:)

जबरी किस्सा! बातम्या देताना एखादा शब्द चुकून वेगळा वाचला गेला तर ते कसं मॅनेज करतात याबद्दलही कुतूहल आहे. एक मित्र पाठ केलेला पुरंदर्‍यांच्या राजा शिवछत्रपती मधला शिवजन्माचा (स्फूर्तिदायक वगैरे वगैरे) उतारा शाळेच्या वक्तृत्व स्पर्धेत म्हणत होता. त्यात "चवताळलेल्या महाकालिकेची क्षुधा" याऐवजी तो चुकून "चवताळलेल्या महापालिकेची क्षुधा" असं बोलून गेला. ठोठो हसलं पब्लिक. बिचार्‍याच्या भाषणाचा विचका झाला.

भारी किस्सा. :)

हहपुवा झाली. बाकी "उचक्या थांबवण्यासाठी वेगवेगळ्या उपचारां" बद्दलपण लिहा. ;-)

भारी.

रंजक!

मस्त किस्सा!

आवडला... असे किस्से अजून असतील तर जरूर लिहा.

मस्त.. आवडला

मस्त किस्सा. असं काही होऊ शकतं अशी कधी कल्पनासुद्धा केली नव्हती

बातम्या वाचता वाचता उचकी लागली, ती सुद्धा दहा मिनिटांच्या बातमीपत्रात पहिल्या मिनीटाला, तर काय होईल अशी एक विघ्नसंतोषी कल्पना मनात तरळून गेली.

रोमहर्षक वगैरे म्हणावा असा प्रसंग. पण मिनिट आणि सेकंदाच्या चिमटीत त्वरेने निर्णय घेऊन अमलात आणणे खरेच, कौतुकास पात्र आहे.

खर तर माधुरी जी ह्या अशा प्रसंगा मुळे तुम्हाला कधीही तुमचे काम कंटाळवाने वाटणार नाहि चिल मारा आणि हे क्षण enjoy करा

मस्तच किस्सा !

मस्त किस्सा ! आता हसतोय पण त्यावेळेस तुमची काय अवस्था झाली असेल ! !

किस्सा आवडला, अजून असेच किस्से वाचायला आवडतील.... मागे दोन-तीन महिन्यांपूर्वी लॉस अँजेलिसमध्ये एका टीव्ही स्टेशनवर बातम्या सुरू असतांना अचानक भूकंप झाला. त्या भूकंपाने तो बातम्या देणारा निवेदक इतका घाबरला की आपण बातम्या देतोय हे विसरून, त्यांचं ते स्टडीड कंपोजर सोडून, समोरच्या टेबलाखाली जाऊन दडला. अर्थात कॅमेरा समोर चालूच होता!!! :) त्याचं असं अचानक झालेल्या भूकंपाने घाबरून जाणं जरी नॅचरल असलं तरी त्याची एकंदर भूकंप होण्याआधीची आणि नंतरची रिअ‍ॅक्शन इतकी विसंवादी आणि विनोदी होती की बाकीच्या सगळ्या प्रतिस्पर्धी टीव्ही स्टेशन्सनी ती पुन्हा पुन्हा दाखवली!!! आणि नंतर आठवडाभर देशभरातल्या स्टॅन्ड अप कॉमेडियन्सनी त्याला बकरा बनवला!!! त्यापेक्षा 'आपण त्या भूकंपात जमिनीत गडप का नाही झालो?' असं नंतर वाटलं असणार बिचार्‍याला!!! :)

तुळशीचे पान तोंडात ठेवल्यास उचकी थांबते असे ऐकून आहे.

आवडला किस्सा. कितीतरी वेळा असं होतं ना, आपण ठरवतो जाता जाता एखादी गोष्ट करु जी आपल्या लेखी चुटकीत होणारी असते. जशी एखादी महत्वाची मिटींग असावी, मिटींगला जातानाच प्रींटाउट काढु असा विचार करुन आपण आतापर्यंत मिटिंग मटेरीयलची प्रींट काढलेली नसावी आणी नेमका ऐन वेळी प्रिंटर बंद पडून जीव मुठीत यावा. :-) नंतर विचार करुन स्वतःचंच हसु येतं खर, पण लेखिकेप्रमाणेचं त्यावेळची अवस्था महभयानक असणार हे नक्की!

प्रसंगावधान राखून त्या क्षणी कुणावरही आरडाओरडा न करता अडचणीतून वाट काढल्याबद्दल! बाकी तुम्ही कुठे काम करता वगैरे त्याबद्दलही वाचायला आवडेल.

भारीच!!

ते सांगायचे राहिले का ? ;) मस्त किस्सा. आपण काय खरे साहेब काय अथवा इतर कोणी असो ऑन ड्यूटी किस्से एकदम रोंक असतात

आत्ता वाचताना छान हसू येतेय ,त्या वेळेस काय परिस्थिती झाली असेल तुम्हीच जाणोत

सर्व वाचकांचे मनापासून आभार. माध्यमात कार्यरत असताना अनेक मजेदार गोष्टी,किस्से घडतात. मात्र त्यातले सर्वच जाहीर करणं शक्य होत नाही. जमतील तसे किस्से नक्की लिहीत जाईन. खरंच मनापासून आभार. आदूबाळ यांस... चुकीचा शब्द वाचला गेला, तर 'माफ करा', असे म्हणून चुकीचा शब्द सुधारून पुढे वाचायला सुरूवात केली जाते. शरद गोरडे यांस... खरं आहे. या माध्यमात काम करण्याची वेगळी मजा आहे. ताण असतातच, पण रोज नवे प्रसंग. त्यामुळे काम करायला मनापासून आवडतं. सरकारी माध्यम असलं तरी. खरं तर सरकारी माध्यम आहे, म्हणूनच. बातम्यांच्या नावाखाली २४ तास वृत्त वाहिन्यांवर जे दाखवलं जातं (सन्माननीय अपवाद वगळता) ते पाहून आपल्याला असलं काही करावं लागत नाही याचं खरंच समाधान वाटतं. अर्थात आमच्याकडेही सुधारणेला वाव आहेच. पण आम्ही जे दाखवतो, त्यांना बातमी म्हणता येईल, एवढं नक्की. पिवळा डांबिस यांस... आमच्याकडे असा किस्सा २६ जानेवारीचा, दूरचित्रवाणीवरचा. गुजरातमधल्या विनाशकारी भूकंपाचा तो दिवस आपल्यापैकी अनेकांना आठवत असेल. सकाळच्या बातम्या सुरू असताना मुंबईतही भूकंपाचे धक्के जाणवले. चौथ्या मजल्यावर बातम्यांचं थेट प्रसारण सुरू असताना हे धक्के जाणवले. थेट बातम्या देणारी वृत्त निवेदिका सोडली तर सगळे इमारतीबाहेर पळाले होते. अर्थात बातम्या संपायच्या आत परतले म्हणा. पण नंतर त्या वृत्त निवेदिकेचे सार्थ कौतुकही झाले... रामपुरी यांस... नका हो नका, असा अभद्र विचार मनात आणू नका... अवांतर... उचक्या थांबवण्यासाठी खडीसाखर खाणे, जीभ टाळूला चिकटवणे असे उपाय केले... आणखीही उपाय असतील. पण अनुभवाचे बोल सांगू का, कितीही उपाय करा, उचकी थांबायची तेव्हाच थांबते...

च्यायला..औघडच की.

तुमचे रेडिओवरचे आणखी अनुभव (किस्से नाही) वाचायला आवडेल.

