झक्कास. पु.भा.प्र. (म्या परत पहिला) अनिरुद्ध

पुढील भागाच्या प्रतिक्षेत!

मला राहून राहून एका गोष्टीचं आश्चर्य वाटतंय. हा नॉर्थवेस्ट पॅसेज शोधण्याची मूळ कल्पना निघाली ती अमेरिकेच्या पश्चिम किनार्‍यावर जायचा पर्यायी (केप हॉर्नला पर्यायी) मार्ग हवा म्हणून. आतापर्यंत (म्हणजे या लेखापर्यंत) सापडलेल्या नॉर्थवेस्ट पॅसेजमध्ये नॅव्हिगेशनसाठी हिमनगांचा अडथळा आहे, स्कर्व्हीसारखे रोग आहेत, हिमवादळं आहेत. म्हणजेच, एक व्यापारी मार्ग म्हणून नॉर्थवेस्ट पॅसेजचा उपयोग नाही. तरीही ब्रिटिशांसारखे हिशोबी व्यापारी वारंवार मोहिमा पाठवण्याचा खर्च का बरं करत असावेत?

एकोणिसाव्या शतकातील दर्यावर्दी मोहीमा या केवळ व्यापारी दृष्टीकोनातून न आखल्या जाता नवीन प्रदेश शोधण्यासाठीही आखल्या जात असत. एखादा नवीन प्रदेश आढळल्यास तो आपल्या साम्राज्यात सामिल करुन घेणं हा मुख्य हेतू असे. नॉर्थवेस्ट पॅसेज शोधण्यामागे त्या परिसरात असलेल्या अनेक बेटांवर आपला मालकी हक्क प्रस्थापित करणं हा देखिल हेतू होताच. त्याखेरीज नॉर्थवेस्ट पॅसेज ओलांडणं हा प्रतिष्ठेचा प्रश्नही होताच. गाजावाजा करुन निघालेल्या फ्रँकलीनच्या मोहीमेकडून काही संदेश न मिळाल्यावर ब्रिटीश नौदलावर त्याच्या शोधासाठी साहजिकच सर्वांचा दबाव होता.

झक्कास. पु.भा.प्र. (म्या परत पहिला) अनिरुद्ध

पुढील भागाच्या प्रतिक्षेत!

मला राहून राहून एका गोष्टीचं आश्चर्य वाटतंय. हा नॉर्थवेस्ट पॅसेज शोधण्याची मूळ कल्पना निघाली ती अमेरिकेच्या पश्चिम किनार्‍यावर जायचा पर्यायी (केप हॉर्नला पर्यायी) मार्ग हवा म्हणून. आतापर्यंत (म्हणजे या लेखापर्यंत) सापडलेल्या नॉर्थवेस्ट पॅसेजमध्ये नॅव्हिगेशनसाठी हिमनगांचा अडथळा आहे, स्कर्व्हीसारखे रोग आहेत, हिमवादळं आहेत. म्हणजेच, एक व्यापारी मार्ग म्हणून नॉर्थवेस्ट पॅसेजचा उपयोग नाही. तरीही ब्रिटिशांसारखे हिशोबी व्यापारी वारंवार मोहिमा पाठवण्याचा खर्च का बरं करत असावेत?

एकोणिसाव्या शतकातील दर्यावर्दी मोहीमा या केवळ व्यापारी दृष्टीकोनातून न आखल्या जाता नवीन प्रदेश शोधण्यासाठीही आखल्या जात असत. एखादा नवीन प्रदेश आढळल्यास तो आपल्या साम्राज्यात सामिल करुन घेणं हा मुख्य हेतू असे. नॉर्थवेस्ट पॅसेज शोधण्यामागे त्या परिसरात असलेल्या अनेक बेटांवर आपला मालकी हक्क प्रस्थापित करणं हा देखिल हेतू होताच. त्याखेरीज नॉर्थवेस्ट पॅसेज ओलांडणं हा प्रतिष्ठेचा प्रश्नही होताच. गाजावाजा करुन निघालेल्या फ्रँकलीनच्या मोहीमेकडून काही संदेश न मिळाल्यावर ब्रिटीश नौदलावर त्याच्या शोधासाठी साहजिकच सर्वांचा दबाव होता.

या विषयावरची माहिती जालावर ओसंडून वाहत असली तरी ती ज्या पद्धतीने सोपी करून सांगितली आहे त्याबद्दल तुमचे आभार. फोटोज उत्तम आले आहेत.

छान. अमेरिकेत 'ऑनेस्ट वेट' दुकानांमधे अतिशय उत्कृष्ट दूध, भाज्या, फळे, आणि सर्व प्रकारचे ऑर्गॅनिक खाद्यपदार्थ मिळतात. http://www.honestweight.coop/

तुम्ही लेख लिहिल्याबद्दल धन्यवाद. मला सध्या मिपावर टंकता येत नसल्यान्/वेळ लागत असल्याने अनाहितामध्ये हेच सगळे कसे लिहायचे हा प्रश्न पडला होता. तुमचा फोटू पाहण्याआधीच वाचताना ते तुम्हीच असणार हे ओळखले. तुमच्या पत्नीचे हसू तिथेही लक्षात रहिले होते. स्ट्रॉबेरी फिल्डस मध्ये मिपाकर असल्यबाद्दल समजले असते तर आपलाही क्विक कट्टा तिथेच पार पडला असता. लेख उत्तम झालाय. मी गेले दीड दिवस मनातल्यामनात तिचेच सल्ले आठवतीये. मायक्रोवेव्ह वापर थांबवण्याचा प्रयत्न करताना कळतेय की आपण किती त्याच्या आधीन झालो आहोत .. आता हळूहळू सगळे झिपलॉक बाहेर काढून टाकणार. आमचा फोटू आला नसल्याने त्यातील आम्ही कोण हे सांगता येणार नाही. एवढे टंकायला अर्धा तास लागलाय. काय करावे?

परवा तिकडे क्लायमेट मार्च असल्याने म्यानहट्टनमधून येताना अर्धा तासाच्या रस्त्याला २ तास लागले त्यामुळे आम्ही तब्बल सहा मिनिटे उशिरा आलो. सत्र संपल्यावर जेवण करून गर्दीतून निघायलाही वेळ लागला. रात्री बॉस्ट्नास पोहोचेपर्यंत साडेबारा झाले. वाईट गर्दी होती! माझ्याकडील पुस्तकावर ऋजुताची सही घेतली व फोटू काढला. मिपाकर लीमाऊसाठी छोटं क्लिपिंग आणलय. तिने तशी इच्छा व्यक्त केली होती. ऋजुता तेथून निघेपर्यंत थाम्बावेसे वाटत होते पण निघावे लागले. तुम्ही (मिपाकर) तिथे असून आपण भेटलो नाही याचे वाईट वाटतेय.

लेखन विषय आणि लेखन शैली आवडली. वास्तविक ॠजुता सांगते तेच आमची आई पण सांगते , पण तिचे ऐकते कोण ? तूप खायला परवानगी आहे हे ऐकून मूठभर मास चढले आहे ! बाकी जग खरोखरच जवळ आले आहे ! भारतातील ( पुणे - मुंबई ) आणि अमेरिकेतील जीवनशैलीमध्ये फारसा फरक नाही ! (.....आणि कदाचित आण खी काही वर्षात त्यात मंगळाची भर पड्णार !) असो , इथे शेयर केल्याबद्दल धन्यवाद !

मस्तच.

छान लिहिलंय, अगदी सोपं करून! धन्यवाद. तुमचं अभिनंदन ऋजुताला भेटायला मिळाल्याबद्दल.

उदाहरणार्थ पोटावरील साचलेला मेद, ट्रायग्लीसराइड ची पातळी बहुतेक हीच पातळी माझ्या रिपोर्ट मधे प्रचंड आढळली होती होती अस माझ्या मध्यंतरी काढलेल्या रिपोर्ट मधे होते असे वाटते. :( अन्नावरील अत्याचाराचे हे उत्तम उदाहरण. अशा अन्नापासून किती पोषण मुल्य मिळते ते बिचार्या पोटुरावांनाच ठाऊक. मुळात ताजे अन्न या संकल्पनेलाच फाट्यावर मारले जाते. अन्न हे नेहमी सगळीकडून एकसमान आणि सावकाश गरम करावे. स्वयंपाकाचा गॅस हा उत्तम. सावकाश ढवळत आपली भाजी गरम करावी. मायक्रोवेव्हमुळे ते एकसमान गरम होत नाही. त्यातील पोषणमुल्य कमी होते ते वेगळेच. त्यामुळे मायक्रोवेव्हचा वापर शक्य तेवढा टाळलेला बरा. हे सर्व वाचुन मलाच माझा मायक्रोवेव्ह ओव्हन्सचा उपयोग-मदत ? या धाग्यावरील हा प्रतिसाद आठवला ! मायक्रोवेव्ह वापरनेवालो जागे हो जाओ भाई. ;)

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- ई निविदा घोटाळा प्रकरण : महापालिकेचे नऊ अभियंते निलंबित

दिवेकर होय, लेखाच्या नावावरुन मला वाटले देशमुख. असो लेख, सेंट्रल पार्कचे फोटु मस्त

उपयोगी धागा. :) क्लिपिन्ग बद्दल थॅन्क्स.

आवडली. व्ह्डिओ क्लीप अगदि ओझरती पाहिली आहे (ऑफिसात असल्यामुळे). घरी जाउन आता निवांत पाहिन. बाय द वे तीने क्लीप मधे सांगीतल्याप्रमाणे "पनीर" ईज बेस्ट चीज सोर्स. तेव्हा मंडळी पनीर ला नाकं मुरडू नका.

असं वाचावे.

