मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

अभिनंदन!

जगन्नाथ ·

विसोबा खेचर Sat, 09/15/2007 - 07:56
>>पण "तात्या" ह्या माणसाचं मनापासून अभिनंदन. आपण आम्हाला "माणूस" या सदरात जमा केलंत यातच सगळं आलं! :) >>अापला, >>"कोण बरे?" कुणी का असेना! बिलाचे पैशे द्या म्हन्जे झालं! :) हॉटेलात आला आहात तर मिसळ खाऊनच जावा! आपला, (माणूस) तात्या.

जगन्नाथ Sat, 09/15/2007 - 11:32
वा तात्या! वा! शिष्ट-असंमत वगैरे म्हणून मिसेजला कात्री लावली नाहीत ह्यातच सालं सदस्यत्वाचं भरून पावलं ... अाता चाय मागवा जरा ...

कोलबेर Sat, 09/15/2007 - 08:32
युयुत्सु हा जर मानव असेल तर तात्या हा माणूस का असू नये? :-) ह. घ्या बाकी जगन्नाथरावांशी सहमत!

जगन्नाथ Sat, 09/15/2007 - 11:39
युयुत्सु कसला मानव? समास सोडवा. "यू, यू" ऐकल्यावर "उत्सुक" होणारा असा ... म्हणजे अर्थातच श्वानकोटीतला प्राणी ... काय?

सर्किट Mon, 09/17/2007 - 11:23
"यू, यू" ऐकल्यावर "उत्सुक" होणारा असा . खल्लास ! अहो, आम्हा (स्वतःवरच्या अशा कॉमेंटस ऐकणार्‍या) सर्व जिंदादिल सदस्यांना तो तिथला तिकडचा मालक श्वान म्हणूनच ट्रीट करत होता. कारण त्याचे काही श्वान अशा सुंदर कोट्यांना (वैयक्तिक, वैयक्तिक म्हणून) आब्जेक्शन घेत होते म्हणे. सांगणे न लगे, आपली कोटी आवडली बरं का ! - सर्किट

जगन्नाथ Tue, 09/18/2007 - 22:51
खल्लास ! अहो, आम्हा (स्वतःवरच्या अशा कॉमेंटस ऐकणार्‍या) सर्व जिंदादिल सदस्यांना तो तिथला तिकडचा मालक श्वान म्हणूनच ट्रीट करत होता. कारण त्याचे काही श्वान अशा सुंदर कोट्यांना (वैयक्तिक, वैयक्तिक म्हणून) आब्जेक्शन घेत होते म्हणे. म्हणून तर अापण "मिसळपाव" वर असतो . . . ते अाब्जेक्षनचं मला काही समजत नाही. साईट मराठी असून इतका बुळेपणा दाखवलेला मला मुळीच पटत नाही. इतक्या भावना दुखावल्या जाण्याइतकी पब्लिक बिच्चारी झाली की काय? मग जा वे-बेंगॉल मध्ये राहायला . . . ! तात्या हाटेल बदलायचं नाही . . . अाम्ही अाहोत . . .

ख्रेडूत Wed, 09/19/2007 - 05:07
तात्या, काय आनंद झाला म्हून सांगतो तुला!!! तालिबान सरकारांसमोर तु लोकशाही आनुन दाखवलिसचं!! "इसोबा झिंदाबाद" -------------------------------------- तात्या हितं लिवताना तुलाबी येकादी टपली मारल्याली चालतय नव्हं?

गुंडोपंत Wed, 09/19/2007 - 05:13
तात्या हितं लिवताना तुलाबी येकादी टपली मारल्याली चालतय नव्हं? आता ह्ये बी इचारून इचारून? तात्या इतका दिलदार नसता तर कुणा जोशीबाईंच्या नावाने नसते काढले हे स्थळ? आपला खौट गुंडोपंत

जगन्नाथ Wed, 09/19/2007 - 06:24
तात्या हितं लिवताना तुलाबी येकादी टपली मारल्याली चालतय नव्हं? ही असली लिहिण्याची पद्धत फार खोटेपणाची वाटते. म्हणजे त्याच्यातला विनोद (असेल तर) समजत नाही. जे खरोखर ही बोली बोलतात त्यांनी असं खुशाल लिहावं . . .

सखाराम_गटणे™ Sun, 01/11/2009 - 19:54
हेच म्हणतो, तात्या नामक महामिपामानवाचे अभिनंदन आणि आभार ---- सखाराम गटणे © २००९, लेखकाच्या पुर्व लेखी परवानगीशिवाय ही प्रतिक्रिया वापरता येणार नाही.

विसोबा खेचर Sat, 09/15/2007 - 07:56
>>पण "तात्या" ह्या माणसाचं मनापासून अभिनंदन. आपण आम्हाला "माणूस" या सदरात जमा केलंत यातच सगळं आलं! :) >>अापला, >>"कोण बरे?" कुणी का असेना! बिलाचे पैशे द्या म्हन्जे झालं! :) हॉटेलात आला आहात तर मिसळ खाऊनच जावा! आपला, (माणूस) तात्या.

जगन्नाथ Sat, 09/15/2007 - 11:32
वा तात्या! वा! शिष्ट-असंमत वगैरे म्हणून मिसेजला कात्री लावली नाहीत ह्यातच सालं सदस्यत्वाचं भरून पावलं ... अाता चाय मागवा जरा ...

कोलबेर Sat, 09/15/2007 - 08:32
युयुत्सु हा जर मानव असेल तर तात्या हा माणूस का असू नये? :-) ह. घ्या बाकी जगन्नाथरावांशी सहमत!

जगन्नाथ Sat, 09/15/2007 - 11:39
युयुत्सु कसला मानव? समास सोडवा. "यू, यू" ऐकल्यावर "उत्सुक" होणारा असा ... म्हणजे अर्थातच श्वानकोटीतला प्राणी ... काय?

सर्किट Mon, 09/17/2007 - 11:23
"यू, यू" ऐकल्यावर "उत्सुक" होणारा असा . खल्लास ! अहो, आम्हा (स्वतःवरच्या अशा कॉमेंटस ऐकणार्‍या) सर्व जिंदादिल सदस्यांना तो तिथला तिकडचा मालक श्वान म्हणूनच ट्रीट करत होता. कारण त्याचे काही श्वान अशा सुंदर कोट्यांना (वैयक्तिक, वैयक्तिक म्हणून) आब्जेक्शन घेत होते म्हणे. सांगणे न लगे, आपली कोटी आवडली बरं का ! - सर्किट

जगन्नाथ Tue, 09/18/2007 - 22:51
खल्लास ! अहो, आम्हा (स्वतःवरच्या अशा कॉमेंटस ऐकणार्‍या) सर्व जिंदादिल सदस्यांना तो तिथला तिकडचा मालक श्वान म्हणूनच ट्रीट करत होता. कारण त्याचे काही श्वान अशा सुंदर कोट्यांना (वैयक्तिक, वैयक्तिक म्हणून) आब्जेक्शन घेत होते म्हणे. म्हणून तर अापण "मिसळपाव" वर असतो . . . ते अाब्जेक्षनचं मला काही समजत नाही. साईट मराठी असून इतका बुळेपणा दाखवलेला मला मुळीच पटत नाही. इतक्या भावना दुखावल्या जाण्याइतकी पब्लिक बिच्चारी झाली की काय? मग जा वे-बेंगॉल मध्ये राहायला . . . ! तात्या हाटेल बदलायचं नाही . . . अाम्ही अाहोत . . .

ख्रेडूत Wed, 09/19/2007 - 05:07
तात्या, काय आनंद झाला म्हून सांगतो तुला!!! तालिबान सरकारांसमोर तु लोकशाही आनुन दाखवलिसचं!! "इसोबा झिंदाबाद" -------------------------------------- तात्या हितं लिवताना तुलाबी येकादी टपली मारल्याली चालतय नव्हं?

गुंडोपंत Wed, 09/19/2007 - 05:13
तात्या हितं लिवताना तुलाबी येकादी टपली मारल्याली चालतय नव्हं? आता ह्ये बी इचारून इचारून? तात्या इतका दिलदार नसता तर कुणा जोशीबाईंच्या नावाने नसते काढले हे स्थळ? आपला खौट गुंडोपंत

जगन्नाथ Wed, 09/19/2007 - 06:24
तात्या हितं लिवताना तुलाबी येकादी टपली मारल्याली चालतय नव्हं? ही असली लिहिण्याची पद्धत फार खोटेपणाची वाटते. म्हणजे त्याच्यातला विनोद (असेल तर) समजत नाही. जे खरोखर ही बोली बोलतात त्यांनी असं खुशाल लिहावं . . .

सखाराम_गटणे™ Sun, 01/11/2009 - 19:54
हेच म्हणतो, तात्या नामक महामिपामानवाचे अभिनंदन आणि आभार ---- सखाराम गटणे © २००९, लेखकाच्या पुर्व लेखी परवानगीशिवाय ही प्रतिक्रिया वापरता येणार नाही.
हे काथ्याकूट सदरात टाकायचं की नाही माहीत नाही ... पण "तात्या" ह्या माणसाचं मनापासून अभिनंदन. अाणि धन्यवाद ... अाणि गणपतीबाप्पा मोरया ... अाणि अाणखीन बरंच काहीतरी ... अापला, "कोण बरे?"

