मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

बेबी

mohite jeevan ·

तिमा Sat, 08/16/2014 - 19:42
नंबर नोंदवून ठेवला आहे. बाकी सर्व इतर प्रतिक्रिया आल्यवर.

आदूबाळ Sat, 08/16/2014 - 20:14
>>अचानक ती मेन रोडवरुन जाताना काही बदमाश गुंडानी अडवण्याचा प्रयत्न केला,पण तीचे मौन पाहुन त्या गुंडानीच आपली वाट बदलली कित्ती सभ्य नै आजकालचे गुंड!

प्यारे१ Sat, 08/16/2014 - 20:27
कथेच्या नावात अनुस्वाराचा उपयोग न केल्याबद्दल जीवन भौंचे शतशः ऋणी आहोत. कथा चार भागातली तीन भागात करण्याच्या प्रयत्नाला 'शुंभेच्छा'!

रामपुरी Tue, 08/19/2014 - 00:50
सवयीने फक्त एक उच्चार जमला. बाकीचे नाँरमल नाहीत. मोजींचा कथाकथनाचा एक कार्यक्रम ठेवायची कल्पना कशी वाटते?

सोत्रि Sun, 08/17/2014 - 01:51
>> * (प्रिय वाचक, ही कथा जास्ती जास्त चार भागात आसेल, तरी मी तीन भागामध्ये कथा पुर्ण करण्याचा प्रयत्न करेन) निर्वाण प्राप्त झाले आहे! -(जीवनभौचा पंखा) सोकाजी

तिमा Sun, 08/17/2014 - 09:39
ही एक जबरी रहस्यकथा आहे असे वाटते. दोन्ही बहिणींच्या वेडसरपणाची झलक दाखवल्यामुळे जयवंत दळवींच्या एका कथेची आठवण येते. कथानायिकेला साधे कान नसून, 'जोरात कान' आहेत हे वाचून वाचक संभ्रमात पडतो. तसेच तिचे मौन इतके भीतिदायक का असावे, की गुंडही घाबरतील, याचा अर्थ लावण्यात गुंग होतो. पुढे ती स्वतःला 'स्वीट' म्हणते ते गोड या अर्थी की हॉटेलातला 'स्वीट' असतो त्याअर्थी, हेही गौडबंगालच आहे. एकूण काय, नेहमीप्रमाणेच जीमोंच्या फॅन्सना मेजवानी आहे.(कोण तो नतद्रष्ट, जीमो पानशेतच्या पुरात वाहून गेले अशी अफवा उठवत होता?)

इरसाल Mon, 08/18/2014 - 17:18
माँहीते जीवाँन. हे एकताच तीने आपले जोरात कान ही बंद केले पुन्हा आपले कान बंद करते. अजुन एक...(प्रिय वाचक, ही कथा जास्ती जास्त चार भागात आसेल, तरी मी तीन भागामध्ये कथा पुर्ण करण्याचा प्रयत्न करेन).....हे असे हवे होते का ? (प्रिय वाँचक, ही कथाँ जाँस्ती जाँस्त चाँर भाँगाँत आँसेल तरी मी तीन भाँगाँमध्ये कथाँ पुर्ण करण्याँचाँ प्रयत्न करेन) संपाँदक मंडळी वॉट्सअ‍ॅप सारख्या स्मायली द्यायची किरपा करतील काँय !

थॉर माणूस गुरुवार, 08/21/2014 - 16:03
आख्या मिपाचा दावा हय जी़व़ऩभौ छावा हय... चार भागांची कथा पाच भागात आली तरी चालेल... तुमी फ़क्त यौंद्या... फकस्त येक डाव आमची रीकेस्ट माना राव... ती "अपहरण कीं खूण" तुम्ही निम्यात सोडल्यापासून राँर्बट, कैरीची खूप आठवण येते, त्यांना या कथेत चानस द्या.

धन्या गुरुवार, 08/21/2014 - 16:36
ती "अपहरण कीं खूण" तुम्ही निम्यात सोडल्यापासून राँर्बट, कैरीची खूप आठवण येते, त्यांना या कथेत चानस द्या.
जर त्यांचा खूण झाला असेल तर त्यांना या कथेत चानस कसा मिळेल?

थॉर माणूस गुरुवार, 08/21/2014 - 17:16
त्यांचा खूण नवता झाला... जाँनचा झाला होता (आणि एका कलकत्त्यातल्या माकडाचापण), तो या कथेत परत आलाय (जाँन) मग बाकीच्यांनी काय घोडं मारलंय?

धन्या गुरुवार, 08/21/2014 - 17:22
गृहीणींना ज्याप्रमाणे सास-बहू मालिकांअधील कुठल्या बाईचं कुठल्या बाप्याचं लफडं आहे हे जसं माहिती असतं तसं तुम्हाला मोजीभौंच्या कथांमधील पात्रांची खडा न खडा माहिती आहे. अशीच माहिती मला एकेकाळी सुशिंच्या कादंबर्‍यांमधिल पात्रांची असायची. सनी बुलंद, दारा बुलंद, सलोनी... गेले ते दिवस. :(

तिमा Sat, 08/16/2014 - 19:42
नंबर नोंदवून ठेवला आहे. बाकी सर्व इतर प्रतिक्रिया आल्यवर.

आदूबाळ Sat, 08/16/2014 - 20:14
>>अचानक ती मेन रोडवरुन जाताना काही बदमाश गुंडानी अडवण्याचा प्रयत्न केला,पण तीचे मौन पाहुन त्या गुंडानीच आपली वाट बदलली कित्ती सभ्य नै आजकालचे गुंड!

प्यारे१ Sat, 08/16/2014 - 20:27
कथेच्या नावात अनुस्वाराचा उपयोग न केल्याबद्दल जीवन भौंचे शतशः ऋणी आहोत. कथा चार भागातली तीन भागात करण्याच्या प्रयत्नाला 'शुंभेच्छा'!

रामपुरी Tue, 08/19/2014 - 00:50
सवयीने फक्त एक उच्चार जमला. बाकीचे नाँरमल नाहीत. मोजींचा कथाकथनाचा एक कार्यक्रम ठेवायची कल्पना कशी वाटते?

सोत्रि Sun, 08/17/2014 - 01:51
>> * (प्रिय वाचक, ही कथा जास्ती जास्त चार भागात आसेल, तरी मी तीन भागामध्ये कथा पुर्ण करण्याचा प्रयत्न करेन) निर्वाण प्राप्त झाले आहे! -(जीवनभौचा पंखा) सोकाजी

तिमा Sun, 08/17/2014 - 09:39
ही एक जबरी रहस्यकथा आहे असे वाटते. दोन्ही बहिणींच्या वेडसरपणाची झलक दाखवल्यामुळे जयवंत दळवींच्या एका कथेची आठवण येते. कथानायिकेला साधे कान नसून, 'जोरात कान' आहेत हे वाचून वाचक संभ्रमात पडतो. तसेच तिचे मौन इतके भीतिदायक का असावे, की गुंडही घाबरतील, याचा अर्थ लावण्यात गुंग होतो. पुढे ती स्वतःला 'स्वीट' म्हणते ते गोड या अर्थी की हॉटेलातला 'स्वीट' असतो त्याअर्थी, हेही गौडबंगालच आहे. एकूण काय, नेहमीप्रमाणेच जीमोंच्या फॅन्सना मेजवानी आहे.(कोण तो नतद्रष्ट, जीमो पानशेतच्या पुरात वाहून गेले अशी अफवा उठवत होता?)

इरसाल Mon, 08/18/2014 - 17:18
माँहीते जीवाँन. हे एकताच तीने आपले जोरात कान ही बंद केले पुन्हा आपले कान बंद करते. अजुन एक...(प्रिय वाचक, ही कथा जास्ती जास्त चार भागात आसेल, तरी मी तीन भागामध्ये कथा पुर्ण करण्याचा प्रयत्न करेन).....हे असे हवे होते का ? (प्रिय वाँचक, ही कथाँ जाँस्ती जाँस्त चाँर भाँगाँत आँसेल तरी मी तीन भाँगाँमध्ये कथाँ पुर्ण करण्याँचाँ प्रयत्न करेन) संपाँदक मंडळी वॉट्सअ‍ॅप सारख्या स्मायली द्यायची किरपा करतील काँय !

थॉर माणूस गुरुवार, 08/21/2014 - 16:03
आख्या मिपाचा दावा हय जी़व़ऩभौ छावा हय... चार भागांची कथा पाच भागात आली तरी चालेल... तुमी फ़क्त यौंद्या... फकस्त येक डाव आमची रीकेस्ट माना राव... ती "अपहरण कीं खूण" तुम्ही निम्यात सोडल्यापासून राँर्बट, कैरीची खूप आठवण येते, त्यांना या कथेत चानस द्या.

धन्या गुरुवार, 08/21/2014 - 16:36
ती "अपहरण कीं खूण" तुम्ही निम्यात सोडल्यापासून राँर्बट, कैरीची खूप आठवण येते, त्यांना या कथेत चानस द्या.
जर त्यांचा खूण झाला असेल तर त्यांना या कथेत चानस कसा मिळेल?

थॉर माणूस गुरुवार, 08/21/2014 - 17:16
त्यांचा खूण नवता झाला... जाँनचा झाला होता (आणि एका कलकत्त्यातल्या माकडाचापण), तो या कथेत परत आलाय (जाँन) मग बाकीच्यांनी काय घोडं मारलंय?

धन्या गुरुवार, 08/21/2014 - 17:22
गृहीणींना ज्याप्रमाणे सास-बहू मालिकांअधील कुठल्या बाईचं कुठल्या बाप्याचं लफडं आहे हे जसं माहिती असतं तसं तुम्हाला मोजीभौंच्या कथांमधील पात्रांची खडा न खडा माहिती आहे. अशीच माहिती मला एकेकाळी सुशिंच्या कादंबर्‍यांमधिल पात्रांची असायची. सनी बुलंद, दारा बुलंद, सलोनी... गेले ते दिवस. :(
लेखनविषय:
कथा
लेखनप्रकार
आस्वाद
'हँलो,कोण आहे?कोणी बोलत का नाही?कोण आहे तेथे?', कोणीतरी लपल्यासारखे तीला वाटत होते, पण ती त्या दरवाज्याजवळ जाण्याचे धाडस करु शकत नव्हती.कारण त्याची तीला भिती वाटत होती.तो येणार व लहान पणाच्या आठवणी काढुण मला त्रास देणार व मी वेड्यासारखी करणार, रात्रीची वेळ कशी तरी काढत होती. जस जसे त्या दरवाजाचा आवाज वाढत होता,तसे ती जोरात ओरडली, 'नाही....नाही.......सोड मला माझ्या डोक्यातुन दुर जा,' डोळे मिटवले......तीला त्या बंद डोळ्यामागच्या आधांराची सवय झाली होती बहुतेक....हळु हळु तीच्या कानात आवाज येऊ लागला, 'बेबी, कम बेबी, मी तुला आझाद करेन, तुला मुक्ती देईन, मी सांगतो ते तु कर,' हे एकताच तीने आपले जो

भारतातील १० वैशिष्ठपुर्ण बाबी

पारस ·

एस Sun, 08/17/2014 - 12:31
>>>९. नौकावाहन आणि नौकापरिवहन हि कला ६००० वर्षांपुर्वी सिंधु नदीच्या खोर्‍यात जन्माला आली नौकानयन या कौशल्यात मानव आफ्रिका खंडातून बाहेर पडला तेव्हाच अथवा त्याही आधी सुरुवात झाली असावी. संदर्भासाठी श्री इस्पिकचा एक्का यांनी लिहिलेली लेखमालिका वाचावी. (मोबाइल वरून दुवा देता येत नाहीये.)

चिगो Tue, 08/19/2014 - 20:35
आणि ते ७वे शतक ख्रिस्तपुर्व का इसवी सन? तसेच १८९६पर्यंंत हिरे फक्त भारतात सापडायचे हेपण नक्की का? नौकावहनाबद्दल आधीच लिहीलंय.. 'सिंधु'चा उच्चार 'हिंदु' असा करायचे म्हणे मध्यपुर्वेतले लोक म्हणून सिंधुपलीकडे राहणारे ते 'हिंदू' आणि तो प्रदेश 'हिंदूस्थान'.. (आसामात अहोमिया भाषेत 'स'चा उच्चार 'ह' असा होतो..) माहिती संकलनासाठी धन्यवाद..

एस Sun, 08/17/2014 - 12:31
>>>९. नौकावाहन आणि नौकापरिवहन हि कला ६००० वर्षांपुर्वी सिंधु नदीच्या खोर्‍यात जन्माला आली नौकानयन या कौशल्यात मानव आफ्रिका खंडातून बाहेर पडला तेव्हाच अथवा त्याही आधी सुरुवात झाली असावी. संदर्भासाठी श्री इस्पिकचा एक्का यांनी लिहिलेली लेखमालिका वाचावी. (मोबाइल वरून दुवा देता येत नाहीये.)

चिगो Tue, 08/19/2014 - 20:35
आणि ते ७वे शतक ख्रिस्तपुर्व का इसवी सन? तसेच १८९६पर्यंंत हिरे फक्त भारतात सापडायचे हेपण नक्की का? नौकावहनाबद्दल आधीच लिहीलंय.. 'सिंधु'चा उच्चार 'हिंदु' असा करायचे म्हणे मध्यपुर्वेतले लोक म्हणून सिंधुपलीकडे राहणारे ते 'हिंदू' आणि तो प्रदेश 'हिंदूस्थान'.. (आसामात अहोमिया भाषेत 'स'चा उच्चार 'ह' असा होतो..) माहिती संकलनासाठी धन्यवाद..
१. "India" हे नाव "Indus" ह्या नदीमुळे पडले आणि सिंंधु व हिंंदु एकञ येउन " हिंंदुस्तान". २. बुध्दिबळ हा खेळ भारतात उदयास आला. ३. बीजगणित, ञिकोणमिती आणि कलनशास्ञ हे विषय भारतात निर्माण झाले. ४. संख्या मुळ पद्धत आणि दशांश पद्धत भारतात तयार झाल्या. ५. जगातले पहिले ग्रेनाइट मंदिर Brihadeshwara मंदिर, तनजावूर , तामिळनाडु येथे आहे. ८० टनाच्या एका ग्रेनाइट दगडापासुन त्याचा कळस बांधला आहे. ६. सापशिडी हा खेळ १३ व्या शतकात कवी संत ङ्यानदेव Gyandev यांनी तयार केला आणि त्याचे खरे नाव मोक्षपट आहे. त्यामध्ये शिडीचा उपयोग केलातर स्वर्गाचे तसेच सापाने गिळल्यावर नर्काचे दार भेटते असा समज असे. ७. जगामधले सर्वात उंची वरचे क्रिकेटचे मैदान चैल, हिमाचल प्रदेश येथे आहे. ते डोंगरची सपाटि करुन १८९३ मध्ये बांधले आहे. ते समुद्रसपाटी पासुन २४४४ मीटर उंच आहे. ८. ७०० व्या शतकात जगातील सर्वात मोठे विद्यापीठ तक्षशीला येथे निर्माण झाले. तेथे जगातुन १०५०० पेक्शा जास्त विद्यार्थी १६० पेक्शा जास्त विषयांचा अभ्यास करायाचे. ९. नौकावाहन आणि नौकापरिवहन हि कला ६००० वर्षांपुर्वी सिंधु नदीच्या खोर्‍यात जन्माला आली. १०. १८९६ मध्ये भारत हा जगामध्ये एकमेव देश होता की जिथे हिरे सापडायचे.

बोर्डिंग गेम्स्

समर्पक ·

एस Sat, 08/16/2014 - 23:24
मस्तच माहिती. सी सर्फिंगवर कृपया अजून माहिती येऊ द्यात.

एस Sat, 08/16/2014 - 23:24
मस्तच माहिती. सी सर्फिंगवर कृपया अजून माहिती येऊ द्यात.
लेखनविषय:
देशांतर
क्रीडा
छायाचित्रण
लेखनप्रकार
अनुभव
माहिती
एका प्रवासवर्णनामध्ये या खेळांचा उल्लेख केला, तेव्हा एका प्रतिसादामध्ये अधिक माहितीविषयी विचारणा केली होती, त्यासाठी हा लेख. संदर्भासाठी साठवणीतीलच छायाचित्रे वापरली आहेत.

कहां गये वो लोग?--रणशूर

राजेंद्र मेहेंदळे ·

बहुगुणी Sat, 08/16/2014 - 19:27
तुम्ही थोडे मोठे भाग का टाकत नाही? वर्णन पकड घ्यायला लागता लागताच मध्येच गुंडाळलं असं वाटतं.

बहुगुणी Sat, 08/16/2014 - 19:27
तुम्ही थोडे मोठे भाग का टाकत नाही? वर्णन पकड घ्यायला लागता लागताच मध्येच गुंडाळलं असं वाटतं.
लेखनविषय:
मुक्तक
लेखनप्रकार
प्रकटन
http://www.misalpav.com/node/28220 कहां गये वो लोग?--बाबूकाका http://www.misalpav.com/node/28221 कहां गये वो लोग?--आजीबाई http://www.misalpav.com/node/28230 कहां गये वो लोग?--नाथा http://misalpav.com/node/28237 कहां गये वो लोग?--मंग्या मित्रांबरोबर एकदा असाच कट्टा जमलेला असतांना विषय तब्येतीवर घसरला. कोणी कोणाकडुन कसा मार खाल्लाय , कोण काडीपैलवान आहेत,कोणाच्या हाडांच्या काड्या आणि xxx तुणतुणा आहेवगैरे थट्टामस्करी करता करता सगळे माझ्यावर घसरले आणि माझ्या नसलेल्या तब्येतीची यथासांग चेष्टा सुरु झाली. बोले तो विषय माझ्या मनाला फारच लागला.

आजार!

कवितानागेश ·

प्यारे१ Sat, 08/16/2014 - 14:55
>>> साध्या सर्दीसाठी अपण ४-४ वेळा आल्याचा चहा करुन घेतो. मग मन रडत असताना 'आपोआप ठिकाणावर येइल', असे म्हणून सोडून का देतो? >>> खरोखरच जग इतके वाईट आहे का की अतिसंवेदनशील माणसाना ते सामावून घेऊ शकत नाही? का त्यांना असे वास्तवाचे भान सोडून, वेगळ्याच जगात का पळून जावसे वाटत असेल? त्यातूनही पुन्हा जगातूनच का पळून जावसे वाटत असेल? >>> हे खरोखरच थांबवता येईल का? हे महत्त्वाचं आहे. लवकर उपाय झाले तर शक्य होतं. मुळात मानसिक आजार होऊ नयेत म्हणून मनाचा खुराक योग्य आणि संतुलित असणं आवश्यक आहे. 'अति सर्वत्र वर्ज्य' केलं की किमान जमायला हरकत नाही. बाकी केस स्टडीज आणि त्यावर उपाय हे तज्ज्ञ लोकांचं काम आहे. मुळात 'केस आहे' हे समजून घेतलं गेलं पाहिजे. 'सर्दीपासून कॅन्सर' पर्यंत पेशन्टच तसं 'रडू फुटणं ते आत्महत्या करावीशी वाटणं' पर्यंत पेशन्टच.

ज्ञानोबाचे पैजार Sat, 08/16/2014 - 15:30
अवघड आहे, देवराई मधुन या विषयाच गांभिर्य समजले होते. दुर्दैवाने या आजराने ग्रस्त लोकांची संख्या आजुबाजुला वाढताना दिसते आहे. पैजारबुवा,

राजेश घासकडवी Sat, 08/16/2014 - 15:37
लेख आवडला.
साध्या सर्दीसाठी अपण ४-४ वेळा आल्याचा चहा करुन घेतो. मग मन रडत असताना 'आपोआप ठिकाणावर येइल', असे म्हणून सोडून का देतो?
हे वाक्य कळीचं आहे. अजूनही मानसिक आजारांबाबत पुरेशी जागरुकता नाही.
एकदा रागाचा उद्रेक झाल्यावर आणि त्या भरात त्यानी खिडकीची काच फोडल्यावर घरातले जागे झाले आणि औषधे सुरु केली.
असं काहीतरी टोकाचं दिसतं तेव्हाच उपचार केले जातात. जेव्हा आपला दात दुखतो तेव्हा आपण स्वतःलाच दोष देऊन 'मीच असा का?' असा प्रश्न विचारत नाही. दाताला जशी कीड लागू शकते तशी मनालाही लागू शकते. अनेक वेळा ती योग्य उपचारांनी बरीही करता येते. दात व्यवस्थित असले तरीही डेंटिस्टकडे दर सहा महिन्यांतून एकदा जाऊन दाखवून यावेत हा सल्ला स्वीकारार्ह वाटतो. मात्र दर सहा महिन्यांतून एकदा सायकॉलॉजिस्टकडे जाऊन तपासणी करून यावी असं म्हटलं तर ते आपल्याला विचित्र वाटतं. 'मला काही झालं नाही, मी ठीकठाक आहे, हे जे थोडंफार होतं ते सगळ्यांनाच होतं की...' असंच म्हणण्याची प्रवृत्ती असते. जेव्हा आपण अशा रोगाने ग्रासलेल्या कोणाकडे बघतो तेव्हाही आपल्याला आत कुठेतरी, काहीतरी बिनसलेलं असावं असं जाणवतं. बऱ्याचवेळा हिमनगाच्या टोकाप्रमाणे ते अगदीच नगण्य असतं. सामान्यच पण थोडंसं वेगळं काहीतरी वर्तन वाटावं असं. पाण्याखाली किती दडलेलं आहे हे सांगता येत नाही. काय करावा हेही कधी कधी कळत नाही. जवळच्या लोकांनी इंटरव्हेन्शन करणं हा एक मार्ग असतो. त्यासाठी असे रोग असतात, त्यांची लक्षणं ही ही असतात आणि यावर समजुतीचे चार शब्द सांगण्यापलिकडे उपाय असतात याची माहिती असणं महत्त्वाचं ठरतं. एके काळी उपचार घेणं म्हणजे वेड्यांचं हॉस्पिटल, शॉक ट्रीटमेंट वगैरे ढोबळ समजुती होत्या (निदान माझ्या तरी). गेल्या काही दशकांत याबाबत जागृती वाढते आहे. पण जितकी गरज आहे त्यामानाने ती नगण्यच आहे.

अजया Sat, 08/16/2014 - 15:57
या रोगाने अक्षरश:ग्रासलेला एक परिचीत आहे.तो नेहेमी ग्रँड स्केलवर बोलायचा.त्याच्यात काहीच आजार नाही अशी कुटुंबियांनी समजूत करुन घेतली.त्याला जगात सर्वत्र लागणारे काँम्प्युटर पेपर्स त्याचे संशोधन आहे आणि ते कोणीतरी चोरले आहे असे वाटते.पण तू हे संशोधन करायला कुठे ,कधी गेला होतास,हे सांगताना त्याच्या मेंदुमध्ये काहीतरी गडबड आहे वाटायला लागले होतेच.त्याच्या घरच्यांना हे सांगण्याचा प्रयत्न केल्याने त्यांनी कायमचे अामच्याशी बोलणे टाकले होते.तो काहीही नोकरी धंदा करु शकत नसे हा म्हणे त्याचा करारी स्वभाव.त्याचे लग्न झाले.हळुहळु तो आक्रमक होऊन घरच्यांवर धावून जाणे,तर कधीकधी महिना महिना अस्वच्छ राहून मौनात.त्यात त्याला मुलगाही झालेला तोवर.दुर्दैैवाने आता त्या मुलातही मानसिक आजार आहे पण त्याच्यावर ट्रीटमेंट चालू केली आहे.

कवितानागेश Sat, 08/16/2014 - 18:20
बर्‍याचवेळा हा 'आजार' आहे, आणि बरा होउ शकेल हीच जाग नसते. 'देवराई' बघतान तर हे 'फॅक्ट' सतत अंगावर येतं. अशक्य नाही, पण Paranoid schizophrenia मध्ये काहीही करणं फार कठीण जातं. कारण मूळात रुग्णाचा आपल्यावरचा विश्वास कुठल्या क्षणी उडेल याचच भरवसा नसतो. इतर मानसिक आजारात कुठे ना कुठेतरी युक्तीनी काही करणं शक्य नसतं. मी पाहिलेल्या बर्‍याच केसेस् मध्ये जवळच्या नातेवाईकांवर रुग्णाला नकळत औषधे देण्याची वेळ आलेली आहे.

सस्नेह Sat, 08/16/2014 - 18:20
एलोपथीमधे मनोरोगावर औषध हे बहुशः संवेदना बधीर करणारी सीडेटिव्हज असतात. ही औषधे वर्षानुवर्षे घ्यावी लागतात.

कवितानागेश Sat, 08/16/2014 - 18:32
खरं तर वर्षानुवर्षं घ्यायची गरज नसते. पण आजाराला 'हिंसक' वळण लागण्याच्या भितीनी डॉक्टरांकडून/ नातेवाईकांकडून ती सुरु ठेवली जातात. सुरुवातीला थोडंफार कामिन्ग करुन कौन्सिलिन्ग आणि बेहेविअरल थेरेपीनी आजार अटोक्यात येतो. पेशन्स हवा. आणि पूर्ण लक्ष हवं. माझ्या ओळखीच्या एका केसमध्ये तो मुलगा औषधे घ्यायला तयारही झाला होता. पण २ दिवस घेतल्यावर त्याच्या लक्षात आलं की खूपच मंदपणा येतोय. डॉक्टरना याबद्दल विचाराल्यावर त्या खो खो हसल्या. आणि म्हणाल्या. तू यापुढे आयुष्यात अभ्यस करावास अशी आमची अपेक्षाच नाहीये. तू एक झेरॉक्स मशीन टाक आणि तुझे पोट भर!! :( सायकिअ‍ॅट्रिस्टकडून हे वागणं अगदीच अनपेक्षीत आहे. त्यानी पुढे कधीही ती औषधे घेतली नाहीत. पण त्याला नातेवाईकांकडून इतका खंबीर आधार आहे, की त्याची गाडी फारशी घसरत नाही.

सस्नेह Sat, 08/16/2014 - 18:42
सायकिअट्रिस्टना कौन्सेलिन्ग करताना कधी पाहिले नाही. किवा पेशंटची स्टेज बघून कौन्सेलरकडे पाठवत नाहीत. ते , आला पेशंट की टोच सीडेटिव्ह , हेच सरसकट करताना दिसतात.

एस Sat, 08/16/2014 - 23:16
मानसोपचारतज्ञांच्या कार्यपद्धतीबाबत फारशी प्रत्यक्ष माहिती नाही, पण समुपदेशक कसे काम करतात हे पाहिले आहे. थोडेफार स्वतःही केले आहे. कुणीही अशा पद्धतीने पेशंटला वागवताना पाहिले नाहीये. वरील बाई ह्या कदाचित अतिशहाण्या असतील. पण सर्वच सायकियाट्रिस्ट हे अशाच सरधोपट पद्धतीने उपचार करतात असे सामान्यीकरण व्हायला नको. आधीच मानसिक आजारांबाबत आणि त्यांच्यावरील उपचारांबाबत समाजात इतके गैरसमज आहेत. त्यात अजून भर पडायची. कृपया अशा संवेदनशील विषयांबाबत विधाने करताना किंवा आपले मत देताना थोडीफार दक्षता आपण सर्वांनीच बाळगली पाहिजे असे सुचवावेसे वाटते. इथे लेख वा प्रतिसादांचा वैद्यकीय सल्ला म्हणून वापर व्हायला नको असा डिसक्लेमर टाकणे आवश्यक.

सस्नेह Sun, 08/17/2014 - 09:06
ही चर्चा आहे, सल्ले नव्हेत. आणि आम्ही आपले अनुभव लिहिले आहेत,विधाने नाही. कौन्सेलर्सचा अनुभव मलाही अतिशय चान्गला आहे. पण सायकिअट्रिस्टस कौन्सेलिन्गचा पर्याय फाट्यावर मारतात, हा अनुभव आहे.

धन्या Sun, 08/17/2014 - 10:26
मी स्वानुभवावरुन लिहीले आहे. पुण्यातील एका नामांकित इस्पितळाच्या सायकीयाट्री विभागाच्या ओपिडीला गेलो. डॉक्टरीण बाईंना माझी समस्या सांगितली. कुठल्याही संगणक अभियंत्याप्रमाणे मी माझ्या समस्येसंबंधीत विषयावर "आता बास झाले" असे वाटेपर्यंत आंतरजालावर वाचले होते. बाई एमडी सायकीयाट्री गोल्ड मेडलिस्ट. बराच वेळ आमची चर्चा चालू होती. "You know a lot on this topic. What you want me to do now?" बाईंचा प्रश्न. "मला माझी समस्या आणि तिचे उत्तर जरी माहिती असले तरी ते प्रत्यक्षात कसे अंमलात आणावे हे कळत नाही ", माझे उत्तर. बाईंनी प्रोडेप की कसलेसे नांव असलेल्या एंटीडीप्रेसंट गोळ्या दिल्या. मी घरी आल्यावर त्या गोळ्या मी फेकून दिल्या. एंटीडीप्रेसंट हे माझ्या समस्येचं उत्तर नव्हतं. यथावकाश मी समुपदेशकाकडे गेलो.

कवितानागेश Sun, 08/17/2014 - 13:13
तुमचे बरोबर आहे स्वॅप्स. पण इथे सल्ला किंवा उपचारपद्धती दिलेली नाही. फक्त 'संवेदनशीलतेने पहायला हवं' इतकंच सुचवायचय. मी दोन्ही प्रकारच्या केसेस पाहिल्या आहेत. अतिशय चांगल्या पद्धतीनी सावरलेले लोक पाहिले आहेत. विषेश प्रॉब्लेम्स नसताना एका १० वर्षाच्या मुलाला सायकोथेरॅपिस्टकडे नेउन, तो त्यांच्या प्रश्नांमुळे हैराण होउन, पुढे आठवडाभर रात्री रदत उठलेला पण पाहिला आहे. म्हणूनच असं सुचवायचय, की हल्लीच्या ताण वाढलेल्या काळात तरी प्रत्येकाला मानसिक आजारांची योग्य माहिती हवी. त्याकडे 'काहीतरी भयंकर कमीपणाची गोष्ट' म्हणून न बघता 'बरा होउ शकणारा आजार' म्हणून बघावं.

प्रभाकर पेठकर Sat, 08/16/2014 - 18:21
खरं पाहता अतिसंवेदनशिल व्यक्तीने अशा विषयावर अतिवाचनही करू नये. ह्याच विषयाच्या भोवती भोवती आपली विचारचक्र फिरत राहून आपल्यातही ह्या मनोविकाराची लक्षणे दिसू लागतात. नाटकात सतत, मन लावून, वेड्याची भूमिका करून शेवटी शेवटी त्या, अन्यथा सर्वसामान्य, नटाला देखिल वेडाचे झटके आल्याचे ऐकले आहे.

पैसा Sun, 08/17/2014 - 00:09
अतिशय माहितीपूर्ण आणि संवेदनाशील लिखाण. लेख खूप आवडला आणि एका जवळच्या पाहण्यातल्या मुलाची शोकांतिका जी विसरायचा आत्यंतिक प्रयत्न केला आहे ती परत मनात ठाण मांडून बसली. आणखी एका मूळच्या अत्यंत हुशार नातेवाईकाला ट्रीटमेंट सुरू झाल्यानंतर भाजीपाल्यासारखे आयुष्य जगताना पाहिले आहे आणि त्याच्याबरोबर त्याचे सगळे घर आजारी बनलेले पाहिले आहे. स्वॅप्स, तुमचे म्हणणे बरोबर आहे, हा लेख सायकिअ‍ॅट्रिस्ट डॉक्टरने लिहिलेला नाही, आणि यावर कोणी उपाय आधारित ठेवणार नाही, पण जवळच्या नात्यातला काही जणांबरोबर सायकिअ‍ॅट्रिस्टकडे गेल्यावर त्या डॉक्टरने जनरल प्रॅक्टिशनरसारखी औषधे लिहून देताना खूप पाहिले आहे. बहुधा सायकिअ‍ॅट्रिस्ट लोकांना कौन्सेलिंगसाठी आवश्यक वेळ देता येत नसावा. यापैकी काही डॉक्टर्स एक/दोन सेशन्सनंतर दुसर्‍या अनुभवी सायकॉलॉजिस्टवर अवलंबून राहतात आणि पेशंट आला की आधीची प्रिस्किप्शन्स पाहून जुजबी प्रश्न विचारून पुढच्या महिनाभरासाठी औषधे लिहून देतात. माझा डेंटिस्टसुद्धा यापेक्षा जास्त वेळ माझ्यासाठी खर्च करतो. अर्थात वेळ कमी आणि पेशंट्स जास्त अशी अवस्था असल्याने हे होत असेल हे मान्य आहे.

एस Sun, 08/17/2014 - 21:13
हा लेख सायकिअ‍ॅट्रिस्ट डॉक्टरने लिहिलेला नाही, आणि यावर कोणी उपाय आधारित ठेवणार नाही
पैताई, बरोबर आहे. पण आजही निदान भारतात तरी प्रत्यक्ष त्या विषयातील तज्ञांऐवजी अोळखीपाळखीच्या लोकांकडून मिळालेले सल्ले वा माहिती जास्त विश्वासपूर्ण मानण्याची रीत आढळते. विशेषतः अमुक डॉक्टरचा गुण चांगला येतो असं ऐकल्यावर इतरही लोक त्या डॉक्टरांकडे जाऊ लागतात हे आपण सर्वांनीच कमीअधिक प्रमाणात आपल्या आजूबाजूला पाहिलं असेल. त्यातही आधीच कमी माहिती वा जागृती असलेल्या ह्या विषयाबद्दल लोकांचे गैरसमज होण्याची शक्यताही तुलनेने जास्त असते. म्हणून मी माझे मत व्यक्त केले इतकंच. बाकी चर्चा व्हावयास हवीच याबाबत दुमत नाही.

मयुरा गुप्ते Tue, 08/19/2014 - 01:11
माऊ ताई लेख आवडला. खरचं खुप खुप संवेदनशील म्हणता येईल असा विषय आहे. ह्या आणि तत्सम विषयांची व्याप्ती एवढी मोठी आहे की आता प्रसिद्ध अभिनेते रॉबिन व्हिलियमस यांचे डिप्रेशन मुळे आत्महत्या झाल्यावर एकदम जाग आल्यासारखी प्रसिद्धि मिळाली असं वाटतयं( मला कल्पना आहे कि हे दोन्ही वेगवेगळे विषय आहेत तरिही). पैसा ताई म्हणतात त्याप्रमाणे संपूर्ण घर आजारी पडतं. त्या रुग्णाच्या नातेवाईक विशेषतः आई वडील, भाउ बहीण ह्यांची घरात आणि घराबाहेर जी कुंचबणा, अवहेलना होते त्याची मोजदाद शक्यच नाही. बरेच वेळेस ह्या आजाराचा बराचसा वेळ अक्षरशः वाया जातो असचं बघण्यात आलयं. शिवाय ह्यामध्ये स्वःत रुग्ण एका वेगळ्याच विश्वात असल्यावर डॉ. कडे घेउन जाणं हे ही तितकच दिव्य आहे. म्ह्णजे अशी उदा. पाहिली आहेत की खुप अतिउच्चित शिक्षण घेतलेले, किमान २ विषयांत पीएच्डी मिळवलेले, पण व्यवहार माहीती नाही.. मुलांची काळजी आईची जबाबदारी..फक्त आणि फक्त २४ तास घरात बसुन राहाणे हेच एक आवडते काम. लेख आणि प्रतिसादांमधुनही बरीच माहीती मिळते आहे. -मयुरा.

कंजूस Tue, 08/19/2014 - 03:45
पाहिला आहे असला पेशंट .पूर्वी याला घराण्यातच यांच्या वेड आहे म्हणत .एखाद्या कुटुंबात आत्महत्या करणारे ,थोडेसे भ्रमिष्ट ,ठार वेडे ,अधुनमधून वेडे निपजतांना दिसतात .थोडेसे अनुवंशिक आहे .आता राहिला प्रश्न उपचारांचा आणि त्याला समजून घेण्याचा .इतर शारिरिक रोगांसारखे या मानसिक रोगाचे रुग्ण स्वत: औषध मागायला जात नाहीत .यांना धरून न्यावे लागते आणि नेणाऱ्यालाही थंड राहाण्याची गोळी सतत घ्यावी लागते .

सूड Tue, 08/19/2014 - 12:42
हे आनुवंशिक असू शकतं का? >>खरोखरच जग इतके वाईट आहे का की अतिसंवेदनशील माणसाना ते सामावून घेऊ शकत नाही? हे खरोखरच थांबवता येईल का? दोन्ही प्रश्नाचं उत्तर 'माहित नाही' असंच द्यावंसं वाटतंय, निदान आता तरी!!

प्यारे१ Sat, 08/16/2014 - 14:55
>>> साध्या सर्दीसाठी अपण ४-४ वेळा आल्याचा चहा करुन घेतो. मग मन रडत असताना 'आपोआप ठिकाणावर येइल', असे म्हणून सोडून का देतो? >>> खरोखरच जग इतके वाईट आहे का की अतिसंवेदनशील माणसाना ते सामावून घेऊ शकत नाही? का त्यांना असे वास्तवाचे भान सोडून, वेगळ्याच जगात का पळून जावसे वाटत असेल? त्यातूनही पुन्हा जगातूनच का पळून जावसे वाटत असेल? >>> हे खरोखरच थांबवता येईल का? हे महत्त्वाचं आहे. लवकर उपाय झाले तर शक्य होतं. मुळात मानसिक आजार होऊ नयेत म्हणून मनाचा खुराक योग्य आणि संतुलित असणं आवश्यक आहे. 'अति सर्वत्र वर्ज्य' केलं की किमान जमायला हरकत नाही. बाकी केस स्टडीज आणि त्यावर उपाय हे तज्ज्ञ लोकांचं काम आहे. मुळात 'केस आहे' हे समजून घेतलं गेलं पाहिजे. 'सर्दीपासून कॅन्सर' पर्यंत पेशन्टच तसं 'रडू फुटणं ते आत्महत्या करावीशी वाटणं' पर्यंत पेशन्टच.

ज्ञानोबाचे पैजार Sat, 08/16/2014 - 15:30
अवघड आहे, देवराई मधुन या विषयाच गांभिर्य समजले होते. दुर्दैवाने या आजराने ग्रस्त लोकांची संख्या आजुबाजुला वाढताना दिसते आहे. पैजारबुवा,

राजेश घासकडवी Sat, 08/16/2014 - 15:37
लेख आवडला.
साध्या सर्दीसाठी अपण ४-४ वेळा आल्याचा चहा करुन घेतो. मग मन रडत असताना 'आपोआप ठिकाणावर येइल', असे म्हणून सोडून का देतो?
हे वाक्य कळीचं आहे. अजूनही मानसिक आजारांबाबत पुरेशी जागरुकता नाही.
एकदा रागाचा उद्रेक झाल्यावर आणि त्या भरात त्यानी खिडकीची काच फोडल्यावर घरातले जागे झाले आणि औषधे सुरु केली.
असं काहीतरी टोकाचं दिसतं तेव्हाच उपचार केले जातात. जेव्हा आपला दात दुखतो तेव्हा आपण स्वतःलाच दोष देऊन 'मीच असा का?' असा प्रश्न विचारत नाही. दाताला जशी कीड लागू शकते तशी मनालाही लागू शकते. अनेक वेळा ती योग्य उपचारांनी बरीही करता येते. दात व्यवस्थित असले तरीही डेंटिस्टकडे दर सहा महिन्यांतून एकदा जाऊन दाखवून यावेत हा सल्ला स्वीकारार्ह वाटतो. मात्र दर सहा महिन्यांतून एकदा सायकॉलॉजिस्टकडे जाऊन तपासणी करून यावी असं म्हटलं तर ते आपल्याला विचित्र वाटतं. 'मला काही झालं नाही, मी ठीकठाक आहे, हे जे थोडंफार होतं ते सगळ्यांनाच होतं की...' असंच म्हणण्याची प्रवृत्ती असते. जेव्हा आपण अशा रोगाने ग्रासलेल्या कोणाकडे बघतो तेव्हाही आपल्याला आत कुठेतरी, काहीतरी बिनसलेलं असावं असं जाणवतं. बऱ्याचवेळा हिमनगाच्या टोकाप्रमाणे ते अगदीच नगण्य असतं. सामान्यच पण थोडंसं वेगळं काहीतरी वर्तन वाटावं असं. पाण्याखाली किती दडलेलं आहे हे सांगता येत नाही. काय करावा हेही कधी कधी कळत नाही. जवळच्या लोकांनी इंटरव्हेन्शन करणं हा एक मार्ग असतो. त्यासाठी असे रोग असतात, त्यांची लक्षणं ही ही असतात आणि यावर समजुतीचे चार शब्द सांगण्यापलिकडे उपाय असतात याची माहिती असणं महत्त्वाचं ठरतं. एके काळी उपचार घेणं म्हणजे वेड्यांचं हॉस्पिटल, शॉक ट्रीटमेंट वगैरे ढोबळ समजुती होत्या (निदान माझ्या तरी). गेल्या काही दशकांत याबाबत जागृती वाढते आहे. पण जितकी गरज आहे त्यामानाने ती नगण्यच आहे.

अजया Sat, 08/16/2014 - 15:57
या रोगाने अक्षरश:ग्रासलेला एक परिचीत आहे.तो नेहेमी ग्रँड स्केलवर बोलायचा.त्याच्यात काहीच आजार नाही अशी कुटुंबियांनी समजूत करुन घेतली.त्याला जगात सर्वत्र लागणारे काँम्प्युटर पेपर्स त्याचे संशोधन आहे आणि ते कोणीतरी चोरले आहे असे वाटते.पण तू हे संशोधन करायला कुठे ,कधी गेला होतास,हे सांगताना त्याच्या मेंदुमध्ये काहीतरी गडबड आहे वाटायला लागले होतेच.त्याच्या घरच्यांना हे सांगण्याचा प्रयत्न केल्याने त्यांनी कायमचे अामच्याशी बोलणे टाकले होते.तो काहीही नोकरी धंदा करु शकत नसे हा म्हणे त्याचा करारी स्वभाव.त्याचे लग्न झाले.हळुहळु तो आक्रमक होऊन घरच्यांवर धावून जाणे,तर कधीकधी महिना महिना अस्वच्छ राहून मौनात.त्यात त्याला मुलगाही झालेला तोवर.दुर्दैैवाने आता त्या मुलातही मानसिक आजार आहे पण त्याच्यावर ट्रीटमेंट चालू केली आहे.

कवितानागेश Sat, 08/16/2014 - 18:20
बर्‍याचवेळा हा 'आजार' आहे, आणि बरा होउ शकेल हीच जाग नसते. 'देवराई' बघतान तर हे 'फॅक्ट' सतत अंगावर येतं. अशक्य नाही, पण Paranoid schizophrenia मध्ये काहीही करणं फार कठीण जातं. कारण मूळात रुग्णाचा आपल्यावरचा विश्वास कुठल्या क्षणी उडेल याचच भरवसा नसतो. इतर मानसिक आजारात कुठे ना कुठेतरी युक्तीनी काही करणं शक्य नसतं. मी पाहिलेल्या बर्‍याच केसेस् मध्ये जवळच्या नातेवाईकांवर रुग्णाला नकळत औषधे देण्याची वेळ आलेली आहे.

सस्नेह Sat, 08/16/2014 - 18:20
एलोपथीमधे मनोरोगावर औषध हे बहुशः संवेदना बधीर करणारी सीडेटिव्हज असतात. ही औषधे वर्षानुवर्षे घ्यावी लागतात.

कवितानागेश Sat, 08/16/2014 - 18:32
खरं तर वर्षानुवर्षं घ्यायची गरज नसते. पण आजाराला 'हिंसक' वळण लागण्याच्या भितीनी डॉक्टरांकडून/ नातेवाईकांकडून ती सुरु ठेवली जातात. सुरुवातीला थोडंफार कामिन्ग करुन कौन्सिलिन्ग आणि बेहेविअरल थेरेपीनी आजार अटोक्यात येतो. पेशन्स हवा. आणि पूर्ण लक्ष हवं. माझ्या ओळखीच्या एका केसमध्ये तो मुलगा औषधे घ्यायला तयारही झाला होता. पण २ दिवस घेतल्यावर त्याच्या लक्षात आलं की खूपच मंदपणा येतोय. डॉक्टरना याबद्दल विचाराल्यावर त्या खो खो हसल्या. आणि म्हणाल्या. तू यापुढे आयुष्यात अभ्यस करावास अशी आमची अपेक्षाच नाहीये. तू एक झेरॉक्स मशीन टाक आणि तुझे पोट भर!! :( सायकिअ‍ॅट्रिस्टकडून हे वागणं अगदीच अनपेक्षीत आहे. त्यानी पुढे कधीही ती औषधे घेतली नाहीत. पण त्याला नातेवाईकांकडून इतका खंबीर आधार आहे, की त्याची गाडी फारशी घसरत नाही.

