मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

उच्चारातल्या गमती...

माधुरी विनायक ·

असंका Sat, 06/07/2014 - 11:10
हॅ:! फारच लवकर आवरतं घेतलंत हो! आत्ता कुठे मी सरसावून बसायला लागलो होतो वाचायला एव्हढ्यात संपलंही? :-( पण जे लिहिलयत ते एकदम झकास! उच्चाराने अर्थ कसा बदलतो त्याचे जुने उदाहरण- शाळेत जाउन ये X शाळेत जाऊ नये!

शेखरमोघे Sat, 06/07/2014 - 12:16
आपल्या माजी राष्ट्राध्यक्षा स्वातन्त्र्यदिन वगैरे राष्ट्रीय महत्वाच्या दिवशी राष्ट्राला उद्देशून जे सन्देश प्रसारित करत, ते सन्देश सगळ्या भारताबाहेरील भारतीय वकिलातीत वाचून दाखवले जाताना अनेक वेळा त्यान्चे नाव "प्रतिभादेवी सिन्गपाटील" असे वाचले गेलेले ("प्रतिभा देवीसिन्ग पाटील" च्या ऐवजी) ऐकलेले आहे.

डॉ सुहास म्हात्रे Sat, 06/07/2014 - 14:23
खाडीदेशांत काम करताना माझ्या एका मराठी सहकारी मित्राचे "बामणीकर" हे आडनाव मल्याळी मंडळी "बाम पणिक्कर" असे उच्चारीत असत याची आठवण आली :) नाना पळशीकर या नावावरचा पांवि तर प्रसिद्धच आहे ;)

टवाळ कार्टा Sat, 06/07/2014 - 14:40
नाना पळशीकर या नावावरचा पांवि तर प्रसिद्धच आहे
=)) माझ्या मित्राचे आडनाव "धामोरीकर" आहे...कट्ट्यावर सगळे त्याला "धाव मोरीत कर" बोलवतात :)

प्रभाकर पेठकर Sun, 06/08/2014 - 02:18
आमच्या फडके नांवाच्या मित्राला कुरियर घेऊन आलेला अमराठी माणूस 'ये फाडके कहाँ रहते है?' विचारत आला होता.

रमेश आठवले Sun, 06/08/2014 - 09:31
वर भडकमकर आडनावाच्या तोडफोडीतून घडलेला एक विनोद दिला आहे. याच आडनावावरील दुसरी एक कोटी ऐकण्यात आली आहे. एक थोड्या तापट स्वभावाच्या बाई एका सरकारी दप्तरात काम करत असत. त्यांच्याशी संपर्क येणारी काही माणसे त्यांना भडक कम कर असे सांगत.

योगी९०० Mon, 06/09/2014 - 09:28
पुर्वी एके ठिकाणी काम करताना कंपनीत शॄंगारपुरे नावाचा माणूस होता. त्याच्याकडून काहीही चुक झाली तर त्याचा बॉस गंमतीने "आहो शॄंगारपुरे... आता शॄंगार पुरे करा, आणि काम करा लवकर" असे म्हणायचा. अर्थात तो शॄंगारपुरेही हे गंमतीनेच घ्यायचा...!! कोठेतरी वाचनात आलेला विनोद : एक माणूस "एडवर्ड द अत्रे" कोठे आहे असे विचारत होता. नंतर काहीच्या लक्षात आले की ते "edward theatre" असे आहे. "theatre चे the atre" अशी तोडफोड केली होती. बाकी नतुरे आणि फुटुरे चा विनोद सर्वांना माहित असेलच...

ब़जरबट्टू Mon, 06/09/2014 - 16:45
आता "राण्डे" आपल्याला मार्गदर्शन करतील, असे भर सभेत म्हणून आमच्या "रानडे" ला एकाने जागीच झोपवला होता.. :)

आदूबाळ Mon, 06/09/2014 - 17:25
एक ऐकीव कथा, पण त्यातल्या प्रमुख पात्रांना भेटलो असल्यामुळे शक्यतेच्या कोटीतली: --------------- एका कारखान्यात आरपीआय-शिवसेनेची कामगार यूनियन होती. युनियन चांगलीच ष्ट्राँग असल्याने मॅनेजमेंट दबकून असे. कारखान्याच्या फायनान्स कंट्रोलरपदी एक मल्लू गृहस्थ आले. सुरस आणि चमत्कारिक कथा ऐकल्या असल्याने त्यांनी युनियनपासून चार हात लांबच रहायचं असं ठरवलं. तसाही अकाऊंट्समध्ये असल्याने त्यांचा कामगारांशी थेट संबंध येत नसे. पण डोकेबाज युनियन प्रत्येक खात्यात आपला एकतरी माणूस पेरतेच. तसा त्यांनी अकाऊंट्समध्ये एक भालेराव नामक इसम बसवला होता. कंट्रोलरसाहेबांनी त्याच्याशी पंगा घ्यायचा नाही असं ठरवलं. जपून जपून वागायचे. शक्यतोवर भालेरावला कामं सांगायचे नाहीत. तरी एक दिवस असा उजाडला की भालेरावला काम सांगणं कंट्रोलरसाहेबांना भाग पडलं. कामही काही ग्रेट नव्हतं - स्टँप व्हेंडरकडून काही कागद आणायचे होते (फ्रँकिंगपूर्व जमाना). कंट्रोलरसाहेब स्वतः उठून भीत भीत भालेरावच्या टेबलाशी गेले. कंट्रोलरसाहेब: भालेराव, आर यू बीसी? आख्खं ऑफिस दचकलं. टाचणीस्फोट शांतता पसरली. भालेरावही अवाक! कंट्रोलरसाहेब: आय हॅड सम वर्क फॉर यू. टेल मी, आर यू बीसी? भालेरावचा चेहेरा संतल्त व्हायला लागला होता. चारचौघांत जात काढतो म्हणजे काय! कंट्रोलरसाहेब: (भालेराव काहीच बोलत नाही हे पाहून) डोंट वरी. इफ यू आर बीसी, आय विल आस्क समवन एल्स. भालेराव संतापाने थरथरायला लागला होता. "बीसी" आहे म्हणून काम देत नाही? भेदभाव? अ‍ॅट्रोसिटी? इतक्यात एकाच्या डोक्यात बल्ब पेटला. "भालेराव, अरे बीझी आहेस का तू, असं विचारताहेत. बीझी." खुदकन सगळे हसले. वातावरणातला ताण एकदम सैलावला. भालेराव स्वतः हसला, आणि कंट्रोलरसाहेबांकडून काम समजून घेऊन स्टँप आणायला गेला. कंट्रोलरसाहेबांना शेवटपर्यंत आपण काय गोंधळ केला हे कळलं नाही!

थॉर माणूस Tue, 06/10/2014 - 14:16
*lol* मल्लूंच्या इंग्रजी उच्चारांविषयी काय बोलावं. या इसी, बिसीशिवाय आणि काही खास उच्चार मी स्वतः ऐकले आहेत. "भोत बॉर हो गया" "रॉड भोत हॉट था" "मै णा कल होर्स राईड किया"... आणि मग बास्स आम्ही त्याला चारचौघात ओळख देणं बंद केलं. :D

आदूबाळ Tue, 06/10/2014 - 19:32
माझ्या एका क्लायंटचं आडनाव "होर" होतं. बंगाली गृहस्थ. त्याच्याकडून बिलाचे पैसे आले, की सहकारी म्हणायचे "ही इज द ओन्ली वन आय हॅव सीन हू गेट्स पेड बाय द होर." ;)

इशा१२३ Tue, 06/10/2014 - 11:33
एकदा अशीच उच्चारातली गंमत माझ्या मुलानेही केली होती.मराठी पुस्तकातल काहितरी वाचत होता आणि एक शब्द काही त्याला समजेना.मला येउन विचारल की, आई सुतक ताई कोण ग?मलाही संदर्भ लागेना.शेवटी पुस्तक वाचल्यावर कळले.तो शब्द 'सुतकताइ' असा होता.महात्मा गांधी सुतकताइ करत.असे वाक्य होते.आणि हा भलत्याच ठीकाणी शब्दफोड करत होता.

अत्रुप्त आत्मा Tue, 06/10/2014 - 15:24
हा माझ्या एका कामात घडलेला खरोखर खरा किस्सा आहे.. मी आणि एक गुर्जी एक लगिन लावायला गेलो होतो. पोरगी आपली आणि पोरगा आम्रविकेतला! आधि त्यानी आंम्हाला,तिथे गेल्या गेल्या ण्हःमॅस्क्कार - केला. आणि दुभाषा मार्फत मला(मंजे त्याला) मंत्रोच्चार करवून घ्यायला संकोचू नका..आरण त्यानी आपल्या उच्चारांची सवय केल्ये असं सांगितलं. कन्यादान,कंकणबंधन होइपर्यंत फार प्रश्न आला नाही.पण मंगळसूत्रा..वेळी उभौ गणपति-पूजनाचा संकल्प सांगायची वेळ आली..आणि मला काहि पूर्वानुभव अठवून बरचस भ्यायला झालं. तो दुभाषा म्हणून जो नेमलेला होता..त्याला पण मेल्याला..त्यादिवशी भारी आग आलिवती. मी त्याला फक्त "मम" म्हणायला लाऊन पुढला संकल्प ऐकायला लावायच्या बेतात होतो..पण "हा" ऐके ना! म..म्हटलं मरा आज हसून हसून... आणि मग मी मख्ख चेहेरा ठेऊन सुरवात केली.. :- मम आत्मनः श्रुति:स्मृति पुराणोक्त फलप्राप्त्यर्थं (त्याचं डायरेक्ट उच्चा रण ऐकू आपण अता!)>>> ममा..आट् मुणः (इथे फोटोग्राफर "पडला!") शूतीत..मुति... (अख्खा मांडव अडवा....सलग १० मिनिटं!) फुल्नोख्त् फॅलाह्प्प्रा .. थॅर थम (आणि मी यमसदनाला पोहोचलो....!)

अत्रुप्त आत्मा Tue, 06/10/2014 - 17:44
हा वरील किस्सा घडला..ते ठिकाण मंजे एका थ्री स्टार हॉटेलातला ,बँक्वीट का कसलासा म्हणतात तो HiFi हॉल होता. त्यामुळे स्टेजवरची माइक व्यवस्था प्रचंड अपडेट होती..परिणामी..त्या फॉरे नरानी उच्चारलेलं अक्षर अन् अक्षर ..गर्दित शेवट पर्यंत प्रत्येकाला ऐकू जात होतं! =))

टवाळ कार्टा Tue, 06/10/2014 - 18:59
बँक्वीट का कसलासा म्हणतात तो HiFi हॉल होता.
अर्रे...ब्लांकेट हाल यारों...ब्लांकेट हाल मे घूसते ही पूरा लोगां नाचरेले... साभार - "द" अंग्रेझ :)

अत्रुप्त आत्मा Tue, 06/10/2014 - 17:44
हा वरील किस्सा घडला..ते ठिकाण मंजे एका थ्री स्टार हॉटेलातला ,बँक्वीट का कसलासा म्हणतात तो HiFi हॉल होता. त्यामुळे स्टेजवरची माइक व्यवस्था प्रचंड अपडेट होती..परिणामी..त्या फॉरे नरानी उच्चारलेलं अक्षर अन् अक्षर ..गर्दित शेवट पर्यंत प्रत्येकाला ऐकू जात होतं! =))

अत्रुप्त आत्मा Tue, 06/10/2014 - 17:45
हा वरील किस्सा घडला..ते ठिकाण मंजे एका थ्री स्टार हॉटेलातला ,बँक्वीट का कसलासा म्हणतात तो HiFi हॉल होता. त्यामुळे स्टेजवरची माइक व्यवस्था प्रचंड अपडेट होती..परिणामी..त्या फॉरे नरानी उच्चारलेलं अक्षर अन् अक्षर ..गर्दित शेवट पर्यंत प्रत्येकाला ऐकू जात होतं! =))

बॅटमॅन Tue, 06/10/2014 - 18:14
मिपाची व्यवस्थाही तितकीच अपडेट असल्याने बुवांचा प्रतिसाद तीन लाटांत प्रत्येक मिपाकरामार्फत गेलेला आहे ;) (पळा पळा मेलो)

बबन ताम्बे Tue, 06/10/2014 - 16:12
आमच्या ऑफीसमधे घडलेला किस्सा. अमेरीकेत आमच्या कंपनीचे हेडऑफीस आहे. तिकडून वीई हू नावाचा चिनी माणूस पुण्याच्या ऑफीसला भेट दयायला आला होता.एके दिवशी त्याच्या बायकोचा अमेरीकेवरून फोन आला. रिसेप्शनिस्ट जागेवर नसल्यामुळे सिक्युरीटीने फोन उचलला. त्याला तिचे उच्चार कळले नाहीत म्हणून त्याने आमच्या फॅसिलिटी मॅनेजरकडे फोन ट्रांस्फर केला. फॅसिलिटी मॅनेजरला कुणी चिनी पाहुणा आलाय याची कल्पना नव्ह्ती. अमेरीकेवरुन वीई हू ची पत्नी बोलत होती " हेल्लो, आय अ‍ॅम हूज वाइफ स्पीकिंग..." "हाऊ डु आय नो हुज वाइफ इज स्पीकिंग?"- फॅसिलिटी मॅनेजर. "नो नो, आय अ‍ॅम हूज वाइफ स्पीकिंग" ती. मग त्या मॅनेजरला कुणीतरी सांगितले की वीई हू साठी फोन असेल. चूकून तुमच्याकडे ट्रांस्फर केलाय :-)

बॅटमॅन Wed, 06/11/2014 - 00:11
अजूनेक जबरी किस्सा... एका पेट्रोलियम कंपनीत एक ओडिया पोरगा. स-श-ष मध्ये काही फरक म्हणून असतो हे गावीच नाही. आडातच नाही तिथे पोहर्‍यात कुठून येणार? तर एक प्रयोग केला, त्यात करड्या रंगाची राख नंतर काळी झाली असे सांगायचे होते. तर साहेब सुरू झाले: "माय अ‍ॅ$$ वॉज ब्राऊन, देन इट गॉट ब्लॅक". सहकारी पोरे हसूनहसून मरायच्या घाईला. त्याला वाटलं आपल्यावर विश्वास ठेवेनात कोणी, मग परत म्हणतो कसा, "नो नो, आय अ‍ॅम नॉट जोकिंग, इट रियली हॅपन्ड!!" =)) =)) =)) =)) =))

यसवायजी Fri, 06/20/2014 - 10:41
Mattomme. व आणि ब एकच असल्याने >> १ भन्नाट किस्सा आमच्या ऑफिसात घडला होता. एका बंगाल्याला विचारले की तुला यायला उशीर का झाला बाबा? त्याला म्हणायचे होते I got my walls painted today. (अर्थातच घरच्या भिंती) फक्त व चा ब केला त्याने.

पाषाणभेद Wed, 06/11/2014 - 23:59
एक सर्वसाधारण निरीक्षण आहे की महाराष्ट्रातील मराठी मातृभाषा असणार्‍या (आणि मराठी तसेच इंग्रजी माध्यमात शिकलेल्या) व्यक्तींचे इंग्रजी उच्चार भारतातील इतर प्रांतातील लोकांच्या तुलनेने फारच सफाईदार असतात.

खटपट्या गुरुवार, 06/12/2014 - 01:39
पंजाबी लोकांचे उच्चार तर अजूनच विचित्र असतात मारुती = मृत्ति बारीक = ब्रिक एक विनोद - एका महिलेने सरदारजींना वेळ विचारली तर त्यांनी त्यांच्या उच्चारात १२:३५ सांगतिले आणि मार खाल्ला. का ते तुम्हीच बघा :)

रेवती गुरुवार, 06/12/2014 - 04:22
बापरे! हसून पुरेवाट झालीये. हैदराबादेस एक संपूर्ण तेलुगु महिला (हिंदीचा गंध नसलेली) काहीतरी विचारायला आली. अशा महिला नेहमी माझी कामवाली बाई असतानाच येत असत कारण ती आमची दुभाषी असे. ते धुणे भांड्यापेक्षा वेगळे काम करताना मजाही वाटत असे, कारण इथे ती आमची बॉस! तर ही येऊन काहीतरी विचारती झाली बहुतेक "अम्मा आहे का?" यावर पद्माने उत्साहाने हातातील ओले फडके बाजूला टाकले व हसत हसत त्या बाईंना "रंडी, रंडी" व आणखी काहीतरी म्हणू लागली. मी घाबरून एकाजागी गप्प उभी. त्यावर त्या बाई हसत हसत येऊन बसल्या. थोडावेळ दुभाषीगिरी करून पद्माने त्यांना काम विचारले तर त्यांच्याकडचा कढीपत्ता संपल्याने आमच्या झाडाचा थोडा नेऊ का हे विचारायला आल्या होत्या. नंतर तिनेच माझा गैरसमज दूर केला व या, बसा असे म्हणताना रंडी म्हणावे असे सुचवले. तसेच शेजार्‍यांना सांगून मी पालेभाज्या विकणारी बाई आली की पाठवा म्हणून सांगितले. एक बाई येऊन अककुरा पाहिजे का असे विचारून गेली. मी नको म्हणून सांगितले. नंतर ती शेजार्‍यांना घेऊनच आली मग समजले. माझ्या मुलाने सध्या अभ्यासातला एक प्रश्न विचारताना कांड्रगप्ट मोरया कोण हे विचारले. तो इंडियन आहे व असोका त्याचा ग्रँडसन आहे वगैरे विचारले. आता मला काही लक्षात नाही म्हणून पाहिले तर (पुस्तकातील स्पेलींग चुकल्याने)चंद्रगुप्त मौर्य व अशोका यांचा एक धडा होता.

योगी९०० गुरुवार, 06/12/2014 - 10:25
तेलगू मध्ये आदरपुर्वक (with respect ) या बसा म्हणायचे असेल तर रंडी म्हणतात.. हेच जर उद्या या असे म्हणायचे असेल तर "रेप रंडी" (उच्चार रेप्परंडी) असे म्हणतात. तसेच कुंडी (म्हणजे आपण घरी रोपटे लावतो ते) याचा कन्नड मध्ये भलताच अर्थ आहे. माझ्या एका कोल्हापुरस्थित मित्राने हुबळीला एका रोपटी लावायच्या कुंड्या विकणारीला "यष्ट कुंडी?" असे विचारून आम्हाला फेफरे आणले होते. सुदैवाने जवळअसलेल्या दुसर्‍या दुकानदाराला आमचे मराठी कळत होते म्हणून वाचलो नाहीतर मारच पडणार होता...

रेवती गुरुवार, 06/12/2014 - 16:01
आता मीही मूळची कन्नडिगा असल्याने व त्या भाषेबद्दल माहिती नसल्याने वरील विनोदाला आधी हसले नव्हते, दोनेक वर्षांपूर्वी खरा अर्थ समजला.;)

बबन ताम्बे गुरुवार, 06/12/2014 - 12:13
मराठी देखील इतर भाषिकांसाठी कन्फ्युजिंगच आहे. एक वाचलेला किस्सा. एक फॉरेनर मराठी शिकत होती. तिला छोटीशी शंका विचारायची होती, तर तिने विचारले, "मला एक लघुशंका आहे." बाकीचे हसायला लागले. नंतर तिला कुणी तरी खुलासा केला की मराठीत लघुशंका म्हणजे छोटी शंका नाही तर त्यांच्या भाषेत रेस्ट रूमला जाणे.

जय - गणेश गुरुवार, 06/12/2014 - 15:33
एक आमच्या ऑफिसात बंगाली आहे, दुपारी जेवायला बसलो असतांना तो प्यान्टरी बॉय ला म्हणाला. एक "कार्ड" तो देना. नंतर समजल त्याला "दही" पाहिजे होतं.

वामन देशमुख Wed, 06/18/2014 - 12:13
बंगाली भद्रजन उर्दूची कशी वाट लावतात याचा, माझ्या एका बंगाली मित्राने सांगितलेला किस्सा: त्यांना म्हणायचे असते: ना गिला करेंगे ना शिकवा करेंगे, तुम सलामत रहो यही दुआ करेंगे. आणि ते म्हणतात: ना गीला करेंगे ना शूका करेंगे तुम साला मत रहो यही दुआ करेंगे! अवांतर: बंगाली (मुली) बोलत असताना त्यांच्या बोलण्याच्या अर्थापेक्षा त्यांच्या बोलण्याच्या लयीतच तरंगायला होतं!

राजेंद्र मेहेंदळे Wed, 06/18/2014 - 16:01
माझा एक बॉस आणि त्याची बायको १० वर्षे अमेरिकेत राहतात...आणि बंगाली अ‍ॅक्सेंट्मध्ये भयंकर ईंग्लिश बोलतात...क्लायंट्ला कसे समजते देव जाणे १. ईन ऊईंटर हियड इट इज सो कोल्ड २.आय वाज ड्रायभिंग भेडी फास्ट ३.फास्ट यु काम टु आफिस अँड देन उइ उइल टाक अबाऊट इट

धन्या Wed, 06/18/2014 - 14:53
आमच्या हापिसात एक बंगाली मुलगी होती, तिचे आवडते गाणे: बादा डहा प्याडसे प्याडका बंगालीमध्ये व चा उच्चार ब असा होतो आणि त्या मुलीला र उच्चारता यायचा नाही त्यामुळे र च्या ऐवजी ती ड बोलायची.

