मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

प्रेमकाव्य

मागे उभा मंगेश ....

विशाल कुलकर्णी ·
काव्यरस
प्रेरणा सांगायला हवीच आहे का? ढुस्क्लेमर : ही एका नाक्यावरच्या वासूची व्यथा आहे , तेव्हा कपया मीटर, वृत्त, यमक, चाल शोधु नये. (पैसा)तायडे, सॉरी... :P मागे उभा मंगेश, पुढे उभा सर्वेश माझ्याकडे बाप तिचा पाहतो आहे ! ओढणी ती माथ्यावरी 'स्टोल' मुखा कव्हर करी मोबाइल रुळे उरी 'भाऊ' तीज सर्वांगास रक्षु पाहे माझ्याकडे बाप तिचा पाहतो आहे ! जन्मजन्मांचा मी वासू इथे कधी तिथे बसू प्रेमी, म्हणावे की कामी? नाक्यावरी येताजाता रोखुनी पाहे माझ्याकडे बाप तिचा पाहतो आहे ! इरसाल म्हमईकर

एक साधी सरळ प्रेम कहाणी

अविनाशकुलकर्णी ·
लेखनविषय:
एक साधी सरळ प्रेम कहाणी जोश्यांच्या बि~हाडात आली होती पाहुणी गोडशी सुटी म्हणून आली होती, कळले करता चौकशी . उतरताना जिना मित्रांनो, भिडली नजरेस नजर गोडसा चेहरा, नजर धारधार, केला हृदयावर वार . काकांच्या घरात उठबस ,जरा जादा वाढू लागली दांड्या मारता म्हणून ऑफिसात, बोंब होऊ लागली . मधाळ वाणीत तिच्या, नागपूरच्या गप्पा रंगू लागल्या मात्र " भेटत नाही" म्हणून दोस्तांच्या शिव्या खाल्ल्या . विचारले आवडले का पुणे ,की बरे आपले नागपूर ? हसून वदली आवडले पुणे व पुणेकर, नको नागपूर . मग ति नागपूर ची कन्या पक्की पुणेकरीण झाली साधी सरळ प्रेम कहाणी मित्रांनो अशी संपन्नं झाली . अविनाश

लाजाळू नि गुलाब

चांदणे संदीप ·
लाजाळूच्या झाडापुढे गुलाबाच फूल नको स्पर्शाविना मिटण्याची त्याला नवी भूल नको! गुलाबाच फूल भारी लाजाळूला खेटलेल लाजाळूच झाड वेड येता जाता मिटलेल! कुणी द्या रे रंग-वास लाजाळूला मिरवाया तोरा नवा दाखवून ताटव्याला फुलवाया! - संदीप चांदणे

एक माणूस मिशी काढून..............

शिव कन्या ·
एक माणूस मिशी काढून शाळेमध्ये पोहचला बघता बघता खिडक्यांमधून वर्गात जाऊन बसला. वर्ग भरला मुलामुलींनी सुरेख हसणे पानांमधूनी हळूच पाही शाई सांडूनि, बघते का ती मान वळवूनी! हातचा राखून गणित चुकले नजर चकवून भाषा हुकली कितीक राजे आले गेले इतिहासाच्या पानोपानी.... छंद जीवाला एकच लागे रिबिनीमागचे भोळे कोडे! इकडे तिकडे बघून झाले मास्तर सगळे येऊन गेले मधली सुट्टी चिंचा बोरे मैदानावर सुटली पोरे..... वर्गासहित उठून गेले साधेभोळे हळवे कोडे! भान आले, बाहेर आला.... एक मुलगा मिशी लावून शाळेबाहेर पडला हरवलेले हळवे कोडे पुनःपुन्हा शोधित राहिला .

दोन लोकगीते आणि थोडे माझे:

पथिक ·
लेखनविषय:
दीवा बले सारी रात, मेरया जाल्मा दीवा बले सारी रात। बत्तियां बटा रखदी, मेरया जाल्मा दीवा बले सारी रात। आवेंगा तां पुच्छ लवांगी, मेरया जाल्मा कित्थे गुज़ारी सारी रात। बत्तियां बटा रखदी, मेरया जाल्मा दीवा बले सारी रात। आवेंगा तां बुज्झ लवांगी, मेरया जाल्मा कित्थे गुज़ारी सारी रात। दीवा बले सारी रात, मेरया जाल्मा दीवा बले सारी रात। -- दीया रात भर जलता है, ओ मेरे ज़ालिम दीया रात भर जलता है। बत्तियां तैय्यार करा रखती हूं, ओ मेरे ज़ालिम दीया सारी रात जलता है। तू आयगा तो मैं पूछ लूंगी, ओ मेरे ज़ालिम कहां बिताई सारी रात। बत्तियां तैय्यार करा रखती हूं, ओ मेरे ज़ालिम दीया सारी र