सस्नेह Sat, 08/16/2014 - 18:42
सायकिअट्रिस्टना कौन्सेलिन्ग करताना कधी पाहिले नाही. किवा पेशंटची स्टेज बघून कौन्सेलरकडे पाठवत नाहीत. ते , आला पेशंट की टोच सीडेटिव्ह , हेच सरसकट करताना दिसतात.

एस Sat, 08/16/2014 - 23:16
मानसोपचारतज्ञांच्या कार्यपद्धतीबाबत फारशी प्रत्यक्ष माहिती नाही, पण समुपदेशक कसे काम करतात हे पाहिले आहे. थोडेफार स्वतःही केले आहे. कुणीही अशा पद्धतीने पेशंटला वागवताना पाहिले नाहीये. वरील बाई ह्या कदाचित अतिशहाण्या असतील. पण सर्वच सायकियाट्रिस्ट हे अशाच सरधोपट पद्धतीने उपचार करतात असे सामान्यीकरण व्हायला नको. आधीच मानसिक आजारांबाबत आणि त्यांच्यावरील उपचारांबाबत समाजात इतके गैरसमज आहेत. त्यात अजून भर पडायची. कृपया अशा संवेदनशील विषयांबाबत विधाने करताना किंवा आपले मत देताना थोडीफार दक्षता आपण सर्वांनीच बाळगली पाहिजे असे सुचवावेसे वाटते. इथे लेख वा प्रतिसादांचा वैद्यकीय सल्ला म्हणून वापर व्हायला नको असा डिसक्लेमर टाकणे आवश्यक.

सस्नेह Sun, 08/17/2014 - 09:06
ही चर्चा आहे, सल्ले नव्हेत. आणि आम्ही आपले अनुभव लिहिले आहेत,विधाने नाही. कौन्सेलर्सचा अनुभव मलाही अतिशय चान्गला आहे. पण सायकिअट्रिस्टस कौन्सेलिन्गचा पर्याय फाट्यावर मारतात, हा अनुभव आहे.

धन्या Sun, 08/17/2014 - 10:26
मी स्वानुभवावरुन लिहीले आहे. पुण्यातील एका नामांकित इस्पितळाच्या सायकीयाट्री विभागाच्या ओपिडीला गेलो. डॉक्टरीण बाईंना माझी समस्या सांगितली. कुठल्याही संगणक अभियंत्याप्रमाणे मी माझ्या समस्येसंबंधीत विषयावर "आता बास झाले" असे वाटेपर्यंत आंतरजालावर वाचले होते. बाई एमडी सायकीयाट्री गोल्ड मेडलिस्ट. बराच वेळ आमची चर्चा चालू होती. "You know a lot on this topic. What you want me to do now?" बाईंचा प्रश्न. "मला माझी समस्या आणि तिचे उत्तर जरी माहिती असले तरी ते प्रत्यक्षात कसे अंमलात आणावे हे कळत नाही ", माझे उत्तर. बाईंनी प्रोडेप की कसलेसे नांव असलेल्या एंटीडीप्रेसंट गोळ्या दिल्या. मी घरी आल्यावर त्या गोळ्या मी फेकून दिल्या. एंटीडीप्रेसंट हे माझ्या समस्येचं उत्तर नव्हतं. यथावकाश मी समुपदेशकाकडे गेलो.

कवितानागेश Sun, 08/17/2014 - 13:13
तुमचे बरोबर आहे स्वॅप्स. पण इथे सल्ला किंवा उपचारपद्धती दिलेली नाही. फक्त 'संवेदनशीलतेने पहायला हवं' इतकंच सुचवायचय. मी दोन्ही प्रकारच्या केसेस पाहिल्या आहेत. अतिशय चांगल्या पद्धतीनी सावरलेले लोक पाहिले आहेत. विषेश प्रॉब्लेम्स नसताना एका १० वर्षाच्या मुलाला सायकोथेरॅपिस्टकडे नेउन, तो त्यांच्या प्रश्नांमुळे हैराण होउन, पुढे आठवडाभर रात्री रदत उठलेला पण पाहिला आहे. म्हणूनच असं सुचवायचय, की हल्लीच्या ताण वाढलेल्या काळात तरी प्रत्येकाला मानसिक आजारांची योग्य माहिती हवी. त्याकडे 'काहीतरी भयंकर कमीपणाची गोष्ट' म्हणून न बघता 'बरा होउ शकणारा आजार' म्हणून बघावं.

प्रभाकर पेठकर Sat, 08/16/2014 - 18:21
खरं पाहता अतिसंवेदनशिल व्यक्तीने अशा विषयावर अतिवाचनही करू नये. ह्याच विषयाच्या भोवती भोवती आपली विचारचक्र फिरत राहून आपल्यातही ह्या मनोविकाराची लक्षणे दिसू लागतात. नाटकात सतत, मन लावून, वेड्याची भूमिका करून शेवटी शेवटी त्या, अन्यथा सर्वसामान्य, नटाला देखिल वेडाचे झटके आल्याचे ऐकले आहे.

पैसा Sun, 08/17/2014 - 00:09
अतिशय माहितीपूर्ण आणि संवेदनाशील लिखाण. लेख खूप आवडला आणि एका जवळच्या पाहण्यातल्या मुलाची शोकांतिका जी विसरायचा आत्यंतिक प्रयत्न केला आहे ती परत मनात ठाण मांडून बसली. आणखी एका मूळच्या अत्यंत हुशार नातेवाईकाला ट्रीटमेंट सुरू झाल्यानंतर भाजीपाल्यासारखे आयुष्य जगताना पाहिले आहे आणि त्याच्याबरोबर त्याचे सगळे घर आजारी बनलेले पाहिले आहे. स्वॅप्स, तुमचे म्हणणे बरोबर आहे, हा लेख सायकिअ‍ॅट्रिस्ट डॉक्टरने लिहिलेला नाही, आणि यावर कोणी उपाय आधारित ठेवणार नाही, पण जवळच्या नात्यातला काही जणांबरोबर सायकिअ‍ॅट्रिस्टकडे गेल्यावर त्या डॉक्टरने जनरल प्रॅक्टिशनरसारखी औषधे लिहून देताना खूप पाहिले आहे. बहुधा सायकिअ‍ॅट्रिस्ट लोकांना कौन्सेलिंगसाठी आवश्यक वेळ देता येत नसावा. यापैकी काही डॉक्टर्स एक/दोन सेशन्सनंतर दुसर्‍या अनुभवी सायकॉलॉजिस्टवर अवलंबून राहतात आणि पेशंट आला की आधीची प्रिस्किप्शन्स पाहून जुजबी प्रश्न विचारून पुढच्या महिनाभरासाठी औषधे लिहून देतात. माझा डेंटिस्टसुद्धा यापेक्षा जास्त वेळ माझ्यासाठी खर्च करतो. अर्थात वेळ कमी आणि पेशंट्स जास्त अशी अवस्था असल्याने हे होत असेल हे मान्य आहे.

एस Sun, 08/17/2014 - 21:13
हा लेख सायकिअ‍ॅट्रिस्ट डॉक्टरने लिहिलेला नाही, आणि यावर कोणी उपाय आधारित ठेवणार नाही
पैताई, बरोबर आहे. पण आजही निदान भारतात तरी प्रत्यक्ष त्या विषयातील तज्ञांऐवजी अोळखीपाळखीच्या लोकांकडून मिळालेले सल्ले वा माहिती जास्त विश्वासपूर्ण मानण्याची रीत आढळते. विशेषतः अमुक डॉक्टरचा गुण चांगला येतो असं ऐकल्यावर इतरही लोक त्या डॉक्टरांकडे जाऊ लागतात हे आपण सर्वांनीच कमीअधिक प्रमाणात आपल्या आजूबाजूला पाहिलं असेल. त्यातही आधीच कमी माहिती वा जागृती असलेल्या ह्या विषयाबद्दल लोकांचे गैरसमज होण्याची शक्यताही तुलनेने जास्त असते. म्हणून मी माझे मत व्यक्त केले इतकंच. बाकी चर्चा व्हावयास हवीच याबाबत दुमत नाही.

मयुरा गुप्ते Tue, 08/19/2014 - 01:11
माऊ ताई लेख आवडला. खरचं खुप खुप संवेदनशील म्हणता येईल असा विषय आहे. ह्या आणि तत्सम विषयांची व्याप्ती एवढी मोठी आहे की आता प्रसिद्ध अभिनेते रॉबिन व्हिलियमस यांचे डिप्रेशन मुळे आत्महत्या झाल्यावर एकदम जाग आल्यासारखी प्रसिद्धि मिळाली असं वाटतयं( मला कल्पना आहे कि हे दोन्ही वेगवेगळे विषय आहेत तरिही). पैसा ताई म्हणतात त्याप्रमाणे संपूर्ण घर आजारी पडतं. त्या रुग्णाच्या नातेवाईक विशेषतः आई वडील, भाउ बहीण ह्यांची घरात आणि घराबाहेर जी कुंचबणा, अवहेलना होते त्याची मोजदाद शक्यच नाही. बरेच वेळेस ह्या आजाराचा बराचसा वेळ अक्षरशः वाया जातो असचं बघण्यात आलयं. शिवाय ह्यामध्ये स्वःत रुग्ण एका वेगळ्याच विश्वात असल्यावर डॉ. कडे घेउन जाणं हे ही तितकच दिव्य आहे. म्ह्णजे अशी उदा. पाहिली आहेत की खुप अतिउच्चित शिक्षण घेतलेले, किमान २ विषयांत पीएच्डी मिळवलेले, पण व्यवहार माहीती नाही.. मुलांची काळजी आईची जबाबदारी..फक्त आणि फक्त २४ तास घरात बसुन राहाणे हेच एक आवडते काम. लेख आणि प्रतिसादांमधुनही बरीच माहीती मिळते आहे. -मयुरा.

कंजूस Tue, 08/19/2014 - 03:45
पाहिला आहे असला पेशंट .पूर्वी याला घराण्यातच यांच्या वेड आहे म्हणत .एखाद्या कुटुंबात आत्महत्या करणारे ,थोडेसे भ्रमिष्ट ,ठार वेडे ,अधुनमधून वेडे निपजतांना दिसतात .थोडेसे अनुवंशिक आहे .आता राहिला प्रश्न उपचारांचा आणि त्याला समजून घेण्याचा .इतर शारिरिक रोगांसारखे या मानसिक रोगाचे रुग्ण स्वत: औषध मागायला जात नाहीत .यांना धरून न्यावे लागते आणि नेणाऱ्यालाही थंड राहाण्याची गोळी सतत घ्यावी लागते .

सूड Tue, 08/19/2014 - 12:42
हे आनुवंशिक असू शकतं का? >>खरोखरच जग इतके वाईट आहे का की अतिसंवेदनशील माणसाना ते सामावून घेऊ शकत नाही? हे खरोखरच थांबवता येईल का? दोन्ही प्रश्नाचं उत्तर 'माहित नाही' असंच द्यावंसं वाटतंय, निदान आता तरी!!
लेखनविषय:
जीवनमान
लेखनप्रकार
प्रकटन
आजार हल्ली मनोविकारांवर काही वाचन झाले. ज्या रोगाचे हजारात निदान ७ जण बळी अहेत, अश्या एका कष्ट्साध्य रोगाबद्दल काही विशेष मुद्देसूद माहिती मिळाली. त्या निमित्ताने हे प्रकटन. स्किझोफ्रेनिया -Paranoid schizophrenia या आजाराबद्दल खरं तर फार लहानपणीच कळले होते. कधीतरी मेंदूतच काहीतरी बिघडते आणि हार्मोनल इम्बॅलन्स होतो इतके नक्की माहित होते. हे लोक अचानक विनाकारण चिडतात, त्यांचा सोशल सेन्स संपतो. पण अजूनही अश्या पेशंट्स चे नक्की कधी, कसे काय बिघडते हे अज्ञातच आहे. फक्त कुठल्यातरी गोष्टीचा अचानक आत्यम्तिक 'गंड' निर्माण होतो, आणि सतत त्याबद्दल बोलतात. रोजच्या गोष्टी, जमेनाश्या होतात.

जगाच्या कल्ल्याणा संतांच्या विभुती (साईविलास) !!!!!!!!

विलासराव ·

प्यारे१ Sat, 08/16/2014 - 12:34
विलासराव, नेमकं काय चाललंय? यकु च्या शेवटच्या दिवसातला अत्यंत असंबद्ध लेख आणि त्याचे संदर्भ देऊन नेमकं काय साध्य करताय तुम्ही? तसाच असंबद्ध पणा पाहून काळजी वाटत आहे. थोडी विश्रांती घ्या. आणि एखाद्या डॉक्टरला दाखवा हा अनाहूत सल्ला देतो. आहात तोवर सर्वार्थानं छान असा.... सगळ्यांनीच.

विलासराव Sat, 08/16/2014 - 13:03
विलासराव, नेमकं काय चाललंय? यकु च्या शेवटच्या दिवसातला अत्यंत असंबद्ध लेख आणि त्याचे संदर्भ देऊन नेमकं काय साध्य करताय तुम्ही? दिलेल्या धाग्याच्या सर्व लिंक वाचल्या का? नसतिल तर मग माझं काही म्हणनं नाही. तसाच असंबद्ध पणा पाहून काळजी वाटत आहे. वाचुनही हेच अनुमान असेल तरिही मला काहीही म्हणायचं नाही. थोडी विश्रांती घ्या. आणि एखाद्या डॉक्टरला दाखवा हा अनाहूत सल्ला देतो. आहात तोवर सर्वार्थानं छान असा.... सगळ्यांनीच. आपण दाखवलेल्या सदभावनेबद्दल अनेक आभार. मी एकदम ठणठणीत आहे, काळजीचं काहीही कारण नाही.

प्यारे१ Sat, 08/16/2014 - 13:14
>>>>कविताताई मनावर घेउ नका फक्त यातील गंमत अनुभवा. हे अगदी मनापासुन सांगतोय.मला रात्री जाग आली आनी एकदम आठवले कवीताताइंना साई भेटले अन मी तर प्रत्यक्ष साई. अर्थातच तुमच्या सारखे त्यांना ओळखनारे लोक (ज्ञानी) जगात दुर्मीळ.मीही याच ज्ञानी वर्गातला साधक आहे. म्हण्जे पुर्ण ज्ञान झाले नाही आणि पुर्ण अज्ञानही गेले नाही. पन जगात तर अज्ञानी लोकांची संख्या जास्त असते. पण कलीयुगाचा महीमा पहा मी प्रत्यक्ष साई असुनही मलाच त्याचा विसर पडला. पुरावे देतो थांबा. त्यातही काही लोकांच्या प्रतिक्रवाचामी देतोय त्या काळजीपुर्वक तपासा हे लोक पुढे चालुन ज्ञानी होणारच हे सत्य त्यातुन प्रकट होतेय. हा प्रतिसाद काही वेगळंच सांगतोय. बाकी समोरचा तुम्हाला काही म्हणणं वेगळं नि स्वतःच स्वतःला तसं ठामपणं वाटू लागणं ह्यात नक्कीच प्रचंड फरक आहे. सांभाळाच.

विलासराव Sat, 08/16/2014 - 13:18
हा प्रतिसाद काही वेगळंच सांगतोय. बाकी समोरचा तुम्हाला काही म्हणणं वेगळं नि स्वतःच स्वतःला तसं ठामपणं वाटू लागणं ह्यात नक्कीच प्रचंड फरक आहे. सांभाळाच. आताही मला काहीही म्हणायचं नाही. तुमचे तुम्ही समर्थ आहातच. माझा मी.

सोत्रि Sat, 08/16/2014 - 13:22
>> आताही मला काहीही म्हणायचं नाही. तुमचे तुम्ही समर्थ आहातच. माझा मी. असे 'संक्षी'प्त होऊ नका! - (सर्वांचा मी) सोकाजी

सोत्रि Sat, 08/16/2014 - 13:19
>> दिलेल्या धाग्याच्या सर्व लिंक वाचल्या का? हो वाचल्या, मग? आता संदर्भ लागला नाही म्हणून जाउद्या असे मोघम उत्तर देऊ नका! तुम्ही जे काही लिहीलेय आणि लिंका दिल्यात त्यांच्यातला कार्ककारण भाव स्पष्ट होत नाहीयेय आणि त्यामुळे ते असंबद्ध वाटतंय. सार तेवढे घ्यावे. (यथाशक्ती) सर्वांना समजेल असे लिहीलेच नाही असे म्हणने असेल तर प्रश्नच मिटला! -(आयुष्य मनमुराद उपभोगणारा) सोकाजी

विलासराव Sat, 08/16/2014 - 13:45
अहो सोत्री अस पहा मि तिकडे साधना मार्गावर लिहीलेय आनी आलेल्या प्रश्नांची यथाशक्ती ( माझ्या अनुभवाप्रमाणे) उत्तरे दिलीत. खरंतर मी तो अनुभव ईथेच लिहीनार होतो.ओपन मिपा बंद होते म्हणुन तिकडे लिहीले. तिकडचे काम आवरुन ईकडे आलो तर इथे साईंचे लेख वाचले. मि द्यायच्या म्हणुन प्रतिक्रिया देत नाही. कींवा कमीत कमी देतो असं म्हणुया. मी साइंच्या त्या धाग्यावर माझी प्रतिक्रिया नोंदवली. आता नेमकं मी संक्षींच्या एका वाक्याशी सहमती दाखवली जो की माझा तरी अनुभव आहे. आनी तो धागा आता वाचनमात्र झाला. काही हरकत नाही. झोपताना शेवटचा धागा साइंचा वाचल्याने सहजच त्याचे विचार मनात घोळत होते. तसाच झोपलो. आता ही काय जादु नाही की झोपताना ज्या विचारावर मन काम करत होते त्याच विषयाशी संबंधीत उठताना तुमचा पहीला विचार असतो. हवम तर करुन पहा. नसेल तर नका करु.या नियमाला धरुनच जाग आली तेंव्हा तेच चिंतन चालु झाले. एकदम मला ते यक्कुचे साइपुराण आठवले. तिकडे रुक्ष विषय होता मग म्हणालो हा तर चांगलाच मनोरंजनाचा विषय होइल. मग कविताताईंना वाइट नको वाटायला म्हनुन ते गंमत पहा असे लिहीले. मनापासुन त्याच अर्थाने. मग लेख टाकला.मग लक्षात आले म्हणुन कविताताइंना खरड टाकली. निलकांतालाही लेख पाठवला. नियमात बसतोय का पहा म्हनुन. तरीही स्वभावानुसार काही लोक नाही समजु शकणार म्हनुन ज्या लोकांची या विषयावर टोकाची मते आहेत त्यांनी आपल्या जबाबदारीवर लेख वाचावा. सक्ती नाही. प्रतीक्रिया मनमुक्त द्याव्यात जशा उमटल्या तशा. तेवढीच तेवढी तेवढी मुक्ती. शुद्धलेखनाकडे दुर्लक्ष करावे , सार तेवढे घ्यावे. (यथाशक्ती) कुठल्या प्रतीसादावर उत्तर द्यायच याचे हक्क राखीव हे लिहीले. आता कोणी म्हणेल की प्रत्येकाला व्यनी पाठवुन त्यांची मते घेउन लेखात बदल करावेत काय? जग एवढं तकलादु कसे झाले की घ्यायचे ते घेउन बाकी सोडुन देउ शकत नाही काय? मी मग लिहुच नये असाच त्याचा अर्थ होत नाही काय? मला वाटले ते तसेच्या तसे लिहायचे स्वातंत्र्य मला नाहि काय? मी खरोखरच गंमत म्हणुन लेख लिहिलाय. आता तो कोणास तसा वाटत नाही हा माझाच दोष काय?

कविता१९७८ Sat, 08/16/2014 - 14:16
अहो विलासराव मी मिपा वर अगदी नवीन आहे, खरड वगैरीची मला कल्पना नाहीये ; थोडीफार माहीती मला लिमाउजेट , पैसा आणी इतर मैत्रीणींनी दिलीये , तुम्ही आता लिहिलंय तेव्हा मी माझी खरडवही चेक केली. संदेश शक्यतो व्यक्तिगत निरोपात पाठवले तर बरं होईल.

विलासराव Sun, 08/17/2014 - 11:41
सार तेवढे घ्यावे. (यथाशक्ती) शुद्धलेखनाकडे दुर्लक्ष करावे , सार तेवढे घ्यावे. (यथाशक्ती) असे आहे ते पुर्ण वाक्य. सर्वांना समजेल असे लिहीलेच नाही असे म्हणने असेल तर प्रश्नच मिटला! असे म्हणल्यावर धागा लिहीण्याचा मला अधिकारच नाही असेच मी समजेन.

कवितानागेश Sat, 08/16/2014 - 13:27
साईबाबांबद्दल बोलायचं झालं तर. त्यांचा 'श्रद्धा आणि सबूरी' हा उपदेश फार आवडतो. नेमका, महत्त्वाचा आणि थोडक्यात. बाकी लेखाचा फक्त पहिला पॅरा वाचतेय विलासराव. फार छान लिहिले आहे. पुढे ज्या तथाकथित 'अनुभवांची' कळत नकळत तुलना झाली आहे, ती चुकीची अहे, असं खेदानी नमूद करतेय. तुम्हाला यकुला झालेल्या आजाराची अजूनही कल्पना नाहीये का? माझी तरी या विषयावर इथे अशा पद्धतीनी बोलायची इच्छा नाही. ... कारण आता काहीही उपयोग नाही. ... तेंव्हाही झाला नव्हता.. :(

विलासराव Sat, 08/16/2014 - 14:14
साईबाबांबद्दल बोलायचं झालं तर. त्यांचा 'श्रद्धा आणि सबूरी' हा उपदेश फार आवडतो. नेमका, महत्त्वाचा आणि थोडक्यात. बाकी लेखाचा फक्त पहिला पॅरा वाचतेय विलासराव. फार छान लिहिले आहे. धन्यवाद. पुढे ज्या तथाकथित 'अनुभवांची' कळत नकळत तुलना झाली आहे, ती चुकीची अहे, असं खेदानी नमूद करतेय. आर्थातच ती चुकीची आहे. मूळातच ती मी त्यासाठीच टाकलीय. मी साई आहे असं मला म्हणायचंय असा बर्याच लोकांचा समज झालाय अस दिसतय. मला अजुनतरी असा भास झालेला नाही. पण मग काही लोक म्हणणार हाच भास आहे मुळी (माझाच). घोड्यावर बसु द्यायचं नाही पायीही चालु द्यायचं नाही. असो. पण मग मी आत्ता जर म्हणालो १ तासात जगबुडी होणार आहे तर कीती लोक विश्वास ठेवतील? तुम्हाला यकुला झालेल्या आजाराची अजूनही कल्पना नाहीये का? माझी तरी या विषयावर इथे अशा पद्धतीनी बोलायची इच्छा नाही. ... कारण आता काहीही उपयोग नाही. ... तेंव्हाही झाला नव्हता.. Sad होती. मला तेंव्हाही मी साइ आहे असे वाटले नाही अन आताही नाही. दुसर्या ओळीबद्द्ल असे म्हणेन की जर असेच काही ध्वनीत होत असेल, आनी त्याचा एकाही व्यक्तीला फार त्रास होणार असेल तर धागा बंद करा ( अगदी मनापासुन). उडवुन टाका. मी दुसर्यावर कोट करतो तसे स्वतःवरही. म्हणुन मला आताही यात काही गैर आहे असे वाटत नाही. पण धागा बंद करायला काहीच हरकत नाही माझी.

कवितानागेश Sat, 08/16/2014 - 14:40
"मी साई आहे असं मला म्हणायचंय असा बर्याच लोकांचा समज झालाय अस दिसतय." मी त्या तुलनेबद्दल लिहित नाहीये. ते तुम्ही केवळ 'गंमत' म्हणून लिहिलं आहे हे मला कळू शकतय.

संजय क्षीरसागर Sat, 08/16/2014 - 15:17
तुम्ही जे म्हणतायं ते योग्य असलं तरी मांडणी चुकल्यामुळे धाग्याची शाश्वती नाही. तुम्ही जे सविस्तर सांगायचा प्रयत्न केलायं त्याचा सारांश असा : `चुकीच्या पद्धतीनं झालेल्या आध्यात्मिक साधनेची परिणिती भ्रमात होते'. पण त्यासाठी वापरलेला विदा इतका परिणामकारक आहे की तो संबंधितांना सहन होणार नाही. आणि जे पूर्वपिठीकेशी परिचित नाहीत त्यांना मुद्दा कळणं शक्य नाही, असा दुहेरी पेच आहे. मी इथे नवीन असतांना माझ्या धाग्यावर जो गोंधळ घातला जायचा त्याचं कारण मी केव्हाच समजून चुकलो होतो. तुमच्या धाग्यामुळे (खरं तर पुन्हा) उलगडा झाला. थोडक्यात, ज्यांना समजावं या सद्भावनेनं तुम्ही लिहीलंय त्यांना पूर्वसंदर्भाअभावी समजणार नाही. ज्यांना समजू शकेल (आणि ज्यांनी अशा साधनांना प्रोत्साहन देऊ नये अशी अपेक्षा आहे), ते समजून घेण्याच्या मनस्थितीत नाहीत. आणि जे दोन्हीकडे नाहीत त्यांना वाटेल लेखकच हुकलायं! मला तुमचा हेतू लक्षात आलायं पण हेतूशुद्धता धागा टिकवायला कितपत मदत करेल ही शंकाये.

विलासराव Sat, 08/16/2014 - 16:49
तुम्ही जे म्हणतायं ते योग्य असलं तरी मांडणी चुकल्यामुळे धाग्याची शाश्वती नाही. हे तुमचं मत. धाग्याची शाश्वती आवश्यक नाही. कारण गंमत. तुम्ही जे सविस्तर सांगायचा प्रयत्न केलायं त्याचा सारांश असा : `चुकीच्या पद्धतीनं झालेल्या आध्यात्मिक साधनेची परिणिती भ्रमात होते'. साफ चुक. हे तुमचं मत. मी गमतीने धागा काढलाय. माझा किंवा कुणाचाही पोपट मेला. तो सांगतोय पोपट मेलाय. कुणी म्हणतय १) असं नका म्हणु पोपट मिरची खात नाही असं म्हणा. २) कुणी म्हनतय पोपट झोपलाय असं म्हणा. ३) कुणी म्हणतय पोपट पाणी पीत नाही म्हणा. आता काय करु....... मी एवढच म्हणेन मी शेंगा खाल्ल्या नाहीत मी टरफले उचलणार .......!!!!!

विलासराव Sat, 08/16/2014 - 18:19
मी एवढच म्हणेन मी शेंगा खाल्ल्या नाहीत मी टरफले उचलणार .......!!!!! मी एवढच म्हणेन मी शेंगा खाल्ल्या नाहीत मी टरफले उचलणार नाही!!!! असं आहे ते .*ok*

विलासराव Sun, 08/17/2014 - 11:58
मी इथे नवीन असतांना माझ्या धाग्यावर जो गोंधळ घातला जायचा त्याचं कारण मी केव्हाच समजून चुकलो होतो. तुमच्या धाग्यामुळे (खरं तर पुन्हा) उलगडा झाला. एकदा झालेला उलगडा परत कसा काय होतो? समज अशी काय रोज बदलते काय एकाच विषयावर? तेही सर्वज्ञ माणसाचीही. असे म्हणतोय त्याबद्द्ल माफी पण मनात आले की तुम्ही माझ्या साधनेतील कमतरता दाखवलीय म्हणुन. ती बरोबरही असेल किंवा चुकीचीही किंवा काहीही तो विषय वेगळा. मला विपश्यना समजली.काही लोक ती करु शकत नाहीत हेही समजले. त्याची त्याची कारणेही आहेत हे ही समजले. आता यात जेंव्हा दोष आहे असे मला समजेल , किंवा कोणि महापुरुष( सामान्यही असु शकतो) ते दाखवुन देईल तर मी माझी समज बदलेल. मत आनी समज यात गल्लत तर नाही ना होत? पण मला यावर यापेक्षा जास्त वाद घालायचा नाही. त्यासाठी माझ्याकडे वेळ नाही आनी धागा काढण्याचे ते प्रयोजन नव्ह्ते. असो. विलासराव, हा धागा (बहुदा) राहणार नाही. तुम्हीही अंदाजच व्यक्त करता हे पाहुन गंमतच वाटली. पण धाग्याचा उद्देश स्फल झाला हे पाहुन आनंदच झाला. तरीही तुम्ही जे म्हणतायं ते योग्य असलं तरी मांडणी चुकल्यामुळे धाग्याची शाश्वती नाही. उद्देश नसला तरी काहीतरी मांडणित कमतरता दिसतेय हे मान्य. अवांतर : आता पहा धागा कसा धावतोय.

संजय क्षीरसागर Sun, 08/17/2014 - 14:45
तर पदयात्रेच्या धाग्यावर (आणि इथेही), तुम्ही जी सहमती दर्शवली आहे : "आता नेमकं मी संक्षींच्या एका वाक्याशी सहमती दाखवली जो की माझा तरी अनुभव आहे." त्या अनुरोधानं माझा प्रतिसाद आहे. त्यामुळे, माझ्या प्रतिसादाचा रोख तुमच्याकडे किंवा तुमच्या साधनेकडे नाही. तो, या : "साईबाबा विलासराव या मुंबईच्या माणसाच्या रुपात माझ्यासोबत फिरत आहेत" आणि वरच्या पोस्टमधे सतत येणार्‍या तत्सम उल्लेखातल्या, `भ्रमाकडे' आहे. ________________________________ >एकदा झालेला उलगडा परत कसा काय होतो? समज अशी काय रोज बदलते काय एकाच विषयावर? तेही सर्वज्ञ माणसाचीही. = धाग्यावरच्या गोंधळाबाबत मी लिहीलंय, सत्याविषयी नाही. गोंधळ कसा घातला हे बघायला वेळ असेल तर ही लिंक आहे : http://www.misalpav.com/user/18002/authored. सत्य एकदा समजलं की समजलं त्यात फेरफार होत नाही. तुम्ही विषय काढलाच आहे तर सांगतो, सत्य समजल्याची महत्वाची खूण म्हणजे साधना संपते. साधना करायची आवश्यकताच नव्हती हे लक्षात येतं कारण सत्य आणि आपण वेगळे नाही. कोणतीही साधना आपल्याला स्वतःपासून वेगळं किंवा एकरुप करु शकत नाही. आपण अविभाज्य आहोत हा प्रत्यक्ष अनुभव होतो. _________________________________ > तुम्ही माझ्या साधनेतील कमतरता दाखवलीय म्हणुन. ती बरोबरही असेल किंवा चुकीचीही किंवा काहीही तो विषय वेगळा. = असं मी म्हटलेलं नाही. = मी तुमच्या सांप्रत साधनेविषयी (विपश्यना) काहीही लिहीलेलं नाही. विपश्यना दूरगामी मार्ग असला तरी निर्धोक आहे. माझं म्हणणं साधना जटील नसावी इतकंच आहे. >उद्देश नसला तरी काहीतरी मांडणित कमतरता दिसतेय हे मान्य. = हे तुम्हाला मंजूर आहे म्हटल्यावर विषय संपला.

विलासराव Sun, 08/17/2014 - 20:49
ओके संक्षी. तर पदयात्रेच्या धाग्यावर (आणि इथेही), तुम्ही जी सहमती दर्शवली आहे : "आता नेमकं मी संक्षींच्या एका वाक्याशी सहमती दाखवली जो की माझा तरी अनुभव आहे." त्या अनुरोधानं माझा प्रतिसाद आहे. सहज म्हणुन सांगतो. कुठलीही साधना काही ना काही लाभ देतेच. त्यातल्या त्यात शरिराला कष्ट देणार्या कमी लाभ देत असाव्यात अध्यात्मीक दृष्टीने.माझ्या मते अध्यात्मीक साधनेच अंतीम लक्ष आहे मुक्ती. अनेक साधना बर्याच सिद्धी प्राप्त करुन देतात. पाहीजे त्या लोकात जन्म मिळ्वता येतो त्या बळावर. पण त्या पुर्ण (अंतीम, दासबोधाप्रमाणे चारही मुक्ती) देउ शकत नाहीत.म्हनुन त्या भ्रम आहेत ते यासाठी. त्यांचे बरेचसे लाभही आहेत. यावर वाद नाही घालायचा बरं का. नाहीतर साईविलास तुम्हाला शापच देतील. तुम्ही तर मुक्तच आहात , मीही मुक्तीच्या मार्गावर आहे पण जवळ्पास अलीकडच्या टोकावर आहे आहे. जेण्व्हा मी मुक्त होइल तेंव्हा आपण भेटुच. काय म्हणता? बाकी बोला

संजय क्षीरसागर Sun, 08/17/2014 - 21:32
जर तुम्हाला इंटरेस्ट नसेल तर मी थांबतो. पण जाताजाता थोडं स्पष्टीकरण :
सहज म्हणुन सांगतो. कुठलीही साधना काही ना काही लाभ देतेच. त्यातल्या त्यात शरिराला कष्ट देणार्या कमी लाभ देत असाव्यात अध्यात्मीक दृष्टीने. माझ्या मते अध्यात्मीक साधनेच अंतीम लक्ष आहे मुक्ती. अनेक साधना बर्याच सिद्धी प्राप्त करुन देतात. पाहीजे त्या लोकात जन्म मिळ्वता येतो त्या बळावर. पण त्या पुर्ण (अंतीम, दासबोधाप्रमाणे चारही मुक्ती) देउ शकत नाहीत.म्हनुन त्या भ्रम आहेत ते यासाठी. त्यांचे बरेचसे लाभही आहेत. यावर वाद नाही घालायचा बरं का.
इतकं अवघड काहीही नाहीये. आपण जन्मच घेतलेला नाही. जन्म-मृत्यू शरीराला आहे. आपण आत्ता, या क्षणी आणि सदैव विदेह आहोत. तस्मात, शरीराला राबवणार्‍या कष्टप्रद साधना निरुपयोगी आहेत. मुक्ती चार नाहीत, एकच आहे आणि तिचा सिद्धींशी काहीही संबध नाही. कारण मुक्ती ही स्थिती आहे, क्रिया नाही. तुम्ही जी विपश्यना करतायं त्याचा प्रणेता बुद्ध, (आपल्या या) अवस्थेला शून्य म्हणतो. आणि तो माझाही अनुभव आहे. ती उघड, डोळ्यासमोर असलेली वस्तुस्थिती आहे. सत्य गुह्य नाही, प्रकट आहे. सत्य विषेश नाही, साधारण आहे. त्यामुळे मंत्र किंवा जपापेक्षा विपश्यना निर्धोक आहे असं मी म्हटलंय. आणि त्याही पुढे जाऊन, (यात कुणाचाही अवमान करण्याचा हेतू नाही), ज्याच्याकडे समज आहे त्याला साधनेची आवश्यकताच नाही. ओशोंचं एक अफलातून वाक्य आहे : `समझ की कमी साधनासे पूरी करनी पडती है' तस्मात, मी पदयात्रेच्या धाग्यावर म्हटलं होतं `साधना साधी आणि सोपी असावी'. थोडक्यात, एकतर साधनेची आवश्यकताच नाही पण करत असाल तर भ्रमाकडे नेणारी किंवा शारीरिक अपाय करणारी नसावी.

धन्या Mon, 08/18/2014 - 12:51
मुक्ती चार नाहीत, एकच आहे आणि तिचा सिद्धींशी काहीही संबध नाही. कारण मुक्ती ही स्थिती आहे, क्रिया नाही.
अगदी अगदी. रमण महर्षींना एका व्यक्तीने प्रश्न विचारला, "सदेह मुक्ती आणि विदेह मुक्ती यातील फरक काय? माझ्या माहितीप्रमाणे जी व्यक्ती मृत्यूनंतर मुक्त होतो तो विदेह मुक्त आणि जो सदेह मुक्ती पावतो ती सदेह मुक्ती." रमण महर्षींनी उत्तर दिले, "असं काही नाही. मुळात मुक्ती मिळवता येते ही चुकीची कल्पना आहे. आपण मुक्तच आहोत. फक्त आपण बद्ध आहोत हा आपला भ्रम दूर करायला हवा."

प्रसाद गोडबोले Mon, 08/18/2014 - 13:10
आपण मुक्तच आहोत. फक्त आपण बद्ध आहोत हा आपला भ्रम दूर करायला हवा
मी पण मी पण ब्यॅटींग करणार... अहं निर्विकल्पो निराकाररूपः, विभुर्व्याप्य सर्वत्र सर्वेन्द्रियाणाम्। सदा मे समत्वं न मुक्तिर्न बन्धः, चिदानंदरूपः शिवोऽहं शिवोऽहम् ॥

संजय क्षीरसागर Mon, 08/18/2014 - 13:31
रमण महर्षींनी उत्तर दिले, "असं काही नाही. मुळात मुक्ती मिळवता येते ही चुकीची कल्पना आहे. आपण मुक्तच आहोत. फक्त आपण बद्ध आहोत हा आपला भ्रम दूर करायला हवा."
...आणि जटील साधना (उदाहरणार्थ नसलेल्या देवाचा अजपा, यज्ञ-याग, कष्टप्रद व्रतवैकल्ये, अनुष्ठानं, काल्पनिक ईश्वरप्राप्तीसाठी केलेल्या पदयात्रा किंवा परिक्रमा), भ्रम दूर करण्याऐवजी सघन करतात, इतकंच (केव्हापासनं) सांगतोयं!

प्यारे१ Mon, 08/18/2014 - 13:37
अहो पाटील, सगळ्यांना नाही जमत ना हो ते.... आध्यात्मिक लोकशाही आहे, त्यात वेगळे मार्ग आहेत, लोकांनी त्यांच्या कुवती नुसार ते मार्ग वापरण्याची मुभा आहे, ह्या गोष्टींचा वापर करायला काय हरकत आहे तुमची? का बाकी सगळे यडे आणि ....?

संजय क्षीरसागर Mon, 08/18/2014 - 14:34
आणि तुमच्याशी प्रश्नोत्तरात मला सुतराम रस नाही. अर्थात, आता तुम्ही उसळलाच आहात तर किमान इतकं तरी लक्षात यायला हरकत नव्हती : मी म्हणतो म्हणून कुणीही कुठलीही साधना थांबवणार नाही त्यामुळे तुम्ही तापून उपयोग नाही. तुम्ही तुमची साधना जोमानं चालू ठेवा आणि आपण वेडे का शहाणे ते तुम्हीच ठरवा. माझ्या विचारांशी जे सहमत होतील त्यांना मुद्दा कळेल आणि व्यर्थ कालापव्यय, संपत्ती आणि उर्जा अपव्ययापासून ते मुक्त होतील.

प्यारे१ Mon, 08/18/2014 - 14:53
>>> माझ्या विचारांशी जे सहमत होतील त्यांना मुद्दा कळेल आणि व्यर्थ कालापव्यय, संपत्ती आणि उर्जा अपव्ययापासून ते मुक्त होतील. विचार तुमचे म्हणून चांगले की विचार चांगले म्हणून तुम्ही घेतलेत हे एकदा स्पष्ट करा बरं.

श्रीगुरुजी Tue, 08/19/2014 - 12:35
>>> माझ्या विचारांशी जे सहमत होतील त्यांना मुद्दा कळेल आणि व्यर्थ कालापव्यय, संपत्ती आणि उर्जा अपव्ययापासून ते मुक्त होतील. मूपक *DANCE* *YAHOO*

मूकवाचक Mon, 08/18/2014 - 14:45
रमण महर्षींचे मत लवचिक आणि सर्वसमावेशकच होते. असो. In response to questions on self-liberation and the classic texts on Yoga and Vedanta, Ramana recommended self-enquiry as the principal way to awaken to the "I-I",realise the Self and attain liberation. He also recommended Bhakti, and gave his approval to a variety of paths and practices. संदर्भः http://en.wikipedia.org/wiki/Ramana_Maharshi

प्यारे१ Sat, 08/16/2014 - 16:12
आपला दृष्टीकोन समजला. पण एखाद्या व्यक्तीनं 'भ्रमात' लिहीलेल्या वाक्यांचं असं 'गंमत' म्हणून निर्देशलं जाणं क्लेशदायक वाटलं. विशेषतः जेव्हा ह्याच भ्रमानं त्या व्यक्तीचा जीव घेतलेला आहे तेव्हा. असो. आता आम्ही काळजी घेऊ. :)

विलासराव Sat, 08/16/2014 - 17:13
आपला दृष्टीकोन समजला. पण एखाद्या व्यक्तीनं 'भ्रमात' लिहीलेल्या वाक्यांचं असं 'गंमत' म्हणून निर्देशलं जाणं क्लेशदायक वाटलं. विशेषतः जेव्हा ह्याच भ्रमानं त्या व्यक्तीचा जीव घेतलेला आहे तेव्हा. तो त्यांचा दृष्टीकोन. माझा मी वारंवार लिहीलाय. असो. आता आम्ही काळजी घेऊ. Smile अवश्य. विशेषतः जेव्हा ह्याच भ्रमानं त्या व्यक्तीचा जीव घेतलेला आहे तेव्हा हा मुद्दा ओढुन तानुन उपस्थीत केलाय. आता खेचायचच असेल तर गांधीजींचा जिव गेलायच ना? मग इथेच मिपावर त्यासंबंधात काय लिहीलं गेलंय? दोन्हीही बाजुने. माझा उद्देश तो नव्हता.ध्वनीत असेल तर धागा उडवावा हेही लिहीलय. हेही पटत नसेल तर आनी जीवाची खरच तळमळ वाटत असेल तर मला वाचवा. विशेषतः जेव्हा मला काहीही झालेलं नाहि असं मी म्हणतोय तरी. मला काहीही झालेलं नाहि हे म्हणतोय हाच माझा भ्रम आहे असे वाटत असेल तर मी लालबागला रहातोय. कुठल्याही हॉस्पीटलला मी यायला तयार आहे, पण मी बील भरू शकणार नाही. मी फक्त विलासराव साई एवधच प्रकरण पाहीलय त्यात. मी सर्वज्ञ नाही याची मला पुरेपुर जाण आहे पन ईथे कोणी दुसरं सर्वज्ञ आहे असे मला वातत नाही. माझं मत = जे अनुकुल ते अनुकुल= जे प्रतिकुल ते प्रतिकुल= जे तटस्थ ते तटस्थ. कुणाची संख्या किती हे मी पहात नाही. आता तर हा धागा लिहुन मी संसदेत आहे की काय असंच वाटायला लागलय मला. माझ्या बाजुने पुर्णविराम.

असंका Mon, 08/18/2014 - 12:44
मी कालपासून काम धाम सोडून अभ्यासच करतो आहे. जवळ जवळ आठ दहा धागे प्रतिसादांसकट चार पाच वेळा वाचून झाले आहेत. साधारण अंदाज येत आहे पण नक्की काही कळत नाहिये! काही पॉइंटर देताल का?

प्यारे१ Mon, 08/18/2014 - 12:55
असं करण्याची गरज नाही. कामधाम करा. अभ्यास करत बसू नका. कारण निष्पत्ती काही नाही. (स्वगतः आता कामधाम करत अभ्यास वाढवा असं लिहायला हवं असं दिसतंय.)