घाटातली पायवाट

धनंजय ·

गुंडोपंत Sat, 09/15/2007 - 02:10
"बाई म्हणे, "ताये, तुझी संग मला थोडी असे." हे आवडले. बरेचदा हे कळतच नाही की खरंच बरोबर कोण आहे नि असणार आहे. आपला गुंडोपंत

विसोबा खेचर Sat, 09/15/2007 - 07:14
>>दरीमध्ये शेत माझे >>घाटमाथ्या घर असे" >>"तिथे कोणी वाट पाहे >>ऊर येई भरुनिया - क्या बात है, सुंदर चित्रदर्शी कविता! आयला धन्या, तू कविताही इतक्या छान करतोस हे माहीत नव्हतं! जियो.. तात्या.

बाबुराव Sat, 09/15/2007 - 07:40
कविता आवल्डी लय दिसापासून ताजी कविता वाचाला नै भेटाची. आता लै मस्त वाटून राह्यले. :)

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Sat, 09/15/2007 - 09:20
धनंजय, कविता आवडली.शब्दांची रचना बंधनात असली तरी ती तशी वाटत नाही अर्थात तेच तर कवीचे मोठे वैशीष्टे असते. "बाई म्हणे, "ताये, तुझी संग मला थोडी असे. दरीमध्ये शेत माझे घाटमाथ्या घर असे" मला वरील चार ओळी अधिक आवडल्या.येऊ दे अशाच कविता !

कोलबेर Sat, 09/15/2007 - 10:57
खरं सांगायच तर पहिल्यांदा गडबडीत वाचताना काही कळली नाही.. आता जरा निवांतपणे वाचल्यावर समजली! छान कविता.

वाचक्नवी Sun, 09/16/2007 - 14:21
तुमच्या या छोटेखानी सुरेख कवितेला काय म्हणावे? अष्टाक्षरी ओवी की नुसतीच अष्टाक्षरी? काहीही चालेल. आफ्टरऑल अ रोझ इस अ रोझ बाय एनी नेम !--वाचक्‍नवी

सहज Sun, 09/16/2007 - 16:07
केशवसुमार स्टाइल मधे हा. म्हणजे तुमचेच काव्य जरा फेरफार करुन. काय म्हणावे तरी या छोटेखानी सुरेख कवितेला अष्टाक्षरी ओवी की नुसतीच अष्टाक्षरी काहीही चालेल तू जा बाई लिहूनिया प्रमादाबद्दल माफी असावी. दोघांचीही मागतो, वाचक्‍नवी व केशवसुमार प्रेरणा - खालील घाटपांडेसाहेबांचा प्रतीसाद!

चित्तरंजन भट Wed, 09/19/2007 - 20:00
बाई म्हणे, "ताये, तुझी संग मला थोडी असे. दरीमध्ये शेत माझे घाटमाथ्या घर असे" अष्टपैलू धनंजय, तुमची ही अष्टाक्षरी फार आवडली. अष्टाक्षरी हा बायकी प्रकार आहे असे माझे एकंदर मत असले तरी. [कारण ९० टक्के अष्टाक्षऱ्या ह्या कवयत्र्या (कवयित्रीमध्ये मजा नाही) लिहितात, असा माझा समज. दुसरे कुठलेही कारण नाही. त्यामुळे कुणी उगाच चवताळण्याचे काही कारण नाही.]

अप्पासाहेब गुरुवार, 09/20/2007 - 13:32
हल्लीच्या त्या 'पाडीव' गजलांच्या बुजबुजाटात असे सकस काव्य जरा दुर्मिळच झाले आहे. अजुन लिहा राव असेच.

धनंजय Sat, 11/17/2007 - 23:14
The path by the railtrack ही माझीच मूळ कविता. हिचे मी केलेले रूपांतर ("घाटातली पायवाट") वरती दिलेले आहे. मूळ इंग्रजीतल्या सॉनेटवर रॉबर्ट फ्रॉस्टच्या शैलीचा प्रभाव दिसला तर निरीक्षण वावगे नाही. --- The path by the railtrack For a while, my weary path hugs tight the track That takes the train to town. Through head high corn Both blindly snake. The quiet is pierced by a horn That shrieks so man and beast be warned, "Stand back!" To wait its pass I stop, put down my pack - It chugs and seems to say, "Poor man, so worn, "You choose to plod the stones. O why you scorn, "My ride that hundreds take? More fool, alack!" I stand to catch my breath and mull, as still I brace the hedge of thorns, the riders' ease And fellowship, compared to how I will Trudge on alone. Because my whence nor where Lies by this track, the pack to back I seize Resolved, and to set trajectory repair. ---

नंदन Mon, 11/19/2007 - 09:42
कविता आवडल्या. इंग्रजी अधिक. त्यातला विल आणि व्हेन्सचा प्रयोग आवडला. [इंग्रजी कवितेला 'द ट्रेन नॉट टेकन' हे शीर्षक चालू शकेल :).] नंदन (मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी http://marathisahitya.blogspot.com/)

गुंडोपंत Sat, 09/15/2007 - 02:10
"बाई म्हणे, "ताये, तुझी संग मला थोडी असे." हे आवडले. बरेचदा हे कळतच नाही की खरंच बरोबर कोण आहे नि असणार आहे. आपला गुंडोपंत

विसोबा खेचर Sat, 09/15/2007 - 07:14
>>दरीमध्ये शेत माझे >>घाटमाथ्या घर असे" >>"तिथे कोणी वाट पाहे >>ऊर येई भरुनिया - क्या बात है, सुंदर चित्रदर्शी कविता! आयला धन्या, तू कविताही इतक्या छान करतोस हे माहीत नव्हतं! जियो.. तात्या.

बाबुराव Sat, 09/15/2007 - 07:40
कविता आवल्डी लय दिसापासून ताजी कविता वाचाला नै भेटाची. आता लै मस्त वाटून राह्यले. :)

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Sat, 09/15/2007 - 09:20
धनंजय, कविता आवडली.शब्दांची रचना बंधनात असली तरी ती तशी वाटत नाही अर्थात तेच तर कवीचे मोठे वैशीष्टे असते. "बाई म्हणे, "ताये, तुझी संग मला थोडी असे. दरीमध्ये शेत माझे घाटमाथ्या घर असे" मला वरील चार ओळी अधिक आवडल्या.येऊ दे अशाच कविता !

कोलबेर Sat, 09/15/2007 - 10:57
खरं सांगायच तर पहिल्यांदा गडबडीत वाचताना काही कळली नाही.. आता जरा निवांतपणे वाचल्यावर समजली! छान कविता.

वाचक्नवी Sun, 09/16/2007 - 14:21
तुमच्या या छोटेखानी सुरेख कवितेला काय म्हणावे? अष्टाक्षरी ओवी की नुसतीच अष्टाक्षरी? काहीही चालेल. आफ्टरऑल अ रोझ इस अ रोझ बाय एनी नेम !--वाचक्‍नवी

सहज Sun, 09/16/2007 - 16:07
केशवसुमार स्टाइल मधे हा. म्हणजे तुमचेच काव्य जरा फेरफार करुन. काय म्हणावे तरी या छोटेखानी सुरेख कवितेला अष्टाक्षरी ओवी की नुसतीच अष्टाक्षरी काहीही चालेल तू जा बाई लिहूनिया प्रमादाबद्दल माफी असावी. दोघांचीही मागतो, वाचक्‍नवी व केशवसुमार प्रेरणा - खालील घाटपांडेसाहेबांचा प्रतीसाद!

चित्तरंजन भट Wed, 09/19/2007 - 20:00
बाई म्हणे, "ताये, तुझी संग मला थोडी असे. दरीमध्ये शेत माझे घाटमाथ्या घर असे" अष्टपैलू धनंजय, तुमची ही अष्टाक्षरी फार आवडली. अष्टाक्षरी हा बायकी प्रकार आहे असे माझे एकंदर मत असले तरी. [कारण ९० टक्के अष्टाक्षऱ्या ह्या कवयत्र्या (कवयित्रीमध्ये मजा नाही) लिहितात, असा माझा समज. दुसरे कुठलेही कारण नाही. त्यामुळे कुणी उगाच चवताळण्याचे काही कारण नाही.]

अप्पासाहेब गुरुवार, 09/20/2007 - 13:32
हल्लीच्या त्या 'पाडीव' गजलांच्या बुजबुजाटात असे सकस काव्य जरा दुर्मिळच झाले आहे. अजुन लिहा राव असेच.

