने एकादी सुटी मिळते, तर नवीन शहीदांविषयी बातमी एक चटपटीत 'ब्रेकिंग न्यूज' असते. *** काही हुशार मंडळी या 'शहीद' प्रकरणातून आपला फायदाही करून घेतात. एकादा प्रसिद्ध नेता वा सत्ताधारी 'शहीद' झाला, तर या गोष्टीचे भांडवल करून त्याचे वारस, वंशज वा नामसादृश्याचा फायदा घेणारे बिलंदर त्या शहिदाचे चित्र नोटांवर छापून, गावोगावी रस्त्यांना त्याचे नाव देऊन समाजमानसात त्याची स्मृती जागृत ठेवून पिढ्यान पिढ्या सत्ता उपभोगतात. त्यातून त्या वंशात आणखी कुणी 'शहीद' झाले, तर मग विचारायलाच नको. त्या शहिदांची स्मारके उभी करणे, त्यांचा नावांच्या संस्था काढणे अश्या अनेक खटपटीतून भरपूर बेगमी करता येते. कलावंत, लेखक आदि मंडळी पण या वाहत्या गंगेत हात धुवून घेतात. "जरा आंख मे भरलो पानी" वगैरे गाणी रचणारे, गाणारे, ऐकताना डोळ्यातून टिपे काढणारे, कादंबर्‍या-नाटके लिहिणारे, पुतळे बनवणारे, चित्रे-सिनेमे काढणारे, या सर्वांना प्रसिद्धी मिळते ... एकंदरित दुसरे कुणीतरी 'शहीद' होणे, हा बर्‍याच लोकांसाठी 'फायदेमंद' सौदा असतो. ... राहता राहिले त्या शहीदांचे आप्त-स्वकीय. ते काही काळ दु:खी, अस्वस्थ रहातात, आणि शेवटी ते ही 'मरे एक त्याचा दुजा शोक वाहे, अकस्मात तोही पुढे जात आहे' या सर्वव्यापी नियतीच्या अटळ गतीस प्राप्त होतात.

डॉ सुहास म्हात्रे 08/05/2014 - 22:27
काही हुशार मंडळी या 'शहीद' प्रकरणातून आपला फायदाही करून घेतात. कलावंत, लेखक आदि मंडळी पण या वाहत्या गंगेत हात धुवून घेतात. याचा रोख या लेखावर्ही आहे असा सौंशय येतोय =))

प्रसाद गोडबोले 08/05/2014 - 22:40
सौंशय
>> आँ ? अजुन संशयच आहे ? अहो हा जिलबीचा घाणा थंड झालाय आम्ही आता लवकरच नवीन जिलबी टाकायची तयारी करतोय ...जिलबी. क्र. २ : गैरफायदा म्हणजे काय :D

प्रसाद गोडबोले 08/05/2014 - 22:54
संशय ? ऑं ? अजुन संशयच आहे होय ? इथे हा जिलबीचा घाणा थंड पडलाय म्हणुन आम्ही नवीन जिलबी टाकायच्या तयारीत आहोत जिलबी क्र. दोन = गैरफायदा म्हणजे काय ? :D

चित्रगुप्त 09/05/2014 - 10:22
समजा, काही सैनिक दहशतवाद्यांचा बीमोड करण्यासाठी मोहीमेवर गेले, मात्र ते सर्व दहशतवाद्यांच्या गोळ्यांना बळी पडून ठार झाले, आणि त्यांचा 'शहीद' म्हणून गौरव करण्यात आला. पुढे खात्रीलायक पुराव्यावरून (उदा व्हिडियो शूटिंग इ.) असे कळले, की प्रत्यक्षात ते सैनि़क समोरून मोठ्या संख्येने येणार्‍या दहशत वाद्यांना घाबरून शस्त्रे टाकून पळ काढत होते, आणि त्यांना पाठीमागून गोळ्या घालून ठार केले गेले होते. अश्या स्थितीतही ते 'शहीद' झाले, म्हणवले जातील का? किंवा अश्या मोहीमेवर गेलेल्या शंभर सैनिकांपैकी काही गोळ्या लागून ठार झाले, काही बाँबस्फोटात, काही सर्पदंशामुळे, काही बर्फवृष्टीमुळे, तर काही अज्ञात कारणामुळे. यापैकी सर्वच 'शहीद' म्हणवले जातील का? नसल्यास कोणकोणते? किंवा एकाद्या गावातील अनेक लोक बिबट्या सारख्या नरभक्षक प्राण्याने मारल्यावर त्यापासून गावकर्‍यांची सुटका करण्यासाठी एकजण निस्वार्थ बुद्धीने, तर दुसरा त्या कामाबद्दल मोबदला घेऊन जंगलात गेले, आणि दोघांनाही त्या प्राण्याने ठार केले, तर ते दोघेही 'शहीद' म्हणवले जातील का ?

चित्रगुप्त 09/05/2014 - 10:22
समजा, काही सैनिक दहशतवाद्यांचा बीमोड करण्यासाठी मोहीमेवर गेले, मात्र ते सर्व दहशतवाद्यांच्या गोळ्यांना बळी पडून ठार झाले, आणि त्यांचा 'शहीद' म्हणून गौरव करण्यात आला. पुढे खात्रीलायक पुराव्यावरून (उदा व्हिडियो शूटिंग इ.) असे कळले, की प्रत्यक्षात ते सैनि़क समोरून मोठ्या संख्येने येणार्‍या दहशत वाद्यांना घाबरून शस्त्रे टाकून पळ काढत होते, आणि त्यांना पाठीमागून गोळ्या घालून ठार केले गेले होते. अश्या स्थितीतही ते 'शहीद' झाले, म्हणवले जातील का? किंवा अश्या मोहीमेवर गेलेल्या शंभर सैनिकांपैकी काही गोळ्या लागून ठार झाले, काही बाँबस्फोटात, काही सर्पदंशामुळे, काही बर्फवृष्टीमुळे, तर काही अज्ञात कारणामुळे. यापैकी सर्वच 'शहीद' म्हणवले जातील का? नसल्यास कोणकोणते? किंवा एकाद्या गावातील अनेक लोक बिबट्या सारख्या नरभक्षक प्राण्याने मारल्यावर त्यापासून गावकर्‍यांची सुटका करण्यासाठी एकजण निस्वार्थ बुद्धीने, तर दुसरा त्या कामाबद्दल मोबदला घेऊन जंगलात गेले, आणि दोघांनाही त्या प्राण्याने ठार केले, तर ते दोघेही 'शहीद' म्हणवले जातील का ?

प्रचेतस 09/05/2014 - 11:08
बिबट्या सारख्या नरभक्षक प्राण्याने मारल्यावर त्यापासून गावकर्‍यांची सुटका करण्यासाठी एकजण निस्वार्थ बुद्धीने, तर दुसरा त्या कामाबद्दल मोबदला घेऊन जंगलात गेले, आणि दोघांनाही त्या प्राण्याने ठार केले, तर ते दोघेही 'शहीद' म्हणवले जातील का ?
हो. उदाहरणार्थ वाघाशी/ बिबट्याशी झालेल्या द्वंद्वात शहीद झालेल्या वीराचा हा वीरगळ बघा ;) a

चित्रगुप्त 09/05/2014 - 12:24
वीरगळ आणि सतीचा दगड यांचेबद्दल अधिक माहिती आणी फोटो वगैरे देता येतील का? ज्याला हल्ली शहीद-स्मारक म्हणतात, त्यालाच वीरगळ म्हणायचे का? सती आणि शहीद यात काय साम्य/फरक आहे? माझ्या वरील प्रतिसादापैकी पहिल्या दोन मुद्द्यांबद्दल काय वाटते ?

प्रचेतस 09/05/2014 - 12:32
पहिल्या दोन मुद्द्यांबाबत काहीच म्हणायचे नाही. वीरगळ आणि गधेगाळांविषयी पूर्वीच लिहिले होते. ह्यात फोटो सुद्धा आहेत. वीरगळ म्हणजेच शहीद स्मारक म्हणणे उचित ठरावे. वीरगळ आणि गधेगाळ वीरगळांच्या अधिक फोटो साठी माझे लोणी भापकर आणि पांडेश्वर हे दोन लेख पाहावेत. सतीचा दगड म्हणजे सती गेलेल्या स्त्रीच्या स्मृतीप्रित्यर्थ उभारला जातो. सतीचा आशीर्वादपर मुद्रेतील हात त्याजवर कोरलेला असतो. ही पूर येथील सतीशिळा ह्यात बहुधा चार बायका सती गेल्या असाव्यात. a ही तिथलीच अजून एक सतीशिळा a तर ही कोथळे गावातील सतीशिळा a

गब्रिएल 09/05/2014 - 13:30
हायला. आसा हात लईच येळापासून असाबी काडतात व्हय. आमाला वाटलं व्हतं की फकस्त विलेक्शन आल की गावाच्या भिंतिवर काडतात. ;)

चित्रगुप्त 09/05/2014 - 13:23
छान. या सतीशिळा डिझाईनच्या दृष्टीने पिकासो व हुसेनला लाजवणार्‍या आहेत. अर्थात या पिकासोने आफ्रिकन आदिवासी कलेवरून, तर हुसेनने पिकासोच्या कलेवरून आपली कला बेतली होती.

सुधीर काळे 10/05/2014 - 17:21
शहीद अनेक प्रकारचे असतात. सामाजिक, राजकीय, सेनादले, पोलीसदले, 'बाबू' मंडळी इ.इ. सामाजिक कार्यकर्ते नेहमीच कार्यरत असतात मग ते कुठेही असोत. उदा. महात्मा गांधी, नरेंद्र दाभोळकर. राजीव गांधी कांहीं सामाजिक कार्यकर्ते नव्हते तर एक राजकीय नेता होते. समजा एकादा सैनिक सुटीवर गांवी गेलेला आहे व त्याचा कुणी वैयक्तिक वैमनस्यावरून खून केला किंवा तो एकाद्या अपघातात मरण पावला तर त्याला शहीद म्हणता येणार नाहीं. पण तो जर आपले कर्तव्य करताना मृत्यू पावला तर ते हौतात्म्य ठरेल. राजीव गांधींची हत्या करण्यात आली तेंव्हां ते कुठल्याही पदावर नव्हते उदा. पंतप्रधान, विरोधी पक्षनेते वगैरे. त्यामुळे त्यांच्या मृत्यूला हौतात्म्य म्हणता येणार नाहीं असे मला वाटते. तसेच ज. वैद्य यांनाही (ते सेवानिवृत्त झालेले असल्यामुळे) हुतात्मा म्हणता येणार नाहीं. हे आपलं माझं मत!

प्रकाश घाटपांडे 06/05/2014 - 20:22
आम्ही डॉ नरेंद्र दाभोलकरांना शहीद मानतो.राष्ट्राचे, जनहिताचे काम करताना ज्यांनी आपला जीव धोक्यात असताना देखील काम चालू ठेवले व त्यात ज्यांना अनैसर्गिक मृत्यू आला ते शहीद.

प्रसाद गोडबोले 06/05/2014 - 20:29
.राष्ट्राचे, जनहिताचे काम करताना ज्यांनी आपला जीव धोक्यात असताना देखील काम चालू ठेवले व त्यात ज्यांना अनैसर्गिक मृत्यू आला ते शहीद.
>>> मग अफजल गुरुलाही शहीद मानता येईल की .... रादर आजाद कश्मीर वाले तसे मानतातही :)

प्रसाद गोडबोले 06/05/2014 - 20:27
शहीद म्हणलं की सर्वप्रथम माझ्या डोळ्यासमोर येतात ते मदनलाल धिंग्रा ... मग खुदीराम बोस ...अनंत कान्हेरे ! पण आज ह्या लोकांची कोणी आठवण ही काढत नाही.. ... आज आपल्याच तमीळ बाधवांच्या बाबत निष्ठुर वागणारे राजीव गांधी शहीद ठराहेत.... ....कालाय तस्मै नमः !

आजानुकर्ण 06/05/2014 - 21:12
काय सांगता? आजकाल शहीद शब्द चालतो काय? शहीद हा शहादत म्हणजे इस्लामसाठी मृत्यू पत्करणारा या अर्थाने निर्माण झालेला शब्द आहे तो आपल्या हुतात्म्यांना वापरू नये असे वाटते. हुताशनीतील आहुती या अर्थाने मदनलाल धिंग्रा प्रभृतींना हुतात्मा म्हणावे!

प्रसाद गोडबोले 08/05/2014 - 00:21
कोणत्याही ऐहीक भौतिक आर्थिक लाभाची अपेक्षा न ठेवता जो इतरांसाठी स्वतःचे प्राण देतो तो शहीद.
मग नथुराम पण शहीद ठरेल की !

आत्मशून्य 08/05/2014 - 01:14
म्हणताय की आणखी दुसरा अर्थ अभिप्रेत आहे ? असो शहीद म्हणजे अशी व्यक्ती जी देशासाठी, त्यातील लोकांसाठी माथेफिरु वैचारीकतेला बळी न पडता प्रसंगी स्वतःचे प्राणही अर्पून जाते ती व्यक्ती शहीद असा माझा समज आहे. (शब्दशः अर्थ माहीत नाही). शहीद विषयावर धागा तो सुधा "जिलेबी प्रकारातील असल्याने अवांतरात नेल्यास काही हरकत नाही .." असे लिहुन या विषयाचे गांभीर्य घालवायचा किळसवाणा प्रयत्न बघुन एक मिपाकर म्हणुन शरम वाटली.

नानासाहेब नेफळे 09/05/2014 - 11:55
नथुराम शहिद
कसा हो?? जो इतरांसाठी प्राण देतो तो शहीद असे म्हंटलेलय , नथुराम कोणासाठी मेला? संघासाठी?... त्यांनी तर हात वर केले होते.आमचा त्याच्याशी काही संबंध नाही असे सांगितले. सावरकरांसाठी??... त्यांचा गांधीहत्येशी कोणताही संबंध नाही असे तेच स्वतः कोर्टात म्हणाले होते. ब्राह्मण हिंदू वगैरेंसाठी??... त्यांनी तर असा कोणताही आदेश नथुरामला दिला नव्हता. स्वतःच्या अतिरेकी विचारातून इतरांचा निघृण खून करणे व त्याचा आळ इतर समाजावर यावा यासाठी दाढी वाढवून, सुंता करणे याला माथेफीरुपणा म्हणतात, शहिद होणे नव्हे.

प्रसाद गोडबोले 09/05/2014 - 16:14
अखंड भारत नावाचे एक हिंदुराष्ट्र होते ...त्या लोकांसाठी नथुराम हा शहीद होता ...पण आता ते राष्ट्रच उरले नाही त्यामुळे नथुराम शहीद ठरणार नाही ... अजुनही अखंडभारताचे वेडे स्वप्न पाहणारे काही लोक आहेत म्हणे त्यांच्या साठी कदाचित तो शहीद असावा ...नक्की कल्पना नाही . नोट : मी अखंड भारतवादी नाही उलट सावरकर-संघ आदी प्रभृतींना न जुमानता बापुंनी ज्या योग्य प्रकारे फाळणी घडवुन आणली त्याबद्दल त्यांच्या विषयी आदरच आहे ! इथे १५-२०% आवरत नाहीत ३५-४०% असते तर वाटच लागली असती !!

निनाद मुक्काम पोस्ट जर्मनी 08/05/2014 - 02:18
म्हणून ह्या अर्थी आत्मघाती हल्लेखोर तालिबान काही लोकांना शहीद वाटतात. पंजाबात व तामिळनाडू, महाराष्ट्र येथे तेथील लोकात शहीद म्हणून ओळखले जाणारे भारताच्या कायद्याच्या दृष्टीने गुन्हेगार ठरतात. मुशरफ म्हणूनच गेला आहे. एका देशासाठी दहशतवादी असलेला दुसर्या देशासाठी स्वातंत्र्य सैनिक असतो. तेव्हा तुम्ही कोणत्या चष्म्यातून पाहतात ते महत्वाचे

तुमचा अभिषेक 09/05/2014 - 00:05
एका देशासाठी दहशतवादी असलेला दुसर्या देशासाठी स्वातंत्र्य सैनिक असतो. दहशतवादी हा स्वताच्या स्वातंत्र्यासाठीच लढत असेल असे गरजेचे नसते. समोरच्यावर वर्चस्व मिळवण्यासाठी लढत असेल आणि त्यात त्याचा बळी गेला तर त्याला शहीद नाही म्हणता येणार. कसाब हा कोणासाठीही शहीद झाला नाही. अगदी इस्लामसाठीही शहीद झाला नाही. कारण इस्लामच्या स्वातंत्र्यावर कोणी गदा आणली नाही की त्याविरुद्ध लढताना त्याने आपले प्राण गमावले. इस्लाम खतरेमे अशी आपणहूनच बांग देऊन आत्मघाताचा मार्ग स्विकारणार्‍यांना शहीद हा शब्द अनफिट !

जेपी 06/05/2014 - 20:43
ते गांधी परिवार स्वत:च्या चुकुने मेलय . फुकनीच काय शहिद बिहीद नाय. बाकी भगतसिंगबद्दल आज लोकसत्ता मध्ये वाचल का? साँडर्य हत्या : भगतसिंग निर्दोष असल्याचे सिद्ध पाकिस्तानी पोलीसांचा निर्वाळा

मंदार दिलीप जोशी 08/05/2014 - 15:08
बाकी भगतसिंगबद्दल आज लोकसत्ता मध्ये वाचल का? साँडर्य हत्या : भगतसिंग निर्दोष असल्याचे सिद्ध पाकिस्तानी पोलीसांचा निर्वाळा >> (१) त्यासाठी पाक पोलिसांच्या सर्टीफिकेटची गरज नाही (२) निर्दोष याचा अर्थ त्याने सँडर्सचा खून केलाच नाही असा होतो. खून केला तरच तो हुतात्मा. त्याने खून केलाच आहे अशी आमची खात्री आहे. आणि तेच योग्य आहे (खून करणे त्याने)

तुषार काळभोर 08/05/2014 - 17:07
सध्या भगतसिंग यांच्या निर्दोषत्वाचा मुद्दा पाकिस्तानात (आणि अर्थातच भारतात) गाजतोय. कुणीतरी तत्कालीन एफ आय आर ची एक प्रत मागवली आणि त्यात म्हणे भगतसिंग यांचे नावच नाही. अर्थात भगतसिंग हे निर्दोष होते. मग त्यांनी जे कॄत्य केले(जे तत्कालिन सरकारने व न्यायव्यवस्थेने गुन्हा ठरवले), व ज्याबद्दल त्यांना फाशी दिले गेले, ते त्यांनी केलेच नव्हते का? मग तरीपण त्यांना देशभक्त/क्रांतिकारक म्हणायचे का? आणि जर या न केलेल्या कॄत्याबद्दल त्यांना फाशी दिले गेले असेल, तर त्यांना 'शहीद' म्हणायचे का? महत्वाचे: मला भगतसिंग यांच्याबद्दल, त्यांच्या क्रांतिकार्याबद्दल, स्वातंत्र्यलढ्यातील त्यांच्या योगदानाबद्दल अभिमान आहेच. पण हा जो त्यांना निर्दोष ठरवण्याचा अट्टाहास/प्रयत्न चालू आहे, त्याने काय साध्य होणार आहे ? जे कॄत्य त्यांनी केले म्हणुन अभिमान वाटतो, ते त्यांनी केलेच नाही, हे सिद्ध करून त्यांच्या विषयीचा अभिमान वाढेल की कमी होईल?

अत्रुप्त आत्मा 06/05/2014 - 20:58
धागा मुळातच जिलेबी प्रकारातील असल्याने अवांतरात नेल्यास काही हरकत नाही ... अगदी २-४ अनाहिती ओव्या आल्या तरीही चालेल Biggrin>>> *ROFL* ================== धाग्याची.. सुर..वात! http://www.sherv.net/cm/emoticons/tennis/tennis-volley-smiley-emoticon.gif मध्य http://www.sherv.net/cm/emoticons/tennis/tennis-smash-smiley-emoticon.gif अंत http://www.sherv.net/cm/emoticons/tennis/game-set-match-smiley-emoticon.gif *lol* ========== . . . . . . . . . . . . . . . . http://www.sherv.net/cm/emoticons/tennis/tennis-player-serving-smiley-emoticon.gif

सूड 06/05/2014 - 21:37
आणि हो. जिलेबी नसून जिलबी असतंय ते!! .....आणखी किती अवांतर हवंय बोला. माताय अवांतर करण्यात तर आपण संक्षींना पण हार जाणार नाय !!

