मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

Vivid Sydney - रंगबिरंगी सिडनीतला रंगबिरंगी कलाविष्कार...

नानबा ·

इनिगोय Sat, 06/07/2014 - 17:03
वाहवा! बाकी वर्णनही येऊदे की. लेझर शोखेरीज आणखी कायकाय पाहिलंस? ऎकलंस?

नानबा Sat, 06/07/2014 - 18:42
लेझर शोखेरीज आणखी कायकाय पाहिलंस?
त्यावेळेत तिकडे सगळीकडे लेझर शो असतात. बिल्डींग्स, झाडं, रस्ते, सगळीकडे लेझरच्या करामती. आम्ही गेलो होतो त्या दिवशी कॉन्सर्ट नव्हता. वर्किंग डे होता त्या दिवशी. आज रॉक कॉन्सर्ट आहे म्हणे... बाकी खाण्याच्या बाबतीत आपण मागे कधीच नाही. त्यामुळे squid salad, calamary rings, sushi with teriyaki chicken इ इ. पदार्थांवर मनसोक्त ताव मारल्या गेला.. ;)

सुबोध खरे Sat, 06/07/2014 - 21:03
वा नानबा एन्जॉय करून घ्या एकदा लग्नाचे लिगाड मागे लागले कि कुठे एन्जॉयमेंट?

पैसा Tue, 06/10/2014 - 12:34
मस्त आहे सगळं. खूपच सुरेख! अवांतरः सूड सिडनीमधे रहाणार्‍यांना कधीचा शोधतो आहे. माहिती नाही का रे!

इनिगोय Sat, 06/07/2014 - 17:03
वाहवा! बाकी वर्णनही येऊदे की. लेझर शोखेरीज आणखी कायकाय पाहिलंस? ऎकलंस?

नानबा Sat, 06/07/2014 - 18:42
लेझर शोखेरीज आणखी कायकाय पाहिलंस?
त्यावेळेत तिकडे सगळीकडे लेझर शो असतात. बिल्डींग्स, झाडं, रस्ते, सगळीकडे लेझरच्या करामती. आम्ही गेलो होतो त्या दिवशी कॉन्सर्ट नव्हता. वर्किंग डे होता त्या दिवशी. आज रॉक कॉन्सर्ट आहे म्हणे... बाकी खाण्याच्या बाबतीत आपण मागे कधीच नाही. त्यामुळे squid salad, calamary rings, sushi with teriyaki chicken इ इ. पदार्थांवर मनसोक्त ताव मारल्या गेला.. ;)

सुबोध खरे Sat, 06/07/2014 - 21:03
वा नानबा एन्जॉय करून घ्या एकदा लग्नाचे लिगाड मागे लागले कि कुठे एन्जॉयमेंट?

पैसा Tue, 06/10/2014 - 12:34
मस्त आहे सगळं. खूपच सुरेख! अवांतरः सूड सिडनीमधे रहाणार्‍यांना कधीचा शोधतो आहे. माहिती नाही का रे!
दक्षिण गोलार्धामधली सगळ्यात happening city म्हणजे सिडनी. अमेरिका युरोप आणि एकूणच बहुतांश प्रगत जगापेक्षा उलट्या बाजूला असलेल्या ऑस्ट्रेलिया मधलं सगळ्यात मोठं शहर. पृथ्वीच्या दक्षिणेकडे असल्यामुळे उत्तरेकडच्या जगापेक्षा इकडे सगळंच उलटं. एप्रिल मे मध्ये जगभर उन्हाळा असताना इकडे कडक थंडी, तर सारं जग बर्फ़ात आणि थंडीत कुडकुडत सांताक्लॉजचं स्वागत करत असताना इकडे मरणाचा उकाडा. अशा सिडनीतला सगळ्यात entertaining festivals मधला एक महत्त्वाचा festival म्हणजे Vivid Sydney. दरवर्षी हिवाळ्याच्या सुरूवातीला, म्हणजे मे च्या अखेरीस हा festival आयोजित केला जातो.

कृष्ण

आनंदमयी ·

आयुर्हित Sat, 06/07/2014 - 10:43
वाचतांना एक वेगळीच अनुभुती मिळाली. कवयित्रीचे मन कसे विचार करत आहे, ते ही अगदी स्पष्ट दिसुन येते. "वरवर सारे चंचल श्यामल आत गूढ अविचलसे काही" काहीशी द्विधा मनस्थिती आहे असेही वाटते. यामूळे कवितेत दोन प्रवाह/लेयर्स दिसतात. "प्राण नांदतो ह्या तीरावर त्या तीरावर मन झेपावे" या वाक्यावरून वरवर शांत वाटणारे मन आतून अशांत आहे हेच खरे! मनातले विचार हवे तसे कवितेत उतरवणे ही पण एक कलाच आहे. कवयित्री त्यात १००% उत्तीर्ण झाली आहे. एकंदरीत फारच छान कविता आहे!

संजय क्षीरसागर Sat, 06/07/2014 - 13:17
त्याच्याकडे पाहण्याचा वेगळा नज़रिया म्हणजे कृष्ण. त्यामुळे भक्तीरसाशी या ओळी विसंगत आहेत :
प्राण नांदतो ह्या तीरावर त्या तीरावर मन झेपावे कृष्ण मूर्त सर्वस्व पुरे हे कृष्णातच समरसून जावे
जर संपूर्ण अस्तित्व कृष्णमय आहे तर त्याला दोन तीर कसे असतील? अस्तित्वाशी एकरुप (कृष्णमय) व्ह्यायचं असेल तर मनातली ही विसंगती दूर व्ह्यायला हवी.

आत्मशून्य Sat, 06/07/2014 - 19:36
जर संपूर्ण अस्तित्व कृष्णमय आहे तर त्याला दोन तीर कसे असतील ?
कृष्णमयता ही स्थिती आहे व दोन तीर ही प्रोसेस... होप यु गॉट इट इन अ वे यु युज टु फ्रेज द वर्ड्स.

आयुर्हित Sat, 06/07/2014 - 10:43
वाचतांना एक वेगळीच अनुभुती मिळाली. कवयित्रीचे मन कसे विचार करत आहे, ते ही अगदी स्पष्ट दिसुन येते. "वरवर सारे चंचल श्यामल आत गूढ अविचलसे काही" काहीशी द्विधा मनस्थिती आहे असेही वाटते. यामूळे कवितेत दोन प्रवाह/लेयर्स दिसतात. "प्राण नांदतो ह्या तीरावर त्या तीरावर मन झेपावे" या वाक्यावरून वरवर शांत वाटणारे मन आतून अशांत आहे हेच खरे! मनातले विचार हवे तसे कवितेत उतरवणे ही पण एक कलाच आहे. कवयित्री त्यात १००% उत्तीर्ण झाली आहे. एकंदरीत फारच छान कविता आहे!

संजय क्षीरसागर Sat, 06/07/2014 - 13:17
त्याच्याकडे पाहण्याचा वेगळा नज़रिया म्हणजे कृष्ण. त्यामुळे भक्तीरसाशी या ओळी विसंगत आहेत :
प्राण नांदतो ह्या तीरावर त्या तीरावर मन झेपावे कृष्ण मूर्त सर्वस्व पुरे हे कृष्णातच समरसून जावे
जर संपूर्ण अस्तित्व कृष्णमय आहे तर त्याला दोन तीर कसे असतील? अस्तित्वाशी एकरुप (कृष्णमय) व्ह्यायचं असेल तर मनातली ही विसंगती दूर व्ह्यायला हवी.

आत्मशून्य Sat, 06/07/2014 - 19:36
जर संपूर्ण अस्तित्व कृष्णमय आहे तर त्याला दोन तीर कसे असतील ?
कृष्णमयता ही स्थिती आहे व दोन तीर ही प्रोसेस... होप यु गॉट इट इन अ वे यु युज टु फ्रेज द वर्ड्स.
लेखनविषय:
कविता
काव्यरस
शांतरस
रूप सावळे आतीव सुंदर भक्तिरसाचा मनात पाझर उठे शहारा अंगांगावर अंतरात वसतो मुरलीधर निळा गंध त्या निळसर देही मोहक इतुका तो निर्मोही वरवर सारे चंचल श्यामल आत गूढ अविचलसे काही चराचरांतून घुमे बासरी सप्तसूर सावळा मुरारी वाहे यमुना अमृत होवुन उठती आतुन अथांग लहरी प्राण नांदतो ह्या तीरावर त्या तीरावर मन झेपावे कृष्ण मूर्त सर्वस्व पुरे हे कृष्णातच समरसून जावे © डॉ.अदिती जोशी

सौदी क्षणचित्रे : ०९ : जेद्दाह् (भाग २)

डॉ सुहास म्हात्रे ·

भाते Fri, 06/06/2014 - 22:42
या सफरीतले सगळे लेख आवडले. अप्रतिम! सचित्र माहिती आवडली. दुसऱ्या चित्रातली इमारत चार्ल्स कोरियाच्या मुंबईतल्या कांचनजुंगा इमारतीसारखी दिसते आहे. किंगडम टॉवरचे फोटो मस्त. बुर्ज खलिफा ढगांपेक्षा खरंच उंच आहे का? धन्यवाद, सचित्र माहितीसह अद्वितीय सफरीपद्धल.

डॉ सुहास म्हात्रे Sat, 06/07/2014 - 13:52
होय बुर्ज खलिफाच नाही तर अनेक उंच इमारती आपले डोके ढगांच्या खालच्या थरांच्या वर डोके काढू शकतात. कसे ते खालच्या क्लिपमध्ये (जालावरून साभार) दिसेल... येथे त्यासंबद्धात अजून काही नेत्रदिपक चित्रे आहेत.

डॉ सुहास म्हात्रे Sat, 06/07/2014 - 13:59
ते कारंजे समुद्रात खूप आतवर आहे. समुद्रकिनार्‍याच्या अर्धगोलाकार आकारामुळे ते जमिनीपासून जवळ असल्यासारखे भासते. फोटोतल्या पाण्याच्या फवार्‍याची उंची ३०० पेक्षा जास्त मीटर आहे, त्यावरून कारंज्याच्या किनार्‍यापासूनच्या अंतराचा जरासा अंदाज येईल. कारंज्याचे पाणी वार्‍याने इतके दूर येऊ शकत नाही.

डॉ सुहास म्हात्रे Sat, 06/07/2014 - 14:04
तैवानची "ताईपेई १०१" ही ५०८ मीटर उंचीची इमारत या चित्रात असायला पाहिजे होती. मात्र तिचे नाव जगभर तितकेसे प्रसिद्ध नाही असे वाटते. हे चित्र बहुदा सर्वसामान्यपणे जगभर माहित असलेल्या इमारती घेऊन केवळ ऊंचीची तुलना करायला बनविले आहे असे दिसते. त्यामुळे ती या चित्रात नसावी असा माझा आपला एक अंदाज :)

अर्धवटराव Sat, 06/07/2014 - 02:22
मर्दांचा पोवाडा मर्दाने गावा म्हणतात..तद्वत हौशी पर्यटकाच्या नजरेतुन जगाचे सौंदर्य बघायला-वाचायला मिळण्याची मजा काहि औरच असते. तुमच्या आनंदाच्या ठेवी अशाच आमच्यापर्यंत पोहचु देत.

मुक्त विहारि Sat, 06/07/2014 - 09:51
उलट आहे.... तुमचाच, असा लोभ मिपावर असू द्यावा. तुम्ही लिहीलेली प्रवास वर्णने वाचून, आमच्या पायातील चक्र जास्त गतीमान झाले आहे.

डॉ सुहास म्हात्रे Sat, 06/07/2014 - 14:08
मग होऊद्या त्या चक्राचा भरपूर उपयोग आणि टाका मिपावर प्रवासवर्णने... होऊद्या बाईट्सचा खर्च, मिपा आहे घरचं ;) :)

मुक्त विहारि Sat, 06/07/2014 - 15:08
ते जून एंडला आमच्या बायडीला घेवून... अन तसेही प्रवासवर्णन तर लिहीणार आहेच. अन फक्त मिपाच नाही तर मिपाकर पण आपल्याच घरातील सदस्य वाटतात.