धनंजय Sat, 11/17/2007 - 23:14
The path by the railtrack ही माझीच मूळ कविता. हिचे मी केलेले रूपांतर ("घाटातली पायवाट") वरती दिलेले आहे. मूळ इंग्रजीतल्या सॉनेटवर रॉबर्ट फ्रॉस्टच्या शैलीचा प्रभाव दिसला तर निरीक्षण वावगे नाही. --- The path by the railtrack For a while, my weary path hugs tight the track That takes the train to town. Through head high corn Both blindly snake. The quiet is pierced by a horn That shrieks so man and beast be warned, "Stand back!" To wait its pass I stop, put down my pack - It chugs and seems to say, "Poor man, so worn, "You choose to plod the stones. O why you scorn, "My ride that hundreds take? More fool, alack!" I stand to catch my breath and mull, as still I brace the hedge of thorns, the riders' ease And fellowship, compared to how I will Trudge on alone. Because my whence nor where Lies by this track, the pack to back I seize Resolved, and to set trajectory repair. ---

नंदन Mon, 11/19/2007 - 09:42
कविता आवडल्या. इंग्रजी अधिक. त्यातला विल आणि व्हेन्सचा प्रयोग आवडला. [इंग्रजी कवितेला 'द ट्रेन नॉट टेकन' हे शीर्षक चालू शकेल :).] नंदन (मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी http://marathisahitya.blogspot.com/)
लेखनविषय:
कविता
*** घाटामध्ये रुळालागी नागमोडी पायवाट चालतसे खेडवळ बाई एक झटाझट - ताई एक कळवळे खिडकीशी बसलेली "आम्हांसंगे ये गे, उगी दमछाक चाललेली" - बाई म्हणे, "ताये, तुझी संग मला थोडी असे. दरीमध्ये शेत माझे घाटमाथ्या घर असे" - "तिथे कोणी वाट पाहे ऊर येई भरुनिया - मुंबईला तुझ्या घरी तू जा बाई बसुनिया" ***

शाहीर ते शाहीर !

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे ·

विसोबा खेचर Sat, 09/15/2007 - 00:41
बिरुटेसाहेब, लय भारी अन अभ्यासपूर्ण लेख लिहिला आहे! मिसळपावची सुरवातच आपल्या शाहिरीने झाली ही भाग्याचे गोष्ट आहे! :) यापूर्वी उपक्रमावर आपला लावणीवरचा असाच अभ्यासपूर्ण लेख वाचला होता. इथे शाहिरांवरचा आणि पोवाड्यांवरचा वाचावयास मिळाला! महाराष्ट्रातील लोककलांचा आपला अभ्यास थक्क करणारा आहे.. जियो... तात्या.

गुंडोपंत Sat, 09/15/2007 - 02:14
वा सर, आपले या क्षेत्रातले ज्ञान अफाट आहे. छानच लेख. अभ्यासपूर्ण नि संदर्भांसहीत. मिसळपावाच्या सुरुवातीलाच इतके छान लेख देवोन आपण एक शुभारंभच केला आहे असे वाटते. पोवाडे तर,समाजातून गायबच झाले आहेत, पण त्यांची इतकी अभ्यासपुर्ण आठवण ठेवणारेही आहेत हे वाचून छान वाटते आहे. असेच येवू देत. आपला गुंडोपंत

धनंजय Sat, 09/15/2007 - 02:45
तुमच्या लावणीविषयीच्या लेखासारखाच हासुद्धा आवडला. यूट्यूबवरती, किंवा असेच कुठेतरी, तुम्हाला आवडलेल्या शाहिरी पोवाड्याचे उदाहरण असल्यास तुम्ही दुवा देऊ शकल काय?

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Sat, 09/15/2007 - 08:47
तात्या,गुंडॉपंत,सहज,धनंजय,आपल्या प्रतिक्रिया वाचून आनंद झाला.'मिसळपाव'वर पहिला लेख आपला असावा या गडबडीत लेख जरा घाईतच लिहिला.त्यामुळे चुका राहिल्या आहेत. धनंजयराव, युट्यूबवर मला शाहिराची शोधाशोध करणे जरा कठीण आहे.अरे,या लेखासाठी मला शाहिराचा फोटो शोधता आला नाही ? मलाच कोणी तरी हातात डफ घेतलेला शाहिराचे चित्र व्य. नि. ने दिल्यास पुढील लेखनासाठी उपयोग होईल असे वाटते.

जगन्नाथ Sat, 09/15/2007 - 11:52
'मिसळपाव'वर पहिला लेख आपला असावा या गडबडीत लेख जरा घाईतच लिहिला.त्यामुळे चुका राहिल्या आहेत. हा हा हा! मग सांगायचं ना सरळ, गप बसा म्हणून . . . लेख न लिहिणं अाम्हाला फार चांगलं जमतं, मोठ्यामोठ्या डिग्र्या घालवल्या अाहेत! वाचून एक किडा डोक्यात अाला . . . की अापल्या शास्त्रीय संगीतात वीररस जवळपास नाहीच. सगळं अापलं झननन पायल बाजे . . . हे कसं काय झालं काय कळत नाही . . .

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Sat, 09/15/2007 - 12:44
जगन्नाथ सेठ, कुठे होता इतक्या दिवस ! शास्त्रीय संगीताचं आपल्याला बॊ काही कळत नाही. शास्त्रीय संगीतात वीररस जवळपास नाहीच याचे उत्तर त्या विषयातील तज्ञ देतील. पण ज्याला संगीताचं ज्ञान आहे आणि ज्याच्यात भरपूर वीररस आहे,असा माणूस आम्हाला माहित आहे ;)

सर्किट Mon, 09/17/2007 - 11:18
शास्त्रीय संगीतात वीर रस नाही ? अण्णांचे (किंवा रामभाऊंचे) "तू है महम्मदसा दरबार" हे ऐका.. शब्दांवरून भक्तिरसातले वाटेल. पण एका राजाच्या दरबारात पेश केलेले गाणे आहे, हे आठवा. आणि फक्त सूर ऐका. वीर रस नाही वाटला, तर कळवा.. पुढे बोलू.. - सर्किट

विसोबा खेचर Mon, 09/17/2007 - 11:23
अण्णांचे (किंवा रामभाऊंचे) "तू है महम्मदसा दरबार" हे ऐका.. शब्दांवरून भक्तिरसातले वाटेल. पण एका राजाच्या दरबारात पेश केलेले गाणे आहे, हे आठवा. आणि फक्त सूर ऐका. वीर रस नाही वाटला, तर कळवा.. पुढे बोलू.. क्या बात है! सर्कीटशी सहमत आहे.. बाबुजींचं अडाण्यातलं 'माता न तू वैरिणी' पण आठवा! तात्या.

चित्रा Sat, 09/15/2007 - 09:28
>>लय भारी अन अभ्यासपूर्ण लेख लिहिला आहे! मिसळपावची सुरवातच आपल्या शाहिरीने झाली ही भाग्याचे गोष्ट आहे! :) सहमत!

नंदन Sat, 09/15/2007 - 11:56
सुरेख लेख. पोवाडा या शब्दाची व्युत्पत्ती आवडली. नंदन (http://marathisahitya.blogspot.com/)

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Sat, 09/15/2007 - 20:06
पंकज, दुव्याबद्दल आभारी. अरे पण, डफावर थाप मारून आवेशात उभ्या असलेल्या शाहीराचा फोटो पाहिजे रे ! नाही मिळाला तर यापेक्षा उत्तम फोटो नाही असे समजून आपण दिलेल्या दुव्यांवरील फोटोंचा वापर करेन. पुन्हा एकदा थँक्स :)

धोंडोपंत Sun, 09/16/2007 - 11:02
वा वा प्राध्यापक साहेब, लेख आवडला. सुंदर विवेचन. आपला, (तृप्त) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com

चिपलूनचा बाल्या Sun, 09/16/2007 - 12:23
मास्तरांनु, आमच्या म्होप बाल्या लोकानी वाचल. रामा, नारायन, गुनाजी, मामा, परब्या,जगल्या सगल्यांना लइ आवडल. यश्वदा आनि वसुंधरेला बी ऐकवल. चिपलूनला याल तव्हा सगल्यांनला भेटुन जावा. बाल्या

विसोबा खेचर Sun, 09/16/2007 - 14:12
>>रामा, नारायन, गुनाजी, मामा, परब्या,जगल्या सगल्यांना लइ आवडल. यश्वदा आनि वसुंधरेला बी ऐकवल. यातली मामा, परब्या आणि यश्वदा ही नांवं खूप आपलिशी वाटली! :) तात्या.

दशानन Sat, 04/04/2009 - 14:33
येवढा चांगला लेख कसा काय नजरेतून राहिला. सर एकदम मस्त लेख ! आवडला ! >>"वीररसाशिवाय पवाड्यांची बहार नाही क्या बात है ! कुणाकडे आहेत एमपीथ्री पोवाडे :? अथवा मला लिंक द्या. लावण्यापण चालतील !

डीप डाईव्हर Sat, 09/19/2020 - 14:34
अरेरे, फक्त चार दिवस आधी जर हा छान धागा सापडला असता तर मिपावरील या पहिल्या धाग्याला १४ व्या जन्मदिवसाच्या शुभेच्छाही देता आल्या असत्या. दिलीप बिरुटे सर, माहितीपूर्ण लेख आवडला 👍 धाग्याला बिलेटेड हॅपी बर्थडे अशा चार दिवस उशिराने शुभेच्छा!

चित्रगुप्त Wed, 08/30/2023 - 00:15
प्रा. डॉ. दिलीप बिरुटे सरांचा हा मिपावरील आद्यलेख आज योगायोगाने सापडला. वाचून धन्य झालो. बिरुटे सर आणि मिपाचे आद्य संस्थापक 'विसोबा खेचर' (तात्या अभ्यंकर) तसेच नंतरच्या काळात अनेक वर्षांपासून निष्काम भावनेने, सातत्याने मिपाचे जतन करणारे नीलकांत आणि प्रशांत यांना कोटि कोटि प्रणाम. मिपा-रोप लाविलें जाली । गगनावेरी वेलु गेली

विसोबा खेचर Sat, 09/15/2007 - 00:41
बिरुटेसाहेब, लय भारी अन अभ्यासपूर्ण लेख लिहिला आहे! मिसळपावची सुरवातच आपल्या शाहिरीने झाली ही भाग्याचे गोष्ट आहे! :) यापूर्वी उपक्रमावर आपला लावणीवरचा असाच अभ्यासपूर्ण लेख वाचला होता. इथे शाहिरांवरचा आणि पोवाड्यांवरचा वाचावयास मिळाला! महाराष्ट्रातील लोककलांचा आपला अभ्यास थक्क करणारा आहे.. जियो... तात्या.