पण .... ह्प्प्प... मी काय म्हणतो... हिक्क्क... तुम्ही थो...डं पाणी प्याय... हिक्क्क.. ला काय ह.....हरकत हिक्क्क्क.... आईगं... होती??????? आपलं नि विशेषतः आपल्या मॅडमचं विशेष कौतुक!

उचकीचा किस्सा आवडला, तुमच्या मॅडमनी त्वरित निर्णय घेऊन वेळ पाळली.. त्यामुळे होणारा त्रास वाचला.. असे अजून वेगवेगळे किस्से वाचायला आवडतील, स्वाती

मला मी शाळेत असताना साने गुरुंजीच्या 'शामची आई' या आत्मचरित्रावर बसवलेल्या नाटकची आठ्वण आली. नववी ला असताना गावातल्या एका महाविद्यालयातील सर हे नाटक बसवत होते, त्यात माझी वर्णी लागली. मी शामच्या वडिलांची भुमिका करत होतो. अजुन आमच्य तालमी सुरु होत्या, अचानकपणे एकदा कुठल्यातरी शालेय कार्यक्रमात आम्हाला स्टेजवर पाहुण्यांसमोर नाटक करायला सांगितले गेले. पुर्वीचा स्टेजचा कुठलाही अनुभव नसलेने आम्ही सगळे गार पडलो होतो. सगळेजण घाबरत घाबरत काम करत होते. माझ्या तोंडी एक वाक्य होते 'शाम बाळा ! आपण गरीब असलो तरी मुर्ख नाही' मी ते वाक्य ' शाम बाळा !आपण मुर्ख असलो तरी गरीब नाही' असे बोललो. पाहुण्यांसकट सगळे हसु लागले. मला अजुन आठवते त्या नाटकाची परत कधीही तालीम झाली नाही आणि ते सर ही शालेत परत कधी दिसले नाहित. आसिफ.

हाहाहा... मस्तं किस्सा!

रंजक किस्सा. तुमच्या आणि तुमच्या मॅडमच्या प्रसंगावधानाचे कौतुक..

उचकी साठी रामबाण उपाय ओठ घट्ट मिटून ठेवणे २/३ मिनिटात उचकी गायब होते

आणि उत्तम प्रसंगवधान. मला आमच्या ईथे होणार्‍या नाटकच्या तालमीचे किस्से आठवले. खुप धमाल यायची

माझ्या ही उचकी ने मला एकदा असच गोचित आणलेल आहे, कॉलेज मध्ये असताना एकदा लेक्चर मध्ये मला उचकी लागली.. सर काहीतरी शिकवत आहेत, सगळीकडे एकदम शांतता..!! अन् माझ आपल उचक्या देण सुरुच, सगळे आसपासचे हसत होते.... अन् मी पाणी पिऊन पूर्ण बॉटल संपवली तरी काही फरक नाही, शेवटी लेक्चर संपल आणि मी सुटले एकदाची म्हणून श्वास सोडला..

लालन सारंग ह्यांनी फार पूर्वी दूरदर्शन वर झालेल्या एका मुलाखतीत त्यांच्याबाबतीत घडलेला हा किस्सा ऐकवला होता. कोणत्यातरी ऐतिहासिक नाटकातला सीन होता व एक राजा मृत झालेला आहे व त्यांची राणी त्यांच्यासोबत सती जाणार आहेत. लालन बाईंना म्हणायचे होते कि "जा चंदनाची शेज सजवा व माझी व महाराजांच्या प्रयाणाची तयारी करा" लालन बाई चुकुन बोलल्या.... "जा चंदनाची शेज सजवा व माझी व महाराजांच्या प्रणयाची तयारी करा" चूक झाली व हे समजल्यावर लालनबाईंना मेल्याहुन मेल्यासारखे झाले.

:)

जबरी किस्सा! बातम्या देताना एखादा शब्द चुकून वेगळा वाचला गेला तर ते कसं मॅनेज करतात याबद्दलही कुतूहल आहे. एक मित्र पाठ केलेला पुरंदर्‍यांच्या राजा शिवछत्रपती मधला शिवजन्माचा (स्फूर्तिदायक वगैरे वगैरे) उतारा शाळेच्या वक्तृत्व स्पर्धेत म्हणत होता. त्यात "चवताळलेल्या महाकालिकेची क्षुधा" याऐवजी तो चुकून "चवताळलेल्या महापालिकेची क्षुधा" असं बोलून गेला. ठोठो हसलं पब्लिक. बिचार्‍याच्या भाषणाचा विचका झाला.

भारी किस्सा. :)

हहपुवा झाली. बाकी "उचक्या थांबवण्यासाठी वेगवेगळ्या उपचारां" बद्दलपण लिहा. ;-)

भारी.

रंजक!

मस्त किस्सा!

आवडला... असे किस्से अजून असतील तर जरूर लिहा.

मस्त.. आवडला

मस्त किस्सा. असं काही होऊ शकतं अशी कधी कल्पनासुद्धा केली नव्हती

बातम्या वाचता वाचता उचकी लागली, ती सुद्धा दहा मिनिटांच्या बातमीपत्रात पहिल्या मिनीटाला, तर काय होईल अशी एक विघ्नसंतोषी कल्पना मनात तरळून गेली.

रोमहर्षक वगैरे म्हणावा असा प्रसंग. पण मिनिट आणि सेकंदाच्या चिमटीत त्वरेने निर्णय घेऊन अमलात आणणे खरेच, कौतुकास पात्र आहे.

खर तर माधुरी जी ह्या अशा प्रसंगा मुळे तुम्हाला कधीही तुमचे काम कंटाळवाने वाटणार नाहि चिल मारा आणि हे क्षण enjoy करा

मस्तच किस्सा !

मस्त किस्सा ! आता हसतोय पण त्यावेळेस तुमची काय अवस्था झाली असेल ! !

किस्सा आवडला, अजून असेच किस्से वाचायला आवडतील.... मागे दोन-तीन महिन्यांपूर्वी लॉस अँजेलिसमध्ये एका टीव्ही स्टेशनवर बातम्या सुरू असतांना अचानक भूकंप झाला. त्या भूकंपाने तो बातम्या देणारा निवेदक इतका घाबरला की आपण बातम्या देतोय हे विसरून, त्यांचं ते स्टडीड कंपोजर सोडून, समोरच्या टेबलाखाली जाऊन दडला. अर्थात कॅमेरा समोर चालूच होता!!! :) त्याचं असं अचानक झालेल्या भूकंपाने घाबरून जाणं जरी नॅचरल असलं तरी त्याची एकंदर भूकंप होण्याआधीची आणि नंतरची रिअ‍ॅक्शन इतकी विसंवादी आणि विनोदी होती की बाकीच्या सगळ्या प्रतिस्पर्धी टीव्ही स्टेशन्सनी ती पुन्हा पुन्हा दाखवली!!! आणि नंतर आठवडाभर देशभरातल्या स्टॅन्ड अप कॉमेडियन्सनी त्याला बकरा बनवला!!! त्यापेक्षा 'आपण त्या भूकंपात जमिनीत गडप का नाही झालो?' असं नंतर वाटलं असणार बिचार्‍याला!!! :)

तुळशीचे पान तोंडात ठेवल्यास उचकी थांबते असे ऐकून आहे.