बॅटमॅन Wed, 06/18/2014 - 15:13
बंगाल्यांचे बंगाली सोडून अन्य कुठल्याही भाषेचे उच्चार इतके दिव्य असतात की सांगता पुरवत नाही. संस्कृत उच्चार तर तौबा!!! "धॉर्मोखेत्रे कुरुखेत्रे शॉमोबेता जुजुत्शॉबा | मामोका पाण्डोबाश्चोइबो किमोकुर्बत शाँजोय ||" वगैरे ऐकून गीतेच्या पुस्तकाच्या पानातून कृष्णाच्या अगोदर अर्जुनच एक अमोघ बाण सोडून जीभ कलम करेल की काय असे वाटू लागते. =))

अत्रुप्त आत्मा Wed, 06/18/2014 - 15:37
माझ्याकडे काहि बंगाली यजमान आहेत..त्यांच्याकडे कामाला गेल्यावर हसण्यावर भयंकर संयम ठेवावा लागतो! *biggrin* विशेषतः .. गणानांत्वा गणपतिं हवामहे.. हा मंत्र म्हणवून घेताना,मृत्यू ओढवलेला बरा असं वाटायला लागतं! =))

बॅटमॅन Wed, 06/18/2014 - 18:47
हा हा हा, अगदी अगदी =)) बाकी जानेवारी हा उच्चार ऐकून लहानपणी पाचवारी, नौवारी, इ. सारखा हा साडीचा कुठलासा प्रकार आहेसे वाटत असे त्याची आठवण झाली.

वामन देशमुख Wed, 06/18/2014 - 18:16
weचा योग्य उच्चार "उइ" असाच आहे. वस्तुतः, सर्वसाधारणपणे Wचा उच्चार हा "उअ" असा आहे आणि Vचा उच्चार भारतीय भाषांतील "व" च्या जवळपास आहे. खरंतर, सर्वच भारतीय शब्दांतील व साठी V हेच स्पेलिंग वापरायला हवे. (वस्तुतः म्हणजे in fact, जमलं का?)

मिहिर Wed, 06/18/2014 - 18:38
vi सारखा दंतोष्ठ्य व वापरून वी उच्चार होऊ नये, त्यात थोडा तरी ओष्ठ्यपणा असावा म्हणून मध्ये उ घालत असावेत असे वाटते. जर 'व'चा उच्चार तोंडाचा चंबू करून ओष्ठ्य होत असेल, तर आणखी उ खुपसण्याची गरज नाही.

कानडाऊ योगेशु Wed, 06/18/2014 - 22:52
मुंबईत असताना आमच्या कंपनीत एक बंगाली सहकारी होता. काम संपवुन आम्ही पाच सहा जण एकत्र जात असू. बस मिळाली तर बसने अथवा चालत स्टेशन्पर्यंत जात असु.कधी बस मिळायची तर कधी नाही. त्यामुळे बसनेच जायचे असा काही नियम नसायचा. तर एकदा असेच जात असताना तो बंगाली सहकारी हात दाखवत जोरात ओरडला " अरे उधरसे बास आ रही है!" आमच्यापैकी एकाने म्ह्हटले "नही रे कहा बास आ रही है". तो पुन्हा ओरडला "अरे देखो उधर से बास आ रहे है". पुन्हा आम्ही "नही रे कोई बास नही आ रही है". तेवढ्या अवधीत ती बस निघुन गेली तेव्हा अजुन एक सहकारी ओरडला " अरे बस चली गई" त्यावर तो बंगाली सहकारी उत्तरला " मै याही तो बोल रहा था बास आ रही है.."

सुबोध खरे गुरुवार, 06/19/2014 - 11:51
चर्चगेट ला सुंदराबाई हॉल मध्ये पुस्तकाचे प्रदर्शन लागले असताना माझा एक गुजु भाई मित्र म्हणाला चलते क्या बुक खरीदने? मी किधर विचारल्यावर म्हणाला सुन्दराबाई नो होल. कहर म्हणजे भावेस स्टेट्स मा गयो म्हणजे भावेश (STATISTICS) मध्ये नापास झाला

प्रभाकर पेठकर गुरुवार, 06/19/2014 - 12:42
एकदा एक माणूस आपली गाडी रिव्हर्स पार्कींग करीत होता. त्याने त्याच्या बंगाली नोकराला सांगितलं जरा मागे बघून मला सांग. ह्याने गाडी मागे घ्यायला सुरुवात केली. नोकर सांगत होता कोम बॅक..कोम बॅक. ह्याने गाडी अजून मागे घेतात गाडी एका खांबावर आपटली. हा संतापला. खाली उतरून नोकराला म्हणाला, तुम बोल नही सकते थे, पिछे खंबा है? नोकर म्हणाला, वोई तो बोल र्‍हा ता, कोम्बा हे कोम्बा हे। एकदा एक बंगाली नोकर, अगदी दु:खी चेहर्‍याने, आपल्या मालकाला म्हणाला, 'साब, सिरिया का बाद्शाह मर गया।' मालकाने विचार केला सिरिया मधे बादशहा कुठे? तो नोकराला म्हणाला, 'अरे सिरियामे बादशाह वगैरे नही होता' पण नोकर त्याचा मुद्दा सोडेना. शेवटी मालकाने विचारले 'तुमको कौन बोला की सिरियाका बादशाह मर गया?' नोकर म्हणे, 'हॉमने कुद देका' आता मालकाला राहवेना, 'किधर?' नोकर, 'आओ..' तो मालकाला अंगणात घेऊन गेला तिथे एक चिमणीचं पिल्लू मरुन पडलं होतं. तेंव्हा मालकाच्या डोक्यात प्रकाश पडला की त्याच्या नोकराला म्हणायचंय की, 'चिडीया का बच्चा मर गया।' आमचा एक मित्र होता, अर्थात बंगाली. एकदा म्हणाला, 'म्येरेको शार्प लेना है।' झालं. आम्ही सगळे मित्र त्याला घेऊन 'शार्प'च्या शोरुम मध्ये गेलो. तिथे आख्खी शोरुम पालथी घातली पण ह्याला कुठला पीस पसंत पडेना. शेवटी मी म्हणालो,' क्या यार, इतना बेकारका टाईमपास किया, तुमने कुछ लिया नही।' तो चकित चेहर्‍याने म्हणाला,' म्येरेको कुछ लेनेकाई नई।' मी - ' तो क्यूं बोला 'शार्प' लेनेका है? तेरे लिए हम सब लोग यहाँ आए है नं।' त्यावर तो म्हणाला, ' आरे ये शार्प नही, कपडा धोनेका शार्प'. त्याला 'सर्फ' पावडर घ्यायची होती. जाम धोपटला त्याला. ह्याहून वाईट्ट अनुभव मी घेतला आहे. पण त्या बंगाल्याच्या उचारातून ध्वनीत होणार्‍या अश्लिल अर्थामुळे इथे देता येत नाही.

हुकुमीएक्का गुरुवार, 06/19/2014 - 23:49
हा किस्सा मी ह्युंडाई च्या शोरुम मध्ये पाहिला होता. एक साधारण ४०-५० दरम्यान वय असलेला माणूस आपल्या भावासोबत शोरूम मध्ये आला होता. बरोबर एक पोते होते. त्यांने एंट्री मारल्याबरोबर तेथील लोकांना वाटले कदाचित पत्ता विचारायला आला असेल. तो आल्याबरोबर २-३ Sales person त्यांना अटेंड करायला गेले. माणूस - "आमास्नी गाडी घ्याची हायं." Sales-person - "कोणती घ्यायचीय? सेकंड-हँड गाड्यापण आहेत" (वास्तविक त्या माणसाकडे पाहून या लोकांना वाटले असेल की हा काय नवीन कार घेणार ?") माणूस - "आमास्नी सेकंड हँड नगं नवीनच हवी हाय. आमचं पोरगं यकदा 'वापरलेली' गाडी परतं वापरत नाय. अन ते आमास्नी बी पटत नाय." ते लोकं अजुनच गार. Sales-person - "कोणती घ्यायचीय?". माणूस - "आत्ता नवीनच आलीयां बगां. नाव 'इलो'." Sales-person(brochure मध्ये पाहून) - "छे हो अशी कुठलीच कार कंपनीने लाँच नाही केलीय अजून.". माणूस - "आवं आमच्या गावांत तसल्या ४ हायतं की. नायं काय म्हनता? तोंडावरनं तरी ४ इयत्ता शिकलेले वाटतां. *lol* " ते विचारायला गेलेले ३-४ जण खरच खुप गोंधळून गेले की अशी कुठली कार आलीय की जी आपल्या शोरूममध्ये नाहीये. शेवटी त्यांनी शोरूमच्या मालकाला बोलवले. मालकपण तेच बोलला की अशी कोणतीच कार नाहीये. शेवटी त्या माणसाने त्या मालकाला बाहेर नेऊन ती कार दाखवली. कार होती शोरूममध्ये. कारचे नाव होते "Hyundai i10". ते पाहून मालकासकट सगळ्यांनी (अगदी आम्हीसुध्धा) डोक्याला हात लावला. *lol* जाताना त्या माणसाने सर्व "याक्सेसरी" (Accessories) हव्यात असे सांगितले आणि जेव्हा पैसे देण्याची वेळ आली तेव्हा त्या माणसाने बरोबर आणलेले पोते उघडले त्यात तसल्या अजून २ गाड्या येतील एव्हडी रक्कम होती. *biggrin*

खटपट्या Fri, 06/20/2014 - 02:05
नोईडा भागात जागांचे भाव वाढल्यामुळे तिथले जाट अचानक श्रीमंत झाले आहेत. तेही असेच पैसे घेवून शोरूम मध्ये जातात आणि सांगतात कि आम्हाला चार गोलवाली गाडी पाहिजे. (चार गोल वाली गाडी म्हणजे आपली आवडी (ऑडी))

जय - गणेश Fri, 06/20/2014 - 08:51
ऑफीसातली एक बंगाली मुलगी एकदा काही पेपर घेवुन आली आणी म्हणाली..... सार, आपके पास "पांच मशिन" हे क्या ?? *lol*

असंका Sat, 06/07/2014 - 11:10
हॅ:! फारच लवकर आवरतं घेतलंत हो! आत्ता कुठे मी सरसावून बसायला लागलो होतो वाचायला एव्हढ्यात संपलंही? :-( पण जे लिहिलयत ते एकदम झकास! उच्चाराने अर्थ कसा बदलतो त्याचे जुने उदाहरण- शाळेत जाउन ये X शाळेत जाऊ नये!

शेखरमोघे Sat, 06/07/2014 - 12:16
आपल्या माजी राष्ट्राध्यक्षा स्वातन्त्र्यदिन वगैरे राष्ट्रीय महत्वाच्या दिवशी राष्ट्राला उद्देशून जे सन्देश प्रसारित करत, ते सन्देश सगळ्या भारताबाहेरील भारतीय वकिलातीत वाचून दाखवले जाताना अनेक वेळा त्यान्चे नाव "प्रतिभादेवी सिन्गपाटील" असे वाचले गेलेले ("प्रतिभा देवीसिन्ग पाटील" च्या ऐवजी) ऐकलेले आहे.

डॉ सुहास म्हात्रे Sat, 06/07/2014 - 14:23
खाडीदेशांत काम करताना माझ्या एका मराठी सहकारी मित्राचे "बामणीकर" हे आडनाव मल्याळी मंडळी "बाम पणिक्कर" असे उच्चारीत असत याची आठवण आली :) नाना पळशीकर या नावावरचा पांवि तर प्रसिद्धच आहे ;)

टवाळ कार्टा Sat, 06/07/2014 - 14:40
नाना पळशीकर या नावावरचा पांवि तर प्रसिद्धच आहे
=)) माझ्या मित्राचे आडनाव "धामोरीकर" आहे...कट्ट्यावर सगळे त्याला "धाव मोरीत कर" बोलवतात :)

प्रभाकर पेठकर Sun, 06/08/2014 - 02:18
आमच्या फडके नांवाच्या मित्राला कुरियर घेऊन आलेला अमराठी माणूस 'ये फाडके कहाँ रहते है?' विचारत आला होता.

रमेश आठवले Sun, 06/08/2014 - 09:31
वर भडकमकर आडनावाच्या तोडफोडीतून घडलेला एक विनोद दिला आहे. याच आडनावावरील दुसरी एक कोटी ऐकण्यात आली आहे. एक थोड्या तापट स्वभावाच्या बाई एका सरकारी दप्तरात काम करत असत. त्यांच्याशी संपर्क येणारी काही माणसे त्यांना भडक कम कर असे सांगत.

योगी९०० Mon, 06/09/2014 - 09:28
पुर्वी एके ठिकाणी काम करताना कंपनीत शॄंगारपुरे नावाचा माणूस होता. त्याच्याकडून काहीही चुक झाली तर त्याचा बॉस गंमतीने "आहो शॄंगारपुरे... आता शॄंगार पुरे करा, आणि काम करा लवकर" असे म्हणायचा. अर्थात तो शॄंगारपुरेही हे गंमतीनेच घ्यायचा...!! कोठेतरी वाचनात आलेला विनोद : एक माणूस "एडवर्ड द अत्रे" कोठे आहे असे विचारत होता. नंतर काहीच्या लक्षात आले की ते "edward theatre" असे आहे. "theatre चे the atre" अशी तोडफोड केली होती. बाकी नतुरे आणि फुटुरे चा विनोद सर्वांना माहित असेलच...

ब़जरबट्टू Mon, 06/09/2014 - 16:45
आता "राण्डे" आपल्याला मार्गदर्शन करतील, असे भर सभेत म्हणून आमच्या "रानडे" ला एकाने जागीच झोपवला होता.. :)

आदूबाळ Mon, 06/09/2014 - 17:25
एक ऐकीव कथा, पण त्यातल्या प्रमुख पात्रांना भेटलो असल्यामुळे शक्यतेच्या कोटीतली: --------------- एका कारखान्यात आरपीआय-शिवसेनेची कामगार यूनियन होती. युनियन चांगलीच ष्ट्राँग असल्याने मॅनेजमेंट दबकून असे. कारखान्याच्या फायनान्स कंट्रोलरपदी एक मल्लू गृहस्थ आले. सुरस आणि चमत्कारिक कथा ऐकल्या असल्याने त्यांनी युनियनपासून चार हात लांबच रहायचं असं ठरवलं. तसाही अकाऊंट्समध्ये असल्याने त्यांचा कामगारांशी थेट संबंध येत नसे. पण डोकेबाज युनियन प्रत्येक खात्यात आपला एकतरी माणूस पेरतेच. तसा त्यांनी अकाऊंट्समध्ये एक भालेराव नामक इसम बसवला होता. कंट्रोलरसाहेबांनी त्याच्याशी पंगा घ्यायचा नाही असं ठरवलं. जपून जपून वागायचे. शक्यतोवर भालेरावला कामं सांगायचे नाहीत. तरी एक दिवस असा उजाडला की भालेरावला काम सांगणं कंट्रोलरसाहेबांना भाग पडलं. कामही काही ग्रेट नव्हतं - स्टँप व्हेंडरकडून काही कागद आणायचे होते (फ्रँकिंगपूर्व जमाना). कंट्रोलरसाहेब स्वतः उठून भीत भीत भालेरावच्या टेबलाशी गेले. कंट्रोलरसाहेब: भालेराव, आर यू बीसी? आख्खं ऑफिस दचकलं. टाचणीस्फोट शांतता पसरली. भालेरावही अवाक! कंट्रोलरसाहेब: आय हॅड सम वर्क फॉर यू. टेल मी, आर यू बीसी? भालेरावचा चेहेरा संतल्त व्हायला लागला होता. चारचौघांत जात काढतो म्हणजे काय! कंट्रोलरसाहेब: (भालेराव काहीच बोलत नाही हे पाहून) डोंट वरी. इफ यू आर बीसी, आय विल आस्क समवन एल्स. भालेराव संतापाने थरथरायला लागला होता. "बीसी" आहे म्हणून काम देत नाही? भेदभाव? अ‍ॅट्रोसिटी? इतक्यात एकाच्या डोक्यात बल्ब पेटला. "भालेराव, अरे बीझी आहेस का तू, असं विचारताहेत. बीझी." खुदकन सगळे हसले. वातावरणातला ताण एकदम सैलावला. भालेराव स्वतः हसला, आणि कंट्रोलरसाहेबांकडून काम समजून घेऊन स्टँप आणायला गेला. कंट्रोलरसाहेबांना शेवटपर्यंत आपण काय गोंधळ केला हे कळलं नाही!

थॉर माणूस Tue, 06/10/2014 - 14:16
*lol* मल्लूंच्या इंग्रजी उच्चारांविषयी काय बोलावं. या इसी, बिसीशिवाय आणि काही खास उच्चार मी स्वतः ऐकले आहेत. "भोत बॉर हो गया" "रॉड भोत हॉट था" "मै णा कल होर्स राईड किया"... आणि मग बास्स आम्ही त्याला चारचौघात ओळख देणं बंद केलं. :D

आदूबाळ Tue, 06/10/2014 - 19:32
माझ्या एका क्लायंटचं आडनाव "होर" होतं. बंगाली गृहस्थ. त्याच्याकडून बिलाचे पैसे आले, की सहकारी म्हणायचे "ही इज द ओन्ली वन आय हॅव सीन हू गेट्स पेड बाय द होर." ;)

इशा१२३ Tue, 06/10/2014 - 11:33
एकदा अशीच उच्चारातली गंमत माझ्या मुलानेही केली होती.मराठी पुस्तकातल काहितरी वाचत होता आणि एक शब्द काही त्याला समजेना.मला येउन विचारल की, आई सुतक ताई कोण ग?मलाही संदर्भ लागेना.शेवटी पुस्तक वाचल्यावर कळले.तो शब्द 'सुतकताइ' असा होता.महात्मा गांधी सुतकताइ करत.असे वाक्य होते.आणि हा भलत्याच ठीकाणी शब्दफोड करत होता.

अत्रुप्त आत्मा Tue, 06/10/2014 - 15:24
हा माझ्या एका कामात घडलेला खरोखर खरा किस्सा आहे.. मी आणि एक गुर्जी एक लगिन लावायला गेलो होतो. पोरगी आपली आणि पोरगा आम्रविकेतला! आधि त्यानी आंम्हाला,तिथे गेल्या गेल्या ण्हःमॅस्क्कार - केला. आणि दुभाषा मार्फत मला(मंजे त्याला) मंत्रोच्चार करवून घ्यायला संकोचू नका..आरण त्यानी आपल्या उच्चारांची सवय केल्ये असं सांगितलं. कन्यादान,कंकणबंधन होइपर्यंत फार प्रश्न आला नाही.पण मंगळसूत्रा..वेळी उभौ गणपति-पूजनाचा संकल्प सांगायची वेळ आली..आणि मला काहि पूर्वानुभव अठवून बरचस भ्यायला झालं. तो दुभाषा म्हणून जो नेमलेला होता..त्याला पण मेल्याला..त्यादिवशी भारी आग आलिवती. मी त्याला फक्त "मम" म्हणायला लाऊन पुढला संकल्प ऐकायला लावायच्या बेतात होतो..पण "हा" ऐके ना! म..म्हटलं मरा आज हसून हसून... आणि मग मी मख्ख चेहेरा ठेऊन सुरवात केली.. :- मम आत्मनः श्रुति:स्मृति पुराणोक्त फलप्राप्त्यर्थं (त्याचं डायरेक्ट उच्चा रण ऐकू आपण अता!)>>> ममा..आट् मुणः (इथे फोटोग्राफर "पडला!") शूतीत..मुति... (अख्खा मांडव अडवा....सलग १० मिनिटं!) फुल्नोख्त् फॅलाह्प्प्रा .. थॅर थम (आणि मी यमसदनाला पोहोचलो....!)

अत्रुप्त आत्मा Tue, 06/10/2014 - 17:44
हा वरील किस्सा घडला..ते ठिकाण मंजे एका थ्री स्टार हॉटेलातला ,बँक्वीट का कसलासा म्हणतात तो HiFi हॉल होता. त्यामुळे स्टेजवरची माइक व्यवस्था प्रचंड अपडेट होती..परिणामी..त्या फॉरे नरानी उच्चारलेलं अक्षर अन् अक्षर ..गर्दित शेवट पर्यंत प्रत्येकाला ऐकू जात होतं! =))

टवाळ कार्टा Tue, 06/10/2014 - 18:59
बँक्वीट का कसलासा म्हणतात तो HiFi हॉल होता.
अर्रे...ब्लांकेट हाल यारों...ब्लांकेट हाल मे घूसते ही पूरा लोगां नाचरेले... साभार - "द" अंग्रेझ :)

अत्रुप्त आत्मा Tue, 06/10/2014 - 17:44
हा वरील किस्सा घडला..ते ठिकाण मंजे एका थ्री स्टार हॉटेलातला ,बँक्वीट का कसलासा म्हणतात तो HiFi हॉल होता. त्यामुळे स्टेजवरची माइक व्यवस्था प्रचंड अपडेट होती..परिणामी..त्या फॉरे नरानी उच्चारलेलं अक्षर अन् अक्षर ..गर्दित शेवट पर्यंत प्रत्येकाला ऐकू जात होतं! =))

अत्रुप्त आत्मा Tue, 06/10/2014 - 17:45
हा वरील किस्सा घडला..ते ठिकाण मंजे एका थ्री स्टार हॉटेलातला ,बँक्वीट का कसलासा म्हणतात तो HiFi हॉल होता. त्यामुळे स्टेजवरची माइक व्यवस्था प्रचंड अपडेट होती..परिणामी..त्या फॉरे नरानी उच्चारलेलं अक्षर अन् अक्षर ..गर्दित शेवट पर्यंत प्रत्येकाला ऐकू जात होतं! =))

बॅटमॅन Tue, 06/10/2014 - 18:14
मिपाची व्यवस्थाही तितकीच अपडेट असल्याने बुवांचा प्रतिसाद तीन लाटांत प्रत्येक मिपाकरामार्फत गेलेला आहे ;) (पळा पळा मेलो)

बबन ताम्बे Tue, 06/10/2014 - 16:12
आमच्या ऑफीसमधे घडलेला किस्सा. अमेरीकेत आमच्या कंपनीचे हेडऑफीस आहे. तिकडून वीई हू नावाचा चिनी माणूस पुण्याच्या ऑफीसला भेट दयायला आला होता.एके दिवशी त्याच्या बायकोचा अमेरीकेवरून फोन आला. रिसेप्शनिस्ट जागेवर नसल्यामुळे सिक्युरीटीने फोन उचलला. त्याला तिचे उच्चार कळले नाहीत म्हणून त्याने आमच्या फॅसिलिटी मॅनेजरकडे फोन ट्रांस्फर केला. फॅसिलिटी मॅनेजरला कुणी चिनी पाहुणा आलाय याची कल्पना नव्ह्ती. अमेरीकेवरुन वीई हू ची पत्नी बोलत होती " हेल्लो, आय अ‍ॅम हूज वाइफ स्पीकिंग..." "हाऊ डु आय नो हुज वाइफ इज स्पीकिंग?"- फॅसिलिटी मॅनेजर. "नो नो, आय अ‍ॅम हूज वाइफ स्पीकिंग" ती. मग त्या मॅनेजरला कुणीतरी सांगितले की वीई हू साठी फोन असेल. चूकून तुमच्याकडे ट्रांस्फर केलाय :-)

बॅटमॅन Wed, 06/11/2014 - 00:11
अजूनेक जबरी किस्सा... एका पेट्रोलियम कंपनीत एक ओडिया पोरगा. स-श-ष मध्ये काही फरक म्हणून असतो हे गावीच नाही. आडातच नाही तिथे पोहर्‍यात कुठून येणार? तर एक प्रयोग केला, त्यात करड्या रंगाची राख नंतर काळी झाली असे सांगायचे होते. तर साहेब सुरू झाले: "माय अ‍ॅ$$ वॉज ब्राऊन, देन इट गॉट ब्लॅक". सहकारी पोरे हसूनहसून मरायच्या घाईला. त्याला वाटलं आपल्यावर विश्वास ठेवेनात कोणी, मग परत म्हणतो कसा, "नो नो, आय अ‍ॅम नॉट जोकिंग, इट रियली हॅपन्ड!!" =)) =)) =)) =)) =))

यसवायजी Fri, 06/20/2014 - 10:41
Mattomme. व आणि ब एकच असल्याने >> १ भन्नाट किस्सा आमच्या ऑफिसात घडला होता. एका बंगाल्याला विचारले की तुला यायला उशीर का झाला बाबा? त्याला म्हणायचे होते I got my walls painted today. (अर्थातच घरच्या भिंती) फक्त व चा ब केला त्याने.