विलासराव Mon, 08/18/2014 - 15:13
हा इन जनरल प्रतीसाद आहे. आवळेंना नाही.मुक्तीचे जाणकार इथे हजर होउन लिहीते झाले त्याबद्द्ल अनेक आभार. माझं मत एवढच जो काही बोध बुद्धाला, ओशोंना,रमन महर्षींना , तुकाराम महाराजांना झाला त्याने केवळ ते स्वतः मुक्त झाले. याबाबत कोण काय म्हणतय त्यातुन प्रेरणा मिळु शकते. बोध्/समज/ किंवा काहीही ही ज्याची त्याची त्यालाच व्हावा लागतो. कशा मार्गाने त्यावर माझा काही फार अभ्यास नाही. मला एक मार्ग माहीती झाला त्यावर मि चालतोय.खरतर वाचन आहे पण अनुभव नाही त्यामुळे पास. पण माझाच मार्ग खरा, मलाच सर्व कळतेय हे असे जे काही प्रतिसाद आहेत ते सर्व मुक्त लोकांचे असु शकत नाहीत मग तो कुणीही असो. मुक्तीच्या दुसर्याच्या अनुभवाच्या वाचनाच्या अभ्यासातुन ते आलेले आहेत. हे निरीक्षण( माझ्या अभ्यासातुन) नोंदवतो. पण जो कुणी अंतीम मुक्ती मिळवील तो करुनेने ती कशी मीळवायची हेच लोकांना शिकवील.परोपकार हेच त्याचे जिवनभाष्य असेल परपीडा ती कितीही सुक्ष्म का असेना तो ती करुच शकणार नाही.. वितंडवाद किंवा मीच कसा मुक्त असा वाद (सुर) तो कधीही घालनार नाही. त्याला पोटापाण्याच्या उद्योगाची किंवा कूठल्याही घरादाराची( थोडक्यात सुरक्षीततेची) गरज उरणार नाही. तो फक्त आनी फक्त जनसेवा करत राहील असे माझे वाचन सांगते. दावा कुठलाही नाही कारण ते वाचनच आहे.

प्रसाद गोडबोले Mon, 08/18/2014 - 00:09
चान चान . अध्यात्मिक उन्नतीसाठी सुबेच्चा ! ------------------------------ अवांतर त्या गुप्तकाशीतील योग्यांच्या लिन्कारुन आठवले http://www.misalpav.com/node/21802 ह्या लेखात ज्या साधुबाबा ची चित्रे दिली आहेत त्याला भिमाशंकरला पाहिल्या सारखे वाटते !

इरसाल Mon, 08/18/2014 - 15:56
अजुन एक अपुरं वर्तुळ पुर्ण होवु पहातय !

इरसाल Tue, 08/19/2014 - 10:38
आम्हीपण म्हणजे आमच्या घरी उजव्या सोंडेचा गणपती आहे म्हटल....(इरसालबुवांनी शर्टाची कॉलर नाकात सुरळी करुन घालत म्हटलं) पण अस करताना इरसाल बुवाच उजव्या सोंडेचे गणपती वाटत होते (इति पुलंच्या एका कथानकातुन साभार.......भेंडी)

डॉ सुहास म्हात्रे Mon, 08/18/2014 - 23:45
हे वर्तुळ नै हो ! ही स्पायरल आहे... अवकाशातल्या गॅलॅक्सीसारखी बाहेरच्या दिशेने अनंत कालासाठी उलगडत जाणारी... एक टोक दुसर्‍याला शिवायचा चानसच नाय ! पण गॅलॅक्सीसारखीच बघायला लय भारी वाटते खरी ! :) ;)

डॉ सुहास म्हात्रे Tue, 08/19/2014 - 16:54
गेल्या साली कश्याला ? ह्ये आत्ताच जावून आलो नव्हं! फोटू, फोटू... तर हे घ्या फोटू त्या ग्याल्याक्षींचे... Messier51 sRGB . Seyfert Sextet Complex Seyfert Sextet Complex आणि हा पण एक अजून... नोकियांचा ग्याल्याक्षी ग्रँडचा ह्यांची ग्याल्याक्षी आमच्या घराजवळंच हाय बगा ! :) ;)

विलासराव Tue, 08/19/2014 - 21:02
गेल्या साली कश्याला ? ह्ये आत्ताच जावून आलो नव्हं! मला वाटलं मला एकट्यालाच फिरता येतय ब्रम्हांडामधे. एक्कासाहेब तर छुपे रुस्तम निघाले. कधी ना कधी भेट होइलच तिकडे.

डॉ सुहास म्हात्रे Tue, 08/19/2014 - 23:01
अहो ब्रम्हांडच आमचे मूळ गाव... पृथ्वीवर कधीमधी असतो झालं :) ;) या मिपावर्च्या लोकान्ला आजाबात सान्गू नका... नायतर कायबाय प्रतिसाद टाकत्याल ;) नक्की भेटू. IC 1101 कशी वाततेय ? तिथेच कट्टा करू या :) लवकर ठरवा... कारण पुढच्या काही मिलियन वर्षांत ही आतापर्यंत माहित असलेली सर्वात मोठी गॅलॅक्सी नष्ट होऊन जाणार आहे !

विलासराव Wed, 08/20/2014 - 07:48
>>>>>>लवकर ठरवा... कारण पुढच्या काही मिलियन वर्षांत ही आतापर्यंत माहित असलेली सर्वात मोठी गॅलॅक्सी नष्ट होऊन जाणार आहे ! घाई काय आहे? चिंता कसली? होउद्या नष्ट. जो उत्पन्न होता है वो नष्ट होणे के लिये,नष्ट होके खतम नही होता फिर उत्पन्न होता है, ऐसेही हे भवसंसार चलता है. बोले तो परीवर्तन ही संसार का नियम है ना!!!!!!!!! >>>>>नक्की भेटू. तथास्तु!!!!!! >>>>>IC 1101 कशी वाटतेय ? तिथेच कट्टा करू या कट्टा करण्याशी मतलब. IC 1101 किंवा कुठेही. ती असेल नसेल हो पण आपण तर असणारच आहोत. संक्षी बरोबर आहे का?

संजय क्षीरसागर Wed, 08/20/2014 - 10:34
कट्टा कसा होणार? शिवाय स्वरुप अचल आहे त्यामुळे त्याला गंतव्य नाही. आणि त्याही पुढे जाऊन, स्वरुप नाही अशी जागाच नाही, तर ठिकाण कसं ठरणार? आता स्वरुप म्हणजे काय याचा उलगडा न झालेल्यांना हे कळणं अशक्य आहे आणि ज्यांना कळावंस वाटतंय त्यांना पर्वणी!

विलासराव Wed, 08/20/2014 - 10:54
आता स्वरुप म्हणजे काय याचा उलगडा न झालेल्यांना हे कळणं अशक्य आहे सहमत. मीही यातलाच. फरक एवढाच की मला स्वरुप म्हणजे काय हे वाचुन माहीती आहे,
प्रचीती
नाही. त्यासाठी माझ्या समजेप्रमाणे प्रयत्न चालु आहेत. तरीही येइल किंवा नाही याची चिंता मी करत बसत नाही. कारण ज्याचा हात मोडेल त्याच्या गळ्यात पडेल हे मला मान्य आहे.

प्यारे१ Sat, 08/16/2014 - 12:34
विलासराव, नेमकं काय चाललंय? यकु च्या शेवटच्या दिवसातला अत्यंत असंबद्ध लेख आणि त्याचे संदर्भ देऊन नेमकं काय साध्य करताय तुम्ही? तसाच असंबद्ध पणा पाहून काळजी वाटत आहे. थोडी विश्रांती घ्या. आणि एखाद्या डॉक्टरला दाखवा हा अनाहूत सल्ला देतो. आहात तोवर सर्वार्थानं छान असा.... सगळ्यांनीच.

विलासराव Sat, 08/16/2014 - 13:03
विलासराव, नेमकं काय चाललंय? यकु च्या शेवटच्या दिवसातला अत्यंत असंबद्ध लेख आणि त्याचे संदर्भ देऊन नेमकं काय साध्य करताय तुम्ही? दिलेल्या धाग्याच्या सर्व लिंक वाचल्या का? नसतिल तर मग माझं काही म्हणनं नाही. तसाच असंबद्ध पणा पाहून काळजी वाटत आहे. वाचुनही हेच अनुमान असेल तरिही मला काहीही म्हणायचं नाही. थोडी विश्रांती घ्या. आणि एखाद्या डॉक्टरला दाखवा हा अनाहूत सल्ला देतो. आहात तोवर सर्वार्थानं छान असा.... सगळ्यांनीच. आपण दाखवलेल्या सदभावनेबद्दल अनेक आभार. मी एकदम ठणठणीत आहे, काळजीचं काहीही कारण नाही.

प्यारे१ Sat, 08/16/2014 - 13:14
>>>>कविताताई मनावर घेउ नका फक्त यातील गंमत अनुभवा. हे अगदी मनापासुन सांगतोय.मला रात्री जाग आली आनी एकदम आठवले कवीताताइंना साई भेटले अन मी तर प्रत्यक्ष साई. अर्थातच तुमच्या सारखे त्यांना ओळखनारे लोक (ज्ञानी) जगात दुर्मीळ.मीही याच ज्ञानी वर्गातला साधक आहे. म्हण्जे पुर्ण ज्ञान झाले नाही आणि पुर्ण अज्ञानही गेले नाही. पन जगात तर अज्ञानी लोकांची संख्या जास्त असते. पण कलीयुगाचा महीमा पहा मी प्रत्यक्ष साई असुनही मलाच त्याचा विसर पडला. पुरावे देतो थांबा. त्यातही काही लोकांच्या प्रतिक्रवाचामी देतोय त्या काळजीपुर्वक तपासा हे लोक पुढे चालुन ज्ञानी होणारच हे सत्य त्यातुन प्रकट होतेय. हा प्रतिसाद काही वेगळंच सांगतोय. बाकी समोरचा तुम्हाला काही म्हणणं वेगळं नि स्वतःच स्वतःला तसं ठामपणं वाटू लागणं ह्यात नक्कीच प्रचंड फरक आहे. सांभाळाच.

विलासराव Sat, 08/16/2014 - 13:18
हा प्रतिसाद काही वेगळंच सांगतोय. बाकी समोरचा तुम्हाला काही म्हणणं वेगळं नि स्वतःच स्वतःला तसं ठामपणं वाटू लागणं ह्यात नक्कीच प्रचंड फरक आहे. सांभाळाच. आताही मला काहीही म्हणायचं नाही. तुमचे तुम्ही समर्थ आहातच. माझा मी.

सोत्रि Sat, 08/16/2014 - 13:22
>> आताही मला काहीही म्हणायचं नाही. तुमचे तुम्ही समर्थ आहातच. माझा मी. असे 'संक्षी'प्त होऊ नका! - (सर्वांचा मी) सोकाजी

सोत्रि Sat, 08/16/2014 - 13:19
>> दिलेल्या धाग्याच्या सर्व लिंक वाचल्या का? हो वाचल्या, मग? आता संदर्भ लागला नाही म्हणून जाउद्या असे मोघम उत्तर देऊ नका! तुम्ही जे काही लिहीलेय आणि लिंका दिल्यात त्यांच्यातला कार्ककारण भाव स्पष्ट होत नाहीयेय आणि त्यामुळे ते असंबद्ध वाटतंय. सार तेवढे घ्यावे. (यथाशक्ती) सर्वांना समजेल असे लिहीलेच नाही असे म्हणने असेल तर प्रश्नच मिटला! -(आयुष्य मनमुराद उपभोगणारा) सोकाजी

विलासराव Sat, 08/16/2014 - 13:45
अहो सोत्री अस पहा मि तिकडे साधना मार्गावर लिहीलेय आनी आलेल्या प्रश्नांची यथाशक्ती ( माझ्या अनुभवाप्रमाणे) उत्तरे दिलीत. खरंतर मी तो अनुभव ईथेच लिहीनार होतो.ओपन मिपा बंद होते म्हणुन तिकडे लिहीले. तिकडचे काम आवरुन ईकडे आलो तर इथे साईंचे लेख वाचले. मि द्यायच्या म्हणुन प्रतिक्रिया देत नाही. कींवा कमीत कमी देतो असं म्हणुया. मी साइंच्या त्या धाग्यावर माझी प्रतिक्रिया नोंदवली. आता नेमकं मी संक्षींच्या एका वाक्याशी सहमती दाखवली जो की माझा तरी अनुभव आहे. आनी तो धागा आता वाचनमात्र झाला. काही हरकत नाही. झोपताना शेवटचा धागा साइंचा वाचल्याने सहजच त्याचे विचार मनात घोळत होते. तसाच झोपलो. आता ही काय जादु नाही की झोपताना ज्या विचारावर मन काम करत होते त्याच विषयाशी संबंधीत उठताना तुमचा पहीला विचार असतो. हवम तर करुन पहा. नसेल तर नका करु.या नियमाला धरुनच जाग आली तेंव्हा तेच चिंतन चालु झाले. एकदम मला ते यक्कुचे साइपुराण आठवले. तिकडे रुक्ष विषय होता मग म्हणालो हा तर चांगलाच मनोरंजनाचा विषय होइल. मग कविताताईंना वाइट नको वाटायला म्हनुन ते गंमत पहा असे लिहीले. मनापासुन त्याच अर्थाने. मग लेख टाकला.मग लक्षात आले म्हणुन कविताताइंना खरड टाकली. निलकांतालाही लेख पाठवला. नियमात बसतोय का पहा म्हनुन. तरीही स्वभावानुसार काही लोक नाही समजु शकणार म्हनुन ज्या लोकांची या विषयावर टोकाची मते आहेत त्यांनी आपल्या जबाबदारीवर लेख वाचावा. सक्ती नाही. प्रतीक्रिया मनमुक्त द्याव्यात जशा उमटल्या तशा. तेवढीच तेवढी तेवढी मुक्ती. शुद्धलेखनाकडे दुर्लक्ष करावे , सार तेवढे घ्यावे. (यथाशक्ती) कुठल्या प्रतीसादावर उत्तर द्यायच याचे हक्क राखीव हे लिहीले. आता कोणी म्हणेल की प्रत्येकाला व्यनी पाठवुन त्यांची मते घेउन लेखात बदल करावेत काय? जग एवढं तकलादु कसे झाले की घ्यायचे ते घेउन बाकी सोडुन देउ शकत नाही काय? मी मग लिहुच नये असाच त्याचा अर्थ होत नाही काय? मला वाटले ते तसेच्या तसे लिहायचे स्वातंत्र्य मला नाहि काय? मी खरोखरच गंमत म्हणुन लेख लिहिलाय. आता तो कोणास तसा वाटत नाही हा माझाच दोष काय?

कविता१९७८ Sat, 08/16/2014 - 14:16
अहो विलासराव मी मिपा वर अगदी नवीन आहे, खरड वगैरीची मला कल्पना नाहीये ; थोडीफार माहीती मला लिमाउजेट , पैसा आणी इतर मैत्रीणींनी दिलीये , तुम्ही आता लिहिलंय तेव्हा मी माझी खरडवही चेक केली. संदेश शक्यतो व्यक्तिगत निरोपात पाठवले तर बरं होईल.

विलासराव Sun, 08/17/2014 - 11:41
सार तेवढे घ्यावे. (यथाशक्ती) शुद्धलेखनाकडे दुर्लक्ष करावे , सार तेवढे घ्यावे. (यथाशक्ती) असे आहे ते पुर्ण वाक्य. सर्वांना समजेल असे लिहीलेच नाही असे म्हणने असेल तर प्रश्नच मिटला! असे म्हणल्यावर धागा लिहीण्याचा मला अधिकारच नाही असेच मी समजेन.

कवितानागेश Sat, 08/16/2014 - 13:27
साईबाबांबद्दल बोलायचं झालं तर. त्यांचा 'श्रद्धा आणि सबूरी' हा उपदेश फार आवडतो. नेमका, महत्त्वाचा आणि थोडक्यात. बाकी लेखाचा फक्त पहिला पॅरा वाचतेय विलासराव. फार छान लिहिले आहे. पुढे ज्या तथाकथित 'अनुभवांची' कळत नकळत तुलना झाली आहे, ती चुकीची अहे, असं खेदानी नमूद करतेय. तुम्हाला यकुला झालेल्या आजाराची अजूनही कल्पना नाहीये का? माझी तरी या विषयावर इथे अशा पद्धतीनी बोलायची इच्छा नाही. ... कारण आता काहीही उपयोग नाही. ... तेंव्हाही झाला नव्हता.. :(

विलासराव Sat, 08/16/2014 - 14:14
साईबाबांबद्दल बोलायचं झालं तर. त्यांचा 'श्रद्धा आणि सबूरी' हा उपदेश फार आवडतो. नेमका, महत्त्वाचा आणि थोडक्यात. बाकी लेखाचा फक्त पहिला पॅरा वाचतेय विलासराव. फार छान लिहिले आहे. धन्यवाद. पुढे ज्या तथाकथित 'अनुभवांची' कळत नकळत तुलना झाली आहे, ती चुकीची अहे, असं खेदानी नमूद करतेय. आर्थातच ती चुकीची आहे. मूळातच ती मी त्यासाठीच टाकलीय. मी साई आहे असं मला म्हणायचंय असा बर्याच लोकांचा समज झालाय अस दिसतय. मला अजुनतरी असा भास झालेला नाही. पण मग काही लोक म्हणणार हाच भास आहे मुळी (माझाच). घोड्यावर बसु द्यायचं नाही पायीही चालु द्यायचं नाही. असो. पण मग मी आत्ता जर म्हणालो १ तासात जगबुडी होणार आहे तर कीती लोक विश्वास ठेवतील? तुम्हाला यकुला झालेल्या आजाराची अजूनही कल्पना नाहीये का? माझी तरी या विषयावर इथे अशा पद्धतीनी बोलायची इच्छा नाही. ... कारण आता काहीही उपयोग नाही. ... तेंव्हाही झाला नव्हता.. Sad होती. मला तेंव्हाही मी साइ आहे असे वाटले नाही अन आताही नाही. दुसर्या ओळीबद्द्ल असे म्हणेन की जर असेच काही ध्वनीत होत असेल, आनी त्याचा एकाही व्यक्तीला फार त्रास होणार असेल तर धागा बंद करा ( अगदी मनापासुन). उडवुन टाका. मी दुसर्यावर कोट करतो तसे स्वतःवरही. म्हणुन मला आताही यात काही गैर आहे असे वाटत नाही. पण धागा बंद करायला काहीच हरकत नाही माझी.

कवितानागेश Sat, 08/16/2014 - 14:40
"मी साई आहे असं मला म्हणायचंय असा बर्याच लोकांचा समज झालाय अस दिसतय." मी त्या तुलनेबद्दल लिहित नाहीये. ते तुम्ही केवळ 'गंमत' म्हणून लिहिलं आहे हे मला कळू शकतय.

संजय क्षीरसागर Sat, 08/16/2014 - 15:17
तुम्ही जे म्हणतायं ते योग्य असलं तरी मांडणी चुकल्यामुळे धाग्याची शाश्वती नाही. तुम्ही जे सविस्तर सांगायचा प्रयत्न केलायं त्याचा सारांश असा : `चुकीच्या पद्धतीनं झालेल्या आध्यात्मिक साधनेची परिणिती भ्रमात होते'. पण त्यासाठी वापरलेला विदा इतका परिणामकारक आहे की तो संबंधितांना सहन होणार नाही. आणि जे पूर्वपिठीकेशी परिचित नाहीत त्यांना मुद्दा कळणं शक्य नाही, असा दुहेरी पेच आहे. मी इथे नवीन असतांना माझ्या धाग्यावर जो गोंधळ घातला जायचा त्याचं कारण मी केव्हाच समजून चुकलो होतो. तुमच्या धाग्यामुळे (खरं तर पुन्हा) उलगडा झाला. थोडक्यात, ज्यांना समजावं या सद्भावनेनं तुम्ही लिहीलंय त्यांना पूर्वसंदर्भाअभावी समजणार नाही. ज्यांना समजू शकेल (आणि ज्यांनी अशा साधनांना प्रोत्साहन देऊ नये अशी अपेक्षा आहे), ते समजून घेण्याच्या मनस्थितीत नाहीत. आणि जे दोन्हीकडे नाहीत त्यांना वाटेल लेखकच हुकलायं! मला तुमचा हेतू लक्षात आलायं पण हेतूशुद्धता धागा टिकवायला कितपत मदत करेल ही शंकाये.

विलासराव Sat, 08/16/2014 - 16:49
तुम्ही जे म्हणतायं ते योग्य असलं तरी मांडणी चुकल्यामुळे धाग्याची शाश्वती नाही. हे तुमचं मत. धाग्याची शाश्वती आवश्यक नाही. कारण गंमत. तुम्ही जे सविस्तर सांगायचा प्रयत्न केलायं त्याचा सारांश असा : `चुकीच्या पद्धतीनं झालेल्या आध्यात्मिक साधनेची परिणिती भ्रमात होते'. साफ चुक. हे तुमचं मत. मी गमतीने धागा काढलाय. माझा किंवा कुणाचाही पोपट मेला. तो सांगतोय पोपट मेलाय. कुणी म्हणतय १) असं नका म्हणु पोपट मिरची खात नाही असं म्हणा. २) कुणी म्हनतय पोपट झोपलाय असं म्हणा. ३) कुणी म्हणतय पोपट पाणी पीत नाही म्हणा. आता काय करु....... मी एवढच म्हणेन मी शेंगा खाल्ल्या नाहीत मी टरफले उचलणार .......!!!!!

विलासराव Sat, 08/16/2014 - 18:19
मी एवढच म्हणेन मी शेंगा खाल्ल्या नाहीत मी टरफले उचलणार .......!!!!! मी एवढच म्हणेन मी शेंगा खाल्ल्या नाहीत मी टरफले उचलणार नाही!!!! असं आहे ते .*ok*

विलासराव Sun, 08/17/2014 - 11:58
मी इथे नवीन असतांना माझ्या धाग्यावर जो गोंधळ घातला जायचा त्याचं कारण मी केव्हाच समजून चुकलो होतो. तुमच्या धाग्यामुळे (खरं तर पुन्हा) उलगडा झाला. एकदा झालेला उलगडा परत कसा काय होतो? समज अशी काय रोज बदलते काय एकाच विषयावर? तेही सर्वज्ञ माणसाचीही. असे म्हणतोय त्याबद्द्ल माफी पण मनात आले की तुम्ही माझ्या साधनेतील कमतरता दाखवलीय म्हणुन. ती बरोबरही असेल किंवा चुकीचीही किंवा काहीही तो विषय वेगळा. मला विपश्यना समजली.काही लोक ती करु शकत नाहीत हेही समजले. त्याची त्याची कारणेही आहेत हे ही समजले. आता यात जेंव्हा दोष आहे असे मला समजेल , किंवा कोणि महापुरुष( सामान्यही असु शकतो) ते दाखवुन देईल तर मी माझी समज बदलेल. मत आनी समज यात गल्लत तर नाही ना होत? पण मला यावर यापेक्षा जास्त वाद घालायचा नाही. त्यासाठी माझ्याकडे वेळ नाही आनी धागा काढण्याचे ते प्रयोजन नव्ह्ते. असो. विलासराव, हा धागा (बहुदा) राहणार नाही. तुम्हीही अंदाजच व्यक्त करता हे पाहुन गंमतच वाटली. पण धाग्याचा उद्देश स्फल झाला हे पाहुन आनंदच झाला. तरीही तुम्ही जे म्हणतायं ते योग्य असलं तरी मांडणी चुकल्यामुळे धाग्याची शाश्वती नाही. उद्देश नसला तरी काहीतरी मांडणित कमतरता दिसतेय हे मान्य. अवांतर : आता पहा धागा कसा धावतोय.

संजय क्षीरसागर Sun, 08/17/2014 - 14:45
तर पदयात्रेच्या धाग्यावर (आणि इथेही), तुम्ही जी सहमती दर्शवली आहे : "आता नेमकं मी संक्षींच्या एका वाक्याशी सहमती दाखवली जो की माझा तरी अनुभव आहे." त्या अनुरोधानं माझा प्रतिसाद आहे. त्यामुळे, माझ्या प्रतिसादाचा रोख तुमच्याकडे किंवा तुमच्या साधनेकडे नाही. तो, या : "साईबाबा विलासराव या मुंबईच्या माणसाच्या रुपात माझ्यासोबत फिरत आहेत" आणि वरच्या पोस्टमधे सतत येणार्‍या तत्सम उल्लेखातल्या, `भ्रमाकडे' आहे. ________________________________ >एकदा झालेला उलगडा परत कसा काय होतो? समज अशी काय रोज बदलते काय एकाच विषयावर? तेही सर्वज्ञ माणसाचीही. = धाग्यावरच्या गोंधळाबाबत मी लिहीलंय, सत्याविषयी नाही. गोंधळ कसा घातला हे बघायला वेळ असेल तर ही लिंक आहे : http://www.misalpav.com/user/18002/authored. सत्य एकदा समजलं की समजलं त्यात फेरफार होत नाही. तुम्ही विषय काढलाच आहे तर सांगतो, सत्य समजल्याची महत्वाची खूण म्हणजे साधना संपते. साधना करायची आवश्यकताच नव्हती हे लक्षात येतं कारण सत्य आणि आपण वेगळे नाही. कोणतीही साधना आपल्याला स्वतःपासून वेगळं किंवा एकरुप करु शकत नाही. आपण अविभाज्य आहोत हा प्रत्यक्ष अनुभव होतो. _________________________________ > तुम्ही माझ्या साधनेतील कमतरता दाखवलीय म्हणुन. ती बरोबरही असेल किंवा चुकीचीही किंवा काहीही तो विषय वेगळा. = असं मी म्हटलेलं नाही. = मी तुमच्या सांप्रत साधनेविषयी (विपश्यना) काहीही लिहीलेलं नाही. विपश्यना दूरगामी मार्ग असला तरी निर्धोक आहे. माझं म्हणणं साधना जटील नसावी इतकंच आहे. >उद्देश नसला तरी काहीतरी मांडणित कमतरता दिसतेय हे मान्य. = हे तुम्हाला मंजूर आहे म्हटल्यावर विषय संपला.

विलासराव Sun, 08/17/2014 - 20:49
ओके संक्षी. तर पदयात्रेच्या धाग्यावर (आणि इथेही), तुम्ही जी सहमती दर्शवली आहे : "आता नेमकं मी संक्षींच्या एका वाक्याशी सहमती दाखवली जो की माझा तरी अनुभव आहे." त्या अनुरोधानं माझा प्रतिसाद आहे. सहज म्हणुन सांगतो. कुठलीही साधना काही ना काही लाभ देतेच. त्यातल्या त्यात शरिराला कष्ट देणार्या कमी लाभ देत असाव्यात अध्यात्मीक दृष्टीने.माझ्या मते अध्यात्मीक साधनेच अंतीम लक्ष आहे मुक्ती. अनेक साधना बर्याच सिद्धी प्राप्त करुन देतात. पाहीजे त्या लोकात जन्म मिळ्वता येतो त्या बळावर. पण त्या पुर्ण (अंतीम, दासबोधाप्रमाणे चारही मुक्ती) देउ शकत नाहीत.म्हनुन त्या भ्रम आहेत ते यासाठी. त्यांचे बरेचसे लाभही आहेत. यावर वाद नाही घालायचा बरं का. नाहीतर साईविलास तुम्हाला शापच देतील. तुम्ही तर मुक्तच आहात , मीही मुक्तीच्या मार्गावर आहे पण जवळ्पास अलीकडच्या टोकावर आहे आहे. जेण्व्हा मी मुक्त होइल तेंव्हा आपण भेटुच. काय म्हणता? बाकी बोला

संजय क्षीरसागर Sun, 08/17/2014 - 21:32
जर तुम्हाला इंटरेस्ट नसेल तर मी थांबतो. पण जाताजाता थोडं स्पष्टीकरण :
सहज म्हणुन सांगतो. कुठलीही साधना काही ना काही लाभ देतेच. त्यातल्या त्यात शरिराला कष्ट देणार्या कमी लाभ देत असाव्यात अध्यात्मीक दृष्टीने. माझ्या मते अध्यात्मीक साधनेच अंतीम लक्ष आहे मुक्ती. अनेक साधना बर्याच सिद्धी प्राप्त करुन देतात. पाहीजे त्या लोकात जन्म मिळ्वता येतो त्या बळावर. पण त्या पुर्ण (अंतीम, दासबोधाप्रमाणे चारही मुक्ती) देउ शकत नाहीत.म्हनुन त्या भ्रम आहेत ते यासाठी. त्यांचे बरेचसे लाभही आहेत. यावर वाद नाही घालायचा बरं का.
इतकं अवघड काहीही नाहीये. आपण जन्मच घेतलेला नाही. जन्म-मृत्यू शरीराला आहे. आपण आत्ता, या क्षणी आणि सदैव विदेह आहोत. तस्मात, शरीराला राबवणार्‍या कष्टप्रद साधना निरुपयोगी आहेत. मुक्ती चार नाहीत, एकच आहे आणि तिचा सिद्धींशी काहीही संबध नाही. कारण मुक्ती ही स्थिती आहे, क्रिया नाही. तुम्ही जी विपश्यना करतायं त्याचा प्रणेता बुद्ध, (आपल्या या) अवस्थेला शून्य म्हणतो. आणि तो माझाही अनुभव आहे. ती उघड, डोळ्यासमोर असलेली वस्तुस्थिती आहे. सत्य गुह्य नाही, प्रकट आहे. सत्य विषेश नाही, साधारण आहे. त्यामुळे मंत्र किंवा जपापेक्षा विपश्यना निर्धोक आहे असं मी म्हटलंय. आणि त्याही पुढे जाऊन, (यात कुणाचाही अवमान करण्याचा हेतू नाही), ज्याच्याकडे समज आहे त्याला साधनेची आवश्यकताच नाही. ओशोंचं एक अफलातून वाक्य आहे : `समझ की कमी साधनासे पूरी करनी पडती है' तस्मात, मी पदयात्रेच्या धाग्यावर म्हटलं होतं `साधना साधी आणि सोपी असावी'. थोडक्यात, एकतर साधनेची आवश्यकताच नाही पण करत असाल तर भ्रमाकडे नेणारी किंवा शारीरिक अपाय करणारी नसावी.

धन्या Mon, 08/18/2014 - 12:51
मुक्ती चार नाहीत, एकच आहे आणि तिचा सिद्धींशी काहीही संबध नाही. कारण मुक्ती ही स्थिती आहे, क्रिया नाही.
अगदी अगदी. रमण महर्षींना एका व्यक्तीने प्रश्न विचारला, "सदेह मुक्ती आणि विदेह मुक्ती यातील फरक काय? माझ्या माहितीप्रमाणे जी व्यक्ती मृत्यूनंतर मुक्त होतो तो विदेह मुक्त आणि जो सदेह मुक्ती पावतो ती सदेह मुक्ती." रमण महर्षींनी उत्तर दिले, "असं काही नाही. मुळात मुक्ती मिळवता येते ही चुकीची कल्पना आहे. आपण मुक्तच आहोत. फक्त आपण बद्ध आहोत हा आपला भ्रम दूर करायला हवा."

प्रसाद गोडबोले Mon, 08/18/2014 - 13:10
आपण मुक्तच आहोत. फक्त आपण बद्ध आहोत हा आपला भ्रम दूर करायला हवा
मी पण मी पण ब्यॅटींग करणार... अहं निर्विकल्पो निराकाररूपः, विभुर्व्याप्य सर्वत्र सर्वेन्द्रियाणाम्। सदा मे समत्वं न मुक्तिर्न बन्धः, चिदानंदरूपः शिवोऽहं शिवोऽहम् ॥

संजय क्षीरसागर Mon, 08/18/2014 - 13:31
रमण महर्षींनी उत्तर दिले, "असं काही नाही. मुळात मुक्ती मिळवता येते ही चुकीची कल्पना आहे. आपण मुक्तच आहोत. फक्त आपण बद्ध आहोत हा आपला भ्रम दूर करायला हवा."
...आणि जटील साधना (उदाहरणार्थ नसलेल्या देवाचा अजपा, यज्ञ-याग, कष्टप्रद व्रतवैकल्ये, अनुष्ठानं, काल्पनिक ईश्वरप्राप्तीसाठी केलेल्या पदयात्रा किंवा परिक्रमा), भ्रम दूर करण्याऐवजी सघन करतात, इतकंच (केव्हापासनं) सांगतोयं!

प्यारे१ Mon, 08/18/2014 - 13:37
अहो पाटील, सगळ्यांना नाही जमत ना हो ते.... आध्यात्मिक लोकशाही आहे, त्यात वेगळे मार्ग आहेत, लोकांनी त्यांच्या कुवती नुसार ते मार्ग वापरण्याची मुभा आहे, ह्या गोष्टींचा वापर करायला काय हरकत आहे तुमची? का बाकी सगळे यडे आणि ....?

संजय क्षीरसागर Mon, 08/18/2014 - 14:34
आणि तुमच्याशी प्रश्नोत्तरात मला सुतराम रस नाही. अर्थात, आता तुम्ही उसळलाच आहात तर किमान इतकं तरी लक्षात यायला हरकत नव्हती : मी म्हणतो म्हणून कुणीही कुठलीही साधना थांबवणार नाही त्यामुळे तुम्ही तापून उपयोग नाही. तुम्ही तुमची साधना जोमानं चालू ठेवा आणि आपण वेडे का शहाणे ते तुम्हीच ठरवा. माझ्या विचारांशी जे सहमत होतील त्यांना मुद्दा कळेल आणि व्यर्थ कालापव्यय, संपत्ती आणि उर्जा अपव्ययापासून ते मुक्त होतील.

प्यारे१ Mon, 08/18/2014 - 14:53
>>> माझ्या विचारांशी जे सहमत होतील त्यांना मुद्दा कळेल आणि व्यर्थ कालापव्यय, संपत्ती आणि उर्जा अपव्ययापासून ते मुक्त होतील. विचार तुमचे म्हणून चांगले की विचार चांगले म्हणून तुम्ही घेतलेत हे एकदा स्पष्ट करा बरं.

श्रीगुरुजी Tue, 08/19/2014 - 12:35
>>> माझ्या विचारांशी जे सहमत होतील त्यांना मुद्दा कळेल आणि व्यर्थ कालापव्यय, संपत्ती आणि उर्जा अपव्ययापासून ते मुक्त होतील. मूपक *DANCE* *YAHOO*

मूकवाचक Mon, 08/18/2014 - 14:45
रमण महर्षींचे मत लवचिक आणि सर्वसमावेशकच होते. असो. In response to questions on self-liberation and the classic texts on Yoga and Vedanta, Ramana recommended self-enquiry as the principal way to awaken to the "I-I",realise the Self and attain liberation. He also recommended Bhakti, and gave his approval to a variety of paths and practices. संदर्भः http://en.wikipedia.org/wiki/Ramana_Maharshi

प्यारे१ Sat, 08/16/2014 - 16:12
आपला दृष्टीकोन समजला. पण एखाद्या व्यक्तीनं 'भ्रमात' लिहीलेल्या वाक्यांचं असं 'गंमत' म्हणून निर्देशलं जाणं क्लेशदायक वाटलं. विशेषतः जेव्हा ह्याच भ्रमानं त्या व्यक्तीचा जीव घेतलेला आहे तेव्हा. असो. आता आम्ही काळजी घेऊ. :)

विलासराव Sat, 08/16/2014 - 17:13
आपला दृष्टीकोन समजला. पण एखाद्या व्यक्तीनं 'भ्रमात' लिहीलेल्या वाक्यांचं असं 'गंमत' म्हणून निर्देशलं जाणं क्लेशदायक वाटलं. विशेषतः जेव्हा ह्याच भ्रमानं त्या व्यक्तीचा जीव घेतलेला आहे तेव्हा. तो त्यांचा दृष्टीकोन. माझा मी वारंवार लिहीलाय. असो. आता आम्ही काळजी घेऊ. Smile अवश्य. विशेषतः जेव्हा ह्याच भ्रमानं त्या व्यक्तीचा जीव घेतलेला आहे तेव्हा हा मुद्दा ओढुन तानुन उपस्थीत केलाय. आता खेचायचच असेल तर गांधीजींचा जिव गेलायच ना? मग इथेच मिपावर त्यासंबंधात काय लिहीलं गेलंय? दोन्हीही बाजुने. माझा उद्देश तो नव्हता.ध्वनीत असेल तर धागा उडवावा हेही लिहीलय. हेही पटत नसेल तर आनी जीवाची खरच तळमळ वाटत असेल तर मला वाचवा. विशेषतः जेव्हा मला काहीही झालेलं नाहि असं मी म्हणतोय तरी. मला काहीही झालेलं नाहि हे म्हणतोय हाच माझा भ्रम आहे असे वाटत असेल तर मी लालबागला रहातोय. कुठल्याही हॉस्पीटलला मी यायला तयार आहे, पण मी बील भरू शकणार नाही. मी फक्त विलासराव साई एवधच प्रकरण पाहीलय त्यात. मी सर्वज्ञ नाही याची मला पुरेपुर जाण आहे पन ईथे कोणी दुसरं सर्वज्ञ आहे असे मला वातत नाही. माझं मत = जे अनुकुल ते अनुकुल= जे प्रतिकुल ते प्रतिकुल= जे तटस्थ ते तटस्थ. कुणाची संख्या किती हे मी पहात नाही. आता तर हा धागा लिहुन मी संसदेत आहे की काय असंच वाटायला लागलय मला. माझ्या बाजुने पुर्णविराम.

असंका Mon, 08/18/2014 - 12:44
मी कालपासून काम धाम सोडून अभ्यासच करतो आहे. जवळ जवळ आठ दहा धागे प्रतिसादांसकट चार पाच वेळा वाचून झाले आहेत. साधारण अंदाज येत आहे पण नक्की काही कळत नाहिये! काही पॉइंटर देताल का?

प्यारे१ Mon, 08/18/2014 - 12:55
असं करण्याची गरज नाही. कामधाम करा. अभ्यास करत बसू नका. कारण निष्पत्ती काही नाही. (स्वगतः आता कामधाम करत अभ्यास वाढवा असं लिहायला हवं असं दिसतंय.)

विलासराव Mon, 08/18/2014 - 15:13
हा इन जनरल प्रतीसाद आहे. आवळेंना नाही.मुक्तीचे जाणकार इथे हजर होउन लिहीते झाले त्याबद्द्ल अनेक आभार. माझं मत एवढच जो काही बोध बुद्धाला, ओशोंना,रमन महर्षींना , तुकाराम महाराजांना झाला त्याने केवळ ते स्वतः मुक्त झाले. याबाबत कोण काय म्हणतय त्यातुन प्रेरणा मिळु शकते. बोध्/समज/ किंवा काहीही ही ज्याची त्याची त्यालाच व्हावा लागतो. कशा मार्गाने त्यावर माझा काही फार अभ्यास नाही. मला एक मार्ग माहीती झाला त्यावर मि चालतोय.खरतर वाचन आहे पण अनुभव नाही त्यामुळे पास. पण माझाच मार्ग खरा, मलाच सर्व कळतेय हे असे जे काही प्रतिसाद आहेत ते सर्व मुक्त लोकांचे असु शकत नाहीत मग तो कुणीही असो. मुक्तीच्या दुसर्याच्या अनुभवाच्या वाचनाच्या अभ्यासातुन ते आलेले आहेत. हे निरीक्षण( माझ्या अभ्यासातुन) नोंदवतो. पण जो कुणी अंतीम मुक्ती मिळवील तो करुनेने ती कशी मीळवायची हेच लोकांना शिकवील.परोपकार हेच त्याचे जिवनभाष्य असेल परपीडा ती कितीही सुक्ष्म का असेना तो ती करुच शकणार नाही.. वितंडवाद किंवा मीच कसा मुक्त असा वाद (सुर) तो कधीही घालनार नाही. त्याला पोटापाण्याच्या उद्योगाची किंवा कूठल्याही घरादाराची( थोडक्यात सुरक्षीततेची) गरज उरणार नाही. तो फक्त आनी फक्त जनसेवा करत राहील असे माझे वाचन सांगते. दावा कुठलाही नाही कारण ते वाचनच आहे.

प्रसाद गोडबोले Mon, 08/18/2014 - 00:09
चान चान . अध्यात्मिक उन्नतीसाठी सुबेच्चा ! ------------------------------ अवांतर त्या गुप्तकाशीतील योग्यांच्या लिन्कारुन आठवले http://www.misalpav.com/node/21802 ह्या लेखात ज्या साधुबाबा ची चित्रे दिली आहेत त्याला भिमाशंकरला पाहिल्या सारखे वाटते !

इरसाल Mon, 08/18/2014 - 15:56
अजुन एक अपुरं वर्तुळ पुर्ण होवु पहातय !

इरसाल Tue, 08/19/2014 - 10:38
आम्हीपण म्हणजे आमच्या घरी उजव्या सोंडेचा गणपती आहे म्हटल....(इरसालबुवांनी शर्टाची कॉलर नाकात सुरळी करुन घालत म्हटलं) पण अस करताना इरसाल बुवाच उजव्या सोंडेचे गणपती वाटत होते (इति पुलंच्या एका कथानकातुन साभार.......भेंडी)

डॉ सुहास म्हात्रे Mon, 08/18/2014 - 23:45
हे वर्तुळ नै हो ! ही स्पायरल आहे... अवकाशातल्या गॅलॅक्सीसारखी बाहेरच्या दिशेने अनंत कालासाठी उलगडत जाणारी... एक टोक दुसर्‍याला शिवायचा चानसच नाय ! पण गॅलॅक्सीसारखीच बघायला लय भारी वाटते खरी ! :) ;)

डॉ सुहास म्हात्रे Tue, 08/19/2014 - 16:54
गेल्या साली कश्याला ? ह्ये आत्ताच जावून आलो नव्हं! फोटू, फोटू... तर हे घ्या फोटू त्या ग्याल्याक्षींचे... Messier51 sRGB . Seyfert Sextet Complex Seyfert Sextet Complex आणि हा पण एक अजून... नोकियांचा ग्याल्याक्षी ग्रँडचा ह्यांची ग्याल्याक्षी आमच्या घराजवळंच हाय बगा ! :) ;)

विलासराव Tue, 08/19/2014 - 21:02
गेल्या साली कश्याला ? ह्ये आत्ताच जावून आलो नव्हं! मला वाटलं मला एकट्यालाच फिरता येतय ब्रम्हांडामधे. एक्कासाहेब तर छुपे रुस्तम निघाले. कधी ना कधी भेट होइलच तिकडे.

डॉ सुहास म्हात्रे Tue, 08/19/2014 - 23:01
अहो ब्रम्हांडच आमचे मूळ गाव... पृथ्वीवर कधीमधी असतो झालं :) ;) या मिपावर्च्या लोकान्ला आजाबात सान्गू नका... नायतर कायबाय प्रतिसाद टाकत्याल ;) नक्की भेटू. IC 1101 कशी वाततेय ? तिथेच कट्टा करू या :) लवकर ठरवा... कारण पुढच्या काही मिलियन वर्षांत ही आतापर्यंत माहित असलेली सर्वात मोठी गॅलॅक्सी नष्ट होऊन जाणार आहे !

विलासराव Wed, 08/20/2014 - 07:48
>>>>>>लवकर ठरवा... कारण पुढच्या काही मिलियन वर्षांत ही आतापर्यंत माहित असलेली सर्वात मोठी गॅलॅक्सी नष्ट होऊन जाणार आहे ! घाई काय आहे? चिंता कसली? होउद्या नष्ट. जो उत्पन्न होता है वो नष्ट होणे के लिये,नष्ट होके खतम नही होता फिर उत्पन्न होता है, ऐसेही हे भवसंसार चलता है. बोले तो परीवर्तन ही संसार का नियम है ना!!!!!!!!! >>>>>नक्की भेटू. तथास्तु!!!!!! >>>>>IC 1101 कशी वाटतेय ? तिथेच कट्टा करू या कट्टा करण्याशी मतलब. IC 1101 किंवा कुठेही. ती असेल नसेल हो पण आपण तर असणारच आहोत. संक्षी बरोबर आहे का?

संजय क्षीरसागर Wed, 08/20/2014 - 10:34
कट्टा कसा होणार? शिवाय स्वरुप अचल आहे त्यामुळे त्याला गंतव्य नाही. आणि त्याही पुढे जाऊन, स्वरुप नाही अशी जागाच नाही, तर ठिकाण कसं ठरणार? आता स्वरुप म्हणजे काय याचा उलगडा न झालेल्यांना हे कळणं अशक्य आहे आणि ज्यांना कळावंस वाटतंय त्यांना पर्वणी!