अरे वाह..छान माहिती..

माहितीपूर्ण लेख. सगळं पटतं पण व्यायाम करण्याचा प्रचंड कंटाळा येतो. :(

ह्या बाईंचे आपण तर फ्यान आहोत. ते डोन्ट लूज युअर माइंड पुस्तक एकदा वाचलं की आपलं आपल्यालाच कधी, काय, कसं खावं हे आपलं आपल्यालाच व्यवस्थित लक्षात येतं.

ऋजुताने तुपाच्या वापरावर बराच भर दिला. अगदी तेलापेक्षा तुपामध्ये भाज्या बनवणे कसे चांगले आहे येथून ते तूप खाऊन वजन कसे कमी करायचे यापर्यंत सर्व मार्ग सांगितले........ याबद्दल जरा सविस्तर लिहा, तुपातल्या चमच्यासारखा हात आखडता घेतलायत लिहीताना पण!

ऋजुता मॅडमचे सल्ले कॉमन मेसमध्ये खाणारांना कितपत जमतील ते चेक करायला हवं. जमवायला पाहिजे पण. बाकी ते ७०० एकरचं पार्क खूपच देखणं दिसतंय. आवडलंच.

छान लिहिलय हो तुम्ही..ही माहिती ईथे भारतात राहणार्‍याना पण खूप उपयोगी आहे..आजच घरी जाऊन नवर्‍याला हा लेख दाखवते :-)

माझा फोटू व्य.नि. करीन पण अगदीच मोहरीवढा वर आलाय. त्यावेळी नवरा व मुलगा गाडीत विसरलेले पुस्तक आणायला गेले होते. एक पिवळा शर्टधारी महिला पांढरी पाटलोण घातलेली उभी आहे. तिच्या एका पायाशी एक मुलगी आहे (मोठे केसवाली) व दुसर्या पायाशी मी बसलीये (वितभर केसवाली). हाताला गुढग्याचा आधार घेतल्याने हात मात्र दिसतोय. असं जमिनीवर इतकावेळ बसायची सवय कुठे राहिलीये.

ऋजुता ताई आणी काही असहमती ऋजुता ताई नवीन वाचले कि लगेच त्याची भरमसाट स्तुती करायला लागतात. यात साजूक तूप आल्याचे आढळते. मागे त्यांचा एक व्हीडीओ पहिला होता त्यात त्यांनी तूप वर्ज्य करा असे सांगितल्याचे आठवते. १)कोणतीही गोष्ट अति सर्वत्र वर्जयेत या उक्तीप्रमाणेच असावी. या प्रमाणेच प्रत्येक गोष्ट साजूक तुपातच शिजवा हे म्हणणे हि बरोबर नाही. आपण रोजच्या जेवणात वापरतो ते गोडे तेल किंवा तिळाचे हे तुपापेक्षा जास्त आरोग्यदायक आहे. सूर्यफुलाचे तेल किंवा तांदुळाचे तेल सुद्धा जास्त आरोग्यदायक आहे. ज्या गोष्टी तेलात तळायच्या त्या तेलातच तळाव्या आणि ज्याला तूप लागते त्याला तुपच वापरावे. सर्व गीष्टी प्रमाणात असाव्यात. २)फुल फैट वाले दूधच चांगले आणि बाकी सर्व पांढरे पाणी याला काय शास्त्राधार आहे? स्किम्ड मिल्क मध्ये फक्त लोणी काढून टाकलेले असते. त्यातील प्रथिने, साखर, कॅल्शियम आणि अ ड ई आणि के जीवनसत्त्वे आहेतच कि. गायीच्या दुधात ३. २ ते ३.५ % आणि म्हशीच्या दुधात ५-६ % प्रथिने असतात. म्हणजे रोज दोन ग्लास दुध प्यायलात तर आपल्याला १४ ( गायीचे दुध) ते २४ ग्रॅम ( म्हशीचे) उत्तम दर्ज्याची प्रथिने मिळतात. मग ते पांढरे पाणी कसे? ३) ब्राऊन राइस मध्ये फक्त ३.५ टक्के फायबर( चोथा) असतो त्याने शरीरात फायबरचे प्रमाण कसे कमी होईल सध्या गाजरात किंवा फरसबी मध्येही २. ८ टक्के चोथा असतो मग त्या भातानेच काय घोडे मारले? ठाणे जिल्ह्यात किंवा तामिळनाडू मध्ये ग्रामीण लोक शतकानुशतके न सडलेला किंवा हातसडीचा तांदूळ खात आले आहेत त्यांचे कुठे काय वाईट झाले? शिवाय आपण जर अल्युमिनियम ची भांडी शिजवायला वापरतच नसाल तर अल्युमिनियम शरीरात शोषले जाईल च कसे? शिवाय जस्त( झिंक) भरपूर असलेल्या पदार्थात भात हा पहिल्या वीसातही येत नाही मग त्याची चिंता कशाला. त्याचे उत्तम सोर्स म्हणजे तिसर्या ,मासे, मटण , गहू , पालक , काजू आणि मुग मटकी सारखी कडधान्ये. ४) मायक्रो वेव्ह ओव्हन मध्येअन्न गरम केल्याने त्यातील पोषण मुल्ये कमी होतात याला अजून तरी कोणताही शास्त्राधार सापडलेला नाही. आपण प्लास्टिक मध्ये ते गरम न करता काचेच्या भांड्यात गरम करा आणि दर १५ ते २० सेकंदाने बाहेर काढून ढवळा म्हणजे सर्वत्र सारखे गरम होईल माओचा पदार्थतल्या जीवनसत्वांवर विपरीत परिणाम खरं तर मा वे ओ ने अन्नद्रव्यांचा र्हास सर्वात कमी होतो खालील दुवे पहा http://www.health.harvard.edu/fhg/updates/Microwave-cooking-and-nutrition.shtml http://www.arimifoods.com/microwave-oven-kills-nutrients-%E2%80%93-who-should-we-believe-part2/ ५) शक्य असेल तर रोज ताज्या भाज्या खाव्यात या बद्दल शंकाच नाही. सोय म्हणून आठवड्याच्या भाज्या फ्रीज मध्ये ठेवण्यापेक्षा रोज किंवा एक दिवसाआड भाज्या आणून शक्य तितक्या ताज्या खाव्यात पण दोन चार दिवसांनी भाजी खाल्ल्यामुळे त्यातील पोषणमूल्ये खूप कमी होतात हे सत्य नाही. उलट काही भाज्या शेता जवळ ताबडतोब गोठवल्याने त्यांची पोषणमूल्ये जास्त टिकून राहतात हे आढळून आलेले आहे. उदा. मटार. ६) भारतात तरी ऑर्गनिक गोष्टी खरोखरच तशा आहेत हे सिद्ध करणे कठीण आहे त्या दृष्टीने कोणतेही नियामक सूत्र किंवा नियमवाली नाही. आपल्याला मिळणारा ब्राऊन ब्रेड हा ब्राऊन रंग घातलेला असतो. उदा http://timesofindia.indiatimes.com/life-style/health-fitness/diet/5-foods-we-think-are-totally-healthy/articleshow/18059375.cms अमेरिकेचे मला सांगता येणार नाही. ७) स्थानिक अन्न खावे हे ठीक आहे पण संत्री खायची असतील तर ती नागपूरचीच मग नागपूर महाराष्ट्रात असेल तरी ८५० किमी आहे मग एकतर रायगड किंवा ठाणे जिल्ह्यातीलच अन्न खावे हे शक्य आहे काय ?. ८) देवगडचा हापूस काही आपण झाडावर पिकलेला खात नाही. मग तो आढीत घालून मुंबईला न्या किंवा अमेरिकेला तो पिकला कि चांगला लागेल जास्त पिकला तर नाही. झाडावर पिकलेल्या फळांची/ भाज्यांची गोष्ट वेगळी आहे. बाकी त्यांनी सांगितलेल्या व्यायाम किंवा इतर गोष्टी स्वागतार्ह आहेतच.

क्र. ३ मध्ये आपण म्हणताय तेच तिने मुख्य व्याख्यानात सांगितले. पूर्वीपासून तीच रित चालत आल्याचे सांगताना वारली चित्रकलेचा आधार घेतलाय. तांदूळ सडल्यावर जेवढा आहे तेवढा चोथा पुरेसा आहे. अगदी चकाचक पॉलीशवाला नको. तसेच ब्राऊन तांदळाचे प्रकार मी इथे तरी बगितलेत ते फिकट ब्राऊन ते गर्द ब्राऊन होते. उग्गीच खूप काही स्पेशल करू नका. जे आसपास बरं मिळतय ते खावा. एकंदरीत, तिचे म्हणणे असे वाटले की आजूबाजूला मिळणार्‍या वस्तू, आपले गाव्,शहर, व्यवसाय याम्चा विचार करून आहार ठरवा.

ग्रामीण भागात लोक ज्याप्रकारचे अन्न वर्षानुवर्ष्रे खातायत ते त्यांना खाऊ द्या, ते त्यांना पचणार आहे. आजकाल लोक लहानपणापासून जे सधं खात आलेत ते सोडून एकदम ब्राऊन राईस खातायत त्याबद्दल तसे तिचे म्हणणे आहे. त्यासाठे किन्वा या धान्यावर ती काहीवेळ बोलली. क्र.५ दोन दिवसाबद्दल तिचे म्हणणे नाही. ३ दिवसात सगळे संपवा असे म्हणणे आहे. फ्रीज स्वच्छ ठेवा, शिलेपाके काढून टाका, त्याने चांगले पदार्थ दुषित होणार नाहीत.