आवडला किस्सा. कितीतरी वेळा असं होतं ना, आपण ठरवतो जाता जाता एखादी गोष्ट करु जी आपल्या लेखी चुटकीत होणारी असते. जशी एखादी महत्वाची मिटींग असावी, मिटींगला जातानाच प्रींटाउट काढु असा विचार करुन आपण आतापर्यंत मिटिंग मटेरीयलची प्रींट काढलेली नसावी आणी नेमका ऐन वेळी प्रिंटर बंद पडून जीव मुठीत यावा. :-) नंतर विचार करुन स्वतःचंच हसु येतं खर, पण लेखिकेप्रमाणेचं त्यावेळची अवस्था महभयानक असणार हे नक्की!

प्रसंगावधान राखून त्या क्षणी कुणावरही आरडाओरडा न करता अडचणीतून वाट काढल्याबद्दल! बाकी तुम्ही कुठे काम करता वगैरे त्याबद्दलही वाचायला आवडेल.

भारीच!!

ते सांगायचे राहिले का ? ;) मस्त किस्सा. आपण काय खरे साहेब काय अथवा इतर कोणी असो ऑन ड्यूटी किस्से एकदम रोंक असतात

आत्ता वाचताना छान हसू येतेय ,त्या वेळेस काय परिस्थिती झाली असेल तुम्हीच जाणोत

सर्व वाचकांचे मनापासून आभार. माध्यमात कार्यरत असताना अनेक मजेदार गोष्टी,किस्से घडतात. मात्र त्यातले सर्वच जाहीर करणं शक्य होत नाही. जमतील तसे किस्से नक्की लिहीत जाईन. खरंच मनापासून आभार. आदूबाळ यांस... चुकीचा शब्द वाचला गेला, तर 'माफ करा', असे म्हणून चुकीचा शब्द सुधारून पुढे वाचायला सुरूवात केली जाते. शरद गोरडे यांस... खरं आहे. या माध्यमात काम करण्याची वेगळी मजा आहे. ताण असतातच, पण रोज नवे प्रसंग. त्यामुळे काम करायला मनापासून आवडतं. सरकारी माध्यम असलं तरी. खरं तर सरकारी माध्यम आहे, म्हणूनच. बातम्यांच्या नावाखाली २४ तास वृत्त वाहिन्यांवर जे दाखवलं जातं (सन्माननीय अपवाद वगळता) ते पाहून आपल्याला असलं काही करावं लागत नाही याचं खरंच समाधान वाटतं. अर्थात आमच्याकडेही सुधारणेला वाव आहेच. पण आम्ही जे दाखवतो, त्यांना बातमी म्हणता येईल, एवढं नक्की. पिवळा डांबिस यांस... आमच्याकडे असा किस्सा २६ जानेवारीचा, दूरचित्रवाणीवरचा. गुजरातमधल्या विनाशकारी भूकंपाचा तो दिवस आपल्यापैकी अनेकांना आठवत असेल. सकाळच्या बातम्या सुरू असताना मुंबईतही भूकंपाचे धक्के जाणवले. चौथ्या मजल्यावर बातम्यांचं थेट प्रसारण सुरू असताना हे धक्के जाणवले. थेट बातम्या देणारी वृत्त निवेदिका सोडली तर सगळे इमारतीबाहेर पळाले होते. अर्थात बातम्या संपायच्या आत परतले म्हणा. पण नंतर त्या वृत्त निवेदिकेचे सार्थ कौतुकही झाले... रामपुरी यांस... नका हो नका, असा अभद्र विचार मनात आणू नका... अवांतर... उचक्या थांबवण्यासाठी खडीसाखर खाणे, जीभ टाळूला चिकटवणे असे उपाय केले... आणखीही उपाय असतील. पण अनुभवाचे बोल सांगू का, कितीही उपाय करा, उचकी थांबायची तेव्हाच थांबते...

च्यायला..औघडच की.

तुमचे रेडिओवरचे आणखी अनुभव (किस्से नाही) वाचायला आवडेल.

पण .... ह्प्प्प... मी काय म्हणतो... हिक्क्क... तुम्ही थो...डं पाणी प्याय... हिक्क्क.. ला काय ह.....हरकत हिक्क्क्क.... आईगं... होती??????? आपलं नि विशेषतः आपल्या मॅडमचं विशेष कौतुक!

उचकीचा किस्सा आवडला, तुमच्या मॅडमनी त्वरित निर्णय घेऊन वेळ पाळली.. त्यामुळे होणारा त्रास वाचला.. असे अजून वेगवेगळे किस्से वाचायला आवडतील, स्वाती

मला मी शाळेत असताना साने गुरुंजीच्या 'शामची आई' या आत्मचरित्रावर बसवलेल्या नाटकची आठ्वण आली. नववी ला असताना गावातल्या एका महाविद्यालयातील सर हे नाटक बसवत होते, त्यात माझी वर्णी लागली. मी शामच्या वडिलांची भुमिका करत होतो. अजुन आमच्य तालमी सुरु होत्या, अचानकपणे एकदा कुठल्यातरी शालेय कार्यक्रमात आम्हाला स्टेजवर पाहुण्यांसमोर नाटक करायला सांगितले गेले. पुर्वीचा स्टेजचा कुठलाही अनुभव नसलेने आम्ही सगळे गार पडलो होतो. सगळेजण घाबरत घाबरत काम करत होते. माझ्या तोंडी एक वाक्य होते 'शाम बाळा ! आपण गरीब असलो तरी मुर्ख नाही' मी ते वाक्य ' शाम बाळा !आपण मुर्ख असलो तरी गरीब नाही' असे बोललो. पाहुण्यांसकट सगळे हसु लागले. मला अजुन आठवते त्या नाटकाची परत कधीही तालीम झाली नाही आणि ते सर ही शालेत परत कधी दिसले नाहित. आसिफ.

हाहाहा... मस्तं किस्सा!

रंजक किस्सा. तुमच्या आणि तुमच्या मॅडमच्या प्रसंगावधानाचे कौतुक..

उचकी साठी रामबाण उपाय ओठ घट्ट मिटून ठेवणे २/३ मिनिटात उचकी गायब होते

आणि उत्तम प्रसंगवधान. मला आमच्या ईथे होणार्‍या नाटकच्या तालमीचे किस्से आठवले. खुप धमाल यायची

माझ्या ही उचकी ने मला एकदा असच गोचित आणलेल आहे, कॉलेज मध्ये असताना एकदा लेक्चर मध्ये मला उचकी लागली.. सर काहीतरी शिकवत आहेत, सगळीकडे एकदम शांतता..!! अन् माझ आपल उचक्या देण सुरुच, सगळे आसपासचे हसत होते.... अन् मी पाणी पिऊन पूर्ण बॉटल संपवली तरी काही फरक नाही, शेवटी लेक्चर संपल आणि मी सुटले एकदाची म्हणून श्वास सोडला..

लालन सारंग ह्यांनी फार पूर्वी दूरदर्शन वर झालेल्या एका मुलाखतीत त्यांच्याबाबतीत घडलेला हा किस्सा ऐकवला होता. कोणत्यातरी ऐतिहासिक नाटकातला सीन होता व एक राजा मृत झालेला आहे व त्यांची राणी त्यांच्यासोबत सती जाणार आहेत. लालन बाईंना म्हणायचे होते कि "जा चंदनाची शेज सजवा व माझी व महाराजांच्या प्रयाणाची तयारी करा" लालन बाई चुकुन बोलल्या.... "जा चंदनाची शेज सजवा व माझी व महाराजांच्या प्रणयाची तयारी करा" चूक झाली व हे समजल्यावर लालनबाईंना मेल्याहुन मेल्यासारखे झाले.