विलासराव Wed, 08/20/2014 - 10:54
आता स्वरुप म्हणजे काय याचा उलगडा न झालेल्यांना हे कळणं अशक्य आहे सहमत. मीही यातलाच. फरक एवढाच की मला स्वरुप म्हणजे काय हे वाचुन माहीती आहे,
प्रचीती
नाही. त्यासाठी माझ्या समजेप्रमाणे प्रयत्न चालु आहेत. तरीही येइल किंवा नाही याची चिंता मी करत बसत नाही. कारण ज्याचा हात मोडेल त्याच्या गळ्यात पडेल हे मला मान्य आहे.
लेखनविषय:
धर्म
वाङ्मय
मुक्तक
विनोद
जीवनमान
प्रवास
अर्थकारण
शिक्षण
मौजमजा
लेखनप्रकार
प्रकटन
सद्भावना
शुभेच्छा
समीक्षा
अनुभव
संदर्भ
प्रश्नोत्तरे
प्रतिभा
विरंगुळा
ज्या लोकांची या विषयावर टोकाची मते आहेत त्यांनी आपल्या जबाबदारीवर लेख वाचावा. सक्ती नाही. प्रतीक्रिया मनमुक्त द्याव्यात जशा उमटल्या तशा. तेवढीच तेवढी तेवढी मुक्ती. शुद्धलेखनाकडे दुर्लक्ष करावे , सार तेवढे घ्यावे. (यथाशक्ती) जिवनात चढउतार येतच असतात. हार-जीत,सुख-दुख,मान-अपमान, मनासारखे -मनाविरुद्ध काही घडणे अशा विरोधाभासी घटनांची निरंतर साखळी म्हणजे आपले जीवन. म्हणुन घडतय ते १००% आपल्या नियंत्रणात नाही याचा बोध व्हावा यासाठीच साधनावीधी.सोप्या शब्दात सांगायचं तर दोन्हीही विरोधाभासी घटनांमधे मनाचे संतुलन ढळु न देणे. कुठल्याही टोकावर न जाता मध्यम मार्गाने चालणे.

One Night Stand आणि आपण सगळे

पिंपातला उंदीर ·

पैसा Sat, 08/16/2014 - 09:56
बाकी गोष्टींबद्दल चर्चा जरूर व्हावी. पण भावनिक गुंतवणूक नसताना केवळ शारीरिक आकर्षण वाटून असे का घडत असावे हे मला खरेच कळत नाही. संस्कृती वगैरे फार लांब राहिलं, पण माझ्या घरातले बोके आणि भाट्या जसे वागतात तशी माणसे वागतात हे कसे काय शक्य होते याबद्दल मलाही कुतुहल आहे.

संजय क्षीरसागर Sat, 08/16/2014 - 10:44
हा लेखाचा सारांश आहे. तर स्वतःला एक प्रश्न विचारुन पाहा, असे स्टँडींग अनुभव गाठीशी असलेली पत्नी (किंवा पती) पत्करायला किती जण राजी होतील? शक्यतो स्टँडींगवालेच राजी होतील. कारण संभाव्य धोके कुणालाही सहज दिसतील. आणि समजा राजी झालेच, तर हा आऊटस्टँडींग सिलसिला विवाहोत्तर थांबण्याची शक्यताच नाही. मग लग्न कशाला करायचं? __________________________ तुमच्या मित्राचा सध्या काय स्टँड आहे विचारुन पाहा (आणि इथे लिहा) म्हणजे माझ्या म्हणण्याची प्रचिती येईल.

सांजसंध्या Sat, 08/16/2014 - 10:55
वीकेन्डला (चुकीच्या दिवशी) आल्याने धूम ३ चं रेकॉर्ड मोडण्याची संधी हुकली. वन नाईट स्टँड, संस्क्रुती, शहरी ग्रामीण भेद, विबासं... सगळा दारूगोळा आहे.

संजय क्षीरसागर Sat, 08/16/2014 - 11:14
पण स्मृतीची दुधारी तलवार एकदा का पारजायला लागली की कितीही पश्चात्ताप करा, काही उपाय चालत नाही.

मृगनयनी Sat, 08/16/2014 - 11:30
सहमत - टू पैसाताई आणि कंजूस ... भावनिक ओढ किंवा प्रेम असल्याशिवाय एखाद्या व्यक्तीबरोबर शरीरसंबंध कसे काय ठेऊ शकतात?.. तसं कुणी करत असेल, तर पशू-पक्षी आणि माणूस यांत फरक काय? "प्रिन्सिपल्स & एथिक्स" नावाचा प्रकार खरोखर लुप्त होत चाललाये का? पूर्वीच्या काळीही स्त्री आणि पुरुष- वेश्या होते. पण त्यांचे काम फक्त तेवढेच्च मर्यादित होते. बाकी समाजातली इतर कामे ते सहसा करत नसत. पोटापाण्यासाठी मालकाच्या/ मालकिणीच्या शरीराची भूक भागवणे इतकेच त्यांचे काम असायचे. आजकाल तर कॉलगर्ल, जिगोलो पण दिवसा नॉर्मल जॉब करतात. आणि रात्री त्यांचा 'मूळ' व्यवसाय करतात. त्यामुळे नक्की 'कोण' कसं आहे.. हे ओळखणं अवघड होऊन बसलंय. सभ्य सभ्य समजल्या जाणार्‍या मुलीदेखील प्रमोशनसाठी किंवा "इन्सेन्टीव्ह"साठी वन नाईट साठी तयार असतात... मग पुढे त्याची सवय / गोडी लागते. आपल्याच शहरात नोकरी असेल.. तर किमान घरच्यांच्या धाकाने तरी रात्री घरी यावे लागते.. पण बाहेरगावी असणार्‍या मुलामुलींना मात्र या सगळ्याची चटक लागते. पैसा एकदा हातात खेळायला लागल्यावर नीतिमत्ता पायदळी कधी तुडवली गेली.. हे त्यांचे त्यांनाच कळत नाही. एड्स वगैरे होत नाही..तो पर्यंत हा 'खेळ' खूप आनन्दाने खेळावासा वाटतो. पण गुप्तरोगांच्या किंवा 'ब्लॅकमेलिंग' च्या दुष्टचक्रात अडकल्यावर मात्र यातून कधीच सुटका नसते... संस्कार इतके तकलादू झालेत का?.. असा प्रश्न पडतो...

विनोद१८ Sat, 08/16/2014 - 13:30
१००% सहमत.... हे असले प्रकार अगदी सरसकटपणे समाजात अनुकरणीय होउ नयेन म्हणुनच आपल्या पुर्वजांनी 'धर्म आणि संस्काराच्या नावाखाली' नितीमत्ता शिकवीली होती त्याची चाड आज आपण बाळगतो का ?? आज आपण ती शिकवण 'पुराणमतवाद व थोतांड' या नावाखाली पायदळी तुडविल्यावर वा फाटयावर मारल्यावर यापे़क्षा वेगळे वेगळे चित्र ते काय दिसणार ???

नाव आडनाव Sat, 08/16/2014 - 14:08
घरी रात्री वेळेत जायला लागतं, पण दिवसाचं काय? माझ्या ओळखीच्या काही लोकांना मी दिवसा ऑफिस चं काम सोडून "मजा" करण्यासाठी जाताना बघितलेलं आहे. सकाळी २-२ तास पूजा करणाऱ्या लोकांनी दिवसा काय काय केलय हेही मला माहित आहे. लोकांची अजून काही मतं : माझे काही मित्र त्यांचं लग्न ठरताना म्हणायचे अमुक एक ठिकाणच्या / शहरातल्या मुली बघायच्या नाहीत, कारण त्यांच्याबद्दल हे असं ऐकलंय. मी त्यांना विचारायचो तुम्ही जिथे मुली बघायला जाणार तिथे हे होत नाही याची काय ख्रात्री. काही लोकांच्या मते हे पैश्यावाल्यांच काम आहे आणि हाय क्लास सोसायटी मध्ये हे सर्रास चालत. काही लोक याचा संबंध जातीशी लावतात (अर्थात आपली स्वताची जात सोडून दुसर्याची ) आणि आपली जात तेव्हढी पुण्यवान. मला वाटत नाही हे लोक कोणत्याही एका कटेगरीत येतात.

पुण्याचे वटवाघूळ Sat, 08/16/2014 - 20:30
"भावनिक ओढ किंवा प्रेम असल्याशिवाय एखाद्या व्यक्तीबरोबर शरीरसंबंध कसे काय ठेऊ शकतात?.. तसं कुणी करत असेल, तर पशू-पक्षी आणि माणूस यांत फरक काय?" छ्या मृगनयनी ताई. तुम्हाला व्यक्तिस्वातंत्र्याची काहीच चाड दिसत नाही.आणि हो एकपत्नीव्रत वगैरे गोष्टी पुरूषप्रधान संस्कृतीची देन आहेत आणि ९७% प्राण्यांमध्ये एकपत्नीव्रत नसते हे तुम्हाला माहित दिसत नाही. (हा उपहास आहे हे वेगळे सांगायची गरज पडू नये) पूर्ण प्रतिसादाला +१. मुळातल्या लेखात 'थोर भारतीय संस्कृती' इत्यादी उल्लेख आहेत ते टाळता आले असते तर बरे झाले असते. भारतीय संस्कृतीतील वाईट गोष्टींवर इतर सगळ्यांप्रमाणे मी पण टिका करतो.पण याचा अर्थ भारतीय संस्कृती पूर्ण टाकाऊ आहे असे नक्कीच नाही. मृगनयनींनी म्हटल्याप्रमाणे भारतीय संस्कृतीतील अशा काही चांगल्या संस्कारांमुळे (जे आतापर्यंत तरी चांगले टिकून आहेत/होते) अनागोंदी टाळली गेली आहे हे नक्की.

मृगनयनी Sun, 08/17/2014 - 16:24
धन्यवाद.. पु.व. :) सध्या सगळ्याच गोष्टी "मनी-ओरिएन्टेड" झाल्यामुळे नात्यांतले पावित्र्य कमी होत चालले आहे. कलीयुग आहे...दुसरे काय!?!?

सोत्रि Sat, 08/16/2014 - 11:55
मुळात 'One Night Stand आणि आपण सगळे' हे शिर्षक चुकीचे आहे. आपण सगळे कसे काय गोवले जातो त्यात? तर ते एक असो! >> म्हणजे असे पाहा की शारीरिक आकर्षण हाच एखाद्या नात्याचा (मग तो किती पण short span चा असेल) पाया असू शकतो का? का असू शकत नाही. आपल्या तथाकथित 'सो ग्रेट' संस्कृतीत नाही का मुलगी पहायला जात? ती काय म्हणून जात? मुलगी देखणी असावी ही अट 'शारीरिक आकर्षण' नाही का? त्यामुळे short span नात्यात शारीरिक आकर्षण हाच खरा बेस असतो. >> सगळ्यात महत्वाच म्हणजे भारतीय समाजमनात sex किंवा इतर कुठल्याही अधिभौतिक गोष्टीचा मजा घेण्याबद्दल जो प्रचंड अपराधगंड आहे ह्यावर प्रचंड सहमती. ह्यावर व्यापक जनजागृती व्हायला हवी. विदा देता येणार नाही पण तरीही धाडस करतो, बहुसंख्य भारतयांना 'संभोग' म्हणजे 'Give and Take' आहे हेच माहिती नसते. पुरुषाला तो त्याचा अधिकार वाटतो आणि स्त्रीला ते कर्तव्य! त्यामुळे त्यातली मजा घेण्याबद्दलच एकंदरीत जिथे सगळा आनंद आहे, तिथे One Night Stand ही संकल्पना समजून घेतली जाणे हे निव्वळ अशक्य. >> समाजात यामुळे एक sexual anarchy येईल अशी भीती त्यांना वाटते आता सध्या sexual anarchy नाहीयेय असे म्हणायचेय का? :O भावनिक गुंतवणूक (?) समजा एका लग्न झालेल्या जोडप्याची भावनिक गुंतवणूक अत्युच्च आहे. पण 'शारिरीक भुक' परस्पर विरोधी आहे. म्हणजे एकाला त्यात रस नाही आणि एकाला अतिशय रस आहे. आता त्यांनीं काय करायचे? आपल्या संस्कृतीत लग्न ठरताना हा मुद्दा लक्षात न घेतला जाण्या इतपत गौण असतो. आता लग्न झाल्यामुळे 'पदरी पडले पवित्र झाले' ह्या न्यायाने सगळ्या इच्छा मारून आयुष्य जगायचे का? तर तेही असो, कारण हे सगळे मनोव्यापार आहेत आणि फारच गहन आहेत. जनरलाइझ करण्याइतके सोप्पे नक्कीच नाहीत. पण पॉजिटीव्ह चर्चेसाठी खुप चांगलां विषय (सो कॉल्ड - भारतिय किंवा हिंदू संस्कृती आड आणली नाही तर). - (कमिटेड) सोकाजी

प्रणित Tue, 08/19/2014 - 16:34
" भावनिक गुंतवणूक (?) समजा एका लग्न झालेल्या जोडप्याची भावनिक गुंतवणूक अत्युच्च आहे. पण 'शारिरीक भुक' परस्पर विरोधी आहे. म्हणजे एकाला त्यात रस नाही आणि एकाला अतिशय रस आहे. आता त्यांनीं काय करायचे? आपल्या संस्कृतीत लग्न ठरताना हा मुद्दा लक्षात न घेतला जाण्या इतपत गौण असतो. आता लग्न झाल्यामुळे 'पदरी पडले पवित्र झाले' ह्या न्यायाने सगळ्या इच्छा मारून आयुष्य जगायचे का?" हा मुद्दा पटला !

चिगो Wed, 08/20/2014 - 13:50
प्रतिसाद आवडला, सोत्रि..
समजा एका लग्न झालेल्या जोडप्याची भावनिक गुंतवणूक अत्युच्च आहे. पण 'शारिरीक भुक' परस्पर विरोधी आहे. म्हणजे एकाला त्यात रस नाही आणि एकाला अतिशय रस आहे. आता त्यांनीं काय करायचे? आपल्या संस्कृतीत लग्न ठरताना हा मुद्दा लक्षात न घेतला जाण्या इतपत गौण असतो. आता लग्न झाल्यामुळे 'पदरी पडले पवित्र झाले' ह्या न्यायाने सगळ्या इच्छा मारून आयुष्य जगायचे का?
ह्या विषयावर सुशिंची एक कादंबरी आहे, सोत्रि.. मला वाटतं, "महापर्व" नावाची..

कवितानागेश Wed, 08/20/2014 - 14:07
एक निरिक्षण आहे, नवरा बायकोची फक्त शारिरीक भूकच नाही, तर इतरही बर्‍याच गोष्टी परस्परविरोधी असतात. अगदी पंखा/एसी चालतो की नाही, राजकीय पक्ष कुठला जिंकावा, आजची टेनिसची मॅच कोण जिंकेल, पिठलं घट्ट करु पळीवाढ, पराठा मागवू की नूडल्स, वगरै वगरै. ही लिस्ट कितीही लांबवता येइल. पण खरोखरच 'भावनिक गुंतवणूक' असेल, तर दोघेही एकमेकांप्रमाणे बदलतात!

पुण्याचे वटवाघूळ गुरुवार, 08/21/2014 - 21:28
पण खरोखरच 'भावनिक गुंतवणूक' असेल, तर दोघेही एकमेकांप्रमाणे बदलतात!
अहो लीमाताई इथे एकमेकांना समजावून घेणे, भावनिक गुंतवणुक वगैरे गोष्टींची पर्वा कोणाला?मी मला वाटते तेच करणार--त्याचा इतरांवर काहीका परिणाम होईना.मी आणि माझे व्यक्तिस्वातंत्र्य.मग इतरांचे आयुष्य उध्वस्त झाले तरी मला काय त्याचे? आणि या अशा गोष्टींचे समर्थन केले नाही तर बहुदा आपण पुराणमतवादी म्हणून समजले जाऊ अशी भिती असते या लिबरल लोकांना.

धन्या Fri, 08/22/2014 - 13:09
एकमेकांना समजावून घेणे, भावनिक गुंतवणुक वगैरे गोष्टींची पर्वा कोणाला?मी मला वाटते तेच करणार--त्याचा इतरांवर काहीका परिणाम होईना.मी आणि माझे व्यक्तिस्वातंत्र्य.मग इतरांचे आयुष्य उध्वस्त झाले तरी मला काय त्याचे?
हे प्रातिनिधिक उदाहरण नसले तरी अशा व्यक्ती समाजात आहेत हे वास्तव आहे. अशा व्यक्तींना भावना म्हणजे काय हेच माहिती नसते. भावनिक हुशारी आणि बुद्धीमत्ता या दोन वेगळ्या गोष्टी आहेत. काही व्यक्तींमध्ये भावनिक हुशारीची वानवा असते. त्यांचे परिस्थितीचे जे काही आकलन असते ते त्यांची बुद्धीमत्ता आणि पाच ज्ञानेंद्रीये यावर अवलंबून असते. आपल्या बोलण्याचा, वागण्याचा इतरांवर काय परीणाम होतोय हे त्यांच्या गावीही नसते. त्यांच्या बुद्धीला जे पटते ती गोष्ट ते करतात. ती व्यक्ती जाणून बुजून असं वागत नसते. ही त्या व्यक्तीच्या जाणिवांची मर्यादा असते. सर्वात वाईट हे की आपल्या जाणिवेला मर्यादा आहेत हे त्यांना माहिती नसते, कुणी समजावून सांगितलं तर ते मान्य करण्याची तयारी नसते. पुन्हा कारण तेच. ते बुद्धीने विचार करतात, भावनेने नाही.

कवितानागेश Fri, 08/22/2014 - 14:13
स्वार्थी आणि हट्टी व्यक्तींचे कुणाशीही लग्न झालं तरी सगळी बोंबच असते. कारण ते स्वतःच समाधनी राहू शकत नाहीत. दुसर्‍यला काय देणार? हेच लॉजिक थोड्सं लांबवले तर असही म्हणता येइल, की अशा असमाधानी व्यक्तीच 'वन नाईट स्टॅन्ड' ची संधी शोधणार आणि घेत रहाणार. पण भावनिक गुंतवणुकीशिवाय जे लैन्गिक सुख मिळेल ते 'भरीव' असू शकणार नाही. किंवा असंही म्हणता येइल, की मनं जुळली असताना जे सुख मिळतं ते लैन्गिक सुख जितके जास्त 'intense' असतं, तितके intense कोरड्या संबंधातले असणार नाही. पण काहीजणांचे फक्त चण्याची पुडी खाउन पोट भरत असेल तर भरु देत बापडे! आपण काय करणार??

संजय क्षीरसागर Fri, 08/22/2014 - 14:30
आणि घेत रहाणार! पण भावनिक गुंतवणुकीशिवाय जे लैन्गिक सुख मिळेल ते 'भरीव' असू शकणार नाही.
आता बोला सोत्रि!

पिंपातला उंदीर Fri, 08/22/2014 - 14:45
@ लिमा उजेट बर्याचदा असे संबंध heat of the moment मध्ये घडून जातात . ते पूर्व नियोजित पण नसतात . आणि तुमच्या प्रतिक्रियेत थोड vague generalization जाणवलं . अनेक मुळात अशा प्रकारच्या संबंधात असणारे सर्वच लोक स्वार्थी , असमाधानी असतात का ? मला नाही वाटत तस . प्रत्येक case हि वेगळी case study असते माझ्या मते . कुठला एक असा pattern किंवा नियम लागू करणे कितपत योग्य राहील .

संजय क्षीरसागर Fri, 08/22/2014 - 15:42
आणि `घडावंस वाटणं' हा मनं जुळली नसल्याचा पुरावा आहे. तुमच्या लेखाचा सगळा अनुरोध मित्राच्या बहुगामी वृत्तीकडे आहे. आणि तुम्हाला त्याचं आकर्षण आहे, हे खुद्द तुम्हीच कबूल केलंय. लेखाची एकूण विचारणा : `भावनिक गुंतवणूकरहित (बहुदा वरचेवर) उपलब्ध होणारे लैंगिक संबंध असावेत काय? अशी आहे. आणि त्याला उठावा येण्यासाठी भारतीय मनोवृत्ती, संस्कृती, अपराधगंड वगैरे जोडाजोडी केली आहे. पण ती सर्वस्वी निरर्थक आहे. कारण मुळात वन नाईट स्टँडची इच्छाच वैवाहिक संबंधातली अतृप्ती दर्शवते.

कवितानागेश Fri, 08/22/2014 - 16:19
खरं आहे. जेनरलायझेशन होतय. :) पण जास्तीत जास्त शक्यता हीच आहे की असमाधानी असेल तरच कुठेतरी 'चान्स' दिसेल आणि तो घ्यावासा वाटेल. चान्स असूनही तो न कळणारे 'बावळट' लोक अस्तित्त्वात असतातच. कधीकधी केवळ उत्सुकतेपोटीही अशी घटना घडू शकते. पण त्यात खरोखच इतर कुणी योग्य किंवा अयोग्य ठरवणं कठीण आहे. शेवटी तो पुन्हा त्या त्या व्यक्तीच्या जोडीदाराबरोबर असलेल्या संबंधाचा प्रश्न आहे.

बाळ सप्रे Fri, 08/22/2014 - 16:16
असमाधानी व्यक्तीच 'वन नाईट स्टॅन्ड' ची संधी शोधणार
पण भावनिक गुंतवणुकीशिवाय जे लैन्गिक सुख मिळेल ते 'भरीव' असू शकणार नाही.
कोणाला कशात किती सुख मिळेल हे आपण सांगू शकत नाही. चिगोंनी एका प्रतिसादात म्हटल्याप्रमाणे डबल स्टँडर्ड्स न ठेवता एखाद्याला संभोगस्वातंत्र्य जास्त योग्य वाटत असेल तर त्यात काय गैर.. यामुद्द्यावर एखाद्याने शूरपणा मिरवणे जेवढे हास्यास्पद तसेच यावरून एखाद्याला असमाधानी / loser ठरवणेही तितकेसे पटत नाही.. "There is no sexual value system that is right for everyone and no single moral code is indisputably correct and universally applicable." हे जास्त पटतं.

संजय क्षीरसागर Fri, 08/22/2014 - 17:51
मानवी प्रणयाचं सुख तीन गोष्टींवर अवलंबून आहे : पारस्पारिक अनुबंध, अपराधशून्य चित्तदशा आणि समय शून्यता. ज्या वन नाइट स्टँडची चर्चा चालू आहे त्यात या तीन्ही गोष्टी नाहीत. तस्मात, तो निव्वळ शारीरिक प्रकार आहे. लेखकाचा मानसिक पेच असायं की वन नाइट स्टँडमधली व्यर्थता दिसतेयं आणि तरल प्रणयाची सार्थकाता कळूनही तो साधता येत नसावा. मग नेहमी प्रमाणे, ही जळजळ ज्यांना जमलंय त्यांच्यावर काढायचा प्रयत्न चाललायं! एका प्रतिसादात मी म्हटलंय की :
विवाहितांना असं करता येणं शक्य नाही. मग संस्कृती पौर्वात्य असो की पाश्चिमात्य, माणूस इथून तिथून सारखाच आहे. एकदा लपवाछपवी सुरु झाली की नात्याची वाट लागलीच म्हणून समजा!
जस्ट थिंक ओवर धीस.

लंबूटांग गुरुवार, 08/21/2014 - 22:47
पंखा/ एसी चालत नसेल तर दुसर्‍या खोलीत जाऊन झोपता येते, मॅच वगैरे क्षणिक मतभेत, खायची अगदीच इच्छा झाली तर बाहेर जाऊन खाता येते... थोडक्यात बाकीच्या गोष्टींत बाहेर जाऊन इच्छापूर्ती करता येते. असो हा धागा लग्नापूर्वीच्या संबंधांबाबत आहे आणि तडजोड वगैरे भानगडी नसण्यामुळेच one night stand वेगळा आहे.

संजय क्षीरसागर गुरुवार, 08/21/2014 - 23:52
काहीही नीट न वाचता प्रतिसाद देण्याची सवय सोडून द्या. तुम्ही प्रतिसाद देखिल धड वाचलेले दिसत नाहीत. कधी तरी येऊन कुठेही पिंक टाकली की झालं! विवाहपूर्व संबंधाचा उल्लेख फक्त मित्राच्या स्टोरी पुरता आहे. लेखकाचा मूळ प्रश्न असा आहे:
आणि किती लोक अशी संधी समोर आल्यावर ती सोडतील ? मग ती विवाहित असो वा अविवाहित .

लंबूटांग Fri, 08/22/2014 - 03:54
तेवढे वाक्य चूक.. वरील प्रतिसाद तरीही व्हॅलिड आहे. माऊने ज्या गोष्टींची उदाहरणे दिली त्या गोष्टींची इच्छापूर्ती सहज पूर्ण करता येते अथवा त्यांचा discomfort क्षणिक असतो. शारिरीक भूकेबाबत तसे होत नाही. मी One night standचे कोणत्याही बाबतीत समर्थन करत नाहीये. पण सोत्रिंनी जो मुद्दा मांडलाय त्याचाशी मी सहमत आहे. बाकी आपण सतत दुसर्‍यांना शहाणपण शिकवायची आणि प्रत्येक ठिकाणी आपल्यालाच सर्व येते असे दाखवायची सवय सोडून द्या. तुमच्याच इतर ठिकाणच्या (भ्रमराची रुणझुण वगैरे) लॉजिक प्रमाणे आपण अनुभवा आणि मग बोला. कसे ;). यापुढील प्रतिसाद संक्षींना नाही. आता प्रतिसाद टंकायला घेतलाच आहे तर बाकीच्या लोकांनी जे मुद्दे मांडले आहेत त्याबद्दलही. - खरे साहेबांनी जो मुद्दा मांडला आहे. जर माझ्या मुलीने वन नाईट स्टँड ठेवला तर? मला आवडेल का तर खचितच नाही. पण सद्ध्या ज्या युगात (आणि ज्या देशात) राहतोय ते पाहता असे घडण्याची शक्यता नाकारता येत नाही. हो पण असे काही घडो वा ना घडो पण protection वापरण्याबद्दल योग्य शिक्षण नक्कीच देईन. त्यातील धोके तिला/ त्याला नक्कीच सांगेन आणि परिणामही. त्याउप्पर तो/ ती सज्ञान झाल्यावर असे परस्पर संमतीने जर असे काही घडलेच तर तो सर्वस्वी त्यांचा निर्णय असेल. त्याबद्दल मला काही अभिमान वाटणार नाही पण अगदी शरमेने तोंड लपवायची पाळी आणली असेही काही वाटणार नाही. - तुम्ही लग्नाआधी one night stand अथवा तुमच्या boy friend(s) बरोबर शरीर संबंध ठेवले आणि उद्या दुसर्‍या कोणाशी लग्न केलेत तर तुम्ही cheating करून बाहेर ख्याली पणा कराल असे काहीही नाही. अथवा लग्नाआधी एकही शरीरसंबंध नाही आला म्हणून उद्या तुम्ही cheating करणारच नाही असेही नाही. स्वतः पाहिलेले उदाहरण. फार पूर्वीचे नाही अगदी १५ एक वर्षांंपूर्वी एका अतिशय जवळच्या ओळखीच्या कुटुंबाचे. त्यातील पुरूष त्याच्या बायकोला स्वयंपाकघरात बसायला सांगायचा जर कोणी पर पुरूष आला तर. तिही बसायची. नंतर त्या बाईचे एका विवाहीत पुरूषाबरोबर बरोबर संबंध होते. हे सर्व लग्नाला जवळपास २० एक वर्षे झाल्यावर. त्या ओळखीच्या कुटुंबातील दोघांचेही लग्नाआधी इतर लोकांशी संबंध असण्याची शक्यता नगण्य. (छोट्या गावात असल्या गोष्टी लपून राहात नाहीत). तो दुसरा विवाहीत पुरूष लफडेबाज म्हणून प्रसिद्ध. - जर तुम्हाला माहित असेल तर तुम्ही अशी पत्नी स्वीकाराल का? हो. लग्नानंतर जर का ती एकनिष्ठ राहणार असेल तर तिने पूर्वायुष्यात काय केले आहे त्यानी मला काही फरक पडत नाही. माझा भाऊ/ मुलगा/ नातेवाईक स्वीकारतील का तर तो त्यांचा प्रश्न आहे. त्यांनी स्वीकारले तर माझे त्यांच्याविषयीचे मत बदलेल का तर नाही. तो त्यांचा प्रश्न आहे. - हे सगळे असले तरी मला लग्नानंतर/ relationship मधे असताना बाहेर लफडी करणार्‍यांचा प्रचंड तिटकारा आहे. Open relationship/ marriage मधे असाल तर ती अजून वेगळीच गोष्ट आहे पण मग त्याला relationship/ marriage तरी कशाला म्ह्णायचे. थोडक्यात काय जगात विविध प्रकारचे लोक असतात, प्रत्येकाची आपली मते आणि values असतात आणि जोपर्यंत आपल्या व्यक्तिस्वातंत्र्यावर घाला येत नाहीये तोपर्यंत त्यांना ती जपू द्यायची असतात. Where to draw the line हे प्रत्येकाने ठरवायचे असते (to each his/ her own). आणि स्थळ आणि काळाप्रमाणे ते बदलतेही. आपली रेषा (जोडीदार असल्यास त्या/ति च्याबरोबर ठरवून) आपण ठरवायची आणि कसोशीने पाळायची.

संजय क्षीरसागर Fri, 08/22/2014 - 07:49
स्वतःचे विचार मांडायला स्वतःकडे स्वतंत्र विचारसरणी लागते. सारवासारवीसाठी उगीच सविस्तर प्रतिसाद देऊन जे कन्क्लूजन काढलंय:
`Where to draw the line हे प्रत्येकाने ठरवायचे असते'
ते कुणीही सोम्यागोम्या काढेल. किंबहुना बर्‍याच सदस्यांनी अप्रत्यक्षपणे हेच म्हटलंय. आधी, झालेली चर्चा आणि मांडलेले मुद्दे वाचायची किमान तसदी घ्यायला लागते.

लंबूटांग Fri, 08/22/2014 - 08:08
यापुढील प्रतिसाद संक्षींना नाही.
जगात सर्वात पहिले सर्व विचार तुम्हालाच सुचलेत. सर्व तुमचीच कॉपी करतात. सारवासारवीसाठी प्रतिसाद दिल्याचे conclusion तुम्ही काढले. मी मला वेळ मिळतो तेव्हाच प्रतिसाद टंकतो. मगाशी टंकायला सुरूवात केलीच होती म्हणून म्हटले तिथेच बाकीचे पण लिहावे. बाकी पिंका टाकण्याबाबत म्हणाल तर वर लिहीले आहे तसेच. मला जेव्हा वेळ मिळतो आणि ज्या विषयांमधे काही लिहीण्याइतपत माहिती असते अथवा जाणून घ्यायची इच्छा असते तिथेच लिहीतो. अधून मधून विडंबने. उगाच आपल्याला सर्व गोष्टीतले सगळे कळते असल्या तुमच्यासारख्या काही भाबड्या समजुती नाहीयेत. आणि प्रत्येक गोष्टींत सत्य हीच स्थिती आणि आपण, मन, मेंदू वगैरे शाब्दिक खेळ करायचे आणि selective reading करून मीच कसा बरोबर आहे हे दाखवायची गरजही नाहीये. असो. I don't owe you any explanation anyway. तुमच्याशी निरर्थक खेळ करायला मला वेळ नाही. पहिला प्रतिसादही माऊला दिला होता. हा माझा संक्षींना शेवटचा प्रतिसाद.

संजय क्षीरसागर Fri, 08/22/2014 - 10:01
आधी लेख न वाचता प्रतिसाद दिला. ते लक्षात आल्यावर माफी मागितली. मग लेखावरचे प्रतिसाद न वाचता पुन्हा इतरांनी मांडलेला मुद्दाच उगाळला. ते दाखवून दिल्यावर `तुम्हाला प्रतिसाद दिला नाही' असा पलायनवादी केलायं. आता सगळंच चूक म्हटल्यावर माझ्यावर उसळून काही उपयोग नाही.

कवितानागेश Fri, 08/22/2014 - 14:25
Where to draw the line हे प्रत्येकाने ठरवायचे असते (to each his/ her own). आणि स्थळ आणि काळाप्रमाणे ते बदलतेही. आपली रेषा (जोडीदार असल्यास त्या/ति च्याबरोबर ठरवून) आपण ठरवायची आणि कसोशीने पाळायची. > पटतंय. शेवटी तो त्यात्या नवरा-बायकोचा प्रश्न आहे. मल हेच म्हणायचं होतं की एकदा भावनिक गुंतवणूक झाली, आणि 'एकत्र रहायचय आणि एकत्र म्हातारं व्हायचय' असं ठरवलं गेलें, की एकमेकांच्या सगळ्या गोष्टी आपोआपच सांभाळल्या जातात. मग त्यात कदाचित काही ठिकाणी एखाद्यावेळेस घडलेला वन नाईट स्तॅन्डही सांभाळून घेतला जाउ शकत असेल. कुणास ठाउक?!

संजय क्षीरसागर Fri, 08/22/2014 - 14:46
वन नाईट स्तॅन्डही सांभाळून घेतला जाउ शकत असेल. कुणास ठाउक?!
अर्थात. पण त्याची गरजच भासणार नाही. कारण ज्यांची मनं जुळलीयेत त्यांना एकमेकांच्या सहवासाचं सुखंच इतकं तृप्त करणारं असतं की प्रणय काँसिक्वेंशियल ठरतो. जर तिची इच्छा नसेल तर प्रणयात अर्थ उरत नाही. खरं तर प्रणय हा एकमेकांप्रती असलेल्या कृतज्ञतेच्या अभिव्यक्तीचा एक बहाणा असतो. इट इज जस्ट वन मोर डायमेंशन टू मिक्स इन इच अदर. सोत्रिनी म्हटलंय तसं भावनिक गुंतवणूक उच्च पण शारीरिक गरजा वेगळ्या अशी तफावत असूच शकत नाही. एकमेकांना एकमेकांशिवाय आनंद साजरा करणं, शेअर करणं शक्यच होत नाही. वन नाईट स्टँड ही निव्वळ फिजिकल कल्पना आहे. अशा हिट अँड रन प्रोसेसमधे दोघांना कुठलंही स्थायीसुख लाभत नाही . आणि पारस्पारिक अनुबंधातल्या प्रणयाची तर त्याला यत्किंचितही सर नाही. तस्मात, मनं जुळलीयेत पण शरीरासाठी वेगळा पर्याय शोधतोयं म्हणणं हा दांभिकपणा आहे. ते खोटं आहे.

कंजूस Sat, 08/16/2014 - 12:54
राजे महाराजे किती नाईटस्टैंड ठेवायचे ?६२वयाचा राजा १४वर्षाँच्या मुलीशी लग्न करतो .ती पट्टराणी होते म्हणून इतिहासात नोंद झाली बाकीच्या नाईटस्टैंडची गणती आणि नैतिक आधाराची चर्चा होत नाही कारण खजिना भरलेला आहे आणि अशा चर्चा करणाऱ्यांच्या तोंडाला हरभऱ्यांचे तोबरे बांधलेले असतात .परवडेल तो बारा काड्यांची छत्री घेतो नाहीतर राहा उभे आडोशाला मजा पाहत आणि चर्चा करत . सॉरी अमोल .

सुबोध खरे Sat, 08/16/2014 - 13:33
एका रात्रीचा सोबती यात भावनिक गुंतवणूक बर्याच वेळेस होते. माझ्या वंध्यत्व विभागातील कामात मी हे पहिले आहे कि कित्येक मुली अगोदर गर्भधारणा झाली होती का हे विचारल्यावर बाहेर/ नवऱ्या समोर "नाही" सांगतात आणी तपासणीसाठी आत गेल्यावर अपराधीपणे सांगतात कि लग्नाआधी एक गर्भपात केला होता. हे अपराधीपण सहजासहजी जात नाही. अर्थात यात स्त्री आणी पुरुष यांची विचार करण्याची पद्धत/ विचार सरणी वेगळी आहे. भरपूर मैत्रिणी असणारा मुलगा हा स्मार्ट समजला जातो तेच भरपूर मित्र असलेली मुलगी वाह्यात समजली जाते. त्याच विचारसरणीने एका रात्रीची सोबत पुरुषाला पौरुषत्व बहाल करते पण स्त्रीला वेश्या समजले जाते. समाजाचे दाम्भिकपण यातून दिसून येते. या विचार सरणी मुळे अपराधीपण स्त्रीला जास्त वेळ खात राहते. अर्थात यात निसर्ग आड येतो हे सत्य आहे. सहज भेटले आणी सोबत केली तर पुरुष मोकळाच राहतो आणी स्त्री पुढची पाळी येईपर्यंत तणावाखाली राहते. यामुळे ती मिनिटांची मजा आणी तीन आठवड्याची सजा यातून बहुतांश स्त्रियांना जावे लागते. ( बरयाच वेळेस संधी अचानक येते. ठरवून करणारे फारच कमी. ) बरोबर कि चूक असे काहीच नसते. शेवटी ते स्वतःच्या विचारांच्या बैठकीवर अवलंबून आहे. एकाच परिस्थितीतील दोन पैसे खाणारी माणसे-- एक पैसे खाऊन भरपूर मजा मारताना दिसतो तर दुसर्याचे मन त्याला खात राहते.समर्थन ब्रम्ह्चर्याचेही करता येते आणि बहुपत्नीत्वाचेही. प्रश्न आपली मुलगी एका रात्रीचे सोबती ठेवेल तर तुम्हाला मान्य होईल काय? जे आपल्याला योग्य आहे ते मुलांना सुद्धा योग्य असायला हवे. असतेच असे नाही. शेवटी आपण सर्वच थोडेफार दांभिक असतो.

सोत्रि Sat, 08/16/2014 - 13:48
>> प्रश्न आपली मुलगी एका रात्रीचे सोबती ठेवेल तर तुम्हाला मान्य होईल काय? ग्रेट, 99.99% उत्तर 'नाही' हेच असेल. आता ते तसे का याची कारणे काय काय असावीत? वैयक्तिक की सामाजिक? -(चर्चोत्सुक) सोकाजी

जातवेद Sat, 08/23/2014 - 22:31
ह्म्म... दोन टोकाचे प्रश्न
आणि किती लोक अशी संधी समोर आल्यावर ती सोडतील ? मग ती विवाहित असो वा अविवाहित . याच उत्तर आपणच आपल्या मनाशी ताडून बघाव . नात्याचं पावित्र्य , आपली संस्कृती , कुणाला कळल तर, आणि लोक काय म्हणतील हे प्रश्नांचे ब्रम्ह राक्षस मानगुटीवरून उतरवून . मला वाटत बहुतेक लोकांच उत्तर नाही असेच असेल .
प्रश्न आपली मुलगी एका रात्रीचे सोबती ठेवेल तर तुम्हाला मान्य होईल काय?

कवितानागेश Sat, 08/16/2014 - 13:35
पहिला किस्सा नक्की खरा आहे का? बरीच मुले/ मुली स्वतःच्या "शौर्याच्या" अशा कथा रचून सांगतत्. असो. शिवाय कुणाच्याही 'लैन्गिक आयुष्याबद्दल' बोलायचा अधिकार तिसर्‍या कुठल्या व्यक्तीला आहे असं मला वाटत नाही. (इथे बलात्कार हा भाग वगळावा, कारण तिथे लैन्गिकतेपेक्षा 'हिंसा' हा भाव प्रभावी असतो) शिवाय लैन्गिक प्रगल्भता ही केवळ भावनिक प्रगल्भतेतूनच येणार आहे. उपभोगतावादी व्रुत्ती जास्त असताना कुठल्याही नात्यात, कुठल्याही अनुभवात ' वापरुन घेणे' हाच भाव उरणार, मग ते नातं समाजासमोर जोडलेलं असो वा नसो. असे लोक कुठल्याही क्षणी 'उपभोग घेणे' इतक्या एकाच धुंदीत असतात.

सोत्रि Sat, 08/16/2014 - 13:50
>>पहिला किस्सा नक्की खरा आहे का? त्याने काय फरक पडतो? >> उपभोगतावादी व्रुत्ती जास्त असताना कुठल्याही नात्यात, कुठल्याही अनुभवात ' वापरुन घेणे' हाच भाव उरणार खुपच जनरलाइज नाही होत आहे हे? -(उपभोगतावादी) सोकाजी

कवितानागेश Sat, 08/16/2014 - 14:03
मी एकंदरीत वृत्तीबद्दल बोलतेय. भावनिक गुंतवणूक नसताना शारिरिक संबंध ठेवणं म्हणजे दोन्ही )किंवा एकच?!) व्यक्ती दुसर्‍या व्यक्तीकडे 'वस्तू' म्हणून बघत आहे. इथे फक्त लैन्गिकता येत नाही. आपला काहितरी 'फायदा' करुन घेण्यासाथी एखाद्या व्यक्तीशी गोड बोलणं, हादेखिल कमी इन्टेन्सिटीचा 'उपभोगतावादी दृष्टीकोन'च असतो. पण तो चालून जातो. लन्गिकतेच्या बाबतीत तो प्रखरपणे दिसतो. त्यामुळे, अर्थातच एका व्यक्तीकडे वस्तू म्हणून बघणारी व्यक्ती प्रत्येक व्यक्तीकडेच वस्तू म्हणून बघेल, असं मला वाटतं..... भावना बोथट असेपर्यंत. आयुष्यभर एखादी व्यक्ती तसच वागेल असं नाही. म्हणून मी म्हणाले की भावनिक प्रगल्भतेतून लैन्गिक प्रगल्भता येइल. माझ्या मते, 'सेक्स' ही आत्यंतिक प्रेमाची अभिव्यक्ती आहे... केवळ शारिरीक भूक नाही.

शैलेन्द्र Mon, 08/18/2014 - 20:59
अर्थातच एका व्यक्तीकडे वस्तू म्हणून बघणारी व्यक्ती प्रत्येक व्यक्तीकडेच वस्तू म्हणून बघेल, असं मला वाटतं.....
जरं दोघही एकमेकांकडे "वस्तु" म्हणुन बघत असतील तर?
सेक्स' ही आत्यंतिक प्रेमाची अभिव्यक्ती आहे... केवळ शारिरीक भूक नाही.
सेक्स ही स्वता:ची जनुक जगात जास्तीत जास्त पसरवण्यासाठी आवश्यक असणारी एक मुळ प्रेरणा आहे.

अर्धवटराव Sat, 08/16/2014 - 22:08
लेखनाचा मूळ उद्देश संस्कृतीला / संस्कृतीची काळजी वाटणार्‍यांना उगाच टपली मारणे एव्हढाच क्षुल्लक वाटतोय. संस्कृती , नितीमत्ता वगैरे गोष्टी माणसाने स्वतःच्या, समाजाच्या सुसुत्रीकरणासाठी निर्माण केल्या आहेत. जुनी सांस्कृतीक, नैतिक मुल्ये नष्ट होऊन नवी मुल्ये येतात. त्यात जे काहि बरं वाईट व्हायचं ते माणसाचं होतं संस्कृतीचं नाहि. राहिला मुद्दा वन नाईट स्टॅण्डचा... तर ते नजीक भविष्यात समाजाने अधिकृतरित्या स्विकारले असेल. मध्यंतरी थोडीफार खळखळ होईल. पण वन नाईट स्टॅण्ड स्विकारुन आपण खुप काहि बहादुरी केली हा गैरसमज देखील त्यानंतर दूर होईल व समाज नव्या प्रश्नांवर ओरडायला , रडायला मोकळा होईल.

कानडाऊ योगेशु Sat, 08/16/2014 - 23:11
सहमत. संस्कृति नक्की पुढे सरकती आहे कि यु टर्न वळण घेती आहे.? लैंगिकता संभोग वगैरे बाबतीत जर समाज इतका प्रगल्भ नसता तर खजुराहो घडलेच नसते. >>राहिला मुद्दा वन नाईट स्टॅण्डचा... तर ते नजीक भविष्यात समाजाने अधिकृतरित्या स्विकारले असेल. जे लिव इन रिलेशन बद्दल झाले आहे तेच इथेही होईल.