६. ऑरग्यानिक फूड, ब्राऊन ब्रेडबद्दलही तेच! ताजे खावा, मग ते ऑरग्यानिक नसले तरी चालेल. ७. त्याबद्दल तिचे काही म्हणणे नाही. संत्री नागपूरहून येऊ द्या, फक्त सिझनल असू द्या, जास्तीची औषधे टिकवण्यासाठी वापरू नका वगैरे. ८. भारतातून निघालेला हापूस हामेरिकेत येइपर्यंत एकतर तो नासतो (कच्चा, आढीत घातलेला) किंवा औषधे लावून टिकवल्यावर न्यूट्रीशनवर परिणाम होतो. तसे नको. आम्ही इथे मेक्सिकन आंबा खातो. चाम्गला असतो. पूर्वी केळ्यांचे कच्चे घड भरून ट्रक निघाला की त्यात लवंगा टाकत असत. त्यने केळी बाजारात येइपर्यंत दोनेक दिवसात पिकायची. आता कसल्याशा पावडरी लावतात असे ऐकून आहे. नैसर्गिक पिकलेली केळी खाणे चांगलेच पण तसे मिळत नसल्यास लवंगांनी पिकवलेली चांगली की पावडारीने?

डॉक्टरसाहेब, ज्या प्रतिक्रियेची मी आवर्जून वाट पाहत होतो ती टाकल्या बद्दल खरंच मनापासून धन्यवाद. या निमित्ताने आपल्याशी चर्चा करावयास मिळेल असे वाटते. बाकी आपल्या सर्व लेखांचा आणि इतरांच्या लेखांवरील प्रतिक्रियांचा आपण तर बाबा पंखा आहोत. कोणतीही गोष्ट अति सर्वत्र वर्जयेत या उक्तीप्रमाणेच असावी. ह्या वाक्याला कोणी आक्षेप घेईल असे मला वाटत नाही. प्रतिक्रियांमध्ये पोस्ट केलेल्या त्या व्हिडीओ मध्ये मी ऋजुताला साबुदाण्याबद्दल प्रश्न विचारला होता. कि साबुदाणा खाल्लेलं चांगलं का? साबुदाण्याची खिचडी खाल्ली कि मला पोटात जड झाल्यासारखे वाटते. त्यावर तिने सांगितलेच कि साबुदाणा खिचडी खाऊ शकता परंतु प्रमाणात खा. जास्त खाल्लं कि त्रास हा होणारच. तसेच तिने तुपाबद्दल पण सांगितले. तुपाचा वापर मर्यादितच करावा. भाजीत तळण्यासाठी रोज नाही पण करू शकता असा मानस होता. आजकालच्या शाळेतील मुली 'फिगर सांभाळायची म्हणून' अजिबात तूप खायचे नाही, अजिबात तेलकट खायचे नाही असे करतात. त्यामुळे त्या स्निग्ध पदार्थांपासून मिळणारे पोषणतत्वे त्यांना मिळत नाही. त्या विषयावर बोलताना (आणि अशा इतर अनेक विषयांवर बोलताना) तिने तुपाचे उदाहरण दिले. तूप खाणे चांगले आणि ते खा असा तिचा मंत्र आहे. बाकी तुमचे दुधाबद्दलचे/ मायक्रोवेव्हबद्दलचे विचार शास्त्रीय दृष्ट्या बरोबर असतील हि. परंतु हे सर्व शास्त्र नवीन आहे. गेल्या ५० - ७० वर्षातील प्रगती आहे. ते पूर्णपणे नाकारायची चूक मी करणार नाही. परंतु त्यात नवीन नवीन भर रोज होत असते. व्हिडीओमध्ये तिने सांगितल्या प्रमाणे अन्नाला आणि त्यातील पोषण मूल्याला या Food Science आणि Food Industry ने जे ठराविक भागांमध्ये (प्रोटीन, कर्बोदके, मेद, इत्यादी) विभागले आहे त्यापेक्षा कितीतरी अधिक अन्नाच्या पोषणमूल्याबद्दल समजणे अजून बाकी आहे जे शास्त्राला आणि पर्यायाने आपल्याला अजूनही माहित नाही. रोज नवीन नवीन माहिती समोर येत असल्याने अगोदरच्या अर्धवट माहिती मध्ये भर पडली जाते आणि काही अंशी ती चुकीचीहि ठरवली जाते. (कृपया विदा मागू नये) आपल्या ज्ञानाच्या विस्तारासाठी आपण विदा वगैरे शोधतो. हार्वर्डने ते संशोधन केले आहे म्हणून ते परिपूर्ण समजायचे का? तुम्ही दिलेल्या विदामध्येसुद्धा स्पेन मधील ज्या शास्त्रज्ञांनी २००३ मध्ये प्रयोग केला होता त्यातील चुका दाखवून देण्याचा प्रयत्न केलेला आहे आणि माओ कसा चांगला हे दाखवून दिले आहे. कशावरून असे रिसर्च हे माओ कंपनी पुरस्कृत नसतात? मी मूळ लेखात दिलेला प्लास्टीकचा दुआ जर तुम्ही वाचलात तर तुमच्याही लक्षात येईल कि अगोदर प्लास्टिक BPA Free असेल तर चांगले असा निष्कर्ष निघाला आणि सर्वांनी BPA Free प्लास्टिक वापरायला सुरुवात केली. आता आज अजून एक शास्त्रज्ञ प्रयोग करतो आणि सप्रमाण सिद्ध करतो कि फक्त BPA Free प्लास्टिक वापरून उपयोग नाही. ते सुद्धा estrogen सोडतच. मग लोकांनी त्याच्या प्रयोगपद्धतीवर, त्याच्या हेतूवर शंका उपस्थित केली. त्याचा रिसर्च बरोबर असेल नसेल (इथे लक्षात घेण्याची गोष्ट कि त्याने त्याचे रिझल्ट्स सप्रमाण सिद्ध केलेले आहेत) पण अर्थ असाच निघालाना कि सुरुवातीचे प्ल्रास्तिक विषयी संशोधन हे अंतिम (absolute) नाही. शास्त्र हे नेहमीच नविन नविन शोध लावतच राहणार. त्याला बाकीचे शास्त्रज्ञ आव्हान देतच राहणार, त्या संशोधनाची मर्यादा काढताच राहणार. मला एवढेच म्हणायचे कि शास्त्राने जी काही प्रगती केलेली असते ती कालसापेक्ष असते किंवा ती त्या काळापर्यंत मिळालेल्या ज्ञानानुसार बरोबर असते असे म्हणणे जास्त योग्य ठरेल. आपल्या सुदैवाने आपल्याला आयुर्वेदाची देणगी आहे. हा अन्नावरील रिसर्च अगोदरच आपल्या पूर्वजांनी करून ठेवला आहे. नक्कीच तो आंधळेपणाने जरी स्वीकारायचा नाही म्हटला तरीही आजचे शास्त्र वापरून आपण तो कन्फर्म करून वापरू शकतो. मग शास्त्राचे तात्कालिक शोध - तेच सत्य म्हणून स्वीकारून, आपली आपण आपली जीवन पद्धती लाक्षणिकरित्या बदलून भविष्यामध्ये येणाऱ्या परिणामांना सामोरे जायचे का? उदाहरण एक खाली देतो. नक्कीच डॉक्टर असल्याने हे तुम्हाला माहिती असेल. बाकी वाचकांसाठी हि माहिती. हा मुद्दा खरंतर संपादकांना विनंती करून मूळ लेखात टाकण्याचा विचार होता परंतु आता इथेच लिहितो. शौचास बसण्याची पद्धत: अमेरिकेतील बर्याच प्रौढांना गुदद्वाराचे बरेच आजार होतात. कॅन्सरहि होतात. ५० वर्षांनतर कॉलोनोस्कॉपी करून घ्यावी असे डॉक्टर्स सांगतात. बाळाचे दुधाचे दात पडणे जसे नॉर्मल तशी इथे कॉलोनोस्कॉपी आता नॉर्मल झाली आहे. बर्याच संशोधनाअंती शास्त्रज्ञांच्या लक्षात आले कि याचे मूळ शौचास बसण्याच्या "मॉडर्न" आधुनिक पद्धतीमध्ये आहे. इथे शौचास कमोड वापरतात. आतिशय आरामात खुर्चीवर बसल्यासारखे शी करायला बसायचे. परंतु त्यामुळे शरीरातील आतल्या भागावर काय परिणाम होतात त्याचा अभ्यास कमोड बनवणार्या कंपन्यांनी केला नाही. याचे परिणाम अमेरिकेतील आजची म्हातारी पिढी भोगती आहे. आणि आता आपण ती पद्धती अवलंबली आहे. वर्षानुवर्षे शौचास खुर्चीवर बसल्याप्रमाणे बसल्याने त्यांना आता कॅन्सरसारख्या रोगाला तोंड द्यावे लागते आहे. मग त्यांनी रिसर्च केला आणि काय शोधून काढले ते पहा. squattypotty ऋजुतानेही तिच्या सत्रात शौचास बसण्याची आपली भारतीय बैठक कशी बरोबर आहे हे न लाजता सर्वांसमोर बसून दाखवले. मी देखील न लाजता इथे नमूद करू इच्छितो कि (अमेरिकेत सगळीकडेच कमोड असल्याने दुसरा मार्ग नसल्याने शेवटी कमोडवर चढून बसून) भारतीय बैठकीप्रमाणे शौचास बसतो. त्याशिवाय होतच नाही राव आपला कोठा खाली. त्याचबरोबर ऋजुताने सकाळी सकाळी उठल्याबरोबर पाणी पिणे कसे चांगले हे सांगितले. गार पाणी पिले जात नसेल तर थोडेसे कोमट करून प्या पण कमीत कमी एक ग्लास पाणी प्या. माझे ७० वर्षांचे बाबा अजूनही नित्यनियमाने पितात. त्यांचे बघून मी हि पिऊ लागलो. सगळ्यांचे आजी आजोबा बाबा पीत असतील. पण आजचे किती पालक स्वतः सकाळी पाणी पितात आणि आपल्या मुलांना सकाळी पाणी पिण्याची सवय लावतात?