पाषाणभेद Wed, 06/11/2014 - 23:59
एक सर्वसाधारण निरीक्षण आहे की महाराष्ट्रातील मराठी मातृभाषा असणार्‍या (आणि मराठी तसेच इंग्रजी माध्यमात शिकलेल्या) व्यक्तींचे इंग्रजी उच्चार भारतातील इतर प्रांतातील लोकांच्या तुलनेने फारच सफाईदार असतात.

खटपट्या गुरुवार, 06/12/2014 - 01:39
पंजाबी लोकांचे उच्चार तर अजूनच विचित्र असतात मारुती = मृत्ति बारीक = ब्रिक एक विनोद - एका महिलेने सरदारजींना वेळ विचारली तर त्यांनी त्यांच्या उच्चारात १२:३५ सांगतिले आणि मार खाल्ला. का ते तुम्हीच बघा :)

रेवती गुरुवार, 06/12/2014 - 04:22
बापरे! हसून पुरेवाट झालीये. हैदराबादेस एक संपूर्ण तेलुगु महिला (हिंदीचा गंध नसलेली) काहीतरी विचारायला आली. अशा महिला नेहमी माझी कामवाली बाई असतानाच येत असत कारण ती आमची दुभाषी असे. ते धुणे भांड्यापेक्षा वेगळे काम करताना मजाही वाटत असे, कारण इथे ती आमची बॉस! तर ही येऊन काहीतरी विचारती झाली बहुतेक "अम्मा आहे का?" यावर पद्माने उत्साहाने हातातील ओले फडके बाजूला टाकले व हसत हसत त्या बाईंना "रंडी, रंडी" व आणखी काहीतरी म्हणू लागली. मी घाबरून एकाजागी गप्प उभी. त्यावर त्या बाई हसत हसत येऊन बसल्या. थोडावेळ दुभाषीगिरी करून पद्माने त्यांना काम विचारले तर त्यांच्याकडचा कढीपत्ता संपल्याने आमच्या झाडाचा थोडा नेऊ का हे विचारायला आल्या होत्या. नंतर तिनेच माझा गैरसमज दूर केला व या, बसा असे म्हणताना रंडी म्हणावे असे सुचवले. तसेच शेजार्‍यांना सांगून मी पालेभाज्या विकणारी बाई आली की पाठवा म्हणून सांगितले. एक बाई येऊन अककुरा पाहिजे का असे विचारून गेली. मी नको म्हणून सांगितले. नंतर ती शेजार्‍यांना घेऊनच आली मग समजले. माझ्या मुलाने सध्या अभ्यासातला एक प्रश्न विचारताना कांड्रगप्ट मोरया कोण हे विचारले. तो इंडियन आहे व असोका त्याचा ग्रँडसन आहे वगैरे विचारले. आता मला काही लक्षात नाही म्हणून पाहिले तर (पुस्तकातील स्पेलींग चुकल्याने)चंद्रगुप्त मौर्य व अशोका यांचा एक धडा होता.

योगी९०० गुरुवार, 06/12/2014 - 10:25
तेलगू मध्ये आदरपुर्वक (with respect ) या बसा म्हणायचे असेल तर रंडी म्हणतात.. हेच जर उद्या या असे म्हणायचे असेल तर "रेप रंडी" (उच्चार रेप्परंडी) असे म्हणतात. तसेच कुंडी (म्हणजे आपण घरी रोपटे लावतो ते) याचा कन्नड मध्ये भलताच अर्थ आहे. माझ्या एका कोल्हापुरस्थित मित्राने हुबळीला एका रोपटी लावायच्या कुंड्या विकणारीला "यष्ट कुंडी?" असे विचारून आम्हाला फेफरे आणले होते. सुदैवाने जवळअसलेल्या दुसर्‍या दुकानदाराला आमचे मराठी कळत होते म्हणून वाचलो नाहीतर मारच पडणार होता...

रेवती गुरुवार, 06/12/2014 - 16:01
आता मीही मूळची कन्नडिगा असल्याने व त्या भाषेबद्दल माहिती नसल्याने वरील विनोदाला आधी हसले नव्हते, दोनेक वर्षांपूर्वी खरा अर्थ समजला.;)

बबन ताम्बे गुरुवार, 06/12/2014 - 12:13
मराठी देखील इतर भाषिकांसाठी कन्फ्युजिंगच आहे. एक वाचलेला किस्सा. एक फॉरेनर मराठी शिकत होती. तिला छोटीशी शंका विचारायची होती, तर तिने विचारले, "मला एक लघुशंका आहे." बाकीचे हसायला लागले. नंतर तिला कुणी तरी खुलासा केला की मराठीत लघुशंका म्हणजे छोटी शंका नाही तर त्यांच्या भाषेत रेस्ट रूमला जाणे.

जय - गणेश गुरुवार, 06/12/2014 - 15:33
एक आमच्या ऑफिसात बंगाली आहे, दुपारी जेवायला बसलो असतांना तो प्यान्टरी बॉय ला म्हणाला. एक "कार्ड" तो देना. नंतर समजल त्याला "दही" पाहिजे होतं.

वामन देशमुख Wed, 06/18/2014 - 12:13
बंगाली भद्रजन उर्दूची कशी वाट लावतात याचा, माझ्या एका बंगाली मित्राने सांगितलेला किस्सा: त्यांना म्हणायचे असते: ना गिला करेंगे ना शिकवा करेंगे, तुम सलामत रहो यही दुआ करेंगे. आणि ते म्हणतात: ना गीला करेंगे ना शूका करेंगे तुम साला मत रहो यही दुआ करेंगे! अवांतर: बंगाली (मुली) बोलत असताना त्यांच्या बोलण्याच्या अर्थापेक्षा त्यांच्या बोलण्याच्या लयीतच तरंगायला होतं!

राजेंद्र मेहेंदळे Wed, 06/18/2014 - 16:01
माझा एक बॉस आणि त्याची बायको १० वर्षे अमेरिकेत राहतात...आणि बंगाली अ‍ॅक्सेंट्मध्ये भयंकर ईंग्लिश बोलतात...क्लायंट्ला कसे समजते देव जाणे १. ईन ऊईंटर हियड इट इज सो कोल्ड २.आय वाज ड्रायभिंग भेडी फास्ट ३.फास्ट यु काम टु आफिस अँड देन उइ उइल टाक अबाऊट इट

धन्या Wed, 06/18/2014 - 14:53
आमच्या हापिसात एक बंगाली मुलगी होती, तिचे आवडते गाणे: बादा डहा प्याडसे प्याडका बंगालीमध्ये व चा उच्चार ब असा होतो आणि त्या मुलीला र उच्चारता यायचा नाही त्यामुळे र च्या ऐवजी ती ड बोलायची.

बॅटमॅन Wed, 06/18/2014 - 15:13
बंगाल्यांचे बंगाली सोडून अन्य कुठल्याही भाषेचे उच्चार इतके दिव्य असतात की सांगता पुरवत नाही. संस्कृत उच्चार तर तौबा!!! "धॉर्मोखेत्रे कुरुखेत्रे शॉमोबेता जुजुत्शॉबा | मामोका पाण्डोबाश्चोइबो किमोकुर्बत शाँजोय ||" वगैरे ऐकून गीतेच्या पुस्तकाच्या पानातून कृष्णाच्या अगोदर अर्जुनच एक अमोघ बाण सोडून जीभ कलम करेल की काय असे वाटू लागते. =))

अत्रुप्त आत्मा Wed, 06/18/2014 - 15:37
माझ्याकडे काहि बंगाली यजमान आहेत..त्यांच्याकडे कामाला गेल्यावर हसण्यावर भयंकर संयम ठेवावा लागतो! *biggrin* विशेषतः .. गणानांत्वा गणपतिं हवामहे.. हा मंत्र म्हणवून घेताना,मृत्यू ओढवलेला बरा असं वाटायला लागतं! =))

बॅटमॅन Wed, 06/18/2014 - 18:47
हा हा हा, अगदी अगदी =)) बाकी जानेवारी हा उच्चार ऐकून लहानपणी पाचवारी, नौवारी, इ. सारखा हा साडीचा कुठलासा प्रकार आहेसे वाटत असे त्याची आठवण झाली.

वामन देशमुख Wed, 06/18/2014 - 18:16
weचा योग्य उच्चार "उइ" असाच आहे. वस्तुतः, सर्वसाधारणपणे Wचा उच्चार हा "उअ" असा आहे आणि Vचा उच्चार भारतीय भाषांतील "व" च्या जवळपास आहे. खरंतर, सर्वच भारतीय शब्दांतील व साठी V हेच स्पेलिंग वापरायला हवे. (वस्तुतः म्हणजे in fact, जमलं का?)

मिहिर Wed, 06/18/2014 - 18:38
vi सारखा दंतोष्ठ्य व वापरून वी उच्चार होऊ नये, त्यात थोडा तरी ओष्ठ्यपणा असावा म्हणून मध्ये उ घालत असावेत असे वाटते. जर 'व'चा उच्चार तोंडाचा चंबू करून ओष्ठ्य होत असेल, तर आणखी उ खुपसण्याची गरज नाही.

कानडाऊ योगेशु Wed, 06/18/2014 - 22:52
मुंबईत असताना आमच्या कंपनीत एक बंगाली सहकारी होता. काम संपवुन आम्ही पाच सहा जण एकत्र जात असू. बस मिळाली तर बसने अथवा चालत स्टेशन्पर्यंत जात असु.कधी बस मिळायची तर कधी नाही. त्यामुळे बसनेच जायचे असा काही नियम नसायचा. तर एकदा असेच जात असताना तो बंगाली सहकारी हात दाखवत जोरात ओरडला " अरे उधरसे बास आ रही है!" आमच्यापैकी एकाने म्ह्हटले "नही रे कहा बास आ रही है". तो पुन्हा ओरडला "अरे देखो उधर से बास आ रहे है". पुन्हा आम्ही "नही रे कोई बास नही आ रही है". तेवढ्या अवधीत ती बस निघुन गेली तेव्हा अजुन एक सहकारी ओरडला " अरे बस चली गई" त्यावर तो बंगाली सहकारी उत्तरला " मै याही तो बोल रहा था बास आ रही है.."

सुबोध खरे गुरुवार, 06/19/2014 - 11:51
चर्चगेट ला सुंदराबाई हॉल मध्ये पुस्तकाचे प्रदर्शन लागले असताना माझा एक गुजु भाई मित्र म्हणाला चलते क्या बुक खरीदने? मी किधर विचारल्यावर म्हणाला सुन्दराबाई नो होल. कहर म्हणजे भावेस स्टेट्स मा गयो म्हणजे भावेश (STATISTICS) मध्ये नापास झाला

प्रभाकर पेठकर गुरुवार, 06/19/2014 - 12:42
एकदा एक माणूस आपली गाडी रिव्हर्स पार्कींग करीत होता. त्याने त्याच्या बंगाली नोकराला सांगितलं जरा मागे बघून मला सांग. ह्याने गाडी मागे घ्यायला सुरुवात केली. नोकर सांगत होता कोम बॅक..कोम बॅक. ह्याने गाडी अजून मागे घेतात गाडी एका खांबावर आपटली. हा संतापला. खाली उतरून नोकराला म्हणाला, तुम बोल नही सकते थे, पिछे खंबा है? नोकर म्हणाला, वोई तो बोल र्‍हा ता, कोम्बा हे कोम्बा हे। एकदा एक बंगाली नोकर, अगदी दु:खी चेहर्‍याने, आपल्या मालकाला म्हणाला, 'साब, सिरिया का बाद्शाह मर गया।' मालकाने विचार केला सिरिया मधे बादशहा कुठे? तो नोकराला म्हणाला, 'अरे सिरियामे बादशाह वगैरे नही होता' पण नोकर त्याचा मुद्दा सोडेना. शेवटी मालकाने विचारले 'तुमको कौन बोला की सिरियाका बादशाह मर गया?' नोकर म्हणे, 'हॉमने कुद देका' आता मालकाला राहवेना, 'किधर?' नोकर, 'आओ..' तो मालकाला अंगणात घेऊन गेला तिथे एक चिमणीचं पिल्लू मरुन पडलं होतं. तेंव्हा मालकाच्या डोक्यात प्रकाश पडला की त्याच्या नोकराला म्हणायचंय की, 'चिडीया का बच्चा मर गया।' आमचा एक मित्र होता, अर्थात बंगाली. एकदा म्हणाला, 'म्येरेको शार्प लेना है।' झालं. आम्ही सगळे मित्र त्याला घेऊन 'शार्प'च्या शोरुम मध्ये गेलो. तिथे आख्खी शोरुम पालथी घातली पण ह्याला कुठला पीस पसंत पडेना. शेवटी मी म्हणालो,' क्या यार, इतना बेकारका टाईमपास किया, तुमने कुछ लिया नही।' तो चकित चेहर्‍याने म्हणाला,' म्येरेको कुछ लेनेकाई नई।' मी - ' तो क्यूं बोला 'शार्प' लेनेका है? तेरे लिए हम सब लोग यहाँ आए है नं।' त्यावर तो म्हणाला, ' आरे ये शार्प नही, कपडा धोनेका शार्प'. त्याला 'सर्फ' पावडर घ्यायची होती. जाम धोपटला त्याला. ह्याहून वाईट्ट अनुभव मी घेतला आहे. पण त्या बंगाल्याच्या उचारातून ध्वनीत होणार्‍या अश्लिल अर्थामुळे इथे देता येत नाही.

हुकुमीएक्का गुरुवार, 06/19/2014 - 23:49
हा किस्सा मी ह्युंडाई च्या शोरुम मध्ये पाहिला होता. एक साधारण ४०-५० दरम्यान वय असलेला माणूस आपल्या भावासोबत शोरूम मध्ये आला होता. बरोबर एक पोते होते. त्यांने एंट्री मारल्याबरोबर तेथील लोकांना वाटले कदाचित पत्ता विचारायला आला असेल. तो आल्याबरोबर २-३ Sales person त्यांना अटेंड करायला गेले. माणूस - "आमास्नी गाडी घ्याची हायं." Sales-person - "कोणती घ्यायचीय? सेकंड-हँड गाड्यापण आहेत" (वास्तविक त्या माणसाकडे पाहून या लोकांना वाटले असेल की हा काय नवीन कार घेणार ?") माणूस - "आमास्नी सेकंड हँड नगं नवीनच हवी हाय. आमचं पोरगं यकदा 'वापरलेली' गाडी परतं वापरत नाय. अन ते आमास्नी बी पटत नाय." ते लोकं अजुनच गार. Sales-person - "कोणती घ्यायचीय?". माणूस - "आत्ता नवीनच आलीयां बगां. नाव 'इलो'." Sales-person(brochure मध्ये पाहून) - "छे हो अशी कुठलीच कार कंपनीने लाँच नाही केलीय अजून.". माणूस - "आवं आमच्या गावांत तसल्या ४ हायतं की. नायं काय म्हनता? तोंडावरनं तरी ४ इयत्ता शिकलेले वाटतां. *lol* " ते विचारायला गेलेले ३-४ जण खरच खुप गोंधळून गेले की अशी कुठली कार आलीय की जी आपल्या शोरूममध्ये नाहीये. शेवटी त्यांनी शोरूमच्या मालकाला बोलवले. मालकपण तेच बोलला की अशी कोणतीच कार नाहीये. शेवटी त्या माणसाने त्या मालकाला बाहेर नेऊन ती कार दाखवली. कार होती शोरूममध्ये. कारचे नाव होते "Hyundai i10". ते पाहून मालकासकट सगळ्यांनी (अगदी आम्हीसुध्धा) डोक्याला हात लावला. *lol* जाताना त्या माणसाने सर्व "याक्सेसरी" (Accessories) हव्यात असे सांगितले आणि जेव्हा पैसे देण्याची वेळ आली तेव्हा त्या माणसाने बरोबर आणलेले पोते उघडले त्यात तसल्या अजून २ गाड्या येतील एव्हडी रक्कम होती. *biggrin*

खटपट्या Fri, 06/20/2014 - 02:05
नोईडा भागात जागांचे भाव वाढल्यामुळे तिथले जाट अचानक श्रीमंत झाले आहेत. तेही असेच पैसे घेवून शोरूम मध्ये जातात आणि सांगतात कि आम्हाला चार गोलवाली गाडी पाहिजे. (चार गोल वाली गाडी म्हणजे आपली आवडी (ऑडी))

जय - गणेश Fri, 06/20/2014 - 08:51
ऑफीसातली एक बंगाली मुलगी एकदा काही पेपर घेवुन आली आणी म्हणाली..... सार, आपके पास "पांच मशिन" हे क्या ?? *lol*
लेखनविषय:
भाषा
लेखनप्रकार
प्रकटन
भडकमकर या आडनावाचा भडक मकर असा उच्चार करणाऱ्या सरदारजीचा विनोद फार जुना झाला, नाही का. उच्चारातल्या या आणखी काही गमती-जमती.. कार्यबाहुल्यामुळे - या शब्दाचा उच्चार कार्यबाहु ल्ल्या मुळे असा केला जातो. (ल वर आघात) नवख्या /अमराठी माध्यमात शिकलेल्या मुलांकडून कार्य बाहुल्या मुळे (बाहुला?) असा उच्चार ऐकून मौज वाटली. 'काटकसर' -काही वर्षांपूर्वी शेजारची पाचव्या इयत्तेत शिकणारी मुलगी लोकसत्ता घेऊन आली. मला एका पानावरची गोष्ट, खरं तर शीर्षक दाखवलं. ते होतं, 'काटकसर'. तिची तक्रार - ताई, या गोष्टीत कोणीच काटक सर नाहीत... क्वात्रोची - हे प्रकरण प्रसार माध्यमांमध्ये गाजत होतं, तेव्हाची गोष्ट.

Vivid Sydney - रंगबिरंगी सिडनीतला रंगबिरंगी कलाविष्कार...

नानबा ·

इनिगोय Sat, 06/07/2014 - 17:03
वाहवा! बाकी वर्णनही येऊदे की. लेझर शोखेरीज आणखी कायकाय पाहिलंस? ऎकलंस?

नानबा Sat, 06/07/2014 - 18:42
लेझर शोखेरीज आणखी कायकाय पाहिलंस?
त्यावेळेत तिकडे सगळीकडे लेझर शो असतात. बिल्डींग्स, झाडं, रस्ते, सगळीकडे लेझरच्या करामती. आम्ही गेलो होतो त्या दिवशी कॉन्सर्ट नव्हता. वर्किंग डे होता त्या दिवशी. आज रॉक कॉन्सर्ट आहे म्हणे... बाकी खाण्याच्या बाबतीत आपण मागे कधीच नाही. त्यामुळे squid salad, calamary rings, sushi with teriyaki chicken इ इ. पदार्थांवर मनसोक्त ताव मारल्या गेला.. ;)

सुबोध खरे Sat, 06/07/2014 - 21:03
वा नानबा एन्जॉय करून घ्या एकदा लग्नाचे लिगाड मागे लागले कि कुठे एन्जॉयमेंट?

पैसा Tue, 06/10/2014 - 12:34
मस्त आहे सगळं. खूपच सुरेख! अवांतरः सूड सिडनीमधे रहाणार्‍यांना कधीचा शोधतो आहे. माहिती नाही का रे!

इनिगोय Sat, 06/07/2014 - 17:03
वाहवा! बाकी वर्णनही येऊदे की. लेझर शोखेरीज आणखी कायकाय पाहिलंस? ऎकलंस?

नानबा Sat, 06/07/2014 - 18:42
लेझर शोखेरीज आणखी कायकाय पाहिलंस?
त्यावेळेत तिकडे सगळीकडे लेझर शो असतात. बिल्डींग्स, झाडं, रस्ते, सगळीकडे लेझरच्या करामती. आम्ही गेलो होतो त्या दिवशी कॉन्सर्ट नव्हता. वर्किंग डे होता त्या दिवशी. आज रॉक कॉन्सर्ट आहे म्हणे... बाकी खाण्याच्या बाबतीत आपण मागे कधीच नाही. त्यामुळे squid salad, calamary rings, sushi with teriyaki chicken इ इ. पदार्थांवर मनसोक्त ताव मारल्या गेला.. ;)

सुबोध खरे Sat, 06/07/2014 - 21:03
वा नानबा एन्जॉय करून घ्या एकदा लग्नाचे लिगाड मागे लागले कि कुठे एन्जॉयमेंट?