आत्मशून्य 06/05/2014 - 21:40
म्हणजे नक्कि काय झाले की तिथे शांतीसेना पाठवायचा निर्णय घ्यावा लागला ? कोणी उहापोह करेल काय ? मानवी हक्काचे कारण पुढे करत साधा श्रीलंका ताब्यात ठेवणे आपल्याला जमले नाही ?

कॅप्टन जॅक स्पॅरो 06/05/2014 - 22:26
राजीव गांधी हत्या=श्रिलंकेमधे शांतीसेना पाठवली, आपल्याचं तमिळ लोकांना मारलं त्याचा बदला म्हणुन झाली. तस्मात शहीद होऊ शकत नाहीत. ईंदिरा गांधी हत्या= भिंद्रनवाले प्रकरण नडलं. शहिद नाही. म. गांधी= सतत हिंदुंच्या विरोधात भुमिका घेत राहीले. तुम्ही यंव केलं नाही तर मी उपोषण करीन तुम्ही त्यंव केलं नाही तर मी उपोषण करीन असं सतत ब्लॅकमेल केलं. पाकिस्तानला केलेली मदत भोवली. शहिद नाहीत. श. लाला लजपतराय= माझ्या माहितीमधला एकमेव शहिद कॉंग्रेस नेता. ब्रिटिशांनी केलेल्या लाठीहल्ल्यात गंभीर जखमी होऊन त्यांचा मृत्यु झाला. शहीद आहेत कारण स्वत:च्या प्राणाची पर्वा नं करता ब्रिटिशांचा विरोध केला. श. भगतसिंग, राजगुरु आणि सुखदेव- खरे शहिद. आत्मकेंद्रीत राजकारणाचे बळी. काँग्रेस चं आणि गांधी घराण्याचं कोणीही शहिद नाही. स्वतःच्या चुकांचे बळी.

आत्मशून्य 08/05/2014 - 01:05
मग या न्यायाने इंदीरागांधी सुधा देशाच्या अखंडतेसाठी बळी गेल्या असे ठरत नाही काय ?

चौकटराजा 07/05/2014 - 07:12
शहीद काय , देशभक्त काय, देशद्रोही काय ही सर्व आपल्या दृष्टीकोनाची लीला आहे. माझ्या मताने कोणत्याही उद्देशाने कार्य करत असताना त्या कार्याची प्रतिक्रिया म्हणून मृत्यू आल्यास त्याला शहीद म्हणता येणार नाही. ही व्याख्या अनेकाना पटणार नाही.या दृष्टीकोनाने सैनिक, राजकारणी, क्रांतिकारक कोणीही शहीद ठरणार नाहीत. तर पंजाबमधे जे निरपराध लोक अतिरेक्यांकडून मारले गेले ते शहीद ठरू शकतात. कोणत्याही युद्धात मग ते सैनिकांचे असो वा क्रांतिकारकांचे वा राजकारण्यांचे दोन्ही बाजूनी युद्ध हा एक अपराधच आहे. त्यात दोन्ही बाजू दोषी असतात.त्याचवेळी युद्ध होत असते.

साती 07/05/2014 - 07:44
जास्तं वटवट करून संपादकांना रात्रपाळी घडवणारे आयडी अनेक संकेतस्थळावरून दुसर्या सकाळी गायब होतात त्याला 'शहीद होणे ' म्हणतात.

विश्वनाथ मेहेंदळे 08/05/2014 - 12:58
अप्रुव्ह कसे काय होतात? आणि लेजिटिमेट आयडी चार चार महिने रखडतात. मग मुळात इतर संस्थळांसारखे तत्काळ सदस्यत्व का देत नाही ??

पिलीयन रायडर 08/05/2014 - 13:15
+१ पुर्वी सुद्धा हे एकदा विचारुन झालय.. तरीही अजुन एकदा.. सरळ सरळ डु आयडी आहेत हे कळत असताना ते अप्रुव्ह कसे होतात?

प्यारे१ 08/05/2014 - 16:03
एका गंभीर धाग्यावर अशा प्रकारे अत्यंत ज्येष्ठ मिपाकरांकडून (बाकीचं अध्याहृत) विनोद केला गेलेला पाहून एक सामान्य मिपाकर म्हणून शरम वाटली. :(

आत्मशून्य 08/05/2014 - 16:34
आत्मलज्जा भये आपल्यास जो क्लेश झाला त्याबद्दल दिलगीरी म्हणून समस्त मिपाकरांनी 1 मिनिट शांतता पाळावि असा प्रस्ताव सुचवतो.

अत्रुप्त आत्मा 08/05/2014 - 19:15
@स्प्लिट पर्सनेलिटी http://www.sherv.net/cm/emo/simpsons/mr-burns-evil-laugh-smiley-emoticon.gif असेल तर ते डु आयडी आपापसातच http://www.sherv.net/cm/emo/laughing/pointing-and-laughing.gif भांडतील ना!! >>> तुफ्फा..............न!!! http://www.sherv.net/cm/emo/happy/super-excited-boy-smiley-emoticon.gif मारलय!

सूड 08/05/2014 - 19:36
>>समजा एखाद्याला स्प्लिट पर्सनेलिटी विकार आहे व त्यामुळे त्याचे दोन आयडी असतील तर ते डु आयडी ठरतील काय ? तुमचे आहेत का दोन आयडी??

मदनबाण 07/05/2014 - 10:55
हॅहॅहॅ... व्हॉट ए जोक ! ;) या सर्वाला अमेठीचा संदर्भ आहे ना ? गांधी कुटुंबियांच्या जिव्हाळ्याशी संबंध आहे ना अमेठीचा ? घ्या मग भाजपा चे उत्तर ! जाता जाता :- आता विचार करतोय कॉग्रेस,रागा आणि प्रियांका यांना नक्की "विकास" म्हणजे नक्की काय ? आणि याचा "अर्थ" तरी माहित आहे का ? तसेच अमेठी मधल्या लोकांना फक्त भावनात्मक आव्हानावर पोट भरायची इच्छा आहे की त्यांनाही विकास हवा आहे ते येणार्‍या काळात कळेलच. नविन म्हण सांगुन जातो :- यथा मूर्ख प्रजा तथा धुर्त राजा.

जेपी 07/05/2014 - 18:32
आता धागा निट वाचला . "शहिद मंजे नक्की कात" अस दिसतय. मंजे कात असुन बी धागा काय रंगला नाय.कुनीतरी चुना लावा रे. (मळकरी) जेपी

चित्रगुप्त 08/05/2014 - 08:24
एकादी मृत व्यक्ती 'शहीद' ठरवली जाते, तेंव्हा त्या व्यक्तीच्या संदर्भात काही गोष्टी घडत असलेल्या दिसून येतातः १. त्या व्यक्तीचा मृत्यु हा कुणीतरी घडवून आणलेला असणे. २. सदर व्यक्ती ही अमूक एक देश, समाज वा गटातील लोकांच्या 'हिता'साठी काहीएक कार्य मृत्युपूर्वी करत होती, अशी एकंदरित लोकांची, आणि बहुतेकदा स्वतः त्या व्यक्तीचीही - समजूत असणे. ३. हे कार्य ती व्यक्ती स्वेच्छेने, 'कर्तव्य' भावनेने, निरपेक्षपणे करत असणे, किंवा 'मरावे परि कीर्तीरूपे उरावे' ही आकांक्षा. किंवा: ४. ते कार्य करण्याची जबाबदारी त्या व्यक्तीवर सोपवण्यासाठी अन्य व्यक्ती, संस्था, सरकार, इ. ने त्याबद्दल काही वेतन, सुविधा, बक्षीस वगैरे देऊ केलेले असणे. ५. प्रत्यक्ष वेतन, बक्षीस वगैरे खेरीज मरणोपरांत स्वर्ग, जन्नत, हेवन वगैरेत चिरकाल सुखोपभोगात, ऐय्याशीत दंग राहण्याची संधी लाभणार असल्याचे आमिष त्या व्यक्तीला दिले गेलेले असणे. ('हतो वा प्राप्स्यसि स्वर्ग जित्वा वा भोक्ष्यसे महीम' अर्थात युद्धात तू मारला गेलास, तर तुला स्वर्ग लाभेल, आणि जिंकलास, तर पृथीचे राज्य भोगशील" ) *** अमूक एका गटातील लोकांनी 'शहीद' ठरवलेली व्यक्ती अन्य गटातील लोकांना अपराधी, पापी, समाजकंटक वगैरे वाटू शकते. बाकी एकंदर 'बघ्या' लोकांना या शहीदांचे काही सोयरसुतक नसते. जुन्या शहीदांच्या नावाने एकादी सुटी मिळते, तर नवीन शहीदांविषयी बातमी एक चटपटीत 'ब्रेकिंग न्यूज' असते. *** काही हुशार मंडळी या 'शहीद' प्रकरणातून आपला फायदाही करून घेतात. एकादा प्रसिद्ध नेता वा सत्ताधारी 'शहीद' झाला, तर या गोष्टीचे भांडवल करून त्याचे वारस, वंशज वा नामसादृश्याचा फायदा घेणारे बिलंदर त्या शहिदाचे चित्र नोटांवर छापून, गावोगावी रस्त्यांना त्याचे नाव देऊन समाजमानसात त्याची स्मृती जागृत ठेवून पिढ्यान पिढ्या सत्ता उपभोगतात. त्यातून त्या वंशात आणखी कुणी 'शहीद' झाले, तर मग विचारायलाच नको. त्या शहिदांची स्मारके उभी करणे, त्यांचा नावांच्या संस्था काढणे अश्या अनेक खटपटीतून भरपूर बेगमी करता येते. कलावंत, लेखक आदि मंडळी पण या वाहत्या गंगेत हात धुवून घेतात. "जरा आंख मे भरलो पानी" वगैरे गाणी रचणारे, गाणारे, ऐकताना डोळ्यातून टिपे काढणारे, कादंबर्‍या-नाटके लिहिणारे, पुतळे बनवणारे, चित्रे-सिनेमे काढणारे, या सर्वांना प्रसिद्धी मिळते ... एकंदरित दुसरे कुणीतरी 'शहीद' होणे, हा बर्‍याच लोकांसाठी 'फायदेमंद' सौदा असतो. ... राहता राहिले त्या शहीदांचे आप्त-स्वकीय. ते काही काळ दु:खी, अस्वस्थ रहातात, आणि शेवटी ते ही 'मरे एक त्याचा दुजा शोक वाहे, अकस्मात तोही पुढे जात आहे' या सर्वव्यापी नियतीच्या अटळ गतीस प्राप्त होतात.

डॉ सुहास म्हात्रे 08/05/2014 - 22:27
काही हुशार मंडळी या 'शहीद' प्रकरणातून आपला फायदाही करून घेतात. कलावंत, लेखक आदि मंडळी पण या वाहत्या गंगेत हात धुवून घेतात. याचा रोख या लेखावर्ही आहे असा सौंशय येतोय =))

प्रसाद गोडबोले 08/05/2014 - 22:40
सौंशय
>> आँ ? अजुन संशयच आहे ? अहो हा जिलबीचा घाणा थंड झालाय आम्ही आता लवकरच नवीन जिलबी टाकायची तयारी करतोय ...जिलबी. क्र. २ : गैरफायदा म्हणजे काय :D

प्रसाद गोडबोले 08/05/2014 - 22:54
संशय ? ऑं ? अजुन संशयच आहे होय ? इथे हा जिलबीचा घाणा थंड पडलाय म्हणुन आम्ही नवीन जिलबी टाकायच्या तयारीत आहोत जिलबी क्र. दोन = गैरफायदा म्हणजे काय ? :D

चित्रगुप्त 09/05/2014 - 10:22
समजा, काही सैनिक दहशतवाद्यांचा बीमोड करण्यासाठी मोहीमेवर गेले, मात्र ते सर्व दहशतवाद्यांच्या गोळ्यांना बळी पडून ठार झाले, आणि त्यांचा 'शहीद' म्हणून गौरव करण्यात आला. पुढे खात्रीलायक पुराव्यावरून (उदा व्हिडियो शूटिंग इ.) असे कळले, की प्रत्यक्षात ते सैनि़क समोरून मोठ्या संख्येने येणार्‍या दहशत वाद्यांना घाबरून शस्त्रे टाकून पळ काढत होते, आणि त्यांना पाठीमागून गोळ्या घालून ठार केले गेले होते. अश्या स्थितीतही ते 'शहीद' झाले, म्हणवले जातील का? किंवा अश्या मोहीमेवर गेलेल्या शंभर सैनिकांपैकी काही गोळ्या लागून ठार झाले, काही बाँबस्फोटात, काही सर्पदंशामुळे, काही बर्फवृष्टीमुळे, तर काही अज्ञात कारणामुळे. यापैकी सर्वच 'शहीद' म्हणवले जातील का? नसल्यास कोणकोणते? किंवा एकाद्या गावातील अनेक लोक बिबट्या सारख्या नरभक्षक प्राण्याने मारल्यावर त्यापासून गावकर्‍यांची सुटका करण्यासाठी एकजण निस्वार्थ बुद्धीने, तर दुसरा त्या कामाबद्दल मोबदला घेऊन जंगलात गेले, आणि दोघांनाही त्या प्राण्याने ठार केले, तर ते दोघेही 'शहीद' म्हणवले जातील का ?

चित्रगुप्त 09/05/2014 - 10:22
समजा, काही सैनिक दहशतवाद्यांचा बीमोड करण्यासाठी मोहीमेवर गेले, मात्र ते सर्व दहशतवाद्यांच्या गोळ्यांना बळी पडून ठार झाले, आणि त्यांचा 'शहीद' म्हणून गौरव करण्यात आला. पुढे खात्रीलायक पुराव्यावरून (उदा व्हिडियो शूटिंग इ.) असे कळले, की प्रत्यक्षात ते सैनि़क समोरून मोठ्या संख्येने येणार्‍या दहशत वाद्यांना घाबरून शस्त्रे टाकून पळ काढत होते, आणि त्यांना पाठीमागून गोळ्या घालून ठार केले गेले होते. अश्या स्थितीतही ते 'शहीद' झाले, म्हणवले जातील का? किंवा अश्या मोहीमेवर गेलेल्या शंभर सैनिकांपैकी काही गोळ्या लागून ठार झाले, काही बाँबस्फोटात, काही सर्पदंशामुळे, काही बर्फवृष्टीमुळे, तर काही अज्ञात कारणामुळे. यापैकी सर्वच 'शहीद' म्हणवले जातील का? नसल्यास कोणकोणते? किंवा एकाद्या गावातील अनेक लोक बिबट्या सारख्या नरभक्षक प्राण्याने मारल्यावर त्यापासून गावकर्‍यांची सुटका करण्यासाठी एकजण निस्वार्थ बुद्धीने, तर दुसरा त्या कामाबद्दल मोबदला घेऊन जंगलात गेले, आणि दोघांनाही त्या प्राण्याने ठार केले, तर ते दोघेही 'शहीद' म्हणवले जातील का ?

प्रचेतस 09/05/2014 - 11:08
बिबट्या सारख्या नरभक्षक प्राण्याने मारल्यावर त्यापासून गावकर्‍यांची सुटका करण्यासाठी एकजण निस्वार्थ बुद्धीने, तर दुसरा त्या कामाबद्दल मोबदला घेऊन जंगलात गेले, आणि दोघांनाही त्या प्राण्याने ठार केले, तर ते दोघेही 'शहीद' म्हणवले जातील का ?
हो. उदाहरणार्थ वाघाशी/ बिबट्याशी झालेल्या द्वंद्वात शहीद झालेल्या वीराचा हा वीरगळ बघा ;) a

चित्रगुप्त 09/05/2014 - 12:24
वीरगळ आणि सतीचा दगड यांचेबद्दल अधिक माहिती आणी फोटो वगैरे देता येतील का? ज्याला हल्ली शहीद-स्मारक म्हणतात, त्यालाच वीरगळ म्हणायचे का? सती आणि शहीद यात काय साम्य/फरक आहे? माझ्या वरील प्रतिसादापैकी पहिल्या दोन मुद्द्यांबद्दल काय वाटते ?

प्रचेतस 09/05/2014 - 12:32
पहिल्या दोन मुद्द्यांबाबत काहीच म्हणायचे नाही. वीरगळ आणि गधेगाळांविषयी पूर्वीच लिहिले होते. ह्यात फोटो सुद्धा आहेत. वीरगळ म्हणजेच शहीद स्मारक म्हणणे उचित ठरावे. वीरगळ आणि गधेगाळ वीरगळांच्या अधिक फोटो साठी माझे लोणी भापकर आणि पांडेश्वर हे दोन लेख पाहावेत. सतीचा दगड म्हणजे सती गेलेल्या स्त्रीच्या स्मृतीप्रित्यर्थ उभारला जातो. सतीचा आशीर्वादपर मुद्रेतील हात त्याजवर कोरलेला असतो. ही पूर येथील सतीशिळा ह्यात बहुधा चार बायका सती गेल्या असाव्यात. a ही तिथलीच अजून एक सतीशिळा a तर ही कोथळे गावातील सतीशिळा a

गब्रिएल 09/05/2014 - 13:30
हायला. आसा हात लईच येळापासून असाबी काडतात व्हय. आमाला वाटलं व्हतं की फकस्त विलेक्शन आल की गावाच्या भिंतिवर काडतात. ;)

चित्रगुप्त 09/05/2014 - 13:23
छान. या सतीशिळा डिझाईनच्या दृष्टीने पिकासो व हुसेनला लाजवणार्‍या आहेत. अर्थात या पिकासोने आफ्रिकन आदिवासी कलेवरून, तर हुसेनने पिकासोच्या कलेवरून आपली कला बेतली होती.

सुधीर काळे 10/05/2014 - 17:21
शहीद अनेक प्रकारचे असतात. सामाजिक, राजकीय, सेनादले, पोलीसदले, 'बाबू' मंडळी इ.इ. सामाजिक कार्यकर्ते नेहमीच कार्यरत असतात मग ते कुठेही असोत. उदा. महात्मा गांधी, नरेंद्र दाभोळकर. राजीव गांधी कांहीं सामाजिक कार्यकर्ते नव्हते तर एक राजकीय नेता होते. समजा एकादा सैनिक सुटीवर गांवी गेलेला आहे व त्याचा कुणी वैयक्तिक वैमनस्यावरून खून केला किंवा तो एकाद्या अपघातात मरण पावला तर त्याला शहीद म्हणता येणार नाहीं. पण तो जर आपले कर्तव्य करताना मृत्यू पावला तर ते हौतात्म्य ठरेल. राजीव गांधींची हत्या करण्यात आली तेंव्हां ते कुठल्याही पदावर नव्हते उदा. पंतप्रधान, विरोधी पक्षनेते वगैरे. त्यामुळे त्यांच्या मृत्यूला हौतात्म्य म्हणता येणार नाहीं असे मला वाटते. तसेच ज. वैद्य यांनाही (ते सेवानिवृत्त झालेले असल्यामुळे) हुतात्मा म्हणता येणार नाहीं. हे आपलं माझं मत!
नुकताच एसकाळवर हा लेख पाहिला

पुष्पराज

शब्दानुज ·
लेखनविषय:
कविता
त्रिभुवन सुंदर पुष्पराज पर्णावर होते विराजले जणू माझ्या स्वागतासाठी आतुरलेले मिटलेल्या नयनांनी हसणारे सुगंध कुशीत ठेवणारे सायंकाळी सुंदरतेचा मुखवटा उतरला पुष्पराज सुगंधातुन दरवळत राहिला सुंदरतेचे अस्तित्वही नामशेष जाहले गुणरुपी सुगंधच स्मरणात राहिले

आव्हान जम्मू आणि काश्मीरातील छुप्या युद्धाचे

नरेंद्र गोळे ·

आशु जोग 06/05/2014 - 11:37
कार्यक्रम कधी आहे हे कळले कुठे आहे हे कळाले तर मित्रमंडळींनाही सांगेन

नरेंद्र गोळे 06/05/2014 - 12:38
दृक श्राव्य सभागृह पहिला मजला, स.प. कॉलेज, टिळकपथ, पुणे येथे, १०-०५-२०१४ शनिवार संध्याकाळी १८०० वाजता हा प्रकाशन समारंभ होणार आहे. आशू जोग, तुमच्या प्रतिसादावरून मात्र असे वाटते आहे की सोबतची निमंत्रणपत्रिका तुम्हाला दिसत नाही आहे. काय कारण असावे? कारण मला तर ती दिसत आहे!