एस Mon, 06/09/2014 - 18:58
नक्कीच. इस्पिकचा एक्कासाहेब, तुमचे मनापासून आभार.
सौदी अरेबियाच्या चर्चेत नसलेल्या काही पैलूंची ओळख तुम्हाला करून देणे यावर या लेखमालेत माझा भर होता. त्या भटकंतीच्या क्षणांची मजा मी पुरेपूर अनुभवली. त्या मजेतील काही वाटा तुमच्यापर्यंत पोहोचवू शकलो असेन अशी आशा आहे.
या लेखमालेचा सारांश या वाक्यांमध्ये आलाय. तुमच्या डोळ्यांनी आम्हीपण पाहून घेतला हा देश. पुढच्या लेखमालेच्या प्रतीक्षेत हेवेसांनल!

मुक्त विहारि Mon, 06/09/2014 - 19:56
हे असे नुसते आभार मानून चालणार नाही. बहारीन विषयी काहीतरी ४ ओळी लिहा. तिथला "डॉल्फीन शो" चांगला असतो असे ऐकण्यात आहे.

रेवती Sat, 06/07/2014 - 15:55
सुरेख कलाशिल्पे आहेत. फळांच्या रसाचे दुकानही असेच छान वाटतेय. तुमच्या भटकंतीमधील हे अनोखे क्षण आमच्यापर्यंत पोहोचवलेत म्हणून आभार मानते.

प्रचेतस Sat, 06/07/2014 - 22:24
एकापेक्षा एक चित्रविचित्र संरचना. फळांच्या रसाच्या दुकानातील फलरचना जाम आवडल्या. सौदीतल्या बर्‍याच गोष्टींना किंग फाहादचे नाव दिसते आहे. ह्या राजाचा अल्पसा इतिहास, सौदीच्या उभारणीतील त्याचे योगदान जाणून घेण्यास आवडेल.

डॉ सुहास म्हात्रे Sun, 06/08/2014 - 00:10
इब्न सौद या आधुनिक सौदी अरेबियाच्या संस्थापक राजाचा आठवा पुत्र फाहाद बिन अब्दुलाझिझ अल् सौद (१९२१-२००५) सौदी अरेबियाच्या राजपदावर १९८२ पासून २००५ पर्यंत विराजमान होता. रियाधमधिल राजपुत्रांच्या शिक्षणासाठी स्थापन केलेल्या शिक्षणसंस्थेत शिक्षण पूर्ण झाल्यावर निम्न स्तरापासून सुरुवात करून अनेक पाहिर्‍या पार करत तो १९५३ मध्ये शिक्षणमंत्री झाला. त्यानंतर १९५९ मध्ये लीग ऑफ अरब स्टेट्स मध्ये सौदी प्रतिनिधी म्हणून नेमणूक, १९६२ मध्ये गृहमंत्री आणि १९६७ मध्ये दुसरा उप-पंतप्रधान (ही जागा खास फाहादसाठी निर्माण केली गेली होती) अश्या चढत्या भाजणीने प्रगती चालू राहिली. सौदी राजघराण्याच्या नियमांप्रमाणे राजगादीवर सर्वप्रथम इब्न सौदच्या मुलांचा हक्क आहे. ते हयात नसल्यास / राजा होण्यास योग्य नसल्यासच इतरांचा वारसांचा विचार केला जात असे. १९७५ साली राजा फैझलच्या मृत्यनंतर त्यांचा भाऊ खालिद राजा बनला आणि खालिदच्या तडक खाली असलेल्या दोन भावांना वगळून तिसर्‍या क्रमांकावरील फहादला पहिला उप-पंतप्रधान आणि युवराज अशी दोन पदे मिळाली. राजा खालिद याच्या मृत्युनंतर १९८२ साली फाहदने राज्यारोहण केले. राजा फहाद पॅलेस्टाईनचा खंदा समर्थक आणि इझ्रेलचा विरोधक होता. त्याच्या कारकिर्दीत सौदी अरेबियाचे अमेरिकेबरोबर घनिष्ट संबद्ध प्रस्थापित झाले. अरब जगतातले अंतर्गत हेवेदावे संपावे म्हणून त्याने बरेच प्रयत्न केले. लेबॅनॉनमधले यादवीयुद्ध थांबवण्यासाठी त्याने १९८९ मध्ये "ताईफ करार" घडवून आणला. (ताईफ सौदी अरेबियात्ले एक थंड हवेचे पर्यटक ठिकाण आहे.) कुवेत युद्धात त्याने अरब जगताचे नेतृत्व केले. राजघराण्यातल्या वारसांचे वय आणि राजपरिवाराची संमत्ती असे आस्तित्वात असलेले राजाच्या निवडीचे केवळ दोनच निकष अस्विकार करून फाहादने १९९२ मध्ये राजा निवडण्याचे नविन नियम बनवले. त्याप्रमाणे राजाला युवराजाला बरखास्त करण्याचा हक्क मिळाला आणि इब्न सौदचे नातू राजगादीवर बसण्याचा लायक ठरले. प्रकृती अस्वास्थ्यामुळे फाहादने १९९५ मध्ये युवराज अबदुल्लाच्या हाती रोजमर्राचा राज्यकारभार चालविण्याचे हक्क दिले. फाहादच्या नेतृत्वाखाली अबदुल्लाने सौदी अरेबियातल्या अंतर्गत बंडाळीला कठोर कारवाया करून चिरडले. कारकिर्दीच्या शेवटच्या काळात फाहादने सौदी अरेबियातिल धार्मिक कर्मठपणाची धार कमी करण्यास सुरूवात केली होती. सौदी सेनादल, आरोग्यसेवा, पायाभूत सुविधांचा विकास आणि स्थानिक उद्योगधंद्यांच्या विकासाला फाहादच्या कारकिर्दीत चालना मिळाली. १ ऑगस्ट २००५ ला फाहादच्या मृत्युनंतर युवराज अबदुल्लाला राजा म्हणून घोषित केले गेले, जो सद्याचा सौदी अरेबियाचा राजा आहे. राजा अबदुल्ला तुलनेने उदारमतवादी समजला जातो आणि त्याच्या कारकिर्दीत धार्मिक उदारमतवादाचा सावधगिरीने आणि विकासकामांचा जोमाने पाठपुरावा चालू आहे.

प्रचेतस Sun, 06/08/2014 - 10:08
सविस्तर प्रतिसादाबद्दल धन्यवाद. प्रदीर्घ कारकिर्द राहिलेली दिसतेय किंग फाहादची. अजून एक शंका, सौदीत धर्माबाबत कायदे करण्याचा अखेरचा शब्द राजाचा का मुल्ला-मौलवींचा? कारण इस्लामच्या नियमांनुसार धर्मसत्ता आणि राज्यसत्ता एकाच व्यक्तीकडे एकवटलेली असते. उदा. खलिफा.

डॉ सुहास म्हात्रे Sun, 06/08/2014 - 21:46
सौदी अरेबियात धर्म आणि राजसत्तेचे संबद्ध बर्‍यापैकी क्लिष्ट आणि ऐतिहासिक आहेत. १७४४ मध्ये मुहम्मद इब्न सौदने सर्वप्रथम सौदी टोळ्यांचे एकत्रिकरण सुरू केले. त्याच सुमारास मुहम्मद इब्न अबदुलवहाब नावाचा एक धार्मिक अभ्यासक (religious scholar) त्याकाळच्या सौदी टोळ्यांमध्ये असलेल्या थडग्यांजवळ प्रार्थना करणे, दैवी झाडांची पूजा करणे, इ कर्मठ इस्लामला मान्य नसलेल्या प्रथांमुळे नाराज होता. अब्दुलवहाबच्या कर्मठ इस्लामी आचारविचारांना पुढे वहाबी हे विशेषण मिळाले. या दोघांच्या आपापल्या संघर्षांत; "धार्मिक पाठिंबा राजसत्तेला बळकट करेल" हे इब्न सौदला आणि "राजसत्तेच्या मदतीशिवाय धर्माचे कर्मठ आचरण लोकांत आणणे शक्य नाही" हे अब्दुलवहाबला कळून चुकले होते. त्यामुळे दोघांचा एक करार झाला यात धार्मिक अधिकार वहाबींकडे आणि राजकिय अधिकार सौद घराण्याकडे दिले गेले. पुढे १९०२ ला अब्दुलझिझ बिन अब्दुलरहमान अल् सौदने (इब्न सौदने) सौदी टोळ्यांचा एकत्रिकरणाला सुरुवात करून १९३२ ला आधुनिक सौदी अरेबियाची स्थापना केली. वहाबी टोळ्यांच्या (यांना इखवान उर्फ ब्रदर्स उर्फ भाऊ असे नाव पडले आहे) सहभागाने इब्न सौदच्या युद्धांना आणि राज्याच्या विस्ताराला धार्मिक अनुष्ठान मिळाले. मात्र आधुनिक सौदी अरेबियाच्या सीमेबाहेरच्या (ब्रिटिशांशी संरक्षण करार असलेल्या) इराक, कुवेत, ट्रान्स-जॉर्डन इ वर धर्मप्रसाराच्या नावाखाली हल्ला करण्याचे इखवानचे मनसुबे राजकिय दृष्ट्या महाग पडतील हे ओळखून ते इब्न सौदने बळाचा वापर करून मोडून काढले. त्याकरता १९२९ मध्ये सौदच्या फौजेचे आणि इखवानचे (सबिलाचे) युद्धही झाले. १९३२ पासून देशांतर्गत धार्मिक अधिकार वहाबींकडे आणि आंतरराष्ट्रिय राजकारणावर सौद घराण्याचा अधिकार असा सर्वसाधारण शक्तीसमतोल आहे. आधुनिक सुधारणांच्या वार्‍यांवर वाहत येणार्‍या जागतिक वातावरणाचा प्रभाव सौदी अरेबियावर पडला नसता तरच आश्चर्य. त्यामुळे सत्तसमतोलावर होणार्‍या प्रभावाने निर्माण होणार्‍या समस्या निभावताना दोन्ही गटांना बरीच तारेवरची कसरत करावी लागत आहे. याबाबत अधिक माहिती या या निबंधात मिळेल.

प्रचेतस Sun, 06/08/2014 - 22:37
धन्यवाद. ह्या वहाबी पंथाबद्दल थोडीशी कल्पना होती पण सौद फौज विरुद्ध इखवानांच्या युद्धाबद्दल अजिबातच माहीत नव्हते. हल्लीच्या अरब स्प्रिंग (इजिप्त, ट्यूनिशिया, सीरिया) क्रांतीं नंतर सौदी मध्येही बदलांचे वारे ज़रा जास्तच वेगाने वाहू लागले आहेत असे वाचले होते.

प्रचेतस Sun, 06/08/2014 - 22:38
धन्यवाद. ह्या वहाबी पंथाबद्दल थोडीशी कल्पना होती पण सौद फौज विरुद्ध इखवानांच्या युद्धाबद्दल अजिबातच माहीत नव्हते. हल्लीच्या अरब स्प्रिंग (इजिप्त, ट्यूनिशिया, सीरिया) क्रांतीं नंतर सौदी मध्येही बदलांचे वारे ज़रा जास्तच वेगाने वाहू लागले आहेत असे वाचले होते.

पाषाणभेद Mon, 06/09/2014 - 00:26
सर्व लेखमाला छान आहे यात शंका नाही. आपण नेहमीच आम्हाला घरबसल्या इतक्या सार्‍या देशांची सफर घडवतात. अवांतरः केवळ उत्सूकता म्हणून विचारतो. आपल्याला इतक्या सार्‍या सफरी कशा काय शक्य आहेत? आपला व्यवसाय मार्केटींग अथवा तत्सम आहे काय? खाजगी उत्तर असल्यास उत्तर दिले नाही तरी चालेल. आधीच धन्यवाद.