पैसा Tue, 06/10/2014 - 12:34
मस्त आहे सगळं. खूपच सुरेख! अवांतरः सूड सिडनीमधे रहाणार्‍यांना कधीचा शोधतो आहे. माहिती नाही का रे!
दक्षिण गोलार्धामधली सगळ्यात happening city म्हणजे सिडनी. अमेरिका युरोप आणि एकूणच बहुतांश प्रगत जगापेक्षा उलट्या बाजूला असलेल्या ऑस्ट्रेलिया मधलं सगळ्यात मोठं शहर. पृथ्वीच्या दक्षिणेकडे असल्यामुळे उत्तरेकडच्या जगापेक्षा इकडे सगळंच उलटं. एप्रिल मे मध्ये जगभर उन्हाळा असताना इकडे कडक थंडी, तर सारं जग बर्फ़ात आणि थंडीत कुडकुडत सांताक्लॉजचं स्वागत करत असताना इकडे मरणाचा उकाडा. अशा सिडनीतला सगळ्यात entertaining festivals मधला एक महत्त्वाचा festival म्हणजे Vivid Sydney. दरवर्षी हिवाळ्याच्या सुरूवातीला, म्हणजे मे च्या अखेरीस हा festival आयोजित केला जातो.

कृष्ण

आनंदमयी ·

आयुर्हित Sat, 06/07/2014 - 10:43
वाचतांना एक वेगळीच अनुभुती मिळाली. कवयित्रीचे मन कसे विचार करत आहे, ते ही अगदी स्पष्ट दिसुन येते. "वरवर सारे चंचल श्यामल आत गूढ अविचलसे काही" काहीशी द्विधा मनस्थिती आहे असेही वाटते. यामूळे कवितेत दोन प्रवाह/लेयर्स दिसतात. "प्राण नांदतो ह्या तीरावर त्या तीरावर मन झेपावे" या वाक्यावरून वरवर शांत वाटणारे मन आतून अशांत आहे हेच खरे! मनातले विचार हवे तसे कवितेत उतरवणे ही पण एक कलाच आहे. कवयित्री त्यात १००% उत्तीर्ण झाली आहे. एकंदरीत फारच छान कविता आहे!

संजय क्षीरसागर Sat, 06/07/2014 - 13:17
त्याच्याकडे पाहण्याचा वेगळा नज़रिया म्हणजे कृष्ण. त्यामुळे भक्तीरसाशी या ओळी विसंगत आहेत :
प्राण नांदतो ह्या तीरावर त्या तीरावर मन झेपावे कृष्ण मूर्त सर्वस्व पुरे हे कृष्णातच समरसून जावे
जर संपूर्ण अस्तित्व कृष्णमय आहे तर त्याला दोन तीर कसे असतील? अस्तित्वाशी एकरुप (कृष्णमय) व्ह्यायचं असेल तर मनातली ही विसंगती दूर व्ह्यायला हवी.

आत्मशून्य Sat, 06/07/2014 - 19:36
जर संपूर्ण अस्तित्व कृष्णमय आहे तर त्याला दोन तीर कसे असतील ?
कृष्णमयता ही स्थिती आहे व दोन तीर ही प्रोसेस... होप यु गॉट इट इन अ वे यु युज टु फ्रेज द वर्ड्स.

आयुर्हित Sat, 06/07/2014 - 10:43
वाचतांना एक वेगळीच अनुभुती मिळाली. कवयित्रीचे मन कसे विचार करत आहे, ते ही अगदी स्पष्ट दिसुन येते. "वरवर सारे चंचल श्यामल आत गूढ अविचलसे काही" काहीशी द्विधा मनस्थिती आहे असेही वाटते. यामूळे कवितेत दोन प्रवाह/लेयर्स दिसतात. "प्राण नांदतो ह्या तीरावर त्या तीरावर मन झेपावे" या वाक्यावरून वरवर शांत वाटणारे मन आतून अशांत आहे हेच खरे! मनातले विचार हवे तसे कवितेत उतरवणे ही पण एक कलाच आहे. कवयित्री त्यात १००% उत्तीर्ण झाली आहे. एकंदरीत फारच छान कविता आहे!

संजय क्षीरसागर Sat, 06/07/2014 - 13:17
त्याच्याकडे पाहण्याचा वेगळा नज़रिया म्हणजे कृष्ण. त्यामुळे भक्तीरसाशी या ओळी विसंगत आहेत :
प्राण नांदतो ह्या तीरावर त्या तीरावर मन झेपावे कृष्ण मूर्त सर्वस्व पुरे हे कृष्णातच समरसून जावे
जर संपूर्ण अस्तित्व कृष्णमय आहे तर त्याला दोन तीर कसे असतील? अस्तित्वाशी एकरुप (कृष्णमय) व्ह्यायचं असेल तर मनातली ही विसंगती दूर व्ह्यायला हवी.

आत्मशून्य Sat, 06/07/2014 - 19:36
जर संपूर्ण अस्तित्व कृष्णमय आहे तर त्याला दोन तीर कसे असतील ?
कृष्णमयता ही स्थिती आहे व दोन तीर ही प्रोसेस... होप यु गॉट इट इन अ वे यु युज टु फ्रेज द वर्ड्स.
लेखनविषय:
कविता
काव्यरस
शांतरस
रूप सावळे आतीव सुंदर भक्तिरसाचा मनात पाझर उठे शहारा अंगांगावर अंतरात वसतो मुरलीधर निळा गंध त्या निळसर देही मोहक इतुका तो निर्मोही वरवर सारे चंचल श्यामल आत गूढ अविचलसे काही चराचरांतून घुमे बासरी सप्तसूर सावळा मुरारी वाहे यमुना अमृत होवुन उठती आतुन अथांग लहरी प्राण नांदतो ह्या तीरावर त्या तीरावर मन झेपावे कृष्ण मूर्त सर्वस्व पुरे हे कृष्णातच समरसून जावे © डॉ.अदिती जोशी

सौदी क्षणचित्रे : ०९ : जेद्दाह् (भाग २)

डॉ सुहास म्हात्रे ·

भाते Fri, 06/06/2014 - 22:42
या सफरीतले सगळे लेख आवडले. अप्रतिम! सचित्र माहिती आवडली. दुसऱ्या चित्रातली इमारत चार्ल्स कोरियाच्या मुंबईतल्या कांचनजुंगा इमारतीसारखी दिसते आहे. किंगडम टॉवरचे फोटो मस्त. बुर्ज खलिफा ढगांपेक्षा खरंच उंच आहे का? धन्यवाद, सचित्र माहितीसह अद्वितीय सफरीपद्धल.

डॉ सुहास म्हात्रे Sat, 06/07/2014 - 13:52
होय बुर्ज खलिफाच नाही तर अनेक उंच इमारती आपले डोके ढगांच्या खालच्या थरांच्या वर डोके काढू शकतात. कसे ते खालच्या क्लिपमध्ये (जालावरून साभार) दिसेल... येथे त्यासंबद्धात अजून काही नेत्रदिपक चित्रे आहेत.

डॉ सुहास म्हात्रे Sat, 06/07/2014 - 13:59
ते कारंजे समुद्रात खूप आतवर आहे. समुद्रकिनार्‍याच्या अर्धगोलाकार आकारामुळे ते जमिनीपासून जवळ असल्यासारखे भासते. फोटोतल्या पाण्याच्या फवार्‍याची उंची ३०० पेक्षा जास्त मीटर आहे, त्यावरून कारंज्याच्या किनार्‍यापासूनच्या अंतराचा जरासा अंदाज येईल. कारंज्याचे पाणी वार्‍याने इतके दूर येऊ शकत नाही.

डॉ सुहास म्हात्रे Sat, 06/07/2014 - 14:04
तैवानची "ताईपेई १०१" ही ५०८ मीटर उंचीची इमारत या चित्रात असायला पाहिजे होती. मात्र तिचे नाव जगभर तितकेसे प्रसिद्ध नाही असे वाटते. हे चित्र बहुदा सर्वसामान्यपणे जगभर माहित असलेल्या इमारती घेऊन केवळ ऊंचीची तुलना करायला बनविले आहे असे दिसते. त्यामुळे ती या चित्रात नसावी असा माझा आपला एक अंदाज :)

अर्धवटराव Sat, 06/07/2014 - 02:22
मर्दांचा पोवाडा मर्दाने गावा म्हणतात..तद्वत हौशी पर्यटकाच्या नजरेतुन जगाचे सौंदर्य बघायला-वाचायला मिळण्याची मजा काहि औरच असते. तुमच्या आनंदाच्या ठेवी अशाच आमच्यापर्यंत पोहचु देत.

मुक्त विहारि Sat, 06/07/2014 - 09:51
उलट आहे.... तुमचाच, असा लोभ मिपावर असू द्यावा. तुम्ही लिहीलेली प्रवास वर्णने वाचून, आमच्या पायातील चक्र जास्त गतीमान झाले आहे.

डॉ सुहास म्हात्रे Sat, 06/07/2014 - 14:08
मग होऊद्या त्या चक्राचा भरपूर उपयोग आणि टाका मिपावर प्रवासवर्णने... होऊद्या बाईट्सचा खर्च, मिपा आहे घरचं ;) :)

मुक्त विहारि Sat, 06/07/2014 - 15:08
ते जून एंडला आमच्या बायडीला घेवून... अन तसेही प्रवासवर्णन तर लिहीणार आहेच. अन फक्त मिपाच नाही तर मिपाकर पण आपल्याच घरातील सदस्य वाटतात.

एस Mon, 06/09/2014 - 18:58
नक्कीच. इस्पिकचा एक्कासाहेब, तुमचे मनापासून आभार.
सौदी अरेबियाच्या चर्चेत नसलेल्या काही पैलूंची ओळख तुम्हाला करून देणे यावर या लेखमालेत माझा भर होता. त्या भटकंतीच्या क्षणांची मजा मी पुरेपूर अनुभवली. त्या मजेतील काही वाटा तुमच्यापर्यंत पोहोचवू शकलो असेन अशी आशा आहे.
या लेखमालेचा सारांश या वाक्यांमध्ये आलाय. तुमच्या डोळ्यांनी आम्हीपण पाहून घेतला हा देश. पुढच्या लेखमालेच्या प्रतीक्षेत हेवेसांनल!

मुक्त विहारि Mon, 06/09/2014 - 19:56
हे असे नुसते आभार मानून चालणार नाही. बहारीन विषयी काहीतरी ४ ओळी लिहा. तिथला "डॉल्फीन शो" चांगला असतो असे ऐकण्यात आहे.

रेवती Sat, 06/07/2014 - 15:55
सुरेख कलाशिल्पे आहेत. फळांच्या रसाचे दुकानही असेच छान वाटतेय. तुमच्या भटकंतीमधील हे अनोखे क्षण आमच्यापर्यंत पोहोचवलेत म्हणून आभार मानते.

प्रचेतस Sat, 06/07/2014 - 22:24
एकापेक्षा एक चित्रविचित्र संरचना. फळांच्या रसाच्या दुकानातील फलरचना जाम आवडल्या. सौदीतल्या बर्‍याच गोष्टींना किंग फाहादचे नाव दिसते आहे. ह्या राजाचा अल्पसा इतिहास, सौदीच्या उभारणीतील त्याचे योगदान जाणून घेण्यास आवडेल.

डॉ सुहास म्हात्रे Sun, 06/08/2014 - 00:10
इब्न सौद या आधुनिक सौदी अरेबियाच्या संस्थापक राजाचा आठवा पुत्र फाहाद बिन अब्दुलाझिझ अल् सौद (१९२१-२००५) सौदी अरेबियाच्या राजपदावर १९८२ पासून २००५ पर्यंत विराजमान होता. रियाधमधिल राजपुत्रांच्या शिक्षणासाठी स्थापन केलेल्या शिक्षणसंस्थेत शिक्षण पूर्ण झाल्यावर निम्न स्तरापासून सुरुवात करून अनेक पाहिर्‍या पार करत तो १९५३ मध्ये शिक्षणमंत्री झाला. त्यानंतर १९५९ मध्ये लीग ऑफ अरब स्टेट्स मध्ये सौदी प्रतिनिधी म्हणून नेमणूक, १९६२ मध्ये गृहमंत्री आणि १९६७ मध्ये दुसरा उप-पंतप्रधान (ही जागा खास फाहादसाठी निर्माण केली गेली होती) अश्या चढत्या भाजणीने प्रगती चालू राहिली. सौदी राजघराण्याच्या नियमांप्रमाणे राजगादीवर सर्वप्रथम इब्न सौदच्या मुलांचा हक्क आहे. ते हयात नसल्यास / राजा होण्यास योग्य नसल्यासच इतरांचा वारसांचा विचार केला जात असे. १९७५ साली राजा फैझलच्या मृत्यनंतर त्यांचा भाऊ खालिद राजा बनला आणि खालिदच्या तडक खाली असलेल्या दोन भावांना वगळून तिसर्‍या क्रमांकावरील फहादला पहिला उप-पंतप्रधान आणि युवराज अशी दोन पदे मिळाली. राजा खालिद याच्या मृत्युनंतर १९८२ साली फाहदने राज्यारोहण केले. राजा फहाद पॅलेस्टाईनचा खंदा समर्थक आणि इझ्रेलचा विरोधक होता. त्याच्या कारकिर्दीत सौदी अरेबियाचे अमेरिकेबरोबर घनिष्ट संबद्ध प्रस्थापित झाले. अरब जगतातले अंतर्गत हेवेदावे संपावे म्हणून त्याने बरेच प्रयत्न केले. लेबॅनॉनमधले यादवीयुद्ध थांबवण्यासाठी त्याने १९८९ मध्ये "ताईफ करार" घडवून आणला. (ताईफ सौदी अरेबियात्ले एक थंड हवेचे पर्यटक ठिकाण आहे.) कुवेत युद्धात त्याने अरब जगताचे नेतृत्व केले. राजघराण्यातल्या वारसांचे वय आणि राजपरिवाराची संमत्ती असे आस्तित्वात असलेले राजाच्या निवडीचे केवळ दोनच निकष अस्विकार करून फाहादने १९९२ मध्ये राजा निवडण्याचे नविन नियम बनवले. त्याप्रमाणे राजाला युवराजाला बरखास्त करण्याचा हक्क मिळाला आणि इब्न सौदचे नातू राजगादीवर बसण्याचा लायक ठरले. प्रकृती अस्वास्थ्यामुळे फाहादने १९९५ मध्ये युवराज अबदुल्लाच्या हाती रोजमर्राचा राज्यकारभार चालविण्याचे हक्क दिले. फाहादच्या नेतृत्वाखाली अबदुल्लाने सौदी अरेबियातल्या अंतर्गत बंडाळीला कठोर कारवाया करून चिरडले. कारकिर्दीच्या शेवटच्या काळात फाहादने सौदी अरेबियातिल धार्मिक कर्मठपणाची धार कमी करण्यास सुरूवात केली होती. सौदी सेनादल, आरोग्यसेवा, पायाभूत सुविधांचा विकास आणि स्थानिक उद्योगधंद्यांच्या विकासाला फाहादच्या कारकिर्दीत चालना मिळाली. १ ऑगस्ट २००५ ला फाहादच्या मृत्युनंतर युवराज अबदुल्लाला राजा म्हणून घोषित केले गेले, जो सद्याचा सौदी अरेबियाचा राजा आहे. राजा अबदुल्ला तुलनेने उदारमतवादी समजला जातो आणि त्याच्या कारकिर्दीत धार्मिक उदारमतवादाचा सावधगिरीने आणि विकासकामांचा जोमाने पाठपुरावा चालू आहे.

प्रचेतस Sun, 06/08/2014 - 10:08
सविस्तर प्रतिसादाबद्दल धन्यवाद. प्रदीर्घ कारकिर्द राहिलेली दिसतेय किंग फाहादची. अजून एक शंका, सौदीत धर्माबाबत कायदे करण्याचा अखेरचा शब्द राजाचा का मुल्ला-मौलवींचा? कारण इस्लामच्या नियमांनुसार धर्मसत्ता आणि राज्यसत्ता एकाच व्यक्तीकडे एकवटलेली असते. उदा. खलिफा.

डॉ सुहास म्हात्रे Sun, 06/08/2014 - 21:46
सौदी अरेबियात धर्म आणि राजसत्तेचे संबद्ध बर्‍यापैकी क्लिष्ट आणि ऐतिहासिक आहेत. १७४४ मध्ये मुहम्मद इब्न सौदने सर्वप्रथम सौदी टोळ्यांचे एकत्रिकरण सुरू केले. त्याच सुमारास मुहम्मद इब्न अबदुलवहाब नावाचा एक धार्मिक अभ्यासक (religious scholar) त्याकाळच्या सौदी टोळ्यांमध्ये असलेल्या थडग्यांजवळ प्रार्थना करणे, दैवी झाडांची पूजा करणे, इ कर्मठ इस्लामला मान्य नसलेल्या प्रथांमुळे नाराज होता. अब्दुलवहाबच्या कर्मठ इस्लामी आचारविचारांना पुढे वहाबी हे विशेषण मिळाले. या दोघांच्या आपापल्या संघर्षांत; "धार्मिक पाठिंबा राजसत्तेला बळकट करेल" हे इब्न सौदला आणि "राजसत्तेच्या मदतीशिवाय धर्माचे कर्मठ आचरण लोकांत आणणे शक्य नाही" हे अब्दुलवहाबला कळून चुकले होते. त्यामुळे दोघांचा एक करार झाला यात धार्मिक अधिकार वहाबींकडे आणि राजकिय अधिकार सौद घराण्याकडे दिले गेले. पुढे १९०२ ला अब्दुलझिझ बिन अब्दुलरहमान अल् सौदने (इब्न सौदने) सौदी टोळ्यांचा एकत्रिकरणाला सुरुवात करून १९३२ ला आधुनिक सौदी अरेबियाची स्थापना केली. वहाबी टोळ्यांच्या (यांना इखवान उर्फ ब्रदर्स उर्फ भाऊ असे नाव पडले आहे) सहभागाने इब्न सौदच्या युद्धांना आणि राज्याच्या विस्ताराला धार्मिक अनुष्ठान मिळाले. मात्र आधुनिक सौदी अरेबियाच्या सीमेबाहेरच्या (ब्रिटिशांशी संरक्षण करार असलेल्या) इराक, कुवेत, ट्रान्स-जॉर्डन इ वर धर्मप्रसाराच्या नावाखाली हल्ला करण्याचे इखवानचे मनसुबे राजकिय दृष्ट्या महाग पडतील हे ओळखून ते इब्न सौदने बळाचा वापर करून मोडून काढले. त्याकरता १९२९ मध्ये सौदच्या फौजेचे आणि इखवानचे (सबिलाचे) युद्धही झाले. १९३२ पासून देशांतर्गत धार्मिक अधिकार वहाबींकडे आणि आंतरराष्ट्रिय राजकारणावर सौद घराण्याचा अधिकार असा सर्वसाधारण शक्तीसमतोल आहे. आधुनिक सुधारणांच्या वार्‍यांवर वाहत येणार्‍या जागतिक वातावरणाचा प्रभाव सौदी अरेबियावर पडला नसता तरच आश्चर्य. त्यामुळे सत्तसमतोलावर होणार्‍या प्रभावाने निर्माण होणार्‍या समस्या निभावताना दोन्ही गटांना बरीच तारेवरची कसरत करावी लागत आहे. याबाबत अधिक माहिती या या निबंधात मिळेल.

प्रचेतस Sun, 06/08/2014 - 22:37
धन्यवाद. ह्या वहाबी पंथाबद्दल थोडीशी कल्पना होती पण सौद फौज विरुद्ध इखवानांच्या युद्धाबद्दल अजिबातच माहीत नव्हते. हल्लीच्या अरब स्प्रिंग (इजिप्त, ट्यूनिशिया, सीरिया) क्रांतीं नंतर सौदी मध्येही बदलांचे वारे ज़रा जास्तच वेगाने वाहू लागले आहेत असे वाचले होते.

प्रचेतस Sun, 06/08/2014 - 22:38
धन्यवाद. ह्या वहाबी पंथाबद्दल थोडीशी कल्पना होती पण सौद फौज विरुद्ध इखवानांच्या युद्धाबद्दल अजिबातच माहीत नव्हते. हल्लीच्या अरब स्प्रिंग (इजिप्त, ट्यूनिशिया, सीरिया) क्रांतीं नंतर सौदी मध्येही बदलांचे वारे ज़रा जास्तच वेगाने वाहू लागले आहेत असे वाचले होते.

पाषाणभेद Mon, 06/09/2014 - 00:26
सर्व लेखमाला छान आहे यात शंका नाही. आपण नेहमीच आम्हाला घरबसल्या इतक्या सार्‍या देशांची सफर घडवतात. अवांतरः केवळ उत्सूकता म्हणून विचारतो. आपल्याला इतक्या सार्‍या सफरी कशा काय शक्य आहेत? आपला व्यवसाय मार्केटींग अथवा तत्सम आहे काय? खाजगी उत्तर असल्यास उत्तर दिले नाही तरी चालेल. आधीच धन्यवाद.

बॅटमॅन Mon, 06/09/2014 - 12:45
हाही भाग मस्त आवडला. ते शिल्पातले विमान खरेखुरे आहे तर त्या कार देखील खर्‍याखुर्‍या आहेत की काय? साला, एका तेलामुळे काय आमूलाग्र बदल झालेत सौदीत खरंच!!! लक आहे साल्यांचं. या लेखमालेकरिता अतिशयच धन्यवाद!!! पुढच्या सफरींची आतुरतेने वाट पाहत आहे, कळावे. :)

डॉ सुहास म्हात्रे Mon, 06/09/2014 - 18:14
तेलामुळे आलेल्य समृद्धीने सौदी मूलभूत सुविधा विकसित झाल्या आहेत यात संशय नाही. जेद्दाह् मध्ये केवळ शिल्पे पाहणे हा अनेक दिवसांचा कार्यक्रम होऊ शकतो ! मला ती सगळी शांतपणे बघण्याइतका वेळ नव्हता. या ठिकाणी ती सर्व शिल्पे टिप्पण्णीसह पहायला मिळतील.