आशु जोग 06/05/2014 - 12:56
आता दिसू लागली आहे लिहीत होतो त्यावेळी फक्त टेक्स्टच दिसत होते

मंदार दिलीप जोशी 06/05/2014 - 14:56
हे पुसक बुकगंगा किंवा तत्सम पुस्तके विकणार्‍या संकेतस्थळांवर उपलब्ध असेल का? कार्यक्रमाला उपस्थित राहू शकेन याची शंका आहे पण पुस्तक विकत नक्की घेणार.

आशु जोग 06/05/2014 - 11:37
कार्यक्रम कधी आहे हे कळले कुठे आहे हे कळाले तर मित्रमंडळींनाही सांगेन

नरेंद्र गोळे 06/05/2014 - 12:38
दृक श्राव्य सभागृह पहिला मजला, स.प. कॉलेज, टिळकपथ, पुणे येथे, १०-०५-२०१४ शनिवार संध्याकाळी १८०० वाजता हा प्रकाशन समारंभ होणार आहे. आशू जोग, तुमच्या प्रतिसादावरून मात्र असे वाटते आहे की सोबतची निमंत्रणपत्रिका तुम्हाला दिसत नाही आहे. काय कारण असावे? कारण मला तर ती दिसत आहे!

आशु जोग 06/05/2014 - 12:56
आता दिसू लागली आहे लिहीत होतो त्यावेळी फक्त टेक्स्टच दिसत होते

मंदार दिलीप जोशी 06/05/2014 - 14:56
हे पुसक बुकगंगा किंवा तत्सम पुस्तके विकणार्‍या संकेतस्थळांवर उपलब्ध असेल का? कार्यक्रमाला उपस्थित राहू शकेन याची शंका आहे पण पुस्तक विकत नक्की घेणार.
लेखनविषय:
समाज
जीवनमान
राहणी
राजकारण
लेखनप्रकार
प्रकटन
माहिती
आपल्या देशाला ज्या अवघड प्रश्नांचा मुकाबला गेल्या काही वर्षांत सातत्याने करावा लागत आहे त्यांत काश्मीरातील, पाक-प्रायोजित छुप्या युद्धाचा प्रश्न अत्यंत महत्त्वाचा आहे. ह्या विषयावरील, ब्रिगेडिअर हेमंत महाजन ह्यांचेसारख्या जाणकार व्यक्तीने लिहिलेले हे पुस्तक १०-०५-२०१४, शनिवार रोजी, पुण्यात प्रकाशित होत आहे. ह्या मूळ इंग्रजी पुस्तकाचा मराठी अनुवाद त्यांनी माझेकडूनच करून घेतलेला आहे. तेव्हा ह्या कार्यक्रमास अवश्य उपस्थित राहावे.

भुरका / तिखटी

मितान ·

निनाद 06/05/2014 - 11:09
मस्त आहे... झणझणीत तिखटाची केली तर अजून मजा. दाणे चांगले भाजलेले हवेत आणि पोहेपण अगदी कुरकुरीत. आम्ही मोहरी लसणाची फोडणी दिलेले तिखट साध्या मुगाच्या खिचडीवर घेतो. हा त्याचा अजून पुढचा प्रकार.

प्रभाकर पेठकर 26/06/2014 - 13:01
>>>>आम्ही मोहरी लसणाची फोडणी दिलेले तिखट साध्या मुगाच्या खिचडीवर घेतो. आयला, मी हेच करतो. तेल तापवून बारीक चिरलेला लसून चरचरीत तळून झाला की गॅस बंद करून तिखट आणि मिठ टाकायचं झालं तिखट तयार. खिचडीवर अत्तिशय मस्तं लागतं. मला वाटायचं मीच शोधून काढलेली ही पाककृती आहे. आज भ्रमनिरास झाला, निनाद.

समीरसूर 06/05/2014 - 11:55
आम्ही करत असतो अधून-मधून. शिळ्या भाकरीसोबत हा भुरका बेस्ट लागतो. तोंडी लावायला कोवळा कांदा. वा वा... और इस दिल में क्या रखा है, भुरका, चिकन, औरSS ठेचा हैं...खीर को देखा, हलवा भी खाया...भाकरी-भरीत पे दिल बेचा हैं... असं आहे सगळं...

स्पंदना 06/05/2014 - 12:53
"जीभेचं शेवाळं" व्वा!! क्या बात है! हे वाचताना मी त्या शेवाळावरुन जी घसरले ती डायरेक्ट त्या चटणीत. *mamba* धन्यवाद मितान!! प्रकरण भलत म्हणजे भलत्च कड्क दिसतय!!!

कवितानागेश 06/05/2014 - 13:12
साधारण असच दिसणारे एक लसणाचे तिखट असतं, तेपण टिकतं बर्‍यापैकी. तेल तापवून त्यात आधी जिरे, मोहरी, आणि लसूण तुकडे करुन टाकायचा लसून तळला जायला लागला की लाल तिखट, शेन्ददाण्याचे कूट आणि तीळ घालायचे. मग कढीलिम्ब घालायचा. सगळं क्रिस्पी झालं की गॅस बन्द करुन मीठ घालायचं. हा माझ्यासारख्या oversensitive लोकांसाठी असलेला सौम्य प्रकार आहे. :)

पैसा 06/05/2014 - 13:15
कच्चा लसूण, सुके खोबरे, भाजलेले शेंगदाणे आणि तिखट मीठ एकत्र कुटून करायचं कच्चं लसनीचं तिखट माहित होतं. आज नवीन प्रकार कळले.

प्रभाकर पेठकर 26/06/2014 - 13:52
आम्ही हे शेंगदाणे न घालता करतो. प्रत्यक्ष जेवताना (भरपूर) चटणीवर (भरपूर) शेंगदाणा किंवा करडई तेल ओतून, गरमागरम पोळी/भाकरी बरोबर खायचं. साथीला अर्थातच बुक्की मारून कांदा.

दिपक.कुवेत 06/05/2014 - 13:36
हा प्रकार माहित आहे आणि कधी मधी आवडतो. फक्त आम्हि त्यात पोहे घालत नाहि.

सानिकास्वप्निल 06/05/2014 - 21:01
ह्याला लसणीचं तिखटही म्हणतात. माझ्या नागपुरकर मैत्रीणीने एकदा केले होते, फक्त त्यात तिने पोहे घातले नाही. डाळ-तांदुळाची खिचडी, लसणीचं तिखट व ताक असे काँबी बेस्ट लागतं :) मितानताई फोटो पाहून तोंपासु व घाम फुटला ;) +११११११

प्यारे१ 07/05/2014 - 13:25
तुम्च्या ... तुम्च्या! काय रोज उठून चालिवलंय गं आक्कांनो! जरा उसंत घिऊन द्या की. हिर्वी मिर्ची आनि लाल मिर्ची! शिमगा झाला न्हवं मागच्या म्हैन्यात? आनि काहून बोंबलाय लावायलाय...

अनिता ठाकूर 07/05/2014 - 19:03
हे 'तोंडी लावणे' तोंडी लावणे केवळ अशक्य!!! अवांतर: आपला ब्लॉग पाहिला. वाचनीय आहे. पण, त्याचे back ground फार गडद वाटते आहे. वाचताना डोळ्यांना त्रास होतो आहे. काही करता आले तर पहावे.

चाणक्य 25/06/2014 - 23:50
केला होता मी हा भुरका. जोरदार आहे...एकदम झणझणीत

निनाद 06/05/2014 - 11:09
मस्त आहे... झणझणीत तिखटाची केली तर अजून मजा. दाणे चांगले भाजलेले हवेत आणि पोहेपण अगदी कुरकुरीत. आम्ही मोहरी लसणाची फोडणी दिलेले तिखट साध्या मुगाच्या खिचडीवर घेतो. हा त्याचा अजून पुढचा प्रकार.

प्रभाकर पेठकर 26/06/2014 - 13:01
>>>>आम्ही मोहरी लसणाची फोडणी दिलेले तिखट साध्या मुगाच्या खिचडीवर घेतो. आयला, मी हेच करतो. तेल तापवून बारीक चिरलेला लसून चरचरीत तळून झाला की गॅस बंद करून तिखट आणि मिठ टाकायचं झालं तिखट तयार. खिचडीवर अत्तिशय मस्तं लागतं. मला वाटायचं मीच शोधून काढलेली ही पाककृती आहे. आज भ्रमनिरास झाला, निनाद.

समीरसूर 06/05/2014 - 11:55
आम्ही करत असतो अधून-मधून. शिळ्या भाकरीसोबत हा भुरका बेस्ट लागतो. तोंडी लावायला कोवळा कांदा. वा वा... और इस दिल में क्या रखा है, भुरका, चिकन, औरSS ठेचा हैं...खीर को देखा, हलवा भी खाया...भाकरी-भरीत पे दिल बेचा हैं... असं आहे सगळं...

स्पंदना 06/05/2014 - 12:53
"जीभेचं शेवाळं" व्वा!! क्या बात है! हे वाचताना मी त्या शेवाळावरुन जी घसरले ती डायरेक्ट त्या चटणीत. *mamba* धन्यवाद मितान!! प्रकरण भलत म्हणजे भलत्च कड्क दिसतय!!!

कवितानागेश 06/05/2014 - 13:12
साधारण असच दिसणारे एक लसणाचे तिखट असतं, तेपण टिकतं बर्‍यापैकी. तेल तापवून त्यात आधी जिरे, मोहरी, आणि लसूण तुकडे करुन टाकायचा लसून तळला जायला लागला की लाल तिखट, शेन्ददाण्याचे कूट आणि तीळ घालायचे. मग कढीलिम्ब घालायचा. सगळं क्रिस्पी झालं की गॅस बन्द करुन मीठ घालायचं. हा माझ्यासारख्या oversensitive लोकांसाठी असलेला सौम्य प्रकार आहे. :)

पैसा 06/05/2014 - 13:15
कच्चा लसूण, सुके खोबरे, भाजलेले शेंगदाणे आणि तिखट मीठ एकत्र कुटून करायचं कच्चं लसनीचं तिखट माहित होतं. आज नवीन प्रकार कळले.

प्रभाकर पेठकर 26/06/2014 - 13:52
आम्ही हे शेंगदाणे न घालता करतो. प्रत्यक्ष जेवताना (भरपूर) चटणीवर (भरपूर) शेंगदाणा किंवा करडई तेल ओतून, गरमागरम पोळी/भाकरी बरोबर खायचं. साथीला अर्थातच बुक्की मारून कांदा.

दिपक.कुवेत 06/05/2014 - 13:36
हा प्रकार माहित आहे आणि कधी मधी आवडतो. फक्त आम्हि त्यात पोहे घालत नाहि.

सानिकास्वप्निल 06/05/2014 - 21:01
ह्याला लसणीचं तिखटही म्हणतात. माझ्या नागपुरकर मैत्रीणीने एकदा केले होते, फक्त त्यात तिने पोहे घातले नाही. डाळ-तांदुळाची खिचडी, लसणीचं तिखट व ताक असे काँबी बेस्ट लागतं :) मितानताई फोटो पाहून तोंपासु व घाम फुटला ;) +११११११

प्यारे१ 07/05/2014 - 13:25
तुम्च्या ... तुम्च्या! काय रोज उठून चालिवलंय गं आक्कांनो! जरा उसंत घिऊन द्या की. हिर्वी मिर्ची आनि लाल मिर्ची! शिमगा झाला न्हवं मागच्या म्हैन्यात? आनि काहून बोंबलाय लावायलाय...

अनिता ठाकूर 07/05/2014 - 19:03
हे 'तोंडी लावणे' तोंडी लावणे केवळ अशक्य!!! अवांतर: आपला ब्लॉग पाहिला. वाचनीय आहे. पण, त्याचे back ground फार गडद वाटते आहे. वाचताना डोळ्यांना त्रास होतो आहे. काही करता आले तर पहावे.

चाणक्य 25/06/2014 - 23:50
केला होता मी हा भुरका. जोरदार आहे...एकदम झणझणीत
ठेचा खर्डा यांच्या नातेवाईकांमधला अजून एक पदार्थ .... आमच्या मराठवाड्यात विशेषतः परभणी-बीड या भागात भुरका फार आवडीचा. शिळी भाकरी असो की रसाचे जेवण, भुरक्याचे एक बोट चाटले की जिभेवरचे सगळे शेवाळ गेलेच पाहिजे.नव्या घासाच्या नव्या चवीसाठी जीभपण नवी! या प्रकाराला काही ठिकाणी 'तळलेले तिखट ' असेही म्हणतात. हा चटणीचा एक प्रकार आहे. करायला सोपा. तिकडे नुसते तिखट वापरून करतात.

९० डिग्री साऊथ - ५

स्पार्टाकस ·

एस 06/05/2014 - 15:56
पण शक्यतो जर स्वतः कुठे भटकंती केली तर त्याचा वृत्तांत म्हणा किंवा एखाद्या प्रदेशाबद्दल माहिती द्यायची असेल तर या विभागात लेख लिहिले जातात. तुमची लेखमाला एका ऐतिहासिक थरारक स्पर्धेबद्दल आहे. दक्षिण धृवावर कसे जायचे, किवा अँटार्क्टिकावर काय पाहिले वगैरे प्रकारचे लेख या विभागात येऊ शकतात. उदा. इस्पिकचा एक्का यांची कंबोडियाची प्रवासवर्णने इ. अर्थात त्याने काही फरक पडत नाही म्हणा. या सुंदर लेखमालेतील सर्व लेख एकापाठोपाठ दिसतात व लगेच सापडतात हाही एक फायदा आहेच की... :-)

एस 06/05/2014 - 15:56
पण शक्यतो जर स्वतः कुठे भटकंती केली तर त्याचा वृत्तांत म्हणा किंवा एखाद्या प्रदेशाबद्दल माहिती द्यायची असेल तर या विभागात लेख लिहिले जातात. तुमची लेखमाला एका ऐतिहासिक थरारक स्पर्धेबद्दल आहे. दक्षिण धृवावर कसे जायचे, किवा अँटार्क्टिकावर काय पाहिले वगैरे प्रकारचे लेख या विभागात येऊ शकतात. उदा. इस्पिकचा एक्का यांची कंबोडियाची प्रवासवर्णने इ. अर्थात त्याने काही फरक पडत नाही म्हणा. या सुंदर लेखमालेतील सर्व लेख एकापाठोपाठ दिसतात व लगेच सापडतात हाही एक फायदा आहेच की... :-)
९० डिग्री साऊथ - ४. दक्षिण धृवाच्या दिशेने मोहीमेची तयारी चालू असताना अ‍ॅमंडसेनला एका गोष्टीची सतत काळजी वाटत होती. स्कॉटजवळ असलेल्या मोटरस्लेज ! जानेवारीच्या महिन्यात कँपबेलशी झालेल्या भेटीतून आणि चर्चेतून मोटरस्लेज उत्तम काम करत असल्याचं अ‍ॅमंडसेनला समजलं होतं. मोटरस्लेजने प्रवास करण्याचा स्कॉटच्या मोहीमेला फायदा होईल याचा त्याला अंदाज आला होता. त्यामुळे ऑगस्ट अखेरीस सूर्योदय होताच फ्रामहेममधून दक्षिण धृवाच्या दिशेने निघण्याचा त्याने निर्धार केला होता. अ‍ॅमंडसनच्या या बेताला योहान्सनने स्पष्टपणे विरोध केला.

मिठीत तुझ्या असताना...

जेनी... ·

स्पंदना 06/05/2014 - 08:53
तसा विचार मी ही केला पहिल्यांदा. पण मग तशी फार घसरली सुद्धा नाही आहे म्हणुन गप्प बसावं म्हंटल. तरीही जेनी तिन टिंबे यांना तुम्ही लिहीता छान, फक्त रोमान्स अन अश्लिल मधली धुसर रेषा लक्षात घ्या अशी विनंती. तश्या या जेनी ३टिंबे आजवर मिपाच्या इतिहासात बरच छान लिहुन गेल्या आहेत हे नम्रपणे नमुद नरते.

पैसा 06/05/2014 - 09:22
तांबड्या रंगाच्या छटा मिसळलेली गुलाबी कविता. वृत्त वापरायचं असेल तर "येक पे रैना! या गोड्डा बोलो या चतुर"

जेम्स बॉन्ड ००७ 06/05/2014 - 09:50
मोकळ्या केसातुन फिरताना... बटा गालावरच्या आवरताना... हळुच चोरली नजर मी चोळीची गाठ सुट्ताना.... खल्लास आपण.. आजपासुन आपण तुमचा पंखा जेनीबै.. (स्वगतः च्यायला, हि लग्नाळलेली मंडळी आमच्यासारख्या सिंगलांना जळवणं कधी थांबवणार आहेत काय माहीत?

बॅटमॅन 06/05/2014 - 12:28
ठ्ठो =)) जेनीबै अन जेम्सभौ दोघांचाही आपण फ्यान झालो पुनरेकवार.

धर्मराजमुटके 08/05/2014 - 18:45
बाय द वे ह्या गाठीवाल्या चोळ्या बाजारात अवेलेबल आहेत काय ? नाही फारच जुनी फ्याशन आहे म्हणून विचारले.

प्यारे१ 06/05/2014 - 18:53
ग्रामीण भागातल्या एका प्रणयोत्सुक स्त्रीचे शहरी साहित्यिक मनोगत... जमलंय हो तीन टिंबं! (का कुणास ठाऊक अजंठा मधल्या काळंसावळं 'केलेल्या' सो कु(ज्यु) ची आठौण आली.)

पिवळा डांबिस 08/05/2014 - 03:40
खरं तर स्मायली द्यायचीच झाली तर मी अश्या कवितेला अशी स्मायली देईन... *kiss3* [नीलकांताने पुरवलेली ही स्मायली नायतर आणखी कुठल्या धाग्यावर वापरणार? :) ]

चिन्मय खंडागळे 08/05/2014 - 04:46
रांगेत उभा असताना... पोटात प्रेशर असताना.. आतड्याची होते गुडगुड कंबर आवळून धरताना... बाहेर मी..आत तु असताना.. अवघडला मी..मोकळा तु होताना... गुदमरतो श्वास माझा... वाट तुझी बघताना... बंद दार उघडताच... चपळाईने घुसताना... हळुच चोरली नजर मी लाईन 'कट' करताना... त्या नजरा झेलताना.. त्या शिव्या पेलताना.. गुद्दे पडले पाठीवर घाईत दार लोटताना मज मी विसरुन जातो... क्षण भरभरुन जगतो... कडी दरवाजाची लावून पब्लिकच्या शिव्या खातो... हा मोका रोज यावा.. हा मुहूर्त रोज मिळावा.. नंबर माझा टायमात असा रोज रोज लागावा... रोज रोज लागावा.....!!!

स्पंदना 08/05/2014 - 06:13
हान तेच्या मारी!! *clapping* चिन्मय ही कविता वेगळी टाकुया का? स्वयंभू विडंबन आहे हे. म्हणजे मी ते चोरताना कस विडंबनात बसेल असा विचार करत होते बघा तोवर तुम्ही बरोबर नजर चोरलीत. खरच सांगा नविन धाग्यात टाकु या का?

