वाचतांना एक वेगळीच अनुभुती मिळाली. कवयित्रीचे मन कसे विचार करत आहे, ते ही अगदी स्पष्ट दिसुन येते. "वरवर सारे चंचल श्यामल आत गूढ अविचलसे काही" काहीशी द्विधा मनस्थिती आहे असेही वाटते. यामूळे कवितेत दोन प्रवाह/लेयर्स दिसतात. "प्राण नांदतो ह्या तीरावर त्या तीरावर मन झेपावे" या वाक्यावरून वरवर शांत वाटणारे मन आतून अशांत आहे हेच खरे! मनातले विचार हवे तसे कवितेत उतरवणे ही पण एक कलाच आहे. कवयित्री त्यात १००% उत्तीर्ण झाली आहे. एकंदरीत फारच छान कविता आहे!

सुरेख!! धन्यवाद!!

त्याच्याकडे पाहण्याचा वेगळा नज़रिया म्हणजे कृष्ण. त्यामुळे भक्तीरसाशी या ओळी विसंगत आहेत :

प्राण नांदतो ह्या तीरावर त्या तीरावर मन झेपावे कृष्ण मूर्त सर्वस्व पुरे हे कृष्णातच समरसून जावे

जर संपूर्ण अस्तित्व कृष्णमय आहे तर त्याला दोन तीर कसे असतील? अस्तित्वाशी एकरुप (कृष्णमय) व्ह्यायचं असेल तर मनातली ही विसंगती दूर व्ह्यायला हवी.

कविता छान जमलीये!

सुंदर कविता. दुसरं कडवं फार आवडलं.. :)

जय हो माते आनंदमयी

सुरेख

प्राण नांदतो ह्या तीरावर त्या तीरावर मन झेपावे

पैलतीरी जाण्याची आस दिसते ह्यातून .

अजुन लिहा. दिलीप बिरुटे

सुंदर अभिव्यक्ती!

सुरेख...

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- अपर्णा तप करिते काननी :- {चित्रपट :-तांबडी माती}

कविता आवडली.

कविता आवडली!

कविता आवडली!

सुरेख कविता. आवडली