दिपक.कुवेत Mon, 06/09/2014 - 19:04
आपल्या सफरित फोटोंची रेलचेल तर असतेच पण माहितीचं कक्ष सुद्धा अधीक विस्तारत जातं त्याबद्दल धन्यवाद.

समीरसूर Tue, 06/10/2014 - 10:49
खरोखर उत्कृष्ट लेखमाला होती आपली, इस्पीकचा एक्का साहेब. मनापासून आवडली. सगळे भाग आतुरतेने वाचले. फोटो तर सुंदरच होते. सौदी अरेबियाविषयी बरीच नवीन आणि इंटरेस्टींग माहिती मिळाली. धर्म, देव, परंपरा, धार्मिक कट्टरता, आपलाच धर्म सर्वश्रेष्ठ हा ठाम विश्वास वगैरे बाबी इतक्या मोठ्या प्रमाणावर जोरकस नसत्या तर हा देश आज कुठे असला असता ही कल्पना रोचक आहे. सार्वजनिक जीवनावर, राजकारणारावर, व्यवसायावर, आणि एकूणच मानवी अस्तित्वावर असणारा धर्माचा हा जबरदस्त पगडा आणि जगण्याचा एकमेव आधार म्हणजे धर्मच आणि त्याव्यतिरिक्त दुसरे काहीच नाही हा अविचार तसा धोकादायकच. संपूर्ण जगात अशा अंधविचाराने घडलेला/घडवून आणलेला विध्वंस हे या अविचाराच्या फोलपणाचे एक ठळक उदाहरण असावे. आज पुण्यात असेच काहीसे चालू आहे. त्यात गलिच्छ राजकारणाचा हात कितपत आहे हे कळणे तसे अवघडच. असो. बाकी आपली सौदी अरेबियामधली वर्षे आपणांस समृद्ध (अनुभवसंचय, पर्यटनाचा आनंद, अर्थ, जगण्यातला वेगळेपणा, कामातली आव्हाने अशा सगळ्याच आघाड्यांवर) करून गेली ही आनंदाची बाब आहे. :-) या यशासाठी आपले खास अभिनंदन! आपण आम्हाला असाच पर्यटनाचा आनंद देत रहावा ही सदिच्छा! :-) --समीर

भाते Fri, 06/06/2014 - 22:42
या सफरीतले सगळे लेख आवडले. अप्रतिम! सचित्र माहिती आवडली. दुसऱ्या चित्रातली इमारत चार्ल्स कोरियाच्या मुंबईतल्या कांचनजुंगा इमारतीसारखी दिसते आहे. किंगडम टॉवरचे फोटो मस्त. बुर्ज खलिफा ढगांपेक्षा खरंच उंच आहे का? धन्यवाद, सचित्र माहितीसह अद्वितीय सफरीपद्धल.

डॉ सुहास म्हात्रे Sat, 06/07/2014 - 13:52
होय बुर्ज खलिफाच नाही तर अनेक उंच इमारती आपले डोके ढगांच्या खालच्या थरांच्या वर डोके काढू शकतात. कसे ते खालच्या क्लिपमध्ये (जालावरून साभार) दिसेल... येथे त्यासंबद्धात अजून काही नेत्रदिपक चित्रे आहेत.

डॉ सुहास म्हात्रे Sat, 06/07/2014 - 13:59
ते कारंजे समुद्रात खूप आतवर आहे. समुद्रकिनार्‍याच्या अर्धगोलाकार आकारामुळे ते जमिनीपासून जवळ असल्यासारखे भासते. फोटोतल्या पाण्याच्या फवार्‍याची उंची ३०० पेक्षा जास्त मीटर आहे, त्यावरून कारंज्याच्या किनार्‍यापासूनच्या अंतराचा जरासा अंदाज येईल. कारंज्याचे पाणी वार्‍याने इतके दूर येऊ शकत नाही.

डॉ सुहास म्हात्रे Sat, 06/07/2014 - 14:04
तैवानची "ताईपेई १०१" ही ५०८ मीटर उंचीची इमारत या चित्रात असायला पाहिजे होती. मात्र तिचे नाव जगभर तितकेसे प्रसिद्ध नाही असे वाटते. हे चित्र बहुदा सर्वसामान्यपणे जगभर माहित असलेल्या इमारती घेऊन केवळ ऊंचीची तुलना करायला बनविले आहे असे दिसते. त्यामुळे ती या चित्रात नसावी असा माझा आपला एक अंदाज :)

अर्धवटराव Sat, 06/07/2014 - 02:22
मर्दांचा पोवाडा मर्दाने गावा म्हणतात..तद्वत हौशी पर्यटकाच्या नजरेतुन जगाचे सौंदर्य बघायला-वाचायला मिळण्याची मजा काहि औरच असते. तुमच्या आनंदाच्या ठेवी अशाच आमच्यापर्यंत पोहचु देत.

मुक्त विहारि Sat, 06/07/2014 - 09:51
उलट आहे.... तुमचाच, असा लोभ मिपावर असू द्यावा. तुम्ही लिहीलेली प्रवास वर्णने वाचून, आमच्या पायातील चक्र जास्त गतीमान झाले आहे.

डॉ सुहास म्हात्रे Sat, 06/07/2014 - 14:08
मग होऊद्या त्या चक्राचा भरपूर उपयोग आणि टाका मिपावर प्रवासवर्णने... होऊद्या बाईट्सचा खर्च, मिपा आहे घरचं ;) :)

मुक्त विहारि Sat, 06/07/2014 - 15:08
ते जून एंडला आमच्या बायडीला घेवून... अन तसेही प्रवासवर्णन तर लिहीणार आहेच. अन फक्त मिपाच नाही तर मिपाकर पण आपल्याच घरातील सदस्य वाटतात.

एस Mon, 06/09/2014 - 18:58
नक्कीच. इस्पिकचा एक्कासाहेब, तुमचे मनापासून आभार.
सौदी अरेबियाच्या चर्चेत नसलेल्या काही पैलूंची ओळख तुम्हाला करून देणे यावर या लेखमालेत माझा भर होता. त्या भटकंतीच्या क्षणांची मजा मी पुरेपूर अनुभवली. त्या मजेतील काही वाटा तुमच्यापर्यंत पोहोचवू शकलो असेन अशी आशा आहे.
या लेखमालेचा सारांश या वाक्यांमध्ये आलाय. तुमच्या डोळ्यांनी आम्हीपण पाहून घेतला हा देश. पुढच्या लेखमालेच्या प्रतीक्षेत हेवेसांनल!

मुक्त विहारि Mon, 06/09/2014 - 19:56
हे असे नुसते आभार मानून चालणार नाही. बहारीन विषयी काहीतरी ४ ओळी लिहा. तिथला "डॉल्फीन शो" चांगला असतो असे ऐकण्यात आहे.

रेवती Sat, 06/07/2014 - 15:55
सुरेख कलाशिल्पे आहेत. फळांच्या रसाचे दुकानही असेच छान वाटतेय. तुमच्या भटकंतीमधील हे अनोखे क्षण आमच्यापर्यंत पोहोचवलेत म्हणून आभार मानते.

प्रचेतस Sat, 06/07/2014 - 22:24
एकापेक्षा एक चित्रविचित्र संरचना. फळांच्या रसाच्या दुकानातील फलरचना जाम आवडल्या. सौदीतल्या बर्‍याच गोष्टींना किंग फाहादचे नाव दिसते आहे. ह्या राजाचा अल्पसा इतिहास, सौदीच्या उभारणीतील त्याचे योगदान जाणून घेण्यास आवडेल.

डॉ सुहास म्हात्रे Sun, 06/08/2014 - 00:10
इब्न सौद या आधुनिक सौदी अरेबियाच्या संस्थापक राजाचा आठवा पुत्र फाहाद बिन अब्दुलाझिझ अल् सौद (१९२१-२००५) सौदी अरेबियाच्या राजपदावर १९८२ पासून २००५ पर्यंत विराजमान होता. रियाधमधिल राजपुत्रांच्या शिक्षणासाठी स्थापन केलेल्या शिक्षणसंस्थेत शिक्षण पूर्ण झाल्यावर निम्न स्तरापासून सुरुवात करून अनेक पाहिर्‍या पार करत तो १९५३ मध्ये शिक्षणमंत्री झाला. त्यानंतर १९५९ मध्ये लीग ऑफ अरब स्टेट्स मध्ये सौदी प्रतिनिधी म्हणून नेमणूक, १९६२ मध्ये गृहमंत्री आणि १९६७ मध्ये दुसरा उप-पंतप्रधान (ही जागा खास फाहादसाठी निर्माण केली गेली होती) अश्या चढत्या भाजणीने प्रगती चालू राहिली. सौदी राजघराण्याच्या नियमांप्रमाणे राजगादीवर सर्वप्रथम इब्न सौदच्या मुलांचा हक्क आहे. ते हयात नसल्यास / राजा होण्यास योग्य नसल्यासच इतरांचा वारसांचा विचार केला जात असे. १९७५ साली राजा फैझलच्या मृत्यनंतर त्यांचा भाऊ खालिद राजा बनला आणि खालिदच्या तडक खाली असलेल्या दोन भावांना वगळून तिसर्‍या क्रमांकावरील फहादला पहिला उप-पंतप्रधान आणि युवराज अशी दोन पदे मिळाली. राजा खालिद याच्या मृत्युनंतर १९८२ साली फाहदने राज्यारोहण केले. राजा फहाद पॅलेस्टाईनचा खंदा समर्थक आणि इझ्रेलचा विरोधक होता. त्याच्या कारकिर्दीत सौदी अरेबियाचे अमेरिकेबरोबर घनिष्ट संबद्ध प्रस्थापित झाले. अरब जगतातले अंतर्गत हेवेदावे संपावे म्हणून त्याने बरेच प्रयत्न केले. लेबॅनॉनमधले यादवीयुद्ध थांबवण्यासाठी त्याने १९८९ मध्ये "ताईफ करार" घडवून आणला. (ताईफ सौदी अरेबियात्ले एक थंड हवेचे पर्यटक ठिकाण आहे.) कुवेत युद्धात त्याने अरब जगताचे नेतृत्व केले. राजघराण्यातल्या वारसांचे वय आणि राजपरिवाराची संमत्ती असे आस्तित्वात असलेले राजाच्या निवडीचे केवळ दोनच निकष अस्विकार करून फाहादने १९९२ मध्ये राजा निवडण्याचे नविन नियम बनवले. त्याप्रमाणे राजाला युवराजाला बरखास्त करण्याचा हक्क मिळाला आणि इब्न सौदचे नातू राजगादीवर बसण्याचा लायक ठरले. प्रकृती अस्वास्थ्यामुळे फाहादने १९९५ मध्ये युवराज अबदुल्लाच्या हाती रोजमर्राचा राज्यकारभार चालविण्याचे हक्क दिले. फाहादच्या नेतृत्वाखाली अबदुल्लाने सौदी अरेबियातल्या अंतर्गत बंडाळीला कठोर कारवाया करून चिरडले. कारकिर्दीच्या शेवटच्या काळात फाहादने सौदी अरेबियातिल धार्मिक कर्मठपणाची धार कमी करण्यास सुरूवात केली होती. सौदी सेनादल, आरोग्यसेवा, पायाभूत सुविधांचा विकास आणि स्थानिक उद्योगधंद्यांच्या विकासाला फाहादच्या कारकिर्दीत चालना मिळाली. १ ऑगस्ट २००५ ला फाहादच्या मृत्युनंतर युवराज अबदुल्लाला राजा म्हणून घोषित केले गेले, जो सद्याचा सौदी अरेबियाचा राजा आहे. राजा अबदुल्ला तुलनेने उदारमतवादी समजला जातो आणि त्याच्या कारकिर्दीत धार्मिक उदारमतवादाचा सावधगिरीने आणि विकासकामांचा जोमाने पाठपुरावा चालू आहे.

प्रचेतस Sun, 06/08/2014 - 10:08
सविस्तर प्रतिसादाबद्दल धन्यवाद. प्रदीर्घ कारकिर्द राहिलेली दिसतेय किंग फाहादची. अजून एक शंका, सौदीत धर्माबाबत कायदे करण्याचा अखेरचा शब्द राजाचा का मुल्ला-मौलवींचा? कारण इस्लामच्या नियमांनुसार धर्मसत्ता आणि राज्यसत्ता एकाच व्यक्तीकडे एकवटलेली असते. उदा. खलिफा.

डॉ सुहास म्हात्रे Sun, 06/08/2014 - 21:46
सौदी अरेबियात धर्म आणि राजसत्तेचे संबद्ध बर्‍यापैकी क्लिष्ट आणि ऐतिहासिक आहेत. १७४४ मध्ये मुहम्मद इब्न सौदने सर्वप्रथम सौदी टोळ्यांचे एकत्रिकरण सुरू केले. त्याच सुमारास मुहम्मद इब्न अबदुलवहाब नावाचा एक धार्मिक अभ्यासक (religious scholar) त्याकाळच्या सौदी टोळ्यांमध्ये असलेल्या थडग्यांजवळ प्रार्थना करणे, दैवी झाडांची पूजा करणे, इ कर्मठ इस्लामला मान्य नसलेल्या प्रथांमुळे नाराज होता. अब्दुलवहाबच्या कर्मठ इस्लामी आचारविचारांना पुढे वहाबी हे विशेषण मिळाले. या दोघांच्या आपापल्या संघर्षांत; "धार्मिक पाठिंबा राजसत्तेला बळकट करेल" हे इब्न सौदला आणि "राजसत्तेच्या मदतीशिवाय धर्माचे कर्मठ आचरण लोकांत आणणे शक्य नाही" हे अब्दुलवहाबला कळून चुकले होते. त्यामुळे दोघांचा एक करार झाला यात धार्मिक अधिकार वहाबींकडे आणि राजकिय अधिकार सौद घराण्याकडे दिले गेले. पुढे १९०२ ला अब्दुलझिझ बिन अब्दुलरहमान अल् सौदने (इब्न सौदने) सौदी टोळ्यांचा एकत्रिकरणाला सुरुवात करून १९३२ ला आधुनिक सौदी अरेबियाची स्थापना केली. वहाबी टोळ्यांच्या (यांना इखवान उर्फ ब्रदर्स उर्फ भाऊ असे नाव पडले आहे) सहभागाने इब्न सौदच्या युद्धांना आणि राज्याच्या विस्ताराला धार्मिक अनुष्ठान मिळाले. मात्र आधुनिक सौदी अरेबियाच्या सीमेबाहेरच्या (ब्रिटिशांशी संरक्षण करार असलेल्या) इराक, कुवेत, ट्रान्स-जॉर्डन इ वर धर्मप्रसाराच्या नावाखाली हल्ला करण्याचे इखवानचे मनसुबे राजकिय दृष्ट्या महाग पडतील हे ओळखून ते इब्न सौदने बळाचा वापर करून मोडून काढले. त्याकरता १९२९ मध्ये सौदच्या फौजेचे आणि इखवानचे (सबिलाचे) युद्धही झाले. १९३२ पासून देशांतर्गत धार्मिक अधिकार वहाबींकडे आणि आंतरराष्ट्रिय राजकारणावर सौद घराण्याचा अधिकार असा सर्वसाधारण शक्तीसमतोल आहे. आधुनिक सुधारणांच्या वार्‍यांवर वाहत येणार्‍या जागतिक वातावरणाचा प्रभाव सौदी अरेबियावर पडला नसता तरच आश्चर्य. त्यामुळे सत्तसमतोलावर होणार्‍या प्रभावाने निर्माण होणार्‍या समस्या निभावताना दोन्ही गटांना बरीच तारेवरची कसरत करावी लागत आहे. याबाबत अधिक माहिती या या निबंधात मिळेल.

प्रचेतस Sun, 06/08/2014 - 22:37
धन्यवाद. ह्या वहाबी पंथाबद्दल थोडीशी कल्पना होती पण सौद फौज विरुद्ध इखवानांच्या युद्धाबद्दल अजिबातच माहीत नव्हते. हल्लीच्या अरब स्प्रिंग (इजिप्त, ट्यूनिशिया, सीरिया) क्रांतीं नंतर सौदी मध्येही बदलांचे वारे ज़रा जास्तच वेगाने वाहू लागले आहेत असे वाचले होते.

प्रचेतस Sun, 06/08/2014 - 22:38
धन्यवाद. ह्या वहाबी पंथाबद्दल थोडीशी कल्पना होती पण सौद फौज विरुद्ध इखवानांच्या युद्धाबद्दल अजिबातच माहीत नव्हते. हल्लीच्या अरब स्प्रिंग (इजिप्त, ट्यूनिशिया, सीरिया) क्रांतीं नंतर सौदी मध्येही बदलांचे वारे ज़रा जास्तच वेगाने वाहू लागले आहेत असे वाचले होते.

पाषाणभेद Mon, 06/09/2014 - 00:26
सर्व लेखमाला छान आहे यात शंका नाही. आपण नेहमीच आम्हाला घरबसल्या इतक्या सार्‍या देशांची सफर घडवतात. अवांतरः केवळ उत्सूकता म्हणून विचारतो. आपल्याला इतक्या सार्‍या सफरी कशा काय शक्य आहेत? आपला व्यवसाय मार्केटींग अथवा तत्सम आहे काय? खाजगी उत्तर असल्यास उत्तर दिले नाही तरी चालेल. आधीच धन्यवाद.

बॅटमॅन Mon, 06/09/2014 - 12:45
हाही भाग मस्त आवडला. ते शिल्पातले विमान खरेखुरे आहे तर त्या कार देखील खर्‍याखुर्‍या आहेत की काय? साला, एका तेलामुळे काय आमूलाग्र बदल झालेत सौदीत खरंच!!! लक आहे साल्यांचं. या लेखमालेकरिता अतिशयच धन्यवाद!!! पुढच्या सफरींची आतुरतेने वाट पाहत आहे, कळावे. :)

डॉ सुहास म्हात्रे Mon, 06/09/2014 - 18:14
तेलामुळे आलेल्य समृद्धीने सौदी मूलभूत सुविधा विकसित झाल्या आहेत यात संशय नाही. जेद्दाह् मध्ये केवळ शिल्पे पाहणे हा अनेक दिवसांचा कार्यक्रम होऊ शकतो ! मला ती सगळी शांतपणे बघण्याइतका वेळ नव्हता. या ठिकाणी ती सर्व शिल्पे टिप्पण्णीसह पहायला मिळतील.

दिपक.कुवेत Mon, 06/09/2014 - 19:04
आपल्या सफरित फोटोंची रेलचेल तर असतेच पण माहितीचं कक्ष सुद्धा अधीक विस्तारत जातं त्याबद्दल धन्यवाद.

समीरसूर Tue, 06/10/2014 - 10:49
खरोखर उत्कृष्ट लेखमाला होती आपली, इस्पीकचा एक्का साहेब. मनापासून आवडली. सगळे भाग आतुरतेने वाचले. फोटो तर सुंदरच होते. सौदी अरेबियाविषयी बरीच नवीन आणि इंटरेस्टींग माहिती मिळाली. धर्म, देव, परंपरा, धार्मिक कट्टरता, आपलाच धर्म सर्वश्रेष्ठ हा ठाम विश्वास वगैरे बाबी इतक्या मोठ्या प्रमाणावर जोरकस नसत्या तर हा देश आज कुठे असला असता ही कल्पना रोचक आहे. सार्वजनिक जीवनावर, राजकारणारावर, व्यवसायावर, आणि एकूणच मानवी अस्तित्वावर असणारा धर्माचा हा जबरदस्त पगडा आणि जगण्याचा एकमेव आधार म्हणजे धर्मच आणि त्याव्यतिरिक्त दुसरे काहीच नाही हा अविचार तसा धोकादायकच. संपूर्ण जगात अशा अंधविचाराने घडलेला/घडवून आणलेला विध्वंस हे या अविचाराच्या फोलपणाचे एक ठळक उदाहरण असावे. आज पुण्यात असेच काहीसे चालू आहे. त्यात गलिच्छ राजकारणाचा हात कितपत आहे हे कळणे तसे अवघडच. असो. बाकी आपली सौदी अरेबियामधली वर्षे आपणांस समृद्ध (अनुभवसंचय, पर्यटनाचा आनंद, अर्थ, जगण्यातला वेगळेपणा, कामातली आव्हाने अशा सगळ्याच आघाड्यांवर) करून गेली ही आनंदाची बाब आहे. :-) या यशासाठी आपले खास अभिनंदन! आपण आम्हाला असाच पर्यटनाचा आनंद देत रहावा ही सदिच्छा! :-) --समीर
=================================================================== सौदी क्षणचित्रे : ०१... ०२... ०३... ०४... ०५... ०६... ०७...

चिऊ गं चिऊ गं दार उघड...!

वटवट ·

ब़जरबट्टू Fri, 06/06/2014 - 15:38
आवडेश.. छान आहे... एखादी जखम बरी झाली असं वाटत असतानाच कुणी तरी घाव घालावा आणि जखम पुन्हा भळभळायला लागावी काही जखमा कधीच भरुन येऊ नये असे वाटत असते.. आयुष्यभर कुरवाळला आवडणार्‍या सुगंधी जखमा पण असतात.. पुलेशू

माधुरी विनायक Fri, 06/06/2014 - 15:41
सुरेख लिहिलंय... सत्य हे कल्पनेपेक्षा अद्भूत असतं हेच खरं... हा अनुभव वाचल्यानंतर साहित्याबद्दलचं एक अतिशय समर्पक असं इंग्रजी विधान आठवलं... As you write more and more personal, it becomes more and more universal.