डॉ.मालती कारवारकर बाईंची पण या विषयावर अनेक ऊत्तम पुस्तके आहेत. -पहाटवारा

आहारतज्ञ बर्याच वेळेस सल्ला तांत्रिकदृष्ट्या बरोबर देतात परंतु तो व्यवहार्य असतोच असे नाही. एखाद्या नोकरी करणाऱ्या स्त्रीला तुम्ही संपूर्णपणे पोळी वर्ज्य करा सांगणे कितपत व्यवहार्य आहे?

खरे तर ते जेनेटिक सवयी .. आहार वगैरे पटते ...पण हल्ली वेगवेगळे रस ब्रोकोली, झुकीनी, दुधी भोपळा आणि आणखीन काय काय...कसे काय करायचे ? २ पिढ्यांपासून ज्या खाण्याच्या सवयी लागल्यात त्यात फार बदल करू नये आणि तसे ते फार जमतही नाही ... कुठीलीही गोष्ट वर्ज्य नको आणि अति तर नकोच नको... शरीराच्या बारीक सारीक सिग्नल्स कडे अजिबात दुर्लक्ष नको आणि ४८ तासांपेक्षा जास्त काही त्रास झाला तर तडक डॉक्टर गाठणे ह्ये आपले सध्या चालू आहे ...

ऋजुताने दिला रोमिओला 'डाएट' Hats off!

फारच उत्तम माहिती सोपी करून सांगितली आपण. कालपरवाच ऋजुताने एकाला डाएट दिला असल्याची बातमी: http://maharashtratimes.indiatimes.com/maharashtra/pune/Rujuta-Romio/articleshow/44779364.cms

लेख माहीतीपुर्ण आहे फार आवडला. रुजुता चे फोटो पहील्यांदा च बघितले देहस्वीनी ची देहयष्टी आवडली चेहरा सुंदर असता तर ? असो आणि ते टॉयलेट च्या फोटु ने फार च रसभंग केला हो आणि काय ते सारख सारख बाकी लेख आवडला

'बाह्य सौंदर्य' ज्याला शारीरिक सौंदर्य म्हणता येईल आणि 'आंतरीक सौंदर्य' ज्यात ज्ञान, स्वभाव, वृत्ती थोडक्यात 'व्यक्तीमत्व' हे सुद्धा सौंदर्यच आहे. पहिले अशास्वत आणि वयोमानानुसार र्‍हास पावणारे तर दुसरे शास्वत आणि वयोमानानुसार वृद्धींगत होणारे आहे. आता प्रत्येकाने ठरवायचे आहे की अशास्वताला महत्त्व द्यायचे की शास्वताला. शुभेच्छा..

अहो जरा सबुरीन घ्या मी त्यांच्या लेखनाचा चाहता आहे. मी पहील्यांदा च त्यांचे फोटो बघितले मला कुतुहुल होत की करीना ला झिरो फिगर देणारयांची स्वतःची फिगर त्या कशी मेंटेन ठेवत असेल कशी असेल. फोटो बघितल्यावर मला त्यांचे प्रमाणबद्ध शरीरयष्टी आवडली. त्यांचा विषय च फिटनेस आहे शरीरासंदर्भात आरोग्या संदर्भात आहे चांगली फिगर मेंटेन करण्यासाठी शिस्त संयम अनेक गुण लागतात. ते त्यांच्यात आहेत व आरोग्याचा त्या अतिशय सकारात्मक असा प्रचार प्रसार करतात. व विषय च शरीर संदर्भात असल्याने कौतुकाने मी तसे बोललो आता त्यानंतर चेहरा सुंदर असता तर असे जे म्हणालो त्यात अधिक सुंदर असता तर छान योग जुळुन आला असता इतकेच सुचवायचे होते. ते नसल्याने काहीही फरक पडत नसतो हे मला समजते हो लगेच आंतरीक बाह्य सौंदर्य काय सडकी मनोवृत्ती काय कमाल आहे ? सहज लाइटली तुम्ही कधी म्हणत नाही का नविन कोणी हिरो हिरोइन आली तर तिच्या सौंदर्यावर एकुण टीप्पणी तुम्ही कधीच करत नाही का ? असो

ऋतुजा दिवेकर तिच्याशी मराठीतून स्व ताशी ओळख करून दिली असती तर , आपण आपल्या लोकांशी आपल्या भाषेत सुरवातीला संवाद साधायला संकोचतो किंवा राणीच्या भाषेचा आपल्यावर पगडा असतो , कुणास ठाऊक लेखातील माहिती रंजक करून सांगितली त्या बद्दल धन्यवाद ऋजुता व तिचे घरचे एकदम मराठमोळे आहेत. आयुर्वेद योग ह्यांना आधुनिक काळात वेगळे परिमाण तिने दिले आहे करीना च्या शून्यकटी मागे हि हिरकणी आहे त्यामुळे तिचा पंचतारांकित दुनियेत खूपच बोलबाला झाला आहे, तूप भरपूर खा असे ती जेव्हा तार्किक दृष्ट्या पटवून देते तेव्हा वर्षोवर्ष आहारातील अश्या किती अंध श्रद्धा बालपणापासून जोपासत आलो आहे प्रश्न पडतो.

ऋजुता दिवेकर ह्या दिसतात कशा आणि त्यांची देहयष्टी कशी आहे, त्या मराठी असून कुठल्या भाषेत बोलतात ह्या पेक्षा त्यांच्या भाषणात 'आशय' काय आहे आणि किती महत्त्वाचा आहे ह्याकडे लक्ष देणे गरजेचे आहे.

माहितीपूर्ण धागा.

वर मुलाखत पाहिली . छान मराठी मधून बोलत सर्व प्रश्नांना मोकळेपणाने उत्तरे दिली. "तुमच्या शरीररचनेला समजून घ्या " .. सरसकट पुस्तक / डायट फॉलो करू नका हे वाक्य खूप महत्वाच वाटला

या विषयावरची माहिती जालावर ओसंडून वाहत असली तरी ती ज्या पद्धतीने सोपी करून सांगितली आहे त्याबद्दल तुमचे आभार. फोटोज उत्तम आले आहेत.

छान. अमेरिकेत 'ऑनेस्ट वेट' दुकानांमधे अतिशय उत्कृष्ट दूध, भाज्या, फळे, आणि सर्व प्रकारचे ऑर्गॅनिक खाद्यपदार्थ मिळतात. http://www.honestweight.coop/

तुम्ही लेख लिहिल्याबद्दल धन्यवाद. मला सध्या मिपावर टंकता येत नसल्यान्/वेळ लागत असल्याने अनाहितामध्ये हेच सगळे कसे लिहायचे हा प्रश्न पडला होता. तुमचा फोटू पाहण्याआधीच वाचताना ते तुम्हीच असणार हे ओळखले. तुमच्या पत्नीचे हसू तिथेही लक्षात रहिले होते. स्ट्रॉबेरी फिल्डस मध्ये मिपाकर असल्यबाद्दल समजले असते तर आपलाही क्विक कट्टा तिथेच पार पडला असता. लेख उत्तम झालाय. मी गेले दीड दिवस मनातल्यामनात तिचेच सल्ले आठवतीये. मायक्रोवेव्ह वापर थांबवण्याचा प्रयत्न करताना कळतेय की आपण किती त्याच्या आधीन झालो आहोत .. आता हळूहळू सगळे झिपलॉक बाहेर काढून टाकणार. आमचा फोटू आला नसल्याने त्यातील आम्ही कोण हे सांगता येणार नाही. एवढे टंकायला अर्धा तास लागलाय. काय करावे?

परवा तिकडे क्लायमेट मार्च असल्याने म्यानहट्टनमधून येताना अर्धा तासाच्या रस्त्याला २ तास लागले त्यामुळे आम्ही तब्बल सहा मिनिटे उशिरा आलो. सत्र संपल्यावर जेवण करून गर्दीतून निघायलाही वेळ लागला. रात्री बॉस्ट्नास पोहोचेपर्यंत साडेबारा झाले. वाईट गर्दी होती! माझ्याकडील पुस्तकावर ऋजुताची सही घेतली व फोटू काढला. मिपाकर लीमाऊसाठी छोटं क्लिपिंग आणलय. तिने तशी इच्छा व्यक्त केली होती. ऋजुता तेथून निघेपर्यंत थाम्बावेसे वाटत होते पण निघावे लागले. तुम्ही (मिपाकर) तिथे असून आपण भेटलो नाही याचे वाईट वाटतेय.

लेखन विषय आणि लेखन शैली आवडली. वास्तविक ॠजुता सांगते तेच आमची आई पण सांगते , पण तिचे ऐकते कोण ? तूप खायला परवानगी आहे हे ऐकून मूठभर मास चढले आहे ! बाकी जग खरोखरच जवळ आले आहे ! भारतातील ( पुणे - मुंबई ) आणि अमेरिकेतील जीवनशैलीमध्ये फारसा फरक नाही ! (.....आणि कदाचित आण खी काही वर्षात त्यात मंगळाची भर पड्णार !) असो , इथे शेयर केल्याबद्दल धन्यवाद !

मस्तच.

छान लिहिलंय, अगदी सोपं करून! धन्यवाद. तुमचं अभिनंदन ऋजुताला भेटायला मिळाल्याबद्दल.