बॅटमॅन Mon, 06/09/2014 - 12:45
हाही भाग मस्त आवडला. ते शिल्पातले विमान खरेखुरे आहे तर त्या कार देखील खर्‍याखुर्‍या आहेत की काय? साला, एका तेलामुळे काय आमूलाग्र बदल झालेत सौदीत खरंच!!! लक आहे साल्यांचं. या लेखमालेकरिता अतिशयच धन्यवाद!!! पुढच्या सफरींची आतुरतेने वाट पाहत आहे, कळावे. :)

डॉ सुहास म्हात्रे Mon, 06/09/2014 - 18:14
तेलामुळे आलेल्य समृद्धीने सौदी मूलभूत सुविधा विकसित झाल्या आहेत यात संशय नाही. जेद्दाह् मध्ये केवळ शिल्पे पाहणे हा अनेक दिवसांचा कार्यक्रम होऊ शकतो ! मला ती सगळी शांतपणे बघण्याइतका वेळ नव्हता. या ठिकाणी ती सर्व शिल्पे टिप्पण्णीसह पहायला मिळतील.

दिपक.कुवेत Mon, 06/09/2014 - 19:04
आपल्या सफरित फोटोंची रेलचेल तर असतेच पण माहितीचं कक्ष सुद्धा अधीक विस्तारत जातं त्याबद्दल धन्यवाद.

समीरसूर Tue, 06/10/2014 - 10:49
खरोखर उत्कृष्ट लेखमाला होती आपली, इस्पीकचा एक्का साहेब. मनापासून आवडली. सगळे भाग आतुरतेने वाचले. फोटो तर सुंदरच होते. सौदी अरेबियाविषयी बरीच नवीन आणि इंटरेस्टींग माहिती मिळाली. धर्म, देव, परंपरा, धार्मिक कट्टरता, आपलाच धर्म सर्वश्रेष्ठ हा ठाम विश्वास वगैरे बाबी इतक्या मोठ्या प्रमाणावर जोरकस नसत्या तर हा देश आज कुठे असला असता ही कल्पना रोचक आहे. सार्वजनिक जीवनावर, राजकारणारावर, व्यवसायावर, आणि एकूणच मानवी अस्तित्वावर असणारा धर्माचा हा जबरदस्त पगडा आणि जगण्याचा एकमेव आधार म्हणजे धर्मच आणि त्याव्यतिरिक्त दुसरे काहीच नाही हा अविचार तसा धोकादायकच. संपूर्ण जगात अशा अंधविचाराने घडलेला/घडवून आणलेला विध्वंस हे या अविचाराच्या फोलपणाचे एक ठळक उदाहरण असावे. आज पुण्यात असेच काहीसे चालू आहे. त्यात गलिच्छ राजकारणाचा हात कितपत आहे हे कळणे तसे अवघडच. असो. बाकी आपली सौदी अरेबियामधली वर्षे आपणांस समृद्ध (अनुभवसंचय, पर्यटनाचा आनंद, अर्थ, जगण्यातला वेगळेपणा, कामातली आव्हाने अशा सगळ्याच आघाड्यांवर) करून गेली ही आनंदाची बाब आहे. :-) या यशासाठी आपले खास अभिनंदन! आपण आम्हाला असाच पर्यटनाचा आनंद देत रहावा ही सदिच्छा! :-) --समीर

भाते Fri, 06/06/2014 - 22:42
या सफरीतले सगळे लेख आवडले. अप्रतिम! सचित्र माहिती आवडली. दुसऱ्या चित्रातली इमारत चार्ल्स कोरियाच्या मुंबईतल्या कांचनजुंगा इमारतीसारखी दिसते आहे. किंगडम टॉवरचे फोटो मस्त. बुर्ज खलिफा ढगांपेक्षा खरंच उंच आहे का? धन्यवाद, सचित्र माहितीसह अद्वितीय सफरीपद्धल.

डॉ सुहास म्हात्रे Sat, 06/07/2014 - 13:52
होय बुर्ज खलिफाच नाही तर अनेक उंच इमारती आपले डोके ढगांच्या खालच्या थरांच्या वर डोके काढू शकतात. कसे ते खालच्या क्लिपमध्ये (जालावरून साभार) दिसेल... येथे त्यासंबद्धात अजून काही नेत्रदिपक चित्रे आहेत.

डॉ सुहास म्हात्रे Sat, 06/07/2014 - 13:59
ते कारंजे समुद्रात खूप आतवर आहे. समुद्रकिनार्‍याच्या अर्धगोलाकार आकारामुळे ते जमिनीपासून जवळ असल्यासारखे भासते. फोटोतल्या पाण्याच्या फवार्‍याची उंची ३०० पेक्षा जास्त मीटर आहे, त्यावरून कारंज्याच्या किनार्‍यापासूनच्या अंतराचा जरासा अंदाज येईल. कारंज्याचे पाणी वार्‍याने इतके दूर येऊ शकत नाही.

डॉ सुहास म्हात्रे Sat, 06/07/2014 - 14:04
तैवानची "ताईपेई १०१" ही ५०८ मीटर उंचीची इमारत या चित्रात असायला पाहिजे होती. मात्र तिचे नाव जगभर तितकेसे प्रसिद्ध नाही असे वाटते. हे चित्र बहुदा सर्वसामान्यपणे जगभर माहित असलेल्या इमारती घेऊन केवळ ऊंचीची तुलना करायला बनविले आहे असे दिसते. त्यामुळे ती या चित्रात नसावी असा माझा आपला एक अंदाज :)

अर्धवटराव Sat, 06/07/2014 - 02:22
मर्दांचा पोवाडा मर्दाने गावा म्हणतात..तद्वत हौशी पर्यटकाच्या नजरेतुन जगाचे सौंदर्य बघायला-वाचायला मिळण्याची मजा काहि औरच असते. तुमच्या आनंदाच्या ठेवी अशाच आमच्यापर्यंत पोहचु देत.

मुक्त विहारि Sat, 06/07/2014 - 09:51
उलट आहे.... तुमचाच, असा लोभ मिपावर असू द्यावा. तुम्ही लिहीलेली प्रवास वर्णने वाचून, आमच्या पायातील चक्र जास्त गतीमान झाले आहे.

डॉ सुहास म्हात्रे Sat, 06/07/2014 - 14:08
मग होऊद्या त्या चक्राचा भरपूर उपयोग आणि टाका मिपावर प्रवासवर्णने... होऊद्या बाईट्सचा खर्च, मिपा आहे घरचं ;) :)

मुक्त विहारि Sat, 06/07/2014 - 15:08
ते जून एंडला आमच्या बायडीला घेवून... अन तसेही प्रवासवर्णन तर लिहीणार आहेच. अन फक्त मिपाच नाही तर मिपाकर पण आपल्याच घरातील सदस्य वाटतात.

एस Mon, 06/09/2014 - 18:58
नक्कीच. इस्पिकचा एक्कासाहेब, तुमचे मनापासून आभार.
सौदी अरेबियाच्या चर्चेत नसलेल्या काही पैलूंची ओळख तुम्हाला करून देणे यावर या लेखमालेत माझा भर होता. त्या भटकंतीच्या क्षणांची मजा मी पुरेपूर अनुभवली. त्या मजेतील काही वाटा तुमच्यापर्यंत पोहोचवू शकलो असेन अशी आशा आहे.
या लेखमालेचा सारांश या वाक्यांमध्ये आलाय. तुमच्या डोळ्यांनी आम्हीपण पाहून घेतला हा देश. पुढच्या लेखमालेच्या प्रतीक्षेत हेवेसांनल!

मुक्त विहारि Mon, 06/09/2014 - 19:56
हे असे नुसते आभार मानून चालणार नाही. बहारीन विषयी काहीतरी ४ ओळी लिहा. तिथला "डॉल्फीन शो" चांगला असतो असे ऐकण्यात आहे.

रेवती Sat, 06/07/2014 - 15:55
सुरेख कलाशिल्पे आहेत. फळांच्या रसाचे दुकानही असेच छान वाटतेय. तुमच्या भटकंतीमधील हे अनोखे क्षण आमच्यापर्यंत पोहोचवलेत म्हणून आभार मानते.

प्रचेतस Sat, 06/07/2014 - 22:24
एकापेक्षा एक चित्रविचित्र संरचना. फळांच्या रसाच्या दुकानातील फलरचना जाम आवडल्या. सौदीतल्या बर्‍याच गोष्टींना किंग फाहादचे नाव दिसते आहे. ह्या राजाचा अल्पसा इतिहास, सौदीच्या उभारणीतील त्याचे योगदान जाणून घेण्यास आवडेल.

डॉ सुहास म्हात्रे Sun, 06/08/2014 - 00:10
इब्न सौद या आधुनिक सौदी अरेबियाच्या संस्थापक राजाचा आठवा पुत्र फाहाद बिन अब्दुलाझिझ अल् सौद (१९२१-२००५) सौदी अरेबियाच्या राजपदावर १९८२ पासून २००५ पर्यंत विराजमान होता. रियाधमधिल राजपुत्रांच्या शिक्षणासाठी स्थापन केलेल्या शिक्षणसंस्थेत शिक्षण पूर्ण झाल्यावर निम्न स्तरापासून सुरुवात करून अनेक पाहिर्‍या पार करत तो १९५३ मध्ये शिक्षणमंत्री झाला. त्यानंतर १९५९ मध्ये लीग ऑफ अरब स्टेट्स मध्ये सौदी प्रतिनिधी म्हणून नेमणूक, १९६२ मध्ये गृहमंत्री आणि १९६७ मध्ये दुसरा उप-पंतप्रधान (ही जागा खास फाहादसाठी निर्माण केली गेली होती) अश्या चढत्या भाजणीने प्रगती चालू राहिली. सौदी राजघराण्याच्या नियमांप्रमाणे राजगादीवर सर्वप्रथम इब्न सौदच्या मुलांचा हक्क आहे. ते हयात नसल्यास / राजा होण्यास योग्य नसल्यासच इतरांचा वारसांचा विचार केला जात असे. १९७५ साली राजा फैझलच्या मृत्यनंतर त्यांचा भाऊ खालिद राजा बनला आणि खालिदच्या तडक खाली असलेल्या दोन भावांना वगळून तिसर्‍या क्रमांकावरील फहादला पहिला उप-पंतप्रधान आणि युवराज अशी दोन पदे मिळाली. राजा खालिद याच्या मृत्युनंतर १९८२ साली फाहदने राज्यारोहण केले. राजा फहाद पॅलेस्टाईनचा खंदा समर्थक आणि इझ्रेलचा विरोधक होता. त्याच्या कारकिर्दीत सौदी अरेबियाचे अमेरिकेबरोबर घनिष्ट संबद्ध प्रस्थापित झाले. अरब जगतातले अंतर्गत हेवेदावे संपावे म्हणून त्याने बरेच प्रयत्न केले. लेबॅनॉनमधले यादवीयुद्ध थांबवण्यासाठी त्याने १९८९ मध्ये "ताईफ करार" घडवून आणला. (ताईफ सौदी अरेबियात्ले एक थंड हवेचे पर्यटक ठिकाण आहे.) कुवेत युद्धात त्याने अरब जगताचे नेतृत्व केले. राजघराण्यातल्या वारसांचे वय आणि राजपरिवाराची संमत्ती असे आस्तित्वात असलेले राजाच्या निवडीचे केवळ दोनच निकष अस्विकार करून फाहादने १९९२ मध्ये राजा निवडण्याचे नविन नियम बनवले. त्याप्रमाणे राजाला युवराजाला बरखास्त करण्याचा हक्क मिळाला आणि इब्न सौदचे नातू राजगादीवर बसण्याचा लायक ठरले. प्रकृती अस्वास्थ्यामुळे फाहादने १९९५ मध्ये युवराज अबदुल्लाच्या हाती रोजमर्राचा राज्यकारभार चालविण्याचे हक्क दिले. फाहादच्या नेतृत्वाखाली अबदुल्लाने सौदी अरेबियातल्या अंतर्गत बंडाळीला कठोर कारवाया करून चिरडले. कारकिर्दीच्या शेवटच्या काळात फाहादने सौदी अरेबियातिल धार्मिक कर्मठपणाची धार कमी करण्यास सुरूवात केली होती. सौदी सेनादल, आरोग्यसेवा, पायाभूत सुविधांचा विकास आणि स्थानिक उद्योगधंद्यांच्या विकासाला फाहादच्या कारकिर्दीत चालना मिळाली. १ ऑगस्ट २००५ ला फाहादच्या मृत्युनंतर युवराज अबदुल्लाला राजा म्हणून घोषित केले गेले, जो सद्याचा सौदी अरेबियाचा राजा आहे. राजा अबदुल्ला तुलनेने उदारमतवादी समजला जातो आणि त्याच्या कारकिर्दीत धार्मिक उदारमतवादाचा सावधगिरीने आणि विकासकामांचा जोमाने पाठपुरावा चालू आहे.