सुहास.. Sun, 08/17/2014 - 14:13
आणि स्विकारायचे राहिले आहे असे वाटते का योग्या तुला :) ( जर का नाईट लाईफ बाहेर निघाली ना सिटी मधली , तर संस्कार या शब्दाच्या ठिकर्‍या उडतील )

निनाद मुक्काम पोस्ट जर्मनी Sun, 08/17/2014 - 01:37
आपण जेव्हा समाज , संस्कृती , परंपरा अश्या गोष्टी करतो तेव्हा आपल्या त्यावेळच्या पुरुषप्रधान संस्कृतीला चिटकून राहण्याचा यत्न आजकालच्या महिलाच जास्त करतात. लैंगिकतेपासून ते कायदेशीर , व सामाजिक हक्क हे आपल्या समाजात पूर्वी पुरुषांना अनुकूल होते , हिंदू कोड बिल येण्या अगोदर दोन बायका करण्याचा हक्क हिंदू पुरुषाला होता मात्र आता समतेच्या काळात लैंगिकतेची हक्क महिलासुद्धा मिळतो आणि त्याला समाज अधोगतीला जाणे समजले जाते. हे अजब आहे , फार पूर्वी बालविवाह होत किंवा १४ ते १६ वर्षी लग्न होत असे , म१९७० नंतर लग्नाचे प्रमाण २० ते २५ व आता ३० पर्यंत गेले आहे. आपल्या समाजात होणारी लैंगिकतेची घुसमट दूर कशी करावी ह्यावर उपाय नाही , लग्नाच्या बाजारात मुल व मुलींच्या वाढत्या अपेक्षा त्यामुळे सतत नाकारले गेलेले मुल व मुली ह्यांच्या पुढे कमावते असले तरी शरीर सुखासाठी आपल्या समाजाने सांगितलेल्या लग्न ह्या एकमेव उपाय असल्याने त्यांना दीर्घकाळ ताटकळत राहावे लागते. सतत १२ तासापर्यंत कार्यालयात राहिल्याने आपल्या जोडीदारा पेक्ष्या जास्त काळ आपल्या सहकार्याच्या सोबत घालवल्यानंतर तेथे भावनिक व शारीरिक नाती निर्माण होणे हे युरोपात जे व्हायचे ते आता भारतात सुद्धा सुरु झाले आहे , समाजाची दिशा ठरवणे आपल्या हातात नाही , परदेशात एखाद्या तरुणीला लग्नाच्या बेडीत इतक्यात अडकायचे नसले म्हुणुन स्वतःची लैंगिकता ते वेठीस धरत नाहीत ह्यात मला अयोग्य असे काहीच वाटत नाही. आपल्याकडे मर्जी विरुद्ध संभोग म्हणजे बलात्कार अनेकदा होतात कितीतरी वेळा ते नवर्याकडून होतात , त्यात अनेकदा स्त्री समाजात ह्याविरुद्ध दाद मागू शकत नाही , हे अधिक वाईट आहे.

माझीही शॅम्पेन Sun, 08/17/2014 - 10:33
माझ्या माहितीत वन नाइट स्टॅंड हा भारतीय लोकांना झेपणरा प्रकार नाही , ह्याच स्पष्ट कारण कुठलीही गोष्ट सहजा-सहजी सोडून देण हे भारतीय लोकांना कधीच जमत नाही , एकदा मिळलेली संधी परत सहजा-सहजी मिळत नाही त्यामुळे काही-ना काही गुन्तव्णुक(?) राहतेच.. माझ हे भारतीय लोकांच्याबद्दलचे लॉजिक माझ्या अमेरिकन आणि . मैत्रिणिने अगदी "वेरिफाइड" केले आहे !!! बाकी भारतात ज्या प्रकारे बलात्कार / ब्लॅक मेलिंग / जबरदस्ती वेश्या- व्यवसायात ढकलले जाणे सहज आहे या परिणमान्बद्दल विचार करून मुलींनी लांब राहणे अधिक शहाणपणाचे आहे

सुबोध खरे Mon, 08/18/2014 - 13:17
संस्कृती वर घाला सांस्कृतीक, नैतिक मुल्ये नष्ट होणे हे फार मोठे शब्द आहेत. झार खंडात एक आदिवासी जमात आहे तेथे तरुणतरुणी सहा महिने एकत्र राहतात. जर ती तरुणी गरोदर राहिली तर त्यांचे लग्न करतात नाही तर नवीन जोडी. यात कोणताही दांभिकपणा नाही आणि सामाजिक संमती आहे. संधी मिळताच त्याचा फायदा घेणे-- हे म्हणजे कोणी पाहत नसताना सार्वजनिक मालमत्तेची चोरी करणे. आपली चोरी पकडली जाणार नाही हि खात्री असली तरी किती लोकं प्रत्यक्ष चोरी करतील. तेंव्हा केवळ संधी आली म्हणून त्याचा फायदा घेणे असे होईल असेही नाही. . चार चोर्या वाढल्या म्हणजे समाजातील नितीमत्ता लयास गेली असे नाही. पण म्हणून चोरीचे समर्थन होते असे नाही. राहिली गोष्ट विधिनिषेधाची त्यात आपण देवळात जाऊन सिगरेट ओढली किंवा मशिदीत जाऊन दारू प्यायली तरी काय फरक पडणार आहे. आपण काय करीत आहोत आणी त्याचा परिणाम काय होऊ शकेल हे लक्षात घेणे महत्त्वाचे आहे अन्यथा मनुष्य आणि पशु यात काय फरक आहे. प्राणी पण आपल्या आंतरिक प्रेरणांप्रमाणे(instinct) वागत असतात.

प्रभाकर पेठकर Mon, 08/18/2014 - 14:22
>>>>आपण देवळात जाऊन सिगरेट ओढली किंवा मशिदीत जाऊन दारू प्यायली तरी काय फरक पडणार आहे. मीर्जा गालीबचा शेर आठवला.... जाहिद शराब पीने दे मस्जिद में बैठकर, या वो जगह दिखा दे जहाँ खुदा न हो।

प्रसाद१९७१ Mon, 08/18/2014 - 16:02
ह्यात वावगे किंवा चुकीचे असे काहीच नाही पण Risky मात्र आहे. आधी One Night Stand म्हणुन agreement असले तरी नंतर एक जण जर गुंतला कींवा पझेसिव्ह्नेस आला तर मात्र मात्र मोठा प्रोब्लेम होइल.

गवि Mon, 08/18/2014 - 16:25
करणारे वन नाईट स्टॅंड करतात.. करणारे डे स्टॅंडही करतात.. झोपणारे एकत्र झोपतात.. जागणारे एकत्र जागतात.. वेगवेगळ्या लोकांसोबत झोपतात. एस्टी स्टॅंडवर रात्री झोपतात.. गर्लफ्रेंड सोडतात.. बायको सोडतात.. नवरा धरतात.. ब्वायफ्रेंड बदलतात.. आपण फक्त बोलून जीभ विटाळायची अन चर्चा कवटाळायची..

वेल्लाभट Mon, 08/18/2014 - 16:33
लेख आवडला. (त्याच्याशी सहमत आहे असं नाही) पैसा, कंजूस, मृगनयनी इत्यादींसह अनेक प्रतिसादांशी मी सहमत आहे. एक आहे, ही गोष्ट परस्पर सहमतीने होत असल्याने, बलात्कारापेक्षा बरीच म्हणायची. अर्थात आपल्या कक्षा, आपली तत्व, आदर्श, संस्कार इत्यादी गोष्टी आपणच ठरवायच्या असतात. तो काळ कधीच सरला, की एखादी गोष्ट सरसकट योग्य अथवा अयोग्य ठरावी आणि ती सर्वांनी पाळावी. त्यामुळे हा ज्याचा त्याचा प्रश्न असू शकतो. कुणी तो योग्य अयोग्य ठरवू शकत नाही. पण मागील प्रतिसादात उपस्थित झालेल्या काही प्रश्नांची जोड घेऊन मला एकच म्हणावसं वाटतं इथे. की वरचा धागा, त्यातील विचार, पटलेल्यांनी अथवा न पटलेल्यांनी, आणि एकंदरितच सर्वांनी, कुठल्याही बाबतीत डबल स्टँडर्ड्स ठेवू नयेत. दुहेरी तत्व, दुहेरी आदर्श जपू नयेत. म्हणजे ति-हाईताची ही गोष्ट ऐकताना चवीने ऐकायची आणि कुणी 'तुमच्या जवळच्याने असं केलं तर' असं विचारलं की अंगावर यायचं असं असू नये.

विलासराव Mon, 08/18/2014 - 16:51
सहमत.१+ माझे संस्कार काय ते चांगले. जग्(लोक) तेवढे वाइट. का तर माझ्याप्रमाणे विचार करत नाहीत किंवा करु शकत नाहीत. बस्स. त्यामुळे मी बल लावतो माझेच कसे खरे हे पुढे रेटायला. पण मी मलाच तपासुन पहात नाही. कारन त्याची काही गरजच नाही. मी तर सर्वज्ञ असा सेल्फ स्टॅप मारला की झाले.

चौकटराजा Mon, 08/18/2014 - 17:12
डॉ राजन भोसले यानी एक लेखात असे लिहिले होते की पुरूष व स्त्री यात ( सर्वसाधारण पणे ) एक महत्वाचा फरक आहे की पुरूषाला शरीरसंबंधासाठी भावनिक गुंतवणुकीची गरज नैसर्गिक रित्याच लागत नाही. ती गोष्ट स्त्रीची नाही. तेंव्हा कितीही युगे गेली तरी स्त्रीचा हा मानसिक पॅटर्न कायमच राहाणार व पुररूषाचाही. मग संस्कृतिच्या श्रुंखला सैल झाल्या तर काय होईल. समलिंगी संबध करण्याची इच्छा दाबून न ठेवता त्यास चालना मिळेल. ( जे आता होते आहे ) तसेच बाउंड्री लाईन वरच्या स्त्रिया देखील असे वन नाईट स्टॅन्ड साठी तयार होतील. काही स्त्रिया असा " स्टॅन्ड" लग्नानंतर घेणार नाहीत.काही लग्नानंतरही घेतील. शेवटी या मानसिक व सांस्कृतिक अशा मिश्रित स्पेक्ट्रम वर स्त्री कुठे उभी आहे यावर असले स्टॅन्ड अवलंबून रहातील. एवढेच काय परस्त्री मातेसमान ही काही नुसती कल्पना नाही. काही पुरूष ते तेंतोतेंत पाळतानाही आपण पहातोच की.

३_१४ विक्षिप्त अदिती Tue, 08/19/2014 - 04:30
भंपक छद्मविज्ञान पसरवायला शिक्षण आणि पदवीची आवश्यकता नाहीच. डॉ भोसलेंनी असं लिहीलेलं असल्याचा काही दुवा दिलात तर उत्तम. (नाहीतर ते बदनामीचा खटला दाखल करू शकतात हो!) स्त्रियांनाही एका रात्रीपुरत्या शारीरिक संबंधांसाठी भावनिक गुंतवणुकीची आवश्यकता नसते. याचे बरेच पुरावे आहेत. त्यातला एक दणदणीत पुरावा म्हणजे स्पर्म्समध्ये दोन प्रकार असतात, एक मावळे आणि दुसरे फलन घडवू शकणारे. मावळ्यांचं कामच असं की इतर पुरुषांच्या फलन करणाऱ्या स्पर्म्सवर हल्ला करून त्यांना मारून टाकायचं. हे काम अर्थातच स्त्रीच्या योनीमार्गात करावं लागतं. उत्क्रांतीमधला हा टप्पा येण्याचं कारण पूर्वापार स्त्रिया, आधुनिक पुरुष-स्त्रियांच्या पूर्वज स्त्रिया एका पुरुषाबरोबरच संबंध ठेवणाऱ्यातल्या नव्हत्या; 'वन नाईट स्टँड' माणसांमध्ये - होय, स्त्रियासुद्धा माणूसच - अतिप्राचीन काळापासून चालत आलेले आहेत. दीर्घकालीन संबंध ठेवण्याचा विचार करताना पुरुषही शिस्न वापरून नाही, मेंदू वापरूनच विचार करतात. याबद्दल evolutionary psychology मध्ये बऱ्याच संशोधकांनी संशोधन आणि उत्तम पुस्तकं लिहीलेली आहेत. David Buss यांनी या विषयावर अतिशय उत्तम संदर्भपुस्तक लिहीलेलं आहे. --- नैतिकतेबद्दल इतर कोण काय, काय-काय म्हणतं यापेक्षा सेक्सॉलॉजी विषयाचा अनेक दशकं अभ्यास करणारे मास्टर्स आणि जॉन्सन काय म्हणतात ते मला मुद्दाम उद्धृत करावंसं वाटतं. "There is no sexual value system that is right for everyone and no single moral code is indisputably correct and universally applicable." पुस्तकाचं नाव - Masters and Johnson on sex and human loving (पृष्ठ क्र.१०) लेखक - William H. Masters, Virginia E. Johnson आणि Robert C. Kolodny प्रकाशक - Little, Brown and Company (तिरपा ठसा लेखकांचाच)

पुण्याचे वटवाघूळ Tue, 08/19/2014 - 09:59
'वन नाईट स्टँड' माणसांमध्ये - होय, स्त्रियासुद्धा माणूसच - अतिप्राचीन काळापासून चालत आलेले आहेत.
मग? तशा अतिप्राचीन काळी चालणार्‍या अनेक गोष्टी होत्या ज्या आज चालू ठेवणे योग्य नाही--उदाहरणार्थ कपडे न घालणे, गुहेत राहणे, कंदमुळे खाऊन राहणे इत्यादी.अगदी मध्ययुगीन काळातही लहानसहान गुन्ह्याबद्दलही हाल हाल करून ठार मारले जात असेच.आज तसे करणे योग्य नाही हे नक्कीच.इतर अनेक गोष्टींविषयी असे बोलता येईल. मग प्राचीन काळी वन नाईट स्टॅन्ड चालू होता म्हणून तो आजही सुरू ठेवण्यात काही गैर नाही? दुसरे म्हणजे वन नाईट स्टॅन्डमधून गर्भधारणा झाली तर त्याचा त्रास बाईलाच होणार आणि पुरूष पळून जाऊन शकतो आणि नामानिराळा राहू शकतो.ज्या गोष्टीचा शेवटी स्त्रियांनाच त्रास होणार त्याच गोष्टीत अन्यथा स्त्रीमुक्तीचा उदोउदो करणार्‍यांना काहीच गैर वाटत नसेल तर याची विसंगती कशी सोडवावी?

सूड Tue, 08/19/2014 - 11:37
>>"There is no sexual value system that is right for everyone and no single moral code is indisputably correct and universally applicable." हे वाचलं नाहीत, का वाद घालायचा म्हणून सोयीनं वाचायचं विसरलायत? मला हेच कळत नाही; ज्याला झेपतं त्यानं करावं, नाही त्यानं फंदात पडू नये असं सोप्पं लॉजिक असताना काय म्हणून इथं गळे काढायला येतात लोक.

३_१४ विक्षिप्त अदिती Tue, 08/19/2014 - 17:45
ज्याला झेपतं त्यानं करावं, नाही त्यानं फंदात पडू नये असं सोप्पं लॉजिक ...
यापलिकडे सोप्या शब्दांत सांगणं कठीण आहे. मास्टर्स आणि जॉन्सन (आणि कोडोनेली) अनार्कीस्ट होते असाही "आरोप" करता येईल. पण सुरूवातीला हे वाक्य लिहील्यावर त्याच पुस्तकात पुढे गर्भधारणा टाळण्याच्या निरनिराळ्या उपायांची चर्चाही केलेली आहे.

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Fri, 08/22/2014 - 08:16
प्रश्न गळे काढण्याचा नाही, स्वातंत्र्याचा पुरस्कार करतांना ज्या सामाजिक संस्थाना धक्का लागणार आहे, त्या योग्य अयोग्यतेचा आहे आणि येत्या काळात वर प्रतिसादात कोणी तरी म्हटल्या प्रमाणे समाज पुन्हा यु टर्न घेईल. राहिला प्रश्न वन नाईट.....चा याला एक वर्ग जे काही लपून छपून चालत आहे त्याला स्वातंत्र्याची गळचेपी नावाखाली अधिकृत मान्यता मिळवू पाहात आहे, माझं मत हे वन नाईट...चुक आहे कुटुंब संस्था उध्वस्त करण्याचा प्रकार आहे, स्वातंत्र्याच्या नावावर स्वैराचार माजणार असेल तर मी तरी त्याचं समर्थन करणार नाही. -दिलीप बिरुटे

सूड Fri, 08/22/2014 - 15:00
>>राहिला प्रश्न वन नाईट.....चा याला एक वर्ग जे काही लपून छपून चालत आहे त्याला स्वातंत्र्याची गळचेपी नावाखाली अधिकृत मान्यता मिळवू पाहात आहे, माझं मत हे वन नाईट...चुक आहे कुटुंब संस्था उध्वस्त करण्याचा प्रकार आहे, ओके, म्हणजे लग्न करुन मुलंबाळं असताना एखादी व्यक्ती (स्त्री/पुरुष कोणीही) बाहेरख्यालीपणा (ONS to be sugar coated) करत असेल तर आपलं काय म्हणणं आहे? दोघातल्या एकानं सावरुन धरलं म्हणून चारचौघात बरं दिसत असेल ते, पण असं कुटुंब असून नसून काय फरक पडतो? माझ्या प्रतिसादापुरतं लिहायचं झालं तर स्वातंत्र्याची गळचेपी वैगरे अशा अर्थानं मी लिहीलं नाहीये. माझं म्हणणं फक्त इतकंच आहे की ज्याला/जिला जे करायचं ते ती व्यक्ती करणारच, आपण इथं काथ्याकूट करुन शष्प फरक पडणार नाही. उद्या माझ्या घरात, मित्र-मैत्रिणीत अशी गोष्ट निदर्शनास आली तर मी मित्र/ नातेवाईक म्हणून 'फक्त एकदा' सल्ला देईन. पुढे आयुष्य त्या-त्या व्यक्तीचं आहे. >>स्वातंत्र्याच्या नावावर स्वैराचार माजणार असेल तर मी तरी त्याचं समर्थन करणार नाही. ज्या व्यक्तीला हे करायचंच आहे त्याला समर्थन मिळो न मिळो, त्यातून काही फरक पडतो असं तुम्हाला वाटतं ? बर्‍याचदा घरातल्या घरात माझ्याच मताला महत्त्व मिळायला हवं असा अट्टाहास चाललेला असताना ज्यावर चर्चा चालू आहे त्या व्यक्ती आपल्या ओळखीपाळखीच्याही नाहीत, असं असताना आपल्या समर्थन देण्याचा न देण्याचा काय फरक पडतो? माझं म्हणणं असं आहे की आपल्याला काय करायचंय हे आपण आपल्या बाबतीत ठरवू शकतं, दुसर्‍याने काय करावं हे आपण कसं ठरवायचं? आणि ठरवलं तरी ती व्यक्ती तोंडदाखलं एक आणि माघारी एक असं वागणार नाही कशावरुन? ह्यापेक्षा तोंडावर सांगून असं करणार्‍या व्यक्ती अधिक योग्य, आपण जे करतोय ते कबूल करण्याचे गट्स त्यांच्यात असतात असंच मी म्हणेन.

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Fri, 08/22/2014 - 19:25
एखादी व्यक्ती (स्त्री/पुरुष कोणीही) बाहेरख्यालीपणा (ONS to be sugar coated) करत असेल तर आपलं काय म्हणणं आहे? दोघातल्या एकानं सावरुन धरलं म्हणून चारचौघात बरं दिसत असेल ते, पण असं कुटुंब असून नसून काय फरक पडतो? फरक पडतो. चारित्र्यावबद्दल अविश्वास निर्माण झाला की पती पत्नीमधे बेबनाव वाढू लागतात. संसाराचा सूर बदसूर होऊ लागतो. आणि परस्परापासून वेगळे होण्याची भावना बळावू लागते त्याचा परिणाम घटस्फोटापर्यंत पोहचतो आणि कुटुंबावर परिणाम होतो. मुलं, शिक्षण, घर खर्च आणि इतर प्रश्न निर्माण होतात. तेव्हा कोणाचाही बाहेरख्यालीपणा कुटुंबासाठी घातकच असतो. माझं म्हणणं फक्त इतकंच आहे की ज्याला/जिला जे करायचं ते ती व्यक्ती करणारच, आपण इथं काथ्याकूट करुन शष्प फरक पडणार नाही. आपणच म्हणता माझ्या ''मित्र-मैत्रिणीत अशी गोष्ट निदर्शनास आली तर मी मित्र/ नातेवाईक म्हणून 'फक्त एकदा' सल्ला देईन'' हा सल्ला तरी कशाला द्यायचा.ज्यांना कोणाला या विषयावर गळे काढणार्‍यांना काढू दिले पाहिजेत. कारण कोणाच्या प्रतिसाद अथवा चर्चेने जर कोणाला फरक पडत असेल आणि आपल्याला वाटत असेल की कोणाला शष्प फरक पडणार नसेल तर उगाच कशाला आपण कोणाकडून अपेक्षा करता की कोणी काय पावलं उचलली पाहिजेत. अपेक्षा करणंही , सोडून दिलं पाहिजे नाही का ? पण, तसं होतं नसतं आपणही या समुहाचे एक घटक असतो. पारंपरिक आणि नव्या विचारांचा प्रभाव आपल्यावर पडतच असतो. आपल्या ओळखीपाळखीच्याही नाहीत, असं असताना आपल्या समर्थन देण्याचा न देण्याचा काय फरक पडतो? आपल्या कोणी ओळखीचे असो की नसो उद्या जालावर वाचणारा वाचक जर अशा वन नाईट मधून जाणार असेल तर त्याला संबंधित गोष्टीत योग्य अयोग्य हे कळलचं पाहिजे, आपल्या समर्थन अथवा विरोधानाचे त्याला नक्की फरक पडतोच,पडतो. माझं म्हणणं असं आहे की आपल्याला काय करायचंय हे आपण आपल्या बाबतीत ठरवू शकतं, दुसर्‍याने काय करावं हे आपण कसं ठरवायचं? आपल्या आजुबाजुच्यांवर आपले आणि आपल्यांवर इतरांचा प्रभाव हा पडतच असतो. दुसरा काय करतो आणि दुसर्‍याने काय करु नये याबाबतीत एक प्रेशर या समाजाचं असतंच असतं तेव्हा दुसर्‍यानं काय केलं पाहिजे हे नक्कीच सांगता येतं. सारांश असा की गळे काढणा-यांना गळे काढू दिले पाहिजे, गळे काढू म्हणुन उगंच हिनवू नये असे वाटते. -दिलीप बिरुटे

सूड Fri, 08/22/2014 - 21:04
>>फरक पडतो. चारित्र्यावबद्दल अविश्वास निर्माण झाला की पती पत्नीमधे बेबनाव वाढू लागतात. संसाराचा सूर बदसूर होऊ लागतो. आणि परस्परापासून वेगळे होण्याची भावना बळावू लागते त्याचा परिणाम घटस्फोटापर्यंत पोहचतो आणि कुटुंबावर परिणाम होतो. मुलं, शिक्षण, घर खर्च आणि इतर प्रश्न निर्माण होतात. तेव्हा कोणाचाही बाहेरख्यालीपणा कुटुंबासाठी घातकच असतो. मी असून नसून काय फरक पडतो त्याचा अर्थ असं कुटुंब असून नसल्यासारखं आहे हेच म्हणायचंय. बाकी जे काही लिहीलंयत त्याबद्दल आपल्या मताचा नक्कीच आदर आहे. आपण म्हणताय तसं नुसतं वाचून लोकांना उपरती होणार असेल तर नक्कीच आनंद आहे. ॥इति लेखनसीमा॥ __/\__

चिगो Wed, 08/20/2014 - 13:48
दुसरे म्हणजे वन नाईट स्टॅन्डमधून गर्भधारणा झाली तर त्याचा त्रास बाईलाच होणार आणि पुरूष पळून जाऊन शकतो आणि नामानिराळा राहू शकतो.ज्या गोष्टीचा शेवटी स्त्रियांनाच त्रास होणार त्याच गोष्टीत अन्यथा स्त्रीमुक्तीचा उदोउदो करणार्‍यांना काहीच गैर वाटत नसेल तर याची विसंगती कशी सोडवावी?
अहो, कॉन्ट्रॅसेप्टीव्स असतात, कंडोम असतात, गोळ्या असतात.. ज्यांना "वन नाईट स्टॅन्ड" करायचाय ते घेतील की काळजी.. संभोग-स्वातंत्र्यावर माझे मत फक्त एवढेच आहे की त्याचा पुरस्कार करणार्‍यांनी डबल स्टँडर्ड्स ठेवू नयेत. "मी कॅसानोवा आणि बायकोनी मात्र पतिव्रता असावं" कींवा ह्याच्या उलट स्टॅन्डर्ड्स नसावेत. बाकी, नवरा किंवा बायकोपेक्षा वन नाईट स्टॅन्डवाला/ली "सरस" वाटला/ली आणि त्यातून मग गुंतागुंत वाढली तर काय ह्याचा एक तर विचार करुन ठेवावा किंवा त्या परिस्थितीला तोंड द्यायला खंबीर असावे..

पुण्याचे वटवाघूळ गुरुवार, 08/21/2014 - 21:24
अहो, कॉन्ट्रॅसेप्टीव्स असतात, कंडोम असतात, गोळ्या असतात.. ज्यांना "वन नाईट स्टॅन्ड" करायचाय ते घेतील की काळजी..
अहो लग्नाचे ’आमिष’ दाखवून बलात्कार केल्याची एकही बातमी ऐकली नाहीत का आतापर्यंत?काही स्त्रिया अशा भाबड्या जालामध्ये अडकतात आणि पुरूष त्याचा फायदा घेतात.आणि मुळात तसा फायदा घ्यायची पुरूषांची इच्छा नसेल तरी प्रत्यक्ष गर्भधारणा झाल्यानंतर मात्र टोपी फिरविणारे पुरूष तुम्ही कधीच कुठेच (निदान बातम्यांमध्ये तरी) बघितले नाहीत? कुसुम मनोहर लेले हे नाटक प्रत्यक्ष घडलेल्या घटनेवर आहे हे तुम्हाला माहित आहे ना?तेव्हा या गोष्टीत जो काही त्रास होईल तो स्त्रियांनाच होईल आणि त्याचे कारण निसर्गाने गर्भाधारणा व्हायची सोय केवळ स्त्रियांमध्ये केली आहे. तेव्हा आपला कार्यभाग साधून नामानिराळे होणारे पुरूष जोपर्यंत आहेत तोपर्यंत या वन नाईट स्टॅन्डला समाजमान्यता नक्कीच मिळायला नको.आणि अशी तत्वे समाजात आहेत तोपर्यंत तो 'इतरांचा प्रश्न' म्हणून सोडून देणेही बरोबर नाही.कारण इतरांचा प्रश्न आपल्या जवळच्यांचा प्रश्न कधी होईल हे आपल्याला कळणारही नाही. उगीच आपण किती लिबरल आहोत हे दाखवायला असा विचार करणारे लोक बघितले की खरोखरच आश्चर्य वाटते.

सूड गुरुवार, 08/21/2014 - 22:28
>>तोपर्यंत या वन नाईट स्टॅन्डला समाजमान्यता नक्कीच मिळायला नको. ओके ठिकाय, मान्यता मिळू नये म्हणून तुम्ही स्वतः काय पावलं उचलणार ते वाचायला आवडेल.

चौकटराजा Tue, 08/19/2014 - 11:51
स्त्रियांनाही एका रात्रीपुरत्या शारीरिक संबंधांसाठी भावनिक गुंतवणुकीची आवश्यकता नसते. याचे बरेच पुरावे आहेत. आमच्या प्रतिसादातील सर्वसाधारण पणे हा शब्द तुम्ही वाचलेला दिसत नाही. म्हणूनच आम्ही म्ह्टले आहे की एखादी स्त्री नैतिकतेच्या पथावर नक्की कोठे उभी आहे हे महत्वाचे. पहिले वाक्य जर सोडले तर बाकी प्रतिसादातील सर्व वाक्य आमची आहेत. त्याब्द्द्ल बदनामीचा खटला भरायचा असेल तर आमच्यावर भरा ! बाकी सर्व मुल्ये व्यक्तिसापेक्ष, देश सापेक्ष, काल सापेक्ष असतात हे सांगायला जॉन्सन मास्टर कशाला हवेत ... ?

संजय क्षीरसागर Tue, 08/19/2014 - 12:21
चौरा, त्याला `विदाबाधा' म्हणतात. एकदा ती झाली की विद्याशिवाय बुंधाच हालत नाही! _____________________ आमचे एक विदाप्रेमी स्नेही आहेत, त्यांना खाजगीत `सदाविदा' म्हणतात, त्यांचा हा विनोद वाचा (आणि `वन नाइट स्टँडच्या' संदर्भात बघा!) म्हणजे तुम्हाला कल्पना येईल: __________________________ माणूस मोठा झाला तरी बालपणीच्या सवयी सुटत नाहीत हेच खरं. सदाविदाचं लग्न ठरलं. भावी पत्नीविषयी सामान्य पतीला असते तशी त्याला पण उत्सुकता होती. शेवटी न रहावून, एका निवांत क्षणी, त्यानं तिला विचारलंच, ‘लग्न होण्यापूर्वी आपण एकमेकांशी ओपन व्ह्यायला हवं, खरं की नाही? आता मला सांग, तुझा कुणी बॉयफ्रेंड वगैरे आहे का?’ ती पण साधीच, सरळपणे म्हणाली, ‘छे, काही तरीच काय!’ ‘ओके, ओके, पण मला एक सांग, याचा तुझ्याकडे काही विदा आहे का?’ न रहावून सदाविदा बोललाच! ती बघतच राहिली! खरं तर `अल्विदा'च म्हणणार होती, पण तिच्या लक्षात आलं, याचं नांवच सदाविदा आहे! विदा मिळाल्याशिवाय याची गाडी पुढेच सरकत नाही. काय करणार बिचारी? आता पत्करलंय म्हटल्यावर म्हणाली, ‘सध्या तरी माझ्याकडे विदा नाही, जमला की तुला देईन हं नक्की.’ हा बागडू, पुढे का होईना `विदा ' मिळणार यावरच खुष! आणि त्या आशेवर लग्न करून मोकळा.... तर अशी सगळी परिस्थिती.

विलासराव Tue, 08/19/2014 - 21:13
चौरा, त्याला `विदाबाधा' म्हणतात. एकदा ती झाली की विद्याशिवाय बुंधाच हालत नाही! १++

पुण्याचे वटवाघूळ Wed, 08/20/2014 - 13:40
चौरा, त्याला `विदाबाधा' म्हणतात. एकदा ती झाली की विद्याशिवाय बुंधाच हालत नाही!
अरे मी चक्क संक्षींशी सहमत आहे :) अशा लोकांना व.पुंचे स्टॅटिस्टिक मराठे ऐकायला दिले पाहिजे.

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Fri, 08/22/2014 - 08:33
सिमोन द बुव्हाच्या सेकंड सेक्स चा कुठेच उल्लेख केला नाही त्याबद्दल मी आपला निषेध व्यक्त करतो. ;) मला इथे संदर्भासहीत प्रतिसाद लिहायचा आहे, ट्याम्प्लिज थोड्या वेळात हजर होतो. -दिलीप बिरुटे

आनन्दिता Fri, 08/22/2014 - 20:51
सिमोन द बुव्हाच्या सेकंड सेक्स चा कुठेच उल्लेख केला नाही त्याबद्दल मी आपला निषेध व्यक्त करतो.
=)) =)) =)) + १ अगदी हेच्च ,!!

सुबोध खरे Tue, 08/19/2014 - 09:33
आदिती ताई, दोन तर्हेचे शुक्राणू मानवी शरीरात असल्याचे वाचल्याचे आठवत नाही. याचा संदर्भ काही असेल तर माझे ज्ञान अद्ययावत करायला आवडेल. कारण कृत्रिम गर्भधारणा केंद्रात काम करीत असताना असे शुक्राणू वेगळे करता येतात असे वाचल्याचे आठवत नाही. मानव हा उत्क्रांतीमध्ये खूप पुढे पोहोचलेला आहे. या गोष्टी अपृष्ठ वंशीय( INVERTEBRATES) मध्ये असल्याचे आठवते. उदा. कोळी जेथे मादी दोन किंवा तीन नरांशी संग करते आणी त्यातील कोणत्या नराचे शुक्राणू "वापरायचे" ते ठरवते. कोळी नर सुद्धा दुसर्या नराचे शुक्राणू मादीच्या जननेद्रीयातून बाहेर काढण्याचा प्रयत्न करतो. हे सर्व शक्य असण्याचे कारण त्या प्राण्यात योनी शौचालय आणी मूत्राशय एकाच असते( CLOACA). (उदा पक्षी गणात मुत्र आणी विष्ठा एकच असते)

प्रसाद१९७१ Tue, 08/19/2014 - 12:35
डॉक्टर साहेब, बरे केलेत हा प्रतिसाद लिहीलात ते. नाहीतर माझ्यासारखी माणसे अश्या "रेटुन" सांगितलेल्या गोष्टींवर विश्वास ठेवुन राहीली असती. आदिती ताईंच्या बाकीच्या पोष्टी पण नीट "लक्ष" देउन वाचल्या पाहीजेत.

संजय क्षीरसागर Tue, 08/19/2014 - 12:52
त्यातला एक दणदणीत पुरावा म्हणजे स्पर्म्समध्ये दोन प्रकार असतात, एक मावळे आणि दुसरे फलन घडवू शकणारे. मावळ्यांचं कामच असं की इतर पुरुषांच्या फलन करणाऱ्या स्पर्म्सवर हल्ला करून त्यांना मारून टाकायचं. हे काम अर्थातच स्त्रीच्या योनीमार्गात करावं लागतं.
च्यायला, आता हा `दणदणीत पुरावा' कशाला पायजेल? आणि योनिमनीच्या गोष्टी कशापायी? लेखकानं साधी गोष्ट विचारली आहे,
आणि किती लोक अशी संधी समोर आल्यावर ती सोडतील ? मग ती विवाहित असो वा अविवाहित .

३_१४ विक्षिप्त अदिती Tue, 08/19/2014 - 17:41
संदर्भ - मी ज्या पुस्तकात हे वाचलं ते Evolutionary Psychology नावाचं पुस्तक डेव्हीड बस नामक संशोधकाने लिहीलेलं आहे. त्या पुस्तकात याचा संदर्भ असणाऱ्या रीसर्च पेपर्सची यादीही दिलेली आहे. पुस्तक माझ्याकडे आत्ता नाही म्हणून ती यादी देऊ शकत नाही. पण गूगलवर kamikaze sperms किंवा Sperm competition म्हणून शोधलंत तरी चिकार मिळतील. -----
अतिप्राचीन काळी चालणार्‍या अनेक गोष्टी होत्या ज्या आज चालू ठेवणे योग्य नाही
ज्या गोष्टी चालू होत्या त्या माणसाने जाणूनबुजून सुरू केल्या का 'स्वार्थी जनुकां'मुळे मनुष्यांच्या नकळत सुरू झाल्या. (उद्या म्हणाल, "अतिप्राचीन काळापासून हातातून काचेचा पेला निसटला तर खाली पडून फुटतो, आज हे चालू ठेवणे योग्य नाही." विनोदाचा भाग वगळता) ही जन्मजात, जनुकांमधून आलेली (खरंतर मीम, meme मुळे आलेली) मानवी वृत्ती आहे. ती आपल्या नैतिकतेच्या चौकटीत बसते का नाही याचा काहीही संबंध नाही.

सुबोध खरे Tue, 08/19/2014 - 18:20
अदिती ताई कामिकाझे शुक्राणूचे गृहीतक बर्याच वर्षापूर्वी नाकारले गेलेले आहे कारण पुढे केलेल्या संशोधनात असे आढळले कि दोन किंवा अधिक पुरुषांचे शुक्राणू एकत्र केले तरी त्यातील "इतर" शुक्राणू दुसर्या पुरुषाच्या शुक्राणुना मारू शकत नाहीत. याच गृहितकावर तर शुक्राणू पेढी अस्तित्वात आहेत आणी चालू आहेत. मानस शास्त्रज्ञ आणी त्यांच्या बर्याचशा उपपत्ती किंवा कारण मीमांसा अजून गूढच आहेत. असो या पलीकडे विषयांतर नको

३_१४ विक्षिप्त अदिती Tue, 08/19/2014 - 19:04
कामिकाझे शुक्राणूचे गृहीतक बर्याच वर्षापूर्वी नाकारले गेलेले आहे कारण पुढे केलेल्या संशोधनात असे आढळले कि दोन किंवा अधिक पुरुषांचे शुक्राणू एकत्र केले तरी त्यातील "इतर" शुक्राणू दुसर्या पुरुषाच्या शुक्राणुना मारू शकत नाहीत.
संदर्भ? सध्या, किंवा गेल्या हजार-दोन हजार वर्षांत मावळे शुक्राणू कसे वागतात यातून उत्क्रांतीजन्य कारणांचा अभ्यास करता येईलच असं नाही. दोन प्रकारचे शुक्राणू हा उत्पन्न झाले असतील याची कारणमीमांसा शोधण्याचा हा प्रयत्न आहे; त्याचं इतर कोणतं चांगलं उत्तर, कारण मिळेपर्यंत हे उत्तर नाकारण्याचं काहीही कारण दिसत नाही. त्याशिवाय त्याला अन्य कारणांची जोड आहेच. पाच-पन्नास वर्षांमध्ये माणूस काय करतो, शरीरात काय होतं याचा उत्क्रांतीजन्य कारणांशी थेट संबंध असेलच असं नाही.
मानस शास्त्रज्ञ आणी त्यांच्या बर्याचशा उपपत्ती किंवा कारण मीमांसा अजून गूढच आहेत.
इतपत भोंगळ* विधान विज्ञान शिकलेल्या, आणि रोजच्या आयुष्यात वापरणाऱ्या व्यक्तीकडून अपेक्षित नव्हतं. *भोंगळ हे विधानाचं विशेषण आहे. कारण त्याला काहीही आगापीछा नाही. उत्क्रांतीजन्य मानसशास्त्र, खरंतर उत्क्रांती झाली हेच नाकारणारे अमेरिकन, कट्टर धार्मिक ख्रिश्चन असली भंपक विधानं करतात. पण ते त्यांच्या प्रकृतीशी मिळतंजुळतं असल्यामुळे अजिबात आश्चर्य वाटत नाही.

प्यारे१ Tue, 08/19/2014 - 19:22
नाही म्हणजे आम्ही थेट भोंगळ वगैरे आहोत ते मान्य आहे , पण 'वन नाईट' स्टॅण्ड घ्यायचा असल्यास माणसाच्या 'पाचपन्नास वर्षाच्या' लाईफशी कदाचित थोडाफार संबंध येईल पण हजार दोन हजार वर्षांत मावळे शुक्राणू आणि उत्क्रांतीचा अभ्यास वगैरे जरा अवघडच प्रकार आहे ना? निसर्गत: काय होतं त्यापेक्षा असलेल्या मेंदूच्या साहाय्यानं केलेल्या विचारावर 'वन नाईट स्टॅण्ड/ कॅरीअर' काय ते अवलंबून जास्त असेल ना? असलेली अथवा नसलेली किंवा कशीही नैतिकता मेंदूच्या साहाय्यानं बुद्धीच्या जोरावर आज, आत्ता काय करायचं ते ठरवायला मदत करेल ना?

पैसा Sat, 08/16/2014 - 09:56
बाकी गोष्टींबद्दल चर्चा जरूर व्हावी. पण भावनिक गुंतवणूक नसताना केवळ शारीरिक आकर्षण वाटून असे का घडत असावे हे मला खरेच कळत नाही. संस्कृती वगैरे फार लांब राहिलं, पण माझ्या घरातले बोके आणि भाट्या जसे वागतात तशी माणसे वागतात हे कसे काय शक्य होते याबद्दल मलाही कुतुहल आहे.

संजय क्षीरसागर Sat, 08/16/2014 - 10:44
हा लेखाचा सारांश आहे. तर स्वतःला एक प्रश्न विचारुन पाहा, असे स्टँडींग अनुभव गाठीशी असलेली पत्नी (किंवा पती) पत्करायला किती जण राजी होतील? शक्यतो स्टँडींगवालेच राजी होतील. कारण संभाव्य धोके कुणालाही सहज दिसतील. आणि समजा राजी झालेच, तर हा आऊटस्टँडींग सिलसिला विवाहोत्तर थांबण्याची शक्यताच नाही. मग लग्न कशाला करायचं? __________________________ तुमच्या मित्राचा सध्या काय स्टँड आहे विचारुन पाहा (आणि इथे लिहा) म्हणजे माझ्या म्हणण्याची प्रचिती येईल.

सांजसंध्या Sat, 08/16/2014 - 10:55
वीकेन्डला (चुकीच्या दिवशी) आल्याने धूम ३ चं रेकॉर्ड मोडण्याची संधी हुकली. वन नाईट स्टँड, संस्क्रुती, शहरी ग्रामीण भेद, विबासं... सगळा दारूगोळा आहे.

संजय क्षीरसागर Sat, 08/16/2014 - 11:14
पण स्मृतीची दुधारी तलवार एकदा का पारजायला लागली की कितीही पश्चात्ताप करा, काही उपाय चालत नाही.

मृगनयनी Sat, 08/16/2014 - 11:30
सहमत - टू पैसाताई आणि कंजूस ... भावनिक ओढ किंवा प्रेम असल्याशिवाय एखाद्या व्यक्तीबरोबर शरीरसंबंध कसे काय ठेऊ शकतात?.. तसं कुणी करत असेल, तर पशू-पक्षी आणि माणूस यांत फरक काय? "प्रिन्सिपल्स & एथिक्स" नावाचा प्रकार खरोखर लुप्त होत चाललाये का? पूर्वीच्या काळीही स्त्री आणि पुरुष- वेश्या होते. पण त्यांचे काम फक्त तेवढेच्च मर्यादित होते. बाकी समाजातली इतर कामे ते सहसा करत नसत. पोटापाण्यासाठी मालकाच्या/ मालकिणीच्या शरीराची भूक भागवणे इतकेच त्यांचे काम असायचे. आजकाल तर कॉलगर्ल, जिगोलो पण दिवसा नॉर्मल जॉब करतात. आणि रात्री त्यांचा 'मूळ' व्यवसाय करतात. त्यामुळे नक्की 'कोण' कसं आहे.. हे ओळखणं अवघड होऊन बसलंय. सभ्य सभ्य समजल्या जाणार्‍या मुलीदेखील प्रमोशनसाठी किंवा "इन्सेन्टीव्ह"साठी वन नाईट साठी तयार असतात... मग पुढे त्याची सवय / गोडी लागते. आपल्याच शहरात नोकरी असेल.. तर किमान घरच्यांच्या धाकाने तरी रात्री घरी यावे लागते.. पण बाहेरगावी असणार्‍या मुलामुलींना मात्र या सगळ्याची चटक लागते. पैसा एकदा हातात खेळायला लागल्यावर नीतिमत्ता पायदळी कधी तुडवली गेली.. हे त्यांचे त्यांनाच कळत नाही. एड्स वगैरे होत नाही..तो पर्यंत हा 'खेळ' खूप आनन्दाने खेळावासा वाटतो. पण गुप्तरोगांच्या किंवा 'ब्लॅकमेलिंग' च्या दुष्टचक्रात अडकल्यावर मात्र यातून कधीच सुटका नसते... संस्कार इतके तकलादू झालेत का?.. असा प्रश्न पडतो...

विनोद१८ Sat, 08/16/2014 - 13:30
१००% सहमत.... हे असले प्रकार अगदी सरसकटपणे समाजात अनुकरणीय होउ नयेन म्हणुनच आपल्या पुर्वजांनी 'धर्म आणि संस्काराच्या नावाखाली' नितीमत्ता शिकवीली होती त्याची चाड आज आपण बाळगतो का ?? आज आपण ती शिकवण 'पुराणमतवाद व थोतांड' या नावाखाली पायदळी तुडविल्यावर वा फाटयावर मारल्यावर यापे़क्षा वेगळे वेगळे चित्र ते काय दिसणार ???

नाव आडनाव Sat, 08/16/2014 - 14:08
घरी रात्री वेळेत जायला लागतं, पण दिवसाचं काय? माझ्या ओळखीच्या काही लोकांना मी दिवसा ऑफिस चं काम सोडून "मजा" करण्यासाठी जाताना बघितलेलं आहे. सकाळी २-२ तास पूजा करणाऱ्या लोकांनी दिवसा काय काय केलय हेही मला माहित आहे. लोकांची अजून काही मतं : माझे काही मित्र त्यांचं लग्न ठरताना म्हणायचे अमुक एक ठिकाणच्या / शहरातल्या मुली बघायच्या नाहीत, कारण त्यांच्याबद्दल हे असं ऐकलंय. मी त्यांना विचारायचो तुम्ही जिथे मुली बघायला जाणार तिथे हे होत नाही याची काय ख्रात्री. काही लोकांच्या मते हे पैश्यावाल्यांच काम आहे आणि हाय क्लास सोसायटी मध्ये हे सर्रास चालत. काही लोक याचा संबंध जातीशी लावतात (अर्थात आपली स्वताची जात सोडून दुसर्याची ) आणि आपली जात तेव्हढी पुण्यवान. मला वाटत नाही हे लोक कोणत्याही एका कटेगरीत येतात.