उदाहरणार्थ पोटावरील साचलेला मेद, ट्रायग्लीसराइड ची पातळी बहुतेक हीच पातळी माझ्या रिपोर्ट मधे प्रचंड आढळली होती होती अस माझ्या मध्यंतरी काढलेल्या रिपोर्ट मधे होते असे वाटते. :( अन्नावरील अत्याचाराचे हे उत्तम उदाहरण. अशा अन्नापासून किती पोषण मुल्य मिळते ते बिचार्या पोटुरावांनाच ठाऊक. मुळात ताजे अन्न या संकल्पनेलाच फाट्यावर मारले जाते. अन्न हे नेहमी सगळीकडून एकसमान आणि सावकाश गरम करावे. स्वयंपाकाचा गॅस हा उत्तम. सावकाश ढवळत आपली भाजी गरम करावी. मायक्रोवेव्हमुळे ते एकसमान गरम होत नाही. त्यातील पोषणमुल्य कमी होते ते वेगळेच. त्यामुळे मायक्रोवेव्हचा वापर शक्य तेवढा टाळलेला बरा. हे सर्व वाचुन मलाच माझा मायक्रोवेव्ह ओव्हन्सचा उपयोग-मदत ? या धाग्यावरील हा प्रतिसाद आठवला ! मायक्रोवेव्ह वापरनेवालो जागे हो जाओ भाई. ;)

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- ई निविदा घोटाळा प्रकरण : महापालिकेचे नऊ अभियंते निलंबित

दिवेकर होय, लेखाच्या नावावरुन मला वाटले देशमुख. असो लेख, सेंट्रल पार्कचे फोटु मस्त

उपयोगी धागा. :) क्लिपिन्ग बद्दल थॅन्क्स.

आवडली. व्ह्डिओ क्लीप अगदि ओझरती पाहिली आहे (ऑफिसात असल्यामुळे). घरी जाउन आता निवांत पाहिन. बाय द वे तीने क्लीप मधे सांगीतल्याप्रमाणे "पनीर" ईज बेस्ट चीज सोर्स. तेव्हा मंडळी पनीर ला नाकं मुरडू नका.

असं वाचावे.

अरे वाह..छान माहिती..

माहितीपूर्ण लेख. सगळं पटतं पण व्यायाम करण्याचा प्रचंड कंटाळा येतो. :(

ह्या बाईंचे आपण तर फ्यान आहोत. ते डोन्ट लूज युअर माइंड पुस्तक एकदा वाचलं की आपलं आपल्यालाच कधी, काय, कसं खावं हे आपलं आपल्यालाच व्यवस्थित लक्षात येतं.

ऋजुताने तुपाच्या वापरावर बराच भर दिला. अगदी तेलापेक्षा तुपामध्ये भाज्या बनवणे कसे चांगले आहे येथून ते तूप खाऊन वजन कसे कमी करायचे यापर्यंत सर्व मार्ग सांगितले........ याबद्दल जरा सविस्तर लिहा, तुपातल्या चमच्यासारखा हात आखडता घेतलायत लिहीताना पण!

ऋजुता मॅडमचे सल्ले कॉमन मेसमध्ये खाणारांना कितपत जमतील ते चेक करायला हवं. जमवायला पाहिजे पण. बाकी ते ७०० एकरचं पार्क खूपच देखणं दिसतंय. आवडलंच.

छान लिहिलय हो तुम्ही..ही माहिती ईथे भारतात राहणार्‍याना पण खूप उपयोगी आहे..आजच घरी जाऊन नवर्‍याला हा लेख दाखवते :-)

माझा फोटू व्य.नि. करीन पण अगदीच मोहरीवढा वर आलाय. त्यावेळी नवरा व मुलगा गाडीत विसरलेले पुस्तक आणायला गेले होते. एक पिवळा शर्टधारी महिला पांढरी पाटलोण घातलेली उभी आहे. तिच्या एका पायाशी एक मुलगी आहे (मोठे केसवाली) व दुसर्या पायाशी मी बसलीये (वितभर केसवाली). हाताला गुढग्याचा आधार घेतल्याने हात मात्र दिसतोय. असं जमिनीवर इतकावेळ बसायची सवय कुठे राहिलीये.

ऋजुता ताई आणी काही असहमती ऋजुता ताई नवीन वाचले कि लगेच त्याची भरमसाट स्तुती करायला लागतात. यात साजूक तूप आल्याचे आढळते. मागे त्यांचा एक व्हीडीओ पहिला होता त्यात त्यांनी तूप वर्ज्य करा असे सांगितल्याचे आठवते. १)कोणतीही गोष्ट अति सर्वत्र वर्जयेत या उक्तीप्रमाणेच असावी. या प्रमाणेच प्रत्येक गोष्ट साजूक तुपातच शिजवा हे म्हणणे हि बरोबर नाही. आपण रोजच्या जेवणात वापरतो ते गोडे तेल किंवा तिळाचे हे तुपापेक्षा जास्त आरोग्यदायक आहे. सूर्यफुलाचे तेल किंवा तांदुळाचे तेल सुद्धा जास्त आरोग्यदायक आहे. ज्या गोष्टी तेलात तळायच्या त्या तेलातच तळाव्या आणि ज्याला तूप लागते त्याला तुपच वापरावे. सर्व गीष्टी प्रमाणात असाव्यात. २)फुल फैट वाले दूधच चांगले आणि बाकी सर्व पांढरे पाणी याला काय शास्त्राधार आहे? स्किम्ड मिल्क मध्ये फक्त लोणी काढून टाकलेले असते. त्यातील प्रथिने, साखर, कॅल्शियम आणि अ ड ई आणि के जीवनसत्त्वे आहेतच कि. गायीच्या दुधात ३. २ ते ३.५ % आणि म्हशीच्या दुधात ५-६ % प्रथिने असतात. म्हणजे रोज दोन ग्लास दुध प्यायलात तर आपल्याला १४ ( गायीचे दुध) ते २४ ग्रॅम ( म्हशीचे) उत्तम दर्ज्याची प्रथिने मिळतात. मग ते पांढरे पाणी कसे? ३) ब्राऊन राइस मध्ये फक्त ३.५ टक्के फायबर( चोथा) असतो त्याने शरीरात फायबरचे प्रमाण कसे कमी होईल सध्या गाजरात किंवा फरसबी मध्येही २. ८ टक्के चोथा असतो मग त्या भातानेच काय घोडे मारले? ठाणे जिल्ह्यात किंवा तामिळनाडू मध्ये ग्रामीण लोक शतकानुशतके न सडलेला किंवा हातसडीचा तांदूळ खात आले आहेत त्यांचे कुठे काय वाईट झाले? शिवाय आपण जर अल्युमिनियम ची भांडी शिजवायला वापरतच नसाल तर अल्युमिनियम शरीरात शोषले जाईल च कसे? शिवाय जस्त( झिंक) भरपूर असलेल्या पदार्थात भात हा पहिल्या वीसातही येत नाही मग त्याची चिंता कशाला. त्याचे उत्तम सोर्स म्हणजे तिसर्या ,मासे, मटण , गहू , पालक , काजू आणि मुग मटकी सारखी कडधान्ये. ४) मायक्रो वेव्ह ओव्हन मध्येअन्न गरम केल्याने त्यातील पोषण मुल्ये कमी होतात याला अजून तरी कोणताही शास्त्राधार सापडलेला नाही. आपण प्लास्टिक मध्ये ते गरम न करता काचेच्या भांड्यात गरम करा आणि दर १५ ते २० सेकंदाने बाहेर काढून ढवळा म्हणजे सर्वत्र सारखे गरम होईल माओचा पदार्थतल्या जीवनसत्वांवर विपरीत परिणाम खरं तर मा वे ओ ने अन्नद्रव्यांचा र्हास सर्वात कमी होतो खालील दुवे पहा http://www.health.harvard.edu/fhg/updates/Microwave-cooking-and-nutrition.shtml http://www.arimifoods.com/microwave-oven-kills-nutrients-%E2%80%93-who-should-we-believe-part2/ ५) शक्य असेल तर रोज ताज्या भाज्या खाव्यात या बद्दल शंकाच नाही. सोय म्हणून आठवड्याच्या भाज्या फ्रीज मध्ये ठेवण्यापेक्षा रोज किंवा एक दिवसाआड भाज्या आणून शक्य तितक्या ताज्या खाव्यात पण दोन चार दिवसांनी भाजी खाल्ल्यामुळे त्यातील पोषणमूल्ये खूप कमी होतात हे सत्य नाही. उलट काही भाज्या शेता जवळ ताबडतोब गोठवल्याने त्यांची पोषणमूल्ये जास्त टिकून राहतात हे आढळून आलेले आहे. उदा. मटार. ६) भारतात तरी ऑर्गनिक गोष्टी खरोखरच तशा आहेत हे सिद्ध करणे कठीण आहे त्या दृष्टीने कोणतेही नियामक सूत्र किंवा नियमवाली नाही. आपल्याला मिळणारा ब्राऊन ब्रेड हा ब्राऊन रंग घातलेला असतो. उदा http://timesofindia.indiatimes.com/life-style/health-fitness/diet/5-foods-we-think-are-totally-healthy/articleshow/18059375.cms अमेरिकेचे मला सांगता येणार नाही. ७) स्थानिक अन्न खावे हे ठीक आहे पण संत्री खायची असतील तर ती नागपूरचीच मग नागपूर महाराष्ट्रात असेल तरी ८५० किमी आहे मग एकतर रायगड किंवा ठाणे जिल्ह्यातीलच अन्न खावे हे शक्य आहे काय ?. ८) देवगडचा हापूस काही आपण झाडावर पिकलेला खात नाही. मग तो आढीत घालून मुंबईला न्या किंवा अमेरिकेला तो पिकला कि चांगला लागेल जास्त पिकला तर नाही. झाडावर पिकलेल्या फळांची/ भाज्यांची गोष्ट वेगळी आहे. बाकी त्यांनी सांगितलेल्या व्यायाम किंवा इतर गोष्टी स्वागतार्ह आहेतच.