प्रचेतस Sun, 06/08/2014 - 10:08
सविस्तर प्रतिसादाबद्दल धन्यवाद. प्रदीर्घ कारकिर्द राहिलेली दिसतेय किंग फाहादची. अजून एक शंका, सौदीत धर्माबाबत कायदे करण्याचा अखेरचा शब्द राजाचा का मुल्ला-मौलवींचा? कारण इस्लामच्या नियमांनुसार धर्मसत्ता आणि राज्यसत्ता एकाच व्यक्तीकडे एकवटलेली असते. उदा. खलिफा.

डॉ सुहास म्हात्रे Sun, 06/08/2014 - 21:46
सौदी अरेबियात धर्म आणि राजसत्तेचे संबद्ध बर्‍यापैकी क्लिष्ट आणि ऐतिहासिक आहेत. १७४४ मध्ये मुहम्मद इब्न सौदने सर्वप्रथम सौदी टोळ्यांचे एकत्रिकरण सुरू केले. त्याच सुमारास मुहम्मद इब्न अबदुलवहाब नावाचा एक धार्मिक अभ्यासक (religious scholar) त्याकाळच्या सौदी टोळ्यांमध्ये असलेल्या थडग्यांजवळ प्रार्थना करणे, दैवी झाडांची पूजा करणे, इ कर्मठ इस्लामला मान्य नसलेल्या प्रथांमुळे नाराज होता. अब्दुलवहाबच्या कर्मठ इस्लामी आचारविचारांना पुढे वहाबी हे विशेषण मिळाले. या दोघांच्या आपापल्या संघर्षांत; "धार्मिक पाठिंबा राजसत्तेला बळकट करेल" हे इब्न सौदला आणि "राजसत्तेच्या मदतीशिवाय धर्माचे कर्मठ आचरण लोकांत आणणे शक्य नाही" हे अब्दुलवहाबला कळून चुकले होते. त्यामुळे दोघांचा एक करार झाला यात धार्मिक अधिकार वहाबींकडे आणि राजकिय अधिकार सौद घराण्याकडे दिले गेले. पुढे १९०२ ला अब्दुलझिझ बिन अब्दुलरहमान अल् सौदने (इब्न सौदने) सौदी टोळ्यांचा एकत्रिकरणाला सुरुवात करून १९३२ ला आधुनिक सौदी अरेबियाची स्थापना केली. वहाबी टोळ्यांच्या (यांना इखवान उर्फ ब्रदर्स उर्फ भाऊ असे नाव पडले आहे) सहभागाने इब्न सौदच्या युद्धांना आणि राज्याच्या विस्ताराला धार्मिक अनुष्ठान मिळाले. मात्र आधुनिक सौदी अरेबियाच्या सीमेबाहेरच्या (ब्रिटिशांशी संरक्षण करार असलेल्या) इराक, कुवेत, ट्रान्स-जॉर्डन इ वर धर्मप्रसाराच्या नावाखाली हल्ला करण्याचे इखवानचे मनसुबे राजकिय दृष्ट्या महाग पडतील हे ओळखून ते इब्न सौदने बळाचा वापर करून मोडून काढले. त्याकरता १९२९ मध्ये सौदच्या फौजेचे आणि इखवानचे (सबिलाचे) युद्धही झाले. १९३२ पासून देशांतर्गत धार्मिक अधिकार वहाबींकडे आणि आंतरराष्ट्रिय राजकारणावर सौद घराण्याचा अधिकार असा सर्वसाधारण शक्तीसमतोल आहे. आधुनिक सुधारणांच्या वार्‍यांवर वाहत येणार्‍या जागतिक वातावरणाचा प्रभाव सौदी अरेबियावर पडला नसता तरच आश्चर्य. त्यामुळे सत्तसमतोलावर होणार्‍या प्रभावाने निर्माण होणार्‍या समस्या निभावताना दोन्ही गटांना बरीच तारेवरची कसरत करावी लागत आहे. याबाबत अधिक माहिती या या निबंधात मिळेल.

प्रचेतस Sun, 06/08/2014 - 22:37
धन्यवाद. ह्या वहाबी पंथाबद्दल थोडीशी कल्पना होती पण सौद फौज विरुद्ध इखवानांच्या युद्धाबद्दल अजिबातच माहीत नव्हते. हल्लीच्या अरब स्प्रिंग (इजिप्त, ट्यूनिशिया, सीरिया) क्रांतीं नंतर सौदी मध्येही बदलांचे वारे ज़रा जास्तच वेगाने वाहू लागले आहेत असे वाचले होते.

प्रचेतस Sun, 06/08/2014 - 22:38
धन्यवाद. ह्या वहाबी पंथाबद्दल थोडीशी कल्पना होती पण सौद फौज विरुद्ध इखवानांच्या युद्धाबद्दल अजिबातच माहीत नव्हते. हल्लीच्या अरब स्प्रिंग (इजिप्त, ट्यूनिशिया, सीरिया) क्रांतीं नंतर सौदी मध्येही बदलांचे वारे ज़रा जास्तच वेगाने वाहू लागले आहेत असे वाचले होते.

पाषाणभेद Mon, 06/09/2014 - 00:26
सर्व लेखमाला छान आहे यात शंका नाही. आपण नेहमीच आम्हाला घरबसल्या इतक्या सार्‍या देशांची सफर घडवतात. अवांतरः केवळ उत्सूकता म्हणून विचारतो. आपल्याला इतक्या सार्‍या सफरी कशा काय शक्य आहेत? आपला व्यवसाय मार्केटींग अथवा तत्सम आहे काय? खाजगी उत्तर असल्यास उत्तर दिले नाही तरी चालेल. आधीच धन्यवाद.

बॅटमॅन Mon, 06/09/2014 - 12:45
हाही भाग मस्त आवडला. ते शिल्पातले विमान खरेखुरे आहे तर त्या कार देखील खर्‍याखुर्‍या आहेत की काय? साला, एका तेलामुळे काय आमूलाग्र बदल झालेत सौदीत खरंच!!! लक आहे साल्यांचं. या लेखमालेकरिता अतिशयच धन्यवाद!!! पुढच्या सफरींची आतुरतेने वाट पाहत आहे, कळावे. :)

डॉ सुहास म्हात्रे Mon, 06/09/2014 - 18:14
तेलामुळे आलेल्य समृद्धीने सौदी मूलभूत सुविधा विकसित झाल्या आहेत यात संशय नाही. जेद्दाह् मध्ये केवळ शिल्पे पाहणे हा अनेक दिवसांचा कार्यक्रम होऊ शकतो ! मला ती सगळी शांतपणे बघण्याइतका वेळ नव्हता. या ठिकाणी ती सर्व शिल्पे टिप्पण्णीसह पहायला मिळतील.

दिपक.कुवेत Mon, 06/09/2014 - 19:04
आपल्या सफरित फोटोंची रेलचेल तर असतेच पण माहितीचं कक्ष सुद्धा अधीक विस्तारत जातं त्याबद्दल धन्यवाद.

समीरसूर Tue, 06/10/2014 - 10:49
खरोखर उत्कृष्ट लेखमाला होती आपली, इस्पीकचा एक्का साहेब. मनापासून आवडली. सगळे भाग आतुरतेने वाचले. फोटो तर सुंदरच होते. सौदी अरेबियाविषयी बरीच नवीन आणि इंटरेस्टींग माहिती मिळाली. धर्म, देव, परंपरा, धार्मिक कट्टरता, आपलाच धर्म सर्वश्रेष्ठ हा ठाम विश्वास वगैरे बाबी इतक्या मोठ्या प्रमाणावर जोरकस नसत्या तर हा देश आज कुठे असला असता ही कल्पना रोचक आहे. सार्वजनिक जीवनावर, राजकारणारावर, व्यवसायावर, आणि एकूणच मानवी अस्तित्वावर असणारा धर्माचा हा जबरदस्त पगडा आणि जगण्याचा एकमेव आधार म्हणजे धर्मच आणि त्याव्यतिरिक्त दुसरे काहीच नाही हा अविचार तसा धोकादायकच. संपूर्ण जगात अशा अंधविचाराने घडलेला/घडवून आणलेला विध्वंस हे या अविचाराच्या फोलपणाचे एक ठळक उदाहरण असावे. आज पुण्यात असेच काहीसे चालू आहे. त्यात गलिच्छ राजकारणाचा हात कितपत आहे हे कळणे तसे अवघडच. असो. बाकी आपली सौदी अरेबियामधली वर्षे आपणांस समृद्ध (अनुभवसंचय, पर्यटनाचा आनंद, अर्थ, जगण्यातला वेगळेपणा, कामातली आव्हाने अशा सगळ्याच आघाड्यांवर) करून गेली ही आनंदाची बाब आहे. :-) या यशासाठी आपले खास अभिनंदन! आपण आम्हाला असाच पर्यटनाचा आनंद देत रहावा ही सदिच्छा! :-) --समीर
=================================================================== सौदी क्षणचित्रे : ०१... ०२... ०३... ०४... ०५... ०६... ०७...

चिऊ गं चिऊ गं दार उघड...!

वटवट ·

ब़जरबट्टू Fri, 06/06/2014 - 15:38
आवडेश.. छान आहे... एखादी जखम बरी झाली असं वाटत असतानाच कुणी तरी घाव घालावा आणि जखम पुन्हा भळभळायला लागावी काही जखमा कधीच भरुन येऊ नये असे वाटत असते.. आयुष्यभर कुरवाळला आवडणार्‍या सुगंधी जखमा पण असतात.. पुलेशू

माधुरी विनायक Fri, 06/06/2014 - 15:41
सुरेख लिहिलंय... सत्य हे कल्पनेपेक्षा अद्भूत असतं हेच खरं... हा अनुभव वाचल्यानंतर साहित्याबद्दलचं एक अतिशय समर्पक असं इंग्रजी विधान आठवलं... As you write more and more personal, it becomes more and more universal.

संजय क्षीरसागर Sat, 06/07/2014 - 10:07
एका दु:खी काऊमुळे चारजण दु:खी होतात. त्याची चिऊ, दुसरी चिऊ, तिचा काऊ आणि हा काऊ! जे आहे ते नको आणि नाही ते हवं या काऊच्या वृतीचा तो परिणाम आहे. काऊला हवं तेव्हा विचारायचं साहस करता आलेलं नसतं आणि दुसरी चिऊ याला (पावसाळ्यात!) नादी लावते. हातातली चिऊ असहाय आणि असल्या प्रकारात दुसर्‍या चिऊचा काऊ तिसरी चिऊ शोधण्याची शक्यता जास्त. च्यायला, त्या लहानग्यानं मस्त कमेंट मारलीये!
"काऊ चा पोपत धाला... हे हे हे हे …."
तस्मात, आहे त्या चिऊनं आपल्या वेळेला दार उघडलंय हे लक्षात आलं तर काऊ-चिऊ सुखी आणि त्यांचा छोटा काऊ देखिल सुखी.

बाबा पाटील Sat, 06/07/2014 - 10:27
प्रेमाचे सगळेच रंग आवडतात.मग ते प्रियकर प्रेयसी असु द्यात अथवा मित्र मैत्रिण. पण बाप लेकाच प्रेम त्याची सर कशालाच नाही.

ज्ञानोबाचे पैजार Mon, 06/09/2014 - 09:28
हल्ली लग्नात गुरुजी सांगतात स्टेज वरुनच वाकुन हॉल मधे हजर असलेल्या सगळ्या मोठ्यांना एकदाच नमस्कार करा. सगळ्यांना मिळुन एक नमस्कार पुरतो. आभार मानताना तसे केले असते तरी चालले असते.