गुंडोपंत Sat, 09/15/2007 - 02:14
वा सर, आपले या क्षेत्रातले ज्ञान अफाट आहे. छानच लेख. अभ्यासपूर्ण नि संदर्भांसहीत. मिसळपावाच्या सुरुवातीलाच इतके छान लेख देवोन आपण एक शुभारंभच केला आहे असे वाटते. पोवाडे तर,समाजातून गायबच झाले आहेत, पण त्यांची इतकी अभ्यासपुर्ण आठवण ठेवणारेही आहेत हे वाचून छान वाटते आहे. असेच येवू देत. आपला गुंडोपंत

धनंजय Sat, 09/15/2007 - 02:45
तुमच्या लावणीविषयीच्या लेखासारखाच हासुद्धा आवडला. यूट्यूबवरती, किंवा असेच कुठेतरी, तुम्हाला आवडलेल्या शाहिरी पोवाड्याचे उदाहरण असल्यास तुम्ही दुवा देऊ शकल काय?

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Sat, 09/15/2007 - 08:47
तात्या,गुंडॉपंत,सहज,धनंजय,आपल्या प्रतिक्रिया वाचून आनंद झाला.'मिसळपाव'वर पहिला लेख आपला असावा या गडबडीत लेख जरा घाईतच लिहिला.त्यामुळे चुका राहिल्या आहेत. धनंजयराव, युट्यूबवर मला शाहिराची शोधाशोध करणे जरा कठीण आहे.अरे,या लेखासाठी मला शाहिराचा फोटो शोधता आला नाही ? मलाच कोणी तरी हातात डफ घेतलेला शाहिराचे चित्र व्य. नि. ने दिल्यास पुढील लेखनासाठी उपयोग होईल असे वाटते.

जगन्नाथ Sat, 09/15/2007 - 11:52
'मिसळपाव'वर पहिला लेख आपला असावा या गडबडीत लेख जरा घाईतच लिहिला.त्यामुळे चुका राहिल्या आहेत. हा हा हा! मग सांगायचं ना सरळ, गप बसा म्हणून . . . लेख न लिहिणं अाम्हाला फार चांगलं जमतं, मोठ्यामोठ्या डिग्र्या घालवल्या अाहेत! वाचून एक किडा डोक्यात अाला . . . की अापल्या शास्त्रीय संगीतात वीररस जवळपास नाहीच. सगळं अापलं झननन पायल बाजे . . . हे कसं काय झालं काय कळत नाही . . .

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Sat, 09/15/2007 - 12:44
जगन्नाथ सेठ, कुठे होता इतक्या दिवस ! शास्त्रीय संगीताचं आपल्याला बॊ काही कळत नाही. शास्त्रीय संगीतात वीररस जवळपास नाहीच याचे उत्तर त्या विषयातील तज्ञ देतील. पण ज्याला संगीताचं ज्ञान आहे आणि ज्याच्यात भरपूर वीररस आहे,असा माणूस आम्हाला माहित आहे ;)

सर्किट Mon, 09/17/2007 - 11:18
शास्त्रीय संगीतात वीर रस नाही ? अण्णांचे (किंवा रामभाऊंचे) "तू है महम्मदसा दरबार" हे ऐका.. शब्दांवरून भक्तिरसातले वाटेल. पण एका राजाच्या दरबारात पेश केलेले गाणे आहे, हे आठवा. आणि फक्त सूर ऐका. वीर रस नाही वाटला, तर कळवा.. पुढे बोलू.. - सर्किट

विसोबा खेचर Mon, 09/17/2007 - 11:23
अण्णांचे (किंवा रामभाऊंचे) "तू है महम्मदसा दरबार" हे ऐका.. शब्दांवरून भक्तिरसातले वाटेल. पण एका राजाच्या दरबारात पेश केलेले गाणे आहे, हे आठवा. आणि फक्त सूर ऐका. वीर रस नाही वाटला, तर कळवा.. पुढे बोलू.. क्या बात है! सर्कीटशी सहमत आहे.. बाबुजींचं अडाण्यातलं 'माता न तू वैरिणी' पण आठवा! तात्या.

चित्रा Sat, 09/15/2007 - 09:28
>>लय भारी अन अभ्यासपूर्ण लेख लिहिला आहे! मिसळपावची सुरवातच आपल्या शाहिरीने झाली ही भाग्याचे गोष्ट आहे! :) सहमत!

नंदन Sat, 09/15/2007 - 11:56
सुरेख लेख. पोवाडा या शब्दाची व्युत्पत्ती आवडली. नंदन (http://marathisahitya.blogspot.com/)

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Sat, 09/15/2007 - 20:06
पंकज, दुव्याबद्दल आभारी. अरे पण, डफावर थाप मारून आवेशात उभ्या असलेल्या शाहीराचा फोटो पाहिजे रे ! नाही मिळाला तर यापेक्षा उत्तम फोटो नाही असे समजून आपण दिलेल्या दुव्यांवरील फोटोंचा वापर करेन. पुन्हा एकदा थँक्स :)

धोंडोपंत Sun, 09/16/2007 - 11:02
वा वा प्राध्यापक साहेब, लेख आवडला. सुंदर विवेचन. आपला, (तृप्त) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com

चिपलूनचा बाल्या Sun, 09/16/2007 - 12:23
मास्तरांनु, आमच्या म्होप बाल्या लोकानी वाचल. रामा, नारायन, गुनाजी, मामा, परब्या,जगल्या सगल्यांना लइ आवडल. यश्वदा आनि वसुंधरेला बी ऐकवल. चिपलूनला याल तव्हा सगल्यांनला भेटुन जावा. बाल्या

विसोबा खेचर Sun, 09/16/2007 - 14:12
>>रामा, नारायन, गुनाजी, मामा, परब्या,जगल्या सगल्यांना लइ आवडल. यश्वदा आनि वसुंधरेला बी ऐकवल. यातली मामा, परब्या आणि यश्वदा ही नांवं खूप आपलिशी वाटली! :) तात्या.

दशानन Sat, 04/04/2009 - 14:33
येवढा चांगला लेख कसा काय नजरेतून राहिला. सर एकदम मस्त लेख ! आवडला ! >>"वीररसाशिवाय पवाड्यांची बहार नाही क्या बात है ! कुणाकडे आहेत एमपीथ्री पोवाडे :? अथवा मला लिंक द्या. लावण्यापण चालतील !

डीप डाईव्हर Sat, 09/19/2020 - 14:34
अरेरे, फक्त चार दिवस आधी जर हा छान धागा सापडला असता तर मिपावरील या पहिल्या धाग्याला १४ व्या जन्मदिवसाच्या शुभेच्छाही देता आल्या असत्या. दिलीप बिरुटे सर, माहितीपूर्ण लेख आवडला 👍 धाग्याला बिलेटेड हॅपी बर्थडे अशा चार दिवस उशिराने शुभेच्छा!

चित्रगुप्त Wed, 08/30/2023 - 00:15
प्रा. डॉ. दिलीप बिरुटे सरांचा हा मिपावरील आद्यलेख आज योगायोगाने सापडला. वाचून धन्य झालो. बिरुटे सर आणि मिपाचे आद्य संस्थापक 'विसोबा खेचर' (तात्या अभ्यंकर) तसेच नंतरच्या काळात अनेक वर्षांपासून निष्काम भावनेने, सातत्याने मिपाचे जतन करणारे नीलकांत आणि प्रशांत यांना कोटि कोटि प्रणाम. मिपा-रोप लाविलें जाली । गगनावेरी वेलु गेली
लेखनविषय:
वाङ्मय
लेखनप्रकार
विचार
मराठी शाहिरी-मराठी कवितेची पहाट मानली गेली.कारण या शाहिरीने अनेक बंधने झुगारुन दिली.मराठी साहित्यात 'शाहिरी वाड;मयाला एक अनन्यसाधारण महत्त्व आहे.संत कवी आणि पंत कवी यांनी मराठी साहित्याला जे योगदान दिले,तितकेच योगदान शाहिरांचे आहे हेही विसरु नये.वास्तवातील घटनांना,जीवनातील प्रसंगांना मनोरंजनाच्या माध्यमातून तात्कालीन जीवनाचा आलेख शाहिरांनी आपल्या कवनातून मांडला.देव,धर्माच्या नादात माणूस स्वतःकडे पाहण्यापेक्षा अध्यात्मात गुरफटुन गेला होता. अशा वेळी शाहिरांनी इश्वराकडून माणसाकडे पाहण्याची दृष्टी दिली.

संस्कृती..