पुण्याचे वटवाघूळ Sat, 08/16/2014 - 20:30
"भावनिक ओढ किंवा प्रेम असल्याशिवाय एखाद्या व्यक्तीबरोबर शरीरसंबंध कसे काय ठेऊ शकतात?.. तसं कुणी करत असेल, तर पशू-पक्षी आणि माणूस यांत फरक काय?" छ्या मृगनयनी ताई. तुम्हाला व्यक्तिस्वातंत्र्याची काहीच चाड दिसत नाही.आणि हो एकपत्नीव्रत वगैरे गोष्टी पुरूषप्रधान संस्कृतीची देन आहेत आणि ९७% प्राण्यांमध्ये एकपत्नीव्रत नसते हे तुम्हाला माहित दिसत नाही. (हा उपहास आहे हे वेगळे सांगायची गरज पडू नये) पूर्ण प्रतिसादाला +१. मुळातल्या लेखात 'थोर भारतीय संस्कृती' इत्यादी उल्लेख आहेत ते टाळता आले असते तर बरे झाले असते. भारतीय संस्कृतीतील वाईट गोष्टींवर इतर सगळ्यांप्रमाणे मी पण टिका करतो.पण याचा अर्थ भारतीय संस्कृती पूर्ण टाकाऊ आहे असे नक्कीच नाही. मृगनयनींनी म्हटल्याप्रमाणे भारतीय संस्कृतीतील अशा काही चांगल्या संस्कारांमुळे (जे आतापर्यंत तरी चांगले टिकून आहेत/होते) अनागोंदी टाळली गेली आहे हे नक्की.

मृगनयनी Sun, 08/17/2014 - 16:24
धन्यवाद.. पु.व. :) सध्या सगळ्याच गोष्टी "मनी-ओरिएन्टेड" झाल्यामुळे नात्यांतले पावित्र्य कमी होत चालले आहे. कलीयुग आहे...दुसरे काय!?!?

सोत्रि Sat, 08/16/2014 - 11:55
मुळात 'One Night Stand आणि आपण सगळे' हे शिर्षक चुकीचे आहे. आपण सगळे कसे काय गोवले जातो त्यात? तर ते एक असो! >> म्हणजे असे पाहा की शारीरिक आकर्षण हाच एखाद्या नात्याचा (मग तो किती पण short span चा असेल) पाया असू शकतो का? का असू शकत नाही. आपल्या तथाकथित 'सो ग्रेट' संस्कृतीत नाही का मुलगी पहायला जात? ती काय म्हणून जात? मुलगी देखणी असावी ही अट 'शारीरिक आकर्षण' नाही का? त्यामुळे short span नात्यात शारीरिक आकर्षण हाच खरा बेस असतो. >> सगळ्यात महत्वाच म्हणजे भारतीय समाजमनात sex किंवा इतर कुठल्याही अधिभौतिक गोष्टीचा मजा घेण्याबद्दल जो प्रचंड अपराधगंड आहे ह्यावर प्रचंड सहमती. ह्यावर व्यापक जनजागृती व्हायला हवी. विदा देता येणार नाही पण तरीही धाडस करतो, बहुसंख्य भारतयांना 'संभोग' म्हणजे 'Give and Take' आहे हेच माहिती नसते. पुरुषाला तो त्याचा अधिकार वाटतो आणि स्त्रीला ते कर्तव्य! त्यामुळे त्यातली मजा घेण्याबद्दलच एकंदरीत जिथे सगळा आनंद आहे, तिथे One Night Stand ही संकल्पना समजून घेतली जाणे हे निव्वळ अशक्य. >> समाजात यामुळे एक sexual anarchy येईल अशी भीती त्यांना वाटते आता सध्या sexual anarchy नाहीयेय असे म्हणायचेय का? :O भावनिक गुंतवणूक (?) समजा एका लग्न झालेल्या जोडप्याची भावनिक गुंतवणूक अत्युच्च आहे. पण 'शारिरीक भुक' परस्पर विरोधी आहे. म्हणजे एकाला त्यात रस नाही आणि एकाला अतिशय रस आहे. आता त्यांनीं काय करायचे? आपल्या संस्कृतीत लग्न ठरताना हा मुद्दा लक्षात न घेतला जाण्या इतपत गौण असतो. आता लग्न झाल्यामुळे 'पदरी पडले पवित्र झाले' ह्या न्यायाने सगळ्या इच्छा मारून आयुष्य जगायचे का? तर तेही असो, कारण हे सगळे मनोव्यापार आहेत आणि फारच गहन आहेत. जनरलाइझ करण्याइतके सोप्पे नक्कीच नाहीत. पण पॉजिटीव्ह चर्चेसाठी खुप चांगलां विषय (सो कॉल्ड - भारतिय किंवा हिंदू संस्कृती आड आणली नाही तर). - (कमिटेड) सोकाजी

प्रणित Tue, 08/19/2014 - 16:34
" भावनिक गुंतवणूक (?) समजा एका लग्न झालेल्या जोडप्याची भावनिक गुंतवणूक अत्युच्च आहे. पण 'शारिरीक भुक' परस्पर विरोधी आहे. म्हणजे एकाला त्यात रस नाही आणि एकाला अतिशय रस आहे. आता त्यांनीं काय करायचे? आपल्या संस्कृतीत लग्न ठरताना हा मुद्दा लक्षात न घेतला जाण्या इतपत गौण असतो. आता लग्न झाल्यामुळे 'पदरी पडले पवित्र झाले' ह्या न्यायाने सगळ्या इच्छा मारून आयुष्य जगायचे का?" हा मुद्दा पटला !

चिगो Wed, 08/20/2014 - 13:50
प्रतिसाद आवडला, सोत्रि..
समजा एका लग्न झालेल्या जोडप्याची भावनिक गुंतवणूक अत्युच्च आहे. पण 'शारिरीक भुक' परस्पर विरोधी आहे. म्हणजे एकाला त्यात रस नाही आणि एकाला अतिशय रस आहे. आता त्यांनीं काय करायचे? आपल्या संस्कृतीत लग्न ठरताना हा मुद्दा लक्षात न घेतला जाण्या इतपत गौण असतो. आता लग्न झाल्यामुळे 'पदरी पडले पवित्र झाले' ह्या न्यायाने सगळ्या इच्छा मारून आयुष्य जगायचे का?
ह्या विषयावर सुशिंची एक कादंबरी आहे, सोत्रि.. मला वाटतं, "महापर्व" नावाची..

कवितानागेश Wed, 08/20/2014 - 14:07
एक निरिक्षण आहे, नवरा बायकोची फक्त शारिरीक भूकच नाही, तर इतरही बर्‍याच गोष्टी परस्परविरोधी असतात. अगदी पंखा/एसी चालतो की नाही, राजकीय पक्ष कुठला जिंकावा, आजची टेनिसची मॅच कोण जिंकेल, पिठलं घट्ट करु पळीवाढ, पराठा मागवू की नूडल्स, वगरै वगरै. ही लिस्ट कितीही लांबवता येइल. पण खरोखरच 'भावनिक गुंतवणूक' असेल, तर दोघेही एकमेकांप्रमाणे बदलतात!

पुण्याचे वटवाघूळ गुरुवार, 08/21/2014 - 21:28
पण खरोखरच 'भावनिक गुंतवणूक' असेल, तर दोघेही एकमेकांप्रमाणे बदलतात!
अहो लीमाताई इथे एकमेकांना समजावून घेणे, भावनिक गुंतवणुक वगैरे गोष्टींची पर्वा कोणाला?मी मला वाटते तेच करणार--त्याचा इतरांवर काहीका परिणाम होईना.मी आणि माझे व्यक्तिस्वातंत्र्य.मग इतरांचे आयुष्य उध्वस्त झाले तरी मला काय त्याचे? आणि या अशा गोष्टींचे समर्थन केले नाही तर बहुदा आपण पुराणमतवादी म्हणून समजले जाऊ अशी भिती असते या लिबरल लोकांना.

धन्या Fri, 08/22/2014 - 13:09
एकमेकांना समजावून घेणे, भावनिक गुंतवणुक वगैरे गोष्टींची पर्वा कोणाला?मी मला वाटते तेच करणार--त्याचा इतरांवर काहीका परिणाम होईना.मी आणि माझे व्यक्तिस्वातंत्र्य.मग इतरांचे आयुष्य उध्वस्त झाले तरी मला काय त्याचे?
हे प्रातिनिधिक उदाहरण नसले तरी अशा व्यक्ती समाजात आहेत हे वास्तव आहे. अशा व्यक्तींना भावना म्हणजे काय हेच माहिती नसते. भावनिक हुशारी आणि बुद्धीमत्ता या दोन वेगळ्या गोष्टी आहेत. काही व्यक्तींमध्ये भावनिक हुशारीची वानवा असते. त्यांचे परिस्थितीचे जे काही आकलन असते ते त्यांची बुद्धीमत्ता आणि पाच ज्ञानेंद्रीये यावर अवलंबून असते. आपल्या बोलण्याचा, वागण्याचा इतरांवर काय परीणाम होतोय हे त्यांच्या गावीही नसते. त्यांच्या बुद्धीला जे पटते ती गोष्ट ते करतात. ती व्यक्ती जाणून बुजून असं वागत नसते. ही त्या व्यक्तीच्या जाणिवांची मर्यादा असते. सर्वात वाईट हे की आपल्या जाणिवेला मर्यादा आहेत हे त्यांना माहिती नसते, कुणी समजावून सांगितलं तर ते मान्य करण्याची तयारी नसते. पुन्हा कारण तेच. ते बुद्धीने विचार करतात, भावनेने नाही.

कवितानागेश Fri, 08/22/2014 - 14:13
स्वार्थी आणि हट्टी व्यक्तींचे कुणाशीही लग्न झालं तरी सगळी बोंबच असते. कारण ते स्वतःच समाधनी राहू शकत नाहीत. दुसर्‍यला काय देणार? हेच लॉजिक थोड्सं लांबवले तर असही म्हणता येइल, की अशा असमाधानी व्यक्तीच 'वन नाईट स्टॅन्ड' ची संधी शोधणार आणि घेत रहाणार. पण भावनिक गुंतवणुकीशिवाय जे लैन्गिक सुख मिळेल ते 'भरीव' असू शकणार नाही. किंवा असंही म्हणता येइल, की मनं जुळली असताना जे सुख मिळतं ते लैन्गिक सुख जितके जास्त 'intense' असतं, तितके intense कोरड्या संबंधातले असणार नाही. पण काहीजणांचे फक्त चण्याची पुडी खाउन पोट भरत असेल तर भरु देत बापडे! आपण काय करणार??

संजय क्षीरसागर Fri, 08/22/2014 - 14:30
आणि घेत रहाणार! पण भावनिक गुंतवणुकीशिवाय जे लैन्गिक सुख मिळेल ते 'भरीव' असू शकणार नाही.
आता बोला सोत्रि!

पिंपातला उंदीर Fri, 08/22/2014 - 14:45
@ लिमा उजेट बर्याचदा असे संबंध heat of the moment मध्ये घडून जातात . ते पूर्व नियोजित पण नसतात . आणि तुमच्या प्रतिक्रियेत थोड vague generalization जाणवलं . अनेक मुळात अशा प्रकारच्या संबंधात असणारे सर्वच लोक स्वार्थी , असमाधानी असतात का ? मला नाही वाटत तस . प्रत्येक case हि वेगळी case study असते माझ्या मते . कुठला एक असा pattern किंवा नियम लागू करणे कितपत योग्य राहील .

संजय क्षीरसागर Fri, 08/22/2014 - 15:42
आणि `घडावंस वाटणं' हा मनं जुळली नसल्याचा पुरावा आहे. तुमच्या लेखाचा सगळा अनुरोध मित्राच्या बहुगामी वृत्तीकडे आहे. आणि तुम्हाला त्याचं आकर्षण आहे, हे खुद्द तुम्हीच कबूल केलंय. लेखाची एकूण विचारणा : `भावनिक गुंतवणूकरहित (बहुदा वरचेवर) उपलब्ध होणारे लैंगिक संबंध असावेत काय? अशी आहे. आणि त्याला उठावा येण्यासाठी भारतीय मनोवृत्ती, संस्कृती, अपराधगंड वगैरे जोडाजोडी केली आहे. पण ती सर्वस्वी निरर्थक आहे. कारण मुळात वन नाईट स्टँडची इच्छाच वैवाहिक संबंधातली अतृप्ती दर्शवते.

कवितानागेश Fri, 08/22/2014 - 16:19
खरं आहे. जेनरलायझेशन होतय. :) पण जास्तीत जास्त शक्यता हीच आहे की असमाधानी असेल तरच कुठेतरी 'चान्स' दिसेल आणि तो घ्यावासा वाटेल. चान्स असूनही तो न कळणारे 'बावळट' लोक अस्तित्त्वात असतातच. कधीकधी केवळ उत्सुकतेपोटीही अशी घटना घडू शकते. पण त्यात खरोखच इतर कुणी योग्य किंवा अयोग्य ठरवणं कठीण आहे. शेवटी तो पुन्हा त्या त्या व्यक्तीच्या जोडीदाराबरोबर असलेल्या संबंधाचा प्रश्न आहे.

बाळ सप्रे Fri, 08/22/2014 - 16:16
असमाधानी व्यक्तीच 'वन नाईट स्टॅन्ड' ची संधी शोधणार
पण भावनिक गुंतवणुकीशिवाय जे लैन्गिक सुख मिळेल ते 'भरीव' असू शकणार नाही.
कोणाला कशात किती सुख मिळेल हे आपण सांगू शकत नाही. चिगोंनी एका प्रतिसादात म्हटल्याप्रमाणे डबल स्टँडर्ड्स न ठेवता एखाद्याला संभोगस्वातंत्र्य जास्त योग्य वाटत असेल तर त्यात काय गैर.. यामुद्द्यावर एखाद्याने शूरपणा मिरवणे जेवढे हास्यास्पद तसेच यावरून एखाद्याला असमाधानी / loser ठरवणेही तितकेसे पटत नाही.. "There is no sexual value system that is right for everyone and no single moral code is indisputably correct and universally applicable." हे जास्त पटतं.

संजय क्षीरसागर Fri, 08/22/2014 - 17:51
मानवी प्रणयाचं सुख तीन गोष्टींवर अवलंबून आहे : पारस्पारिक अनुबंध, अपराधशून्य चित्तदशा आणि समय शून्यता. ज्या वन नाइट स्टँडची चर्चा चालू आहे त्यात या तीन्ही गोष्टी नाहीत. तस्मात, तो निव्वळ शारीरिक प्रकार आहे. लेखकाचा मानसिक पेच असायं की वन नाइट स्टँडमधली व्यर्थता दिसतेयं आणि तरल प्रणयाची सार्थकाता कळूनही तो साधता येत नसावा. मग नेहमी प्रमाणे, ही जळजळ ज्यांना जमलंय त्यांच्यावर काढायचा प्रयत्न चाललायं! एका प्रतिसादात मी म्हटलंय की :
विवाहितांना असं करता येणं शक्य नाही. मग संस्कृती पौर्वात्य असो की पाश्चिमात्य, माणूस इथून तिथून सारखाच आहे. एकदा लपवाछपवी सुरु झाली की नात्याची वाट लागलीच म्हणून समजा!
जस्ट थिंक ओवर धीस.

लंबूटांग गुरुवार, 08/21/2014 - 22:47
पंखा/ एसी चालत नसेल तर दुसर्‍या खोलीत जाऊन झोपता येते, मॅच वगैरे क्षणिक मतभेत, खायची अगदीच इच्छा झाली तर बाहेर जाऊन खाता येते... थोडक्यात बाकीच्या गोष्टींत बाहेर जाऊन इच्छापूर्ती करता येते. असो हा धागा लग्नापूर्वीच्या संबंधांबाबत आहे आणि तडजोड वगैरे भानगडी नसण्यामुळेच one night stand वेगळा आहे.

संजय क्षीरसागर गुरुवार, 08/21/2014 - 23:52
काहीही नीट न वाचता प्रतिसाद देण्याची सवय सोडून द्या. तुम्ही प्रतिसाद देखिल धड वाचलेले दिसत नाहीत. कधी तरी येऊन कुठेही पिंक टाकली की झालं! विवाहपूर्व संबंधाचा उल्लेख फक्त मित्राच्या स्टोरी पुरता आहे. लेखकाचा मूळ प्रश्न असा आहे:
आणि किती लोक अशी संधी समोर आल्यावर ती सोडतील ? मग ती विवाहित असो वा अविवाहित .

लंबूटांग Fri, 08/22/2014 - 03:54
तेवढे वाक्य चूक.. वरील प्रतिसाद तरीही व्हॅलिड आहे. माऊने ज्या गोष्टींची उदाहरणे दिली त्या गोष्टींची इच्छापूर्ती सहज पूर्ण करता येते अथवा त्यांचा discomfort क्षणिक असतो. शारिरीक भूकेबाबत तसे होत नाही. मी One night standचे कोणत्याही बाबतीत समर्थन करत नाहीये. पण सोत्रिंनी जो मुद्दा मांडलाय त्याचाशी मी सहमत आहे. बाकी आपण सतत दुसर्‍यांना शहाणपण शिकवायची आणि प्रत्येक ठिकाणी आपल्यालाच सर्व येते असे दाखवायची सवय सोडून द्या. तुमच्याच इतर ठिकाणच्या (भ्रमराची रुणझुण वगैरे) लॉजिक प्रमाणे आपण अनुभवा आणि मग बोला. कसे ;). यापुढील प्रतिसाद संक्षींना नाही. आता प्रतिसाद टंकायला घेतलाच आहे तर बाकीच्या लोकांनी जे मुद्दे मांडले आहेत त्याबद्दलही. - खरे साहेबांनी जो मुद्दा मांडला आहे. जर माझ्या मुलीने वन नाईट स्टँड ठेवला तर? मला आवडेल का तर खचितच नाही. पण सद्ध्या ज्या युगात (आणि ज्या देशात) राहतोय ते पाहता असे घडण्याची शक्यता नाकारता येत नाही. हो पण असे काही घडो वा ना घडो पण protection वापरण्याबद्दल योग्य शिक्षण नक्कीच देईन. त्यातील धोके तिला/ त्याला नक्कीच सांगेन आणि परिणामही. त्याउप्पर तो/ ती सज्ञान झाल्यावर असे परस्पर संमतीने जर असे काही घडलेच तर तो सर्वस्वी त्यांचा निर्णय असेल. त्याबद्दल मला काही अभिमान वाटणार नाही पण अगदी शरमेने तोंड लपवायची पाळी आणली असेही काही वाटणार नाही. - तुम्ही लग्नाआधी one night stand अथवा तुमच्या boy friend(s) बरोबर शरीर संबंध ठेवले आणि उद्या दुसर्‍या कोणाशी लग्न केलेत तर तुम्ही cheating करून बाहेर ख्याली पणा कराल असे काहीही नाही. अथवा लग्नाआधी एकही शरीरसंबंध नाही आला म्हणून उद्या तुम्ही cheating करणारच नाही असेही नाही. स्वतः पाहिलेले उदाहरण. फार पूर्वीचे नाही अगदी १५ एक वर्षांंपूर्वी एका अतिशय जवळच्या ओळखीच्या कुटुंबाचे. त्यातील पुरूष त्याच्या बायकोला स्वयंपाकघरात बसायला सांगायचा जर कोणी पर पुरूष आला तर. तिही बसायची. नंतर त्या बाईचे एका विवाहीत पुरूषाबरोबर बरोबर संबंध होते. हे सर्व लग्नाला जवळपास २० एक वर्षे झाल्यावर. त्या ओळखीच्या कुटुंबातील दोघांचेही लग्नाआधी इतर लोकांशी संबंध असण्याची शक्यता नगण्य. (छोट्या गावात असल्या गोष्टी लपून राहात नाहीत). तो दुसरा विवाहीत पुरूष लफडेबाज म्हणून प्रसिद्ध. - जर तुम्हाला माहित असेल तर तुम्ही अशी पत्नी स्वीकाराल का? हो. लग्नानंतर जर का ती एकनिष्ठ राहणार असेल तर तिने पूर्वायुष्यात काय केले आहे त्यानी मला काही फरक पडत नाही. माझा भाऊ/ मुलगा/ नातेवाईक स्वीकारतील का तर तो त्यांचा प्रश्न आहे. त्यांनी स्वीकारले तर माझे त्यांच्याविषयीचे मत बदलेल का तर नाही. तो त्यांचा प्रश्न आहे. - हे सगळे असले तरी मला लग्नानंतर/ relationship मधे असताना बाहेर लफडी करणार्‍यांचा प्रचंड तिटकारा आहे. Open relationship/ marriage मधे असाल तर ती अजून वेगळीच गोष्ट आहे पण मग त्याला relationship/ marriage तरी कशाला म्ह्णायचे. थोडक्यात काय जगात विविध प्रकारचे लोक असतात, प्रत्येकाची आपली मते आणि values असतात आणि जोपर्यंत आपल्या व्यक्तिस्वातंत्र्यावर घाला येत नाहीये तोपर्यंत त्यांना ती जपू द्यायची असतात. Where to draw the line हे प्रत्येकाने ठरवायचे असते (to each his/ her own). आणि स्थळ आणि काळाप्रमाणे ते बदलतेही. आपली रेषा (जोडीदार असल्यास त्या/ति च्याबरोबर ठरवून) आपण ठरवायची आणि कसोशीने पाळायची.

संजय क्षीरसागर Fri, 08/22/2014 - 07:49
स्वतःचे विचार मांडायला स्वतःकडे स्वतंत्र विचारसरणी लागते. सारवासारवीसाठी उगीच सविस्तर प्रतिसाद देऊन जे कन्क्लूजन काढलंय:
`Where to draw the line हे प्रत्येकाने ठरवायचे असते'
ते कुणीही सोम्यागोम्या काढेल. किंबहुना बर्‍याच सदस्यांनी अप्रत्यक्षपणे हेच म्हटलंय. आधी, झालेली चर्चा आणि मांडलेले मुद्दे वाचायची किमान तसदी घ्यायला लागते.

लंबूटांग Fri, 08/22/2014 - 08:08
यापुढील प्रतिसाद संक्षींना नाही.
जगात सर्वात पहिले सर्व विचार तुम्हालाच सुचलेत. सर्व तुमचीच कॉपी करतात. सारवासारवीसाठी प्रतिसाद दिल्याचे conclusion तुम्ही काढले. मी मला वेळ मिळतो तेव्हाच प्रतिसाद टंकतो. मगाशी टंकायला सुरूवात केलीच होती म्हणून म्हटले तिथेच बाकीचे पण लिहावे. बाकी पिंका टाकण्याबाबत म्हणाल तर वर लिहीले आहे तसेच. मला जेव्हा वेळ मिळतो आणि ज्या विषयांमधे काही लिहीण्याइतपत माहिती असते अथवा जाणून घ्यायची इच्छा असते तिथेच लिहीतो. अधून मधून विडंबने. उगाच आपल्याला सर्व गोष्टीतले सगळे कळते असल्या तुमच्यासारख्या काही भाबड्या समजुती नाहीयेत. आणि प्रत्येक गोष्टींत सत्य हीच स्थिती आणि आपण, मन, मेंदू वगैरे शाब्दिक खेळ करायचे आणि selective reading करून मीच कसा बरोबर आहे हे दाखवायची गरजही नाहीये. असो. I don't owe you any explanation anyway. तुमच्याशी निरर्थक खेळ करायला मला वेळ नाही. पहिला प्रतिसादही माऊला दिला होता. हा माझा संक्षींना शेवटचा प्रतिसाद.

संजय क्षीरसागर Fri, 08/22/2014 - 10:01
आधी लेख न वाचता प्रतिसाद दिला. ते लक्षात आल्यावर माफी मागितली. मग लेखावरचे प्रतिसाद न वाचता पुन्हा इतरांनी मांडलेला मुद्दाच उगाळला. ते दाखवून दिल्यावर `तुम्हाला प्रतिसाद दिला नाही' असा पलायनवादी केलायं. आता सगळंच चूक म्हटल्यावर माझ्यावर उसळून काही उपयोग नाही.

कवितानागेश Fri, 08/22/2014 - 14:25
Where to draw the line हे प्रत्येकाने ठरवायचे असते (to each his/ her own). आणि स्थळ आणि काळाप्रमाणे ते बदलतेही. आपली रेषा (जोडीदार असल्यास त्या/ति च्याबरोबर ठरवून) आपण ठरवायची आणि कसोशीने पाळायची. > पटतंय. शेवटी तो त्यात्या नवरा-बायकोचा प्रश्न आहे. मल हेच म्हणायचं होतं की एकदा भावनिक गुंतवणूक झाली, आणि 'एकत्र रहायचय आणि एकत्र म्हातारं व्हायचय' असं ठरवलं गेलें, की एकमेकांच्या सगळ्या गोष्टी आपोआपच सांभाळल्या जातात. मग त्यात कदाचित काही ठिकाणी एखाद्यावेळेस घडलेला वन नाईट स्तॅन्डही सांभाळून घेतला जाउ शकत असेल. कुणास ठाउक?!

संजय क्षीरसागर Fri, 08/22/2014 - 14:46
वन नाईट स्तॅन्डही सांभाळून घेतला जाउ शकत असेल. कुणास ठाउक?!
अर्थात. पण त्याची गरजच भासणार नाही. कारण ज्यांची मनं जुळलीयेत त्यांना एकमेकांच्या सहवासाचं सुखंच इतकं तृप्त करणारं असतं की प्रणय काँसिक्वेंशियल ठरतो. जर तिची इच्छा नसेल तर प्रणयात अर्थ उरत नाही. खरं तर प्रणय हा एकमेकांप्रती असलेल्या कृतज्ञतेच्या अभिव्यक्तीचा एक बहाणा असतो. इट इज जस्ट वन मोर डायमेंशन टू मिक्स इन इच अदर. सोत्रिनी म्हटलंय तसं भावनिक गुंतवणूक उच्च पण शारीरिक गरजा वेगळ्या अशी तफावत असूच शकत नाही. एकमेकांना एकमेकांशिवाय आनंद साजरा करणं, शेअर करणं शक्यच होत नाही. वन नाईट स्टँड ही निव्वळ फिजिकल कल्पना आहे. अशा हिट अँड रन प्रोसेसमधे दोघांना कुठलंही स्थायीसुख लाभत नाही . आणि पारस्पारिक अनुबंधातल्या प्रणयाची तर त्याला यत्किंचितही सर नाही. तस्मात, मनं जुळलीयेत पण शरीरासाठी वेगळा पर्याय शोधतोयं म्हणणं हा दांभिकपणा आहे. ते खोटं आहे.

कंजूस Sat, 08/16/2014 - 12:54
राजे महाराजे किती नाईटस्टैंड ठेवायचे ?६२वयाचा राजा १४वर्षाँच्या मुलीशी लग्न करतो .ती पट्टराणी होते म्हणून इतिहासात नोंद झाली बाकीच्या नाईटस्टैंडची गणती आणि नैतिक आधाराची चर्चा होत नाही कारण खजिना भरलेला आहे आणि अशा चर्चा करणाऱ्यांच्या तोंडाला हरभऱ्यांचे तोबरे बांधलेले असतात .परवडेल तो बारा काड्यांची छत्री घेतो नाहीतर राहा उभे आडोशाला मजा पाहत आणि चर्चा करत . सॉरी अमोल .

सुबोध खरे Sat, 08/16/2014 - 13:33
एका रात्रीचा सोबती यात भावनिक गुंतवणूक बर्याच वेळेस होते. माझ्या वंध्यत्व विभागातील कामात मी हे पहिले आहे कि कित्येक मुली अगोदर गर्भधारणा झाली होती का हे विचारल्यावर बाहेर/ नवऱ्या समोर "नाही" सांगतात आणी तपासणीसाठी आत गेल्यावर अपराधीपणे सांगतात कि लग्नाआधी एक गर्भपात केला होता. हे अपराधीपण सहजासहजी जात नाही. अर्थात यात स्त्री आणी पुरुष यांची विचार करण्याची पद्धत/ विचार सरणी वेगळी आहे. भरपूर मैत्रिणी असणारा मुलगा हा स्मार्ट समजला जातो तेच भरपूर मित्र असलेली मुलगी वाह्यात समजली जाते. त्याच विचारसरणीने एका रात्रीची सोबत पुरुषाला पौरुषत्व बहाल करते पण स्त्रीला वेश्या समजले जाते. समाजाचे दाम्भिकपण यातून दिसून येते. या विचार सरणी मुळे अपराधीपण स्त्रीला जास्त वेळ खात राहते. अर्थात यात निसर्ग आड येतो हे सत्य आहे. सहज भेटले आणी सोबत केली तर पुरुष मोकळाच राहतो आणी स्त्री पुढची पाळी येईपर्यंत तणावाखाली राहते. यामुळे ती मिनिटांची मजा आणी तीन आठवड्याची सजा यातून बहुतांश स्त्रियांना जावे लागते. ( बरयाच वेळेस संधी अचानक येते. ठरवून करणारे फारच कमी. ) बरोबर कि चूक असे काहीच नसते. शेवटी ते स्वतःच्या विचारांच्या बैठकीवर अवलंबून आहे. एकाच परिस्थितीतील दोन पैसे खाणारी माणसे-- एक पैसे खाऊन भरपूर मजा मारताना दिसतो तर दुसर्याचे मन त्याला खात राहते.समर्थन ब्रम्ह्चर्याचेही करता येते आणि बहुपत्नीत्वाचेही. प्रश्न आपली मुलगी एका रात्रीचे सोबती ठेवेल तर तुम्हाला मान्य होईल काय? जे आपल्याला योग्य आहे ते मुलांना सुद्धा योग्य असायला हवे. असतेच असे नाही. शेवटी आपण सर्वच थोडेफार दांभिक असतो.

सोत्रि Sat, 08/16/2014 - 13:48
>> प्रश्न आपली मुलगी एका रात्रीचे सोबती ठेवेल तर तुम्हाला मान्य होईल काय? ग्रेट, 99.99% उत्तर 'नाही' हेच असेल. आता ते तसे का याची कारणे काय काय असावीत? वैयक्तिक की सामाजिक? -(चर्चोत्सुक) सोकाजी

जातवेद Sat, 08/23/2014 - 22:31
ह्म्म... दोन टोकाचे प्रश्न
आणि किती लोक अशी संधी समोर आल्यावर ती सोडतील ? मग ती विवाहित असो वा अविवाहित . याच उत्तर आपणच आपल्या मनाशी ताडून बघाव . नात्याचं पावित्र्य , आपली संस्कृती , कुणाला कळल तर, आणि लोक काय म्हणतील हे प्रश्नांचे ब्रम्ह राक्षस मानगुटीवरून उतरवून . मला वाटत बहुतेक लोकांच उत्तर नाही असेच असेल .
प्रश्न आपली मुलगी एका रात्रीचे सोबती ठेवेल तर तुम्हाला मान्य होईल काय?

कवितानागेश Sat, 08/16/2014 - 13:35
पहिला किस्सा नक्की खरा आहे का? बरीच मुले/ मुली स्वतःच्या "शौर्याच्या" अशा कथा रचून सांगतत्. असो. शिवाय कुणाच्याही 'लैन्गिक आयुष्याबद्दल' बोलायचा अधिकार तिसर्‍या कुठल्या व्यक्तीला आहे असं मला वाटत नाही. (इथे बलात्कार हा भाग वगळावा, कारण तिथे लैन्गिकतेपेक्षा 'हिंसा' हा भाव प्रभावी असतो) शिवाय लैन्गिक प्रगल्भता ही केवळ भावनिक प्रगल्भतेतूनच येणार आहे. उपभोगतावादी व्रुत्ती जास्त असताना कुठल्याही नात्यात, कुठल्याही अनुभवात ' वापरुन घेणे' हाच भाव उरणार, मग ते नातं समाजासमोर जोडलेलं असो वा नसो. असे लोक कुठल्याही क्षणी 'उपभोग घेणे' इतक्या एकाच धुंदीत असतात.

सोत्रि Sat, 08/16/2014 - 13:50
>>पहिला किस्सा नक्की खरा आहे का? त्याने काय फरक पडतो? >> उपभोगतावादी व्रुत्ती जास्त असताना कुठल्याही नात्यात, कुठल्याही अनुभवात ' वापरुन घेणे' हाच भाव उरणार खुपच जनरलाइज नाही होत आहे हे? -(उपभोगतावादी) सोकाजी

कवितानागेश Sat, 08/16/2014 - 14:03
मी एकंदरीत वृत्तीबद्दल बोलतेय. भावनिक गुंतवणूक नसताना शारिरिक संबंध ठेवणं म्हणजे दोन्ही )किंवा एकच?!) व्यक्ती दुसर्‍या व्यक्तीकडे 'वस्तू' म्हणून बघत आहे. इथे फक्त लैन्गिकता येत नाही. आपला काहितरी 'फायदा' करुन घेण्यासाथी एखाद्या व्यक्तीशी गोड बोलणं, हादेखिल कमी इन्टेन्सिटीचा 'उपभोगतावादी दृष्टीकोन'च असतो. पण तो चालून जातो. लन्गिकतेच्या बाबतीत तो प्रखरपणे दिसतो. त्यामुळे, अर्थातच एका व्यक्तीकडे वस्तू म्हणून बघणारी व्यक्ती प्रत्येक व्यक्तीकडेच वस्तू म्हणून बघेल, असं मला वाटतं..... भावना बोथट असेपर्यंत. आयुष्यभर एखादी व्यक्ती तसच वागेल असं नाही. म्हणून मी म्हणाले की भावनिक प्रगल्भतेतून लैन्गिक प्रगल्भता येइल. माझ्या मते, 'सेक्स' ही आत्यंतिक प्रेमाची अभिव्यक्ती आहे... केवळ शारिरीक भूक नाही.

शैलेन्द्र Mon, 08/18/2014 - 20:59
अर्थातच एका व्यक्तीकडे वस्तू म्हणून बघणारी व्यक्ती प्रत्येक व्यक्तीकडेच वस्तू म्हणून बघेल, असं मला वाटतं.....
जरं दोघही एकमेकांकडे "वस्तु" म्हणुन बघत असतील तर?
सेक्स' ही आत्यंतिक प्रेमाची अभिव्यक्ती आहे... केवळ शारिरीक भूक नाही.
सेक्स ही स्वता:ची जनुक जगात जास्तीत जास्त पसरवण्यासाठी आवश्यक असणारी एक मुळ प्रेरणा आहे.

अर्धवटराव Sat, 08/16/2014 - 22:08
लेखनाचा मूळ उद्देश संस्कृतीला / संस्कृतीची काळजी वाटणार्‍यांना उगाच टपली मारणे एव्हढाच क्षुल्लक वाटतोय. संस्कृती , नितीमत्ता वगैरे गोष्टी माणसाने स्वतःच्या, समाजाच्या सुसुत्रीकरणासाठी निर्माण केल्या आहेत. जुनी सांस्कृतीक, नैतिक मुल्ये नष्ट होऊन नवी मुल्ये येतात. त्यात जे काहि बरं वाईट व्हायचं ते माणसाचं होतं संस्कृतीचं नाहि. राहिला मुद्दा वन नाईट स्टॅण्डचा... तर ते नजीक भविष्यात समाजाने अधिकृतरित्या स्विकारले असेल. मध्यंतरी थोडीफार खळखळ होईल. पण वन नाईट स्टॅण्ड स्विकारुन आपण खुप काहि बहादुरी केली हा गैरसमज देखील त्यानंतर दूर होईल व समाज नव्या प्रश्नांवर ओरडायला , रडायला मोकळा होईल.

कानडाऊ योगेशु Sat, 08/16/2014 - 23:11
सहमत. संस्कृति नक्की पुढे सरकती आहे कि यु टर्न वळण घेती आहे.? लैंगिकता संभोग वगैरे बाबतीत जर समाज इतका प्रगल्भ नसता तर खजुराहो घडलेच नसते. >>राहिला मुद्दा वन नाईट स्टॅण्डचा... तर ते नजीक भविष्यात समाजाने अधिकृतरित्या स्विकारले असेल. जे लिव इन रिलेशन बद्दल झाले आहे तेच इथेही होईल.

सुहास.. Sun, 08/17/2014 - 14:13
आणि स्विकारायचे राहिले आहे असे वाटते का योग्या तुला :) ( जर का नाईट लाईफ बाहेर निघाली ना सिटी मधली , तर संस्कार या शब्दाच्या ठिकर्‍या उडतील )

निनाद मुक्काम पोस्ट जर्मनी Sun, 08/17/2014 - 01:37
आपण जेव्हा समाज , संस्कृती , परंपरा अश्या गोष्टी करतो तेव्हा आपल्या त्यावेळच्या पुरुषप्रधान संस्कृतीला चिटकून राहण्याचा यत्न आजकालच्या महिलाच जास्त करतात. लैंगिकतेपासून ते कायदेशीर , व सामाजिक हक्क हे आपल्या समाजात पूर्वी पुरुषांना अनुकूल होते , हिंदू कोड बिल येण्या अगोदर दोन बायका करण्याचा हक्क हिंदू पुरुषाला होता मात्र आता समतेच्या काळात लैंगिकतेची हक्क महिलासुद्धा मिळतो आणि त्याला समाज अधोगतीला जाणे समजले जाते. हे अजब आहे , फार पूर्वी बालविवाह होत किंवा १४ ते १६ वर्षी लग्न होत असे , म१९७० नंतर लग्नाचे प्रमाण २० ते २५ व आता ३० पर्यंत गेले आहे. आपल्या समाजात होणारी लैंगिकतेची घुसमट दूर कशी करावी ह्यावर उपाय नाही , लग्नाच्या बाजारात मुल व मुलींच्या वाढत्या अपेक्षा त्यामुळे सतत नाकारले गेलेले मुल व मुली ह्यांच्या पुढे कमावते असले तरी शरीर सुखासाठी आपल्या समाजाने सांगितलेल्या लग्न ह्या एकमेव उपाय असल्याने त्यांना दीर्घकाळ ताटकळत राहावे लागते. सतत १२ तासापर्यंत कार्यालयात राहिल्याने आपल्या जोडीदारा पेक्ष्या जास्त काळ आपल्या सहकार्याच्या सोबत घालवल्यानंतर तेथे भावनिक व शारीरिक नाती निर्माण होणे हे युरोपात जे व्हायचे ते आता भारतात सुद्धा सुरु झाले आहे , समाजाची दिशा ठरवणे आपल्या हातात नाही , परदेशात एखाद्या तरुणीला लग्नाच्या बेडीत इतक्यात अडकायचे नसले म्हुणुन स्वतःची लैंगिकता ते वेठीस धरत नाहीत ह्यात मला अयोग्य असे काहीच वाटत नाही. आपल्याकडे मर्जी विरुद्ध संभोग म्हणजे बलात्कार अनेकदा होतात कितीतरी वेळा ते नवर्याकडून होतात , त्यात अनेकदा स्त्री समाजात ह्याविरुद्ध दाद मागू शकत नाही , हे अधिक वाईट आहे.

माझीही शॅम्पेन Sun, 08/17/2014 - 10:33
माझ्या माहितीत वन नाइट स्टॅंड हा भारतीय लोकांना झेपणरा प्रकार नाही , ह्याच स्पष्ट कारण कुठलीही गोष्ट सहजा-सहजी सोडून देण हे भारतीय लोकांना कधीच जमत नाही , एकदा मिळलेली संधी परत सहजा-सहजी मिळत नाही त्यामुळे काही-ना काही गुन्तव्णुक(?) राहतेच.. माझ हे भारतीय लोकांच्याबद्दलचे लॉजिक माझ्या अमेरिकन आणि . मैत्रिणिने अगदी "वेरिफाइड" केले आहे !!! बाकी भारतात ज्या प्रकारे बलात्कार / ब्लॅक मेलिंग / जबरदस्ती वेश्या- व्यवसायात ढकलले जाणे सहज आहे या परिणमान्बद्दल विचार करून मुलींनी लांब राहणे अधिक शहाणपणाचे आहे

सुबोध खरे Mon, 08/18/2014 - 13:17
संस्कृती वर घाला सांस्कृतीक, नैतिक मुल्ये नष्ट होणे हे फार मोठे शब्द आहेत. झार खंडात एक आदिवासी जमात आहे तेथे तरुणतरुणी सहा महिने एकत्र राहतात. जर ती तरुणी गरोदर राहिली तर त्यांचे लग्न करतात नाही तर नवीन जोडी. यात कोणताही दांभिकपणा नाही आणि सामाजिक संमती आहे. संधी मिळताच त्याचा फायदा घेणे-- हे म्हणजे कोणी पाहत नसताना सार्वजनिक मालमत्तेची चोरी करणे. आपली चोरी पकडली जाणार नाही हि खात्री असली तरी किती लोकं प्रत्यक्ष चोरी करतील. तेंव्हा केवळ संधी आली म्हणून त्याचा फायदा घेणे असे होईल असेही नाही. . चार चोर्या वाढल्या म्हणजे समाजातील नितीमत्ता लयास गेली असे नाही. पण म्हणून चोरीचे समर्थन होते असे नाही. राहिली गोष्ट विधिनिषेधाची त्यात आपण देवळात जाऊन सिगरेट ओढली किंवा मशिदीत जाऊन दारू प्यायली तरी काय फरक पडणार आहे. आपण काय करीत आहोत आणी त्याचा परिणाम काय होऊ शकेल हे लक्षात घेणे महत्त्वाचे आहे अन्यथा मनुष्य आणि पशु यात काय फरक आहे. प्राणी पण आपल्या आंतरिक प्रेरणांप्रमाणे(instinct) वागत असतात.

प्रभाकर पेठकर Mon, 08/18/2014 - 14:22
>>>>आपण देवळात जाऊन सिगरेट ओढली किंवा मशिदीत जाऊन दारू प्यायली तरी काय फरक पडणार आहे. मीर्जा गालीबचा शेर आठवला.... जाहिद शराब पीने दे मस्जिद में बैठकर, या वो जगह दिखा दे जहाँ खुदा न हो।

प्रसाद१९७१ Mon, 08/18/2014 - 16:02
ह्यात वावगे किंवा चुकीचे असे काहीच नाही पण Risky मात्र आहे. आधी One Night Stand म्हणुन agreement असले तरी नंतर एक जण जर गुंतला कींवा पझेसिव्ह्नेस आला तर मात्र मात्र मोठा प्रोब्लेम होइल.

गवि Mon, 08/18/2014 - 16:25
करणारे वन नाईट स्टॅंड करतात.. करणारे डे स्टॅंडही करतात.. झोपणारे एकत्र झोपतात.. जागणारे एकत्र जागतात.. वेगवेगळ्या लोकांसोबत झोपतात. एस्टी स्टॅंडवर रात्री झोपतात.. गर्लफ्रेंड सोडतात.. बायको सोडतात.. नवरा धरतात.. ब्वायफ्रेंड बदलतात.. आपण फक्त बोलून जीभ विटाळायची अन चर्चा कवटाळायची..

वेल्लाभट Mon, 08/18/2014 - 16:33
लेख आवडला. (त्याच्याशी सहमत आहे असं नाही) पैसा, कंजूस, मृगनयनी इत्यादींसह अनेक प्रतिसादांशी मी सहमत आहे. एक आहे, ही गोष्ट परस्पर सहमतीने होत असल्याने, बलात्कारापेक्षा बरीच म्हणायची. अर्थात आपल्या कक्षा, आपली तत्व, आदर्श, संस्कार इत्यादी गोष्टी आपणच ठरवायच्या असतात. तो काळ कधीच सरला, की एखादी गोष्ट सरसकट योग्य अथवा अयोग्य ठरावी आणि ती सर्वांनी पाळावी. त्यामुळे हा ज्याचा त्याचा प्रश्न असू शकतो. कुणी तो योग्य अयोग्य ठरवू शकत नाही. पण मागील प्रतिसादात उपस्थित झालेल्या काही प्रश्नांची जोड घेऊन मला एकच म्हणावसं वाटतं इथे. की वरचा धागा, त्यातील विचार, पटलेल्यांनी अथवा न पटलेल्यांनी, आणि एकंदरितच सर्वांनी, कुठल्याही बाबतीत डबल स्टँडर्ड्स ठेवू नयेत. दुहेरी तत्व, दुहेरी आदर्श जपू नयेत. म्हणजे ति-हाईताची ही गोष्ट ऐकताना चवीने ऐकायची आणि कुणी 'तुमच्या जवळच्याने असं केलं तर' असं विचारलं की अंगावर यायचं असं असू नये.

विलासराव Mon, 08/18/2014 - 16:51
सहमत.१+ माझे संस्कार काय ते चांगले. जग्(लोक) तेवढे वाइट. का तर माझ्याप्रमाणे विचार करत नाहीत किंवा करु शकत नाहीत. बस्स. त्यामुळे मी बल लावतो माझेच कसे खरे हे पुढे रेटायला. पण मी मलाच तपासुन पहात नाही. कारन त्याची काही गरजच नाही. मी तर सर्वज्ञ असा सेल्फ स्टॅप मारला की झाले.