संजय क्षीरसागर Mon, 06/09/2014 - 13:27
.. चिऊ चिऊ दार उघड म्हटल्यावर.... " " थांब माझ्या बाळाला दुध पिऊ दे.. " " थांब माझ्या बाळाला अंघोळ घालू दे.. " "थांब माझ्या बाळाला पावडर लाऊ दे.. " हीच ट्यून लावत असते यावर सर्वकाऊसहमती होईल! आणि त्यामुळे `काऊचा पोपट कसा होतो' ते छोट्या काऊला, मोठा झाल्यावर कळेल!

आत्मशून्य Mon, 06/09/2014 - 13:34
आयला... चायला... माताय.. कं लिवलय कं लिवलय. जिंकलत, संजय सर तुम्ही. आपलं मन जिंकलतं...! या प्रतिसादातुन.

आत्मशून्य Mon, 06/09/2014 - 14:07
हिंदीत युग युग, जुग जुग, झुग झुग,झुक झुक आणी बरेच र्हाइमींग शब्द असेच टंकले जातात. त्यामुळे हो संजय सर झुक-जुक जियो समजा हवं तर. पण जास्त हट्ट नको.

वटवट Mon, 06/09/2014 - 13:46
सर्वांचे पुन्हा आभार… पण पब्लिकला वाटतं जितके वाकू तितके नम्र दिसू!>>> काही लोकांची इच्छा असते कि त्यांना सेपरेट नमस्कार हवा असतो… असो, सुचवल्याबद्दल धन्यवाद.

इनिगोय Tue, 07/29/2014 - 19:10
कडक! पुनःपुन्हा वाचलं. काहीकाही वाक्यं एकदम आवडलीच. मस्त लिहिता तुम्ही. लिहित रहा.

वटवट गुरुवार, 06/09/2016 - 12:38
सर्व अनपेक्षित प्रतिसादांबद्दल मनासून आभारी आहे. एव्हढं जुनं लिखाण आवर्जून वाचल्याबद्दल आणि सहृदय प्रतिसादाबद्दल सदैव ऋणी आहे.

चिनार गुरुवार, 06/09/2016 - 15:53
ह्याच भावार्थाचा कधी काळी मी लिहिलेला एक शेर टंकतोय... तू प्यार ना कर, पर इतना तो कर, जरा मेरे प्यार की कदर तो कर ! तू देखा ना कर, पर इतना तो कर, मेरी नजर से खुदको दूर ना कर !!

जगप्रवासी गुरुवार, 06/09/2016 - 16:21
२ वर्षापूर्वीच या कथेची प्रिंट करून ठेवली आहे घरी, सेंटी मेंटी झाल्यावर वाचतो कधीतरी मग. अशा कथा वाचल्यावर मिपावर आल्याच सार्थक वाटत. असेच चाफा यांच्या गूढकथा / भूत कथा , तुमचा अभिषेक यांच्या "सुख म्हणजे काय असत?" या लेखाची सिरीज अशाच प्रिंट करून ठेवल्यात वाचायला.

ब़जरबट्टू Fri, 06/06/2014 - 15:38
आवडेश.. छान आहे... एखादी जखम बरी झाली असं वाटत असतानाच कुणी तरी घाव घालावा आणि जखम पुन्हा भळभळायला लागावी काही जखमा कधीच भरुन येऊ नये असे वाटत असते.. आयुष्यभर कुरवाळला आवडणार्‍या सुगंधी जखमा पण असतात.. पुलेशू

माधुरी विनायक Fri, 06/06/2014 - 15:41
सुरेख लिहिलंय... सत्य हे कल्पनेपेक्षा अद्भूत असतं हेच खरं... हा अनुभव वाचल्यानंतर साहित्याबद्दलचं एक अतिशय समर्पक असं इंग्रजी विधान आठवलं... As you write more and more personal, it becomes more and more universal.

संजय क्षीरसागर Sat, 06/07/2014 - 10:07
एका दु:खी काऊमुळे चारजण दु:खी होतात. त्याची चिऊ, दुसरी चिऊ, तिचा काऊ आणि हा काऊ! जे आहे ते नको आणि नाही ते हवं या काऊच्या वृतीचा तो परिणाम आहे. काऊला हवं तेव्हा विचारायचं साहस करता आलेलं नसतं आणि दुसरी चिऊ याला (पावसाळ्यात!) नादी लावते. हातातली चिऊ असहाय आणि असल्या प्रकारात दुसर्‍या चिऊचा काऊ तिसरी चिऊ शोधण्याची शक्यता जास्त. च्यायला, त्या लहानग्यानं मस्त कमेंट मारलीये!
"काऊ चा पोपत धाला... हे हे हे हे …."
तस्मात, आहे त्या चिऊनं आपल्या वेळेला दार उघडलंय हे लक्षात आलं तर काऊ-चिऊ सुखी आणि त्यांचा छोटा काऊ देखिल सुखी.

बाबा पाटील Sat, 06/07/2014 - 10:27
प्रेमाचे सगळेच रंग आवडतात.मग ते प्रियकर प्रेयसी असु द्यात अथवा मित्र मैत्रिण. पण बाप लेकाच प्रेम त्याची सर कशालाच नाही.

ज्ञानोबाचे पैजार Mon, 06/09/2014 - 09:28
हल्ली लग्नात गुरुजी सांगतात स्टेज वरुनच वाकुन हॉल मधे हजर असलेल्या सगळ्या मोठ्यांना एकदाच नमस्कार करा. सगळ्यांना मिळुन एक नमस्कार पुरतो. आभार मानताना तसे केले असते तरी चालले असते.

संजय क्षीरसागर Mon, 06/09/2014 - 13:27
.. चिऊ चिऊ दार उघड म्हटल्यावर.... " " थांब माझ्या बाळाला दुध पिऊ दे.. " " थांब माझ्या बाळाला अंघोळ घालू दे.. " "थांब माझ्या बाळाला पावडर लाऊ दे.. " हीच ट्यून लावत असते यावर सर्वकाऊसहमती होईल! आणि त्यामुळे `काऊचा पोपट कसा होतो' ते छोट्या काऊला, मोठा झाल्यावर कळेल!

आत्मशून्य Mon, 06/09/2014 - 13:34
आयला... चायला... माताय.. कं लिवलय कं लिवलय. जिंकलत, संजय सर तुम्ही. आपलं मन जिंकलतं...! या प्रतिसादातुन.

आत्मशून्य Mon, 06/09/2014 - 14:07
हिंदीत युग युग, जुग जुग, झुग झुग,झुक झुक आणी बरेच र्हाइमींग शब्द असेच टंकले जातात. त्यामुळे हो संजय सर झुक-जुक जियो समजा हवं तर. पण जास्त हट्ट नको.

वटवट Mon, 06/09/2014 - 13:46
सर्वांचे पुन्हा आभार… पण पब्लिकला वाटतं जितके वाकू तितके नम्र दिसू!>>> काही लोकांची इच्छा असते कि त्यांना सेपरेट नमस्कार हवा असतो… असो, सुचवल्याबद्दल धन्यवाद.

इनिगोय Tue, 07/29/2014 - 19:10
कडक! पुनःपुन्हा वाचलं. काहीकाही वाक्यं एकदम आवडलीच. मस्त लिहिता तुम्ही. लिहित रहा.

वटवट गुरुवार, 06/09/2016 - 12:38
सर्व अनपेक्षित प्रतिसादांबद्दल मनासून आभारी आहे. एव्हढं जुनं लिखाण आवर्जून वाचल्याबद्दल आणि सहृदय प्रतिसादाबद्दल सदैव ऋणी आहे.

चिनार गुरुवार, 06/09/2016 - 15:53
ह्याच भावार्थाचा कधी काळी मी लिहिलेला एक शेर टंकतोय... तू प्यार ना कर, पर इतना तो कर, जरा मेरे प्यार की कदर तो कर ! तू देखा ना कर, पर इतना तो कर, मेरी नजर से खुदको दूर ना कर !!

जगप्रवासी गुरुवार, 06/09/2016 - 16:21
२ वर्षापूर्वीच या कथेची प्रिंट करून ठेवली आहे घरी, सेंटी मेंटी झाल्यावर वाचतो कधीतरी मग. अशा कथा वाचल्यावर मिपावर आल्याच सार्थक वाटत. असेच चाफा यांच्या गूढकथा / भूत कथा , तुमचा अभिषेक यांच्या "सुख म्हणजे काय असत?" या लेखाची सिरीज अशाच प्रिंट करून ठेवल्यात वाचायला.
लेखनविषय:
कथा
खूप काम झाल्यावर आपण दमतो. खूप दमल्यावर जे काही करतो तेही परफेक्ट असेलच अशी हमी आपण नाही देऊ शकत. बर्याचदा आपलं आपल्याला ही कळत नाही कि पण हे काय केलंय. देवानं स्त्रीला खूप मेहनतीनं बनवलं. नंतर तो खूप दमला असावा आणि तश्याच अवस्थेत त्यानं त्या स्त्रीचं मन बनवलं असावं. आणि नंतर त्याचाही खूप गोंधळ उडाला असेल कि आपल्याला काय करायचं होतं आणि आपण काय केलंय... त्यामुळेच स्त्रीचं मन ब्रह्मदेवालापण समजणार नाही असं म्हणत असावेत .. तर हे सांगायचं कारण असं कि सगळं सरळ आणि सुरळीत चालू असताना आमच्या हिला आली हुक्की.. आणि उगाच म्हणजे अगदी उगाच मला म्हणाली (म्हणजे मला असं वाटलं..

कै. व्यंकटेश माडगुळकारांना साहित्यिक आदरांजली. भाग २

शशिकांत ओक ·

ढंप्या Sat, 06/07/2014 - 16:01
तौलनीकता छान साधली आहे.... पण एका गोष्टीचे आश्चर्य वाटतेय की, इतकी वर्षे (अदमासे २०० वर्षे) होऊन पण बाकी बलुतेदारांपैकी 'कुंभार समाज' इथे अस्तित्वातच नाहीये......!! तरीही बलुते पूर्ण चालू आहे....

शशिकांत ओक Sat, 06/07/2014 - 23:45
मित्रा, नाव न घेता घराला लागणाऱ्या विटा, कौले, बेंदराला बैल, गणपती आदी मूर्ति करायची वहिवाट उल्लेख केला गेला नसला कुंभार समाजाच्या अस्तित्वाची साक्ष देतो. असे वाटले...

शशिकांत ओक Mon, 06/09/2014 - 20:20
मित्रांनो, लोणीकंद गावाचे हे प्रतिनिधिक स्वरूपाचे चित्र आहे. मिपावरील सदस्यांना विनंती की ते ज्या गावात बालपणात होते ्त्या ठिकाणी आता काय स्थिति आहे याची नोंद अशा प्रकारे अशा धाग्यातून सादर करावी.

शशिकांत ओक Wed, 05/06/2020 - 23:08
या धाग्यावर सादर केलेल्या फोटोवर त्रिकोणात उद्गार चिन्ह पाहून वाईट वाटले... ते फोटो परत दिसावेत म्हणून काय करावे याचे मार्गदर्शन केले तर आभारी राहीन.

ढंप्या Sat, 06/07/2014 - 16:01
तौलनीकता छान साधली आहे.... पण एका गोष्टीचे आश्चर्य वाटतेय की, इतकी वर्षे (अदमासे २०० वर्षे) होऊन पण बाकी बलुतेदारांपैकी 'कुंभार समाज' इथे अस्तित्वातच नाहीये......!! तरीही बलुते पूर्ण चालू आहे....

शशिकांत ओक Sat, 06/07/2014 - 23:45
मित्रा, नाव न घेता घराला लागणाऱ्या विटा, कौले, बेंदराला बैल, गणपती आदी मूर्ति करायची वहिवाट उल्लेख केला गेला नसला कुंभार समाजाच्या अस्तित्वाची साक्ष देतो. असे वाटले...