>>>> मंडळी माझ्यासह दुपारी २ च्या उन्हात..हाशहुश्श करत..थांबत बसत वरती आली! गुरुजी, ह्या वाक्याने मनाला एक समाधान वाटले की असा थांबत थांबत बसत बसत 'वरती' जाणार्‍यात मी एकटाच नाही तरुण मुलेही आहेत. असो. बेडसे लेण्यांच्या पुनर्दर्शनाने आनंद झाला. त्यात तुमचे काव्य वाचन म्हणजे दूधात साखर किंवा पंचामृतच म्हणाना.

बुवा, वल्लीला लेखः स्मरणाची रॉयल्टी कोणत्या हाटेलात देणार ? मी साक्षीदार म्हणून येतो.( वल्ली बरोबर चौराची यात्रा ! ) बाकी त्या भागात एक बंगल्यांची कॉलनीच होणार आहे. मग चंगळ वास्तूशांत्या अन गूढयात्रेची ! आपला नम्र खवचट म्हातारा .

पुन्हा मस्त लिहिलंय. रेकॉर्डिंग तर सुरेख झालंय. माझ्यापेक्षा तुम्हालाच बेडश्यानं जास्त झपाटलंय बाकी त्या तिसर्‍या क्लिपमध्ये शेवटी शेवटी स्तूपानजीकच्या कुणा जोडीला लेणी दाखवणारा दहिभाते पाहून डोळे पाणावले.

वाह बुवा. रहावलं नाही आणि हापिसात फोनवर बाॅसची नजर चुकवत ऎकलं. कवी कडूनच त्याची कविता ऎकायला मिळावी यासारखं सुख नाही.

बेडसे लेणी खरोखरच सुंदर आहेत. आणि भाजे-कार्ले लेण्यांप्रमाणे तिथे माणसांच्या व्यावसायिकतेचे जंजाळ नाही. निदान मी पाहिली तेव्हा तरी नव्हते. तिथे खरंच चिटपाखरूही नसे. तेव्हा अशा पायर्‍याही नव्हत्या. आता बरंच काही बदललंय असं वाटतंय.

आत्मा साहेबांचा फक्त कविता वाचानांचा कार्यक्रम एका कट्ट्यावर झाला पाहिजे

हायला बुवा... अता बेडसे पुन्हा एकदा? बाकी ते चश्मावाले भटजी आहेत की गुंठामंत्री आहेत कळत नाही. :) शेवटी, शेवटची कविता आवडली. सुंदर !!!!

बुवा बेडसे लेणी बघायला जाईन. कविता आवडली. आपले व्हिडियो आवडले. पहिल्या व्हिडियोत शेवटचे काही सेकंदात 'असं हे काव्य' म्हटल्यानंतर मोबाईलला काही तरी बोटांनी टोचायची अ‍ॅक्श्न केलीय ना, ते काय म्हणत होता तेवढे सांगा बॉ. :) -दिलीप बिरुटे

ह्म्म !!

सर्वेषां धण्यवादम्॥॥॥॥ :)

>>>> मंडळी माझ्यासह दुपारी २ च्या उन्हात..हाशहुश्श करत..थांबत बसत वरती आली! गुरुजी, ह्या वाक्याने मनाला एक समाधान वाटले की असा थांबत थांबत बसत बसत 'वरती' जाणार्‍यात मी एकटाच नाही तरुण मुलेही आहेत. असो. बेडसे लेण्यांच्या पुनर्दर्शनाने आनंद झाला. त्यात तुमचे काव्य वाचन म्हणजे दूधात साखर किंवा पंचामृतच म्हणाना.

बुवा, वल्लीला लेखः स्मरणाची रॉयल्टी कोणत्या हाटेलात देणार ? मी साक्षीदार म्हणून येतो.( वल्ली बरोबर चौराची यात्रा ! ) बाकी त्या भागात एक बंगल्यांची कॉलनीच होणार आहे. मग चंगळ वास्तूशांत्या अन गूढयात्रेची ! आपला नम्र खवचट म्हातारा .

पुन्हा मस्त लिहिलंय. रेकॉर्डिंग तर सुरेख झालंय. माझ्यापेक्षा तुम्हालाच बेडश्यानं जास्त झपाटलंय बाकी त्या तिसर्‍या क्लिपमध्ये शेवटी शेवटी स्तूपानजीकच्या कुणा जोडीला लेणी दाखवणारा दहिभाते पाहून डोळे पाणावले.

वाह बुवा. रहावलं नाही आणि हापिसात फोनवर बाॅसची नजर चुकवत ऎकलं. कवी कडूनच त्याची कविता ऎकायला मिळावी यासारखं सुख नाही.

बेडसे लेणी खरोखरच सुंदर आहेत. आणि भाजे-कार्ले लेण्यांप्रमाणे तिथे माणसांच्या व्यावसायिकतेचे जंजाळ नाही. निदान मी पाहिली तेव्हा तरी नव्हते. तिथे खरंच चिटपाखरूही नसे. तेव्हा अशा पायर्‍याही नव्हत्या. आता बरंच काही बदललंय असं वाटतंय.

आत्मा साहेबांचा फक्त कविता वाचानांचा कार्यक्रम एका कट्ट्यावर झाला पाहिजे

हायला बुवा... अता बेडसे पुन्हा एकदा? बाकी ते चश्मावाले भटजी आहेत की गुंठामंत्री आहेत कळत नाही. :) शेवटी, शेवटची कविता आवडली. सुंदर !!!!

बुवा बेडसे लेणी बघायला जाईन. कविता आवडली. आपले व्हिडियो आवडले. पहिल्या व्हिडियोत शेवटचे काही सेकंदात 'असं हे काव्य' म्हटल्यानंतर मोबाईलला काही तरी बोटांनी टोचायची अ‍ॅक्श्न केलीय ना, ते काय म्हणत होता तेवढे सांगा बॉ. :) -दिलीप बिरुटे

ह्म्म !!

सर्वेषां धण्यवादम्॥॥॥॥ :)

मी व्यंकटेश माडगूळकरांचा निस्सीम चाहता आहे आणि त्यांच्या समग्र लेखांचा संग्रह मी फ्लिप कार्ट वरून विकत घेतला आहे. तो बहुधा फ्लिप कार्टवर अजून उपलब्ध आहे. साधी सरळ सुंदर भाषा आणि प्रामाणिक लेखन हा त्यांच्या लेखनाचा स्थायीभाव आहे. यथा तथ्य लेखन आणि स्वतः कोणी थोर माणूस आहे असा कोणताही आव न आणणारे निर्व्याज साहित्य. तात्यांना एक लवून नमस्कार.

छान विषय.

चांगला उपक्रम हाती घेतलात ओककाका .निरनिराळ्या लेखकांविषयी काही वेगळ्या अंगाने मिपाकरांनी लिहून मिपा संमृध्द होत आहे . ग्रामिण कथा प्रकारात व्यंकटेश माडगूळकरांचे नाव आवर्जून घ्यावे लागते .हा कथाप्रकार लिहिणे हे चित्तूर पकडण्याइतके अवघड आहे आणि तो त्यांनी बऱ्याच वेळा शिताफीने पकडला आहे .इतकेच नाही तर कथांना समर्पक गतिमान रेखाचित्रेही दिली .चित्रकला आणि शिकार हे पण त्यांचे आवडीचे विषय होते .ते लेखक म्हणून मानले गेले ते त्यांच्या काळी या कथेने .पुढे काही काळाने ते म्हटतात की आताशा कथा लिहायला बसतो पण कथा अशी उतरतच नाही ,लेखच होतो .पंढरपुराजवळचे मंगळवेढा गावाने तीन व्यक्ती महाराष्ट्रास दिल्या एक दामाजी आणि दोन माडगूळकर बंधू .