अत्रुप्त आत्मा 08/05/2014 - 09:41
@रांगेत उभा असताना... पोटात प्रेशर असताना.. आतड्याची होते गुडगुड कंबर आवळून धरताना...>>> http://www.easyfreesmileys.com/smileys/lol-049.gif @बाहेर मी..आत तु असताना.. अवघडला मी..मोकळा तु होताना>>> http://www.easyfreesmileys.com/smileys/lol-044.gif

पैसा 08/05/2014 - 12:21
वृत्तातल्या गडबडगुंड्यासकट, टिंबांसहित घायकुतीला आलेले विडंबन! बुवांनी हल्ली काही टोळभैरवांना घाबरून मिपावर अशा करूण कविता लिहिणे बंद केले आहे. पण हा एकलव्य शिष्य बघून बुवा खूश होतील नक्की!

चिन्मय खंडागळे 08/05/2014 - 18:03
काय सांगू! ओरिजिनल कविता वाचली तेव्हापासूनच हात शिवशिवत होते. पण विडंबन 'होतच' नव्हतं. शेवटी प्रतिभा काय आणि प्रेशर काय, यायची तेव्हाच येते. तोवर येरझार्‍या घालत राहण्याशिवाय पर्याय नसतो.

आत्मशून्य 08/05/2014 - 10:07
मिठीत तुझ्या असताना... धिकताना तिकताना धिकताना... है धिकताना तिकताना तिकताना ...!

मदनबाण 08/05/2014 - 11:40
मोकळ्या केसातुन फिरताना... बटा गालावरच्या आवरताना... हळुच चोरली नजर मी चोळीची गाठ सुट्ताना.... मरी गयो ! *man_in_love* काव्यरस: गरम पाण्याचे कुंड णाही णाही... काय हे जेणी ! आधीच इथे गरमी...सॉरी सॉरी उकाडा वाढला आहे,त्यात गरम पाण्याच्या कुंडात कोण उडी मारणार ? *help* बाकी कविता फारच स्फोटक आहे हो... *bomb*

चिन्मय खंडागळे 08/05/2014 - 18:37
अजूनेक!... अजूनेक!!... डोक्यात तुझ्या फिरताना... अन् कडकडून चावताना.. टकलावर होते तडफड मी तुरूतुरू पळताना... 'ऊ' मी..'उकिरडा' तू.. शिकारी मी..सावज तू... शहारतो श्वास माझा... रक्ताचे घोट पिताना... मोकळ्या केसातुन फिरताना... जटा पालथ्या घालताना... हळुच चोरले अंग मी तू डोके खाजवताना.... तो कंगवा चुकवताना.. त्या नखांमध्ये लपताना.. रोमांच उभे पाठीवर बोटांतून तुझ्या सुटताना मज मी विसरुन जाते... भरभरुन अंडी घालते... सावलीत तुझ्या केसांच्या माझ्या लिखा लपवते... हा ऋतु रोज यावा.. हा स्पर्श रोज व्हावा.. शाम्पूचा स्पर्श तुझ्या केसांना कधी न घडावा... कधी न घडावा........!!! कधी न घडावा........!!! (आता जेनीताई माझा मर्डर करायला धावणार बहुतेक!)

शिद 08/05/2014 - 21:36
ओ जनाबाई आज्जी, धन्यवाद खुलासा केल्याबद्दल. मला माहीती नव्हते की या असल्या कविता तुम्ही तुमच्या सारख्या म्हातार्‍या लोकांसाठी लिहीत आहात म्हणुन... चालु द्या. नाहीतरी म्हातारपणात आता करायला काही नसेलच म्हणुन पुर्वीच्या/भुतकाळातील गुलाबी आठवणी येताहेत जणू... ;)

जेनी... 08/05/2014 - 21:21
हिहीहि सुड काका डोन्ट माइंड हं .. पण लग्न झालेल्या लोकांचे गुलाबी आयुष्य पिवळे होण्याची स्वप्न बघत बसणार्‍यान्ना काय कळणार म्हणा *biggrin*

ज्ञानोबाचे पैजार 09/05/2014 - 15:12
चिन्मयचे धाडस बघुन मला पण चेव आला, माझ्याही मुठी वळु लागल्या आणि ठरवले की लग्न करुन गांजलेल्या माणसाची कैफियत मांडायचीच. जेनीतै सारख्या कव्यत्री रम्य चित्र तरुणांच्या डोळ्या समोर उभे करतात आणि मग ते बिचारे (माझ्या सारखे) बरोबर लग्नाच्या जाळ्यात अडकतात. त्यांच्या नशिबी काय वाढुन ठेवलेले आसते ते सांगण्याचा एक प्रयत्न (अर्थात हेची परवानगी न घेता... कोणी घरी सांगु नका रे) मुठीत तुझ्या असताना... छद्मी तू हसताना... हृदयाची होते धडधड... शब्द तुझे झेलताना... त्रस्त मी...बेधुंत तू असताना... पती मी... अनाहिता तू होताना... अताशा लागतो उर्ध्व माझा... जीने चार ही चढताना हात टकलावरुन फिरवताना... शर्टात पोट आवरताना... हळुच चोरली नजर मी... (पँटचे) बक्कल तटकन तुटताना ती नजर झेलताना... तो फुत्कात पेलताना... रट्टा बसे पाठीवर... बोटाने नाक कोरतना... मग... मी मजला विसरुनी जातो... पार्टीला जास्तच घेतो... सावली तुझी पडता पाठी... मी तोंड लपवुनी पितो... तु माहेराला जावे... फोनही तुझा न यावा... एकांत मला असा हा... केव्हातरी (तरी) मिळावा... केव्हाततरी(तरी) मिळावा...!!! (सगळी कडे तीन टिंबे द्यायचा प्रयत्न केला आहे कुठे राहिली असतील तर दुर्लक्ष करावे)

मदनबाण 09/05/2014 - 15:37
तु माहेराला जावे... फोनही तुझा न यावा... एकांत मला असा हा... केव्हातरी (तरी) मिळावा... केव्हाततरी(तरी) मिळावा...!!! तोडलस मित्रा ! *yahoo*

ज्ञानोबाचे पैजार 10/05/2014 - 11:54
गुरुजी तरी सुध्दा फुलांच्या पायघड्या घालायला आणि त्याच्या पुढच्या सजावटी साठी ही आम्हाला बोलवायला विसरु नका.

सूड 09/05/2014 - 16:57
हे चीटिंग आहे राव!! प्यारेकाका, तुम्ही स्वघोषित आध्यात्मिक कीर्तनकार* असलात तरी आम्ही तुमचा जयजयकार केलाय का कधी ?? चीटिंग नाय हा करायचं !! =)))) *भगव्या रंगात आपल्या सोयीने पाणी घालून डायल्यूट वैगरे करुन घेणे.

स्पंदना 06/05/2014 - 08:53
तसा विचार मी ही केला पहिल्यांदा. पण मग तशी फार घसरली सुद्धा नाही आहे म्हणुन गप्प बसावं म्हंटल. तरीही जेनी तिन टिंबे यांना तुम्ही लिहीता छान, फक्त रोमान्स अन अश्लिल मधली धुसर रेषा लक्षात घ्या अशी विनंती. तश्या या जेनी ३टिंबे आजवर मिपाच्या इतिहासात बरच छान लिहुन गेल्या आहेत हे नम्रपणे नमुद नरते.

पैसा 06/05/2014 - 09:22
तांबड्या रंगाच्या छटा मिसळलेली गुलाबी कविता. वृत्त वापरायचं असेल तर "येक पे रैना! या गोड्डा बोलो या चतुर"

जेम्स बॉन्ड ००७ 06/05/2014 - 09:50
मोकळ्या केसातुन फिरताना... बटा गालावरच्या आवरताना... हळुच चोरली नजर मी चोळीची गाठ सुट्ताना.... खल्लास आपण.. आजपासुन आपण तुमचा पंखा जेनीबै.. (स्वगतः च्यायला, हि लग्नाळलेली मंडळी आमच्यासारख्या सिंगलांना जळवणं कधी थांबवणार आहेत काय माहीत?

बॅटमॅन 06/05/2014 - 12:28
ठ्ठो =)) जेनीबै अन जेम्सभौ दोघांचाही आपण फ्यान झालो पुनरेकवार.

धर्मराजमुटके 08/05/2014 - 18:45
बाय द वे ह्या गाठीवाल्या चोळ्या बाजारात अवेलेबल आहेत काय ? नाही फारच जुनी फ्याशन आहे म्हणून विचारले.

प्यारे१ 06/05/2014 - 18:53
ग्रामीण भागातल्या एका प्रणयोत्सुक स्त्रीचे शहरी साहित्यिक मनोगत... जमलंय हो तीन टिंबं! (का कुणास ठाऊक अजंठा मधल्या काळंसावळं 'केलेल्या' सो कु(ज्यु) ची आठौण आली.)

पिवळा डांबिस 08/05/2014 - 03:40
खरं तर स्मायली द्यायचीच झाली तर मी अश्या कवितेला अशी स्मायली देईन... *kiss3* [नीलकांताने पुरवलेली ही स्मायली नायतर आणखी कुठल्या धाग्यावर वापरणार? :) ]

चिन्मय खंडागळे 08/05/2014 - 04:46
रांगेत उभा असताना... पोटात प्रेशर असताना.. आतड्याची होते गुडगुड कंबर आवळून धरताना... बाहेर मी..आत तु असताना.. अवघडला मी..मोकळा तु होताना... गुदमरतो श्वास माझा... वाट तुझी बघताना... बंद दार उघडताच... चपळाईने घुसताना... हळुच चोरली नजर मी लाईन 'कट' करताना... त्या नजरा झेलताना.. त्या शिव्या पेलताना.. गुद्दे पडले पाठीवर घाईत दार लोटताना मज मी विसरुन जातो... क्षण भरभरुन जगतो... कडी दरवाजाची लावून पब्लिकच्या शिव्या खातो... हा मोका रोज यावा.. हा मुहूर्त रोज मिळावा.. नंबर माझा टायमात असा रोज रोज लागावा... रोज रोज लागावा.....!!!

स्पंदना 08/05/2014 - 06:13
हान तेच्या मारी!! *clapping* चिन्मय ही कविता वेगळी टाकुया का? स्वयंभू विडंबन आहे हे. म्हणजे मी ते चोरताना कस विडंबनात बसेल असा विचार करत होते बघा तोवर तुम्ही बरोबर नजर चोरलीत. खरच सांगा नविन धाग्यात टाकु या का?

अत्रुप्त आत्मा 08/05/2014 - 09:41
@रांगेत उभा असताना... पोटात प्रेशर असताना.. आतड्याची होते गुडगुड कंबर आवळून धरताना...>>> http://www.easyfreesmileys.com/smileys/lol-049.gif @बाहेर मी..आत तु असताना.. अवघडला मी..मोकळा तु होताना>>> http://www.easyfreesmileys.com/smileys/lol-044.gif

पैसा 08/05/2014 - 12:21
वृत्तातल्या गडबडगुंड्यासकट, टिंबांसहित घायकुतीला आलेले विडंबन! बुवांनी हल्ली काही टोळभैरवांना घाबरून मिपावर अशा करूण कविता लिहिणे बंद केले आहे. पण हा एकलव्य शिष्य बघून बुवा खूश होतील नक्की!

चिन्मय खंडागळे 08/05/2014 - 18:03
काय सांगू! ओरिजिनल कविता वाचली तेव्हापासूनच हात शिवशिवत होते. पण विडंबन 'होतच' नव्हतं. शेवटी प्रतिभा काय आणि प्रेशर काय, यायची तेव्हाच येते. तोवर येरझार्‍या घालत राहण्याशिवाय पर्याय नसतो.

आत्मशून्य 08/05/2014 - 10:07
मिठीत तुझ्या असताना... धिकताना तिकताना धिकताना... है धिकताना तिकताना तिकताना ...!

मदनबाण 08/05/2014 - 11:40
मोकळ्या केसातुन फिरताना... बटा गालावरच्या आवरताना... हळुच चोरली नजर मी चोळीची गाठ सुट्ताना.... मरी गयो ! *man_in_love* काव्यरस: गरम पाण्याचे कुंड णाही णाही... काय हे जेणी ! आधीच इथे गरमी...सॉरी सॉरी उकाडा वाढला आहे,त्यात गरम पाण्याच्या कुंडात कोण उडी मारणार ? *help* बाकी कविता फारच स्फोटक आहे हो... *bomb*

चिन्मय खंडागळे 08/05/2014 - 18:37
अजूनेक!... अजूनेक!!... डोक्यात तुझ्या फिरताना... अन् कडकडून चावताना.. टकलावर होते तडफड मी तुरूतुरू पळताना... 'ऊ' मी..'उकिरडा' तू.. शिकारी मी..सावज तू... शहारतो श्वास माझा... रक्ताचे घोट पिताना... मोकळ्या केसातुन फिरताना... जटा पालथ्या घालताना... हळुच चोरले अंग मी तू डोके खाजवताना.... तो कंगवा चुकवताना.. त्या नखांमध्ये लपताना.. रोमांच उभे पाठीवर बोटांतून तुझ्या सुटताना मज मी विसरुन जाते... भरभरुन अंडी घालते... सावलीत तुझ्या केसांच्या माझ्या लिखा लपवते... हा ऋतु रोज यावा.. हा स्पर्श रोज व्हावा.. शाम्पूचा स्पर्श तुझ्या केसांना कधी न घडावा... कधी न घडावा........!!! कधी न घडावा........!!! (आता जेनीताई माझा मर्डर करायला धावणार बहुतेक!)

शिद 08/05/2014 - 21:36
ओ जनाबाई आज्जी, धन्यवाद खुलासा केल्याबद्दल. मला माहीती नव्हते की या असल्या कविता तुम्ही तुमच्या सारख्या म्हातार्‍या लोकांसाठी लिहीत आहात म्हणुन... चालु द्या. नाहीतरी म्हातारपणात आता करायला काही नसेलच म्हणुन पुर्वीच्या/भुतकाळातील गुलाबी आठवणी येताहेत जणू... ;)

जेनी... 08/05/2014 - 21:21
हिहीहि सुड काका डोन्ट माइंड हं .. पण लग्न झालेल्या लोकांचे गुलाबी आयुष्य पिवळे होण्याची स्वप्न बघत बसणार्‍यान्ना काय कळणार म्हणा *biggrin*

ज्ञानोबाचे पैजार 09/05/2014 - 15:12
चिन्मयचे धाडस बघुन मला पण चेव आला, माझ्याही मुठी वळु लागल्या आणि ठरवले की लग्न करुन गांजलेल्या माणसाची कैफियत मांडायचीच. जेनीतै सारख्या कव्यत्री रम्य चित्र तरुणांच्या डोळ्या समोर उभे करतात आणि मग ते बिचारे (माझ्या सारखे) बरोबर लग्नाच्या जाळ्यात अडकतात. त्यांच्या नशिबी काय वाढुन ठेवलेले आसते ते सांगण्याचा एक प्रयत्न (अर्थात हेची परवानगी न घेता... कोणी घरी सांगु नका रे) मुठीत तुझ्या असताना... छद्मी तू हसताना... हृदयाची होते धडधड... शब्द तुझे झेलताना... त्रस्त मी...बेधुंत तू असताना... पती मी... अनाहिता तू होताना... अताशा लागतो उर्ध्व माझा... जीने चार ही चढताना हात टकलावरुन फिरवताना... शर्टात पोट आवरताना... हळुच चोरली नजर मी... (पँटचे) बक्कल तटकन तुटताना ती नजर झेलताना... तो फुत्कात पेलताना... रट्टा बसे पाठीवर... बोटाने नाक कोरतना... मग... मी मजला विसरुनी जातो... पार्टीला जास्तच घेतो... सावली तुझी पडता पाठी... मी तोंड लपवुनी पितो... तु माहेराला जावे... फोनही तुझा न यावा... एकांत मला असा हा... केव्हातरी (तरी) मिळावा... केव्हाततरी(तरी) मिळावा...!!! (सगळी कडे तीन टिंबे द्यायचा प्रयत्न केला आहे कुठे राहिली असतील तर दुर्लक्ष करावे)

मदनबाण 09/05/2014 - 15:37
तु माहेराला जावे... फोनही तुझा न यावा... एकांत मला असा हा... केव्हातरी (तरी) मिळावा... केव्हाततरी(तरी) मिळावा...!!! तोडलस मित्रा ! *yahoo*

ज्ञानोबाचे पैजार 10/05/2014 - 11:54
गुरुजी तरी सुध्दा फुलांच्या पायघड्या घालायला आणि त्याच्या पुढच्या सजावटी साठी ही आम्हाला बोलवायला विसरु नका.

सूड 09/05/2014 - 16:57
हे चीटिंग आहे राव!! प्यारेकाका, तुम्ही स्वघोषित आध्यात्मिक कीर्तनकार* असलात तरी आम्ही तुमचा जयजयकार केलाय का कधी ?? चीटिंग नाय हा करायचं !! =)))) *भगव्या रंगात आपल्या सोयीने पाणी घालून डायल्यूट वैगरे करुन घेणे.
लेखनविषय:
धर्म
काव्यरस
गरम पाण्याचे कुंड
मिठीत तुझ्या असताना... ओठातल्या ओठात हसताना.. पापण्यांची होते फडफड श्वास श्वासांवर झेलताना... धुंद मी..बेधुंद तु असताना.. रती मी..मदन तु होताना... शहारतो श्वास माझा...

पराचा पारवा होतो

drsunilahirrao ·

जेपी 05/05/2014 - 20:24
चांगलय . यावरुन आख्या कवितेची एका वाक्यात वाट लावणारी गावाकडची म्हण आटवली . स्वतंत्र पुरुषविभाग नसल्यामुळे इथ देत नाय. इच्छुकानी व्यनी टाकावा.

ज्ञानोबाचे पैजार 06/05/2014 - 13:08
अहाहा काय मजेशीर दृष्य असेल ते. परा गुटरगुं गुटरगुं करत एखाद्या छतावर बसला आहे आणि छाती फुगवुन आणि पिस फुलवुन एका जागेवर गोल गोल फिरतो आहे. Parva

जेपी 05/05/2014 - 20:24
चांगलय . यावरुन आख्या कवितेची एका वाक्यात वाट लावणारी गावाकडची म्हण आटवली . स्वतंत्र पुरुषविभाग नसल्यामुळे इथ देत नाय. इच्छुकानी व्यनी टाकावा.

ज्ञानोबाचे पैजार 06/05/2014 - 13:08
अहाहा काय मजेशीर दृष्य असेल ते. परा गुटरगुं गुटरगुं करत एखाद्या छतावर बसला आहे आणि छाती फुगवुन आणि पिस फुलवुन एका जागेवर गोल गोल फिरतो आहे. Parva
लेखनविषय:
गझल
किती हे शांत होते गाव ,जेव्हा मी नवा होतो अता भेटीस मी आलो तुझ्या की गवगवा होतो किती गावे इथे सूरात मी, पण दाद ना मिळते किती केलास तू कल्ला तरीही वाहवा होतो इशार्यावर इशारे ते कुणाचे सांगना होते जरा मी हात धरला तर पराचा पारवा होतो तुझ्यामाझ्यातला हा वाद आता सोडवावा तू - जरा मी बोललो हलके तरीही वाढवा होतो अता कळते, कशासाठी मला तू टाळले तेव्हा .. तुला मी नेहमीसाठी तुझ्याजवळी हवा होतो डॉ.सुनील अहिरराव

मुंबई - पुणे - मुंबई

चिन्मय श्री जोशी ·

दिपक.कुवेत 05/05/2014 - 17:43
मजा आली वाचुन आणि मला माझे लोकलचे दिवस आठवले. कधीहि, कोणत्याहि वेळि जा एखाद्या नदिसारखी ती माणसांचे लोंढे वाहुन नेतच असते. एक वेळ चक्रव्युह भेदणं सोपं जाईल पण एका दारातुन आत शीरुन दुसर्‍या दारापर्यंत जायला जी कसरत करावी लागते ती हाडाचा मुबैकरंच जाणे. मुंबईच्या लोकल, त्यात येणारे अनुभव हा एक व्यापक विषय आहे. अजुन बरचं काहि लिहिता आलं असतं. असो. (पार्ट टाईम मुंबईकर) दिपक

पैसा 05/05/2014 - 17:49
मस्त खुसखुशीत लिहिलंय! मला आधी वाटलं शिणेम्याची श्टुरी आहे का काय! बघितलं ते वेगळंच. मारा दोघांनाही. आमचा फुल्ल सपोर्ट हाये. - कोकणी.