शशिकांत ओक Mon, 06/09/2014 - 20:20
मित्रांनो, लोणीकंद गावाचे हे प्रतिनिधिक स्वरूपाचे चित्र आहे. मिपावरील सदस्यांना विनंती की ते ज्या गावात बालपणात होते ्त्या ठिकाणी आता काय स्थिति आहे याची नोंद अशा प्रकारे अशा धाग्यातून सादर करावी.

शशिकांत ओक Wed, 05/06/2020 - 23:08
या धाग्यावर सादर केलेल्या फोटोवर त्रिकोणात उद्गार चिन्ह पाहून वाईट वाटले... ते फोटो परत दिसावेत म्हणून काय करावे याचे मार्गदर्शन केले तर आभारी राहीन.
लेखनविषय:
जीवनमान
राहणी
राहती जागा
मौजमजा
लेखनप्रकार
विरंगुळा

लोणी गावातील सांप्रत (ऑगस्ट २००९ मधील) परिस्थितीचा वृतांत (पुनर्संपादित 27 मे 2014)भाग २

संकलक - विंग कमांडर शशिकांत ओक

‘... खेडी बदलू लागली, देश स्वतंत्र झाला आणि काळाने विलक्षण वेग घेतला. खेड्याचा कायापालट झाला असे आपण म्हणतो. हा कायापालट कसा झाला आहे, काय झाला आहे. ह्याचा नीट तपास घ्यायचा तर कोट्साहेबाने जसे कुठलेतरी एक लोणी गाव घेऊन त्यांचा सांप्रत वृतांत लिहिला, तशी महाराष्ट्रातील दहा-पाच खेडी घेऊन त्यांचा लिहिला पाहिजे.

मासे ४०) कान्टा

जागु ·

पिवळा डांबिस Fri, 06/06/2014 - 21:34
+१: कान्ट्याचं सुकं चवीला मस्त असतं! -१: घरात सगळ्यांना पुरे पडायचे म्हणजे हे ढीगभर विकत घ्यावे लागतात. आणि तसे ते घेतल्यावर ते साफ करायचं काम माझ्यावर पडायचं. तासभर तिच्यायला नुसता माशे साफ करतोय!!! त्यामुळे या माशांवर व्यक्तिगत राग आहे!! *diablo* हां जर दुसर्‍या कुणी साफ करून, (आणि तिसर्‍या जणीने शिजवून!) जर पानात पडले तर मात्र मस्त मजा आहे!!! *ok*

जागु Sat, 06/07/2014 - 11:19
पिवळा डँबिस हे मात्र खर की हे साफ करायला खुप किचकट काम आहे. कारण एकतर छोटे आणि हातातून सटकणारे पण. पण टेस्टच्या पुढे जरा हे श्रम मागे पडतात. मुक्त विहिर, दिपक धन्स. विशाखा कधीही ये.

प्रभाकर पेठकर Sun, 06/08/2014 - 02:58
आपण पेडवे म्हणतो त्या पैकी दिसते आहे. ह्याच्याच जरा मोठ्या जातीला तारली म्हणतात असे वाटते. खवले साफ करण्यात जास्त वेळ जातो हे खरे आहे. पण हे मासे चवीला अप्रतिम असतात. तारलीपेक्षा पेडव्यांचे खवले जास्त सहज निघतात. बाजारातून आणल्यावर मासे जरा पाण्यात ठेवावेत त्यामुळे खवले निघण्यास मदत होते. तारली मध्ये ओमेगा-३ हे शरीराला आवश्यक ऑईल हे जास्त असते. परंतु तारली आकाराने जास्त मोठी असेल तर त्यातील तेलामुळे त्याला जास्त उग्र वास येतो.

पिवळा डांबिस Fri, 06/06/2014 - 21:34
+१: कान्ट्याचं सुकं चवीला मस्त असतं! -१: घरात सगळ्यांना पुरे पडायचे म्हणजे हे ढीगभर विकत घ्यावे लागतात. आणि तसे ते घेतल्यावर ते साफ करायचं काम माझ्यावर पडायचं. तासभर तिच्यायला नुसता माशे साफ करतोय!!! त्यामुळे या माशांवर व्यक्तिगत राग आहे!! *diablo* हां जर दुसर्‍या कुणी साफ करून, (आणि तिसर्‍या जणीने शिजवून!) जर पानात पडले तर मात्र मस्त मजा आहे!!! *ok*

जागु Sat, 06/07/2014 - 11:19
पिवळा डँबिस हे मात्र खर की हे साफ करायला खुप किचकट काम आहे. कारण एकतर छोटे आणि हातातून सटकणारे पण. पण टेस्टच्या पुढे जरा हे श्रम मागे पडतात. मुक्त विहिर, दिपक धन्स. विशाखा कधीही ये.

प्रभाकर पेठकर Sun, 06/08/2014 - 02:58
आपण पेडवे म्हणतो त्या पैकी दिसते आहे. ह्याच्याच जरा मोठ्या जातीला तारली म्हणतात असे वाटते. खवले साफ करण्यात जास्त वेळ जातो हे खरे आहे. पण हे मासे चवीला अप्रतिम असतात. तारलीपेक्षा पेडव्यांचे खवले जास्त सहज निघतात. बाजारातून आणल्यावर मासे जरा पाण्यात ठेवावेत त्यामुळे खवले निघण्यास मदत होते. तारली मध्ये ओमेगा-३ हे शरीराला आवश्यक ऑईल हे जास्त असते. परंतु तारली आकाराने जास्त मोठी असेल तर त्यातील तेलामुळे त्याला जास्त उग्र वास येतो.
साहित्य : कान्टांचे २ वाटे लसूण पाकळ्या १५-२० २ चमचे मसाला अर्धा चमचा हळद लिंबाएवढ्या चिंचेचा कोळ मुठभर चिरलेली कोथिंबीर २ मिरच्या चवीनुसार मिठ २ पळ्या तेल पाककृती: कान्टांची खवले, शेपुट व पोटातील घाण काढुन टाकावी व कान्टा तीन पाण्यातून स्वच्छ धुवून घ्याव्यात. भांडे तापवून त्यात तेल घालावे.

पर्यावरणाचे भान

आयुर्हित ·

रेवती Fri, 06/06/2014 - 01:26
आज पर्यावरणाचे भान ठेवल्याने जरा दमणूक झालीये. ऑरग्यानिक शेतात काम करून आल्याने आता काही लिहिणे शक्य नाही. धो धो पाऊस पाडून पर्यावरणाने आमचे कपडे भिजवून तसेच काम करवले. काय म्हणू या पर्यावरणाला? ;)

कपिलमुनी Fri, 06/06/2014 - 15:45
वापरून झालेले शेव्हिंग ब्लेड्स कसे डिस्पोज करायचे ? कचराकूंडीत टाकले तर गायी / गुरे आणि कचरा वेचणार्याना इजा होते .. कोणी पर्यावरणपूरक मार्ग सुचवेल का ?

असंका Sat, 06/07/2014 - 11:51
आयुर्हितसाहेब, एक प्रश्न,- वरण भात करण्यासाठी मी एक वाटी तांदूळ, एक वाटी तूर डाळ यांना दोन दोन वाटी पाणी घेऊन प्रेशर कूकर मध्ये ठेवले. आता गॅस चा कमीत कमी वापर व्हावा म्ह्णून मी किती शिट्ट्या झाल्यावर गॅस बंद करावा?

असंका Sat, 06/07/2014 - 14:20
आता हे एव्हढे जिन्नस शिंगल माणसालाच पूरतील ना! पण आपण आलात तर दुधात साखर! निम्म निम्म वाटून घेऊ. फक्त ते शिट्ट्या किती ते सांगू देत, मग या. नाहितर कच्चा किंवा जळका खावा लागेल...

असंका Sat, 06/07/2014 - 14:50
आमचा कुकाणेकरांचा पण असाच नियम आहे- फुकट घालाल जेवू, तर बाप लेक येऊ...! ;-) पण सध्या तरी उत्तराची वाट बघा...किंवा मग आपणच ट्राय करा उत्तर द्यायचा..?

कवितानागेश Sat, 06/07/2014 - 19:14
अहो अकौन्टन्ट, शिट्ट्या होउ द्यायच्या नसतातच. कूकरमध्ये प्रेशर आले, हिसिन्ग सुरु झालं, की गॅस्ची ज्योत कमी करायची. ५-७ मिनिटं तशीच कमी ठेवायची. तेवढ्या प्रेशरवर आतलं सगळं काही शिजतं. मग गॅस बन्द करायचा. आणि अजून १० मिनिटांनी कूकर उघडायचा.

वेल्लाभट Fri, 06/13/2014 - 16:17
पेट्रोलचा वापर कमी व्हावा म्हणून चाकात हवा फुल्ल ठेवणे
असलं काहीतरी करताना त्याचे तांत्रिक परिणाम व संभाव्य धोके लक्षात घ्या बरं का ! बाकी जे मिनिमाईझ व रिसायकल करता ते चांगलंच आहे.

आयुर्हित Sun, 06/15/2014 - 01:22
चाकात हवा फुल्ल ठेवणे म्हणजे गाडी/टायर उत्पादकांनी सुचविल्याप्रमाणे वरच्या पातळीत हवेचा दाब ठेवणे व दर आठवड्याला परत तपासुन घेणे असे म्हणायचे आहे. अवांतरः एक्स्प्रेसहायवेवरुन जातांना मुद्दाम परत एकदा हवा भरणे गरजेचे आहे. सिमेंट्चा रस्ता असल्याने असंख्य हादरे बसतात त्यामूळे हवा कमी असेल तर चाक फुटण्याची दाट शक्यता असते.

धर्मराजमुटके Fri, 06/13/2014 - 17:32
उर्जा कमीत कमी वापरली जावी म्हणून मी जास्तीत जास्त वेळ झोपून राहण्याचा प्रयत्न करतो पण बायको ऐकत नाही व जबरदस्तीने उठवते. जोक अपार्ट, चांगले उपाय. यातील बरेचसे अंमलात आणतो पण अभी भोत कुच करना बाकी हय !

प्रभाकर पेठकर गुरुवार, 06/19/2014 - 20:55
पर्यावरण वगैरे कांही कळत नव्हते तेंव्हाच्या वयात ह्यातील अर्ध्याहून जास्त गोष्टी पिताश्रींनी आमच्या ढुंगणावर रट्टे हाणून शिकविल्या आहेत. त्याकाळी पर्यावरणापेक्षा, वडील घरात असले की, घरातले 'वातावरण' जास्त महत्त्वाचे असायचे.

आयुर्हित Fri, 06/20/2014 - 00:06
१० वर्षे नोकरी झाल्याबरोबर 'स्व' ला ओळखले आणि ज्यात आनंद मिळतो तेच करायचे ठरवले. पण योग्य वेळ येईपर्यंत म्ह्णजे अजून ८ वर्षांनी नोकरी सोडुन लोकांना कायमस्वरूपी अखंड आनंद (सत्चिदानंद) कसा होईल यावर लक्ष देत आहे. त्यामूळे वेळच वेळ असतो!

बॅटमॅन Fri, 06/20/2014 - 14:59
पर्यावरण म्हणजे रिकामपणचे धंदे असल्यागत प्रतिसाद पाहून करमणूक तर झालीच, पण वाईटही वाटलं. (तेच ते एक मिपाकर म्हणून शरम वैग्रे वैग्रे.)

राजेंद्र मेहेंदळे Fri, 06/20/2014 - 15:43
१. नव्या घरी शिफ्ट झाल्यावर मोठ्या मुश्कीलिने घरकामाला नवीन मोलकरीण मिळाली (जुनी तेवढ्या लांब यायला तयार नव्हती)...तिने पहील्या दिवसापासुन प्रत्येक कामाला धो धो नळ सोडायला सुरुवात केली. आमचे रक्त जळु लागले ते बघुन,पण काय करणार? निर्वाणीचा ईशारा "ह्ये पघा,मला अस्संच जमतंय,तुम्हाला झेपत नसंल तर नवी बाई ठेवा"....आमची माघार २.उरलेले अन्न खिडकीसमोर पत्र्यावर टाकु लागलो, तर कावळे कबुतरे ते खाउन खाली टाकु लागली. सोसायटीची नोटीस....सगळा ओला कचरा पेटीतच टाका नाहीतर दंड भरा अजुन भरपुर किस्से आहेत, पण बाकी गॅस,पाणी,वीज वाचवणे,सार्वजनिक वाहतुक वापरणे याच्याशी सहमत

इरसाल Fri, 06/20/2014 - 15:56
निर्वाणीचा ईशारा "ह्ये पघा,मला अस्संच जमतंय,तुम्हाला झेपत नसंल तरनवी बाई ठेवा....आमची माघार ओ काय पण काय सांगताय ?