चौकटराजा Mon, 08/18/2014 - 17:12
डॉ राजन भोसले यानी एक लेखात असे लिहिले होते की पुरूष व स्त्री यात ( सर्वसाधारण पणे ) एक महत्वाचा फरक आहे की पुरूषाला शरीरसंबंधासाठी भावनिक गुंतवणुकीची गरज नैसर्गिक रित्याच लागत नाही. ती गोष्ट स्त्रीची नाही. तेंव्हा कितीही युगे गेली तरी स्त्रीचा हा मानसिक पॅटर्न कायमच राहाणार व पुररूषाचाही. मग संस्कृतिच्या श्रुंखला सैल झाल्या तर काय होईल. समलिंगी संबध करण्याची इच्छा दाबून न ठेवता त्यास चालना मिळेल. ( जे आता होते आहे ) तसेच बाउंड्री लाईन वरच्या स्त्रिया देखील असे वन नाईट स्टॅन्ड साठी तयार होतील. काही स्त्रिया असा " स्टॅन्ड" लग्नानंतर घेणार नाहीत.काही लग्नानंतरही घेतील. शेवटी या मानसिक व सांस्कृतिक अशा मिश्रित स्पेक्ट्रम वर स्त्री कुठे उभी आहे यावर असले स्टॅन्ड अवलंबून रहातील. एवढेच काय परस्त्री मातेसमान ही काही नुसती कल्पना नाही. काही पुरूष ते तेंतोतेंत पाळतानाही आपण पहातोच की.

३_१४ विक्षिप्त अदिती Tue, 08/19/2014 - 04:30
भंपक छद्मविज्ञान पसरवायला शिक्षण आणि पदवीची आवश्यकता नाहीच. डॉ भोसलेंनी असं लिहीलेलं असल्याचा काही दुवा दिलात तर उत्तम. (नाहीतर ते बदनामीचा खटला दाखल करू शकतात हो!) स्त्रियांनाही एका रात्रीपुरत्या शारीरिक संबंधांसाठी भावनिक गुंतवणुकीची आवश्यकता नसते. याचे बरेच पुरावे आहेत. त्यातला एक दणदणीत पुरावा म्हणजे स्पर्म्समध्ये दोन प्रकार असतात, एक मावळे आणि दुसरे फलन घडवू शकणारे. मावळ्यांचं कामच असं की इतर पुरुषांच्या फलन करणाऱ्या स्पर्म्सवर हल्ला करून त्यांना मारून टाकायचं. हे काम अर्थातच स्त्रीच्या योनीमार्गात करावं लागतं. उत्क्रांतीमधला हा टप्पा येण्याचं कारण पूर्वापार स्त्रिया, आधुनिक पुरुष-स्त्रियांच्या पूर्वज स्त्रिया एका पुरुषाबरोबरच संबंध ठेवणाऱ्यातल्या नव्हत्या; 'वन नाईट स्टँड' माणसांमध्ये - होय, स्त्रियासुद्धा माणूसच - अतिप्राचीन काळापासून चालत आलेले आहेत. दीर्घकालीन संबंध ठेवण्याचा विचार करताना पुरुषही शिस्न वापरून नाही, मेंदू वापरूनच विचार करतात. याबद्दल evolutionary psychology मध्ये बऱ्याच संशोधकांनी संशोधन आणि उत्तम पुस्तकं लिहीलेली आहेत. David Buss यांनी या विषयावर अतिशय उत्तम संदर्भपुस्तक लिहीलेलं आहे. --- नैतिकतेबद्दल इतर कोण काय, काय-काय म्हणतं यापेक्षा सेक्सॉलॉजी विषयाचा अनेक दशकं अभ्यास करणारे मास्टर्स आणि जॉन्सन काय म्हणतात ते मला मुद्दाम उद्धृत करावंसं वाटतं. "There is no sexual value system that is right for everyone and no single moral code is indisputably correct and universally applicable." पुस्तकाचं नाव - Masters and Johnson on sex and human loving (पृष्ठ क्र.१०) लेखक - William H. Masters, Virginia E. Johnson आणि Robert C. Kolodny प्रकाशक - Little, Brown and Company (तिरपा ठसा लेखकांचाच)

पुण्याचे वटवाघूळ Tue, 08/19/2014 - 09:59
'वन नाईट स्टँड' माणसांमध्ये - होय, स्त्रियासुद्धा माणूसच - अतिप्राचीन काळापासून चालत आलेले आहेत.
मग? तशा अतिप्राचीन काळी चालणार्‍या अनेक गोष्टी होत्या ज्या आज चालू ठेवणे योग्य नाही--उदाहरणार्थ कपडे न घालणे, गुहेत राहणे, कंदमुळे खाऊन राहणे इत्यादी.अगदी मध्ययुगीन काळातही लहानसहान गुन्ह्याबद्दलही हाल हाल करून ठार मारले जात असेच.आज तसे करणे योग्य नाही हे नक्कीच.इतर अनेक गोष्टींविषयी असे बोलता येईल. मग प्राचीन काळी वन नाईट स्टॅन्ड चालू होता म्हणून तो आजही सुरू ठेवण्यात काही गैर नाही? दुसरे म्हणजे वन नाईट स्टॅन्डमधून गर्भधारणा झाली तर त्याचा त्रास बाईलाच होणार आणि पुरूष पळून जाऊन शकतो आणि नामानिराळा राहू शकतो.ज्या गोष्टीचा शेवटी स्त्रियांनाच त्रास होणार त्याच गोष्टीत अन्यथा स्त्रीमुक्तीचा उदोउदो करणार्‍यांना काहीच गैर वाटत नसेल तर याची विसंगती कशी सोडवावी?

सूड Tue, 08/19/2014 - 11:37
>>"There is no sexual value system that is right for everyone and no single moral code is indisputably correct and universally applicable." हे वाचलं नाहीत, का वाद घालायचा म्हणून सोयीनं वाचायचं विसरलायत? मला हेच कळत नाही; ज्याला झेपतं त्यानं करावं, नाही त्यानं फंदात पडू नये असं सोप्पं लॉजिक असताना काय म्हणून इथं गळे काढायला येतात लोक.

३_१४ विक्षिप्त अदिती Tue, 08/19/2014 - 17:45
ज्याला झेपतं त्यानं करावं, नाही त्यानं फंदात पडू नये असं सोप्पं लॉजिक ...
यापलिकडे सोप्या शब्दांत सांगणं कठीण आहे. मास्टर्स आणि जॉन्सन (आणि कोडोनेली) अनार्कीस्ट होते असाही "आरोप" करता येईल. पण सुरूवातीला हे वाक्य लिहील्यावर त्याच पुस्तकात पुढे गर्भधारणा टाळण्याच्या निरनिराळ्या उपायांची चर्चाही केलेली आहे.

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Fri, 08/22/2014 - 08:16
प्रश्न गळे काढण्याचा नाही, स्वातंत्र्याचा पुरस्कार करतांना ज्या सामाजिक संस्थाना धक्का लागणार आहे, त्या योग्य अयोग्यतेचा आहे आणि येत्या काळात वर प्रतिसादात कोणी तरी म्हटल्या प्रमाणे समाज पुन्हा यु टर्न घेईल. राहिला प्रश्न वन नाईट.....चा याला एक वर्ग जे काही लपून छपून चालत आहे त्याला स्वातंत्र्याची गळचेपी नावाखाली अधिकृत मान्यता मिळवू पाहात आहे, माझं मत हे वन नाईट...चुक आहे कुटुंब संस्था उध्वस्त करण्याचा प्रकार आहे, स्वातंत्र्याच्या नावावर स्वैराचार माजणार असेल तर मी तरी त्याचं समर्थन करणार नाही. -दिलीप बिरुटे

सूड Fri, 08/22/2014 - 15:00
>>राहिला प्रश्न वन नाईट.....चा याला एक वर्ग जे काही लपून छपून चालत आहे त्याला स्वातंत्र्याची गळचेपी नावाखाली अधिकृत मान्यता मिळवू पाहात आहे, माझं मत हे वन नाईट...चुक आहे कुटुंब संस्था उध्वस्त करण्याचा प्रकार आहे, ओके, म्हणजे लग्न करुन मुलंबाळं असताना एखादी व्यक्ती (स्त्री/पुरुष कोणीही) बाहेरख्यालीपणा (ONS to be sugar coated) करत असेल तर आपलं काय म्हणणं आहे? दोघातल्या एकानं सावरुन धरलं म्हणून चारचौघात बरं दिसत असेल ते, पण असं कुटुंब असून नसून काय फरक पडतो? माझ्या प्रतिसादापुरतं लिहायचं झालं तर स्वातंत्र्याची गळचेपी वैगरे अशा अर्थानं मी लिहीलं नाहीये. माझं म्हणणं फक्त इतकंच आहे की ज्याला/जिला जे करायचं ते ती व्यक्ती करणारच, आपण इथं काथ्याकूट करुन शष्प फरक पडणार नाही. उद्या माझ्या घरात, मित्र-मैत्रिणीत अशी गोष्ट निदर्शनास आली तर मी मित्र/ नातेवाईक म्हणून 'फक्त एकदा' सल्ला देईन. पुढे आयुष्य त्या-त्या व्यक्तीचं आहे. >>स्वातंत्र्याच्या नावावर स्वैराचार माजणार असेल तर मी तरी त्याचं समर्थन करणार नाही. ज्या व्यक्तीला हे करायचंच आहे त्याला समर्थन मिळो न मिळो, त्यातून काही फरक पडतो असं तुम्हाला वाटतं ? बर्‍याचदा घरातल्या घरात माझ्याच मताला महत्त्व मिळायला हवं असा अट्टाहास चाललेला असताना ज्यावर चर्चा चालू आहे त्या व्यक्ती आपल्या ओळखीपाळखीच्याही नाहीत, असं असताना आपल्या समर्थन देण्याचा न देण्याचा काय फरक पडतो? माझं म्हणणं असं आहे की आपल्याला काय करायचंय हे आपण आपल्या बाबतीत ठरवू शकतं, दुसर्‍याने काय करावं हे आपण कसं ठरवायचं? आणि ठरवलं तरी ती व्यक्ती तोंडदाखलं एक आणि माघारी एक असं वागणार नाही कशावरुन? ह्यापेक्षा तोंडावर सांगून असं करणार्‍या व्यक्ती अधिक योग्य, आपण जे करतोय ते कबूल करण्याचे गट्स त्यांच्यात असतात असंच मी म्हणेन.

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Fri, 08/22/2014 - 19:25
एखादी व्यक्ती (स्त्री/पुरुष कोणीही) बाहेरख्यालीपणा (ONS to be sugar coated) करत असेल तर आपलं काय म्हणणं आहे? दोघातल्या एकानं सावरुन धरलं म्हणून चारचौघात बरं दिसत असेल ते, पण असं कुटुंब असून नसून काय फरक पडतो? फरक पडतो. चारित्र्यावबद्दल अविश्वास निर्माण झाला की पती पत्नीमधे बेबनाव वाढू लागतात. संसाराचा सूर बदसूर होऊ लागतो. आणि परस्परापासून वेगळे होण्याची भावना बळावू लागते त्याचा परिणाम घटस्फोटापर्यंत पोहचतो आणि कुटुंबावर परिणाम होतो. मुलं, शिक्षण, घर खर्च आणि इतर प्रश्न निर्माण होतात. तेव्हा कोणाचाही बाहेरख्यालीपणा कुटुंबासाठी घातकच असतो. माझं म्हणणं फक्त इतकंच आहे की ज्याला/जिला जे करायचं ते ती व्यक्ती करणारच, आपण इथं काथ्याकूट करुन शष्प फरक पडणार नाही. आपणच म्हणता माझ्या ''मित्र-मैत्रिणीत अशी गोष्ट निदर्शनास आली तर मी मित्र/ नातेवाईक म्हणून 'फक्त एकदा' सल्ला देईन'' हा सल्ला तरी कशाला द्यायचा.ज्यांना कोणाला या विषयावर गळे काढणार्‍यांना काढू दिले पाहिजेत. कारण कोणाच्या प्रतिसाद अथवा चर्चेने जर कोणाला फरक पडत असेल आणि आपल्याला वाटत असेल की कोणाला शष्प फरक पडणार नसेल तर उगाच कशाला आपण कोणाकडून अपेक्षा करता की कोणी काय पावलं उचलली पाहिजेत. अपेक्षा करणंही , सोडून दिलं पाहिजे नाही का ? पण, तसं होतं नसतं आपणही या समुहाचे एक घटक असतो. पारंपरिक आणि नव्या विचारांचा प्रभाव आपल्यावर पडतच असतो. आपल्या ओळखीपाळखीच्याही नाहीत, असं असताना आपल्या समर्थन देण्याचा न देण्याचा काय फरक पडतो? आपल्या कोणी ओळखीचे असो की नसो उद्या जालावर वाचणारा वाचक जर अशा वन नाईट मधून जाणार असेल तर त्याला संबंधित गोष्टीत योग्य अयोग्य हे कळलचं पाहिजे, आपल्या समर्थन अथवा विरोधानाचे त्याला नक्की फरक पडतोच,पडतो. माझं म्हणणं असं आहे की आपल्याला काय करायचंय हे आपण आपल्या बाबतीत ठरवू शकतं, दुसर्‍याने काय करावं हे आपण कसं ठरवायचं? आपल्या आजुबाजुच्यांवर आपले आणि आपल्यांवर इतरांचा प्रभाव हा पडतच असतो. दुसरा काय करतो आणि दुसर्‍याने काय करु नये याबाबतीत एक प्रेशर या समाजाचं असतंच असतं तेव्हा दुसर्‍यानं काय केलं पाहिजे हे नक्कीच सांगता येतं. सारांश असा की गळे काढणा-यांना गळे काढू दिले पाहिजे, गळे काढू म्हणुन उगंच हिनवू नये असे वाटते. -दिलीप बिरुटे

सूड Fri, 08/22/2014 - 21:04
>>फरक पडतो. चारित्र्यावबद्दल अविश्वास निर्माण झाला की पती पत्नीमधे बेबनाव वाढू लागतात. संसाराचा सूर बदसूर होऊ लागतो. आणि परस्परापासून वेगळे होण्याची भावना बळावू लागते त्याचा परिणाम घटस्फोटापर्यंत पोहचतो आणि कुटुंबावर परिणाम होतो. मुलं, शिक्षण, घर खर्च आणि इतर प्रश्न निर्माण होतात. तेव्हा कोणाचाही बाहेरख्यालीपणा कुटुंबासाठी घातकच असतो. मी असून नसून काय फरक पडतो त्याचा अर्थ असं कुटुंब असून नसल्यासारखं आहे हेच म्हणायचंय. बाकी जे काही लिहीलंयत त्याबद्दल आपल्या मताचा नक्कीच आदर आहे. आपण म्हणताय तसं नुसतं वाचून लोकांना उपरती होणार असेल तर नक्कीच आनंद आहे. ॥इति लेखनसीमा॥ __/\__

चिगो Wed, 08/20/2014 - 13:48
दुसरे म्हणजे वन नाईट स्टॅन्डमधून गर्भधारणा झाली तर त्याचा त्रास बाईलाच होणार आणि पुरूष पळून जाऊन शकतो आणि नामानिराळा राहू शकतो.ज्या गोष्टीचा शेवटी स्त्रियांनाच त्रास होणार त्याच गोष्टीत अन्यथा स्त्रीमुक्तीचा उदोउदो करणार्‍यांना काहीच गैर वाटत नसेल तर याची विसंगती कशी सोडवावी?
अहो, कॉन्ट्रॅसेप्टीव्स असतात, कंडोम असतात, गोळ्या असतात.. ज्यांना "वन नाईट स्टॅन्ड" करायचाय ते घेतील की काळजी.. संभोग-स्वातंत्र्यावर माझे मत फक्त एवढेच आहे की त्याचा पुरस्कार करणार्‍यांनी डबल स्टँडर्ड्स ठेवू नयेत. "मी कॅसानोवा आणि बायकोनी मात्र पतिव्रता असावं" कींवा ह्याच्या उलट स्टॅन्डर्ड्स नसावेत. बाकी, नवरा किंवा बायकोपेक्षा वन नाईट स्टॅन्डवाला/ली "सरस" वाटला/ली आणि त्यातून मग गुंतागुंत वाढली तर काय ह्याचा एक तर विचार करुन ठेवावा किंवा त्या परिस्थितीला तोंड द्यायला खंबीर असावे..

पुण्याचे वटवाघूळ गुरुवार, 08/21/2014 - 21:24
अहो, कॉन्ट्रॅसेप्टीव्स असतात, कंडोम असतात, गोळ्या असतात.. ज्यांना "वन नाईट स्टॅन्ड" करायचाय ते घेतील की काळजी..
अहो लग्नाचे ’आमिष’ दाखवून बलात्कार केल्याची एकही बातमी ऐकली नाहीत का आतापर्यंत?काही स्त्रिया अशा भाबड्या जालामध्ये अडकतात आणि पुरूष त्याचा फायदा घेतात.आणि मुळात तसा फायदा घ्यायची पुरूषांची इच्छा नसेल तरी प्रत्यक्ष गर्भधारणा झाल्यानंतर मात्र टोपी फिरविणारे पुरूष तुम्ही कधीच कुठेच (निदान बातम्यांमध्ये तरी) बघितले नाहीत? कुसुम मनोहर लेले हे नाटक प्रत्यक्ष घडलेल्या घटनेवर आहे हे तुम्हाला माहित आहे ना?तेव्हा या गोष्टीत जो काही त्रास होईल तो स्त्रियांनाच होईल आणि त्याचे कारण निसर्गाने गर्भाधारणा व्हायची सोय केवळ स्त्रियांमध्ये केली आहे. तेव्हा आपला कार्यभाग साधून नामानिराळे होणारे पुरूष जोपर्यंत आहेत तोपर्यंत या वन नाईट स्टॅन्डला समाजमान्यता नक्कीच मिळायला नको.आणि अशी तत्वे समाजात आहेत तोपर्यंत तो 'इतरांचा प्रश्न' म्हणून सोडून देणेही बरोबर नाही.कारण इतरांचा प्रश्न आपल्या जवळच्यांचा प्रश्न कधी होईल हे आपल्याला कळणारही नाही. उगीच आपण किती लिबरल आहोत हे दाखवायला असा विचार करणारे लोक बघितले की खरोखरच आश्चर्य वाटते.

सूड गुरुवार, 08/21/2014 - 22:28
>>तोपर्यंत या वन नाईट स्टॅन्डला समाजमान्यता नक्कीच मिळायला नको. ओके ठिकाय, मान्यता मिळू नये म्हणून तुम्ही स्वतः काय पावलं उचलणार ते वाचायला आवडेल.

चौकटराजा Tue, 08/19/2014 - 11:51
स्त्रियांनाही एका रात्रीपुरत्या शारीरिक संबंधांसाठी भावनिक गुंतवणुकीची आवश्यकता नसते. याचे बरेच पुरावे आहेत. आमच्या प्रतिसादातील सर्वसाधारण पणे हा शब्द तुम्ही वाचलेला दिसत नाही. म्हणूनच आम्ही म्ह्टले आहे की एखादी स्त्री नैतिकतेच्या पथावर नक्की कोठे उभी आहे हे महत्वाचे. पहिले वाक्य जर सोडले तर बाकी प्रतिसादातील सर्व वाक्य आमची आहेत. त्याब्द्द्ल बदनामीचा खटला भरायचा असेल तर आमच्यावर भरा ! बाकी सर्व मुल्ये व्यक्तिसापेक्ष, देश सापेक्ष, काल सापेक्ष असतात हे सांगायला जॉन्सन मास्टर कशाला हवेत ... ?

संजय क्षीरसागर Tue, 08/19/2014 - 12:21
चौरा, त्याला `विदाबाधा' म्हणतात. एकदा ती झाली की विद्याशिवाय बुंधाच हालत नाही! _____________________ आमचे एक विदाप्रेमी स्नेही आहेत, त्यांना खाजगीत `सदाविदा' म्हणतात, त्यांचा हा विनोद वाचा (आणि `वन नाइट स्टँडच्या' संदर्भात बघा!) म्हणजे तुम्हाला कल्पना येईल: __________________________ माणूस मोठा झाला तरी बालपणीच्या सवयी सुटत नाहीत हेच खरं. सदाविदाचं लग्न ठरलं. भावी पत्नीविषयी सामान्य पतीला असते तशी त्याला पण उत्सुकता होती. शेवटी न रहावून, एका निवांत क्षणी, त्यानं तिला विचारलंच, ‘लग्न होण्यापूर्वी आपण एकमेकांशी ओपन व्ह्यायला हवं, खरं की नाही? आता मला सांग, तुझा कुणी बॉयफ्रेंड वगैरे आहे का?’ ती पण साधीच, सरळपणे म्हणाली, ‘छे, काही तरीच काय!’ ‘ओके, ओके, पण मला एक सांग, याचा तुझ्याकडे काही विदा आहे का?’ न रहावून सदाविदा बोललाच! ती बघतच राहिली! खरं तर `अल्विदा'च म्हणणार होती, पण तिच्या लक्षात आलं, याचं नांवच सदाविदा आहे! विदा मिळाल्याशिवाय याची गाडी पुढेच सरकत नाही. काय करणार बिचारी? आता पत्करलंय म्हटल्यावर म्हणाली, ‘सध्या तरी माझ्याकडे विदा नाही, जमला की तुला देईन हं नक्की.’ हा बागडू, पुढे का होईना `विदा ' मिळणार यावरच खुष! आणि त्या आशेवर लग्न करून मोकळा.... तर अशी सगळी परिस्थिती.

विलासराव Tue, 08/19/2014 - 21:13
चौरा, त्याला `विदाबाधा' म्हणतात. एकदा ती झाली की विद्याशिवाय बुंधाच हालत नाही! १++

पुण्याचे वटवाघूळ Wed, 08/20/2014 - 13:40
चौरा, त्याला `विदाबाधा' म्हणतात. एकदा ती झाली की विद्याशिवाय बुंधाच हालत नाही!
अरे मी चक्क संक्षींशी सहमत आहे :) अशा लोकांना व.पुंचे स्टॅटिस्टिक मराठे ऐकायला दिले पाहिजे.

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Fri, 08/22/2014 - 08:33
सिमोन द बुव्हाच्या सेकंड सेक्स चा कुठेच उल्लेख केला नाही त्याबद्दल मी आपला निषेध व्यक्त करतो. ;) मला इथे संदर्भासहीत प्रतिसाद लिहायचा आहे, ट्याम्प्लिज थोड्या वेळात हजर होतो. -दिलीप बिरुटे

आनन्दिता Fri, 08/22/2014 - 20:51
सिमोन द बुव्हाच्या सेकंड सेक्स चा कुठेच उल्लेख केला नाही त्याबद्दल मी आपला निषेध व्यक्त करतो.
=)) =)) =)) + १ अगदी हेच्च ,!!

सुबोध खरे Tue, 08/19/2014 - 09:33
आदिती ताई, दोन तर्हेचे शुक्राणू मानवी शरीरात असल्याचे वाचल्याचे आठवत नाही. याचा संदर्भ काही असेल तर माझे ज्ञान अद्ययावत करायला आवडेल. कारण कृत्रिम गर्भधारणा केंद्रात काम करीत असताना असे शुक्राणू वेगळे करता येतात असे वाचल्याचे आठवत नाही. मानव हा उत्क्रांतीमध्ये खूप पुढे पोहोचलेला आहे. या गोष्टी अपृष्ठ वंशीय( INVERTEBRATES) मध्ये असल्याचे आठवते. उदा. कोळी जेथे मादी दोन किंवा तीन नरांशी संग करते आणी त्यातील कोणत्या नराचे शुक्राणू "वापरायचे" ते ठरवते. कोळी नर सुद्धा दुसर्या नराचे शुक्राणू मादीच्या जननेद्रीयातून बाहेर काढण्याचा प्रयत्न करतो. हे सर्व शक्य असण्याचे कारण त्या प्राण्यात योनी शौचालय आणी मूत्राशय एकाच असते( CLOACA). (उदा पक्षी गणात मुत्र आणी विष्ठा एकच असते)

प्रसाद१९७१ Tue, 08/19/2014 - 12:35
डॉक्टर साहेब, बरे केलेत हा प्रतिसाद लिहीलात ते. नाहीतर माझ्यासारखी माणसे अश्या "रेटुन" सांगितलेल्या गोष्टींवर विश्वास ठेवुन राहीली असती. आदिती ताईंच्या बाकीच्या पोष्टी पण नीट "लक्ष" देउन वाचल्या पाहीजेत.

संजय क्षीरसागर Tue, 08/19/2014 - 12:52
त्यातला एक दणदणीत पुरावा म्हणजे स्पर्म्समध्ये दोन प्रकार असतात, एक मावळे आणि दुसरे फलन घडवू शकणारे. मावळ्यांचं कामच असं की इतर पुरुषांच्या फलन करणाऱ्या स्पर्म्सवर हल्ला करून त्यांना मारून टाकायचं. हे काम अर्थातच स्त्रीच्या योनीमार्गात करावं लागतं.
च्यायला, आता हा `दणदणीत पुरावा' कशाला पायजेल? आणि योनिमनीच्या गोष्टी कशापायी? लेखकानं साधी गोष्ट विचारली आहे,
आणि किती लोक अशी संधी समोर आल्यावर ती सोडतील ? मग ती विवाहित असो वा अविवाहित .

३_१४ विक्षिप्त अदिती Tue, 08/19/2014 - 17:41
संदर्भ - मी ज्या पुस्तकात हे वाचलं ते Evolutionary Psychology नावाचं पुस्तक डेव्हीड बस नामक संशोधकाने लिहीलेलं आहे. त्या पुस्तकात याचा संदर्भ असणाऱ्या रीसर्च पेपर्सची यादीही दिलेली आहे. पुस्तक माझ्याकडे आत्ता नाही म्हणून ती यादी देऊ शकत नाही. पण गूगलवर kamikaze sperms किंवा Sperm competition म्हणून शोधलंत तरी चिकार मिळतील. -----
अतिप्राचीन काळी चालणार्‍या अनेक गोष्टी होत्या ज्या आज चालू ठेवणे योग्य नाही
ज्या गोष्टी चालू होत्या त्या माणसाने जाणूनबुजून सुरू केल्या का 'स्वार्थी जनुकां'मुळे मनुष्यांच्या नकळत सुरू झाल्या. (उद्या म्हणाल, "अतिप्राचीन काळापासून हातातून काचेचा पेला निसटला तर खाली पडून फुटतो, आज हे चालू ठेवणे योग्य नाही." विनोदाचा भाग वगळता) ही जन्मजात, जनुकांमधून आलेली (खरंतर मीम, meme मुळे आलेली) मानवी वृत्ती आहे. ती आपल्या नैतिकतेच्या चौकटीत बसते का नाही याचा काहीही संबंध नाही.

सुबोध खरे Tue, 08/19/2014 - 18:20
अदिती ताई कामिकाझे शुक्राणूचे गृहीतक बर्याच वर्षापूर्वी नाकारले गेलेले आहे कारण पुढे केलेल्या संशोधनात असे आढळले कि दोन किंवा अधिक पुरुषांचे शुक्राणू एकत्र केले तरी त्यातील "इतर" शुक्राणू दुसर्या पुरुषाच्या शुक्राणुना मारू शकत नाहीत. याच गृहितकावर तर शुक्राणू पेढी अस्तित्वात आहेत आणी चालू आहेत. मानस शास्त्रज्ञ आणी त्यांच्या बर्याचशा उपपत्ती किंवा कारण मीमांसा अजून गूढच आहेत. असो या पलीकडे विषयांतर नको

३_१४ विक्षिप्त अदिती Tue, 08/19/2014 - 19:04
कामिकाझे शुक्राणूचे गृहीतक बर्याच वर्षापूर्वी नाकारले गेलेले आहे कारण पुढे केलेल्या संशोधनात असे आढळले कि दोन किंवा अधिक पुरुषांचे शुक्राणू एकत्र केले तरी त्यातील "इतर" शुक्राणू दुसर्या पुरुषाच्या शुक्राणुना मारू शकत नाहीत.
संदर्भ? सध्या, किंवा गेल्या हजार-दोन हजार वर्षांत मावळे शुक्राणू कसे वागतात यातून उत्क्रांतीजन्य कारणांचा अभ्यास करता येईलच असं नाही. दोन प्रकारचे शुक्राणू हा उत्पन्न झाले असतील याची कारणमीमांसा शोधण्याचा हा प्रयत्न आहे; त्याचं इतर कोणतं चांगलं उत्तर, कारण मिळेपर्यंत हे उत्तर नाकारण्याचं काहीही कारण दिसत नाही. त्याशिवाय त्याला अन्य कारणांची जोड आहेच. पाच-पन्नास वर्षांमध्ये माणूस काय करतो, शरीरात काय होतं याचा उत्क्रांतीजन्य कारणांशी थेट संबंध असेलच असं नाही.
मानस शास्त्रज्ञ आणी त्यांच्या बर्याचशा उपपत्ती किंवा कारण मीमांसा अजून गूढच आहेत.
इतपत भोंगळ* विधान विज्ञान शिकलेल्या, आणि रोजच्या आयुष्यात वापरणाऱ्या व्यक्तीकडून अपेक्षित नव्हतं. *भोंगळ हे विधानाचं विशेषण आहे. कारण त्याला काहीही आगापीछा नाही. उत्क्रांतीजन्य मानसशास्त्र, खरंतर उत्क्रांती झाली हेच नाकारणारे अमेरिकन, कट्टर धार्मिक ख्रिश्चन असली भंपक विधानं करतात. पण ते त्यांच्या प्रकृतीशी मिळतंजुळतं असल्यामुळे अजिबात आश्चर्य वाटत नाही.

प्यारे१ Tue, 08/19/2014 - 19:22
नाही म्हणजे आम्ही थेट भोंगळ वगैरे आहोत ते मान्य आहे , पण 'वन नाईट' स्टॅण्ड घ्यायचा असल्यास माणसाच्या 'पाचपन्नास वर्षाच्या' लाईफशी कदाचित थोडाफार संबंध येईल पण हजार दोन हजार वर्षांत मावळे शुक्राणू आणि उत्क्रांतीचा अभ्यास वगैरे जरा अवघडच प्रकार आहे ना? निसर्गत: काय होतं त्यापेक्षा असलेल्या मेंदूच्या साहाय्यानं केलेल्या विचारावर 'वन नाईट स्टॅण्ड/ कॅरीअर' काय ते अवलंबून जास्त असेल ना? असलेली अथवा नसलेली किंवा कशीही नैतिकता मेंदूच्या साहाय्यानं बुद्धीच्या जोरावर आज, आत्ता काय करायचं ते ठरवायला मदत करेल ना?
लेखनविषय:
संस्कृती
लेखनप्रकार
प्रकटन
५ वर्षांपूर्वीची गोष्ट . नवीन नौकरी . Office चा एक इवेन्ट . पार्टी एका उच्चभ्रु हॉटेल मध्ये . मी आणि माझा मित्र -कम -सहकारी एकत्रच गेलो . पार्टी एकदम रंगात आली असतानाच हा एकदम दिसेनासाच झाला . मी त्याला फोन केला . तर त्याने तो उचललाच नाही . थोड्या वेळाने त्याचा मेसेज आला कि त्याला काही अर्जंट काम निघाल्यामुळे त्याला एकदम जावे लागले . उद्या ऑफिस मध्ये भेटूयात . असेल काही काम म्हणून मी हि फारस लक्ष दिल नाही . दुसर्यादिवशी हा गडी ऑफिस मध्ये एकदम खुशीत .

किस्सा

अविनाशकुलकर्णी ·

पोटे Sat, 08/16/2014 - 10:58
पाली विषारी असतात तर माण्जरे पाली का खातात ?

एस Sat, 08/16/2014 - 12:12
पाल (हाऊस लिझर्ड) ही विषारी नसते. आपल्या घराच्या छताला एक प्रकारची विषारी बुरशी असते. ती पालींच्या शरीरावर चिकटल्यास अशी पाल पडलेले खाद्यपदार्थ माणसांच्या आरोग्यास घातक ठरू शकतात. जुन्या कौलारू छतांना अशी बुरशी जास्त असे. आताच्या आधुनिक घरांमध्ये याचे प्रमाण सहसा आढळत नाही.

स्पंदना Sat, 08/16/2014 - 12:20
मुळ मुद्दा लक्षात घेण्याजोगा. जेंव्हा आपल्याकडुन हे नकळत का असेना घडलय हे लक्षात आले तेंव्हा त्या दोघांनी मिळुन तेच दुध पिउन येणार्‍या परिणामांना सामोरे जाण्याची तयारी दाखवली. ऑन अदर हँड त्या ऐवजी उपस्थीतांना घडलेला प्रकार तातडीने कळवुन डॉक्टरची व्यवस्था करणेही उचित ठरले असते नाही का? पण त्यांच्या नैतिक जबाबदारी स्विकारण्याचा पद्धतीत फरक पडला असे म्हणुन शकतो, तरीही त्यांनी ती त्यांच्या परीने स्विकारली.

भृशुंडी Sun, 08/17/2014 - 22:22
झोल आहे. म्हणजे बघा, एखाद्याला गरीबीतून वर काढण्यापेक्षा स्वतः गरीब होऊन राहिले तर काय होणार? तसंच बाकीच्यांना त्रास झाला असेल तर तो आपल्यालाही होउ दे- ह्यात काय प्वाईंट आहे? त्यापेक्षा एखाद्या पावण्याला फोन करून विचारलं तर?

संजय क्षीरसागर Mon, 08/18/2014 - 11:54
ह्यात काय प्वाईंट आहे?
नंतरची लफडी निस्तरत बसून पुन्हा गिल्ट काँप्लेक्स पासून वाचणं अवघड, म्हणून त्यांनी `सेल्फ कन्फेशन' किंवा विषारी दुग्ध-प्राशन हा पर्याय जवळ केला.
त्यापेक्षा एखाद्या पावण्याला फोन करून विचारलं तर?
रात्री-अपरात्री पब्लिकला उठवून तब्येतीची चवकशी करण्यानं आणखी बोभाटा झाला असता. त्यात, कार्यबाहुल्यामुळे कुणी फोन उचलला नसता तर, `गेलेले दिसतायंत!' असा गैरसमज होणं सहाजिक आहे. त्यापेक्षा, त्यांना त्यांचं बघू दे, आपण आपलं (एकदा शेवटचं) बघू असा विचार करणं उचित होतं.

प्यारे१ Sat, 08/16/2014 - 12:44
>>>परिवार नाना महाराजाचे भक्त होते त्यांना अशुभ घडू नये म्हणून साकडे घातले. >>>सुदैवाने वा गुरु माउली कृपेने काही झाले नाही. ह्या वाक्यांची काय गरज काय? मेले असते तर 'अण्डर कृपा कव्हर' मेले असते का? कशाला नको त्या उल्लेखांनी चांगल्या गोष्टी नासवतात लोक कुणाला माहिती.

धन्या Mon, 08/18/2014 - 13:03
नाना महाराज जे कोणी असतील ते असोत. मात्र संतांच्या चरीत्रांमधील अशाच प्रकारच्या सांगोवांगीच्या सुरस चमत्कार कथांमुळे त्यांची मुळ शिकवण बाजूला राहते आणि निरर्थक गोष्टींचा उदो उदो होतो. साधे भोळे लोकही मग "त्यांचा तेव्हढा अधिकारच होता" असे म्हणून त्याच फालतू गोष्टींमध्ये अडकून पडतात.

संजय क्षीरसागर Mon, 08/18/2014 - 11:34
काही प्रश्न उरतातच : १) सगळे दूघ पीत होते तेव्हा अकु काय करत होते? २) दुधाचे पेले प्राशन करुन, साकडे घालून झाल्यावर, यजमानांनी काय केले? ३) मुळात नाना महाराज कशानं गेले? ४) यजमान (केवळ धक्यानं) गेले असते आणि पाहुणे (काही कल्पनाच नसल्यानं) वाचले असते, तर नाना महाराजांचे नांव वाकडे झाले असते का?

मूकवाचक Mon, 08/18/2014 - 02:39
इंदोर मध्ये एक धनी मराठी परिवार रहात होता..पिढीजात श्रीमंती व त्या बरोबर परिवार रसिक पण होता व श्रद्धाळू पण.. कोजागरी च्या रात्री त्यांचा कडे रात्र जागवण्याचा मोठा कार्यक्रम असे. नामवंत गायक कलाकार हजेरी लावत असत. व नंतर केशरी दूध सर्व उपस्थितांना दिले जाई व कार्यक्रमाची सांगता होत असे... एका वर्षी असाच कार्यक्रम झाला ..पाहुणे गेल्यानंतर यजमान व यजमान बाई आवराअवर करत होते.. त्यांचे केशरी दूध घ्यायचे राहिले होते.. पातेले मोठे होते ज्यात केशरी दूध होते व दूध पण बेताचे उरले होते.. यजमान बाईनी मोठ्या पातेल्यातून लहान पातेल्यात दूध ओतायला सर्वात केली अन त्या घाबरल्या मोठ्या पातेल्याच्या तळाशी एक पाल मरुन पडलेली त्यांना दिसली.. बहुतेक दूध उकळताना वरुन पाल टपकली असावी व आतच मेली असावी.. मोठा कठीण प्रसंग होता पाहुणे तर दूध पिऊन घरी गेले होते.. अजाणते पणाने घडू नये ते घडून गेले होते.. यजमान व त्यांच्या बायकोने विचार केला दुधाचे पेले भरले व दूध प्राशणं केले.. त्यांनी विचार केला की जे पाहुण्यांचे होईल तेच आपले होईल या हेतुने.. परिवार नाना महाराजाचे भक्त होते त्यांना अशुभ घडू नये म्हणून साकडे घातले. सुदैवाने वा गुरु माउली कृपेने काही झाले नाही. --- परिवार बुद्धीवादी होता. त्यांनी पालींच्या विषारी व बिनविषारी प्रजातींचा विदा गोळा करायला सुरूवात केली. यदृच्छेने काही झाले नाही. --- परिवार नव-अद्वैतवादी होता. त्यांनी मी दूध घेतले या विचाराला बॅक ट्रॅक करण्याची प्रक्रिया पार पाडली. पाल, पाहुणे आणि परिवार यातला 'मी' एकच असल्याने आणि त्याचा जन्मच झालेला नसल्याने विष बाधण्याचा प्रश्नच उरला नाही.

संजय क्षीरसागर Mon, 08/18/2014 - 02:55
परिवार नव-अद्वैतवादी होता. त्यांनी मी दूध घेतले या विचाराला बॅक ट्रॅक करण्याची प्रक्रिया पार पाडली. पाल, पाहुणे आणि परिवार यातला 'मी' एकच असल्याने आणि त्याचा जन्मच झालेला नसल्याने विष बाधण्याचा प्रश्नच उरला नाही.
अद्वैतवादात नवा-जुना असा प्रकार नाही. ती वस्तुस्थिती आहे. ज्याचा जन्म झाला ते शरीर मरणारच. जो एक आहे तो मरण्याचा प्रश्न येत नाही याचं कारण विषबाधा नाही, तर तो सदैव अभोक्ता आहे.

धन्या Mon, 08/18/2014 - 13:09
जो एक आहे तो मरण्याचा प्रश्न येत नाही याचं कारण विषबाधा नाही, तर तो सदैव अभोक्ता आहे.
हे काही झेपलं नाही. विशेषतः शेवटचं अर्ध वाक्य. हे वाक्य कुणासंदर्भात आहे?

संजय क्षीरसागर Mon, 08/18/2014 - 13:29
ती (व्यक्तीच्या) भोजनावर अवलंबून नाही त्यामुळे तिला अभोक्ता म्हटलंय. तस्मात, कोणत्याही शारीरिक किंवा मानसिक आपत्तीनं ती अबाधित आहे.

पिवळा डांबिस Mon, 08/18/2014 - 12:00
मुखी कुणाच्या पडे केसर-दूध, कुणा मुखी ती पाल... ते नाना महाकाल!!! अकुल्या, ते नाना महाकाल!!!

सुहास.. Mon, 08/18/2014 - 12:14
पंख लागायच्या आधी वाचुन घेतला ;) 'पाली' विषयी अधिक माहीती ते मुर्ती-शिळा-शिलालेख-वितीहास-अभ्यासक-संपादक श्री. वल्ली यांना विचारावी .. ;) धन्यवात ;)

सुहास.. Mon, 08/18/2014 - 12:16
अविंतर ....आपल हे अवांतर : कुठलाही प्राणी कसल्याही तरल पदार्थात मरण पावला तर कालांतराने तो त्या तरल पदार्थावर तंरगला पाहिजे असे शास्त्रात ( कुठल्या ते माहीत नाही ) म्हटले आहे का ?

आदूबाळ Mon, 08/18/2014 - 13:44
प्वाईंट आहे. यात केशरी दूध तरल पदार्थ आहे हे गृहितक आहे, पण एजमानांच्या केशरी-दूध-मेकिंग-अ‍ॅबिलिटीज वर शंका न घेता; एक शक्यता अशी आहे, की तळाशी जो खरपुडीसदृश पदार्थ तयार होतो, त्यात पाल चिकटली असावी.

सुहास.. Mon, 08/18/2014 - 20:20
त्यात पाल चिकटली असावी. >>> माफ करा पण , चिकटली की चिटकली ?? अर्थात यावर चर्चा करण्याकरिता वेगळा धागा काढण्यास हरकत नाही ( आहे फुकट ;) )

प्यारे१ Tue, 08/19/2014 - 19:13
>>> चिकटली की चिटकली ?? तुझाच एक धागा होता ना? चिकटवणे की चिटकवणे? अजून किती तिथेच 'चिटकून' राहून ट्यार्पी काढशील रे बाबा?

सुहास.. Tue, 08/19/2014 - 22:06
???? माझा धागा ? ...आठवेना ......आमचा धागा म्हणजे लिहा आणि गंगासमर्पण ..... ( तसं नसत तर , आमचे प्रतिसाद आमच्या धाग्यावर नंबर ऑफ रिप्लायपेक्षा जास्त नसते का दिसले ट्यारप्याग्रस्त शिशुवर्गातल्या वा समुद्रीकंपुसारखे ) असो , एक धागा तुला उचकटायला सांगीतला होता हे मान्य ...पण स्साला हा आरोप अमान्य ...तो कशासाठी होता हे जग जाहीर होत ..म्हणुन हे ही जग जाहीर करतोय ....असो २ ....( लिखाण बंदच करतो च्यामारी, ना रहेगा वाश्या ..ना ....)

वेल्लाभट Mon, 08/18/2014 - 16:07
प्रतिसाद्स वाचून केवळ हसतोय मी ! ! ! ती पाल, दूध, यजमान, पाहुणे, नाना महाराज सगळं बाजूलाच! कसला खुर्दा झालाय मूळ धाग्याचा. पालीपेक्षा डेंजर !

यशोधरा Tue, 08/19/2014 - 17:58
म्हंजे मिपावर होते ते नाना म्हाराज? नीट बघा, मिपाच्या छताच्या एखाद्या कोपर्‍यात वगैरे बसले असतील दडी मारुन! :P

धन्या Tue, 08/19/2014 - 19:00
नीट बघा, मिपाच्या छताच्या एखाद्या कोपर्‍यात वगैरे बसले असतील दडी मारुन!
अहो तै, अशी वर्णनं भूता-खेतांची असतात. महाराजांची नसतात. महाराज म्हटले म्हणजे कसे डोक्याच्या मागे वलय असलेली एखादी तेजःपुंज मूर्ती नजरेसमोर येते.

यशोधरा Wed, 08/20/2014 - 17:34
महाराजांनापण पावर असते म्हटलं! आता अगदीच एअर इंडियाचा महाराजा असेल तर मग.. ह्या, ह्या, ह्या! :D

धन्या Tue, 08/19/2014 - 18:57
असू दया हो काका. त्यांची तरी शंभरी कधी भरायची. तुम्हाला काय वाटते, त्यांनी नाना महाराजांचा उल्लेख केला तो काय महाराजांप्रती आदरभाव आहे म्हणून?