मी कोण व का आलोय हे कळताच तरूण गावकरी हळू हळू पुढे आले. गडधू असे काही तरी असते असे ज्यांच्या घरासमोर तो गोल दगडी गोटा अर्धवट जमिनीत रुतला होता त्यांना ही माहिती नव्हते. असो.

व्यंकटेश माद्गुल्कारांच्या पुस्तकांची लिस्ट हवी आहे

लोक रंग पुरवणी २२ डिसेंबर २०१३ 'बनगरवाडी' आणि 'माणदेशी माणसं' यांसारख्या अजरामर कलाकृतींच्या लेखकाचे निवासस्थान असलेला 'अक्षर' हा टुमदार बंगला आता काळाच्या पडद्याआड गेला आहे. त्या जागी उभारल्या जात असलेल्या नव्या वास्तूत 'तात्यां'च्या नित्य वापरातील वस्तूंचे संग्रहालय साकारणार आहे. प्राप्तिकर कार्यालय गल्लीतील हा बंगला १९६१ पासून व्यंकटेश माडगूळकर यांचे निवासस्थान होता. एका लेखकाचे घर कसे असावे हे ध्यानात घेऊन माधव आचवल यांनी त्याची वास्तुरचना केली होती. ज्येष्ठ साहित्यिकांचा सहवास, लेखनाच्या प्रांतामध्ये 'धुळाक्षरे' गिरवू पाहणाऱ्या नवोदित लेखकांना तात्यांनी केलेले मार्गदर्शन, व्यंकटेश माडगूळकर-द. मा. मिरासदार आणि शंकर पाटील या तिघांचे एकत्रित कथाकथन, जंगल भटकंती आणि शिकारीचा छंद या साऱ्या घटनांचा हा बंगला गेली पाच दशके साक्षीदार होता. पंडित-जावेडकर बिल्डर्स नवी वास्तू विकसित करीत आहेत, अशी माहिती माडगूळकर यांच्या कन्या ज्ञानदा नाईक यांनी दिली. त्या म्हणाल्या, या वास्तूत तात्यांची स्मृती जतन व्हावी या आमच्या इच्छेला सकारात्मक प्रतिसाद लाभला आहे. त्यामुळे येथे छोटेखानी संग्रहालय साकारले जाणार आहे.

लवकर दुसरा भाग लिहा.

शि म परांजपे यांच्या पुस्तकातील वर्णनाच्या संदर्भात अन्य लेखन वाचताना मला सर्जन कोट्स साहेब कुठे सापडतात का? यावर शोधक नजर होती... १८१९-२० च्या सुमारास शिरूर येथे इंग्रजी सेनेचा महत्वपूर्ण तळ होता. तिथे तोफांची, वाहून नेणाऱ्या चाकांच्या गाड्यांची दुरुस्ती, स्फोटके, गनपावडर, शस्त्रे यांचा डेपो असावा. तिथे ब्रिगेडियर जनरल स्मिथ यांच्या सैन्याला मागे फिरून विश्रांतीची, आजारी शिपाई, जनावरे यांच्या शुश्रूषेची सोय असावी. धान्य, मोहिमेत लागणारा पैसा, वाटेत खर्च, दरमहा पगार वाटप वगैरे करायला तो डेपो कार्यरत असावा. या ठिकाणच्या आसपास सर्जन कोट्स साहेब असावा असे वाटत होते. तसा तो संदर्भ आज सापडला!

मी व्यंकटेश माडगूळकरांचा निस्सीम चाहता आहे आणि त्यांच्या समग्र लेखांचा संग्रह मी फ्लिप कार्ट वरून विकत घेतला आहे. तो बहुधा फ्लिप कार्टवर अजून उपलब्ध आहे. साधी सरळ सुंदर भाषा आणि प्रामाणिक लेखन हा त्यांच्या लेखनाचा स्थायीभाव आहे. यथा तथ्य लेखन आणि स्वतः कोणी थोर माणूस आहे असा कोणताही आव न आणणारे निर्व्याज साहित्य. तात्यांना एक लवून नमस्कार.

छान विषय.

चांगला उपक्रम हाती घेतलात ओककाका .निरनिराळ्या लेखकांविषयी काही वेगळ्या अंगाने मिपाकरांनी लिहून मिपा संमृध्द होत आहे . ग्रामिण कथा प्रकारात व्यंकटेश माडगूळकरांचे नाव आवर्जून घ्यावे लागते .हा कथाप्रकार लिहिणे हे चित्तूर पकडण्याइतके अवघड आहे आणि तो त्यांनी बऱ्याच वेळा शिताफीने पकडला आहे .इतकेच नाही तर कथांना समर्पक गतिमान रेखाचित्रेही दिली .चित्रकला आणि शिकार हे पण त्यांचे आवडीचे विषय होते .ते लेखक म्हणून मानले गेले ते त्यांच्या काळी या कथेने .पुढे काही काळाने ते म्हटतात की आताशा कथा लिहायला बसतो पण कथा अशी उतरतच नाही ,लेखच होतो .पंढरपुराजवळचे मंगळवेढा गावाने तीन व्यक्ती महाराष्ट्रास दिल्या एक दामाजी आणि दोन माडगूळकर बंधू .

मी कोण व का आलोय हे कळताच तरूण गावकरी हळू हळू पुढे आले. गडधू असे काही तरी असते असे ज्यांच्या घरासमोर तो गोल दगडी गोटा अर्धवट जमिनीत रुतला होता त्यांना ही माहिती नव्हते. असो.

व्यंकटेश माद्गुल्कारांच्या पुस्तकांची लिस्ट हवी आहे

लोक रंग पुरवणी २२ डिसेंबर २०१३ 'बनगरवाडी' आणि 'माणदेशी माणसं' यांसारख्या अजरामर कलाकृतींच्या लेखकाचे निवासस्थान असलेला 'अक्षर' हा टुमदार बंगला आता काळाच्या पडद्याआड गेला आहे. त्या जागी उभारल्या जात असलेल्या नव्या वास्तूत 'तात्यां'च्या नित्य वापरातील वस्तूंचे संग्रहालय साकारणार आहे. प्राप्तिकर कार्यालय गल्लीतील हा बंगला १९६१ पासून व्यंकटेश माडगूळकर यांचे निवासस्थान होता. एका लेखकाचे घर कसे असावे हे ध्यानात घेऊन माधव आचवल यांनी त्याची वास्तुरचना केली होती. ज्येष्ठ साहित्यिकांचा सहवास, लेखनाच्या प्रांतामध्ये 'धुळाक्षरे' गिरवू पाहणाऱ्या नवोदित लेखकांना तात्यांनी केलेले मार्गदर्शन, व्यंकटेश माडगूळकर-द. मा. मिरासदार आणि शंकर पाटील या तिघांचे एकत्रित कथाकथन, जंगल भटकंती आणि शिकारीचा छंद या साऱ्या घटनांचा हा बंगला गेली पाच दशके साक्षीदार होता. पंडित-जावेडकर बिल्डर्स नवी वास्तू विकसित करीत आहेत, अशी माहिती माडगूळकर यांच्या कन्या ज्ञानदा नाईक यांनी दिली. त्या म्हणाल्या, या वास्तूत तात्यांची स्मृती जतन व्हावी या आमच्या इच्छेला सकारात्मक प्रतिसाद लाभला आहे. त्यामुळे येथे छोटेखानी संग्रहालय साकारले जाणार आहे.