जेपी 05/05/2014 - 17:52
धागा पुर्ण वाचला नाय .तळटिप वाचल्यावर आंची ची आटवण आली.तिला बी सवय अशिच सवय हाय.आधि एक लेख लिआयचा आन नंतर त्याची दुसरी बाजु मांडायची.पुणे मुंबेकरानी धाग फाट्यावर न मारल्यास 100वा प्र.द्यायला येण.

रेवती 05/05/2014 - 17:57
छान लिहिलय. आपल्या दृष्तीने मुंबैकर गडबडीत असतात, धावपळ वगैरे करतात पण एका वेगळ्या गावातून (राज्यातून)आलेल्या ललनेने "तुम्ही पुणेकर नेहमी इतकी धावाधाव का करत असता?" असे विचारले. तिला मुंबैला पाठवायला हवे.

सूड 05/05/2014 - 18:20
शब्दाशब्दाशी सहमत. आताशा उन्हाळ्याच्या दिवसात अगदीच अपरिहार्य कारण असल्याशिवाय घाट उतरुन खाली जायचं म्हणजे जीवावर येतं. -वीकांती मुंबैकर ;)

मुक्त विहारि 05/05/2014 - 19:24
छान लिहिले आहे. (आमचे डोंबोली हे मध्यवर्ती ठिकाण असल्याने, पुणे आणि मुंबई, ह्यांच्यातले सगळे गूण आमच्या गावातच एकवटले आहेत.हेवेसांनल.)

आदिजोशी 05/05/2014 - 19:35
निरिक्षण वाढवा. लेखात नोंदवलेली निरिक्षणे अगदी बाळबोध आणि वरवरची आहेत. पुण्याला शहर म्हणण्याचे धाडस आवडले. तुम्ही मुंबईत कुठे राहता हे कळलं असतं तर अजून बरं झालं असतं. आज काल ठाणे, कल्याण, मिरा रोड, वसई, विरार, पनवेल, पालघर इथली लोकं आम्ही मुंबईत राहतो असे खुशाल ठोकून देतात. लेखनाबद्दल सूचना - कंसातली वाक्य कमी करा. दर २ वाक्यांनंतर अडखळून वाचनाची मजा निघून जाते. जे लिहायचंय (स्वगत / प्रकट) ते शक्यतो एकाच स्वरूपात लिहा. लिखाण आणि वाचन दोन्हीही ओघवते झाले तर मजा वाढते.

सोत्रि 05/05/2014 - 20:04
शब्दाशब्दाशी सहमत! सूचनेमध्ये जे लिहीलेय तेच लिहणार होतो, श्रम वाचवल्याबद्दल धन्यवाद! -(एकेकाळी विरारला राहून मुंबईत राहतो असे खुशाल ठोकणारा) सोकाजी

तुमचा अभिषेक 05/05/2014 - 23:26
तुम्ही मुंबईत कुठे राहता हे कळलं असतं तर अजून बरं झालं असतं. आज काल ठाणे, कल्याण, मिरा रोड, वसई, विरार, पनवेल, पालघर इथली लोकं आम्ही मुंबईत राहतो असे खुशाल ठोकून देतात. >>>>>>> +७८६ माहीमच्या पुढे मुंबई संपली. कुर्ल्यालाही उपनगर बोलले जाते. ते नक्कीच मुंबई उपनगरात राहायला असतील. कारण जे मुंबईत राहतात ते आरामात गर्दीच्या विरुद्ध दिशेने वार्‍याची खिडकी पकडून प्रवास करतात. जन्मापासून करतोय, आणि म्हणूनच नोकरीधंद्यासाठी असो वा कशासाठीही मुंबई सोडवत नाही. *music2*

सूड 06/05/2014 - 15:32
>>जन्मापासून करतोय, आणि म्हणूनच नोकरीधंद्यासाठी असो वा कशासाठीही मुंबई सोडवत नाही. बरोबर आहे. म्हणजे तुम्ही जिला मुंबई म्हणतात अशा मुंबईतले दिसता. उपनगरातले नाही. आम्हा बदलापूरकरांसारखा अडीच तास वन वे ट्रॅव्हल करुन हापिसात गेला असतात मग कळलं असतं पुणं किती सुसह्य आहे ते. एक गाडी चुकली की पुढची वीस-पंचवीस मिनटं ताटकळत राहणं ज्यानं अनुभवलंय त्याला आणि फक्त त्यालाच हे कळू शकतं. खुद्द मुंबईत असाल तर त्यासारखं सुख नाही हे ही तितकंच खरं!! :) बाकी चालू देत.

सूड 06/05/2014 - 17:30
बदलापूर हे मुंबैचं उपनगर आहे असं मी कुठेतरी म्हटलंय का? आपल्यासारख्या सुज्ञ आणि ज्येष्ठ मिपाकराकडून असा प्रतिसाद वाचून मिपाकर असल्याची शरम वाटली. ;)

शैलेन्द्र 08/05/2014 - 09:58
तुम्ही इथल्या बर्‍याच जणांच्या अस्मितांवर वार करताय.. आम्ही डोंबिवलीवाले एक दिवस घरी बसलो तर मुंबईतले अर्धे हापीसं बंद पडतात. (आम्ही तसे घरी बसत नाही हा भाग वेगळा, गाड्या बंद आहेत हे घरातच समजूनही ठेसणावर जाउन दोन घटका मजा बघणारी जमात आमची.)

चैतन्य ईन्या 06/05/2014 - 16:09
साधारण १८ वर्षांपूर्वी आमचा एक मित्र कल्याणहून पुण्यात आला होता. सदशिवात एकाच ठिकाणी २ भाऊ वेगवेगळे लॉज चालवतात. पहिला मुंबईत फारसा राहिला नव्हता पण दुसरा मुंबईमध्ये १० वर्ष इन्स्पेक्टर होता. पहिल्याकडे त्याला घेवून गेलो, प्रथम प्रश्न तुम्ही कुठले. हा प्रामाणिकपणे उत्तरला कल्याण. समोरून अच्छा म्हणजे मुंबई म्हणा की. कसले बकाल शहर ह्या. नकोच तिथली लोक. दुसऱ्याकडे गेलो. परत पहिला प्रश्न तुम्ही कुठले ह्याचे उत्तर मुंबई. इन्स्पेक्टरसाहेब गरजले अहो हो पण मुंबई म्हणजे नक्की कुठले. मित्राचे उत्तर कल्याण. त्यावर पुढे इन्स्पेक्टरसाहेबानी अर्धातास झोडला कल्याण कसली आली मुंबईत वगैरे. फायनली दोन्ही ठिकाणी न राहता मित्र शेवटी एका ठिकाणी पेईंगगेस्ट बनून राहिला. पण हल्ली हाच प्रकार पुण्यात पण होती. काय पिंपळे सौदागर आणि कुठलेही बुद्रुक बिद्रूकला लोक पुणे म्हणतात. तस्मात असे सगळीकडेच असते.

आदूबाळ 06/05/2014 - 17:27
कल्याण मुंबैत येतच नाही. मुंबैच्या आधीपासून कल्याणला स्वतंत्र अस्तित्त्व आहे. कल्याण बंदर प्राचीन व्यापारी मार्गावरचं महत्त्वाचं ठाणं होतं. मुंबै-पुणे प्रवासात खिडकीबाहेरच्या देखाव्यात कल्याण-आधी आणि कल्याण-नंतर असा सरळ फरक आहे. बकालियत कमी कमी होत जाते. अंबरनाथ ते घाटमाथा हा सर्वात बेष्ट प्याच आहे.

राजेंद्र मेहेंदळे 06/05/2014 - 18:39
केवळ कल्याणचा उल्लेख आल्याने वादात उडी घेणे भाग आहे १.माझे कल्याण किमान ४०० वर्षांपासुन म्हणजे जेव्हा मुंबैचा शोध फिरंग्याना लागला नव्हता तेव्हापसुन अस्तित्वात आहे. २. शिवाजीमहाराजांनी सुरतेवर स्वारी केली तेव्हा कल्याण आणि भिवंडी हा त्यातला महत्वाचा टप्पा होता. ३.शुर्पारक (नालासोपारा) आणि श्रीस्थानक (ठाणे) या बंदरातुन जो व्यापर चालत असे त्याची वाहतुक कल्याण/माळशेज घाट मार्गेच होत असे अशी माहीती आहे. ४.काळु आणि उल्हास नदीच्या संगमावरचे हे शहर फार प्राचीन आहे.माझे स्वतःचे घर किमान २०० वर्षंपासुन पारनाक्याला आहे. डोंबिवलि/कोपर वगैरे दलदलीत भराव घालुन आगर्यांनी चाळी बांधलेल्या शहरांशी कल्याणची तुलना होणे नाही. बाकी चालु द्या

मुक्त विहारि 06/05/2014 - 19:24
किंबहूना आहेच. पुढे मग ह्याच गोष्टीतून धडा घेवून, नरीमन पॉइंट आणि इतर भाग बनवल्या गेले असतील. आणि बादवे, केवळ भराव हाच निकष असेल तर, आमच्या द्रुष्टीने खरी मुंबई ही फक्त फोर्ट भागापुरतीच मर्यादीत.

तुमचा अभिषेक 07/05/2014 - 00:19
केवळ भराव हाच निकष असेल तर, आमच्या द्रुष्टीने खरी मुंबई ही फक्त फोर्ट भागापुरतीच मर्यादीत. का? म्हणजे मुंबई सात बेटांची बनलेली आहे मलाही इतपतच इतिहास भूगोल माहीत आहे, ती सात बेटे काय फोर्ट परीसरातच होती का सारी? गूगाळायला हवे, मात्र आमच्या माझगावला डोंगर आहे, तसेच एकंदरीतच हिल एरीया आहे तर तो नक्कीच भर टाकून बनवलेला भाग नाही.

मुक्त विहारि 07/05/2014 - 14:49
मुंबईचा परीसर फार कमी होता.गिरणगांव परीसर मुंबईत गणल्या जात न्हवता. गेल्या शतकाच्या सुरुवाती पर्यंत दादरला पण मुंबईत गणले जात न्हवते. पुढे मुलुंड आणि बोरीवली पर्यंत ब्रुहन्-मुंबई झाली. तस्मात सध्या तरी जिथ पर्यंत लोकल तिथपर्यंत मुंबई आणि जिथपर्यंत पी.एम.टी. तिथपर्यंत पुणे, असा साधा हिशेब आहे. आणि शेवटी काय हो. तुम्ही कुठेही राहा.... मध्यवर्ती ठिकाण एकच, डोंबिवली....

तुमचा अभिषेक 08/05/2014 - 00:54
मध्यवर्ती ठिकाण एकच, डोंबिवली.... >>>>> हे कश्याचे मध्यवर्ती ठिकाण माहीत नही मात्र.... फोर्ट परीसर हेड ऑफ मुंबई - तर - माझगाव हार्ट ऑफ मुंबई !!

सुनील 08/05/2014 - 14:06
हे कश्याचे मध्यवर्ती ठिकाण माहीत नही मात्र....
आँ? असं काय करता? डोंबिवलीच्या पूर्व-पश्चिम-उत्तर्-दक्षिण दिशांना प्रत्येकी दोन किलोमिटरला स्पर्श करून जाणारे एखादे काल्पनिक वर्तुळ काढा. त्याच्या मध्यभागी डोंबोली!!! हाकानाका!!!! ;)

चिन्मय खंडागळे 05/05/2014 - 20:15
८. मुंबईच्या लोकल मध्ये समस्त महिलावर्ग सर्व घरगुती कामे (आंघोळ व १/२ नंबर सोडून) मोठ्या उत्साहाने सामुदायिक रित्या पार पाडतो .
तुम्हाला कसं हो माहित? व्हिडिओ कोचने जाता वाट्टं? *mosking*

तुमचा अभिषेक 05/05/2014 - 23:27
मुंबई देशात अव्वल राहण्यायोग्य शहर. दुसरे चेन्नई, तिसरे हैदराबाद, चौथे बेंगळूरू. महाराष्ट्रात मुंबई पाठोपाठ नागपूरने क्रमांक पटकावला. नागपूर हे देशात तेरावे. पुणे चौदावे आहे. कोणाला शक असेल तर लिंक शोधून देईन या सर्व्हेची / बातमीची. :)

तुमचा अभिषेक 05/05/2014 - 23:31
मुंबईमध्ये समस्त महिला मंडळ पुरुषांना लाजवेल (शब्दशः अर्थ घेणे ) अशा प्रकारे कर्तुत्व (??) गाजवून दाखवीत असते . >>>>>>>> पुरुष सुद्धा जर मुंबईकर असतील तर नाही लाजत. बाहेरच्यांना मुंबई कल्चर झेपायला थोडा वेळ लागणारच. शेवटी बॉलीवूड सिटी आहे मुंबई, मायानगरी उगाच नाही म्हणत :)

तुमचा अभिषेक 05/05/2014 - 23:33
मुंबईकरांना त्यांच्या शहराविषयी विशेष अभिमान नसल्याने मी हा लेख प्रसिद्ध करू शकलो . (असलाच अभिमान एखाद्याला, तरी माझ्याशी वाद घालायला वेळ मात्र नक्की नसेल अशी माझी खात्री आहे ) एकत हे चुकीचे विधान आहे किंवा मी त्याला अपवाद आहे. यातले नक्की काय ते ठरवत बसायला मात्र मला वेळ नाही ;)

तुमचा अभिषेक 05/05/2014 - 23:36
. पुण्यातील रिक्षामध्ये मीटर नावाची शोभेची वस्तू असते . परंतु मुंबई मध्ये वेळ हि गोष्ट चितळ्यांच्या बाकरवडी इतकीच प्रत्येकाला प्रिय असल्या मुळे; मीटर चा उपयोग मुंबई मध्ये रिक्षातून उतरल्यावर( वाद घालण्याचा) वेळ वाचावा म्हणून भाडे ठरवण्यासाठी करतात .. मुंबईमध्ये रिक्षा ???????? मुंबईमध्ये रिक्षा ???????? मुंबईमध्ये रिक्षा ???????? आहो मुंबईत टॅक्सी चालते

तुमचा अभिषेक 05/05/2014 - 23:43
व वाचवलेल्या पैशातून चौपाटी वर भेळपुरी खाउन celebration करतो. हे मात्र खरे, भेलपुरी खावी ती समुद्राच्या खार्‍या वार्‍यांच्या सोबतीनेच .. यासाठी +७८६ :)

तुमचा अभिषेक 05/05/2014 - 23:46
मुंबईचा पाउस आणि पुण्याची PMT हे ब्रम्हदेवाने एकाच वेळी जन्माला घातले असावेत . ( इतके बेभरवशी प्रकार जगात शोधून सापडणार नाहीत .) >>>>>> मुंबईच्या पावसावर तर स्पेशल लेख बनेल. किंबहुना मी माझ्या बरेच सुखाच्या लेखांमध्ये उल्लेख केला आहे त्याचा. पण असो, इथे त्याची जाहीरात नको :)

तुमचा अभिषेक 05/05/2014 - 23:50
याबद्दलही हा लेख बरेच गैरसमज पसरवतोय, खरे तर मुंबईची हवा-पाणी देशभरातल्या सर्वांनाच सूट होते. म्हणून देशाच्या कोणत्याही कोपर्‍यातील व्यक्ती येऊन इथे राहू शकते, कायमची स्थायिक होऊ शकते.

सानिकास्वप्निल 06/05/2014 - 00:46
तुमचा अभिषेक ह्यांच्या प्रत्येक प्रतिसादाशी सहमत +११११११११११११११११
टीप: पुण्या साठी सुद्धा लेख लिहून तयार आहे .. पण सुरक्षिततेच्या कारणामुळे मी पुण्यापासून किमान हजार मैल लांब गेल्याशिवाय तो प्रसिद्ध करू इच्छित नाही ..
बरे. मग कधी जाताय? :P

राही 06/05/2014 - 11:08
जोरदार लढवताय किल्ला. लढा तुम्ही. आम्ही आहोतच सपोर्ट द्यायला. बाकी मुंबईसमोर पुणं एकदम मिळमिळीत वाटतं. म्हणूनच कदाचित पुणेकरांचा झणझणीत मिसळ हा (अभि)मानबिंदू असावा.

तुमचा अभिषेक 06/05/2014 - 13:48
बाकी मुंबईसमोर पुणं एकदम मिळमिळीत वाटतं. मुंबई हे एक जागतिक दर्जाचे शहर आहे, त्याला सिद्ध करायला ईतर कुठल्या शहराला कमी लेखायची गरज नाही. मुंबई-पुणे हे भांडण फक्त मराठी लोकांमध्येच चालते, तसेच काही ठराविक निकष लाऊनच. अन्यथा मुंबईची तुलना इतर कुठल्याही शहराशी करणे चूकच. तसेच मी पुण्याविरुद्ध किंवा पुणेकरांविरुद्ध किल्ला लढवत नसून जन्मापासून आजपर्यंत मुंबईकर म्हणून मुंबईच्या प्रेमापोटी लिहितोय. असो, मी विचारात पडलोय की लेखकाच्या खालील वाक्यावर अजूनपर्यंत कुठल्याही पुणेकर महिलांनी आवाज कसा नाही उठवला ? पुण्यातल्या भगिनी समाज हा मुंबई च्या तुलनेत खूपच मागासलेला आहे

यशोधरा 07/05/2014 - 08:34
असो, मी विचारात पडलोय की लेखकाच्या खालील वाक्यावर अजूनपर्यंत कुठल्याही पुणेकर महिलांनी आवाज कसा नाही उठवला ? पुण्यातल्या भगिनी समाज हा मुंबई च्या तुलनेत खूपच मागासलेला आहे
अज्ञानी लेखकाशी वाद घालायला पुणेकर भगिनी आणि मैत्रीण वर्गाला इन्ट्रेष्ट नाय. थोडक्यात लेखकूंचा अनुल्लेख. पुणेरी ष्टायल. ;)

विश्वनाथ मेहेंदळे 07/05/2014 - 19:53
>>>लेखकूंचा अनुल्लेख. पुणेरी ष्टायल. हाहाहाहाहा !!! नवीन विनोद ऎकून जाम मज्जा आली... अजुन एक सांगा ना..'

llपुण्याचे पेशवेll 23/05/2014 - 13:50
सहमत. अन्यथा पुणेरी लोक झेंडे गाडायला कधीपासून लागले? पुण्याच्या राघोबांनी अटकेपार झेंडे फडकवले/लावले. गाडले नाही. कदाचित हिंदाळलेल्या मराठीत झेंडे गाडत असतील पण मराठीत झेंडा रोवतात्/फडकवतात/लावतात आणि मुडदे गाडतात (किंवा उकरतात).

माईसाहेब कुरसूंदीकर 06/05/2014 - 12:54
मस्त रे चिन्मया. ७०च्या दश्कात गेल्यासारखे वाटले. धकाधकीच्या जीवनातून वेळ मिळाला तर काजुवाडी,भाऊचा धक्का,आंबेवाडी,पणशीकर्,आयडियल बूक डेपो येथे जावून ये हो. (माजी मुंबईकर्)माई

भाते 06/05/2014 - 13:38
आता तो पुण्याचा लेख लवकर येऊ द्या. मुंबई-पुणे हा मिपावरचा ऑल टाइम फेवरेट विषय आहे. कितीही वेळा चघळला तरी मज्जा येते. :)

एम.जी. 06/05/2014 - 15:50
मुंबई हे एक जागतिक दर्जाचे शहर आहे, त्याला सिद्ध करायला ईतर कुठल्या शहराला कमी लेखायची गरज नाही. मुंबई-पुणे हे भांडण फक्त मराठी लोकांमध्येच चालते, तसेच काही ठराविक निकष लाऊनच. अन्यथा मुंबईची तुलना इतर कुठल्याही शहराशी करणे चूकच. आंतरराष्ट्रीय म्हणायचे आणि चढाओढ मात्र लावताना मात्र एतद्देशीय शहरांशी .... मुंबईने खरे तर न्यूयॉर्क, लंडन अशा शहरांशी स्पर्धा करावी.. असे माझे एक पुणेकर म्हणून मत आहे

सूड 06/05/2014 - 16:19
>>आंतरराष्ट्रीय म्हणायचे आणि चढाओढ मात्र लावताना मात्र एतद्देशीय शहरांशी .... मुंबईने खरे तर न्यूयॉर्क, लंडन अशा शहरांशी स्पर्धा करावी. जे ब्बात !!