संजय क्षीरसागर Sat, 06/07/2014 - 10:07
एका दु:खी काऊमुळे चारजण दु:खी होतात. त्याची चिऊ, दुसरी चिऊ, तिचा काऊ आणि हा काऊ! जे आहे ते नको आणि नाही ते हवं या काऊच्या वृतीचा तो परिणाम आहे. काऊला हवं तेव्हा विचारायचं साहस करता आलेलं नसतं आणि दुसरी चिऊ याला (पावसाळ्यात!) नादी लावते. हातातली चिऊ असहाय आणि असल्या प्रकारात दुसर्‍या चिऊचा काऊ तिसरी चिऊ शोधण्याची शक्यता जास्त. च्यायला, त्या लहानग्यानं मस्त कमेंट मारलीये!
"काऊ चा पोपत धाला... हे हे हे हे …."
तस्मात, आहे त्या चिऊनं आपल्या वेळेला दार उघडलंय हे लक्षात आलं तर काऊ-चिऊ सुखी आणि त्यांचा छोटा काऊ देखिल सुखी.

बाबा पाटील Sat, 06/07/2014 - 10:27
प्रेमाचे सगळेच रंग आवडतात.मग ते प्रियकर प्रेयसी असु द्यात अथवा मित्र मैत्रिण. पण बाप लेकाच प्रेम त्याची सर कशालाच नाही.

ज्ञानोबाचे पैजार Mon, 06/09/2014 - 09:28
हल्ली लग्नात गुरुजी सांगतात स्टेज वरुनच वाकुन हॉल मधे हजर असलेल्या सगळ्या मोठ्यांना एकदाच नमस्कार करा. सगळ्यांना मिळुन एक नमस्कार पुरतो. आभार मानताना तसे केले असते तरी चालले असते.

संजय क्षीरसागर Mon, 06/09/2014 - 13:27
.. चिऊ चिऊ दार उघड म्हटल्यावर.... " " थांब माझ्या बाळाला दुध पिऊ दे.. " " थांब माझ्या बाळाला अंघोळ घालू दे.. " "थांब माझ्या बाळाला पावडर लाऊ दे.. " हीच ट्यून लावत असते यावर सर्वकाऊसहमती होईल! आणि त्यामुळे `काऊचा पोपट कसा होतो' ते छोट्या काऊला, मोठा झाल्यावर कळेल!

आत्मशून्य Mon, 06/09/2014 - 13:34
आयला... चायला... माताय.. कं लिवलय कं लिवलय. जिंकलत, संजय सर तुम्ही. आपलं मन जिंकलतं...! या प्रतिसादातुन.

आत्मशून्य Mon, 06/09/2014 - 14:07
हिंदीत युग युग, जुग जुग, झुग झुग,झुक झुक आणी बरेच र्हाइमींग शब्द असेच टंकले जातात. त्यामुळे हो संजय सर झुक-जुक जियो समजा हवं तर. पण जास्त हट्ट नको.

वटवट Mon, 06/09/2014 - 13:46
सर्वांचे पुन्हा आभार… पण पब्लिकला वाटतं जितके वाकू तितके नम्र दिसू!>>> काही लोकांची इच्छा असते कि त्यांना सेपरेट नमस्कार हवा असतो… असो, सुचवल्याबद्दल धन्यवाद.

इनिगोय Tue, 07/29/2014 - 19:10
कडक! पुनःपुन्हा वाचलं. काहीकाही वाक्यं एकदम आवडलीच. मस्त लिहिता तुम्ही. लिहित रहा.

वटवट गुरुवार, 06/09/2016 - 12:38
सर्व अनपेक्षित प्रतिसादांबद्दल मनासून आभारी आहे. एव्हढं जुनं लिखाण आवर्जून वाचल्याबद्दल आणि सहृदय प्रतिसादाबद्दल सदैव ऋणी आहे.

चिनार गुरुवार, 06/09/2016 - 15:53
ह्याच भावार्थाचा कधी काळी मी लिहिलेला एक शेर टंकतोय... तू प्यार ना कर, पर इतना तो कर, जरा मेरे प्यार की कदर तो कर ! तू देखा ना कर, पर इतना तो कर, मेरी नजर से खुदको दूर ना कर !!

जगप्रवासी गुरुवार, 06/09/2016 - 16:21
२ वर्षापूर्वीच या कथेची प्रिंट करून ठेवली आहे घरी, सेंटी मेंटी झाल्यावर वाचतो कधीतरी मग. अशा कथा वाचल्यावर मिपावर आल्याच सार्थक वाटत. असेच चाफा यांच्या गूढकथा / भूत कथा , तुमचा अभिषेक यांच्या "सुख म्हणजे काय असत?" या लेखाची सिरीज अशाच प्रिंट करून ठेवल्यात वाचायला.

ब़जरबट्टू Fri, 06/06/2014 - 15:38
आवडेश.. छान आहे... एखादी जखम बरी झाली असं वाटत असतानाच कुणी तरी घाव घालावा आणि जखम पुन्हा भळभळायला लागावी काही जखमा कधीच भरुन येऊ नये असे वाटत असते.. आयुष्यभर कुरवाळला आवडणार्‍या सुगंधी जखमा पण असतात.. पुलेशू

माधुरी विनायक Fri, 06/06/2014 - 15:41
सुरेख लिहिलंय... सत्य हे कल्पनेपेक्षा अद्भूत असतं हेच खरं... हा अनुभव वाचल्यानंतर साहित्याबद्दलचं एक अतिशय समर्पक असं इंग्रजी विधान आठवलं... As you write more and more personal, it becomes more and more universal.

संजय क्षीरसागर Sat, 06/07/2014 - 10:07
एका दु:खी काऊमुळे चारजण दु:खी होतात. त्याची चिऊ, दुसरी चिऊ, तिचा काऊ आणि हा काऊ! जे आहे ते नको आणि नाही ते हवं या काऊच्या वृतीचा तो परिणाम आहे. काऊला हवं तेव्हा विचारायचं साहस करता आलेलं नसतं आणि दुसरी चिऊ याला (पावसाळ्यात!) नादी लावते. हातातली चिऊ असहाय आणि असल्या प्रकारात दुसर्‍या चिऊचा काऊ तिसरी चिऊ शोधण्याची शक्यता जास्त. च्यायला, त्या लहानग्यानं मस्त कमेंट मारलीये!
"काऊ चा पोपत धाला... हे हे हे हे …."
तस्मात, आहे त्या चिऊनं आपल्या वेळेला दार उघडलंय हे लक्षात आलं तर काऊ-चिऊ सुखी आणि त्यांचा छोटा काऊ देखिल सुखी.

बाबा पाटील Sat, 06/07/2014 - 10:27
प्रेमाचे सगळेच रंग आवडतात.मग ते प्रियकर प्रेयसी असु द्यात अथवा मित्र मैत्रिण. पण बाप लेकाच प्रेम त्याची सर कशालाच नाही.

ज्ञानोबाचे पैजार Mon, 06/09/2014 - 09:28
हल्ली लग्नात गुरुजी सांगतात स्टेज वरुनच वाकुन हॉल मधे हजर असलेल्या सगळ्या मोठ्यांना एकदाच नमस्कार करा. सगळ्यांना मिळुन एक नमस्कार पुरतो. आभार मानताना तसे केले असते तरी चालले असते.

संजय क्षीरसागर Mon, 06/09/2014 - 13:27
.. चिऊ चिऊ दार उघड म्हटल्यावर.... " " थांब माझ्या बाळाला दुध पिऊ दे.. " " थांब माझ्या बाळाला अंघोळ घालू दे.. " "थांब माझ्या बाळाला पावडर लाऊ दे.. " हीच ट्यून लावत असते यावर सर्वकाऊसहमती होईल! आणि त्यामुळे `काऊचा पोपट कसा होतो' ते छोट्या काऊला, मोठा झाल्यावर कळेल!

आत्मशून्य Mon, 06/09/2014 - 13:34
आयला... चायला... माताय.. कं लिवलय कं लिवलय. जिंकलत, संजय सर तुम्ही. आपलं मन जिंकलतं...! या प्रतिसादातुन.

आत्मशून्य Mon, 06/09/2014 - 14:07
हिंदीत युग युग, जुग जुग, झुग झुग,झुक झुक आणी बरेच र्हाइमींग शब्द असेच टंकले जातात. त्यामुळे हो संजय सर झुक-जुक जियो समजा हवं तर. पण जास्त हट्ट नको.

वटवट Mon, 06/09/2014 - 13:46
सर्वांचे पुन्हा आभार… पण पब्लिकला वाटतं जितके वाकू तितके नम्र दिसू!>>> काही लोकांची इच्छा असते कि त्यांना सेपरेट नमस्कार हवा असतो… असो, सुचवल्याबद्दल धन्यवाद.

इनिगोय Tue, 07/29/2014 - 19:10
कडक! पुनःपुन्हा वाचलं. काहीकाही वाक्यं एकदम आवडलीच. मस्त लिहिता तुम्ही. लिहित रहा.

वटवट गुरुवार, 06/09/2016 - 12:38
सर्व अनपेक्षित प्रतिसादांबद्दल मनासून आभारी आहे. एव्हढं जुनं लिखाण आवर्जून वाचल्याबद्दल आणि सहृदय प्रतिसादाबद्दल सदैव ऋणी आहे.

चिनार गुरुवार, 06/09/2016 - 15:53
ह्याच भावार्थाचा कधी काळी मी लिहिलेला एक शेर टंकतोय... तू प्यार ना कर, पर इतना तो कर, जरा मेरे प्यार की कदर तो कर ! तू देखा ना कर, पर इतना तो कर, मेरी नजर से खुदको दूर ना कर !!

जगप्रवासी गुरुवार, 06/09/2016 - 16:21
२ वर्षापूर्वीच या कथेची प्रिंट करून ठेवली आहे घरी, सेंटी मेंटी झाल्यावर वाचतो कधीतरी मग. अशा कथा वाचल्यावर मिपावर आल्याच सार्थक वाटत. असेच चाफा यांच्या गूढकथा / भूत कथा , तुमचा अभिषेक यांच्या "सुख म्हणजे काय असत?" या लेखाची सिरीज अशाच प्रिंट करून ठेवल्यात वाचायला.
लेखनविषय:
कथा
खूप काम झाल्यावर आपण दमतो. खूप दमल्यावर जे काही करतो तेही परफेक्ट असेलच अशी हमी आपण नाही देऊ शकत. बर्याचदा आपलं आपल्याला ही कळत नाही कि पण हे काय केलंय. देवानं स्त्रीला खूप मेहनतीनं बनवलं. नंतर तो खूप दमला असावा आणि तश्याच अवस्थेत त्यानं त्या स्त्रीचं मन बनवलं असावं. आणि नंतर त्याचाही खूप गोंधळ उडाला असेल कि आपल्याला काय करायचं होतं आणि आपण काय केलंय... त्यामुळेच स्त्रीचं मन ब्रह्मदेवालापण समजणार नाही असं म्हणत असावेत .. तर हे सांगायचं कारण असं कि सगळं सरळ आणि सुरळीत चालू असताना आमच्या हिला आली हुक्की.. आणि उगाच म्हणजे अगदी उगाच मला म्हणाली (म्हणजे मला असं वाटलं..

कै. व्यंकटेश माडगुळकारांना साहित्यिक आदरांजली. भाग २

शशिकांत ओक ·

ढंप्या Sat, 06/07/2014 - 16:01
तौलनीकता छान साधली आहे.... पण एका गोष्टीचे आश्चर्य वाटतेय की, इतकी वर्षे (अदमासे २०० वर्षे) होऊन पण बाकी बलुतेदारांपैकी 'कुंभार समाज' इथे अस्तित्वातच नाहीये......!! तरीही बलुते पूर्ण चालू आहे....

शशिकांत ओक Sat, 06/07/2014 - 23:45
मित्रा, नाव न घेता घराला लागणाऱ्या विटा, कौले, बेंदराला बैल, गणपती आदी मूर्ति करायची वहिवाट उल्लेख केला गेला नसला कुंभार समाजाच्या अस्तित्वाची साक्ष देतो. असे वाटले...

शशिकांत ओक Mon, 06/09/2014 - 20:20
मित्रांनो, लोणीकंद गावाचे हे प्रतिनिधिक स्वरूपाचे चित्र आहे. मिपावरील सदस्यांना विनंती की ते ज्या गावात बालपणात होते ्त्या ठिकाणी आता काय स्थिति आहे याची नोंद अशा प्रकारे अशा धाग्यातून सादर करावी.

शशिकांत ओक Wed, 05/06/2020 - 23:08
या धाग्यावर सादर केलेल्या फोटोवर त्रिकोणात उद्गार चिन्ह पाहून वाईट वाटले... ते फोटो परत दिसावेत म्हणून काय करावे याचे मार्गदर्शन केले तर आभारी राहीन.

ढंप्या Sat, 06/07/2014 - 16:01
तौलनीकता छान साधली आहे.... पण एका गोष्टीचे आश्चर्य वाटतेय की, इतकी वर्षे (अदमासे २०० वर्षे) होऊन पण बाकी बलुतेदारांपैकी 'कुंभार समाज' इथे अस्तित्वातच नाहीये......!! तरीही बलुते पूर्ण चालू आहे....

शशिकांत ओक Sat, 06/07/2014 - 23:45
मित्रा, नाव न घेता घराला लागणाऱ्या विटा, कौले, बेंदराला बैल, गणपती आदी मूर्ति करायची वहिवाट उल्लेख केला गेला नसला कुंभार समाजाच्या अस्तित्वाची साक्ष देतो. असे वाटले...

शशिकांत ओक Mon, 06/09/2014 - 20:20
मित्रांनो, लोणीकंद गावाचे हे प्रतिनिधिक स्वरूपाचे चित्र आहे. मिपावरील सदस्यांना विनंती की ते ज्या गावात बालपणात होते ्त्या ठिकाणी आता काय स्थिति आहे याची नोंद अशा प्रकारे अशा धाग्यातून सादर करावी.

शशिकांत ओक Wed, 05/06/2020 - 23:08
या धाग्यावर सादर केलेल्या फोटोवर त्रिकोणात उद्गार चिन्ह पाहून वाईट वाटले... ते फोटो परत दिसावेत म्हणून काय करावे याचे मार्गदर्शन केले तर आभारी राहीन.
लेखनविषय:
जीवनमान
राहणी
राहती जागा
मौजमजा
लेखनप्रकार
विरंगुळा

लोणी गावातील सांप्रत (ऑगस्ट २००९ मधील) परिस्थितीचा वृतांत (पुनर्संपादित 27 मे 2014)भाग २

संकलक - विंग कमांडर शशिकांत ओक

‘... खेडी बदलू लागली, देश स्वतंत्र झाला आणि काळाने विलक्षण वेग घेतला. खेड्याचा कायापालट झाला असे आपण म्हणतो. हा कायापालट कसा झाला आहे, काय झाला आहे. ह्याचा नीट तपास घ्यायचा तर कोट्साहेबाने जसे कुठलेतरी एक लोणी गाव घेऊन त्यांचा सांप्रत वृतांत लिहिला, तशी महाराष्ट्रातील दहा-पाच खेडी घेऊन त्यांचा लिहिला पाहिजे.

मासे ४०) कान्टा

जागु ·

पिवळा डांबिस Fri, 06/06/2014 - 21:34
+१: कान्ट्याचं सुकं चवीला मस्त असतं! -१: घरात सगळ्यांना पुरे पडायचे म्हणजे हे ढीगभर विकत घ्यावे लागतात. आणि तसे ते घेतल्यावर ते साफ करायचं काम माझ्यावर पडायचं. तासभर तिच्यायला नुसता माशे साफ करतोय!!! त्यामुळे या माशांवर व्यक्तिगत राग आहे!! *diablo* हां जर दुसर्‍या कुणी साफ करून, (आणि तिसर्‍या जणीने शिजवून!) जर पानात पडले तर मात्र मस्त मजा आहे!!! *ok*

जागु Sat, 06/07/2014 - 11:19
पिवळा डँबिस हे मात्र खर की हे साफ करायला खुप किचकट काम आहे. कारण एकतर छोटे आणि हातातून सटकणारे पण. पण टेस्टच्या पुढे जरा हे श्रम मागे पडतात. मुक्त विहिर, दिपक धन्स. विशाखा कधीही ये.

प्रभाकर पेठकर Sun, 06/08/2014 - 02:58
आपण पेडवे म्हणतो त्या पैकी दिसते आहे. ह्याच्याच जरा मोठ्या जातीला तारली म्हणतात असे वाटते. खवले साफ करण्यात जास्त वेळ जातो हे खरे आहे. पण हे मासे चवीला अप्रतिम असतात. तारलीपेक्षा पेडव्यांचे खवले जास्त सहज निघतात. बाजारातून आणल्यावर मासे जरा पाण्यात ठेवावेत त्यामुळे खवले निघण्यास मदत होते. तारली मध्ये ओमेगा-३ हे शरीराला आवश्यक ऑईल हे जास्त असते. परंतु तारली आकाराने जास्त मोठी असेल तर त्यातील तेलामुळे त्याला जास्त उग्र वास येतो.

पिवळा डांबिस Fri, 06/06/2014 - 21:34
+१: कान्ट्याचं सुकं चवीला मस्त असतं! -१: घरात सगळ्यांना पुरे पडायचे म्हणजे हे ढीगभर विकत घ्यावे लागतात. आणि तसे ते घेतल्यावर ते साफ करायचं काम माझ्यावर पडायचं. तासभर तिच्यायला नुसता माशे साफ करतोय!!! त्यामुळे या माशांवर व्यक्तिगत राग आहे!! *diablo* हां जर दुसर्‍या कुणी साफ करून, (आणि तिसर्‍या जणीने शिजवून!) जर पानात पडले तर मात्र मस्त मजा आहे!!! *ok*

जागु Sat, 06/07/2014 - 11:19
पिवळा डँबिस हे मात्र खर की हे साफ करायला खुप किचकट काम आहे. कारण एकतर छोटे आणि हातातून सटकणारे पण. पण टेस्टच्या पुढे जरा हे श्रम मागे पडतात. मुक्त विहिर, दिपक धन्स. विशाखा कधीही ये.

प्रभाकर पेठकर Sun, 06/08/2014 - 02:58
आपण पेडवे म्हणतो त्या पैकी दिसते आहे. ह्याच्याच जरा मोठ्या जातीला तारली म्हणतात असे वाटते. खवले साफ करण्यात जास्त वेळ जातो हे खरे आहे. पण हे मासे चवीला अप्रतिम असतात. तारलीपेक्षा पेडव्यांचे खवले जास्त सहज निघतात. बाजारातून आणल्यावर मासे जरा पाण्यात ठेवावेत त्यामुळे खवले निघण्यास मदत होते. तारली मध्ये ओमेगा-३ हे शरीराला आवश्यक ऑईल हे जास्त असते. परंतु तारली आकाराने जास्त मोठी असेल तर त्यातील तेलामुळे त्याला जास्त उग्र वास येतो.
साहित्य : कान्टांचे २ वाटे लसूण पाकळ्या १५-२० २ चमचे मसाला अर्धा चमचा हळद लिंबाएवढ्या चिंचेचा कोळ मुठभर चिरलेली कोथिंबीर २ मिरच्या चवीनुसार मिठ २ पळ्या तेल पाककृती: कान्टांची खवले, शेपुट व पोटातील घाण काढुन टाकावी व कान्टा तीन पाण्यातून स्वच्छ धुवून घ्याव्यात. भांडे तापवून त्यात तेल घालावे.

पर्यावरणाचे भान

आयुर्हित ·

रेवती Fri, 06/06/2014 - 01:26
आज पर्यावरणाचे भान ठेवल्याने जरा दमणूक झालीये. ऑरग्यानिक शेतात काम करून आल्याने आता काही लिहिणे शक्य नाही. धो धो पाऊस पाडून पर्यावरणाने आमचे कपडे भिजवून तसेच काम करवले. काय म्हणू या पर्यावरणाला? ;)

कपिलमुनी Fri, 06/06/2014 - 15:45
वापरून झालेले शेव्हिंग ब्लेड्स कसे डिस्पोज करायचे ? कचराकूंडीत टाकले तर गायी / गुरे आणि कचरा वेचणार्याना इजा होते .. कोणी पर्यावरणपूरक मार्ग सुचवेल का ?

असंका Sat, 06/07/2014 - 11:51
आयुर्हितसाहेब, एक प्रश्न,- वरण भात करण्यासाठी मी एक वाटी तांदूळ, एक वाटी तूर डाळ यांना दोन दोन वाटी पाणी घेऊन प्रेशर कूकर मध्ये ठेवले. आता गॅस चा कमीत कमी वापर व्हावा म्ह्णून मी किती शिट्ट्या झाल्यावर गॅस बंद करावा?

असंका Sat, 06/07/2014 - 14:20
आता हे एव्हढे जिन्नस शिंगल माणसालाच पूरतील ना! पण आपण आलात तर दुधात साखर! निम्म निम्म वाटून घेऊ. फक्त ते शिट्ट्या किती ते सांगू देत, मग या. नाहितर कच्चा किंवा जळका खावा लागेल...

असंका Sat, 06/07/2014 - 14:50
आमचा कुकाणेकरांचा पण असाच नियम आहे- फुकट घालाल जेवू, तर बाप लेक येऊ...! ;-) पण सध्या तरी उत्तराची वाट बघा...किंवा मग आपणच ट्राय करा उत्तर द्यायचा..?

कवितानागेश Sat, 06/07/2014 - 19:14
अहो अकौन्टन्ट, शिट्ट्या होउ द्यायच्या नसतातच. कूकरमध्ये प्रेशर आले, हिसिन्ग सुरु झालं, की गॅस्ची ज्योत कमी करायची. ५-७ मिनिटं तशीच कमी ठेवायची. तेवढ्या प्रेशरवर आतलं सगळं काही शिजतं. मग गॅस बन्द करायचा. आणि अजून १० मिनिटांनी कूकर उघडायचा.

वेल्लाभट Fri, 06/13/2014 - 16:17
पेट्रोलचा वापर कमी व्हावा म्हणून चाकात हवा फुल्ल ठेवणे
असलं काहीतरी करताना त्याचे तांत्रिक परिणाम व संभाव्य धोके लक्षात घ्या बरं का ! बाकी जे मिनिमाईझ व रिसायकल करता ते चांगलंच आहे.