चारचा चहा

शिव कन्या ·
चारचा चहा touch screen असतो! कपाच्या कानाला गुदगुल्या केल्या कि आतल्याआत मस्तसे हसतो, How's the day? म्हणून मिश्कीलपणे विचारतो! चारचा चहा screen saver असतो! शरीराचा tab refresh करतो मनाचे software update करतो, What's on your mind? म्हणून खोडीलपणे विचारतो! चारचा चहा google map असतो ! मनाचा cursor global होतो पण हातातला mouse local च राहतो ...... ............. ............ ....... ............ हळूहळू चारचा चहा धूसर होतो अरबी समुद्रापार दिसेनासा होतो......... !

सांज वेडी रंगताना

माहीराज ·
लेखनविषय:
काव्यरस
सांज वेडी रंगताना याद यावी का तुझी आस वेडी या मनाची दाट होते त्या क्षणी..।। राग जुळता या मनाचे दुर होती अंतरे गीत फुलवी जिवनाचे सुर देती पाखरे स्वप्न फुलता हे उद्याचे रात वाटे पाहुणी आस वेडी या मनाची दाट होते त्या क्षणी..।। चिञ माझे अंतरीचे रंग भरती ही फुले गंध ओले चंदनाचे अंतरंगी दरवळे याचवेळी ही अबोली प्रित दाटे या मनी आस वेडी या मनाची दाट होते त्या क्षणी..।। सांज वेडी रंगताना याद यावी का तुझी आस वेडी या मनाची दाट होते त्या क्षणी..।।

मोकलाया दाही दिश्या ते भटकाया दाही दिश्या : एक प्रवास

चांदणे संदीप ·
(ढेस्क्लेमर: या लेखातून माझा कुणालाही हिणवण्याचा अथवा दुखावण्याचा हेतू नाही. याउलट 'हसण्यासाठी जगणे आणि जगण्यासाठी हसणे' हा माझा हास्य'बाना' सर्वांपर्यंत पोचविण्याचा एक किंचीतसा प्रयत्न आहे! तरीही कुणाला माझ्या लेखातील/काव्यातील काही जागांना आक्षेप असल्यास कळवावे, दुरूस्ती किंवा तो भाग काढून टाकण्यासाठी संमंना सांगून प्रयत्न केला जाईल!) न्मसर्कार म्हणडलि! तर महाराजा, शीर्षक आणि पहिली ओळ वाचून पुढे काय वाचायला मिळणार आहे याचा एक अंदाज मिपाकरांना आलाच असेल! तुम्ही बरोबर विचार करताय, सदर लेख "त्याच" काव्यचमत्काराला वाहिलेली एक शब्दांजली आहे.

पुणे कट्टा वृत्तांत- ४ ऑक्टोबर २०१५

कॅप्टन जॅक स्पॅरो ·
आमचे पेर्णास्त्रोतः भव्य आवाहन ~ दिव्य आवाहन ~ दो सोनार की इक लोहार की २४ सप्टेंबर २०१५ (ख्रिस्तपुर्व लिहायचा मोह आवरला) मिपावरचं एक भव्य (?) दिव्य (नमस्कार माझा तया दिव्यश्रीला) वॅक्टीमॅट्व श्री.स्त्री.दी.भव्यश्री ह्यांनी युरोपखंडे जर्मनदेशे नामक भुभागावरुन भारतामधल्या पुण्यभुमीमधे एक समस्तं मिपाकरांचा एक कट्टा व्हावा असा डाव्या पायातला बुट काढला.

पुणे कट्टा- ४ ऑक्टोबर २०१५,

कॅप्टन जॅक स्पॅरो ·
दिव्यश्रींच्या धाग्यावर जरा जास्तचं मारामारी झाली. असो. कट्टा फायनालाईझ झालेला आहे. कट्टा खालीलप्रमाणे होईल. तारिख पे तारिखः ४ ऑक्टोबर २०१५ वेळः रविवारी पहाटे ११.०० वाजता स्थळः पुण्यनगरीमधली पाताळेश्वर ही पावन जागा कार्यक्रम: भेटणे, गप्पा हाणणे, खादाडी, गप्पा हाणणे, गप्पा हाणणे, खादाडी, गप्पा हाणणे, गप्पा हाणणे आणि टवाळक्या करणे फायनान्स डिटेल्सः टी.टी.एम.एम. कोण कोण येणारे ते इथे कन्फर्म करा. म्हणजे भोजनास कुठे जायचे हे ठरवता येईल. दुर्वांकुरला जायचं का? (संपादकांना विनंती-४ तारखेनंतर धाग्यास हेवनवासी करावे. धाग्याकर्त्याला नको) धन्यवाद.