क्र. ३ मध्ये आपण म्हणताय तेच तिने मुख्य व्याख्यानात सांगितले. पूर्वीपासून तीच रित चालत आल्याचे सांगताना वारली चित्रकलेचा आधार घेतलाय. तांदूळ सडल्यावर जेवढा आहे तेवढा चोथा पुरेसा आहे. अगदी चकाचक पॉलीशवाला नको. तसेच ब्राऊन तांदळाचे प्रकार मी इथे तरी बगितलेत ते फिकट ब्राऊन ते गर्द ब्राऊन होते. उग्गीच खूप काही स्पेशल करू नका. जे आसपास बरं मिळतय ते खावा. एकंदरीत, तिचे म्हणणे असे वाटले की आजूबाजूला मिळणार्‍या वस्तू, आपले गाव्,शहर, व्यवसाय याम्चा विचार करून आहार ठरवा.

ग्रामीण भागात लोक ज्याप्रकारचे अन्न वर्षानुवर्ष्रे खातायत ते त्यांना खाऊ द्या, ते त्यांना पचणार आहे. आजकाल लोक लहानपणापासून जे सधं खात आलेत ते सोडून एकदम ब्राऊन राईस खातायत त्याबद्दल तसे तिचे म्हणणे आहे. त्यासाठे किन्वा या धान्यावर ती काहीवेळ बोलली. क्र.५ दोन दिवसाबद्दल तिचे म्हणणे नाही. ३ दिवसात सगळे संपवा असे म्हणणे आहे. फ्रीज स्वच्छ ठेवा, शिलेपाके काढून टाका, त्याने चांगले पदार्थ दुषित होणार नाहीत.

६. ऑरग्यानिक फूड, ब्राऊन ब्रेडबद्दलही तेच! ताजे खावा, मग ते ऑरग्यानिक नसले तरी चालेल. ७. त्याबद्दल तिचे काही म्हणणे नाही. संत्री नागपूरहून येऊ द्या, फक्त सिझनल असू द्या, जास्तीची औषधे टिकवण्यासाठी वापरू नका वगैरे. ८. भारतातून निघालेला हापूस हामेरिकेत येइपर्यंत एकतर तो नासतो (कच्चा, आढीत घातलेला) किंवा औषधे लावून टिकवल्यावर न्यूट्रीशनवर परिणाम होतो. तसे नको. आम्ही इथे मेक्सिकन आंबा खातो. चाम्गला असतो. पूर्वी केळ्यांचे कच्चे घड भरून ट्रक निघाला की त्यात लवंगा टाकत असत. त्यने केळी बाजारात येइपर्यंत दोनेक दिवसात पिकायची. आता कसल्याशा पावडरी लावतात असे ऐकून आहे. नैसर्गिक पिकलेली केळी खाणे चांगलेच पण तसे मिळत नसल्यास लवंगांनी पिकवलेली चांगली की पावडारीने?

डॉक्टरसाहेब, ज्या प्रतिक्रियेची मी आवर्जून वाट पाहत होतो ती टाकल्या बद्दल खरंच मनापासून धन्यवाद. या निमित्ताने आपल्याशी चर्चा करावयास मिळेल असे वाटते. बाकी आपल्या सर्व लेखांचा आणि इतरांच्या लेखांवरील प्रतिक्रियांचा आपण तर बाबा पंखा आहोत. कोणतीही गोष्ट अति सर्वत्र वर्जयेत या उक्तीप्रमाणेच असावी. ह्या वाक्याला कोणी आक्षेप घेईल असे मला वाटत नाही. प्रतिक्रियांमध्ये पोस्ट केलेल्या त्या व्हिडीओ मध्ये मी ऋजुताला साबुदाण्याबद्दल प्रश्न विचारला होता. कि साबुदाणा खाल्लेलं चांगलं का? साबुदाण्याची खिचडी खाल्ली कि मला पोटात जड झाल्यासारखे वाटते. त्यावर तिने सांगितलेच कि साबुदाणा खिचडी खाऊ शकता परंतु प्रमाणात खा. जास्त खाल्लं कि त्रास हा होणारच. तसेच तिने तुपाबद्दल पण सांगितले. तुपाचा वापर मर्यादितच करावा. भाजीत तळण्यासाठी रोज नाही पण करू शकता असा मानस होता. आजकालच्या शाळेतील मुली 'फिगर सांभाळायची म्हणून' अजिबात तूप खायचे नाही, अजिबात तेलकट खायचे नाही असे करतात. त्यामुळे त्या स्निग्ध पदार्थांपासून मिळणारे पोषणतत्वे त्यांना मिळत नाही. त्या विषयावर बोलताना (आणि अशा इतर अनेक विषयांवर बोलताना) तिने तुपाचे उदाहरण दिले. तूप खाणे चांगले आणि ते खा असा तिचा मंत्र आहे. बाकी तुमचे दुधाबद्दलचे/ मायक्रोवेव्हबद्दलचे विचार शास्त्रीय दृष्ट्या बरोबर असतील हि. परंतु हे सर्व शास्त्र नवीन आहे. गेल्या ५० - ७० वर्षातील प्रगती आहे. ते पूर्णपणे नाकारायची चूक मी करणार नाही. परंतु त्यात नवीन नवीन भर रोज होत असते. व्हिडीओमध्ये तिने सांगितल्या प्रमाणे अन्नाला आणि त्यातील पोषण मूल्याला या Food Science आणि Food Industry ने जे ठराविक भागांमध्ये (प्रोटीन, कर्बोदके, मेद, इत्यादी) विभागले आहे त्यापेक्षा कितीतरी अधिक अन्नाच्या पोषणमूल्याबद्दल समजणे अजून बाकी आहे जे शास्त्राला आणि पर्यायाने आपल्याला अजूनही माहित नाही. रोज नवीन नवीन माहिती समोर येत असल्याने अगोदरच्या अर्धवट माहिती मध्ये भर पडली जाते आणि काही अंशी ती चुकीचीहि ठरवली जाते. (कृपया विदा मागू नये) आपल्या ज्ञानाच्या विस्तारासाठी आपण विदा वगैरे शोधतो. हार्वर्डने ते संशोधन केले आहे म्हणून ते परिपूर्ण समजायचे का? तुम्ही दिलेल्या विदामध्येसुद्धा स्पेन मधील ज्या शास्त्रज्ञांनी २००३ मध्ये प्रयोग केला होता त्यातील चुका दाखवून देण्याचा प्रयत्न केलेला आहे आणि माओ कसा चांगला हे दाखवून दिले आहे. कशावरून असे रिसर्च हे माओ कंपनी पुरस्कृत नसतात? मी मूळ लेखात दिलेला प्लास्टीकचा दुआ जर तुम्ही वाचलात तर तुमच्याही लक्षात येईल कि अगोदर प्लास्टिक BPA Free असेल तर चांगले असा निष्कर्ष निघाला आणि सर्वांनी BPA Free प्लास्टिक वापरायला सुरुवात केली. आता आज अजून एक शास्त्रज्ञ प्रयोग करतो आणि सप्रमाण सिद्ध करतो कि फक्त BPA Free प्लास्टिक वापरून उपयोग नाही. ते सुद्धा estrogen सोडतच. मग लोकांनी त्याच्या प्रयोगपद्धतीवर, त्याच्या हेतूवर शंका उपस्थित केली. त्याचा रिसर्च बरोबर असेल नसेल (इथे लक्षात घेण्याची गोष्ट कि त्याने त्याचे रिझल्ट्स सप्रमाण सिद्ध केलेले आहेत) पण अर्थ असाच निघालाना कि सुरुवातीचे प्ल्रास्तिक विषयी संशोधन हे अंतिम (absolute) नाही. शास्त्र हे नेहमीच नविन नविन शोध लावतच राहणार. त्याला बाकीचे शास्त्रज्ञ आव्हान देतच राहणार, त्या संशोधनाची मर्यादा काढताच राहणार. मला एवढेच म्हणायचे कि शास्त्राने जी काही प्रगती केलेली असते ती कालसापेक्ष असते किंवा ती त्या काळापर्यंत मिळालेल्या ज्ञानानुसार बरोबर असते असे म्हणणे जास्त योग्य ठरेल. आपल्या सुदैवाने आपल्याला आयुर्वेदाची देणगी आहे. हा अन्नावरील रिसर्च अगोदरच आपल्या पूर्वजांनी करून ठेवला आहे. नक्कीच तो आंधळेपणाने जरी स्वीकारायचा नाही म्हटला तरीही आजचे शास्त्र वापरून आपण तो कन्फर्म करून वापरू शकतो. मग शास्त्राचे तात्कालिक शोध - तेच सत्य म्हणून स्वीकारून, आपली आपण आपली जीवन पद्धती लाक्षणिकरित्या बदलून भविष्यामध्ये येणाऱ्या परिणामांना सामोरे जायचे का? उदाहरण एक खाली देतो. नक्कीच डॉक्टर असल्याने हे तुम्हाला माहिती असेल. बाकी वाचकांसाठी हि माहिती. हा मुद्दा खरंतर संपादकांना विनंती करून मूळ लेखात टाकण्याचा विचार होता परंतु आता इथेच लिहितो. शौचास बसण्याची पद्धत: अमेरिकेतील बर्याच प्रौढांना गुदद्वाराचे बरेच आजार होतात. कॅन्सरहि होतात. ५० वर्षांनतर कॉलोनोस्कॉपी करून घ्यावी असे डॉक्टर्स सांगतात. बाळाचे दुधाचे दात पडणे जसे नॉर्मल तशी इथे कॉलोनोस्कॉपी आता नॉर्मल झाली आहे. बर्याच संशोधनाअंती शास्त्रज्ञांच्या लक्षात आले कि याचे मूळ शौचास बसण्याच्या "मॉडर्न" आधुनिक पद्धतीमध्ये आहे. इथे शौचास कमोड वापरतात. आतिशय आरामात खुर्चीवर बसल्यासारखे शी करायला बसायचे. परंतु त्यामुळे शरीरातील आतल्या भागावर काय परिणाम होतात त्याचा अभ्यास कमोड बनवणार्या कंपन्यांनी केला नाही. याचे परिणाम अमेरिकेतील आजची म्हातारी पिढी भोगती आहे. आणि आता आपण ती पद्धती अवलंबली आहे. वर्षानुवर्षे शौचास खुर्चीवर बसल्याप्रमाणे बसल्याने त्यांना आता कॅन्सरसारख्या रोगाला तोंड द्यावे लागते आहे. मग त्यांनी रिसर्च केला आणि काय शोधून काढले ते पहा. squattypotty ऋजुतानेही तिच्या सत्रात शौचास बसण्याची आपली भारतीय बैठक कशी बरोबर आहे हे न लाजता सर्वांसमोर बसून दाखवले. मी देखील न लाजता इथे नमूद करू इच्छितो कि (अमेरिकेत सगळीकडेच कमोड असल्याने दुसरा मार्ग नसल्याने शेवटी कमोडवर चढून बसून) भारतीय बैठकीप्रमाणे शौचास बसतो. त्याशिवाय होतच नाही राव आपला कोठा खाली. त्याचबरोबर ऋजुताने सकाळी सकाळी उठल्याबरोबर पाणी पिणे कसे चांगले हे सांगितले. गार पाणी पिले जात नसेल तर थोडेसे कोमट करून प्या पण कमीत कमी एक ग्लास पाणी प्या. माझे ७० वर्षांचे बाबा अजूनही नित्यनियमाने पितात. त्यांचे बघून मी हि पिऊ लागलो. सगळ्यांचे आजी आजोबा बाबा पीत असतील. पण आजचे किती पालक स्वतः सकाळी पाणी पितात आणि आपल्या मुलांना सकाळी पाणी पिण्याची सवय लावतात?