लवकर दुसरा भाग लिहा.

शि म परांजपे यांच्या पुस्तकातील वर्णनाच्या संदर्भात अन्य लेखन वाचताना मला सर्जन कोट्स साहेब कुठे सापडतात का? यावर शोधक नजर होती... १८१९-२० च्या सुमारास शिरूर येथे इंग्रजी सेनेचा महत्वपूर्ण तळ होता. तिथे तोफांची, वाहून नेणाऱ्या चाकांच्या गाड्यांची दुरुस्ती, स्फोटके, गनपावडर, शस्त्रे यांचा डेपो असावा. तिथे ब्रिगेडियर जनरल स्मिथ यांच्या सैन्याला मागे फिरून विश्रांतीची, आजारी शिपाई, जनावरे यांच्या शुश्रूषेची सोय असावी. धान्य, मोहिमेत लागणारा पैसा, वाटेत खर्च, दरमहा पगार वाटप वगैरे करायला तो डेपो कार्यरत असावा. या ठिकाणच्या आसपास सर्जन कोट्स साहेब असावा असे वाटत होते. तसा तो संदर्भ आज सापडला!

भव्य विजय मिळाल्याने हिंमत वाढलेली दिस्तेय वाटते.!! ह.घेणे.

काही आयडींच्या प्रतिसादाच्या प्रतिक्षेत आहोत! पण बहुधा ते इकडं प्रतिसाद देणार नाहीत . :)

नाशिकच्या ब्ल्यु प्रिंटचे निकाल आले, की मग बोलू.

मोदी सरकार कडून थपडा व टपला खात राहण्यापेक्षा शिवसेना व म. न. सेनायांनी आपले पक्ष गुंडाळून मोदींच्या समावेत पुढील राज्यातील निवडणुकीत सहभागी व्हावे. अन्यथा ठाकरे एकमेकांशी टकरा मारून नामशेष होतील. शिवसेना समर्थकांनो आपल्या नेत्यांना वेळीच जागे करा....

अहो ओककाका तुम्ही एकदा नव्हे चारदा ठणकावून लिहिलेत तरी त्या राज आणि उद्धवांच्या डोक्यात प्रकाश पडेल असे वाटत नाही. ;)

काहींना एकदा सांगून समजत नसेल तर शाब्दिक हातोड्याने काही गोष्टी सांगावयाचा लागतात हे आपल्याला माहिती आहे.

उद्धव साहेबांना वाटते कि विजय त्यांच्यामुळेच मिळाला आहे. किंवा ते तसे भासवत तरी आहेत. महाराष्ट्रात भाजप आता शिवसेनेच्या पुढे गेला आहे हे शिवसेना मान्य करायला तयार नाही. राज साहेबांना वाटते कि आपण सदा सर्वकाळ काही तरी नवीन मुद्दा काढून जनतेला वेडे बनवू शकतो. शिवसेनेला मान खाली घालायला लावायची हा एक कलमी कार्यक्रम त्यांच्याकडे आहे. राज ठाकरे महाराष्ट्रात शिवसेनेची जागा घेवू बघत आहेत. दोघांनी जर वास्तवाचे भान ठेवून पावले टाकली नाहीत तर येणाऱ्या काळात हे दोन्ही पक्ष नामशेष होवू शकतात. आजचा तरुण मतदार रिजल्ट ओरिएण्टेड होवू पाहतोय. नुसते भावनिक आवाहन करून प्रचार करण्याचे दिवस आता गेले. बाप दाखव नाहीत तर श्राद्ध कर अशी म्हणणारी पिढी आता आली आहे.

चालू द्या! ;)

ओककाकांचे म्हणणे अगदी बरोबर आहे. आपापल्या पक्षांचे अवतारकार्य संपले आहे असे ते का मानत नाहीत. ३ पिढ्या ४ पिढ्या पक्षाचे दुकान चालवलेच पाहीजे ही सक्ती नाही... आणि भाषणाला गर्दी जमवली आणि कुणा चॅनेलला हाताशी धरून संपूर्ण भाषणाचे प्रक्षेपण करता आले... म्हणजे आपल्याला फार मोठा जनाधार आहे अशा भ्रमात राहण्यात अर्थ नाही...

कार्यकर्त्यांना फार काळ अ‍ॅनस्थेशियामधे ठेवता येत नाही

पुण्यातील कुविख्यात गुंड गजा मारणेच्या बायकोला उमेदवारी देऊन वरुन त्याचे समर्थन केले तेव्हाच राज ठाकरे मनातुन उतरले. २००९-१०-११ मध्ये मनसे / राज बद्दल जेवढे चांगले वाटायचे तेवढे आता वाटत नाही.

त्यांच्या मिस्टरांवर चार्जेस आहेत, त्यांच्यावर तर नाहीत ना ? असा निरागस प्रश्न विचारला होता त्याने

बाळ ठाकरेंच्या सानिध्यात वाढलेले, त्यांच्या मार्गदर्शनाखाली राजकारण शिकलेले, त्यांच्या सारखेच दिसणारे, बोलणारे वगैरे वगैरे गुणविशेषांमुळे राज ठाकरेंकडून जनतेच्या भव्य-दिव्य आशा होत्या. परंतु दुर्दैवाने राज ठाकरे त्या पुर्‍या करू शकलेले नाहीत. परिणामतः ते जनाधार गमावत आहेत. पण अजूनही वेळ गेलेली नाही. कांही भरीव कार्य केले, भावनिक आवाहनं आणि नकलांचा बाजार बंद करून कांही परिपक्व राजकारण - समाजकारण ह्याची चुणूक जरी दाखवली तरी अजून राज ठाकरेंना चांगेल दिवस येतील. राज ठाकरे हे बाळासाहेब ठाकरेंच्या पाठीत खंजीर खुपसून बाहेर पडले, नविन पक्ष काढून त्यांनी बाळासाहेबांच्या शिवसेनेसमोर आव्हान उभे करण्याचा विश्वासघातकी नतद्रष्टेपणा केला आहे अशा आरोपांनी व्यथित होऊन ते सतत स्वतःची स्वच्छ बाजू जनतेसमोर मांडायचा प्रयत्न करीत असतात. उद्धव ठाकरेंवरील आरोप, शाब्दीक हल्ले त्यातूनच उद्भवत असतात. उद्धव ठाकरेही, आजही, वरील घटनांचे भांडवल करून राज ठाकरेंची प्रतिमा डागाळण्याचे कार्य करीत असतात. शिवसेनेने भाजपचा हात सोडून मनसेशी टक्कर घ्यावी. आपण मनसेपेक्षा सरस आहोत हे सिद्ध करावं. राज ठाकरेंनी साकल्याने विचार करून राजकारण आणि समाजकारणावर भर दिला, त्यांच्या आमदारांकडून कांही विधायक कार्य करून घेतलं, मिळालेल्या प्रत्येक संधीचा समाजकारणासाठी फायदा उचलला, स्वतः जनेतेत फिरून त्यांची गार्‍हाणी ऐकून त्यावर उपाय केले तर मनसेला अजूनही चांगले दिवस येतील असे वाटते. बाकी उद्धव आणि आदित्य मध्ये विशेष दम नाही हे अनेकदा जाणवते. कदाचित त्यामागे राज ठाकरेंबद्दलचे आंधळे प्रेम हेही कारण असू शकते.