तुमचा अभिषेक 06/05/2014 - 19:14
आंतरराष्ट्रीय म्हणायचे आणि चढाओढ मात्र लावताना मात्र एतद्देशीय शहरांशी .... मुंबईने खरे तर न्यूयॉर्क, लंडन अशा शहरांशी स्पर्धा करावी.. असे माझे एक पुणेकर म्हणून मत आहे एक्झॅक्टली ! म्हणूनच मी कुठेही माझ्या पोस्टमध्ये अमुकतमुक मुंबईमध्ये एखाद्या शहरापेक्षा चांगले आहे अशी तुलना करत नाहीये. अन्यथा एखाद्या शहरात मुंबईपेक्षा मिसळ छान मिळत असेल म्हणून तेथील रहिवाशी त्यावरून स्वताला मुंबईपेक्षा भारी समजायला लागले तर त्यांना उत्तर देण्यात काय शहाणपणा आहे सांगा. त.टी. - वरचे फक्त उदाहरण आहे, अन्यथा लहानपणी नाक्यावरच्या सदूशेटच्या द्कानात जी खाल्ली ती मिसळ जगात आणखी कुठे मिळत नसावी. फक्त एकच पंगा होता, सोबतीला स्लाईस ब्रेड द्यायचा, म्हणोन पाव आम्ही बेकरीतून मागवायचो, बाकी आमच्या माझगाव-भायखळा परिसरासारख्या बेकर्‍याही जगाच्या पाठीवर कुठे नसाव्यात पण उगाच विषय भरकटवायला नको :)

चिन्मय खंडागळे 06/05/2014 - 16:56
मुंबई-पुणे हे भांडण फक्त मराठी लोकांमध्येच चालते
कायच्याकाय! असं काही 'भांडण'च अस्तित्वात नाही. असलंच तर मुळामुठेच्या काठावरच्या एकदोन पेठांमध्ये राहणार्‍या लोकांच्या 'मनात' असेल. टिपीकल मुंबईकराला कर्जतच्या पलिकडे माणसं राहतात की नुसतीच जंगलं आहेत याचीसुद्धा माहिती (आणि पर्वा) नसते! मुंबई-पुणे असं काही भांडण आहे म्हणणे म्हणजे एखाद्या राजमहालातल्या बटकीने राणीसाहेबांबद्दल 'तिची नि माझी ना खूप स्पर्धा असते' असं राणीच्या ओढण्या वाळत घालताघालता महालातल्या एखाद्या खोज्याला सांगण्यासारखं आहे. *lol*

पिलीयन रायडर 06/05/2014 - 17:41
मुंबईला कुणी एक भिकार म्हणलं तर आपण सात भिकार म्हणुन मोकळं व्हावं असं मुंबैकरांबद्दल पुलंनीच लिहुन ठेवलय ना!! इथे तर मुंबैकर फारच हळवे झालेत!!

माईसाहेब कुरसूंदीकर 06/05/2014 - 19:11
मुंबईकर हळवा झाला होता- ६४ साली ट्राम बंद झाल्या तेव्हा. नंतर जुन्या दुमजली बसेस बंद झाल्या तेव्हा एकदा परत. (भावूक्)माई

तुमचा अभिषेक 06/05/2014 - 19:22
नंतर जुन्या दुमजली बसेस बंद झाल्या तेव्हा एकदा परत. ट्रामचे मला माहीत नाही, पण त्या दुमजली बसेसच्या वरच्या मजल्यावरच्या, पहिल्या सीटवर बसून समोरच्या सताड उघड्या खिडकीतून र्रप्पारप्प येणारा वारा अंगावर झेलायचा.. स्साली एस्सेलवर्ल्डची राईड झक मारेल .. शाळेचा गणवेष, संध्याकाळी आऊट शर्ट, कॉलर वर, वाढलेले केस, त्या सुसाट वार्‍यांवर उडायला लागले की स्टाईलमध्ये त्यांतून हात फिरवायचा.. बरेचदा खिडकीच्या बाहेर डोके काढायचा वा चक्क त्या खिडकीवर बसायचा मोह व्हायचा मग कंडक्टर मामांच्या शिव्या खायच्या.. हळवे तर ही पोस्ट टाईपताना पण व्हायला होतेय.. ज्यांनी हि मजा घेतली त्यांनाच मुंबई कळली ..

सुबोध खरे 06/05/2014 - 19:36
एकदम मान्य. कुलाब्याला असताना शास्त्री हॉल(ग्रांट रोड) मध्ये राहणाऱ्या मावशीकडे जायला १२३ क्रमांकाची बस पकडून जात असे( दुचाकि असुनही ) ते केवळ दुमजली बसच्या वरच्या मजल्यावर ड्रायव्हर च्या वरच्या सीट वर बसून हवा खायला. हि बस आर सी चर्च ते ताडदेव अशी चर्चगेट स्टेशन मार्गे मरीन ड्राईव्ह वरून जाते आणि चौपाटीला परत आत वळते. अनेकदा जाऊनही मनाचे समाधान झालेले नाही. उन्हाळा पावसाला हिवाळा प्रत्येक ऋतू मध्ये हा अनुभव अविस्मरणीय आणि आगळा असे. आजही ती बस आहे पण आता दुमजली नाही.(how green was my valley)

तुमचा अभिषेक 07/05/2014 - 00:16
अहाहा, मरीनड्राईव्ह मार्गे म्हणजे तर क्या बात .. माझा रोजचा प्रवास तिने दादर ते भायखळा असायचा. हायवेवरूनही तिने सुसाट जाण्यात मजा असायची. डबल डेकर बसच्या खालच्या मजल्यावर बसणारे तर मला अरसिक आणि बोरींग लोक वाटायचे. कधी वरचा मजला भरला तर तेथील कंडक्टर खाली जिन्यात येऊन रस्ता अडवायचा.. का, तर वर लोड येऊ नये. मग तिथेच उभे राहा जोपर्यंत वरतून उतरणारा कोणी खाली येत नाही, पण खाली कधी नाही बसलो ;)

सुनील 07/05/2014 - 08:26
अंधेरीहून फोर्टात जायला दोन मार्ग होते - वरळी, पेडर रोडसारख्या पॉश लोकवस्तीतून जाणारा एकमजली बसचा ८४ मर्यादित आणि भेंडीबाजारातून जाणारा दुमजली बसचा ४ मर्यादित (दोहोंपैकी कुठल्याशा एका मार्गाचा उल्लेख वडील O2 एक्स्प्रेस असा करीत. बहुधा ते जुने नाव असावे) चांगला दीडएक तास लागे. पण आमची पसंती पॉश भागातून जाणार्‍या ८४ पेक्षा भेंडीबाजारातून जाणार्‍या ४ ला. वरची "पायलट सीट" मिळण्यासाठी एखादी बस सोडून द्यावी लागली तरी हरकत नसायची!

निनाद मुक्काम पोस्ट जर्मनी 07/05/2014 - 16:27
८४ बस जुनी आठवण आमच्या कुर्ल्यावरून पूर्व सुटते, व कुर्ला वेस्ट मधून माहीम ला वळसा घालून अजून एक बस चर्चगेट ला जाते. भारतभेटीत आलो की कधीतरी पहाटे ह्यापैकी पहिली बस पकडून मुंबई फिरत फिरत जाण्याचे सुख नाही. प्रत्येक स्टोप तेथील आजुबाच्याचा परिसराकडे पाहून कॉलेज चे दिवस , जुन्या आठवणी आठवतात.. @ अभी येथे मूवी ह्यांनी आधीच सांगितले त्याप्रमाणे मुंबई क्रमक्रमाने विकसित होत गेली व म्हणूनच टप्या टप्याने तिच्यात नवीन शहरे सामावली केली. मुंबई ची उपनगरात पत्र परदेशातून पाठवायचे झाले तर शेवटी पत्यात मुंबई असा उल्लेख होतो. मुंबई मध्ये प्रवेश करण्यासाठी टोल हा मुलुंड व ठाण्याच्या हद्दीत हरीहोम नगर च्या नाक्यावर भरावा लागतो ह्यापुढे तो लागत नाही तेव्हा मुंबई ची उपनगरे ही मुंबईच मानली जाते. जगामध्ये लंडन असो किंवा आणि इतर मोठी शहरे तेथे वास्तव्य केले म्हणून सांगू शकतो ह्या शहराची उपनगरे ह्या शहरांची खरी शान आहे, बाय द वे मुंबईकरांच्या मध्ये सुद्धा चातुर्वर्ण्या सिस्टीम अनुक्रमे , वेस्टन ,सेन्ट्रल व हार्बर अशी आहे. मुंबई व उपनगरे असा पोटभेद निवडणूक आयोगाने न करता मुंबई ला दक्षिण , ईशान्य अश्या दिश्यांच्या मध्ये विभागले आहे. बाय द वे आमचे कुर्ला खरे तर मुंबई चा खर्या अर्थाने मध्यवर्ती भाग आहे. वेस्टन , सेन्ट्रल व हार्बर ला सार्वजनिक वाहतुकीने थेट जोडणारा दुवा म्हणजे कुर्ला. बाकी जन्माने डोंबिवलीकर असल्याने कल्याण संबधी एवढे निरीक्षण नोंदवू इच्छितो की कल्याण इतिहासात अजूनही रमले आहे. अस्सल डोंबिवलीकर हा मनाने पुणेकर व कर्माने मुंबईकर असतो वाक्य मिपावर पूर्व प्रकाशित , निमुपोज म्हणून मूवी म्हणतात त्यात थोडी भर घालून पुणे व मुंबई ला सांस्कृतिक , आर्थिक सामाजिक दृष्ट्या जोडणारा दुवा म्हणजे डोंबिवली. परंपरा जोपासत आधुनिकतेची कास धरणारे डोंबिवली. काही उत्साही पुणेकरांच्या सारखे आपण मुंबईत राहतो किंवा नोकरी संबंधी तेथे आपले पाय लागले असे लेख काढून सांगणारा डोंबिवलीकर नव्हे. त्याच्यासाठी मुंबई ही कर्मभूमी आहे. मात्र अस्सल डोंबिवलीकर हा आम्ही मुंबईत राहतो असे कधीच सांगत नाही ते सांगणारे नवे डोंबिवलीकर. डोंबिवली व मुंबईकर वर्तमानकाळात जगतात. ह्या ब्रीदाला जागून माझ्यापुरते सांगायचे झाले तर, मी आहे आहे म्युनिकर . निनाद , मुक्काम पोस्ट जर्मनी वाक्य मिपावर पूर्व प्रकाशित , निमुपोज

मुक्त विहारि 07/05/2014 - 23:30
आयला, नेमके, हेच वाक्य मला अपेक्षित होते. आता तुम्ही वादावर जवळजवळ पडदा टाकलाच आहे. तरीपण, आमच्या डोंबिवलीबाबतीतील २ महत्वाच्या गोष्टी. १. नुतन वर्ष मिरवणूक , पहिल्यांदा डोंबिवलीतूनच निघाली २. लंडन मधील हाईड पार्कच्या धरतीवर , भारतातील पहिले मुक्त व्यासपीठ, डोंबिवलीतील रोटरी क्लबला सुरु झाले. असो, एकूण काय तर सध्या तरी , आर्थिक्,सामाजीक आणि व्यावहारीक बाबतीत डोंबिवली हेच मध्यवर्ती ठिकाण.

बॅटमॅन 07/05/2014 - 23:35
मुवि, अहो मध्ये तुम्ही गल्फला मध्यवर्ती म्हणाला होतात ना ;) की तिकडेही केली "गल्फिवली" =))

सूड 07/05/2014 - 23:49
>>१. नुतन वर्ष मिरवणूक , पहिल्यांदा डोंबिवलीतूनच निघाली ह्याला पुरावा काय? चैत्र प्रतिपदेच्या मिरवणूका तशा बदलापूरातही होतात म्हटलं.

निनाद मुक्काम पोस्ट जर्मनी 08/05/2014 - 14:07
महाराष्ट्रातून सगळ्यात जास्त अनिवासी बहुदा डोंबिवली मधून असावेत.

प्यारे१ 10/05/2014 - 13:15
पुणेकरांची विनोद करण्याची लेव्हल फारच घसरलेली दिसते. किमान शहराशी शहर एवढी तरी जोडी जमवा! उगा काहीतरी टोकं जुळवायची आणि आडवं होऊन हॉ हॉ हॉ!

प्यारे१ 10/05/2014 - 14:42
अरारारा! तुम्ही मिपावरच्या 'ज्येष्ठ सदस्या' ना? (इतर भूमिकांचा विचार न करता सदस्या म्हणूनच प्रतिसाद देत आहात असं गृहीत धरुन. ) आपल्या प्रतिसादाचा टोन असा आहे की प्रतिसाद फक्त निनाद साठी आहे. तसंच असेल तर इतर ठिकाणचं आपलं प्रतिसाद देणं काय भूमिकेतून असतं हे कळेल काय?

प्यारे१ 10/05/2014 - 17:37
धागा गमतीत आहे काय? बरेच प्रतिसाद तसे वाटत नाहीत. :) बाकी समजुतीची समजूत काय कधीही घालता नि वळवता येतेच की. ;)

सूड 13/05/2014 - 22:55
>>डोंबिवली ही विद्येची नगरी आहे असे अप्रत्यक्ष अधोरेखित केले ,इतकेच ते ठीकाय, पण डोंबोलीतले लोक त्यांच्या विद्येचा उपयोग त्यांच्या सो कॉल्ड मध्यवर्ती शहराचा विकास करण्यासाठी करु शकत नाहीत याचा खरंतर खेद वाटायला हवा तुम्हाला. परदेशी स्थायिक होणं हेच एक उच्चविद्याविभूषित असल्याचं लक्षण मानत असाल तर मग काय बोलणार!! असो.

निनाद मुक्काम पोस्ट जर्मनी 14/05/2014 - 02:04
हेच एक हेच एक असे नाही. पण एक अनेक निकषांच्या पैकी एक निकष आहे. असे मला वाटते. @ यशो मला उद्देशून काही गमतीत लिहिले आहे ते माझ्या डोक्यावरून गेले त्यामुळे प्रतिवाद तोही गमतीत घालता आला नाही.

आदिजोशी 07/05/2014 - 15:53
मुंबई आणि थोडं फार पुणे सोडलं तर उर्वरीत महराष्ट्रात बघण्यासारखं आहेच काय?

बॅटमॅन 07/05/2014 - 18:32
बघण्यासारखी बहुतेक स्थळे या दोन्ही शहरांच्या बाहेर आहेत, इतकेच सांगतो. प्रश्न त्यामुळे फेल गेलेला आहे. व्हाईट कॉलर नोक्र्यांचे जास्त प्रमाण ही एक बाजू सोडल्यास दोन्हींकडे वेगळे आहे तरी काय, असा माझा उलट सवाल आहे.

दिपक.कुवेत 05/05/2014 - 17:43
मजा आली वाचुन आणि मला माझे लोकलचे दिवस आठवले. कधीहि, कोणत्याहि वेळि जा एखाद्या नदिसारखी ती माणसांचे लोंढे वाहुन नेतच असते. एक वेळ चक्रव्युह भेदणं सोपं जाईल पण एका दारातुन आत शीरुन दुसर्‍या दारापर्यंत जायला जी कसरत करावी लागते ती हाडाचा मुबैकरंच जाणे. मुंबईच्या लोकल, त्यात येणारे अनुभव हा एक व्यापक विषय आहे. अजुन बरचं काहि लिहिता आलं असतं. असो. (पार्ट टाईम मुंबईकर) दिपक

पैसा 05/05/2014 - 17:49
मस्त खुसखुशीत लिहिलंय! मला आधी वाटलं शिणेम्याची श्टुरी आहे का काय! बघितलं ते वेगळंच. मारा दोघांनाही. आमचा फुल्ल सपोर्ट हाये. - कोकणी.

जेपी 05/05/2014 - 17:52
धागा पुर्ण वाचला नाय .तळटिप वाचल्यावर आंची ची आटवण आली.तिला बी सवय अशिच सवय हाय.आधि एक लेख लिआयचा आन नंतर त्याची दुसरी बाजु मांडायची.पुणे मुंबेकरानी धाग फाट्यावर न मारल्यास 100वा प्र.द्यायला येण.

रेवती 05/05/2014 - 17:57
छान लिहिलय. आपल्या दृष्तीने मुंबैकर गडबडीत असतात, धावपळ वगैरे करतात पण एका वेगळ्या गावातून (राज्यातून)आलेल्या ललनेने "तुम्ही पुणेकर नेहमी इतकी धावाधाव का करत असता?" असे विचारले. तिला मुंबैला पाठवायला हवे.

सूड 05/05/2014 - 18:20
शब्दाशब्दाशी सहमत. आताशा उन्हाळ्याच्या दिवसात अगदीच अपरिहार्य कारण असल्याशिवाय घाट उतरुन खाली जायचं म्हणजे जीवावर येतं. -वीकांती मुंबैकर ;)

मुक्त विहारि 05/05/2014 - 19:24
छान लिहिले आहे. (आमचे डोंबोली हे मध्यवर्ती ठिकाण असल्याने, पुणे आणि मुंबई, ह्यांच्यातले सगळे गूण आमच्या गावातच एकवटले आहेत.हेवेसांनल.)

आदिजोशी 05/05/2014 - 19:35
निरिक्षण वाढवा. लेखात नोंदवलेली निरिक्षणे अगदी बाळबोध आणि वरवरची आहेत. पुण्याला शहर म्हणण्याचे धाडस आवडले. तुम्ही मुंबईत कुठे राहता हे कळलं असतं तर अजून बरं झालं असतं. आज काल ठाणे, कल्याण, मिरा रोड, वसई, विरार, पनवेल, पालघर इथली लोकं आम्ही मुंबईत राहतो असे खुशाल ठोकून देतात. लेखनाबद्दल सूचना - कंसातली वाक्य कमी करा. दर २ वाक्यांनंतर अडखळून वाचनाची मजा निघून जाते. जे लिहायचंय (स्वगत / प्रकट) ते शक्यतो एकाच स्वरूपात लिहा. लिखाण आणि वाचन दोन्हीही ओघवते झाले तर मजा वाढते.

सोत्रि 05/05/2014 - 20:04
शब्दाशब्दाशी सहमत! सूचनेमध्ये जे लिहीलेय तेच लिहणार होतो, श्रम वाचवल्याबद्दल धन्यवाद! -(एकेकाळी विरारला राहून मुंबईत राहतो असे खुशाल ठोकणारा) सोकाजी

तुमचा अभिषेक 05/05/2014 - 23:26
तुम्ही मुंबईत कुठे राहता हे कळलं असतं तर अजून बरं झालं असतं. आज काल ठाणे, कल्याण, मिरा रोड, वसई, विरार, पनवेल, पालघर इथली लोकं आम्ही मुंबईत राहतो असे खुशाल ठोकून देतात. >>>>>>> +७८६ माहीमच्या पुढे मुंबई संपली. कुर्ल्यालाही उपनगर बोलले जाते. ते नक्कीच मुंबई उपनगरात राहायला असतील. कारण जे मुंबईत राहतात ते आरामात गर्दीच्या विरुद्ध दिशेने वार्‍याची खिडकी पकडून प्रवास करतात. जन्मापासून करतोय, आणि म्हणूनच नोकरीधंद्यासाठी असो वा कशासाठीही मुंबई सोडवत नाही. *music2*

सूड 06/05/2014 - 15:32
>>जन्मापासून करतोय, आणि म्हणूनच नोकरीधंद्यासाठी असो वा कशासाठीही मुंबई सोडवत नाही. बरोबर आहे. म्हणजे तुम्ही जिला मुंबई म्हणतात अशा मुंबईतले दिसता. उपनगरातले नाही. आम्हा बदलापूरकरांसारखा अडीच तास वन वे ट्रॅव्हल करुन हापिसात गेला असतात मग कळलं असतं पुणं किती सुसह्य आहे ते. एक गाडी चुकली की पुढची वीस-पंचवीस मिनटं ताटकळत राहणं ज्यानं अनुभवलंय त्याला आणि फक्त त्यालाच हे कळू शकतं. खुद्द मुंबईत असाल तर त्यासारखं सुख नाही हे ही तितकंच खरं!! :) बाकी चालू देत.