डॉ.मालती कारवारकर बाईंची पण या विषयावर अनेक ऊत्तम पुस्तके आहेत. -पहाटवारा

आहारतज्ञ बर्याच वेळेस सल्ला तांत्रिकदृष्ट्या बरोबर देतात परंतु तो व्यवहार्य असतोच असे नाही. एखाद्या नोकरी करणाऱ्या स्त्रीला तुम्ही संपूर्णपणे पोळी वर्ज्य करा सांगणे कितपत व्यवहार्य आहे?

खरे तर ते जेनेटिक सवयी .. आहार वगैरे पटते ...पण हल्ली वेगवेगळे रस ब्रोकोली, झुकीनी, दुधी भोपळा आणि आणखीन काय काय...कसे काय करायचे ? २ पिढ्यांपासून ज्या खाण्याच्या सवयी लागल्यात त्यात फार बदल करू नये आणि तसे ते फार जमतही नाही ... कुठीलीही गोष्ट वर्ज्य नको आणि अति तर नकोच नको... शरीराच्या बारीक सारीक सिग्नल्स कडे अजिबात दुर्लक्ष नको आणि ४८ तासांपेक्षा जास्त काही त्रास झाला तर तडक डॉक्टर गाठणे ह्ये आपले सध्या चालू आहे ...

ऋजुताने दिला रोमिओला 'डाएट' Hats off!

फारच उत्तम माहिती सोपी करून सांगितली आपण. कालपरवाच ऋजुताने एकाला डाएट दिला असल्याची बातमी: http://maharashtratimes.indiatimes.com/maharashtra/pune/Rujuta-Romio/articleshow/44779364.cms

लेख माहीतीपुर्ण आहे फार आवडला. रुजुता चे फोटो पहील्यांदा च बघितले देहस्वीनी ची देहयष्टी आवडली चेहरा सुंदर असता तर ? असो आणि ते टॉयलेट च्या फोटु ने फार च रसभंग केला हो आणि काय ते सारख सारख बाकी लेख आवडला

'बाह्य सौंदर्य' ज्याला शारीरिक सौंदर्य म्हणता येईल आणि 'आंतरीक सौंदर्य' ज्यात ज्ञान, स्वभाव, वृत्ती थोडक्यात 'व्यक्तीमत्व' हे सुद्धा सौंदर्यच आहे. पहिले अशास्वत आणि वयोमानानुसार र्‍हास पावणारे तर दुसरे शास्वत आणि वयोमानानुसार वृद्धींगत होणारे आहे. आता प्रत्येकाने ठरवायचे आहे की अशास्वताला महत्त्व द्यायचे की शास्वताला. शुभेच्छा..

अहो जरा सबुरीन घ्या मी त्यांच्या लेखनाचा चाहता आहे. मी पहील्यांदा च त्यांचे फोटो बघितले मला कुतुहुल होत की करीना ला झिरो फिगर देणारयांची स्वतःची फिगर त्या कशी मेंटेन ठेवत असेल कशी असेल. फोटो बघितल्यावर मला त्यांचे प्रमाणबद्ध शरीरयष्टी आवडली. त्यांचा विषय च फिटनेस आहे शरीरासंदर्भात आरोग्या संदर्भात आहे चांगली फिगर मेंटेन करण्यासाठी शिस्त संयम अनेक गुण लागतात. ते त्यांच्यात आहेत व आरोग्याचा त्या अतिशय सकारात्मक असा प्रचार प्रसार करतात. व विषय च शरीर संदर्भात असल्याने कौतुकाने मी तसे बोललो आता त्यानंतर चेहरा सुंदर असता तर असे जे म्हणालो त्यात अधिक सुंदर असता तर छान योग जुळुन आला असता इतकेच सुचवायचे होते. ते नसल्याने काहीही फरक पडत नसतो हे मला समजते हो लगेच आंतरीक बाह्य सौंदर्य काय सडकी मनोवृत्ती काय कमाल आहे ? सहज लाइटली तुम्ही कधी म्हणत नाही का नविन कोणी हिरो हिरोइन आली तर तिच्या सौंदर्यावर एकुण टीप्पणी तुम्ही कधीच करत नाही का ? असो

ऋतुजा दिवेकर तिच्याशी मराठीतून स्व ताशी ओळख करून दिली असती तर , आपण आपल्या लोकांशी आपल्या भाषेत सुरवातीला संवाद साधायला संकोचतो किंवा राणीच्या भाषेचा आपल्यावर पगडा असतो , कुणास ठाऊक लेखातील माहिती रंजक करून सांगितली त्या बद्दल धन्यवाद ऋजुता व तिचे घरचे एकदम मराठमोळे आहेत. आयुर्वेद योग ह्यांना आधुनिक काळात वेगळे परिमाण तिने दिले आहे करीना च्या शून्यकटी मागे हि हिरकणी आहे त्यामुळे तिचा पंचतारांकित दुनियेत खूपच बोलबाला झाला आहे, तूप भरपूर खा असे ती जेव्हा तार्किक दृष्ट्या पटवून देते तेव्हा वर्षोवर्ष आहारातील अश्या किती अंध श्रद्धा बालपणापासून जोपासत आलो आहे प्रश्न पडतो.

ऋजुता दिवेकर ह्या दिसतात कशा आणि त्यांची देहयष्टी कशी आहे, त्या मराठी असून कुठल्या भाषेत बोलतात ह्या पेक्षा त्यांच्या भाषणात 'आशय' काय आहे आणि किती महत्त्वाचा आहे ह्याकडे लक्ष देणे गरजेचे आहे.

माहितीपूर्ण धागा.

वर मुलाखत पाहिली . छान मराठी मधून बोलत सर्व प्रश्नांना मोकळेपणाने उत्तरे दिली. "तुमच्या शरीररचनेला समजून घ्या " .. सरसकट पुस्तक / डायट फॉलो करू नका हे वाक्य खूप महत्वाच वाटला

मी पयला!!!!!!!!!! वल्लीशेठच्या लेखाला न्याय मिळेलशी प्रतिक्रिया नंतर यथावकाश देईनच, तूर्त ही पोच फक्त.

मी पयला!.... ;-)

श्या...न्ना इतकी प्राचीन प्रंपरा आता बोला!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! =))

एकविसाव्या शतकातही अशी अनेक शापवचने आढळली आहेत. विशेषकरून पुण्यग्रामाच्या आसपास. उदा - इये सोसायटीचिये फाटकासमोरु पार्किंग करी तो गाडौ जाणावा इये भिंतीवरू थुंकी तेहाची माय गर्दभे इ. इ.

गाढव घोड्याची परंपरा एवढी मागे जाते हे माहीतच नव्हतं. आता शिव्या देताना परंपरेचं पालन केल्याचासुद्धा आनंद मिळेल.

या पवित्र परंपरेचा पाईक रहाण्याची पात्रता अंगी टिकावी म्हणून सदैव प्रयत्न करीन!!!! :)

रामपुरी व डांबिसकाकांशी एक कोल्हापुरकर म्हणून जोर्दार सहमत :)

खिक्क

किती ती समृद्ध परंपरा...

लावल्ली लवंगी फटाक्यांची माळ.

हा हा हा. भारी!

हे शिलालेख ज्यांच्या आदेशावरुन लिहीले त्यांच्या *** ** ***!!!!!!!!!!!!