रेवती Fri, 06/06/2014 - 01:26
आज पर्यावरणाचे भान ठेवल्याने जरा दमणूक झालीये. ऑरग्यानिक शेतात काम करून आल्याने आता काही लिहिणे शक्य नाही. धो धो पाऊस पाडून पर्यावरणाने आमचे कपडे भिजवून तसेच काम करवले. काय म्हणू या पर्यावरणाला? ;)

कपिलमुनी Fri, 06/06/2014 - 15:45
वापरून झालेले शेव्हिंग ब्लेड्स कसे डिस्पोज करायचे ? कचराकूंडीत टाकले तर गायी / गुरे आणि कचरा वेचणार्याना इजा होते .. कोणी पर्यावरणपूरक मार्ग सुचवेल का ?

असंका Sat, 06/07/2014 - 11:51
आयुर्हितसाहेब, एक प्रश्न,- वरण भात करण्यासाठी मी एक वाटी तांदूळ, एक वाटी तूर डाळ यांना दोन दोन वाटी पाणी घेऊन प्रेशर कूकर मध्ये ठेवले. आता गॅस चा कमीत कमी वापर व्हावा म्ह्णून मी किती शिट्ट्या झाल्यावर गॅस बंद करावा?

असंका Sat, 06/07/2014 - 14:20
आता हे एव्हढे जिन्नस शिंगल माणसालाच पूरतील ना! पण आपण आलात तर दुधात साखर! निम्म निम्म वाटून घेऊ. फक्त ते शिट्ट्या किती ते सांगू देत, मग या. नाहितर कच्चा किंवा जळका खावा लागेल...

असंका Sat, 06/07/2014 - 14:50
आमचा कुकाणेकरांचा पण असाच नियम आहे- फुकट घालाल जेवू, तर बाप लेक येऊ...! ;-) पण सध्या तरी उत्तराची वाट बघा...किंवा मग आपणच ट्राय करा उत्तर द्यायचा..?

कवितानागेश Sat, 06/07/2014 - 19:14
अहो अकौन्टन्ट, शिट्ट्या होउ द्यायच्या नसतातच. कूकरमध्ये प्रेशर आले, हिसिन्ग सुरु झालं, की गॅस्ची ज्योत कमी करायची. ५-७ मिनिटं तशीच कमी ठेवायची. तेवढ्या प्रेशरवर आतलं सगळं काही शिजतं. मग गॅस बन्द करायचा. आणि अजून १० मिनिटांनी कूकर उघडायचा.

वेल्लाभट Fri, 06/13/2014 - 16:17
पेट्रोलचा वापर कमी व्हावा म्हणून चाकात हवा फुल्ल ठेवणे
असलं काहीतरी करताना त्याचे तांत्रिक परिणाम व संभाव्य धोके लक्षात घ्या बरं का ! बाकी जे मिनिमाईझ व रिसायकल करता ते चांगलंच आहे.

आयुर्हित Sun, 06/15/2014 - 01:22
चाकात हवा फुल्ल ठेवणे म्हणजे गाडी/टायर उत्पादकांनी सुचविल्याप्रमाणे वरच्या पातळीत हवेचा दाब ठेवणे व दर आठवड्याला परत तपासुन घेणे असे म्हणायचे आहे. अवांतरः एक्स्प्रेसहायवेवरुन जातांना मुद्दाम परत एकदा हवा भरणे गरजेचे आहे. सिमेंट्चा रस्ता असल्याने असंख्य हादरे बसतात त्यामूळे हवा कमी असेल तर चाक फुटण्याची दाट शक्यता असते.

धर्मराजमुटके Fri, 06/13/2014 - 17:32
उर्जा कमीत कमी वापरली जावी म्हणून मी जास्तीत जास्त वेळ झोपून राहण्याचा प्रयत्न करतो पण बायको ऐकत नाही व जबरदस्तीने उठवते. जोक अपार्ट, चांगले उपाय. यातील बरेचसे अंमलात आणतो पण अभी भोत कुच करना बाकी हय !

प्रभाकर पेठकर गुरुवार, 06/19/2014 - 20:55
पर्यावरण वगैरे कांही कळत नव्हते तेंव्हाच्या वयात ह्यातील अर्ध्याहून जास्त गोष्टी पिताश्रींनी आमच्या ढुंगणावर रट्टे हाणून शिकविल्या आहेत. त्याकाळी पर्यावरणापेक्षा, वडील घरात असले की, घरातले 'वातावरण' जास्त महत्त्वाचे असायचे.

आयुर्हित Fri, 06/20/2014 - 00:06
१० वर्षे नोकरी झाल्याबरोबर 'स्व' ला ओळखले आणि ज्यात आनंद मिळतो तेच करायचे ठरवले. पण योग्य वेळ येईपर्यंत म्ह्णजे अजून ८ वर्षांनी नोकरी सोडुन लोकांना कायमस्वरूपी अखंड आनंद (सत्चिदानंद) कसा होईल यावर लक्ष देत आहे. त्यामूळे वेळच वेळ असतो!

बॅटमॅन Fri, 06/20/2014 - 14:59
पर्यावरण म्हणजे रिकामपणचे धंदे असल्यागत प्रतिसाद पाहून करमणूक तर झालीच, पण वाईटही वाटलं. (तेच ते एक मिपाकर म्हणून शरम वैग्रे वैग्रे.)

राजेंद्र मेहेंदळे Fri, 06/20/2014 - 15:43
१. नव्या घरी शिफ्ट झाल्यावर मोठ्या मुश्कीलिने घरकामाला नवीन मोलकरीण मिळाली (जुनी तेवढ्या लांब यायला तयार नव्हती)...तिने पहील्या दिवसापासुन प्रत्येक कामाला धो धो नळ सोडायला सुरुवात केली. आमचे रक्त जळु लागले ते बघुन,पण काय करणार? निर्वाणीचा ईशारा "ह्ये पघा,मला अस्संच जमतंय,तुम्हाला झेपत नसंल तर नवी बाई ठेवा"....आमची माघार २.उरलेले अन्न खिडकीसमोर पत्र्यावर टाकु लागलो, तर कावळे कबुतरे ते खाउन खाली टाकु लागली. सोसायटीची नोटीस....सगळा ओला कचरा पेटीतच टाका नाहीतर दंड भरा अजुन भरपुर किस्से आहेत, पण बाकी गॅस,पाणी,वीज वाचवणे,सार्वजनिक वाहतुक वापरणे याच्याशी सहमत

इरसाल Fri, 06/20/2014 - 15:56
निर्वाणीचा ईशारा "ह्ये पघा,मला अस्संच जमतंय,तुम्हाला झेपत नसंल तरनवी बाई ठेवा....आमची माघार ओ काय पण काय सांगताय ?
५ जून म्हणजे पर्यावरण दिवस या निमित्ताने पर्यावरणाचे भान सर्व जबाबदार नागरीक जमेल तशी पर्यावरणाची काळजी घेत आहेतच परंतू त्याला एक चळवळ बनवून सर्व नागरीकांना पर्यावरणाचे भान असेल इतपत सुजाण करणे ही सूद्दा आपली सर्व मिपाकारांचीच जबाबदारी आहे. मला माझे जूने दिवस आठवतात व अजुनही मला या विषयावर खूप काही नवीन करावेसे वाटते ते असे.....

किस्से लाईव्ह चे...१

माधुरी विनायक ·

आदूबाळ गुरुवार, 06/05/2014 - 18:13
जबरी किस्सा! बातम्या देताना एखादा शब्द चुकून वेगळा वाचला गेला तर ते कसं मॅनेज करतात याबद्दलही कुतूहल आहे. एक मित्र पाठ केलेला पुरंदर्‍यांच्या राजा शिवछत्रपती मधला शिवजन्माचा (स्फूर्तिदायक वगैरे वगैरे) उतारा शाळेच्या वक्तृत्व स्पर्धेत म्हणत होता. त्यात "चवताळलेल्या महाकालिकेची क्षुधा" याऐवजी तो चुकून "चवताळलेल्या महापालिकेची क्षुधा" असं बोलून गेला. ठोठो हसलं पब्लिक. बिचार्‍याच्या भाषणाचा विचका झाला.

सुबोध खरे Fri, 06/06/2014 - 09:45
श्री श्रीकांत मोघे यांनी सांगितलेला किस्सा -- ते एकदा ऐतिहासिक नाटकाची रंगीत तालीम करीत होते त्यात सिंहगडावर चढाई करण्यापूर्वी तानाजी शिवाजी महाराजांना म्हणत असे कि महाराज तुम्हीच असा "धीर" सोडू लागलात तर आम्ही कोणाच्या तोंडाकडे पहायचे या ऐवजी तानाजीचे पात्र चुकून म्हणाले कि महाराज तुम्हीच असा "धूर" सोडू लागलात तर आम्ही कोणाच्या तोंडाकडे पहायचे. यावर तेथे इतका हशा पिकला कि रंगीत तालीम गुंडाळायची पाळी आली होती

योगी९०० Fri, 06/06/2014 - 13:15
जबरी किस्सा! वरील आदूबाळ आणि खरे साहेबांचे किस्से ही मस्तच.. असाच एका आतरजालिय दिवाळी अंकात एकाचा लहानपणीच्या नाटकाचा अनुभव वाचला होता. तानाजीच्या "गड आला पण सिंह गेला" यावर हे नाटक आधारीत होते. त्यात शेलारमामाची भुमिका करणार्‍या मुलाने तानाजी पडल्यावर पळणार्‍या सेनेला "पळताय काय भ्याडांनो ? मी केव्हाच दोर कापून टाकलेत".. याऐवजी "पळताय काय भाड्यांनो" अशी सुरूवात करून पब्लिकला हसवून हसवून लोळवले होते.

एस गुरुवार, 06/05/2014 - 18:21
हहपुवा झाली. बाकी "उचक्या थांबवण्यासाठी वेगवेगळ्या उपचारां" बद्दलपण लिहा. ;-)

रामपुरी गुरुवार, 06/05/2014 - 19:49
मस्त किस्सा. असं काही होऊ शकतं अशी कधी कल्पनासुद्धा केली नव्हती

रामपुरी गुरुवार, 06/05/2014 - 19:52
बातम्या वाचता वाचता उचकी लागली, ती सुद्धा दहा मिनिटांच्या बातमीपत्रात पहिल्या मिनीटाला, तर काय होईल अशी एक विघ्नसंतोषी कल्पना मनात तरळून गेली.

प्रभाकर पेठकर गुरुवार, 06/05/2014 - 19:56
रोमहर्षक वगैरे म्हणावा असा प्रसंग. पण मिनिट आणि सेकंदाच्या चिमटीत त्वरेने निर्णय घेऊन अमलात आणणे खरेच, कौतुकास पात्र आहे.