आम्हीच महाराष्ट्राचे बाप आहोत असा सुर आवळणार्‍या राज ठाकरेंच्या मनसेच मतदारांनी तेरावं घातल्.तर आम्ही महाराष्ट्राची आई आहोत असे म्हणणार्‍या राष्ट्रवादीचा कॉग्रेस { सोनियांच्या परदेशीपणाला प्रश्न केला म्हणुन राष्ट्रवादी आणि मूळ विचारसरणी काँग्रेसची म्हणून:- राष्ट्रवादी काँग्रेस!} देखील दारुण पराभव झाला ! शिवसेनेचे म्हणाला तर त्यांना मोदी मटक्यात एक्का लागला ! आणि पक्षाला त्राण मिळाला. आता बघुया या नव्या अंकाची सुरुवात विजयाने समाप्त होइल का ते... जाता जाता :- या वेळी निवडणुकीच्या जाहिराती वेगवेगळ्या प्रकारच्या होत्या, शिवाय इत्पादने विकणार्‍या कंपन्यांनीही या संधीचा फायदा घेतला. उदा. फेव्हिकॉलची जाहिरात. पण सगळ्यात फुसकी जाहिरात राष्ट्रवादी पक्षाची होती,आणि त्यांच्या त्या जाहिरातींचा वापर व्हॉट्सअपवर विनोद निर्मीती करण्यासाठी झाला. ;)

उगा बोभाट करून होणार तरी काय म्हणा. काही करून दाखवल्याशिवाय जनता मते देत नसते. इतके कळाले तरी बास झाले.

मनसेने लोकसभानिवडणुकीत मोदींना पाठिंबा व्यक्त केला होता.त्यांनी भाजप उमेदवारांसमोर आपले उमेदवार उभे केली नव्हते. शिवसेनेविरुद्ध मात्र केले होते. भाजपला शिवसेनेचे बळ खच्ची व्हावे (आणि आपले वाढावे) असे वाटतेय असे जाणवत होते. आता 'शतप्रतिशत' आणि 'स्वबळावर' अशा शब्दांची चलती आहे. त्यामुळे शिवसेनेच्या जागा कमीत कमी संख्येने निवडून येऊ देणे हा एक कार्यक्रम असू शकतो. शिवसेनेचे महत्त्व उरले नाही की खुशाल युती तोडता येईल. मग मनसेला झटकून टाकणे हे अगदीच सोपे काम.

राज आता केजुच्या मार्गावर चालले आहेत ! त्यांना शुभेच्छा ! तुमच्या सभांना गर्दी केली म्हणजे तुम्हाला निवडून देऊ असे समजण्याचे दिवस संपले ! लोक ही ४ घटकांची करमणूक करुन घेतात झाले ! ते ही आता हुषार झाले आहेत. नपेक्षा आता त्यांनी राष्ट्रवादीला विचारावे, ते ही आता पार्ट्नर शोधत असतील, कॉन्ग्रेससाठीही चांगली गोष्ट ठरेल. सुंठेवाचून खोक्ला गेला. कोण्ग्रेसचा इतका खराब निकाल रावा मुळे लागला असे अनेकांना वाटते आहे .. मला ही तसेच वाटते आहे. त्याच बरोबर सेना- भाजपने मुख्यमंत्री पदावरुन सुंदोपसुंदी केली तर मराठी जनता त्यांचीही वाजवेल...जरा सबुरीने वागले पाहीजे. जन्ता शहाणी होऊ लागली आहे....

मनसेने लोकसभानिवडणुकीत मोदींना पाठिंबा व्यक्त केला होता.त्यांनी भाजप उमेदवारांसमोर आपले उमेदवार उभे केली नव्हते. शिवसेनेविरुद्ध मात्र केले होते

पुण्यात मनसेचा तगडा उमेदवार होता. दोनदा आमदार असलेला आणि सेनेला अपशकुन केल्याने मोदी खुश होणे शक्य नाही. त्यामुळे एन डी ए खच्ची होते..

भाजप समर्थक अर्ध्या हळकुंडाने पिवळे होऊ नका …. आधी मोदींचा performance दिसू द्या. शत प्रतिशत व स्वबळावर लढण्याच्या घोषणा २०१९ च्या निवडणुकी च्या वेळी ठरवू …। युती महाराष्ट्रात १९८७ सालापासून अबाधित आहे . जशी शिवसेनेला भाजपची गरज आहे तितकीच भाजपला शिवसेनेची…. भाजप हा वेगळा विदर्भाचा समर्थक आहे परंतु केवळ शिवसेनेमुळे भाजपला त्यांचा प्रस्ताव वगळावा लागला आहे… आणि तेच महाराष्ट्राच्या हिताचे आहे ….

देशात बहुमत मिळाल्यामुळे आता भाजपा स्वबळावर महाराष्ट्रात सत्तेवर येण्याचा प्रयत्न करेल. त्यासाठी प्रसंगी सेनेची साथ सोडून मनसे बरोबर घरोबा करण्याचीही शक्यता वाटते. परंतु महाराष्ट्रात शिवसेना नि मनसे हे प्रादेशिक पक्ष टिकलेच पाहिजेत हेच मराठी माणसाच्या भल्याचे आहे. भाजपा महाराष्ट्रात विश्वासार्ह वाटत नाही.

जस जशा विधानसभा निवडणुका जवळ येतील तस तसा भाजपा नि मनसे मधील घरोबा वाढत जाईल. याचा अर्थ भाजपा युती तोडण्याचा आततायीपणा करणार नाही मात्र सेनेवर एक दबावतंत्राचा वापर होईल. जर तुम्ही नाही तर मनसे हि आमचा साथीदार होवू शकतो ह्यातून जागा वाटपात भाजपचाच फायदा होईल.खरे तर भाजपा शिवसेनेच्याच खांद्यावर बंदूक ठेवून महाराष्ट्रात मोठी झाली आज केंद्रात बहुमत आलेय तर ती बंदूक सेनेकडेच वळू शकते.

भाजपा शिवसेनेच्याच खांद्यावर बंदूक ठेवून महाराष्ट्रात मोठी झाली

कृपया आपले म्हणणे अधिक स्पष्ट करावे... आपले म्हणणे असत्य आहे

खर तर आता राज साहेबांनि पक्षाच्या नावाप्रमाणे महाराष्ट्राच्या नवनिर्मानाचा म्हणजे विकासाचा मुद्दा घेउन मैदानात उतरले पाहिजे. कारण लोकाना आता विकास हवा आहे. भावाभावांच्या भांडनामधे आता लोकना आजिबात रस नाही राहिला आहे.

एक गोष्ट स्पष्ट आहे... विकास होइल का ? मला रोजीरोटी मिळेल का ? मला घर मिळेल का ? या प्रश्नांचं फारसं कुणाला काही पडलेलं नाही. या देशात माझा देव, देश, धर्म टिकेल ही प्रत्येकाची चिंता आहे. बा द वे हिंदूत्त्व आणि विकास या दोन वेगळ्या गोष्टी आहेत असे मानणे ही चूक आहे...

गुंडांना संधी दिली तरी ते गुंडच रहातात. टी. राजू ह्यांना बरेचदा संधी दिलेली आहे. आणि त्यांनी त्याचं मस्तपैकी वाटोळं केलंय. तेव्हा आता त्यांना अजून भाव न देता गपचूप बसवलेलं बरं. उद्दाम भाषा, नाटकी आवेश आणि बोलाचाच भात - हे त्यांचं व्यवच्छेदक लक्षण लोकांनी आता ओळखलंय. नाटक चित्रपटात त्याना चांगला वाव आहे *dirol* उद्धव ठाकरे ह्याना आपला पक्ष कालानुरूप बदलायला हवा. ते त्यांना चांगले ठावूक आहेच. पक्षाचा नवा USP काय असावा हे त्यांनी लवकर माहिती केलेले बरे. नाहीतरी "ह्याला मारा-त्याला ठोका-दुकानं जाळा" असली जुनी शिवसेनागिरी फार काळ तग धरणार नाहीच.