आयुर्हित Sun, 06/15/2014 - 01:22
चाकात हवा फुल्ल ठेवणे म्हणजे गाडी/टायर उत्पादकांनी सुचविल्याप्रमाणे वरच्या पातळीत हवेचा दाब ठेवणे व दर आठवड्याला परत तपासुन घेणे असे म्हणायचे आहे. अवांतरः एक्स्प्रेसहायवेवरुन जातांना मुद्दाम परत एकदा हवा भरणे गरजेचे आहे. सिमेंट्चा रस्ता असल्याने असंख्य हादरे बसतात त्यामूळे हवा कमी असेल तर चाक फुटण्याची दाट शक्यता असते.

धर्मराजमुटके Fri, 06/13/2014 - 17:32
उर्जा कमीत कमी वापरली जावी म्हणून मी जास्तीत जास्त वेळ झोपून राहण्याचा प्रयत्न करतो पण बायको ऐकत नाही व जबरदस्तीने उठवते. जोक अपार्ट, चांगले उपाय. यातील बरेचसे अंमलात आणतो पण अभी भोत कुच करना बाकी हय !

प्रभाकर पेठकर गुरुवार, 06/19/2014 - 20:55
पर्यावरण वगैरे कांही कळत नव्हते तेंव्हाच्या वयात ह्यातील अर्ध्याहून जास्त गोष्टी पिताश्रींनी आमच्या ढुंगणावर रट्टे हाणून शिकविल्या आहेत. त्याकाळी पर्यावरणापेक्षा, वडील घरात असले की, घरातले 'वातावरण' जास्त महत्त्वाचे असायचे.

आयुर्हित Fri, 06/20/2014 - 00:06
१० वर्षे नोकरी झाल्याबरोबर 'स्व' ला ओळखले आणि ज्यात आनंद मिळतो तेच करायचे ठरवले. पण योग्य वेळ येईपर्यंत म्ह्णजे अजून ८ वर्षांनी नोकरी सोडुन लोकांना कायमस्वरूपी अखंड आनंद (सत्चिदानंद) कसा होईल यावर लक्ष देत आहे. त्यामूळे वेळच वेळ असतो!

बॅटमॅन Fri, 06/20/2014 - 14:59
पर्यावरण म्हणजे रिकामपणचे धंदे असल्यागत प्रतिसाद पाहून करमणूक तर झालीच, पण वाईटही वाटलं. (तेच ते एक मिपाकर म्हणून शरम वैग्रे वैग्रे.)

राजेंद्र मेहेंदळे Fri, 06/20/2014 - 15:43
१. नव्या घरी शिफ्ट झाल्यावर मोठ्या मुश्कीलिने घरकामाला नवीन मोलकरीण मिळाली (जुनी तेवढ्या लांब यायला तयार नव्हती)...तिने पहील्या दिवसापासुन प्रत्येक कामाला धो धो नळ सोडायला सुरुवात केली. आमचे रक्त जळु लागले ते बघुन,पण काय करणार? निर्वाणीचा ईशारा "ह्ये पघा,मला अस्संच जमतंय,तुम्हाला झेपत नसंल तर नवी बाई ठेवा"....आमची माघार २.उरलेले अन्न खिडकीसमोर पत्र्यावर टाकु लागलो, तर कावळे कबुतरे ते खाउन खाली टाकु लागली. सोसायटीची नोटीस....सगळा ओला कचरा पेटीतच टाका नाहीतर दंड भरा अजुन भरपुर किस्से आहेत, पण बाकी गॅस,पाणी,वीज वाचवणे,सार्वजनिक वाहतुक वापरणे याच्याशी सहमत

इरसाल Fri, 06/20/2014 - 15:56
निर्वाणीचा ईशारा "ह्ये पघा,मला अस्संच जमतंय,तुम्हाला झेपत नसंल तरनवी बाई ठेवा....आमची माघार ओ काय पण काय सांगताय ?

रेवती Fri, 06/06/2014 - 01:26
आज पर्यावरणाचे भान ठेवल्याने जरा दमणूक झालीये. ऑरग्यानिक शेतात काम करून आल्याने आता काही लिहिणे शक्य नाही. धो धो पाऊस पाडून पर्यावरणाने आमचे कपडे भिजवून तसेच काम करवले. काय म्हणू या पर्यावरणाला? ;)

कपिलमुनी Fri, 06/06/2014 - 15:45
वापरून झालेले शेव्हिंग ब्लेड्स कसे डिस्पोज करायचे ? कचराकूंडीत टाकले तर गायी / गुरे आणि कचरा वेचणार्याना इजा होते .. कोणी पर्यावरणपूरक मार्ग सुचवेल का ?

असंका Sat, 06/07/2014 - 11:51
आयुर्हितसाहेब, एक प्रश्न,- वरण भात करण्यासाठी मी एक वाटी तांदूळ, एक वाटी तूर डाळ यांना दोन दोन वाटी पाणी घेऊन प्रेशर कूकर मध्ये ठेवले. आता गॅस चा कमीत कमी वापर व्हावा म्ह्णून मी किती शिट्ट्या झाल्यावर गॅस बंद करावा?

असंका Sat, 06/07/2014 - 14:20
आता हे एव्हढे जिन्नस शिंगल माणसालाच पूरतील ना! पण आपण आलात तर दुधात साखर! निम्म निम्म वाटून घेऊ. फक्त ते शिट्ट्या किती ते सांगू देत, मग या. नाहितर कच्चा किंवा जळका खावा लागेल...

असंका Sat, 06/07/2014 - 14:50
आमचा कुकाणेकरांचा पण असाच नियम आहे- फुकट घालाल जेवू, तर बाप लेक येऊ...! ;-) पण सध्या तरी उत्तराची वाट बघा...किंवा मग आपणच ट्राय करा उत्तर द्यायचा..?

कवितानागेश Sat, 06/07/2014 - 19:14
अहो अकौन्टन्ट, शिट्ट्या होउ द्यायच्या नसतातच. कूकरमध्ये प्रेशर आले, हिसिन्ग सुरु झालं, की गॅस्ची ज्योत कमी करायची. ५-७ मिनिटं तशीच कमी ठेवायची. तेवढ्या प्रेशरवर आतलं सगळं काही शिजतं. मग गॅस बन्द करायचा. आणि अजून १० मिनिटांनी कूकर उघडायचा.

वेल्लाभट Fri, 06/13/2014 - 16:17
पेट्रोलचा वापर कमी व्हावा म्हणून चाकात हवा फुल्ल ठेवणे
असलं काहीतरी करताना त्याचे तांत्रिक परिणाम व संभाव्य धोके लक्षात घ्या बरं का ! बाकी जे मिनिमाईझ व रिसायकल करता ते चांगलंच आहे.

आयुर्हित Sun, 06/15/2014 - 01:22
चाकात हवा फुल्ल ठेवणे म्हणजे गाडी/टायर उत्पादकांनी सुचविल्याप्रमाणे वरच्या पातळीत हवेचा दाब ठेवणे व दर आठवड्याला परत तपासुन घेणे असे म्हणायचे आहे. अवांतरः एक्स्प्रेसहायवेवरुन जातांना मुद्दाम परत एकदा हवा भरणे गरजेचे आहे. सिमेंट्चा रस्ता असल्याने असंख्य हादरे बसतात त्यामूळे हवा कमी असेल तर चाक फुटण्याची दाट शक्यता असते.

धर्मराजमुटके Fri, 06/13/2014 - 17:32
उर्जा कमीत कमी वापरली जावी म्हणून मी जास्तीत जास्त वेळ झोपून राहण्याचा प्रयत्न करतो पण बायको ऐकत नाही व जबरदस्तीने उठवते. जोक अपार्ट, चांगले उपाय. यातील बरेचसे अंमलात आणतो पण अभी भोत कुच करना बाकी हय !

प्रभाकर पेठकर गुरुवार, 06/19/2014 - 20:55
पर्यावरण वगैरे कांही कळत नव्हते तेंव्हाच्या वयात ह्यातील अर्ध्याहून जास्त गोष्टी पिताश्रींनी आमच्या ढुंगणावर रट्टे हाणून शिकविल्या आहेत. त्याकाळी पर्यावरणापेक्षा, वडील घरात असले की, घरातले 'वातावरण' जास्त महत्त्वाचे असायचे.

आयुर्हित Fri, 06/20/2014 - 00:06
१० वर्षे नोकरी झाल्याबरोबर 'स्व' ला ओळखले आणि ज्यात आनंद मिळतो तेच करायचे ठरवले. पण योग्य वेळ येईपर्यंत म्ह्णजे अजून ८ वर्षांनी नोकरी सोडुन लोकांना कायमस्वरूपी अखंड आनंद (सत्चिदानंद) कसा होईल यावर लक्ष देत आहे. त्यामूळे वेळच वेळ असतो!

बॅटमॅन Fri, 06/20/2014 - 14:59
पर्यावरण म्हणजे रिकामपणचे धंदे असल्यागत प्रतिसाद पाहून करमणूक तर झालीच, पण वाईटही वाटलं. (तेच ते एक मिपाकर म्हणून शरम वैग्रे वैग्रे.)

राजेंद्र मेहेंदळे Fri, 06/20/2014 - 15:43
१. नव्या घरी शिफ्ट झाल्यावर मोठ्या मुश्कीलिने घरकामाला नवीन मोलकरीण मिळाली (जुनी तेवढ्या लांब यायला तयार नव्हती)...तिने पहील्या दिवसापासुन प्रत्येक कामाला धो धो नळ सोडायला सुरुवात केली. आमचे रक्त जळु लागले ते बघुन,पण काय करणार? निर्वाणीचा ईशारा "ह्ये पघा,मला अस्संच जमतंय,तुम्हाला झेपत नसंल तर नवी बाई ठेवा"....आमची माघार २.उरलेले अन्न खिडकीसमोर पत्र्यावर टाकु लागलो, तर कावळे कबुतरे ते खाउन खाली टाकु लागली. सोसायटीची नोटीस....सगळा ओला कचरा पेटीतच टाका नाहीतर दंड भरा अजुन भरपुर किस्से आहेत, पण बाकी गॅस,पाणी,वीज वाचवणे,सार्वजनिक वाहतुक वापरणे याच्याशी सहमत

इरसाल Fri, 06/20/2014 - 15:56
निर्वाणीचा ईशारा "ह्ये पघा,मला अस्संच जमतंय,तुम्हाला झेपत नसंल तरनवी बाई ठेवा....आमची माघार ओ काय पण काय सांगताय ?
५ जून म्हणजे पर्यावरण दिवस या निमित्ताने पर्यावरणाचे भान सर्व जबाबदार नागरीक जमेल तशी पर्यावरणाची काळजी घेत आहेतच परंतू त्याला एक चळवळ बनवून सर्व नागरीकांना पर्यावरणाचे भान असेल इतपत सुजाण करणे ही सूद्दा आपली सर्व मिपाकारांचीच जबाबदारी आहे. मला माझे जूने दिवस आठवतात व अजुनही मला या विषयावर खूप काही नवीन करावेसे वाटते ते असे.....

किस्से लाईव्ह चे...१

माधुरी विनायक ·

आदूबाळ गुरुवार, 06/05/2014 - 18:13
जबरी किस्सा! बातम्या देताना एखादा शब्द चुकून वेगळा वाचला गेला तर ते कसं मॅनेज करतात याबद्दलही कुतूहल आहे. एक मित्र पाठ केलेला पुरंदर्‍यांच्या राजा शिवछत्रपती मधला शिवजन्माचा (स्फूर्तिदायक वगैरे वगैरे) उतारा शाळेच्या वक्तृत्व स्पर्धेत म्हणत होता. त्यात "चवताळलेल्या महाकालिकेची क्षुधा" याऐवजी तो चुकून "चवताळलेल्या महापालिकेची क्षुधा" असं बोलून गेला. ठोठो हसलं पब्लिक. बिचार्‍याच्या भाषणाचा विचका झाला.

सुबोध खरे Fri, 06/06/2014 - 09:45
श्री श्रीकांत मोघे यांनी सांगितलेला किस्सा -- ते एकदा ऐतिहासिक नाटकाची रंगीत तालीम करीत होते त्यात सिंहगडावर चढाई करण्यापूर्वी तानाजी शिवाजी महाराजांना म्हणत असे कि महाराज तुम्हीच असा "धीर" सोडू लागलात तर आम्ही कोणाच्या तोंडाकडे पहायचे या ऐवजी तानाजीचे पात्र चुकून म्हणाले कि महाराज तुम्हीच असा "धूर" सोडू लागलात तर आम्ही कोणाच्या तोंडाकडे पहायचे. यावर तेथे इतका हशा पिकला कि रंगीत तालीम गुंडाळायची पाळी आली होती

योगी९०० Fri, 06/06/2014 - 13:15
जबरी किस्सा! वरील आदूबाळ आणि खरे साहेबांचे किस्से ही मस्तच.. असाच एका आतरजालिय दिवाळी अंकात एकाचा लहानपणीच्या नाटकाचा अनुभव वाचला होता. तानाजीच्या "गड आला पण सिंह गेला" यावर हे नाटक आधारीत होते. त्यात शेलारमामाची भुमिका करणार्‍या मुलाने तानाजी पडल्यावर पळणार्‍या सेनेला "पळताय काय भ्याडांनो ? मी केव्हाच दोर कापून टाकलेत".. याऐवजी "पळताय काय भाड्यांनो" अशी सुरूवात करून पब्लिकला हसवून हसवून लोळवले होते.

एस गुरुवार, 06/05/2014 - 18:21
हहपुवा झाली. बाकी "उचक्या थांबवण्यासाठी वेगवेगळ्या उपचारां" बद्दलपण लिहा. ;-)

रामपुरी गुरुवार, 06/05/2014 - 19:49
मस्त किस्सा. असं काही होऊ शकतं अशी कधी कल्पनासुद्धा केली नव्हती

रामपुरी गुरुवार, 06/05/2014 - 19:52
बातम्या वाचता वाचता उचकी लागली, ती सुद्धा दहा मिनिटांच्या बातमीपत्रात पहिल्या मिनीटाला, तर काय होईल अशी एक विघ्नसंतोषी कल्पना मनात तरळून गेली.

प्रभाकर पेठकर गुरुवार, 06/05/2014 - 19:56
रोमहर्षक वगैरे म्हणावा असा प्रसंग. पण मिनिट आणि सेकंदाच्या चिमटीत त्वरेने निर्णय घेऊन अमलात आणणे खरेच, कौतुकास पात्र आहे.

पिवळा डांबिस गुरुवार, 06/05/2014 - 22:26
किस्सा आवडला, अजून असेच किस्से वाचायला आवडतील.... मागे दोन-तीन महिन्यांपूर्वी लॉस अँजेलिसमध्ये एका टीव्ही स्टेशनवर बातम्या सुरू असतांना अचानक भूकंप झाला. त्या भूकंपाने तो बातम्या देणारा निवेदक इतका घाबरला की आपण बातम्या देतोय हे विसरून, त्यांचं ते स्टडीड कंपोजर सोडून, समोरच्या टेबलाखाली जाऊन दडला. अर्थात कॅमेरा समोर चालूच होता!!! :) त्याचं असं अचानक झालेल्या भूकंपाने घाबरून जाणं जरी नॅचरल असलं तरी त्याची एकंदर भूकंप होण्याआधीची आणि नंतरची रिअ‍ॅक्शन इतकी विसंवादी आणि विनोदी होती की बाकीच्या सगळ्या प्रतिस्पर्धी टीव्ही स्टेशन्सनी ती पुन्हा पुन्हा दाखवली!!! आणि नंतर आठवडाभर देशभरातल्या स्टॅन्ड अप कॉमेडियन्सनी त्याला बकरा बनवला!!! त्यापेक्षा 'आपण त्या भूकंपात जमिनीत गडप का नाही झालो?' असं नंतर वाटलं असणार बिचार्‍याला!!! :)

सखी गुरुवार, 06/05/2014 - 23:37
मी खडीसाखरेबद्दल असेच ऐकले होते. किस्सा आवडला, तुमच्या मॅडमचा क्षणभरात निर्णय घेण्याचा गुणही भावला. अजुन किस्से वाचायला आवडतील.

तुमचा अभिषेक गुरुवार, 06/05/2014 - 23:53
श्वास रोखून धरल्यानेही थांबते, नेहमीच थांबते याची ग्यारंटी नाही, पण मी तरी इमानैतबारे हा उपाय अमलात आणतो. असो, किस्सा बाकी खरेच धमाल, डोळ्यासमोर आली ती तारांबळ ;) यातून तरून गेल्यावर मात्र एक छानशी आठवण मिळते.

अंतु बर्वा Fri, 06/06/2014 - 00:10
आवडला किस्सा. कितीतरी वेळा असं होतं ना, आपण ठरवतो जाता जाता एखादी गोष्ट करु जी आपल्या लेखी चुटकीत होणारी असते. जशी एखादी महत्वाची मिटींग असावी, मिटींगला जातानाच प्रींटाउट काढु असा विचार करुन आपण आतापर्यंत मिटिंग मटेरीयलची प्रींट काढलेली नसावी आणी नेमका ऐन वेळी प्रिंटर बंद पडून जीव मुठीत यावा. :-) नंतर विचार करुन स्वतःचंच हसु येतं खर, पण लेखिकेप्रमाणेचं त्यावेळची अवस्था महभयानक असणार हे नक्की!

संदीप चित्रे Fri, 06/06/2014 - 01:11
प्रसंगावधान राखून त्या क्षणी कुणावरही आरडाओरडा न करता अडचणीतून वाट काढल्याबद्दल! बाकी तुम्ही कुठे काम करता वगैरे त्याबद्दलही वाचायला आवडेल.

बिपिन६८ Fri, 06/06/2014 - 12:56
आत्ता वाचताना छान हसू येतेय ,त्या वेळेस काय परिस्थिती झाली असेल तुम्हीच जाणोत

माधुरी विनायक Fri, 06/06/2014 - 13:13
सर्व वाचकांचे मनापासून आभार. माध्यमात कार्यरत असताना अनेक मजेदार गोष्टी,किस्से घडतात. मात्र त्यातले सर्वच जाहीर करणं शक्य होत नाही. जमतील तसे किस्से नक्की लिहीत जाईन. खरंच मनापासून आभार. आदूबाळ यांस... चुकीचा शब्द वाचला गेला, तर 'माफ करा', असे म्हणून चुकीचा शब्द सुधारून पुढे वाचायला सुरूवात केली जाते. शरद गोरडे यांस... खरं आहे. या माध्यमात काम करण्याची वेगळी मजा आहे. ताण असतातच, पण रोज नवे प्रसंग. त्यामुळे काम करायला मनापासून आवडतं. सरकारी माध्यम असलं तरी. खरं तर सरकारी माध्यम आहे, म्हणूनच. बातम्यांच्या नावाखाली २४ तास वृत्त वाहिन्यांवर जे दाखवलं जातं (सन्माननीय अपवाद वगळता) ते पाहून आपल्याला असलं काही करावं लागत नाही याचं खरंच समाधान वाटतं. अर्थात आमच्याकडेही सुधारणेला वाव आहेच. पण आम्ही जे दाखवतो, त्यांना बातमी म्हणता येईल, एवढं नक्की. पिवळा डांबिस यांस... आमच्याकडे असा किस्सा २६ जानेवारीचा, दूरचित्रवाणीवरचा. गुजरातमधल्या विनाशकारी भूकंपाचा तो दिवस आपल्यापैकी अनेकांना आठवत असेल. सकाळच्या बातम्या सुरू असताना मुंबईतही भूकंपाचे धक्के जाणवले. चौथ्या मजल्यावर बातम्यांचं थेट प्रसारण सुरू असताना हे धक्के जाणवले. थेट बातम्या देणारी वृत्त निवेदिका सोडली तर सगळे इमारतीबाहेर पळाले होते. अर्थात बातम्या संपायच्या आत परतले म्हणा. पण नंतर त्या वृत्त निवेदिकेचे सार्थ कौतुकही झाले... रामपुरी यांस... नका हो नका, असा अभद्र विचार मनात आणू नका... अवांतर... उचक्या थांबवण्यासाठी खडीसाखर खाणे, जीभ टाळूला चिकटवणे असे उपाय केले... आणखीही उपाय असतील. पण अनुभवाचे बोल सांगू का, कितीही उपाय करा, उचकी थांबायची तेव्हाच थांबते...

भाते Fri, 06/06/2014 - 20:28
तुमचे रेडिओवरचे आणखी अनुभव (किस्से नाही) वाचायला आवडेल.

प्यारे१ Fri, 06/06/2014 - 22:45
पण .... ह्प्प्प... मी काय म्हणतो... हिक्क्क... तुम्ही थो...डं पाणी प्याय... हिक्क्क.. ला काय ह.....हरकत हिक्क्क्क.... आईगं... होती??????? आपलं नि विशेषतः आपल्या मॅडमचं विशेष कौतुक!

स्वाती दिनेश Fri, 06/06/2014 - 23:52
उचकीचा किस्सा आवडला, तुमच्या मॅडमनी त्वरित निर्णय घेऊन वेळ पाळली.. त्यामुळे होणारा त्रास वाचला.. असे अजून वेगवेगळे किस्से वाचायला आवडतील, स्वाती

आसिफ Sat, 06/07/2014 - 03:47
मला मी शाळेत असताना साने गुरुंजीच्या 'शामची आई' या आत्मचरित्रावर बसवलेल्या नाटकची आठ्वण आली. नववी ला असताना गावातल्या एका महाविद्यालयातील सर हे नाटक बसवत होते, त्यात माझी वर्णी लागली. मी शामच्या वडिलांची भुमिका करत होतो. अजुन आमच्य तालमी सुरु होत्या, अचानकपणे एकदा कुठल्यातरी शालेय कार्यक्रमात आम्हाला स्टेजवर पाहुण्यांसमोर नाटक करायला सांगितले गेले. पुर्वीचा स्टेजचा कुठलाही अनुभव नसलेने आम्ही सगळे गार पडलो होतो. सगळेजण घाबरत घाबरत काम करत होते. माझ्या तोंडी एक वाक्य होते 'शाम बाळा ! आपण गरीब असलो तरी मुर्ख नाही' मी ते वाक्य ' शाम बाळा !आपण मुर्ख असलो तरी गरीब नाही' असे बोललो. पाहुण्यांसकट सगळे हसु लागले. मला अजुन आठवते त्या नाटकाची परत कधीही तालीम झाली नाही आणि ते सर ही शालेत परत कधी दिसले नाहित. आसिफ.