सूड 06/05/2014 - 17:30
बदलापूर हे मुंबैचं उपनगर आहे असं मी कुठेतरी म्हटलंय का? आपल्यासारख्या सुज्ञ आणि ज्येष्ठ मिपाकराकडून असा प्रतिसाद वाचून मिपाकर असल्याची शरम वाटली. ;)

शैलेन्द्र 08/05/2014 - 09:58
तुम्ही इथल्या बर्‍याच जणांच्या अस्मितांवर वार करताय.. आम्ही डोंबिवलीवाले एक दिवस घरी बसलो तर मुंबईतले अर्धे हापीसं बंद पडतात. (आम्ही तसे घरी बसत नाही हा भाग वेगळा, गाड्या बंद आहेत हे घरातच समजूनही ठेसणावर जाउन दोन घटका मजा बघणारी जमात आमची.)

चैतन्य ईन्या 06/05/2014 - 16:09
साधारण १८ वर्षांपूर्वी आमचा एक मित्र कल्याणहून पुण्यात आला होता. सदशिवात एकाच ठिकाणी २ भाऊ वेगवेगळे लॉज चालवतात. पहिला मुंबईत फारसा राहिला नव्हता पण दुसरा मुंबईमध्ये १० वर्ष इन्स्पेक्टर होता. पहिल्याकडे त्याला घेवून गेलो, प्रथम प्रश्न तुम्ही कुठले. हा प्रामाणिकपणे उत्तरला कल्याण. समोरून अच्छा म्हणजे मुंबई म्हणा की. कसले बकाल शहर ह्या. नकोच तिथली लोक. दुसऱ्याकडे गेलो. परत पहिला प्रश्न तुम्ही कुठले ह्याचे उत्तर मुंबई. इन्स्पेक्टरसाहेब गरजले अहो हो पण मुंबई म्हणजे नक्की कुठले. मित्राचे उत्तर कल्याण. त्यावर पुढे इन्स्पेक्टरसाहेबानी अर्धातास झोडला कल्याण कसली आली मुंबईत वगैरे. फायनली दोन्ही ठिकाणी न राहता मित्र शेवटी एका ठिकाणी पेईंगगेस्ट बनून राहिला. पण हल्ली हाच प्रकार पुण्यात पण होती. काय पिंपळे सौदागर आणि कुठलेही बुद्रुक बिद्रूकला लोक पुणे म्हणतात. तस्मात असे सगळीकडेच असते.

आदूबाळ 06/05/2014 - 17:27
कल्याण मुंबैत येतच नाही. मुंबैच्या आधीपासून कल्याणला स्वतंत्र अस्तित्त्व आहे. कल्याण बंदर प्राचीन व्यापारी मार्गावरचं महत्त्वाचं ठाणं होतं. मुंबै-पुणे प्रवासात खिडकीबाहेरच्या देखाव्यात कल्याण-आधी आणि कल्याण-नंतर असा सरळ फरक आहे. बकालियत कमी कमी होत जाते. अंबरनाथ ते घाटमाथा हा सर्वात बेष्ट प्याच आहे.

राजेंद्र मेहेंदळे 06/05/2014 - 18:39
केवळ कल्याणचा उल्लेख आल्याने वादात उडी घेणे भाग आहे १.माझे कल्याण किमान ४०० वर्षांपासुन म्हणजे जेव्हा मुंबैचा शोध फिरंग्याना लागला नव्हता तेव्हापसुन अस्तित्वात आहे. २. शिवाजीमहाराजांनी सुरतेवर स्वारी केली तेव्हा कल्याण आणि भिवंडी हा त्यातला महत्वाचा टप्पा होता. ३.शुर्पारक (नालासोपारा) आणि श्रीस्थानक (ठाणे) या बंदरातुन जो व्यापर चालत असे त्याची वाहतुक कल्याण/माळशेज घाट मार्गेच होत असे अशी माहीती आहे. ४.काळु आणि उल्हास नदीच्या संगमावरचे हे शहर फार प्राचीन आहे.माझे स्वतःचे घर किमान २०० वर्षंपासुन पारनाक्याला आहे. डोंबिवलि/कोपर वगैरे दलदलीत भराव घालुन आगर्यांनी चाळी बांधलेल्या शहरांशी कल्याणची तुलना होणे नाही. बाकी चालु द्या

मुक्त विहारि 06/05/2014 - 19:24
किंबहूना आहेच. पुढे मग ह्याच गोष्टीतून धडा घेवून, नरीमन पॉइंट आणि इतर भाग बनवल्या गेले असतील. आणि बादवे, केवळ भराव हाच निकष असेल तर, आमच्या द्रुष्टीने खरी मुंबई ही फक्त फोर्ट भागापुरतीच मर्यादीत.

तुमचा अभिषेक 07/05/2014 - 00:19
केवळ भराव हाच निकष असेल तर, आमच्या द्रुष्टीने खरी मुंबई ही फक्त फोर्ट भागापुरतीच मर्यादीत. का? म्हणजे मुंबई सात बेटांची बनलेली आहे मलाही इतपतच इतिहास भूगोल माहीत आहे, ती सात बेटे काय फोर्ट परीसरातच होती का सारी? गूगाळायला हवे, मात्र आमच्या माझगावला डोंगर आहे, तसेच एकंदरीतच हिल एरीया आहे तर तो नक्कीच भर टाकून बनवलेला भाग नाही.

मुक्त विहारि 07/05/2014 - 14:49
मुंबईचा परीसर फार कमी होता.गिरणगांव परीसर मुंबईत गणल्या जात न्हवता. गेल्या शतकाच्या सुरुवाती पर्यंत दादरला पण मुंबईत गणले जात न्हवते. पुढे मुलुंड आणि बोरीवली पर्यंत ब्रुहन्-मुंबई झाली. तस्मात सध्या तरी जिथ पर्यंत लोकल तिथपर्यंत मुंबई आणि जिथपर्यंत पी.एम.टी. तिथपर्यंत पुणे, असा साधा हिशेब आहे. आणि शेवटी काय हो. तुम्ही कुठेही राहा.... मध्यवर्ती ठिकाण एकच, डोंबिवली....

तुमचा अभिषेक 08/05/2014 - 00:54
मध्यवर्ती ठिकाण एकच, डोंबिवली.... >>>>> हे कश्याचे मध्यवर्ती ठिकाण माहीत नही मात्र.... फोर्ट परीसर हेड ऑफ मुंबई - तर - माझगाव हार्ट ऑफ मुंबई !!

सुनील 08/05/2014 - 14:06
हे कश्याचे मध्यवर्ती ठिकाण माहीत नही मात्र....
आँ? असं काय करता? डोंबिवलीच्या पूर्व-पश्चिम-उत्तर्-दक्षिण दिशांना प्रत्येकी दोन किलोमिटरला स्पर्श करून जाणारे एखादे काल्पनिक वर्तुळ काढा. त्याच्या मध्यभागी डोंबोली!!! हाकानाका!!!! ;)

चिन्मय खंडागळे 05/05/2014 - 20:15
८. मुंबईच्या लोकल मध्ये समस्त महिलावर्ग सर्व घरगुती कामे (आंघोळ व १/२ नंबर सोडून) मोठ्या उत्साहाने सामुदायिक रित्या पार पाडतो .
तुम्हाला कसं हो माहित? व्हिडिओ कोचने जाता वाट्टं? *mosking*

तुमचा अभिषेक 05/05/2014 - 23:27
मुंबई देशात अव्वल राहण्यायोग्य शहर. दुसरे चेन्नई, तिसरे हैदराबाद, चौथे बेंगळूरू. महाराष्ट्रात मुंबई पाठोपाठ नागपूरने क्रमांक पटकावला. नागपूर हे देशात तेरावे. पुणे चौदावे आहे. कोणाला शक असेल तर लिंक शोधून देईन या सर्व्हेची / बातमीची. :)

तुमचा अभिषेक 05/05/2014 - 23:31
मुंबईमध्ये समस्त महिला मंडळ पुरुषांना लाजवेल (शब्दशः अर्थ घेणे ) अशा प्रकारे कर्तुत्व (??) गाजवून दाखवीत असते . >>>>>>>> पुरुष सुद्धा जर मुंबईकर असतील तर नाही लाजत. बाहेरच्यांना मुंबई कल्चर झेपायला थोडा वेळ लागणारच. शेवटी बॉलीवूड सिटी आहे मुंबई, मायानगरी उगाच नाही म्हणत :)

तुमचा अभिषेक 05/05/2014 - 23:33
मुंबईकरांना त्यांच्या शहराविषयी विशेष अभिमान नसल्याने मी हा लेख प्रसिद्ध करू शकलो . (असलाच अभिमान एखाद्याला, तरी माझ्याशी वाद घालायला वेळ मात्र नक्की नसेल अशी माझी खात्री आहे ) एकत हे चुकीचे विधान आहे किंवा मी त्याला अपवाद आहे. यातले नक्की काय ते ठरवत बसायला मात्र मला वेळ नाही ;)

तुमचा अभिषेक 05/05/2014 - 23:36
. पुण्यातील रिक्षामध्ये मीटर नावाची शोभेची वस्तू असते . परंतु मुंबई मध्ये वेळ हि गोष्ट चितळ्यांच्या बाकरवडी इतकीच प्रत्येकाला प्रिय असल्या मुळे; मीटर चा उपयोग मुंबई मध्ये रिक्षातून उतरल्यावर( वाद घालण्याचा) वेळ वाचावा म्हणून भाडे ठरवण्यासाठी करतात .. मुंबईमध्ये रिक्षा ???????? मुंबईमध्ये रिक्षा ???????? मुंबईमध्ये रिक्षा ???????? आहो मुंबईत टॅक्सी चालते

तुमचा अभिषेक 05/05/2014 - 23:43
व वाचवलेल्या पैशातून चौपाटी वर भेळपुरी खाउन celebration करतो. हे मात्र खरे, भेलपुरी खावी ती समुद्राच्या खार्‍या वार्‍यांच्या सोबतीनेच .. यासाठी +७८६ :)

तुमचा अभिषेक 05/05/2014 - 23:46
मुंबईचा पाउस आणि पुण्याची PMT हे ब्रम्हदेवाने एकाच वेळी जन्माला घातले असावेत . ( इतके बेभरवशी प्रकार जगात शोधून सापडणार नाहीत .) >>>>>> मुंबईच्या पावसावर तर स्पेशल लेख बनेल. किंबहुना मी माझ्या बरेच सुखाच्या लेखांमध्ये उल्लेख केला आहे त्याचा. पण असो, इथे त्याची जाहीरात नको :)

तुमचा अभिषेक 05/05/2014 - 23:50
याबद्दलही हा लेख बरेच गैरसमज पसरवतोय, खरे तर मुंबईची हवा-पाणी देशभरातल्या सर्वांनाच सूट होते. म्हणून देशाच्या कोणत्याही कोपर्‍यातील व्यक्ती येऊन इथे राहू शकते, कायमची स्थायिक होऊ शकते.

सानिकास्वप्निल 06/05/2014 - 00:46
तुमचा अभिषेक ह्यांच्या प्रत्येक प्रतिसादाशी सहमत +११११११११११११११११
टीप: पुण्या साठी सुद्धा लेख लिहून तयार आहे .. पण सुरक्षिततेच्या कारणामुळे मी पुण्यापासून किमान हजार मैल लांब गेल्याशिवाय तो प्रसिद्ध करू इच्छित नाही ..
बरे. मग कधी जाताय? :P

राही 06/05/2014 - 11:08
जोरदार लढवताय किल्ला. लढा तुम्ही. आम्ही आहोतच सपोर्ट द्यायला. बाकी मुंबईसमोर पुणं एकदम मिळमिळीत वाटतं. म्हणूनच कदाचित पुणेकरांचा झणझणीत मिसळ हा (अभि)मानबिंदू असावा.

तुमचा अभिषेक 06/05/2014 - 13:48
बाकी मुंबईसमोर पुणं एकदम मिळमिळीत वाटतं. मुंबई हे एक जागतिक दर्जाचे शहर आहे, त्याला सिद्ध करायला ईतर कुठल्या शहराला कमी लेखायची गरज नाही. मुंबई-पुणे हे भांडण फक्त मराठी लोकांमध्येच चालते, तसेच काही ठराविक निकष लाऊनच. अन्यथा मुंबईची तुलना इतर कुठल्याही शहराशी करणे चूकच. तसेच मी पुण्याविरुद्ध किंवा पुणेकरांविरुद्ध किल्ला लढवत नसून जन्मापासून आजपर्यंत मुंबईकर म्हणून मुंबईच्या प्रेमापोटी लिहितोय. असो, मी विचारात पडलोय की लेखकाच्या खालील वाक्यावर अजूनपर्यंत कुठल्याही पुणेकर महिलांनी आवाज कसा नाही उठवला ? पुण्यातल्या भगिनी समाज हा मुंबई च्या तुलनेत खूपच मागासलेला आहे

यशोधरा 07/05/2014 - 08:34
असो, मी विचारात पडलोय की लेखकाच्या खालील वाक्यावर अजूनपर्यंत कुठल्याही पुणेकर महिलांनी आवाज कसा नाही उठवला ? पुण्यातल्या भगिनी समाज हा मुंबई च्या तुलनेत खूपच मागासलेला आहे
अज्ञानी लेखकाशी वाद घालायला पुणेकर भगिनी आणि मैत्रीण वर्गाला इन्ट्रेष्ट नाय. थोडक्यात लेखकूंचा अनुल्लेख. पुणेरी ष्टायल. ;)

विश्वनाथ मेहेंदळे 07/05/2014 - 19:53
>>>लेखकूंचा अनुल्लेख. पुणेरी ष्टायल. हाहाहाहाहा !!! नवीन विनोद ऎकून जाम मज्जा आली... अजुन एक सांगा ना..'

llपुण्याचे पेशवेll 23/05/2014 - 13:50
सहमत. अन्यथा पुणेरी लोक झेंडे गाडायला कधीपासून लागले? पुण्याच्या राघोबांनी अटकेपार झेंडे फडकवले/लावले. गाडले नाही. कदाचित हिंदाळलेल्या मराठीत झेंडे गाडत असतील पण मराठीत झेंडा रोवतात्/फडकवतात/लावतात आणि मुडदे गाडतात (किंवा उकरतात).

माईसाहेब कुरसूंदीकर 06/05/2014 - 12:54
मस्त रे चिन्मया. ७०च्या दश्कात गेल्यासारखे वाटले. धकाधकीच्या जीवनातून वेळ मिळाला तर काजुवाडी,भाऊचा धक्का,आंबेवाडी,पणशीकर्,आयडियल बूक डेपो येथे जावून ये हो. (माजी मुंबईकर्)माई

भाते 06/05/2014 - 13:38
आता तो पुण्याचा लेख लवकर येऊ द्या. मुंबई-पुणे हा मिपावरचा ऑल टाइम फेवरेट विषय आहे. कितीही वेळा चघळला तरी मज्जा येते. :)

एम.जी. 06/05/2014 - 15:50
मुंबई हे एक जागतिक दर्जाचे शहर आहे, त्याला सिद्ध करायला ईतर कुठल्या शहराला कमी लेखायची गरज नाही. मुंबई-पुणे हे भांडण फक्त मराठी लोकांमध्येच चालते, तसेच काही ठराविक निकष लाऊनच. अन्यथा मुंबईची तुलना इतर कुठल्याही शहराशी करणे चूकच. आंतरराष्ट्रीय म्हणायचे आणि चढाओढ मात्र लावताना मात्र एतद्देशीय शहरांशी .... मुंबईने खरे तर न्यूयॉर्क, लंडन अशा शहरांशी स्पर्धा करावी.. असे माझे एक पुणेकर म्हणून मत आहे

सूड 06/05/2014 - 16:19
>>आंतरराष्ट्रीय म्हणायचे आणि चढाओढ मात्र लावताना मात्र एतद्देशीय शहरांशी .... मुंबईने खरे तर न्यूयॉर्क, लंडन अशा शहरांशी स्पर्धा करावी. जे ब्बात !!

तुमचा अभिषेक 06/05/2014 - 19:14
आंतरराष्ट्रीय म्हणायचे आणि चढाओढ मात्र लावताना मात्र एतद्देशीय शहरांशी .... मुंबईने खरे तर न्यूयॉर्क, लंडन अशा शहरांशी स्पर्धा करावी.. असे माझे एक पुणेकर म्हणून मत आहे एक्झॅक्टली ! म्हणूनच मी कुठेही माझ्या पोस्टमध्ये अमुकतमुक मुंबईमध्ये एखाद्या शहरापेक्षा चांगले आहे अशी तुलना करत नाहीये. अन्यथा एखाद्या शहरात मुंबईपेक्षा मिसळ छान मिळत असेल म्हणून तेथील रहिवाशी त्यावरून स्वताला मुंबईपेक्षा भारी समजायला लागले तर त्यांना उत्तर देण्यात काय शहाणपणा आहे सांगा. त.टी. - वरचे फक्त उदाहरण आहे, अन्यथा लहानपणी नाक्यावरच्या सदूशेटच्या द्कानात जी खाल्ली ती मिसळ जगात आणखी कुठे मिळत नसावी. फक्त एकच पंगा होता, सोबतीला स्लाईस ब्रेड द्यायचा, म्हणोन पाव आम्ही बेकरीतून मागवायचो, बाकी आमच्या माझगाव-भायखळा परिसरासारख्या बेकर्‍याही जगाच्या पाठीवर कुठे नसाव्यात पण उगाच विषय भरकटवायला नको :)

चिन्मय खंडागळे 06/05/2014 - 16:56
मुंबई-पुणे हे भांडण फक्त मराठी लोकांमध्येच चालते
कायच्याकाय! असं काही 'भांडण'च अस्तित्वात नाही. असलंच तर मुळामुठेच्या काठावरच्या एकदोन पेठांमध्ये राहणार्‍या लोकांच्या 'मनात' असेल. टिपीकल मुंबईकराला कर्जतच्या पलिकडे माणसं राहतात की नुसतीच जंगलं आहेत याचीसुद्धा माहिती (आणि पर्वा) नसते! मुंबई-पुणे असं काही भांडण आहे म्हणणे म्हणजे एखाद्या राजमहालातल्या बटकीने राणीसाहेबांबद्दल 'तिची नि माझी ना खूप स्पर्धा असते' असं राणीच्या ओढण्या वाळत घालताघालता महालातल्या एखाद्या खोज्याला सांगण्यासारखं आहे. *lol*

पिलीयन रायडर 06/05/2014 - 17:41
मुंबईला कुणी एक भिकार म्हणलं तर आपण सात भिकार म्हणुन मोकळं व्हावं असं मुंबैकरांबद्दल पुलंनीच लिहुन ठेवलय ना!! इथे तर मुंबैकर फारच हळवे झालेत!!

माईसाहेब कुरसूंदीकर 06/05/2014 - 19:11
मुंबईकर हळवा झाला होता- ६४ साली ट्राम बंद झाल्या तेव्हा. नंतर जुन्या दुमजली बसेस बंद झाल्या तेव्हा एकदा परत. (भावूक्)माई

तुमचा अभिषेक 06/05/2014 - 19:22
नंतर जुन्या दुमजली बसेस बंद झाल्या तेव्हा एकदा परत. ट्रामचे मला माहीत नाही, पण त्या दुमजली बसेसच्या वरच्या मजल्यावरच्या, पहिल्या सीटवर बसून समोरच्या सताड उघड्या खिडकीतून र्रप्पारप्प येणारा वारा अंगावर झेलायचा.. स्साली एस्सेलवर्ल्डची राईड झक मारेल .. शाळेचा गणवेष, संध्याकाळी आऊट शर्ट, कॉलर वर, वाढलेले केस, त्या सुसाट वार्‍यांवर उडायला लागले की स्टाईलमध्ये त्यांतून हात फिरवायचा.. बरेचदा खिडकीच्या बाहेर डोके काढायचा वा चक्क त्या खिडकीवर बसायचा मोह व्हायचा मग कंडक्टर मामांच्या शिव्या खायच्या.. हळवे तर ही पोस्ट टाईपताना पण व्हायला होतेय.. ज्यांनी हि मजा घेतली त्यांनाच मुंबई कळली ..