पालव Tue, 08/19/2014 - 17:45
झेपले नाहि बुआ ...काहिच्या काहि...कोजागीरीला रात्री १२ वाज्ता दुध पीतात, मग पाहुने गेल्याअवर कसे काय उशिरा दुध पीनार

ज्ञानोबाचे पैजार Wed, 08/20/2014 - 12:18
बर झाल त्यांनी उरलेल दुध पिउन टाकलं, उगाच वाया कशाला घालवायच? दुध प्यायच्या आधी पाल पिळुन घेतली की नाही? नंतर त्या पालीच काय केल? (त्याची रेशीपी विचारुन इकडे टाकलीत तर ती एक चांगली समाजसेवा होइल) पैजारबुवा,

तुमचा अभिषेक Wed, 08/20/2014 - 16:22
घरच्यांची सर्वांची दुपारची जेवणे झाली. शेवटाला घरातला कर्ता पुरुष कामानिमित्त बाहेर गेलेला तो येऊन ताटावर बसला. समोर डाळीचा टोप. तळाला उरलेली थोडीशी डाळ. चमच्याने सहज ढवळून पाहिले तर त्यात मरून पडलेली पाल नजरेस पडली. घरातले सारे जेऊन तासभर झाला होता, अजून कोणाला काही झाले नव्हते तरीही सर्व भितीने थंडगार पडले. या महापुरुषाने मग काय करावे. त्या सर्वांना धीर येण्यासाठी म्हणून लिमडा मिरची काढतात तसे पाल बाहेर काढून उरलेली डाळ बिनधास्तपणे प्राशन केली.

प्रसाद गोडबोले Wed, 08/20/2014 - 17:17
पाल घातलेली केशरी दुध चवीला कसे लागेल ह्याचा विचार करीत आहे ... करायचा एकदा हा बेत मिपाकरांनो पालमिल्कशेक ...कोजागरी जवळच आली आहे ... मजा येईल ... !!

प्रसाद गोडबोले Wed, 08/20/2014 - 17:54
बंगालीत तर काही काही माणसांनाच पाल म्हणतात : उदाहरणार्थ बिपिनचंद्र पाल *lol* इंग्रजीत पाल हा शब्द मित्र ह्या अर्थाने वापरतात : Hey , how are you , Pal ? *pleasantry*

बॅटमॅन Wed, 08/20/2014 - 18:26
हा हा हा =)) 'आपले' डिरेक्टर २००९-१० साली शंकर पाल म्हणून होते ते आठवलं. शंकरपाळ्याची आठवण व्हायची त्यांना पाहिलं की.

बॅटमॅन Wed, 08/20/2014 - 18:29
बंगालीत झाडू साठीचा शब्द, तमिऴ मध्ये सामान्य किड्यासाठीचा शब्द, तेलुगुमध्ये आदरार्थी 'इथे या, जनाब आईये' छाप शब्द, काश्मिरी भाषेतला ब्रेड/चपाती/नान/रोटी इ. साठीचा शब्द, हे सर्व शब्द एकदा पहा आणि नै हास्यस्फोट झाला तर सांगा.

धन्या Wed, 08/20/2014 - 19:24
तेलुगुमध्ये आदरार्थी 'इथे या, जनाब आईये' छाप शब्द,
रा ** इक्कडा वस्तायी. एका तेलुगू चित्रपटात जेव्हा हे पहिल्यांदा ऐकलं होतं तेव्हा फुटलो होतो. :)

असंका Wed, 08/20/2014 - 18:00
फार वर्षांपूर्वी अगदी लहानपणी अशी एक गोष्ट एका नामांकीत साप्ताहिकात वाचली होती (सा. सकाळ/लोकप्रभा/.चित्रलेखा इ. पैकी असावे) पाहुणे सकाळी सकाळी घरी जायला निघतात, तेव्हा दूध का खीर का असलंच काही त्यांना बरोबर देतात. त्यांची गाडी निघाल्यानंतर थोड्या वेळाने हे पण तो पदार्थ वाढून घेतात, तर भांड्यात मेलेली पाल. पण त्या गोष्टीत हे लोक पार जीवाच्या आकांताने ही गोष्ट या पाहुण्यांना कळवायचा प्रयत्न करतात. पोलीसांना सांगतात. आणखी कुणाकुणाला सांगतात, पोलीसही लगेच सायरन वाजवत त्यांनी सांगितलेल्या गाडीच्या शोधात निघतात. दुपारपर्यंत जेव्हा गाडी सापडत नाही, तेव्हा शेवटी रेडिओ वर अनाउंस करतात- "दूध पिऊ नका, दुधात पाल सापडली आहे" असं काहीतरी. शेवटी पोलीसांनाच हे लोक सापडतात, पण त्यांनी तोवर दूध पिलेले नसते. मग सगळे हाश्श हुश्श होते. मी उगाच वाचलं होतं ते. आणि विचार करत होतो यात छापून येण्यासारखे काय आहे... .

धन्या Wed, 08/20/2014 - 20:38
मी उगाच वाचलं होतं ते. आणि विचार करत होतो यात छापून येण्यासारखे काय आहे... .
किशोर मध्ये आली होती गोष्ट.
*lol*

पोटे Sat, 08/16/2014 - 10:58
पाली विषारी असतात तर माण्जरे पाली का खातात ?

एस Sat, 08/16/2014 - 12:12
पाल (हाऊस लिझर्ड) ही विषारी नसते. आपल्या घराच्या छताला एक प्रकारची विषारी बुरशी असते. ती पालींच्या शरीरावर चिकटल्यास अशी पाल पडलेले खाद्यपदार्थ माणसांच्या आरोग्यास घातक ठरू शकतात. जुन्या कौलारू छतांना अशी बुरशी जास्त असे. आताच्या आधुनिक घरांमध्ये याचे प्रमाण सहसा आढळत नाही.

स्पंदना Sat, 08/16/2014 - 12:20
मुळ मुद्दा लक्षात घेण्याजोगा. जेंव्हा आपल्याकडुन हे नकळत का असेना घडलय हे लक्षात आले तेंव्हा त्या दोघांनी मिळुन तेच दुध पिउन येणार्‍या परिणामांना सामोरे जाण्याची तयारी दाखवली. ऑन अदर हँड त्या ऐवजी उपस्थीतांना घडलेला प्रकार तातडीने कळवुन डॉक्टरची व्यवस्था करणेही उचित ठरले असते नाही का? पण त्यांच्या नैतिक जबाबदारी स्विकारण्याचा पद्धतीत फरक पडला असे म्हणुन शकतो, तरीही त्यांनी ती त्यांच्या परीने स्विकारली.

भृशुंडी Sun, 08/17/2014 - 22:22
झोल आहे. म्हणजे बघा, एखाद्याला गरीबीतून वर काढण्यापेक्षा स्वतः गरीब होऊन राहिले तर काय होणार? तसंच बाकीच्यांना त्रास झाला असेल तर तो आपल्यालाही होउ दे- ह्यात काय प्वाईंट आहे? त्यापेक्षा एखाद्या पावण्याला फोन करून विचारलं तर?

संजय क्षीरसागर Mon, 08/18/2014 - 11:54
ह्यात काय प्वाईंट आहे?
नंतरची लफडी निस्तरत बसून पुन्हा गिल्ट काँप्लेक्स पासून वाचणं अवघड, म्हणून त्यांनी `सेल्फ कन्फेशन' किंवा विषारी दुग्ध-प्राशन हा पर्याय जवळ केला.
त्यापेक्षा एखाद्या पावण्याला फोन करून विचारलं तर?
रात्री-अपरात्री पब्लिकला उठवून तब्येतीची चवकशी करण्यानं आणखी बोभाटा झाला असता. त्यात, कार्यबाहुल्यामुळे कुणी फोन उचलला नसता तर, `गेलेले दिसतायंत!' असा गैरसमज होणं सहाजिक आहे. त्यापेक्षा, त्यांना त्यांचं बघू दे, आपण आपलं (एकदा शेवटचं) बघू असा विचार करणं उचित होतं.

प्यारे१ Sat, 08/16/2014 - 12:44
>>>परिवार नाना महाराजाचे भक्त होते त्यांना अशुभ घडू नये म्हणून साकडे घातले. >>>सुदैवाने वा गुरु माउली कृपेने काही झाले नाही. ह्या वाक्यांची काय गरज काय? मेले असते तर 'अण्डर कृपा कव्हर' मेले असते का? कशाला नको त्या उल्लेखांनी चांगल्या गोष्टी नासवतात लोक कुणाला माहिती.

धन्या Mon, 08/18/2014 - 13:03
नाना महाराज जे कोणी असतील ते असोत. मात्र संतांच्या चरीत्रांमधील अशाच प्रकारच्या सांगोवांगीच्या सुरस चमत्कार कथांमुळे त्यांची मुळ शिकवण बाजूला राहते आणि निरर्थक गोष्टींचा उदो उदो होतो. साधे भोळे लोकही मग "त्यांचा तेव्हढा अधिकारच होता" असे म्हणून त्याच फालतू गोष्टींमध्ये अडकून पडतात.

संजय क्षीरसागर Mon, 08/18/2014 - 11:34
काही प्रश्न उरतातच : १) सगळे दूघ पीत होते तेव्हा अकु काय करत होते? २) दुधाचे पेले प्राशन करुन, साकडे घालून झाल्यावर, यजमानांनी काय केले? ३) मुळात नाना महाराज कशानं गेले? ४) यजमान (केवळ धक्यानं) गेले असते आणि पाहुणे (काही कल्पनाच नसल्यानं) वाचले असते, तर नाना महाराजांचे नांव वाकडे झाले असते का?

मूकवाचक Mon, 08/18/2014 - 02:39
इंदोर मध्ये एक धनी मराठी परिवार रहात होता..पिढीजात श्रीमंती व त्या बरोबर परिवार रसिक पण होता व श्रद्धाळू पण.. कोजागरी च्या रात्री त्यांचा कडे रात्र जागवण्याचा मोठा कार्यक्रम असे. नामवंत गायक कलाकार हजेरी लावत असत. व नंतर केशरी दूध सर्व उपस्थितांना दिले जाई व कार्यक्रमाची सांगता होत असे... एका वर्षी असाच कार्यक्रम झाला ..पाहुणे गेल्यानंतर यजमान व यजमान बाई आवराअवर करत होते.. त्यांचे केशरी दूध घ्यायचे राहिले होते.. पातेले मोठे होते ज्यात केशरी दूध होते व दूध पण बेताचे उरले होते.. यजमान बाईनी मोठ्या पातेल्यातून लहान पातेल्यात दूध ओतायला सर्वात केली अन त्या घाबरल्या मोठ्या पातेल्याच्या तळाशी एक पाल मरुन पडलेली त्यांना दिसली.. बहुतेक दूध उकळताना वरुन पाल टपकली असावी व आतच मेली असावी.. मोठा कठीण प्रसंग होता पाहुणे तर दूध पिऊन घरी गेले होते.. अजाणते पणाने घडू नये ते घडून गेले होते.. यजमान व त्यांच्या बायकोने विचार केला दुधाचे पेले भरले व दूध प्राशणं केले.. त्यांनी विचार केला की जे पाहुण्यांचे होईल तेच आपले होईल या हेतुने.. परिवार नाना महाराजाचे भक्त होते त्यांना अशुभ घडू नये म्हणून साकडे घातले. सुदैवाने वा गुरु माउली कृपेने काही झाले नाही. --- परिवार बुद्धीवादी होता. त्यांनी पालींच्या विषारी व बिनविषारी प्रजातींचा विदा गोळा करायला सुरूवात केली. यदृच्छेने काही झाले नाही. --- परिवार नव-अद्वैतवादी होता. त्यांनी मी दूध घेतले या विचाराला बॅक ट्रॅक करण्याची प्रक्रिया पार पाडली. पाल, पाहुणे आणि परिवार यातला 'मी' एकच असल्याने आणि त्याचा जन्मच झालेला नसल्याने विष बाधण्याचा प्रश्नच उरला नाही.

संजय क्षीरसागर Mon, 08/18/2014 - 02:55
परिवार नव-अद्वैतवादी होता. त्यांनी मी दूध घेतले या विचाराला बॅक ट्रॅक करण्याची प्रक्रिया पार पाडली. पाल, पाहुणे आणि परिवार यातला 'मी' एकच असल्याने आणि त्याचा जन्मच झालेला नसल्याने विष बाधण्याचा प्रश्नच उरला नाही.
अद्वैतवादात नवा-जुना असा प्रकार नाही. ती वस्तुस्थिती आहे. ज्याचा जन्म झाला ते शरीर मरणारच. जो एक आहे तो मरण्याचा प्रश्न येत नाही याचं कारण विषबाधा नाही, तर तो सदैव अभोक्ता आहे.

धन्या Mon, 08/18/2014 - 13:09
जो एक आहे तो मरण्याचा प्रश्न येत नाही याचं कारण विषबाधा नाही, तर तो सदैव अभोक्ता आहे.
हे काही झेपलं नाही. विशेषतः शेवटचं अर्ध वाक्य. हे वाक्य कुणासंदर्भात आहे?

संजय क्षीरसागर Mon, 08/18/2014 - 13:29
ती (व्यक्तीच्या) भोजनावर अवलंबून नाही त्यामुळे तिला अभोक्ता म्हटलंय. तस्मात, कोणत्याही शारीरिक किंवा मानसिक आपत्तीनं ती अबाधित आहे.

पिवळा डांबिस Mon, 08/18/2014 - 12:00
मुखी कुणाच्या पडे केसर-दूध, कुणा मुखी ती पाल... ते नाना महाकाल!!! अकुल्या, ते नाना महाकाल!!!

सुहास.. Mon, 08/18/2014 - 12:14
पंख लागायच्या आधी वाचुन घेतला ;) 'पाली' विषयी अधिक माहीती ते मुर्ती-शिळा-शिलालेख-वितीहास-अभ्यासक-संपादक श्री. वल्ली यांना विचारावी .. ;) धन्यवात ;)

सुहास.. Mon, 08/18/2014 - 12:16
अविंतर ....आपल हे अवांतर : कुठलाही प्राणी कसल्याही तरल पदार्थात मरण पावला तर कालांतराने तो त्या तरल पदार्थावर तंरगला पाहिजे असे शास्त्रात ( कुठल्या ते माहीत नाही ) म्हटले आहे का ?

आदूबाळ Mon, 08/18/2014 - 13:44
प्वाईंट आहे. यात केशरी दूध तरल पदार्थ आहे हे गृहितक आहे, पण एजमानांच्या केशरी-दूध-मेकिंग-अ‍ॅबिलिटीज वर शंका न घेता; एक शक्यता अशी आहे, की तळाशी जो खरपुडीसदृश पदार्थ तयार होतो, त्यात पाल चिकटली असावी.

सुहास.. Mon, 08/18/2014 - 20:20
त्यात पाल चिकटली असावी. >>> माफ करा पण , चिकटली की चिटकली ?? अर्थात यावर चर्चा करण्याकरिता वेगळा धागा काढण्यास हरकत नाही ( आहे फुकट ;) )

प्यारे१ Tue, 08/19/2014 - 19:13
>>> चिकटली की चिटकली ?? तुझाच एक धागा होता ना? चिकटवणे की चिटकवणे? अजून किती तिथेच 'चिटकून' राहून ट्यार्पी काढशील रे बाबा?

सुहास.. Tue, 08/19/2014 - 22:06
???? माझा धागा ? ...आठवेना ......आमचा धागा म्हणजे लिहा आणि गंगासमर्पण ..... ( तसं नसत तर , आमचे प्रतिसाद आमच्या धाग्यावर नंबर ऑफ रिप्लायपेक्षा जास्त नसते का दिसले ट्यारप्याग्रस्त शिशुवर्गातल्या वा समुद्रीकंपुसारखे ) असो , एक धागा तुला उचकटायला सांगीतला होता हे मान्य ...पण स्साला हा आरोप अमान्य ...तो कशासाठी होता हे जग जाहीर होत ..म्हणुन हे ही जग जाहीर करतोय ....असो २ ....( लिखाण बंदच करतो च्यामारी, ना रहेगा वाश्या ..ना ....)

वेल्लाभट Mon, 08/18/2014 - 16:07
प्रतिसाद्स वाचून केवळ हसतोय मी ! ! ! ती पाल, दूध, यजमान, पाहुणे, नाना महाराज सगळं बाजूलाच! कसला खुर्दा झालाय मूळ धाग्याचा. पालीपेक्षा डेंजर !

यशोधरा Tue, 08/19/2014 - 17:58
म्हंजे मिपावर होते ते नाना म्हाराज? नीट बघा, मिपाच्या छताच्या एखाद्या कोपर्‍यात वगैरे बसले असतील दडी मारुन! :P

धन्या Tue, 08/19/2014 - 19:00
नीट बघा, मिपाच्या छताच्या एखाद्या कोपर्‍यात वगैरे बसले असतील दडी मारुन!
अहो तै, अशी वर्णनं भूता-खेतांची असतात. महाराजांची नसतात. महाराज म्हटले म्हणजे कसे डोक्याच्या मागे वलय असलेली एखादी तेजःपुंज मूर्ती नजरेसमोर येते.

यशोधरा Wed, 08/20/2014 - 17:34
महाराजांनापण पावर असते म्हटलं! आता अगदीच एअर इंडियाचा महाराजा असेल तर मग.. ह्या, ह्या, ह्या! :D

धन्या Tue, 08/19/2014 - 18:57
असू दया हो काका. त्यांची तरी शंभरी कधी भरायची. तुम्हाला काय वाटते, त्यांनी नाना महाराजांचा उल्लेख केला तो काय महाराजांप्रती आदरभाव आहे म्हणून?

पालव Tue, 08/19/2014 - 17:45
झेपले नाहि बुआ ...काहिच्या काहि...कोजागीरीला रात्री १२ वाज्ता दुध पीतात, मग पाहुने गेल्याअवर कसे काय उशिरा दुध पीनार

ज्ञानोबाचे पैजार Wed, 08/20/2014 - 12:18
बर झाल त्यांनी उरलेल दुध पिउन टाकलं, उगाच वाया कशाला घालवायच? दुध प्यायच्या आधी पाल पिळुन घेतली की नाही? नंतर त्या पालीच काय केल? (त्याची रेशीपी विचारुन इकडे टाकलीत तर ती एक चांगली समाजसेवा होइल) पैजारबुवा,

तुमचा अभिषेक Wed, 08/20/2014 - 16:22
घरच्यांची सर्वांची दुपारची जेवणे झाली. शेवटाला घरातला कर्ता पुरुष कामानिमित्त बाहेर गेलेला तो येऊन ताटावर बसला. समोर डाळीचा टोप. तळाला उरलेली थोडीशी डाळ. चमच्याने सहज ढवळून पाहिले तर त्यात मरून पडलेली पाल नजरेस पडली. घरातले सारे जेऊन तासभर झाला होता, अजून कोणाला काही झाले नव्हते तरीही सर्व भितीने थंडगार पडले. या महापुरुषाने मग काय करावे. त्या सर्वांना धीर येण्यासाठी म्हणून लिमडा मिरची काढतात तसे पाल बाहेर काढून उरलेली डाळ बिनधास्तपणे प्राशन केली.

प्रसाद गोडबोले Wed, 08/20/2014 - 17:17
पाल घातलेली केशरी दुध चवीला कसे लागेल ह्याचा विचार करीत आहे ... करायचा एकदा हा बेत मिपाकरांनो पालमिल्कशेक ...कोजागरी जवळच आली आहे ... मजा येईल ... !!

प्रसाद गोडबोले Wed, 08/20/2014 - 17:54
बंगालीत तर काही काही माणसांनाच पाल म्हणतात : उदाहरणार्थ बिपिनचंद्र पाल *lol* इंग्रजीत पाल हा शब्द मित्र ह्या अर्थाने वापरतात : Hey , how are you , Pal ? *pleasantry*

बॅटमॅन Wed, 08/20/2014 - 18:26
हा हा हा =)) 'आपले' डिरेक्टर २००९-१० साली शंकर पाल म्हणून होते ते आठवलं. शंकरपाळ्याची आठवण व्हायची त्यांना पाहिलं की.

बॅटमॅन Wed, 08/20/2014 - 18:29
बंगालीत झाडू साठीचा शब्द, तमिऴ मध्ये सामान्य किड्यासाठीचा शब्द, तेलुगुमध्ये आदरार्थी 'इथे या, जनाब आईये' छाप शब्द, काश्मिरी भाषेतला ब्रेड/चपाती/नान/रोटी इ. साठीचा शब्द, हे सर्व शब्द एकदा पहा आणि नै हास्यस्फोट झाला तर सांगा.

धन्या Wed, 08/20/2014 - 19:24
तेलुगुमध्ये आदरार्थी 'इथे या, जनाब आईये' छाप शब्द,
रा ** इक्कडा वस्तायी. एका तेलुगू चित्रपटात जेव्हा हे पहिल्यांदा ऐकलं होतं तेव्हा फुटलो होतो. :)

असंका Wed, 08/20/2014 - 18:00
फार वर्षांपूर्वी अगदी लहानपणी अशी एक गोष्ट एका नामांकीत साप्ताहिकात वाचली होती (सा. सकाळ/लोकप्रभा/.चित्रलेखा इ. पैकी असावे) पाहुणे सकाळी सकाळी घरी जायला निघतात, तेव्हा दूध का खीर का असलंच काही त्यांना बरोबर देतात. त्यांची गाडी निघाल्यानंतर थोड्या वेळाने हे पण तो पदार्थ वाढून घेतात, तर भांड्यात मेलेली पाल. पण त्या गोष्टीत हे लोक पार जीवाच्या आकांताने ही गोष्ट या पाहुण्यांना कळवायचा प्रयत्न करतात. पोलीसांना सांगतात. आणखी कुणाकुणाला सांगतात, पोलीसही लगेच सायरन वाजवत त्यांनी सांगितलेल्या गाडीच्या शोधात निघतात. दुपारपर्यंत जेव्हा गाडी सापडत नाही, तेव्हा शेवटी रेडिओ वर अनाउंस करतात- "दूध पिऊ नका, दुधात पाल सापडली आहे" असं काहीतरी. शेवटी पोलीसांनाच हे लोक सापडतात, पण त्यांनी तोवर दूध पिलेले नसते. मग सगळे हाश्श हुश्श होते. मी उगाच वाचलं होतं ते. आणि विचार करत होतो यात छापून येण्यासारखे काय आहे... .

धन्या Wed, 08/20/2014 - 20:38
मी उगाच वाचलं होतं ते. आणि विचार करत होतो यात छापून येण्यासारखे काय आहे... .
किशोर मध्ये आली होती गोष्ट.
*lol*
लेखनविषय:
कला
एक वाचलेला किस्सा सादर करीत आहे.. इंदोर मध्ये एक धनी मराठी परिवार रहात होता..पिढीजात श्रीमंती व त्या बरोबर परिवार रसिक पण होता व श्रद्धाळू पण.. कोजागरी च्या रात्री त्यांचा कडे रात्र जागवण्याचा मोठा कार्यक्रम असे. नामवंत गायक कलाकार हजेरी लावत असत. व नंतर केशरी दूध सर्व उपस्थितांना दिले जाई व कार्यक्रमाची सांगता होत असे... एका वर्षी असाच कार्यक्रम झाला ..पाहुणे गेल्यानंतर यजमान व यजमान बाई आवराअवर करत होते.. त्यांचे केशरी दूध घ्यायचे राहिले होते..

मेरा नाम करेगा रोशन .....

मार्मिक गोडसे ·

प्रभाकर पेठकर Sat, 08/16/2014 - 01:47
>>>>शाळेत मस्ती आणि खोड्या काढणे यासाठीच जवळ जवळ सर्व मुल येत असतात कारण शिकण्यासाठी क्लास लावलेला असतोच. जग येव्हढं पुढे गेलंय ह्याचा पत्ताच लागला नाही.

चिगो Sat, 08/16/2014 - 11:49
जग लैच पुढे गेलंय, काका.. मागे एका मुलीच्या, जी आता अकरावीत आहे, तिच्या अ‍ॅडमिशनबद्दल विचारत होतो. तेव्हा कळलं, की आजकाल शाळांचे क्लासेसशी "कोलॅबरेशन"पण झालेय. म्हणजे विद्यार्थ्यानी शाळेत यायची गरजच नाही शिकायला. फक्त प्रॅक्टीकलसाठी यायचं आणि अटेन्डन्ससाठी.. बाकी सगळा अभ्यास क्लासेसमध्येच. आता पोरं-पोरी "शालेय" राहीलीच नाहीयेत, ती "क्लासेय" आहेत..

काउबॉय Mon, 09/29/2014 - 16:14
आमच्या शाळेत मजा म्हणून प्रत्येक मुलाला त्याच्या वडिलांच्या म्हणजेच बापाच्या नावाने हाका मारायच
नाही निरागसतेचे कौतुक आहेच पण ही मजा अश्लिलतेची कास धरणारी होती याची जाणिव आपणास नंतर कधी घडली का ? उघड शिवी द्यायला लागू नये म्हणून म्हणुन पोरांनी काढलेला तो पर्याय होता. आमच्या वेळी सभ्य मुले तर बापाच्या नावाने हाक मारल्याबद्दल शालेत बापालाच घेउन येत असत :) आणि त्यांची टवाळकी करायला आम्ही मुद्दाम पुन्हा तसेच हाक मारायचो :) पुन्हा शिक्षा व्हायची मग शिक्षक जो आवडता असे त्याच्या मर्जीखातर पोरं त्रास काही काळ थान्बवायाची

प्रभाकर पेठकर Sat, 08/16/2014 - 01:47
>>>>शाळेत मस्ती आणि खोड्या काढणे यासाठीच जवळ जवळ सर्व मुल येत असतात कारण शिकण्यासाठी क्लास लावलेला असतोच. जग येव्हढं पुढे गेलंय ह्याचा पत्ताच लागला नाही.

चिगो Sat, 08/16/2014 - 11:49
जग लैच पुढे गेलंय, काका.. मागे एका मुलीच्या, जी आता अकरावीत आहे, तिच्या अ‍ॅडमिशनबद्दल विचारत होतो. तेव्हा कळलं, की आजकाल शाळांचे क्लासेसशी "कोलॅबरेशन"पण झालेय. म्हणजे विद्यार्थ्यानी शाळेत यायची गरजच नाही शिकायला. फक्त प्रॅक्टीकलसाठी यायचं आणि अटेन्डन्ससाठी.. बाकी सगळा अभ्यास क्लासेसमध्येच. आता पोरं-पोरी "शालेय" राहीलीच नाहीयेत, ती "क्लासेय" आहेत..

काउबॉय Mon, 09/29/2014 - 16:14
आमच्या शाळेत मजा म्हणून प्रत्येक मुलाला त्याच्या वडिलांच्या म्हणजेच बापाच्या नावाने हाका मारायच
नाही निरागसतेचे कौतुक आहेच पण ही मजा अश्लिलतेची कास धरणारी होती याची जाणिव आपणास नंतर कधी घडली का ? उघड शिवी द्यायला लागू नये म्हणून म्हणुन पोरांनी काढलेला तो पर्याय होता. आमच्या वेळी सभ्य मुले तर बापाच्या नावाने हाक मारल्याबद्दल शालेत बापालाच घेउन येत असत :) आणि त्यांची टवाळकी करायला आम्ही मुद्दाम पुन्हा तसेच हाक मारायचो :) पुन्हा शिक्षा व्हायची मग शिक्षक जो आवडता असे त्याच्या मर्जीखातर पोरं त्रास काही काळ थान्बवायाची
लेखनविषय:
मौजमजा
लेखनप्रकार
विरंगुळा
शाळेतील दिवस म्हणजे गोल्डन मेमरीज असतात.शाळेतील प्रत्येक दिवस म्हणजे एक मजाच असायची.शाळेत मस्ती आणि खोड्या काढणे यासाठीच जवळ जवळ सर्व मुल येत असतात कारण शिकण्यासाठी क्लास लावलेला असतोच.पण खोड्या काढण्याची मजा काही वेगळीच असते. आमच्या शाळेत मजा म्हणून प्रत्येक मुलाला त्याच्या वडिलांच्या म्हणजेच बापाच्या नावाने हाका मारायचे.जर कोणाचे वडील रिक्षा चालवणारे असतील तर त्याला रिक्षा म्हणून हाका मारायचे आणि जोर जोरात हसायचे.जे मुल हसायचे अशा मुलांमध्येच एका मुलाच्या वडिलांचे नाव तानाजी होते.त्या मुलाचे नाव काय होते हे आठवत नाही कारण त्याला सर्व जन “ताना” म्हणायचे.ताना हा मस्ती करण्यात एक नंबर होता.जे

फेसबुक आणि संवादक्षम मराठी संकेतस्थळे प्रेरणा साम्य आणि फरक कोणते ?

माहितगार ·

लंबूटांग Fri, 08/15/2014 - 21:22
फेसबुक आणि संवादक्षम मराठी संकेतस्थळे (म्हणजे मिपा, ऐसी, माबो इ.इ. फोरम्स सदृश स्थळे असे समजतो आहे) ह्या दोन पूर्णपणे भिन्न गोष्टी आहेत. त्यामुळे साम्य असे काहीच नाही.

कवितानागेश Fri, 08/15/2014 - 23:28
फेसबुक फोटो शेअर करण्यापलिकडे अजून कशासाठी लोक वापरतात का? मराठी संकेतस्थळांवर 'संवाद' जास्त सोयीचा होतो असंवाटतय. शिवाय अनेक साहित्यप्रेमी बर्‍याच ठिकाणी फक्त वाचनमात्रही असतात. त्यांना वाचनाची भूक भागवायला फेसबुकचा उपयोग नाही.

माहितगार Sat, 08/16/2014 - 10:34
विसंवादी भूमीकांची पाठराखण ही मंत्रचळासाठी पडीक रहाण्या मागची प्रेरणा असण्याची शक्यता वाटते का ? प्रतिसादांसाठी धन्यवाद .

चौकटराजा Sat, 08/16/2014 - 05:49
फेसबुक वर फोटो टाकण्याखेरीज बरेच काही होते. पण दीर्घ लेखन होत नाही.एक प्रकारचे गप्पा टप्पा व्यासपीठ आहे ते. मला फेसबुक पेक्षा आजही ऑर्कुट आवडते. ( गेले बिच्चारे ) कारण त्याचा ढाचा अधिक मोड्यूलर होता. तिथे मी काही लेख लिहिलेले आहेत.पण फेसबुकवर असे सलग मोठे लिखाण केलेले दिसत नाही. तिथे प्रतिसादाचाच भाग जास्त असतो.बाकी मराठीत मी फक्त मिपावरच आहे. मिपात माझे स्पष्ट निरिक्षण असे आहे की.मिपावर विचारगर्भ लोकांपेक्षा खादाड लोक जास्त आहेत. सबब पाककृति चे धागे मस्त चालतात. मुंबई विरूद पुणे असे धागे असतात ज्यातून हाती काहीही पडत नाही. तांत्रिक धाग्याना त्रीटक प्रतिसाद असतात. त्यांची ( प्रतिसादांची) गुणवत्ता सो सो च असते.आता रहाता राहिले भटकंती चे धागे . यात आपली नवी माहिती टाकणारे प्रतिसाद नसतातच तर मस्त वर्णन ! आवडते ! येउ द्यात ! असेच प्रतिसाद जास्त असतात.राजकारणावर तीच तीच माणसे प्रतिसाद देताना दिसतात.

अविनाशकुलकर्णी Sat, 08/16/2014 - 07:45
फेसबुकावर अनेक चांगले समुह आहेत जे निरनिराळ्या विषयाशी बांधलेले आहेत..पाककृति,,सिनेमा..गप्पा..जात समुह..विवाह एक ना अनेक...फेसबुकाला तोड नाहि.. अर्थात तुम्हि त्यचा कसा वापर करायाचा ते ठरवा.. स्वताची भिंत असते त्यावर तुम्हि व्यक्त होवु शकता..नातेवाईक मित्र याच्या संपर्कात राहु शकता अनेक गेट टुगेदर होतात..राजकारण धर्म समाज यावर इतरांची मते कळतात.. अनेक फायदे आहेत..

कंजूस Sat, 08/16/2014 - 11:53
चौकटराजा ,अविनाश कुलकर्णी यांचे पूर्ण पटतंय . बाकी भटकंतीच्या धाग्यांवर गडकिल्ले चढणारे सर्वजण नाहीत अथवा आज आल्प्स उद्या अलमोरा इतके फिरणारे नाहीत त्यामुळे आणखी येउद्या यापलिकडे काय प्रतिक्रिया लिहिणार ?पर्यटनविषयक वाचणाऱ्यांसाठी अपुर्वाईच . संस्थळांबद्दल बोलायचे तर मराठी स्थळांवरचे विषय ,प्रतिक्रिया ,इतरांशी संपर्क आणि 'मी' असा प्राधान्यक्रम आहे .फेसबुकवर हा क्रम उलट आहे .किंबहुना पोस्टला पंधरा दिवसात कोणी लाईक केले नाहीतर मित्रमैत्रिंणींना आपल्याबद्दल आवड (इंटरेस्ट) आटली असे वाटून दु:खी होतात .

सुधीर Sat, 08/16/2014 - 17:32
फेसबुकावरील मित्र-मंडळींशी अधी कुठल्या ना कुठल्या मार्गाने संपर्क झालेला असतो. मिपावर (वा मराठी संस्थळावर) नव्याने ओळखी होतात. फेसबुकमुळे संपर्क तुटलेल्या मंडळींच्या आयुष्यात काय चालू आहे एवढे मात्र कळते. एरव्ही खास फोन करून अपडेटस दिले-घेतले जाण्याची शक्यता कमीच असते. बहुतांश "अ‍ॅक्टीव्ह" मंडळी खाजगी वा व्हायरल फोटोज, जोक्स, व्हिडीओज, छोटेखानी (बहुतेक वेळा वाचनमूल्य नसलेले) लेख लाइक्स वा शेअर करतात. तरीही माझ्या संपर्कातली बरीच मंडळी फेसबुकावर "सायलेंट" असतात, "लाईफ इव्हेंट" सारख्या घटनांवर लाईक करताना दिसतात. कदाचित मागे पालघर येथील घटनेमुळे समुहभावना दुखावणार्‍या पोस्टच काय पण राजकारण वा इतर सामाजिक विषय यावर माझ्या संपर्कातली मित्रमंडळी मौन धारण करून राहतात. त्याचबरोबर हाताच्या बोटावर मोजता येण्याजोग्या मित्रांकडून संवेदनशील प्रश्नांवर एकदम टोकाच्या भुमिका घेतलेल्या पोस्टना लाईक्स आणि शेअर जातात. मिपावर मात्र विषयाच्या वेगवेगळ्या बाजू असतील काथ्याकुट मध्ये खडाजंगी होताना दिसते. परिचय (आयडेंटीटी) लपविल्यामुळे लोक नाजूक विषयावर अभिव्यक्त होताना कचरताना दिसत नाही. अनुभवातून आलेले काही प्रतिसाद/धागे नक्कीच वाचनीय असतात. अर्थात दोन्ही ठिकाणी, कुणी किती वेळ घालवावा हे वैयक्तिक आहे. चार दिवस गावी होतो तेव्हा संपर्क कक्षेच्या बाहेर होतो. परत आल्यावर फेसबुकची "न्यूज फिड" मारुतिच्या शेपटा सारखी लांबली. मग अर्धवट सोडून दिली. असाच अनुभव कधी कधी मिपा बाबतही येतो (पण फार दिवस खेप टाकायला जमलं नाही तर).

एस Sat, 08/16/2014 - 23:36
१) संवादक्षम मराठी संकेतस्थळांच्या विवीध धागाचर्चात सहभागी होणार्‍या मंडळींचे मुख्य एरीआ ऑफ इंटरेस्ट/सब्जेक्ट्स कोणते असतात, सहभागाच्या मागच्या मुख्य प्रेरणा कोणत्या असतात इत्यादी प्रकारचे अधीक खोलवर खीस पाडून विश्लेषण आणि अभ्यास उपलब्ध करून हवा आहे.
याने साध्य काय होणार आहे? मराठी माणसांना चर्चा करायला आवडते, पण इतका किस कशासाठी आणि विकीपीडियाच्या सर्वरवर अजून काही निरर्थक ज्ञानाचा ताण का?

माहितगार Mon, 08/18/2014 - 08:29
हे भाषांतर बरोबर आहे का शब्दशः कदाचित बरोबर नसावे, इतर कुणी वापरलेले पाहून मी ते तसेच वापरले असावे एवढेच.

लंबूटांग Fri, 08/15/2014 - 21:22
फेसबुक आणि संवादक्षम मराठी संकेतस्थळे (म्हणजे मिपा, ऐसी, माबो इ.इ. फोरम्स सदृश स्थळे असे समजतो आहे) ह्या दोन पूर्णपणे भिन्न गोष्टी आहेत. त्यामुळे साम्य असे काहीच नाही.

कवितानागेश Fri, 08/15/2014 - 23:28
फेसबुक फोटो शेअर करण्यापलिकडे अजून कशासाठी लोक वापरतात का? मराठी संकेतस्थळांवर 'संवाद' जास्त सोयीचा होतो असंवाटतय. शिवाय अनेक साहित्यप्रेमी बर्‍याच ठिकाणी फक्त वाचनमात्रही असतात. त्यांना वाचनाची भूक भागवायला फेसबुकचा उपयोग नाही.

माहितगार Sat, 08/16/2014 - 10:34
विसंवादी भूमीकांची पाठराखण ही मंत्रचळासाठी पडीक रहाण्या मागची प्रेरणा असण्याची शक्यता वाटते का ? प्रतिसादांसाठी धन्यवाद .

चौकटराजा Sat, 08/16/2014 - 05:49
फेसबुक वर फोटो टाकण्याखेरीज बरेच काही होते. पण दीर्घ लेखन होत नाही.एक प्रकारचे गप्पा टप्पा व्यासपीठ आहे ते. मला फेसबुक पेक्षा आजही ऑर्कुट आवडते. ( गेले बिच्चारे ) कारण त्याचा ढाचा अधिक मोड्यूलर होता. तिथे मी काही लेख लिहिलेले आहेत.पण फेसबुकवर असे सलग मोठे लिखाण केलेले दिसत नाही. तिथे प्रतिसादाचाच भाग जास्त असतो.बाकी मराठीत मी फक्त मिपावरच आहे. मिपात माझे स्पष्ट निरिक्षण असे आहे की.मिपावर विचारगर्भ लोकांपेक्षा खादाड लोक जास्त आहेत. सबब पाककृति चे धागे मस्त चालतात. मुंबई विरूद पुणे असे धागे असतात ज्यातून हाती काहीही पडत नाही. तांत्रिक धाग्याना त्रीटक प्रतिसाद असतात. त्यांची ( प्रतिसादांची) गुणवत्ता सो सो च असते.आता रहाता राहिले भटकंती चे धागे . यात आपली नवी माहिती टाकणारे प्रतिसाद नसतातच तर मस्त वर्णन ! आवडते ! येउ द्यात ! असेच प्रतिसाद जास्त असतात.राजकारणावर तीच तीच माणसे प्रतिसाद देताना दिसतात.

अविनाशकुलकर्णी Sat, 08/16/2014 - 07:45
फेसबुकावर अनेक चांगले समुह आहेत जे निरनिराळ्या विषयाशी बांधलेले आहेत..पाककृति,,सिनेमा..गप्पा..जात समुह..विवाह एक ना अनेक...फेसबुकाला तोड नाहि.. अर्थात तुम्हि त्यचा कसा वापर करायाचा ते ठरवा.. स्वताची भिंत असते त्यावर तुम्हि व्यक्त होवु शकता..नातेवाईक मित्र याच्या संपर्कात राहु शकता अनेक गेट टुगेदर होतात..राजकारण धर्म समाज यावर इतरांची मते कळतात.. अनेक फायदे आहेत..

कंजूस Sat, 08/16/2014 - 11:53
चौकटराजा ,अविनाश कुलकर्णी यांचे पूर्ण पटतंय . बाकी भटकंतीच्या धाग्यांवर गडकिल्ले चढणारे सर्वजण नाहीत अथवा आज आल्प्स उद्या अलमोरा इतके फिरणारे नाहीत त्यामुळे आणखी येउद्या यापलिकडे काय प्रतिक्रिया लिहिणार ?पर्यटनविषयक वाचणाऱ्यांसाठी अपुर्वाईच . संस्थळांबद्दल बोलायचे तर मराठी स्थळांवरचे विषय ,प्रतिक्रिया ,इतरांशी संपर्क आणि 'मी' असा प्राधान्यक्रम आहे .फेसबुकवर हा क्रम उलट आहे .किंबहुना पोस्टला पंधरा दिवसात कोणी लाईक केले नाहीतर मित्रमैत्रिंणींना आपल्याबद्दल आवड (इंटरेस्ट) आटली असे वाटून दु:खी होतात .

सुधीर Sat, 08/16/2014 - 17:32
फेसबुकावरील मित्र-मंडळींशी अधी कुठल्या ना कुठल्या मार्गाने संपर्क झालेला असतो. मिपावर (वा मराठी संस्थळावर) नव्याने ओळखी होतात. फेसबुकमुळे संपर्क तुटलेल्या मंडळींच्या आयुष्यात काय चालू आहे एवढे मात्र कळते. एरव्ही खास फोन करून अपडेटस दिले-घेतले जाण्याची शक्यता कमीच असते. बहुतांश "अ‍ॅक्टीव्ह" मंडळी खाजगी वा व्हायरल फोटोज, जोक्स, व्हिडीओज, छोटेखानी (बहुतेक वेळा वाचनमूल्य नसलेले) लेख लाइक्स वा शेअर करतात. तरीही माझ्या संपर्कातली बरीच मंडळी फेसबुकावर "सायलेंट" असतात, "लाईफ इव्हेंट" सारख्या घटनांवर लाईक करताना दिसतात. कदाचित मागे पालघर येथील घटनेमुळे समुहभावना दुखावणार्‍या पोस्टच काय पण राजकारण वा इतर सामाजिक विषय यावर माझ्या संपर्कातली मित्रमंडळी मौन धारण करून राहतात. त्याचबरोबर हाताच्या बोटावर मोजता येण्याजोग्या मित्रांकडून संवेदनशील प्रश्नांवर एकदम टोकाच्या भुमिका घेतलेल्या पोस्टना लाईक्स आणि शेअर जातात. मिपावर मात्र विषयाच्या वेगवेगळ्या बाजू असतील काथ्याकुट मध्ये खडाजंगी होताना दिसते. परिचय (आयडेंटीटी) लपविल्यामुळे लोक नाजूक विषयावर अभिव्यक्त होताना कचरताना दिसत नाही. अनुभवातून आलेले काही प्रतिसाद/धागे नक्कीच वाचनीय असतात. अर्थात दोन्ही ठिकाणी, कुणी किती वेळ घालवावा हे वैयक्तिक आहे. चार दिवस गावी होतो तेव्हा संपर्क कक्षेच्या बाहेर होतो. परत आल्यावर फेसबुकची "न्यूज फिड" मारुतिच्या शेपटा सारखी लांबली. मग अर्धवट सोडून दिली. असाच अनुभव कधी कधी मिपा बाबतही येतो (पण फार दिवस खेप टाकायला जमलं नाही तर).

एस Sat, 08/16/2014 - 23:36
१) संवादक्षम मराठी संकेतस्थळांच्या विवीध धागाचर्चात सहभागी होणार्‍या मंडळींचे मुख्य एरीआ ऑफ इंटरेस्ट/सब्जेक्ट्स कोणते असतात, सहभागाच्या मागच्या मुख्य प्रेरणा कोणत्या असतात इत्यादी प्रकारचे अधीक खोलवर खीस पाडून विश्लेषण आणि अभ्यास उपलब्ध करून हवा आहे.
याने साध्य काय होणार आहे? मराठी माणसांना चर्चा करायला आवडते, पण इतका किस कशासाठी आणि विकीपीडियाच्या सर्वरवर अजून काही निरर्थक ज्ञानाचा ताण का?

माहितगार Mon, 08/18/2014 - 08:29
हे भाषांतर बरोबर आहे का शब्दशः कदाचित बरोबर नसावे, इतर कुणी वापरलेले पाहून मी ते तसेच वापरले असावे एवढेच.
आदूबाळ यांचा मिपावर मंत्रचळाच्या मागोव्यावर (http://www.misalpav.com/node/28407) असा एक विश्लेषणात्मक आणि चर्चा रंगलेला लेख बर्‍याच जणांनी वाचला असेलच. त्यापुढे जाऊन काही अधिक माहिती चर्चा करून हवी आहे. १) संवादक्षम मराठी संकेतस्थळांच्या विवीध धागाचर्चात सहभागी होणार्‍या मंडळींचे मुख्य एरीआ ऑफ इंटरेस्ट/सब्जेक्ट्स कोणते असतात, सहभागाच्या मागच्या मुख्य प्रेरणा कोणत्या असतात इत्यादी प्रकारचे अधीक खोलवर खीस पाडून विश्लेषण आणि अभ्यास उपलब्ध करून हवा आहे.
Subscribe to