मिसळपाव पंचायत समिती ·

नंदन Sat, 09/15/2007 - 23:41
गणेश चतुर्थीच्या दिवशी पु.लं.नी लिहिलेल्या या ओळी लिहून खर्‍या अर्थाने या संकेतस्थळाचा श्रीगणेशा झाला आहे, असं वाटलं. सुसंस्कृतपणा म्हणजे सुतकी चेहरे, जे बहुसंख्यांना आवडते त्याला नाक मुरडणे इ. गोष्टी अभिप्रेत असतात असा जो समज बहुधा पसरलेला असतो त्याला हा परिच्छेद अगदी साध्या साध्या गोष्टींतून छेद देतो. आहार-निद्रा-भय-मैथुन या पलीकडे जाऊन आपण जे काही उत्सव साजरे करतो, लहान-सहान कृतींतून दुसर्‍यांचा विचार करण्याची आणि आपला इतिहास आणि पूर्वज यांच्याविषयी कृतज्ञता बाळगण्याची जी शिकवण मिळते, असे आणि इतर बरेच काही म्हणजे संस्कृती. विनोबांच्या एका ओळीच्या व्याख्येनंतर संस्कृती म्हणजे काय?, हे इतक्या स्पष्टपणे सांगणारी मराठमोळी व्याख्या इतर दुसरी क्वचितच असेल. नंदन (मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी http://marathisahitya.blogspot.com/)

विसोबा खेचर Sat, 09/15/2007 - 23:56
>> असा जो समज बहुधा पसरलेला असतो त्याला हा परिच्छेद अगदी साध्या साध्या गोष्टींतून छेद देतो. >>विनोबांच्या एका ओळीच्या व्याख्येनंतर संस्कृती म्हणजे काय?, हे इतक्या स्पष्टपणे सांगणारी मराठमोळी व्याख्या इतर दुसरी क्वचितच असेल. नंदनशेठशी सहमत आहे.. संस्कृती या शब्दाचा इतका साधासोपा आणि खास करून मराठमोळा अर्था भाईकाकांव्यतिरिक्त क्वचितच कुणी उलगडून सांगितला असेल! यातलं, सिंहगडावर भरून आलेली छाती आणि दिवंगत आप्तांच्या मूठभर अस्थिंचा गंगार्पणाच्यावेळी झालेला स्पर्श, हे वाक्य तर काळजालाच हात घालतं! असो.. आपला, (पुलंप्रेमी!) तात्या.

प्रकाश घाटपांडे Sun, 09/16/2007 - 15:21
शिवाजीराव भोसलेंच्या व्याख्यानात नेहमी ऐकायला मिळते. आपल्याला भूक लागली असता भाकरी खाणे ही प्रकृती, इतरांना भुक लागली असता आपल्या वाटची भाकरी त्याला देणे ही संस्कृती, आणि इतरांची भाकर आपण ओरबाडुन खाणे ही विकृती. प्रकाश घाटपांडे

विकास Sun, 09/16/2007 - 18:51
हे मी न्या. रानडे (प्रार्थनासमाजाचे नाही, नंतरच्या काळातले) यांचे एक रामावरचे पुस्तक वाचले होते त्यात पण याच पद्धतीची व्याख्या होती. कदाचीत या व्याख्येचा उगम जुना आणि निनावी असावा (अर्थात हे म्हणताना मी शिवाजी रावांना आणि रानड्यांना चूक म्हणत नाही अथवा नावे ठेवत नाही आहे). "स्वतः भुकेला असताना इतर भुकेल्याकडे लक्ष न देता खाणे ही प्रकृती, स्वतःचे पोट भरलेले असताना देखील इतर भुकेल्याकडे लक्ष न देता अजून खाणे ही विकृती, आणि स्वतः खाण्याआधी इतरांच्या भुकेकडे बघणे ही संस्कृती" पुढे अजून साधी व्याख्या: "जो आपल्या कृतीतून संस्कृती निर्माण करतो तो देव, प्रकृती करतो तो मानव आणि विकृती करतो तो दानव".

सागर Mon, 09/17/2007 - 12:58
माफ करा तुमच्या आणि माझ्याही आदरस्थानांबाबत थोडेसे बोलू ईच्छितो. ओंकार जोशींना गमभनमुळे आणि नीलकांत यांना माझे शब्द पासून ओळखतो या आदरस्थानांमधुन माझे शब्द कमी झाले याची मला खंत वाटते. पण हे संकेतस्थळ सुरुवात जशी करु शकले तसा सदस्यांचा विश्वास जपू शकले नाही. आणि बंद पडले. मनोगत बाबत मला फारसा अनुभव नाही. पण माझे शब्दचा अनुभव नक्कीच व्यथित करणारा आहे. मराठी लोकांच्या सेवेसाठी सुरु झालेले हे संकेतस्थळ आता बंद पडले आहे, त्यासाठी काही व्यावसायिक वा अन्य कारणे असतील. पण या गोष्टीची मला खंत तर नक्की च आहे असो. कालाय तस्मै: नमः - सागर

सर्किट Wed, 09/19/2007 - 06:36
माझे शब्द चे उदाहरण माझ्या मनात अनेक दिवसांपासून घोळते आहे. सुदैवाने आपल्याला मनमोकळी चर्चा करण्यास हे संकेतस्थळ लाभले आहे. ह्यावर चर्चा विषय टाकल्यास, कुठल्या स्थळाचे काय चुकले, आणि काय बरोबर होते, अशी चर्चा करणे जास्त योग्य ठरेल. ह्या चर्चेत मी ते उपस्थित करणे योग्य वाटत नाही. - सर्किट

राज जैन Fri, 09/21/2007 - 01:37
सर्किट महोदय, जरुर लिहा कारण माझ्या प्रत्येक चूकीतून काही ना काही सर्वानांच शिकण्यासारखे आहे. जरुर पडली तर मला जीमेल वर निसंकोच पणे संपर्क साधा. राज जैन

नीलकांत गुरुवार, 09/20/2007 - 20:50
सागर, माझे शब्द बंद झाले यामागे कुठलेही प्रत्यक्ष व्यवसाईक कारण नाही. राज यांनी घेतलेला सेवा प्रदाता फार बंधनकारक होता. संकेतस्थळाचा माहितीओघ खुप जास्त होता. त्यामुळे ते संकेतस्थळ अधिकमागणी या नावाखाली सेवाप्रदात्याने स्थगीत केले. राजने नवा सेवा प्रदाता घेतला. मात्र मधेच माझेशब्दच्या विदाचा अपघात झाला. मागे राज तो विदा दुरुस्त करीत असल्याचे बोलला होता. आता सद्य परिस्थिती अशी आहे की राज ला त्याच्या व्यवसाईक कामात वेळ मिळत नाहीये. माझे शब्द पुन्हा सुरू करने म्हणजे भरपुर वेळ खर्ची घालावा लागेल. तसा राज एवढ्यात नेटवर नसतोच. मिसळपाव वर आता दिसायला लागला आहे. ही चर्चा तो वाचेल व अधिक खुलाशेवार उत्तर देईल अशी अपेक्षा. नीलकांत

आजानुकर्ण गुरुवार, 09/20/2007 - 21:44
म्हणजे शनी वक्री, रवि मकरेत आणि इतर ग्रह मसणात असल्याने विदाच्या अपघाताची साडेसाती सर्व मराठी संकेतस्थळांना आहे तर. संकेतस्थळचालकांनी डोक्यावर निळा दगड बांधणे यासारखे काही ज्योतिषशास्त्रीय उपाय योजता येतील का? (उत्तरोत्सुक) आजानुकर्ण

राज जैन Fri, 09/21/2007 - 01:40
आजानू, ही सुचना तुम्ही खुप वेळाने दिलीत हो, नाहीतर मी देखील नवरत्ने आपल्या २० च्या २० बोटांमध्ये धारण केली असती ! डोक्यावर बाधल्यावर काही फरक पडेल का हो ? ;) राज जैन

प्रमोद देव गुरुवार, 09/20/2007 - 21:37
असे त्यांनीच मला सांगितले. आता त्यांचा त्यावर ताबा नाही असेही ते म्हणाले.तेव्हा ते चालू होईल अथवा नाही ते नव्या मालकावरच अवलंबून आहे असे दिसते.