बघा, बघा. इतकी बहरलेली प्राचीन परंपरा असलेल्या शिव्यांना शिव्या देणे शोभते काय? =)) वल्लीशेट, तुस्सी ग्रेट हो !

आयला पुर्वज लै ड्यांजर होते. कसले कसले घाणेरडे शाप द्यायचे.

वल्लीबुवा यातील बहुतांश वचनांबाबत तो मूळचा आदेश/ नियम / कायदा इ इ काय होता की जो मोडल्यास त्या मोडणा-यांच्या मातु:श्रीना पशुप्रेमाची संधी दिली जात होती ते समजेल तर त्या कायद्यांचे कितपत महत्व होते तेही कळेल.

म्हणजे शिव्यांना फार अतिप्राचीन परंपरा आहे तर!! :-) एकापेक्षा एक डेन्जर शिलालेख आहेत मायला. =))

आणि लोक उगाच काम न करणाराला गाढव म्हणतात. बघा बघा गाढव कित्ती 'कामा'चं आहे ते. वल्ल्या, भारीच रे!

लै भारी. लोक उगाच नाव ठेवत्यात आताची पिढी बिघडली मनुनशान

बाकी, काही आदरार्थी संबोधने बापाला उद्देशूनही असतील. संशोधन करावे, ही इणंती इशेष !

मस्त लेख.. आमच्या डोंबिवलीचा गधेगाळ आठवला..

व्वा...!! सालं त्या काळातला समाज सध्या समाजापेक्षा जास्त चावट होता असे म्हणावे वाटते. सालं सभ्यपणा नव्हताच. सध्याच्या पिढीने नवीन काहीच भर घातली नाही. ;) वल्लीशेठ, अजून येऊ द्या. शिलालेखाचे फोटोसहीत. -दिलीप बिरुटे

निराकार गाढव आता झीट येउन पडेल ! ;)

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- ई निविदा घोटाळा प्रकरण : महापालिकेचे नऊ अभियंते निलंबित

रोचक माहिती.

हम्म ! अस्स आहे तरं

मिपाशापवाणी !! ;) अथ तु जो कोणु हुवि ए लेखा नावे ठेवि तेहाचीए खरडवहे मोजींचा लेखु अष्टोत्तरशत दिवसु चोप्यपेस्तु...तदुपरिही नावे ठेवि तेहाचिए खरडवहे अआंचे काव्य

धन्यवाद. आपण ज्या संस्कृतीचं रक्षण करू पाहतोय, त्या संस्कृतीत 'अशाही' गोष्टी होत्या - आणि 'गावंढ्या' (!) लोकांनी नाही तर सुसंस्कृत लोकांनी असे शब्दप्रयोग वापरले होते; हे समजल्यावर संस्कृतीरक्षकांची प्रतिक्रिया 'पाहायला' मजा येते नेहमीच. काय योग्य आणि काय अयोग्य याचे सामाजिक संदर्भ वेळ, काळ, परिस्थिती, व्यक्ती... यांच्यानुसार बदलत असतात हे या निमित्ताने पुन्हा एकदा अधोरेखित झाले आहे.

सध्या काय रासभ नाम पक्ष वगैरे सुरू आहे की काय? ;)

"आपण लिहीलेल्या दगडावरची रेघ असलेल्या अमर साहित्याचे मिपावर असे मुल्यमापन होत आहे हे पाहून पितृपक्षात भेट देणार्‍या पूर्वजांना काय वाटत असेल बरे?" असा विचार मनात उगाचच डोकावला. (... आणि त्यांत कोणी एखादा गरम डोक्याचा खड्गधारी पूर्वज असल्यास वल्लींचे काय ? अशी काळजीही वाटून गेली ;) )

वल्ली म्हणजे आयडी सार्थ करणारा माणुस आहे :)

मस्त ही माझी नवीन स्वाक्षरी - स्वदत्तां परदत्तां वा यो हरेत प्रतिसादः| षष्टिं वर्षसहस्राणि विष्टायां जायते कृमि: ||

आवडला... एकूण घोडा आणि गाढव, फार पुर्वीपासूनच "कामा"ला जुंपले जायचे.

शिव्या आणि शापां संबंधी अभ्यासु लेख वाचून संतोष जाहला . संत मंडळी देखिल यात मागे नव्हती हे वाचून त्यांच्याबद्दलचा आदर दुणावला. इतक्या उच्चं आणि थोर परंपरेला हीन का लेखत असावेत?

मी पयला!!!!!!!!!! वल्लीशेठच्या लेखाला न्याय मिळेलशी प्रतिक्रिया नंतर यथावकाश देईनच, तूर्त ही पोच फक्त.

मी पयला!.... ;-)

श्या...न्ना इतकी प्राचीन प्रंपरा आता बोला!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! =))

एकविसाव्या शतकातही अशी अनेक शापवचने आढळली आहेत. विशेषकरून पुण्यग्रामाच्या आसपास. उदा - इये सोसायटीचिये फाटकासमोरु पार्किंग करी तो गाडौ जाणावा इये भिंतीवरू थुंकी तेहाची माय गर्दभे इ. इ.

गाढव घोड्याची परंपरा एवढी मागे जाते हे माहीतच नव्हतं. आता शिव्या देताना परंपरेचं पालन केल्याचासुद्धा आनंद मिळेल.

या पवित्र परंपरेचा पाईक रहाण्याची पात्रता अंगी टिकावी म्हणून सदैव प्रयत्न करीन!!!! :)

रामपुरी व डांबिसकाकांशी एक कोल्हापुरकर म्हणून जोर्दार सहमत :)

खिक्क

किती ती समृद्ध परंपरा...

लावल्ली लवंगी फटाक्यांची माळ.

हा हा हा. भारी!

हे शिलालेख ज्यांच्या आदेशावरुन लिहीले त्यांच्या *** ** ***!!!!!!!!!!!!

बघा, बघा. इतकी बहरलेली प्राचीन परंपरा असलेल्या शिव्यांना शिव्या देणे शोभते काय? =)) वल्लीशेट, तुस्सी ग्रेट हो !

आयला पुर्वज लै ड्यांजर होते. कसले कसले घाणेरडे शाप द्यायचे.

वल्लीबुवा यातील बहुतांश वचनांबाबत तो मूळचा आदेश/ नियम / कायदा इ इ काय होता की जो मोडल्यास त्या मोडणा-यांच्या मातु:श्रीना पशुप्रेमाची संधी दिली जात होती ते समजेल तर त्या कायद्यांचे कितपत महत्व होते तेही कळेल.

म्हणजे शिव्यांना फार अतिप्राचीन परंपरा आहे तर!! :-) एकापेक्षा एक डेन्जर शिलालेख आहेत मायला. =))

आणि लोक उगाच काम न करणाराला गाढव म्हणतात. बघा बघा गाढव कित्ती 'कामा'चं आहे ते. वल्ल्या, भारीच रे!

लै भारी. लोक उगाच नाव ठेवत्यात आताची पिढी बिघडली मनुनशान

बाकी, काही आदरार्थी संबोधने बापाला उद्देशूनही असतील. संशोधन करावे, ही इणंती इशेष !

मस्त लेख.. आमच्या डोंबिवलीचा गधेगाळ आठवला..

व्वा...!! सालं त्या काळातला समाज सध्या समाजापेक्षा जास्त चावट होता असे म्हणावे वाटते. सालं सभ्यपणा नव्हताच. सध्याच्या पिढीने नवीन काहीच भर घातली नाही. ;) वल्लीशेठ, अजून येऊ द्या. शिलालेखाचे फोटोसहीत. -दिलीप बिरुटे

निराकार गाढव आता झीट येउन पडेल ! ;)

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- ई निविदा घोटाळा प्रकरण : महापालिकेचे नऊ अभियंते निलंबित

रोचक माहिती.

हम्म ! अस्स आहे तरं

मिपाशापवाणी !! ;) अथ तु जो कोणु हुवि ए लेखा नावे ठेवि तेहाचीए खरडवहे मोजींचा लेखु अष्टोत्तरशत दिवसु चोप्यपेस्तु...तदुपरिही नावे ठेवि तेहाचिए खरडवहे अआंचे काव्य

धन्यवाद. आपण ज्या संस्कृतीचं रक्षण करू पाहतोय, त्या संस्कृतीत 'अशाही' गोष्टी होत्या - आणि 'गावंढ्या' (!) लोकांनी नाही तर सुसंस्कृत लोकांनी असे शब्दप्रयोग वापरले होते; हे समजल्यावर संस्कृतीरक्षकांची प्रतिक्रिया 'पाहायला' मजा येते नेहमीच. काय योग्य आणि काय अयोग्य याचे सामाजिक संदर्भ वेळ, काळ, परिस्थिती, व्यक्ती... यांच्यानुसार बदलत असतात हे या निमित्ताने पुन्हा एकदा अधोरेखित झाले आहे.

सध्या काय रासभ नाम पक्ष वगैरे सुरू आहे की काय? ;)

"आपण लिहीलेल्या दगडावरची रेघ असलेल्या अमर साहित्याचे मिपावर असे मुल्यमापन होत आहे हे पाहून पितृपक्षात भेट देणार्‍या पूर्वजांना काय वाटत असेल बरे?" असा विचार मनात उगाचच डोकावला. (... आणि त्यांत कोणी एखादा गरम डोक्याचा खड्गधारी पूर्वज असल्यास वल्लींचे काय ? अशी काळजीही वाटून गेली ;) )

वल्ली म्हणजे आयडी सार्थ करणारा माणुस आहे :)

मस्त ही माझी नवीन स्वाक्षरी - स्वदत्तां परदत्तां वा यो हरेत प्रतिसादः| षष्टिं वर्षसहस्राणि विष्टायां जायते कृमि: ||