चिगो Sat, 06/07/2014 - 12:17
रंजक किस्सा. तुमच्या आणि तुमच्या मॅडमच्या प्रसंगावधानाचे कौतुक..

दिपक.कुवेत Mon, 06/09/2014 - 12:08
आणि उत्तम प्रसंगवधान. मला आमच्या ईथे होणार्‍या नाटकच्या तालमीचे किस्से आठवले. खुप धमाल यायची

Gayatri Muley Sat, 10/18/2014 - 15:58
माझ्या ही उचकी ने मला एकदा असच गोचित आणलेल आहे, कॉलेज मध्ये असताना एकदा लेक्चर मध्ये मला उचकी लागली.. सर काहीतरी शिकवत आहेत, सगळीकडे एकदम शांतता..!! अन् माझ आपल उचक्या देण सुरुच, सगळे आसपासचे हसत होते.... अन् मी पाणी पिऊन पूर्ण बॉटल संपवली तरी काही फरक नाही, शेवटी लेक्चर संपल आणि मी सुटले एकदाची म्हणून श्वास सोडला..

कानडाऊ योगेशु Sun, 10/19/2014 - 20:16
लालन सारंग ह्यांनी फार पूर्वी दूरदर्शन वर झालेल्या एका मुलाखतीत त्यांच्याबाबतीत घडलेला हा किस्सा ऐकवला होता. कोणत्यातरी ऐतिहासिक नाटकातला सीन होता व एक राजा मृत झालेला आहे व त्यांची राणी त्यांच्यासोबत सती जाणार आहेत. लालन बाईंना म्हणायचे होते कि "जा चंदनाची शेज सजवा व माझी व महाराजांच्या प्रयाणाची तयारी करा" लालन बाई चुकुन बोलल्या.... "जा चंदनाची शेज सजवा व माझी व महाराजांच्या प्रणयाची तयारी करा" चूक झाली व हे समजल्यावर लालनबाईंना मेल्याहुन मेल्यासारखे झाले.

आदूबाळ गुरुवार, 06/05/2014 - 18:13
जबरी किस्सा! बातम्या देताना एखादा शब्द चुकून वेगळा वाचला गेला तर ते कसं मॅनेज करतात याबद्दलही कुतूहल आहे. एक मित्र पाठ केलेला पुरंदर्‍यांच्या राजा शिवछत्रपती मधला शिवजन्माचा (स्फूर्तिदायक वगैरे वगैरे) उतारा शाळेच्या वक्तृत्व स्पर्धेत म्हणत होता. त्यात "चवताळलेल्या महाकालिकेची क्षुधा" याऐवजी तो चुकून "चवताळलेल्या महापालिकेची क्षुधा" असं बोलून गेला. ठोठो हसलं पब्लिक. बिचार्‍याच्या भाषणाचा विचका झाला.

सुबोध खरे Fri, 06/06/2014 - 09:45
श्री श्रीकांत मोघे यांनी सांगितलेला किस्सा -- ते एकदा ऐतिहासिक नाटकाची रंगीत तालीम करीत होते त्यात सिंहगडावर चढाई करण्यापूर्वी तानाजी शिवाजी महाराजांना म्हणत असे कि महाराज तुम्हीच असा "धीर" सोडू लागलात तर आम्ही कोणाच्या तोंडाकडे पहायचे या ऐवजी तानाजीचे पात्र चुकून म्हणाले कि महाराज तुम्हीच असा "धूर" सोडू लागलात तर आम्ही कोणाच्या तोंडाकडे पहायचे. यावर तेथे इतका हशा पिकला कि रंगीत तालीम गुंडाळायची पाळी आली होती

योगी९०० Fri, 06/06/2014 - 13:15
जबरी किस्सा! वरील आदूबाळ आणि खरे साहेबांचे किस्से ही मस्तच.. असाच एका आतरजालिय दिवाळी अंकात एकाचा लहानपणीच्या नाटकाचा अनुभव वाचला होता. तानाजीच्या "गड आला पण सिंह गेला" यावर हे नाटक आधारीत होते. त्यात शेलारमामाची भुमिका करणार्‍या मुलाने तानाजी पडल्यावर पळणार्‍या सेनेला "पळताय काय भ्याडांनो ? मी केव्हाच दोर कापून टाकलेत".. याऐवजी "पळताय काय भाड्यांनो" अशी सुरूवात करून पब्लिकला हसवून हसवून लोळवले होते.

एस गुरुवार, 06/05/2014 - 18:21
हहपुवा झाली. बाकी "उचक्या थांबवण्यासाठी वेगवेगळ्या उपचारां" बद्दलपण लिहा. ;-)

रामपुरी गुरुवार, 06/05/2014 - 19:49
मस्त किस्सा. असं काही होऊ शकतं अशी कधी कल्पनासुद्धा केली नव्हती

रामपुरी गुरुवार, 06/05/2014 - 19:52
बातम्या वाचता वाचता उचकी लागली, ती सुद्धा दहा मिनिटांच्या बातमीपत्रात पहिल्या मिनीटाला, तर काय होईल अशी एक विघ्नसंतोषी कल्पना मनात तरळून गेली.

प्रभाकर पेठकर गुरुवार, 06/05/2014 - 19:56
रोमहर्षक वगैरे म्हणावा असा प्रसंग. पण मिनिट आणि सेकंदाच्या चिमटीत त्वरेने निर्णय घेऊन अमलात आणणे खरेच, कौतुकास पात्र आहे.

पिवळा डांबिस गुरुवार, 06/05/2014 - 22:26
किस्सा आवडला, अजून असेच किस्से वाचायला आवडतील.... मागे दोन-तीन महिन्यांपूर्वी लॉस अँजेलिसमध्ये एका टीव्ही स्टेशनवर बातम्या सुरू असतांना अचानक भूकंप झाला. त्या भूकंपाने तो बातम्या देणारा निवेदक इतका घाबरला की आपण बातम्या देतोय हे विसरून, त्यांचं ते स्टडीड कंपोजर सोडून, समोरच्या टेबलाखाली जाऊन दडला. अर्थात कॅमेरा समोर चालूच होता!!! :) त्याचं असं अचानक झालेल्या भूकंपाने घाबरून जाणं जरी नॅचरल असलं तरी त्याची एकंदर भूकंप होण्याआधीची आणि नंतरची रिअ‍ॅक्शन इतकी विसंवादी आणि विनोदी होती की बाकीच्या सगळ्या प्रतिस्पर्धी टीव्ही स्टेशन्सनी ती पुन्हा पुन्हा दाखवली!!! आणि नंतर आठवडाभर देशभरातल्या स्टॅन्ड अप कॉमेडियन्सनी त्याला बकरा बनवला!!! त्यापेक्षा 'आपण त्या भूकंपात जमिनीत गडप का नाही झालो?' असं नंतर वाटलं असणार बिचार्‍याला!!! :)

सखी गुरुवार, 06/05/2014 - 23:37
मी खडीसाखरेबद्दल असेच ऐकले होते. किस्सा आवडला, तुमच्या मॅडमचा क्षणभरात निर्णय घेण्याचा गुणही भावला. अजुन किस्से वाचायला आवडतील.

तुमचा अभिषेक गुरुवार, 06/05/2014 - 23:53
श्वास रोखून धरल्यानेही थांबते, नेहमीच थांबते याची ग्यारंटी नाही, पण मी तरी इमानैतबारे हा उपाय अमलात आणतो. असो, किस्सा बाकी खरेच धमाल, डोळ्यासमोर आली ती तारांबळ ;) यातून तरून गेल्यावर मात्र एक छानशी आठवण मिळते.

अंतु बर्वा Fri, 06/06/2014 - 00:10
आवडला किस्सा. कितीतरी वेळा असं होतं ना, आपण ठरवतो जाता जाता एखादी गोष्ट करु जी आपल्या लेखी चुटकीत होणारी असते. जशी एखादी महत्वाची मिटींग असावी, मिटींगला जातानाच प्रींटाउट काढु असा विचार करुन आपण आतापर्यंत मिटिंग मटेरीयलची प्रींट काढलेली नसावी आणी नेमका ऐन वेळी प्रिंटर बंद पडून जीव मुठीत यावा. :-) नंतर विचार करुन स्वतःचंच हसु येतं खर, पण लेखिकेप्रमाणेचं त्यावेळची अवस्था महभयानक असणार हे नक्की!

संदीप चित्रे Fri, 06/06/2014 - 01:11
प्रसंगावधान राखून त्या क्षणी कुणावरही आरडाओरडा न करता अडचणीतून वाट काढल्याबद्दल! बाकी तुम्ही कुठे काम करता वगैरे त्याबद्दलही वाचायला आवडेल.

बिपिन६८ Fri, 06/06/2014 - 12:56
आत्ता वाचताना छान हसू येतेय ,त्या वेळेस काय परिस्थिती झाली असेल तुम्हीच जाणोत

माधुरी विनायक Fri, 06/06/2014 - 13:13
सर्व वाचकांचे मनापासून आभार. माध्यमात कार्यरत असताना अनेक मजेदार गोष्टी,किस्से घडतात. मात्र त्यातले सर्वच जाहीर करणं शक्य होत नाही. जमतील तसे किस्से नक्की लिहीत जाईन. खरंच मनापासून आभार. आदूबाळ यांस... चुकीचा शब्द वाचला गेला, तर 'माफ करा', असे म्हणून चुकीचा शब्द सुधारून पुढे वाचायला सुरूवात केली जाते. शरद गोरडे यांस... खरं आहे. या माध्यमात काम करण्याची वेगळी मजा आहे. ताण असतातच, पण रोज नवे प्रसंग. त्यामुळे काम करायला मनापासून आवडतं. सरकारी माध्यम असलं तरी. खरं तर सरकारी माध्यम आहे, म्हणूनच. बातम्यांच्या नावाखाली २४ तास वृत्त वाहिन्यांवर जे दाखवलं जातं (सन्माननीय अपवाद वगळता) ते पाहून आपल्याला असलं काही करावं लागत नाही याचं खरंच समाधान वाटतं. अर्थात आमच्याकडेही सुधारणेला वाव आहेच. पण आम्ही जे दाखवतो, त्यांना बातमी म्हणता येईल, एवढं नक्की. पिवळा डांबिस यांस... आमच्याकडे असा किस्सा २६ जानेवारीचा, दूरचित्रवाणीवरचा. गुजरातमधल्या विनाशकारी भूकंपाचा तो दिवस आपल्यापैकी अनेकांना आठवत असेल. सकाळच्या बातम्या सुरू असताना मुंबईतही भूकंपाचे धक्के जाणवले. चौथ्या मजल्यावर बातम्यांचं थेट प्रसारण सुरू असताना हे धक्के जाणवले. थेट बातम्या देणारी वृत्त निवेदिका सोडली तर सगळे इमारतीबाहेर पळाले होते. अर्थात बातम्या संपायच्या आत परतले म्हणा. पण नंतर त्या वृत्त निवेदिकेचे सार्थ कौतुकही झाले... रामपुरी यांस... नका हो नका, असा अभद्र विचार मनात आणू नका... अवांतर... उचक्या थांबवण्यासाठी खडीसाखर खाणे, जीभ टाळूला चिकटवणे असे उपाय केले... आणखीही उपाय असतील. पण अनुभवाचे बोल सांगू का, कितीही उपाय करा, उचकी थांबायची तेव्हाच थांबते...

भाते Fri, 06/06/2014 - 20:28
तुमचे रेडिओवरचे आणखी अनुभव (किस्से नाही) वाचायला आवडेल.

प्यारे१ Fri, 06/06/2014 - 22:45
पण .... ह्प्प्प... मी काय म्हणतो... हिक्क्क... तुम्ही थो...डं पाणी प्याय... हिक्क्क.. ला काय ह.....हरकत हिक्क्क्क.... आईगं... होती??????? आपलं नि विशेषतः आपल्या मॅडमचं विशेष कौतुक!

स्वाती दिनेश Fri, 06/06/2014 - 23:52
उचकीचा किस्सा आवडला, तुमच्या मॅडमनी त्वरित निर्णय घेऊन वेळ पाळली.. त्यामुळे होणारा त्रास वाचला.. असे अजून वेगवेगळे किस्से वाचायला आवडतील, स्वाती

आसिफ Sat, 06/07/2014 - 03:47
मला मी शाळेत असताना साने गुरुंजीच्या 'शामची आई' या आत्मचरित्रावर बसवलेल्या नाटकची आठ्वण आली. नववी ला असताना गावातल्या एका महाविद्यालयातील सर हे नाटक बसवत होते, त्यात माझी वर्णी लागली. मी शामच्या वडिलांची भुमिका करत होतो. अजुन आमच्य तालमी सुरु होत्या, अचानकपणे एकदा कुठल्यातरी शालेय कार्यक्रमात आम्हाला स्टेजवर पाहुण्यांसमोर नाटक करायला सांगितले गेले. पुर्वीचा स्टेजचा कुठलाही अनुभव नसलेने आम्ही सगळे गार पडलो होतो. सगळेजण घाबरत घाबरत काम करत होते. माझ्या तोंडी एक वाक्य होते 'शाम बाळा ! आपण गरीब असलो तरी मुर्ख नाही' मी ते वाक्य ' शाम बाळा !आपण मुर्ख असलो तरी गरीब नाही' असे बोललो. पाहुण्यांसकट सगळे हसु लागले. मला अजुन आठवते त्या नाटकाची परत कधीही तालीम झाली नाही आणि ते सर ही शालेत परत कधी दिसले नाहित. आसिफ.

चिगो Sat, 06/07/2014 - 12:17
रंजक किस्सा. तुमच्या आणि तुमच्या मॅडमच्या प्रसंगावधानाचे कौतुक..

दिपक.कुवेत Mon, 06/09/2014 - 12:08
आणि उत्तम प्रसंगवधान. मला आमच्या ईथे होणार्‍या नाटकच्या तालमीचे किस्से आठवले. खुप धमाल यायची

Gayatri Muley Sat, 10/18/2014 - 15:58
माझ्या ही उचकी ने मला एकदा असच गोचित आणलेल आहे, कॉलेज मध्ये असताना एकदा लेक्चर मध्ये मला उचकी लागली.. सर काहीतरी शिकवत आहेत, सगळीकडे एकदम शांतता..!! अन् माझ आपल उचक्या देण सुरुच, सगळे आसपासचे हसत होते.... अन् मी पाणी पिऊन पूर्ण बॉटल संपवली तरी काही फरक नाही, शेवटी लेक्चर संपल आणि मी सुटले एकदाची म्हणून श्वास सोडला..

कानडाऊ योगेशु Sun, 10/19/2014 - 20:16
लालन सारंग ह्यांनी फार पूर्वी दूरदर्शन वर झालेल्या एका मुलाखतीत त्यांच्याबाबतीत घडलेला हा किस्सा ऐकवला होता. कोणत्यातरी ऐतिहासिक नाटकातला सीन होता व एक राजा मृत झालेला आहे व त्यांची राणी त्यांच्यासोबत सती जाणार आहेत. लालन बाईंना म्हणायचे होते कि "जा चंदनाची शेज सजवा व माझी व महाराजांच्या प्रयाणाची तयारी करा" लालन बाई चुकुन बोलल्या.... "जा चंदनाची शेज सजवा व माझी व महाराजांच्या प्रणयाची तयारी करा" चूक झाली व हे समजल्यावर लालनबाईंना मेल्याहुन मेल्यासारखे झाले.
लेखनविषय:
मुक्तक
लेखनप्रकार
अनुभव
हा किस्सा रेडियोवरच्या प्रसारणातला. खरं तर प्रसारण, मग ते थेट असो की मुद्रित, दोन्ही प्रकारांमध्ये सतत नवनवे किस्से घडतंच असतात. असाच एक किस्सा... नेहमीप्रमाणे थेट बातमीपत्रासाठी बातम्या काढणं, तयार करणं, टाईप झालेल्या बातम्या वाचून दुरूस्त करून घेणं अशी लगबग सुरू होती. बातमीपत्र तयार झालं आणि नेहमीप्रमाणे वरीष्ठांना सांगुन मी स्टुडियोमध्ये जायला निघाले. प्रसारणाच्या साधारण पाच मिनिटं आधी मी स्टुडियोमध्ये पोहोचले. सिग्नेचर ट्यून (बातम्या सुरू होण्यापूर्वीचं संगीत), माईक तपासणी असे नित्य सोपस्कार पार पडले आणि मी शांतपणे प्रसारणाच्या वेळेची वाट पाहू लागले. अचानक... मला उचकी लागली. एक...दोन...

पंचविशी - तिआनमेनच्या उद्रेकास्ताची

विकास ·

कवितानागेश गुरुवार, 06/05/2014 - 13:24
हे सगळं आठवतंय... जालिअयनवाला बागेबद्दल वाचताना जसं सगळं अंगावर येतं तसंच झालं होतं... चीनचे नावीक दलातील काही सैनिक पण या आंदोलनात सामील झाले ही गोष्ट खरोखरच खूप महत्त्वाची होती. खूप मोठी क्रांती होउ शकली असती.

मदनबाण गुरुवार, 06/05/2014 - 14:41
या घटने बद्धल आणि रणगाड्यांच्या बद्धल थोडेफार माहित होते.२ दिवसांपूर्वी या तिआनमेनच्या अ‍ॅनिव्हर्सरी बद्धल Reuters वर बातमी वाचली होती की चीन ने गुगलची सेवा विस्कळीत केली आहे. संदर्भ :- China disrupts Google services ahead of Tiananmen anniversary

विकास गुरुवार, 06/05/2014 - 19:05
कोण आहे हा "टँकमॅन" ? प्लीज सांगाल का? ते कुणालाच माहीत नाही. पण त्याचे छायाचित्र एकापेक्षा अधिक माध्यम प्रतिनिधिंनी हॉटेलच्या खिडक्यांमधून टिपले होते त्यामुळे ते विश्वासार्ह नक्कीच आहे.

संपत गुरुवार, 06/05/2014 - 19:22
काही जणांच्या मते वांग वेलिन (Wang Weilin)हा टँकमॅन आहे, पण नक्की नाही. विकिपीडियावर त्याची माहिती मिळेल.

एस गुरुवार, 06/05/2014 - 19:34
इथे टँकमॅन ची चित्रफीत पहायला मिळेल.

मस्तानी Tue, 06/10/2014 - 23:17
धन्यवाद विकास माहितीपूर्ण लेखाबद्दल ! ( तुम्हाला तारीख एप्रिल २२, १९८९ अशी लिहायची असणार ती चुकून एप्रिल २२, २०१४ अशी लिहिली गेली आहे 'हे हू १९८९ च्या १५ एप्रिलला हृदयविकारामुळे निधन पावले' या परिच्छेदात)

कवितानागेश गुरुवार, 06/05/2014 - 13:24
हे सगळं आठवतंय... जालिअयनवाला बागेबद्दल वाचताना जसं सगळं अंगावर येतं तसंच झालं होतं... चीनचे नावीक दलातील काही सैनिक पण या आंदोलनात सामील झाले ही गोष्ट खरोखरच खूप महत्त्वाची होती. खूप मोठी क्रांती होउ शकली असती.

मदनबाण गुरुवार, 06/05/2014 - 14:41
या घटने बद्धल आणि रणगाड्यांच्या बद्धल थोडेफार माहित होते.२ दिवसांपूर्वी या तिआनमेनच्या अ‍ॅनिव्हर्सरी बद्धल Reuters वर बातमी वाचली होती की चीन ने गुगलची सेवा विस्कळीत केली आहे. संदर्भ :- China disrupts Google services ahead of Tiananmen anniversary

विकास गुरुवार, 06/05/2014 - 19:05
कोण आहे हा "टँकमॅन" ? प्लीज सांगाल का? ते कुणालाच माहीत नाही. पण त्याचे छायाचित्र एकापेक्षा अधिक माध्यम प्रतिनिधिंनी हॉटेलच्या खिडक्यांमधून टिपले होते त्यामुळे ते विश्वासार्ह नक्कीच आहे.

संपत गुरुवार, 06/05/2014 - 19:22
काही जणांच्या मते वांग वेलिन (Wang Weilin)हा टँकमॅन आहे, पण नक्की नाही. विकिपीडियावर त्याची माहिती मिळेल.

एस गुरुवार, 06/05/2014 - 19:34
इथे टँकमॅन ची चित्रफीत पहायला मिळेल.

मस्तानी Tue, 06/10/2014 - 23:17
धन्यवाद विकास माहितीपूर्ण लेखाबद्दल ! ( तुम्हाला तारीख एप्रिल २२, १९८९ अशी लिहायची असणार ती चुकून एप्रिल २२, २०१४ अशी लिहिली गेली आहे 'हे हू १९८९ च्या १५ एप्रिलला हृदयविकारामुळे निधन पावले' या परिच्छेदात)
१९८९ साल हे कम्युनिझम/साम्यवादासाठी निर्णायक नसेल कदाचीत पण महत्वाची कलाटणी देणारे वर्ष होते. त्या आधी एक दोन वर्षे तत्कालीन सोव्हीएट राष्ट्राध्यक्ष गोर्बाचेव्ह यांनी पेरीस्त्रॉईका (सामाजीक पुर्नबांधणी) आणी ग्लास्तनोस्त (सामाजीक स्वांतत्र्य/मोकळेपणा) हे शब्द प्रचलात आणले होते आणि हळूहळू रशियाची आर्थिक आणि राजकीय घडण बदलण्यास सुरवात केली होती. पोलंड, हंगेरी, पूर्व जर्मनी, झेकोस्लोव्हाकीया, बल्गेरीया आणि रोमानिया हे देश सोव्हिएट मगरमिठीतून या वर्षी सुटले. असाच प्रयत्न अजून एका ठिकाणी झाला तो म्हणजे माओच्या कम्युनिस्ट चीनच्या तिआनमेन चौकात.
Subscribe to