राज जैन Fri, 09/21/2007 - 01:31
आपल्या सर्वांचे आभार की तुम्ही सर्व मित्र मंडळी माझे शब्द विषयी लिहताय, पण माझे शब्द चे दुखः मला तेवढेच आहे जेव्हढे एखाद्या आईचे लहानगे मुल वयात येण्याच्या आधीच देवा घरी जाते, माझ्या परीने मी खुप काही प्रयत्न केले. थोड्या आर्थिक लाभाच्या मोहापायी मी संकेतस्थळ विकले होते हे कबूल करण्यास मला जरा ही संकोच वाटत नाही, पण ती माझी खुप मोठी चूक होती असे आज वाटते. ज्यांना संकेतस्थळ दिले होते त्यांना मदत व्हा वी ह्या उद्देशाने मी काही काळ त्यांना सोबत देखील दीली व दोन वेळा संकेतस्थळ दुरुस्त करुन दिले, पण काही कारणामुळे अथवा दैवामुळे समजा ते संकेतस्थळाला व्यवस्थीत राखु शकले नाहीत. मागील महीण्यामध्ये त्यांच्या शी अर्थपुर्ण बोलणी करुन स्थळ परत हाती घेतले होते पण सेवादात्याने पुन्हा माझी गोची केली व जो विदा व साहित्य संकेतस्थळावर होते त्याची सीडी देण्याचे नाकारले, विदा व साहित्य मिळून ८९० एमबी ची झिप फाईल महाजालावरुन २४ तासाच्या आत (सेवादात्याची अट होती) संगणकावर उतरुन घेणे मला येथे भारतात तरी शक्य नाही आहे, माझ्याकडे अजून एक महीना आहे जर कोणी साह्य केले तर शक्य होईल, (मी त्या व्यक्तीस संकेतस्थळ व सर्व विदा स्वाधीन करेन एकच अट संकेतस्थळ व्यवस्थीत चालवावे) संकेतस्थळावर जी स्पर्धा घेतली होती त्याचे बक्षीस व ईतर गोष्टी त्या नवीन संस्थेने पुर्ण करण्याचे वचन दिले होते व मी काही काळ महाजाल्याच्या संपर्कामध्ये देखील नव्हतो त्यामुळे देखील मी त्या गोष्टीमध्ये लक्ष घालू शकलो नाही व सदस्यांचा विश्वास गमावून बसलो :( परत एकदा नवीन सेवादाता घेतला आहे व नवीन संकेतस्थळाचे काम चालू करतच होतो तेव्हा अचानक उपक्रमवर मला ह्या मिसळ-पाव संकेतस्थळाविषयी कळाले तेव्हा नवीन संकेतस्थळ चालू करण्याचा विचार रद्द केला. आपलाच मित्र, राज जैन

माधवी गाडगीळ गुरुवार, 12/13/2007 - 18:45
अभिनंदन तात्या! मिसळपाव अगदी झोकात सुरू झालंय. इथे येऊन खूप आनंद वाटला, आपुलकी वाटली. इथले काही लेख,कविता वाचल्या. खूपच छान आहेत. रौशनीही वाचते आहे. विषय आणि लेखन दोन्हीही भन्नाट आहे, हाताळणीही खास तात्याशैलीतली आहे. काही वादविवाद वाचले, काही भांडणंही वाचली. खूप मजा आली. अगदी तात्यांना साजेसं असंच त्यांचं संकेतस्थळही झालं आहे! -:) नीलकांतरावांचे, ओंकाररावांचे व पंचायत समितीचे हार्दिक अभिनंदन! पुलंचा लेखही फारच अप्रतीम! मिसळपाववर आता बर्‍याचदा येणं होईल. तात्या, तुम्हाला आणि तुमच्या पंचायत समितीच्या सर्व टीमला माझ्या हार्दिक शुभेच्छा! - डॉ माधवी गाडगीळ.

नंदा प्रधान Tue, 08/19/2008 - 19:22
मॅडम तुम्ही कुठं आहे सध्या? दिसत नाही इकडे अलिकडॅ.. आता वरचेवर येणार म्हणाला होतात - नंदा

विजुभाऊ गुरुवार, 07/26/2012 - 11:07
मिपा ने अंतार्जालावर बरीच मजल मारली आहे. एक मिपा संस्कृतीच तयार झाली आहे म्हणाना. ही तयार होण्याला तात्या /नीलकांत यांच्या बरोबरच प्रत्यक्ष अप्रत्यक्षपणे सर्वच मिपाकरांचा हातभर आहे. धम्या चे खट्याळ प्रतीसाद / डॉन्याचे मेग्या बायटी तसेच थत्तेचाचांचे अभ्यासपूर्ण प्रतिसाद , जागुतै स्वाती तै राजेश ( बरेच महीने झाले कुठे गायबलीय कोण जाणे),पेठकर काका गणपा भौ( याने चित्रमय रेशियांचा ट्रेन्ड सेट केला) यांच्या भन्नाट रेशीप्या , सोत्रि ( तोच तो....कॉकटेल गुरू) सेंटी लिखाण करणारा आनंदयात्री , लिखाणाला वेगळीच उंची देणारा सर्किट , केशवसुमार , प्राजु , चेतन गुगळे ( हे सगळेच बे पत्ता आहेत) ३_१४ अदिती( हीच ती १/६ गोरी यमी गोखले) आणि तिच्या अंतारजालीय मारामार्‍या , धम्माल आगरी भाषेत बोलणारा ब्रिटीश, व्यक्ती चित्रक तात्या , चित्रमय प्रतिसादक जयपाल , विनोबा ,चतुरंग ,राजे .धनंजय ,नंदन, क्रिप्टीकप्रभु मास्तर , पिवळा डांबीस आणि रामदास ,सर्वसाक्षी ,टार्‍या , सखाराम गटणे , परीकथेतला राजकुमार ,श्रामो , विकास ,प्रदीप ,वहीदा ,गवि ,बिपीन कार्यकर्ते,पैसा , इरसाल या आणि अशा , वेगवेगळ्या क्षेत्रातले अनुभव असणार्‍या बर्‍याच जणानी त्यांचे जग आपल्या समोर आणत आपले विश्व समृद्ध केले. ही संस्कृती जोपासली. मिपामुळे आम्ही लिहीते झालो असे बरेच जण सांगतात. मिपाने आपल्या सर्वाना काय दिले हे सांगणे कठीण आहे. वैयक्तीक बोलायचे झाले तर एक मोठ्ठा मित्रपरीवार दिला. बहुतेक मोठ्या गावात हक्काचे मित्र दिले. कामाच्या रगाड्यात आपलेही एक वेगळे जग असू शकते हा विश्वास दिला. हसतखेळत रट्टे देता येतात आणि ते हसतखेळतच सहनही करावे लागतात याची जाणीव करुन दिली.

सर टोबी Wed, 05/15/2024 - 19:08
मिपावर, नक्की कधी ते आठवत नाही, सदस्यत्व घेण्याचा पहिला प्रयत्न अयशस्वी ठरला. तसेही वाचनमात्र असतांनाच काही सदस्यांचे आपापसातले जास्त मैत्रीचे संबंध, त्याच्या अनुषंगाने डोळ्यावर येईल इतपत पंक्तीप्रपंच, विदेशात राहणारे आणि देशी, सामान्य आणि उच्च अशा वर्गवारी ध्यानात आल्या होत्या. परत एकदा प्रयत्न केला तेव्हा सदस्यत्व मिळाले. त्याच दरम्यान राजकीय चर्चांनी जोर पकडला. पण या चर्चा सर्रास एकतर्फी असायच्या आणि त्या चर्च्यांमध्ये सामान्यतः संघीय बाळकडू ठिबकायचे. जसे नेहरूंनी काश्मिर प्रश्न संयुक्त राष्ट्रात नेऊन घाण केली, वगैरे. एक नितीन थत्ते म्हणून होते तेच काय तो विरोध करायचे. त्यांची टर उडवण्यासाठीच मला वाटते त्यांना अगोदर चिच्चा आणि मग चाचा असं उपनाम दिले गेले. या सर्वाचा परिणाम म्हणून मी कधी कुणाशीही वैयक्तिक मैत्री संबंध साधण्याचा प्रयत्न केला नाही. त्यामुळे जिवाभावाचे मैतर वगैरे काही नाही. जेव्हा सर्वजण उच्चरवात काही तरी बोलत असतात तेव्हा आपला एक तात्विक मुद्दा धीटपणे मांडावा एवढाच उद्देश असतो. अर्थात त्याची किंमतही मोजावी लागते.

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Wed, 05/15/2024 - 19:22
मिपावर आता सतरा वर्ष होतील. सगळाच कमालीचा आणि भारी प्रवास राहिला. जालीय प्रवास भारी अनुभव असतो. नितीन थत्तेंची आठवण येतेच. एकमेव काँग्रेसचे विचार मांडणारे होते आणि तेव्हाचे विरोधक थत्ते चाचा म्हणायचे तेही भारी होतं. बाकी, दोन पाच मिपाकर सोडले तर, मिपावर आपली मैत्री कोणाशीही फार नाही. मिपावर उत्तम लिहिणारे, भारी पंच, काही विशेष असे सगळेच लिहिणारे आवडले ते सर्व मित्रच म्हणायचे इतकंच. बाकी, मिपा आपलं पहिलं प्रेम राहीलं. मनोगत आणि मायबोलीवरही आहे, पण तिकडे इतकं दळण नसतं. मिपानं लिहितं बोलतं केलं. समृद्ध केलं. कायम ऋणी आहे. :) -दिलीप बिरुटे

गवि Wed, 05/15/2024 - 19:53
थत्ते चाचा, सुनील, सर्वसाक्षी, रामदास काका हे सर्व हल्ली दिसतच नाहीत. आपण यांना पहिलंत का (मिपावर) असा एक धागा काढा रे. किमान तीस चाळीस एकेकाळचे ॲक्टिव आणि रोचक प्रतिसाद देणारे आयडी आठवतील.

