प्रेमकाव्य

तशी तू देवभोळी नाहीस पण नास्तिक नक्कीच नाहीस..

थांबल्या पळी या प्रेमाच्या क्षण एक तू डोळ्यांत पहा कृत्रीमतेचा उतरवून साज रेशमी मिठीत सजून पहा दे शब्दांना आधार तुझ्या गंधीत मौनाच्या साथीचा दे स्पर्श पुन्हा हळुवारपणे थरथरत्या हळव्या अधरांचा शीतल छाया, मी घनदाट तरू तू वळणारी खळखळ सरिता मी एक डोलता प्राण अचल तुज पाहून, अविचल वाहता मी धागा अतूट प्रितीचा तू फूल एक नाजूकसे गुंफता प्रित, गुंतता हृदय प्रेममाला सुरेख शोभतसे परिणीती, धुंद श्वासांची लयदार काव्यात व्हावी सूर जुळता ही तमवसने कोमल स्वरात न्हावी मी स्वत:स विसरून जावे तू असे मला निरखावे डोळ्यांनी तन्मयतेने मग युगल गीत गावे संकोच मनी, भारल्या क्षणी ना स्पर्शे उभय चित्तांशी तू अवघी तुल

..तुला पाहण्याचा मला छंद राणी.. दिव्यांना नको तू करु मंद राणी तुला पाहण्याचा मला छंद राणी पुरे सर्व निर्बंध टाळूनि इथले खुली मुक्त हो आज स्वच्छंद राणी मला घे मिठीच्याच कैदेत आणि नको गे करु तू खुले बंध राणी तुला मी मला तू असे प्राशवावे.. पुरी रात व्हावी मधू धुंद राणी.. तुला लागला सावळा रंग माझा तुझ्या मोगर्याचा मला गंध राणी - कानडाऊ योगेशु

मार्केटयार्डामधुन आठवड्याची भाजी घेउन येताना अचानक मला सोसायटी मधली मैत्रिण भेटते ती एकटीच आलेली असते भाजी घ्यायला दोन मोठाल्या पिशव्या हतात् घेउन, अवघडून , अर्धातास, निमुट उभा रहात, आमच्या गप्पा ऐकणार्या तुझ्या कडे तिरप्या नजरेने बघत ती म्हणते “आमचे हे काल रात्री उशिरा कामावरुन आले दमुन झोपले आहेत बिचारे.

वैधानिक इशारा : वरील कवितेतील पात्रांचे विचार्/दृष्टीकोन सर्वस्वी कवीचे आहेत.सदर घटना सत्य आहे का काल्पनिक ह्याबाबतीत कवी मौन बाळगत आहे. ------------------------------------------ गोव्याच्या त्या तत्सम एक्झॉटीक बीच वर उघडाबंब मी.. शार्कच्या नजरेप्रमाणे.. कपड्यांना चिकटलेली.. नितळ शरीरे पाहण्यात बिझी असताना... "अहो जास्त पुढे जाऊ नका. तुम्हाला साडेचार फुटात पोहायची सवय आहे..." असा डायरेक्ट आत्म्याशीच संवाद साधणारा आवाज येतो...! ती तूच असतेस. समुद्राच्या पाण्यात तू अलगद अंदाज घेत उतरतेस.... एक एक पाऊल पुढे टाकत..! अन पावलागणिक ओले होणारे तुझे अंग पाहत... मी स्तब्ध राह्तो...! अन मग हळुहळू त

.. .. रात्रीच्या रेल्वे प्रवासात नेहेमीसारखेच तु लोअर बर्थवर व मी मिडल बर्थवर पडतो.. झोपायच्या आधी मी पुन्हा समोरच्या साईडबर्थवर पहुडलेले सुंदर प्रकरण किलकिल्या डोळ्यांनी बोगीच्या सरकारी मंद प्रकाशात.. न्याहाळण्याचा प्रयत्न करत असतो.. थोडा वेळ जातो आणि अचानक कबरीतुन एखादा खूनी हात वर यावा तसा... (आभार रामसे बंधु) तुझा हात येतो.. अन पाठोपाठ तुझा आवाज... ..अहो... झोपलात का? ...नाही? ...हात द्या हातात...! हे नेहेमीचेच असते!

तिचं म्हणणं.. मी तुम्हाला मुळीच आवडत नाही.. अन माझा मुद्दा.. तु मला कधी आवडत नाहीस ते सांग..! बोलताना असे बोलुन गेलो.. तु जशी घरात आवडतेस.. तशी तू प्रवासातही आवडतेस..! ती मग अडुनच बसली...

तू फूल कुणाचे देखणे? नको उन्हात हासत राहू! तू श्वास फुलांचा हलका जा निघून त्यांच्या देशा! रुजताना होईल अंत नसेल कोणास खंत तू जीव कुणा मायेचा? जा निघून हलक्या पायाने.... तू फूल कुणाचे देखणे? नको उन्हात हासत राहू..... -शिवकन्या

काळजी वाटी मजला तुज्याच प्रीतीने-2 चाहुली दाटी भोवती तुझ्याच प्रीतीने-2 तुज्या वीन राहु कसा गीत हे गाऊ कसा स्वप्न हे पाहू कसा तुज्याच प्रीतीचे काळजी वाटी मजला तुज्याच प्रीतीने-2 चाहुली दाटी भोवती तुझ्याच प्रीतीने-2 भास सारे हे छळती भाव मजला न कळती साद का ऐकू येते सांग ना रे...... का कुठे मी हरवतो मीच मजला मिरवतो चाहुली का पुन्हा या सांग ना रे परतुनी ये तू ग पुन्हा... सांग वेडे माझा गुन्हा ये पुन्हा...तू प्रिये...वाट बघते ही मीठी... आज बेधुंद वारा साथीला गार गारा भान नाही मनाला साजणी ग... स्पर्श पुन्हा करुदे हात हाती धरुदे आज मिटूदे अबोला सजणी ग.... जिव माझा आतुरला ध्यान नाही माझे मला... ऐक