राज ठाकरेचे खालील गोष्टी बद्दलची भूमिका योग्य वाटते : १. सरकारकडून केल्या जाणाऱ्या सर्व गोष्टींना सरसकट विरोध न करता महाराष्ट्राच्या हिताच्या गोष्टी असतील तर त्याला पाठींबा देणे. उदा. जैतापूर प्रकल्प, एलबीटी इ. शिवसेना किंवा भाजपच्या कोणत्याही नेत्यांनी असं कधी केल्याच आठवत नाही . २. २०१२ साली रझा अकादमीच्या लोकांकडून दंगल घडवून आणून सुद्धा मुस्लिम मतावर डोळा ठेवून कोणताही पक्ष याविरोधात 'ब्र ' काढायला तयार नव्हता. अशा वेळी मतपेटीचा कोणताही विचार न करता शांततेने मोर्चा काढून तीव्र विरोध दर्शवणे. विरोधी पक्ष असलेल्या शिवसेना/भाजपने देखील यावेळेस तोंडदेखला विरोध करून शांत बसणे पसंत केले. ३. "टोल मध्ये पारदर्शकता नाही म्हणून टोल पूर्णपणे बंद करा" अशी कोणतीही अवाजवी मागणी न करता पारदर्शकतेचा आग्रह धरणे व त्यासाठी आंदोलन करणे. शिवसेना-भाजपने लोकानुयायी "टोलमुक्त महाराष्ट्र करू" अशी घोषणा दिली आहे पण आर्थिक गणित कस जुळवणार याबद्दल काही स्पष्टीकरण नाही. ४. "अमुक जातीच्या मतांवर डोळा ठेवून अमुक जातीसाठी आरक्षण द्या" अशी मागणी न करता जातीवर आधारित आरक्षणाला विरोध करून आर्थिक आरक्षणला समर्थन देणे. ५. उद्धव ठाकरे किंवा महाराष्ट्र भाजपच्या इतर कोणत्याही नेत्यापेक्षा नेतृत्व व वक्तृत्व चांगले असणे. बर्याच वेळा उद्धव ठाकरेचे वक्तृत्व पाहून ते महाराष्ट्राचे "राहुल गांधी" होतात का काय असे वाटते. पण खालील गोष्टी राज ठाकरेच्या विरोधात दिसतात, त्यात त्यांनी सुधारणा घडवून आणल्यास जनतेला एक चांगला पर्याय मिळू शकतो. १. नाशिक मध्ये सत्तेत येउन देखील काही ठोस विकासकामे घडून न येणे. २. विधानसभेतील आमदारांची कामगिरी फारशी दाखल घेण्यासारखी नसणे. ३. मुंबई-नाशिक-पुणे वगळता महाराष्ट्रात इतरत्र सर्व ठिकाणी पक्ष व चांगले नेतृत्वफळी नसणे. ४. महाष्ट्राच्या विकासाची ब्लु-प्रिंट न मांडणे.

शिवसेना हा महाराष्टात भाजपपेक्षा जास्त जनाधार असलेला पक्ष आहे. भाजपने शिवसेनेशी युती केली नसती तर भाजपा हा महाराष्ट्रात २० ते २५ जागा मिळवणारा पक्ष म्हणून राहिला असता.भाजपा हि महाराष्ट्रात शिवसेनेच्याच आधाराने वाढली.

युती आता महायुती झाली आहे आणि त्यामुळे तेथे मनसेला स्थान मिळणे मुश्किल झाले आहे. याउलट शिवसेनेचा मुख्यमंत्री बनवून महत्व्वाची खाती आपल्या ताब्यात ठेवणे भाजपच्या जास्ती हिताचे आहे.

विधानसभेत जर महायुतीची सत्ता आली तर मुख्यमंत्री हा शिवसेनेचाच व्हायला हवा ह्यातच मराठी माणसाचे हित आहे.मुंडे साहेब होते तोपर्यंत ठीक होते भाजपचा महाराष्ट्रातील तो एक लोकनेता होता आता भाजपकडे महाराष्ट्रात नेतृत्व नाही. फडणवीस, तावडे हे जर भाजपचे मुख्यमंत्री पदाचे दावेदार असतील तर भाजपचे कल्याणच आहे. उद्धव ठाकरे किंवा राज ठाकरे हे मुख्यमंत्रीपदाचे दावेदार म्हणून सामोरे आले तर भाजपकडे त्या तोडीचा एकही नेता प्रोजेक्ट करायला नाही.महाराष्ट्रात मराठी माणसाला स्वाभिमानाने राहायचे असेल तर मुख्यमंत्री हा सेनेचाच हवा.

स्वाभिमान म्हणजे काय ? शिवसेनेचा मुख्यमंत्री झाला तर सर्व मराठी माणसांचा स्वाभिमान जपला जातो काय ? स्वाभिमानाने जगून पोट भरते काय ?

हिंदूत्त्व आणि विकास या दोन वेगळ्या गोष्टी आहेत असे मानणे ही चूक आहे...

हे वाक्य बायपास करून फार काही साध्य होणार नाही

हिंदुत्व नि विकास या वेगळ्याच गोष्टी आहेत आणि त्या वेगळ्याच असल्या पाहिजेत… याचे उत्तम उदाहरण म्हणजे २०१४ निवडणूक…. यश हेय विकासाच्या आशेवर मिळाले आहे.

येवूद्या अजून प्रतिसाद.

या निवडणुकीतील कमळ हे भगवे नसून श्वेत रंगीय होते…. हा bypass पूरेसा आहे…

२०१४ चे मतदान हे बहुतांशी विकासाच्या मुद्द्यावर झालेले आहे ह्यात तथ्य आहे. कॉंग्रेसच्या कारभाराला जनता कंटाळली होती.त्यात भाजपने अतिशय उत्कृष्ठ अशी प्रचार यंत्रणा राबवली. जाहिराती ह्याही प्रभावी होत्या. जाहिरातींचाही भाजपच्या विजयात मोठा वाटा आहे. जाहिराती पाहून जनतेच्या मनात आशा निर्माण झाली कि आता "अच्छे दिन आनेवाले है" त्यामुळे मोदींना भरघोस मतदान झाले त्यात हिंदुत्वाचा वाट हा शून्य दिसतोय.

मोदींनी विकास हाच उद्देश ठेवला पाहिजे धार्मिक बाबतीत त्यांनी लक्ष देवू नये हि त्यांच्याकडून अपेक्षा . विवादास्पद गोष्टी ज्या असतील ते कोर्ट बघून घेईल त्यात त्यांनी आपली शक्ती वाया घालवू नये. आतापर्यंत जे धर्माचे राजकारण झाले ते बस झाले आता जनतेला फक्त विकासच हवाय.

१४ जून वाढदिवसाच्या शुभेच्छा

भव्य विजय मिळाल्याने हिंमत वाढलेली दिस्तेय वाटते.!! ह.घेणे.

काही आयडींच्या प्रतिसादाच्या प्रतिक्षेत आहोत! पण बहुधा ते इकडं प्रतिसाद देणार नाहीत . :)

नाशिकच्या ब्ल्यु प्रिंटचे निकाल आले, की मग बोलू.