नंदन Sat, 09/15/2007 - 23:41
गणेश चतुर्थीच्या दिवशी पु.लं.नी लिहिलेल्या या ओळी लिहून खर्‍या अर्थाने या संकेतस्थळाचा श्रीगणेशा झाला आहे, असं वाटलं. सुसंस्कृतपणा म्हणजे सुतकी चेहरे, जे बहुसंख्यांना आवडते त्याला नाक मुरडणे इ. गोष्टी अभिप्रेत असतात असा जो समज बहुधा पसरलेला असतो त्याला हा परिच्छेद अगदी साध्या साध्या गोष्टींतून छेद देतो. आहार-निद्रा-भय-मैथुन या पलीकडे जाऊन आपण जे काही उत्सव साजरे करतो, लहान-सहान कृतींतून दुसर्‍यांचा विचार करण्याची आणि आपला इतिहास आणि पूर्वज यांच्याविषयी कृतज्ञता बाळगण्याची जी शिकवण मिळते, असे आणि इतर बरेच काही म्हणजे संस्कृती. विनोबांच्या एका ओळीच्या व्याख्येनंतर संस्कृती म्हणजे काय?, हे इतक्या स्पष्टपणे सांगणारी मराठमोळी व्याख्या इतर दुसरी क्वचितच असेल. नंदन (मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी http://marathisahitya.blogspot.com/)

विसोबा खेचर Sat, 09/15/2007 - 23:56
>> असा जो समज बहुधा पसरलेला असतो त्याला हा परिच्छेद अगदी साध्या साध्या गोष्टींतून छेद देतो. >>विनोबांच्या एका ओळीच्या व्याख्येनंतर संस्कृती म्हणजे काय?, हे इतक्या स्पष्टपणे सांगणारी मराठमोळी व्याख्या इतर दुसरी क्वचितच असेल. नंदनशेठशी सहमत आहे.. संस्कृती या शब्दाचा इतका साधासोपा आणि खास करून मराठमोळा अर्था भाईकाकांव्यतिरिक्त क्वचितच कुणी उलगडून सांगितला असेल! यातलं, सिंहगडावर भरून आलेली छाती आणि दिवंगत आप्तांच्या मूठभर अस्थिंचा गंगार्पणाच्यावेळी झालेला स्पर्श, हे वाक्य तर काळजालाच हात घालतं! असो.. आपला, (पुलंप्रेमी!) तात्या.

प्रकाश घाटपांडे Sun, 09/16/2007 - 15:21
शिवाजीराव भोसलेंच्या व्याख्यानात नेहमी ऐकायला मिळते. आपल्याला भूक लागली असता भाकरी खाणे ही प्रकृती, इतरांना भुक लागली असता आपल्या वाटची भाकरी त्याला देणे ही संस्कृती, आणि इतरांची भाकर आपण ओरबाडुन खाणे ही विकृती. प्रकाश घाटपांडे

विकास Sun, 09/16/2007 - 18:51
हे मी न्या. रानडे (प्रार्थनासमाजाचे नाही, नंतरच्या काळातले) यांचे एक रामावरचे पुस्तक वाचले होते त्यात पण याच पद्धतीची व्याख्या होती. कदाचीत या व्याख्येचा उगम जुना आणि निनावी असावा (अर्थात हे म्हणताना मी शिवाजी रावांना आणि रानड्यांना चूक म्हणत नाही अथवा नावे ठेवत नाही आहे). "स्वतः भुकेला असताना इतर भुकेल्याकडे लक्ष न देता खाणे ही प्रकृती, स्वतःचे पोट भरलेले असताना देखील इतर भुकेल्याकडे लक्ष न देता अजून खाणे ही विकृती, आणि स्वतः खाण्याआधी इतरांच्या भुकेकडे बघणे ही संस्कृती" पुढे अजून साधी व्याख्या: "जो आपल्या कृतीतून संस्कृती निर्माण करतो तो देव, प्रकृती करतो तो मानव आणि विकृती करतो तो दानव".

सागर Mon, 09/17/2007 - 12:58
माफ करा तुमच्या आणि माझ्याही आदरस्थानांबाबत थोडेसे बोलू ईच्छितो. ओंकार जोशींना गमभनमुळे आणि नीलकांत यांना माझे शब्द पासून ओळखतो या आदरस्थानांमधुन माझे शब्द कमी झाले याची मला खंत वाटते. पण हे संकेतस्थळ सुरुवात जशी करु शकले तसा सदस्यांचा विश्वास जपू शकले नाही. आणि बंद पडले. मनोगत बाबत मला फारसा अनुभव नाही. पण माझे शब्दचा अनुभव नक्कीच व्यथित करणारा आहे. मराठी लोकांच्या सेवेसाठी सुरु झालेले हे संकेतस्थळ आता बंद पडले आहे, त्यासाठी काही व्यावसायिक वा अन्य कारणे असतील. पण या गोष्टीची मला खंत तर नक्की च आहे असो. कालाय तस्मै: नमः - सागर

सर्किट Wed, 09/19/2007 - 06:36
माझे शब्द चे उदाहरण माझ्या मनात अनेक दिवसांपासून घोळते आहे. सुदैवाने आपल्याला मनमोकळी चर्चा करण्यास हे संकेतस्थळ लाभले आहे. ह्यावर चर्चा विषय टाकल्यास, कुठल्या स्थळाचे काय चुकले, आणि काय बरोबर होते, अशी चर्चा करणे जास्त योग्य ठरेल. ह्या चर्चेत मी ते उपस्थित करणे योग्य वाटत नाही. - सर्किट

राज जैन Fri, 09/21/2007 - 01:37
सर्किट महोदय, जरुर लिहा कारण माझ्या प्रत्येक चूकीतून काही ना काही सर्वानांच शिकण्यासारखे आहे. जरुर पडली तर मला जीमेल वर निसंकोच पणे संपर्क साधा. राज जैन

नीलकांत गुरुवार, 09/20/2007 - 20:50
सागर, माझे शब्द बंद झाले यामागे कुठलेही प्रत्यक्ष व्यवसाईक कारण नाही. राज यांनी घेतलेला सेवा प्रदाता फार बंधनकारक होता. संकेतस्थळाचा माहितीओघ खुप जास्त होता. त्यामुळे ते संकेतस्थळ अधिकमागणी या नावाखाली सेवाप्रदात्याने स्थगीत केले. राजने नवा सेवा प्रदाता घेतला. मात्र मधेच माझेशब्दच्या विदाचा अपघात झाला. मागे राज तो विदा दुरुस्त करीत असल्याचे बोलला होता. आता सद्य परिस्थिती अशी आहे की राज ला त्याच्या व्यवसाईक कामात वेळ मिळत नाहीये. माझे शब्द पुन्हा सुरू करने म्हणजे भरपुर वेळ खर्ची घालावा लागेल. तसा राज एवढ्यात नेटवर नसतोच. मिसळपाव वर आता दिसायला लागला आहे. ही चर्चा तो वाचेल व अधिक खुलाशेवार उत्तर देईल अशी अपेक्षा. नीलकांत

आजानुकर्ण गुरुवार, 09/20/2007 - 21:44
म्हणजे शनी वक्री, रवि मकरेत आणि इतर ग्रह मसणात असल्याने विदाच्या अपघाताची साडेसाती सर्व मराठी संकेतस्थळांना आहे तर. संकेतस्थळचालकांनी डोक्यावर निळा दगड बांधणे यासारखे काही ज्योतिषशास्त्रीय उपाय योजता येतील का? (उत्तरोत्सुक) आजानुकर्ण

राज जैन Fri, 09/21/2007 - 01:40
आजानू, ही सुचना तुम्ही खुप वेळाने दिलीत हो, नाहीतर मी देखील नवरत्ने आपल्या २० च्या २० बोटांमध्ये धारण केली असती ! डोक्यावर बाधल्यावर काही फरक पडेल का हो ? ;) राज जैन

प्रमोद देव गुरुवार, 09/20/2007 - 21:37
असे त्यांनीच मला सांगितले. आता त्यांचा त्यावर ताबा नाही असेही ते म्हणाले.तेव्हा ते चालू होईल अथवा नाही ते नव्या मालकावरच अवलंबून आहे असे दिसते.

राज जैन Fri, 09/21/2007 - 01:31
आपल्या सर्वांचे आभार की तुम्ही सर्व मित्र मंडळी माझे शब्द विषयी लिहताय, पण माझे शब्द चे दुखः मला तेवढेच आहे जेव्हढे एखाद्या आईचे लहानगे मुल वयात येण्याच्या आधीच देवा घरी जाते, माझ्या परीने मी खुप काही प्रयत्न केले. थोड्या आर्थिक लाभाच्या मोहापायी मी संकेतस्थळ विकले होते हे कबूल करण्यास मला जरा ही संकोच वाटत नाही, पण ती माझी खुप मोठी चूक होती असे आज वाटते. ज्यांना संकेतस्थळ दिले होते त्यांना मदत व्हा वी ह्या उद्देशाने मी काही काळ त्यांना सोबत देखील दीली व दोन वेळा संकेतस्थळ दुरुस्त करुन दिले, पण काही कारणामुळे अथवा दैवामुळे समजा ते संकेतस्थळाला व्यवस्थीत राखु शकले नाहीत. मागील महीण्यामध्ये त्यांच्या शी अर्थपुर्ण बोलणी करुन स्थळ परत हाती घेतले होते पण सेवादात्याने पुन्हा माझी गोची केली व जो विदा व साहित्य संकेतस्थळावर होते त्याची सीडी देण्याचे नाकारले, विदा व साहित्य मिळून ८९० एमबी ची झिप फाईल महाजालावरुन २४ तासाच्या आत (सेवादात्याची अट होती) संगणकावर उतरुन घेणे मला येथे भारतात तरी शक्य नाही आहे, माझ्याकडे अजून एक महीना आहे जर कोणी साह्य केले तर शक्य होईल, (मी त्या व्यक्तीस संकेतस्थळ व सर्व विदा स्वाधीन करेन एकच अट संकेतस्थळ व्यवस्थीत चालवावे) संकेतस्थळावर जी स्पर्धा घेतली होती त्याचे बक्षीस व ईतर गोष्टी त्या नवीन संस्थेने पुर्ण करण्याचे वचन दिले होते व मी काही काळ महाजाल्याच्या संपर्कामध्ये देखील नव्हतो त्यामुळे देखील मी त्या गोष्टीमध्ये लक्ष घालू शकलो नाही व सदस्यांचा विश्वास गमावून बसलो :( परत एकदा नवीन सेवादाता घेतला आहे व नवीन संकेतस्थळाचे काम चालू करतच होतो तेव्हा अचानक उपक्रमवर मला ह्या मिसळ-पाव संकेतस्थळाविषयी कळाले तेव्हा नवीन संकेतस्थळ चालू करण्याचा विचार रद्द केला. आपलाच मित्र, राज जैन