सुबोध खरे 06/05/2014 - 19:36
एकदम मान्य. कुलाब्याला असताना शास्त्री हॉल(ग्रांट रोड) मध्ये राहणाऱ्या मावशीकडे जायला १२३ क्रमांकाची बस पकडून जात असे( दुचाकि असुनही ) ते केवळ दुमजली बसच्या वरच्या मजल्यावर ड्रायव्हर च्या वरच्या सीट वर बसून हवा खायला. हि बस आर सी चर्च ते ताडदेव अशी चर्चगेट स्टेशन मार्गे मरीन ड्राईव्ह वरून जाते आणि चौपाटीला परत आत वळते. अनेकदा जाऊनही मनाचे समाधान झालेले नाही. उन्हाळा पावसाला हिवाळा प्रत्येक ऋतू मध्ये हा अनुभव अविस्मरणीय आणि आगळा असे. आजही ती बस आहे पण आता दुमजली नाही.(how green was my valley)

तुमचा अभिषेक 07/05/2014 - 00:16
अहाहा, मरीनड्राईव्ह मार्गे म्हणजे तर क्या बात .. माझा रोजचा प्रवास तिने दादर ते भायखळा असायचा. हायवेवरूनही तिने सुसाट जाण्यात मजा असायची. डबल डेकर बसच्या खालच्या मजल्यावर बसणारे तर मला अरसिक आणि बोरींग लोक वाटायचे. कधी वरचा मजला भरला तर तेथील कंडक्टर खाली जिन्यात येऊन रस्ता अडवायचा.. का, तर वर लोड येऊ नये. मग तिथेच उभे राहा जोपर्यंत वरतून उतरणारा कोणी खाली येत नाही, पण खाली कधी नाही बसलो ;)

सुनील 07/05/2014 - 08:26
अंधेरीहून फोर्टात जायला दोन मार्ग होते - वरळी, पेडर रोडसारख्या पॉश लोकवस्तीतून जाणारा एकमजली बसचा ८४ मर्यादित आणि भेंडीबाजारातून जाणारा दुमजली बसचा ४ मर्यादित (दोहोंपैकी कुठल्याशा एका मार्गाचा उल्लेख वडील O2 एक्स्प्रेस असा करीत. बहुधा ते जुने नाव असावे) चांगला दीडएक तास लागे. पण आमची पसंती पॉश भागातून जाणार्‍या ८४ पेक्षा भेंडीबाजारातून जाणार्‍या ४ ला. वरची "पायलट सीट" मिळण्यासाठी एखादी बस सोडून द्यावी लागली तरी हरकत नसायची!

निनाद मुक्काम पोस्ट जर्मनी 07/05/2014 - 16:27
८४ बस जुनी आठवण आमच्या कुर्ल्यावरून पूर्व सुटते, व कुर्ला वेस्ट मधून माहीम ला वळसा घालून अजून एक बस चर्चगेट ला जाते. भारतभेटीत आलो की कधीतरी पहाटे ह्यापैकी पहिली बस पकडून मुंबई फिरत फिरत जाण्याचे सुख नाही. प्रत्येक स्टोप तेथील आजुबाच्याचा परिसराकडे पाहून कॉलेज चे दिवस , जुन्या आठवणी आठवतात.. @ अभी येथे मूवी ह्यांनी आधीच सांगितले त्याप्रमाणे मुंबई क्रमक्रमाने विकसित होत गेली व म्हणूनच टप्या टप्याने तिच्यात नवीन शहरे सामावली केली. मुंबई ची उपनगरात पत्र परदेशातून पाठवायचे झाले तर शेवटी पत्यात मुंबई असा उल्लेख होतो. मुंबई मध्ये प्रवेश करण्यासाठी टोल हा मुलुंड व ठाण्याच्या हद्दीत हरीहोम नगर च्या नाक्यावर भरावा लागतो ह्यापुढे तो लागत नाही तेव्हा मुंबई ची उपनगरे ही मुंबईच मानली जाते. जगामध्ये लंडन असो किंवा आणि इतर मोठी शहरे तेथे वास्तव्य केले म्हणून सांगू शकतो ह्या शहराची उपनगरे ह्या शहरांची खरी शान आहे, बाय द वे मुंबईकरांच्या मध्ये सुद्धा चातुर्वर्ण्या सिस्टीम अनुक्रमे , वेस्टन ,सेन्ट्रल व हार्बर अशी आहे. मुंबई व उपनगरे असा पोटभेद निवडणूक आयोगाने न करता मुंबई ला दक्षिण , ईशान्य अश्या दिश्यांच्या मध्ये विभागले आहे. बाय द वे आमचे कुर्ला खरे तर मुंबई चा खर्या अर्थाने मध्यवर्ती भाग आहे. वेस्टन , सेन्ट्रल व हार्बर ला सार्वजनिक वाहतुकीने थेट जोडणारा दुवा म्हणजे कुर्ला. बाकी जन्माने डोंबिवलीकर असल्याने कल्याण संबधी एवढे निरीक्षण नोंदवू इच्छितो की कल्याण इतिहासात अजूनही रमले आहे. अस्सल डोंबिवलीकर हा मनाने पुणेकर व कर्माने मुंबईकर असतो वाक्य मिपावर पूर्व प्रकाशित , निमुपोज म्हणून मूवी म्हणतात त्यात थोडी भर घालून पुणे व मुंबई ला सांस्कृतिक , आर्थिक सामाजिक दृष्ट्या जोडणारा दुवा म्हणजे डोंबिवली. परंपरा जोपासत आधुनिकतेची कास धरणारे डोंबिवली. काही उत्साही पुणेकरांच्या सारखे आपण मुंबईत राहतो किंवा नोकरी संबंधी तेथे आपले पाय लागले असे लेख काढून सांगणारा डोंबिवलीकर नव्हे. त्याच्यासाठी मुंबई ही कर्मभूमी आहे. मात्र अस्सल डोंबिवलीकर हा आम्ही मुंबईत राहतो असे कधीच सांगत नाही ते सांगणारे नवे डोंबिवलीकर. डोंबिवली व मुंबईकर वर्तमानकाळात जगतात. ह्या ब्रीदाला जागून माझ्यापुरते सांगायचे झाले तर, मी आहे आहे म्युनिकर . निनाद , मुक्काम पोस्ट जर्मनी वाक्य मिपावर पूर्व प्रकाशित , निमुपोज

मुक्त विहारि 07/05/2014 - 23:30
आयला, नेमके, हेच वाक्य मला अपेक्षित होते. आता तुम्ही वादावर जवळजवळ पडदा टाकलाच आहे. तरीपण, आमच्या डोंबिवलीबाबतीतील २ महत्वाच्या गोष्टी. १. नुतन वर्ष मिरवणूक , पहिल्यांदा डोंबिवलीतूनच निघाली २. लंडन मधील हाईड पार्कच्या धरतीवर , भारतातील पहिले मुक्त व्यासपीठ, डोंबिवलीतील रोटरी क्लबला सुरु झाले. असो, एकूण काय तर सध्या तरी , आर्थिक्,सामाजीक आणि व्यावहारीक बाबतीत डोंबिवली हेच मध्यवर्ती ठिकाण.

बॅटमॅन 07/05/2014 - 23:35
मुवि, अहो मध्ये तुम्ही गल्फला मध्यवर्ती म्हणाला होतात ना ;) की तिकडेही केली "गल्फिवली" =))

सूड 07/05/2014 - 23:49
>>१. नुतन वर्ष मिरवणूक , पहिल्यांदा डोंबिवलीतूनच निघाली ह्याला पुरावा काय? चैत्र प्रतिपदेच्या मिरवणूका तशा बदलापूरातही होतात म्हटलं.

निनाद मुक्काम पोस्ट जर्मनी 08/05/2014 - 14:07
महाराष्ट्रातून सगळ्यात जास्त अनिवासी बहुदा डोंबिवली मधून असावेत.

प्यारे१ 10/05/2014 - 13:15
पुणेकरांची विनोद करण्याची लेव्हल फारच घसरलेली दिसते. किमान शहराशी शहर एवढी तरी जोडी जमवा! उगा काहीतरी टोकं जुळवायची आणि आडवं होऊन हॉ हॉ हॉ!

प्यारे१ 10/05/2014 - 14:42
अरारारा! तुम्ही मिपावरच्या 'ज्येष्ठ सदस्या' ना? (इतर भूमिकांचा विचार न करता सदस्या म्हणूनच प्रतिसाद देत आहात असं गृहीत धरुन. ) आपल्या प्रतिसादाचा टोन असा आहे की प्रतिसाद फक्त निनाद साठी आहे. तसंच असेल तर इतर ठिकाणचं आपलं प्रतिसाद देणं काय भूमिकेतून असतं हे कळेल काय?

प्यारे१ 10/05/2014 - 17:37
धागा गमतीत आहे काय? बरेच प्रतिसाद तसे वाटत नाहीत. :) बाकी समजुतीची समजूत काय कधीही घालता नि वळवता येतेच की. ;)

सूड 13/05/2014 - 22:55
>>डोंबिवली ही विद्येची नगरी आहे असे अप्रत्यक्ष अधोरेखित केले ,इतकेच ते ठीकाय, पण डोंबोलीतले लोक त्यांच्या विद्येचा उपयोग त्यांच्या सो कॉल्ड मध्यवर्ती शहराचा विकास करण्यासाठी करु शकत नाहीत याचा खरंतर खेद वाटायला हवा तुम्हाला. परदेशी स्थायिक होणं हेच एक उच्चविद्याविभूषित असल्याचं लक्षण मानत असाल तर मग काय बोलणार!! असो.

निनाद मुक्काम पोस्ट जर्मनी 14/05/2014 - 02:04
हेच एक हेच एक असे नाही. पण एक अनेक निकषांच्या पैकी एक निकष आहे. असे मला वाटते. @ यशो मला उद्देशून काही गमतीत लिहिले आहे ते माझ्या डोक्यावरून गेले त्यामुळे प्रतिवाद तोही गमतीत घालता आला नाही.

आदिजोशी 07/05/2014 - 15:53
मुंबई आणि थोडं फार पुणे सोडलं तर उर्वरीत महराष्ट्रात बघण्यासारखं आहेच काय?

बॅटमॅन 07/05/2014 - 18:32
बघण्यासारखी बहुतेक स्थळे या दोन्ही शहरांच्या बाहेर आहेत, इतकेच सांगतो. प्रश्न त्यामुळे फेल गेलेला आहे. व्हाईट कॉलर नोक्र्यांचे जास्त प्रमाण ही एक बाजू सोडल्यास दोन्हींकडे वेगळे आहे तरी काय, असा माझा उलट सवाल आहे.
लेखनविषय:
प्रवास
मित्र मंडळी हो, आज मी तुम्हाला एक ष्टोरी सांगणार आहे. अनुभवकथन का काय म्हणतात तसलीच थोडीशी . टायटलवर जाऊ नका . त्या सिनेमाशी (आणि मुक्त बर्वेशी ) माझ्या ब्लॉगचा (आणि माझा सुद्धा) काहीही संबंध नाही . तरी स्टोरी म्हणलं कि काहीतरी भारी असणारच कि नाही ?? तसं बघायला गेल तर आपण सगळे (भारतीय लोक ) स्टोऱ्या ऐकण्यात आणि सांगण्यात इतके पटाईत असतो, कि विचारता सोय नाही.

बाळकांद्यांचं लोणचं

आदूबाळ ·

पैसा 05/05/2014 - 15:58
मस्त पाकृ! तळटीपा पण भारी आहेत. मोहरी फेसायची सोप्पी आयड्या. घरात मिक्सर आहे ना? जरासं पाणी घालून मोहरी घुसळून घ्या. मिक्सरचं भांडं उघडताना मात्र सावध. नाहीतर पहिला फटका तुम्हालाच बसेल!

सूड 05/05/2014 - 16:48
>>टीपः फोटो काढताना नखं कापलेली आहेत फोटो काढताना ठीकै, रेशिपी करताना कापलेली होतीत का? आणि रच्याकने, फोटो दिसत नाहीयेत.

दिपक.कुवेत 05/05/2014 - 17:25
नाकानी सोलले असतेस तर?? (हलके घे हो आदुबाळा). वेल आता पाकृ बद्दल. सोपी, छान आणि सुटसुटित. ईकडे मद्रासी कांदे मीळतात ते बघुन केल्या जाईल. पण लोणच्याचा मसाला घरी नाहिये (आता झाला का लोच्या). ईथे मिळणहि दुरापास्त सबब त्याला पर्याय असेल तर सांग.

पैसा 05/05/2014 - 17:37
सर्वप्रथम गुगल सर्चवर 'लोणच्याचा मसाला' असं सर्च करा. त्यापैकी जी मानवेल ती रेशिपी वाचून काढा. त्यात दिलेल्याप्रमाणे लागेल तेवढा मसाला तयार करा. हाकानाका!

कवितानागेश 05/05/2014 - 18:49
छान आहे लोणचं. मिपा विश्रांती अवस्थेत गेल्यानी आदूबाळला नखे कापायला आणि लोणची घालायला वेळ मिळाला असावा असं दिसतंय.

सस्नेह 05/05/2014 - 22:15
बाळकांदे हा प्रकार प्रथमच ऐकला. पातीचे कांदे चालतात का ? अन या लोणच्याला कच्च्या कांद्याचा वास नाही का येत ? किती दिवस टिकते ?

मुक्त विहारि 06/05/2014 - 15:23
पण आज काल कुणाला "बाळकांदे" समजत नाहीत.... "मद्रासी कांदे" असे विचारा,,,,आमच्या गल्फ मध्ये ह्यांना "मद्रासी कांदे" असेच म्हणतात.

मुक्त विहारि 06/05/2014 - 19:07
"वो छोटा कांदा हय काय?" असे विचारले तर तो टपरी वाला बघत पण नाही. पण, "वो मद्रासी कांदा हय काय?" असे विचारले तर लगेच उत्तर देतात.

सखी 06/05/2014 - 23:15
दक्षिण भारतात हे अख्खे कांदे (सोलुन) सांबारमध्येही घालतात, फार छान चव येते. पाकृ चवदार असावी, सुगरण्याचा सल्लेही आवडले.

मितान 06/05/2014 - 10:00
लोणचं आवडलं. माझी सिंधी मैत्रिण यात विनिगर घालते. ते बरेच दिवस टिकते. यात लिंबू आहे. जास्त दिवस टिकेल ना ?

आदूबाळ 07/05/2014 - 15:04
सर्वांना धन्यवाद! मिपावरच्या दिग्गज सुग्रणींनी आणि बल्लवांनी माझं कौतुक करणं म्हणजे सचिन तेंडुलकरने स्वप्नील अस्नोडकरला "बरा कवर ड्राईव मारतोस रे" असं म्हणण्यासारखं आहे. व्याक्सिंगचा सल्ला मनावर घेतल्या जाईल. ;)

इरसाल 17/05/2014 - 21:11
सध्या बाळकराम नामक आयडीने दिलेले प्रतिसाद पाहता मला वाटले उसकाइच लोणचा बनाया हे! अवांतरः लगेहात कांद्यांचेहे

पैसा 05/05/2014 - 15:58
मस्त पाकृ! तळटीपा पण भारी आहेत. मोहरी फेसायची सोप्पी आयड्या. घरात मिक्सर आहे ना? जरासं पाणी घालून मोहरी घुसळून घ्या. मिक्सरचं भांडं उघडताना मात्र सावध. नाहीतर पहिला फटका तुम्हालाच बसेल!

सूड 05/05/2014 - 16:48
>>टीपः फोटो काढताना नखं कापलेली आहेत फोटो काढताना ठीकै, रेशिपी करताना कापलेली होतीत का? आणि रच्याकने, फोटो दिसत नाहीयेत.

दिपक.कुवेत 05/05/2014 - 17:25
नाकानी सोलले असतेस तर?? (हलके घे हो आदुबाळा). वेल आता पाकृ बद्दल. सोपी, छान आणि सुटसुटित. ईकडे मद्रासी कांदे मीळतात ते बघुन केल्या जाईल. पण लोणच्याचा मसाला घरी नाहिये (आता झाला का लोच्या). ईथे मिळणहि दुरापास्त सबब त्याला पर्याय असेल तर सांग.

पैसा 05/05/2014 - 17:37
सर्वप्रथम गुगल सर्चवर 'लोणच्याचा मसाला' असं सर्च करा. त्यापैकी जी मानवेल ती रेशिपी वाचून काढा. त्यात दिलेल्याप्रमाणे लागेल तेवढा मसाला तयार करा. हाकानाका!

कवितानागेश 05/05/2014 - 18:49
छान आहे लोणचं. मिपा विश्रांती अवस्थेत गेल्यानी आदूबाळला नखे कापायला आणि लोणची घालायला वेळ मिळाला असावा असं दिसतंय.

सस्नेह 05/05/2014 - 22:15
बाळकांदे हा प्रकार प्रथमच ऐकला. पातीचे कांदे चालतात का ? अन या लोणच्याला कच्च्या कांद्याचा वास नाही का येत ? किती दिवस टिकते ?

मुक्त विहारि 06/05/2014 - 15:23
पण आज काल कुणाला "बाळकांदे" समजत नाहीत.... "मद्रासी कांदे" असे विचारा,,,,आमच्या गल्फ मध्ये ह्यांना "मद्रासी कांदे" असेच म्हणतात.

मुक्त विहारि 06/05/2014 - 19:07
"वो छोटा कांदा हय काय?" असे विचारले तर तो टपरी वाला बघत पण नाही. पण, "वो मद्रासी कांदा हय काय?" असे विचारले तर लगेच उत्तर देतात.

सखी 06/05/2014 - 23:15
दक्षिण भारतात हे अख्खे कांदे (सोलुन) सांबारमध्येही घालतात, फार छान चव येते. पाकृ चवदार असावी, सुगरण्याचा सल्लेही आवडले.

मितान 06/05/2014 - 10:00
लोणचं आवडलं. माझी सिंधी मैत्रिण यात विनिगर घालते. ते बरेच दिवस टिकते. यात लिंबू आहे. जास्त दिवस टिकेल ना ?

आदूबाळ 07/05/2014 - 15:04
सर्वांना धन्यवाद! मिपावरच्या दिग्गज सुग्रणींनी आणि बल्लवांनी माझं कौतुक करणं म्हणजे सचिन तेंडुलकरने स्वप्नील अस्नोडकरला "बरा कवर ड्राईव मारतोस रे" असं म्हणण्यासारखं आहे. व्याक्सिंगचा सल्ला मनावर घेतल्या जाईल. ;)

इरसाल 17/05/2014 - 21:11
सध्या बाळकराम नामक आयडीने दिलेले प्रतिसाद पाहता मला वाटले उसकाइच लोणचा बनाया हे! अवांतरः लगेहात कांद्यांचेहे
बाळकांदे म्हणजे shallots. a साहित्य - बाळकांदे - २ लिंबांचा रस - लोणचे मसाला - फोडणीसाठी तेल, मोहरी, हिंग आणि मेथीदाणे कृती बाळकांदे सोलून घ्या. हे त्रासदायक प्रकरण आहे. वर दाखवलेला आख्खा गुच्छ सोलायला जवळजवळ दोन तास लागले. लिंबाच्या रसात सोललेले कांदे, मीठ आणि लोणचे मसाला घाला. एखादी वाटी किंवा masher घेऊन या मिश्रणात कांदे ठेचून घ्या, म्हणजे कांद्याचा रस, लोणचे मसाला आणि लिंबाचा रस एकजीव होईल.
Subscribe to