माधवी गाडगीळ गुरुवार, 12/13/2007 - 18:45
अभिनंदन तात्या! मिसळपाव अगदी झोकात सुरू झालंय. इथे येऊन खूप आनंद वाटला, आपुलकी वाटली. इथले काही लेख,कविता वाचल्या. खूपच छान आहेत. रौशनीही वाचते आहे. विषय आणि लेखन दोन्हीही भन्नाट आहे, हाताळणीही खास तात्याशैलीतली आहे. काही वादविवाद वाचले, काही भांडणंही वाचली. खूप मजा आली. अगदी तात्यांना साजेसं असंच त्यांचं संकेतस्थळही झालं आहे! -:) नीलकांतरावांचे, ओंकाररावांचे व पंचायत समितीचे हार्दिक अभिनंदन! पुलंचा लेखही फारच अप्रतीम! मिसळपाववर आता बर्‍याचदा येणं होईल. तात्या, तुम्हाला आणि तुमच्या पंचायत समितीच्या सर्व टीमला माझ्या हार्दिक शुभेच्छा! - डॉ माधवी गाडगीळ.

नंदा प्रधान Tue, 08/19/2008 - 19:22
मॅडम तुम्ही कुठं आहे सध्या? दिसत नाही इकडे अलिकडॅ.. आता वरचेवर येणार म्हणाला होतात - नंदा

विजुभाऊ गुरुवार, 07/26/2012 - 11:07
मिपा ने अंतार्जालावर बरीच मजल मारली आहे. एक मिपा संस्कृतीच तयार झाली आहे म्हणाना. ही तयार होण्याला तात्या /नीलकांत यांच्या बरोबरच प्रत्यक्ष अप्रत्यक्षपणे सर्वच मिपाकरांचा हातभर आहे. धम्या चे खट्याळ प्रतीसाद / डॉन्याचे मेग्या बायटी तसेच थत्तेचाचांचे अभ्यासपूर्ण प्रतिसाद , जागुतै स्वाती तै राजेश ( बरेच महीने झाले कुठे गायबलीय कोण जाणे),पेठकर काका गणपा भौ( याने चित्रमय रेशियांचा ट्रेन्ड सेट केला) यांच्या भन्नाट रेशीप्या , सोत्रि ( तोच तो....कॉकटेल गुरू) सेंटी लिखाण करणारा आनंदयात्री , लिखाणाला वेगळीच उंची देणारा सर्किट , केशवसुमार , प्राजु , चेतन गुगळे ( हे सगळेच बे पत्ता आहेत) ३_१४ अदिती( हीच ती १/६ गोरी यमी गोखले) आणि तिच्या अंतारजालीय मारामार्‍या , धम्माल आगरी भाषेत बोलणारा ब्रिटीश, व्यक्ती चित्रक तात्या , चित्रमय प्रतिसादक जयपाल , विनोबा ,चतुरंग ,राजे .धनंजय ,नंदन, क्रिप्टीकप्रभु मास्तर , पिवळा डांबीस आणि रामदास ,सर्वसाक्षी ,टार्‍या , सखाराम गटणे , परीकथेतला राजकुमार ,श्रामो , विकास ,प्रदीप ,वहीदा ,गवि ,बिपीन कार्यकर्ते,पैसा , इरसाल या आणि अशा , वेगवेगळ्या क्षेत्रातले अनुभव असणार्‍या बर्‍याच जणानी त्यांचे जग आपल्या समोर आणत आपले विश्व समृद्ध केले. ही संस्कृती जोपासली. मिपामुळे आम्ही लिहीते झालो असे बरेच जण सांगतात. मिपाने आपल्या सर्वाना काय दिले हे सांगणे कठीण आहे. वैयक्तीक बोलायचे झाले तर एक मोठ्ठा मित्रपरीवार दिला. बहुतेक मोठ्या गावात हक्काचे मित्र दिले. कामाच्या रगाड्यात आपलेही एक वेगळे जग असू शकते हा विश्वास दिला. हसतखेळत रट्टे देता येतात आणि ते हसतखेळतच सहनही करावे लागतात याची जाणीव करुन दिली.

सर टोबी Wed, 05/15/2024 - 19:08
मिपावर, नक्की कधी ते आठवत नाही, सदस्यत्व घेण्याचा पहिला प्रयत्न अयशस्वी ठरला. तसेही वाचनमात्र असतांनाच काही सदस्यांचे आपापसातले जास्त मैत्रीचे संबंध, त्याच्या अनुषंगाने डोळ्यावर येईल इतपत पंक्तीप्रपंच, विदेशात राहणारे आणि देशी, सामान्य आणि उच्च अशा वर्गवारी ध्यानात आल्या होत्या. परत एकदा प्रयत्न केला तेव्हा सदस्यत्व मिळाले. त्याच दरम्यान राजकीय चर्चांनी जोर पकडला. पण या चर्चा सर्रास एकतर्फी असायच्या आणि त्या चर्च्यांमध्ये सामान्यतः संघीय बाळकडू ठिबकायचे. जसे नेहरूंनी काश्मिर प्रश्न संयुक्त राष्ट्रात नेऊन घाण केली, वगैरे. एक नितीन थत्ते म्हणून होते तेच काय तो विरोध करायचे. त्यांची टर उडवण्यासाठीच मला वाटते त्यांना अगोदर चिच्चा आणि मग चाचा असं उपनाम दिले गेले. या सर्वाचा परिणाम म्हणून मी कधी कुणाशीही वैयक्तिक मैत्री संबंध साधण्याचा प्रयत्न केला नाही. त्यामुळे जिवाभावाचे मैतर वगैरे काही नाही. जेव्हा सर्वजण उच्चरवात काही तरी बोलत असतात तेव्हा आपला एक तात्विक मुद्दा धीटपणे मांडावा एवढाच उद्देश असतो. अर्थात त्याची किंमतही मोजावी लागते.

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Wed, 05/15/2024 - 19:22
मिपावर आता सतरा वर्ष होतील. सगळाच कमालीचा आणि भारी प्रवास राहिला. जालीय प्रवास भारी अनुभव असतो. नितीन थत्तेंची आठवण येतेच. एकमेव काँग्रेसचे विचार मांडणारे होते आणि तेव्हाचे विरोधक थत्ते चाचा म्हणायचे तेही भारी होतं. बाकी, दोन पाच मिपाकर सोडले तर, मिपावर आपली मैत्री कोणाशीही फार नाही. मिपावर उत्तम लिहिणारे, भारी पंच, काही विशेष असे सगळेच लिहिणारे आवडले ते सर्व मित्रच म्हणायचे इतकंच. बाकी, मिपा आपलं पहिलं प्रेम राहीलं. मनोगत आणि मायबोलीवरही आहे, पण तिकडे इतकं दळण नसतं. मिपानं लिहितं बोलतं केलं. समृद्ध केलं. कायम ऋणी आहे. :) -दिलीप बिरुटे

गवि Wed, 05/15/2024 - 19:53
थत्ते चाचा, सुनील, सर्वसाक्षी, रामदास काका हे सर्व हल्ली दिसतच नाहीत. आपण यांना पहिलंत का (मिपावर) असा एक धागा काढा रे. किमान तीस चाळीस एकेकाळचे ॲक्टिव आणि रोचक प्रतिसाद देणारे आयडी आठवतील.
लेखनविषय:
संस्कृती
लेखनप्रकार
विचार
सद्भावना
आस्वाद
प्रतिभा
सर्व मंडळींचे मिसळपाववर स्वागत! ऋणनिर्देश - नीलकांत गमभनकार ओंकार जोशी =============================================== आमची आदरस्थाने - मनोगत उपक्रम मायबोली माझे शब्द मराठीगझल सुरेशभट डॉट कॉम =============================================== राम राम मंडळी, आज गणेशचतुर्थीच्या शुभमुहूर्तावर हे संकेतस्थळ सुरू करण्यास आम्हाला अत्यंत आनंद होत आहे. आपणा सर्व सभासद मंडळींचा या संकेतस्थळावर सक्रीय सहभाग आणि सहकार्य राहील अशी आम्ही आशा व्यक्त करतो. श्री पुरुषोत्तम लक्ष्मण देशपांडे! महाराष्ट्राचे लाडके व्यक्तिमत्व!
Subscribe to