पिवळा डांबिस गुरुवार, 06/05/2014 - 22:26
किस्सा आवडला, अजून असेच किस्से वाचायला आवडतील.... मागे दोन-तीन महिन्यांपूर्वी लॉस अँजेलिसमध्ये एका टीव्ही स्टेशनवर बातम्या सुरू असतांना अचानक भूकंप झाला. त्या भूकंपाने तो बातम्या देणारा निवेदक इतका घाबरला की आपण बातम्या देतोय हे विसरून, त्यांचं ते स्टडीड कंपोजर सोडून, समोरच्या टेबलाखाली जाऊन दडला. अर्थात कॅमेरा समोर चालूच होता!!! :) त्याचं असं अचानक झालेल्या भूकंपाने घाबरून जाणं जरी नॅचरल असलं तरी त्याची एकंदर भूकंप होण्याआधीची आणि नंतरची रिअ‍ॅक्शन इतकी विसंवादी आणि विनोदी होती की बाकीच्या सगळ्या प्रतिस्पर्धी टीव्ही स्टेशन्सनी ती पुन्हा पुन्हा दाखवली!!! आणि नंतर आठवडाभर देशभरातल्या स्टॅन्ड अप कॉमेडियन्सनी त्याला बकरा बनवला!!! त्यापेक्षा 'आपण त्या भूकंपात जमिनीत गडप का नाही झालो?' असं नंतर वाटलं असणार बिचार्‍याला!!! :)

सखी गुरुवार, 06/05/2014 - 23:37
मी खडीसाखरेबद्दल असेच ऐकले होते. किस्सा आवडला, तुमच्या मॅडमचा क्षणभरात निर्णय घेण्याचा गुणही भावला. अजुन किस्से वाचायला आवडतील.

तुमचा अभिषेक गुरुवार, 06/05/2014 - 23:53
श्वास रोखून धरल्यानेही थांबते, नेहमीच थांबते याची ग्यारंटी नाही, पण मी तरी इमानैतबारे हा उपाय अमलात आणतो. असो, किस्सा बाकी खरेच धमाल, डोळ्यासमोर आली ती तारांबळ ;) यातून तरून गेल्यावर मात्र एक छानशी आठवण मिळते.

अंतु बर्वा Fri, 06/06/2014 - 00:10
आवडला किस्सा. कितीतरी वेळा असं होतं ना, आपण ठरवतो जाता जाता एखादी गोष्ट करु जी आपल्या लेखी चुटकीत होणारी असते. जशी एखादी महत्वाची मिटींग असावी, मिटींगला जातानाच प्रींटाउट काढु असा विचार करुन आपण आतापर्यंत मिटिंग मटेरीयलची प्रींट काढलेली नसावी आणी नेमका ऐन वेळी प्रिंटर बंद पडून जीव मुठीत यावा. :-) नंतर विचार करुन स्वतःचंच हसु येतं खर, पण लेखिकेप्रमाणेचं त्यावेळची अवस्था महभयानक असणार हे नक्की!

संदीप चित्रे Fri, 06/06/2014 - 01:11
प्रसंगावधान राखून त्या क्षणी कुणावरही आरडाओरडा न करता अडचणीतून वाट काढल्याबद्दल! बाकी तुम्ही कुठे काम करता वगैरे त्याबद्दलही वाचायला आवडेल.

बिपिन६८ Fri, 06/06/2014 - 12:56
आत्ता वाचताना छान हसू येतेय ,त्या वेळेस काय परिस्थिती झाली असेल तुम्हीच जाणोत

माधुरी विनायक Fri, 06/06/2014 - 13:13
सर्व वाचकांचे मनापासून आभार. माध्यमात कार्यरत असताना अनेक मजेदार गोष्टी,किस्से घडतात. मात्र त्यातले सर्वच जाहीर करणं शक्य होत नाही. जमतील तसे किस्से नक्की लिहीत जाईन. खरंच मनापासून आभार. आदूबाळ यांस... चुकीचा शब्द वाचला गेला, तर 'माफ करा', असे म्हणून चुकीचा शब्द सुधारून पुढे वाचायला सुरूवात केली जाते. शरद गोरडे यांस... खरं आहे. या माध्यमात काम करण्याची वेगळी मजा आहे. ताण असतातच, पण रोज नवे प्रसंग. त्यामुळे काम करायला मनापासून आवडतं. सरकारी माध्यम असलं तरी. खरं तर सरकारी माध्यम आहे, म्हणूनच. बातम्यांच्या नावाखाली २४ तास वृत्त वाहिन्यांवर जे दाखवलं जातं (सन्माननीय अपवाद वगळता) ते पाहून आपल्याला असलं काही करावं लागत नाही याचं खरंच समाधान वाटतं. अर्थात आमच्याकडेही सुधारणेला वाव आहेच. पण आम्ही जे दाखवतो, त्यांना बातमी म्हणता येईल, एवढं नक्की. पिवळा डांबिस यांस... आमच्याकडे असा किस्सा २६ जानेवारीचा, दूरचित्रवाणीवरचा. गुजरातमधल्या विनाशकारी भूकंपाचा तो दिवस आपल्यापैकी अनेकांना आठवत असेल. सकाळच्या बातम्या सुरू असताना मुंबईतही भूकंपाचे धक्के जाणवले. चौथ्या मजल्यावर बातम्यांचं थेट प्रसारण सुरू असताना हे धक्के जाणवले. थेट बातम्या देणारी वृत्त निवेदिका सोडली तर सगळे इमारतीबाहेर पळाले होते. अर्थात बातम्या संपायच्या आत परतले म्हणा. पण नंतर त्या वृत्त निवेदिकेचे सार्थ कौतुकही झाले... रामपुरी यांस... नका हो नका, असा अभद्र विचार मनात आणू नका... अवांतर... उचक्या थांबवण्यासाठी खडीसाखर खाणे, जीभ टाळूला चिकटवणे असे उपाय केले... आणखीही उपाय असतील. पण अनुभवाचे बोल सांगू का, कितीही उपाय करा, उचकी थांबायची तेव्हाच थांबते...

भाते Fri, 06/06/2014 - 20:28
तुमचे रेडिओवरचे आणखी अनुभव (किस्से नाही) वाचायला आवडेल.

प्यारे१ Fri, 06/06/2014 - 22:45
पण .... ह्प्प्प... मी काय म्हणतो... हिक्क्क... तुम्ही थो...डं पाणी प्याय... हिक्क्क.. ला काय ह.....हरकत हिक्क्क्क.... आईगं... होती??????? आपलं नि विशेषतः आपल्या मॅडमचं विशेष कौतुक!

स्वाती दिनेश Fri, 06/06/2014 - 23:52
उचकीचा किस्सा आवडला, तुमच्या मॅडमनी त्वरित निर्णय घेऊन वेळ पाळली.. त्यामुळे होणारा त्रास वाचला.. असे अजून वेगवेगळे किस्से वाचायला आवडतील, स्वाती

आसिफ Sat, 06/07/2014 - 03:47
मला मी शाळेत असताना साने गुरुंजीच्या 'शामची आई' या आत्मचरित्रावर बसवलेल्या नाटकची आठ्वण आली. नववी ला असताना गावातल्या एका महाविद्यालयातील सर हे नाटक बसवत होते, त्यात माझी वर्णी लागली. मी शामच्या वडिलांची भुमिका करत होतो. अजुन आमच्य तालमी सुरु होत्या, अचानकपणे एकदा कुठल्यातरी शालेय कार्यक्रमात आम्हाला स्टेजवर पाहुण्यांसमोर नाटक करायला सांगितले गेले. पुर्वीचा स्टेजचा कुठलाही अनुभव नसलेने आम्ही सगळे गार पडलो होतो. सगळेजण घाबरत घाबरत काम करत होते. माझ्या तोंडी एक वाक्य होते 'शाम बाळा ! आपण गरीब असलो तरी मुर्ख नाही' मी ते वाक्य ' शाम बाळा !आपण मुर्ख असलो तरी गरीब नाही' असे बोललो. पाहुण्यांसकट सगळे हसु लागले. मला अजुन आठवते त्या नाटकाची परत कधीही तालीम झाली नाही आणि ते सर ही शालेत परत कधी दिसले नाहित. आसिफ.

चिगो Sat, 06/07/2014 - 12:17
रंजक किस्सा. तुमच्या आणि तुमच्या मॅडमच्या प्रसंगावधानाचे कौतुक..

दिपक.कुवेत Mon, 06/09/2014 - 12:08
आणि उत्तम प्रसंगवधान. मला आमच्या ईथे होणार्‍या नाटकच्या तालमीचे किस्से आठवले. खुप धमाल यायची

Gayatri Muley Sat, 10/18/2014 - 15:58
माझ्या ही उचकी ने मला एकदा असच गोचित आणलेल आहे, कॉलेज मध्ये असताना एकदा लेक्चर मध्ये मला उचकी लागली.. सर काहीतरी शिकवत आहेत, सगळीकडे एकदम शांतता..!! अन् माझ आपल उचक्या देण सुरुच, सगळे आसपासचे हसत होते.... अन् मी पाणी पिऊन पूर्ण बॉटल संपवली तरी काही फरक नाही, शेवटी लेक्चर संपल आणि मी सुटले एकदाची म्हणून श्वास सोडला..

कानडाऊ योगेशु Sun, 10/19/2014 - 20:16
लालन सारंग ह्यांनी फार पूर्वी दूरदर्शन वर झालेल्या एका मुलाखतीत त्यांच्याबाबतीत घडलेला हा किस्सा ऐकवला होता. कोणत्यातरी ऐतिहासिक नाटकातला सीन होता व एक राजा मृत झालेला आहे व त्यांची राणी त्यांच्यासोबत सती जाणार आहेत. लालन बाईंना म्हणायचे होते कि "जा चंदनाची शेज सजवा व माझी व महाराजांच्या प्रयाणाची तयारी करा" लालन बाई चुकुन बोलल्या.... "जा चंदनाची शेज सजवा व माझी व महाराजांच्या प्रणयाची तयारी करा" चूक झाली व हे समजल्यावर लालनबाईंना मेल्याहुन मेल्यासारखे झाले.

आदूबाळ गुरुवार, 06/05/2014 - 18:13
जबरी किस्सा! बातम्या देताना एखादा शब्द चुकून वेगळा वाचला गेला तर ते कसं मॅनेज करतात याबद्दलही कुतूहल आहे. एक मित्र पाठ केलेला पुरंदर्‍यांच्या राजा शिवछत्रपती मधला शिवजन्माचा (स्फूर्तिदायक वगैरे वगैरे) उतारा शाळेच्या वक्तृत्व स्पर्धेत म्हणत होता. त्यात "चवताळलेल्या महाकालिकेची क्षुधा" याऐवजी तो चुकून "चवताळलेल्या महापालिकेची क्षुधा" असं बोलून गेला. ठोठो हसलं पब्लिक. बिचार्‍याच्या भाषणाचा विचका झाला.

सुबोध खरे Fri, 06/06/2014 - 09:45
श्री श्रीकांत मोघे यांनी सांगितलेला किस्सा -- ते एकदा ऐतिहासिक नाटकाची रंगीत तालीम करीत होते त्यात सिंहगडावर चढाई करण्यापूर्वी तानाजी शिवाजी महाराजांना म्हणत असे कि महाराज तुम्हीच असा "धीर" सोडू लागलात तर आम्ही कोणाच्या तोंडाकडे पहायचे या ऐवजी तानाजीचे पात्र चुकून म्हणाले कि महाराज तुम्हीच असा "धूर" सोडू लागलात तर आम्ही कोणाच्या तोंडाकडे पहायचे. यावर तेथे इतका हशा पिकला कि रंगीत तालीम गुंडाळायची पाळी आली होती

योगी९०० Fri, 06/06/2014 - 13:15
जबरी किस्सा! वरील आदूबाळ आणि खरे साहेबांचे किस्से ही मस्तच.. असाच एका आतरजालिय दिवाळी अंकात एकाचा लहानपणीच्या नाटकाचा अनुभव वाचला होता. तानाजीच्या "गड आला पण सिंह गेला" यावर हे नाटक आधारीत होते. त्यात शेलारमामाची भुमिका करणार्‍या मुलाने तानाजी पडल्यावर पळणार्‍या सेनेला "पळताय काय भ्याडांनो ? मी केव्हाच दोर कापून टाकलेत".. याऐवजी "पळताय काय भाड्यांनो" अशी सुरूवात करून पब्लिकला हसवून हसवून लोळवले होते.

एस गुरुवार, 06/05/2014 - 18:21
हहपुवा झाली. बाकी "उचक्या थांबवण्यासाठी वेगवेगळ्या उपचारां" बद्दलपण लिहा. ;-)

रामपुरी गुरुवार, 06/05/2014 - 19:49
मस्त किस्सा. असं काही होऊ शकतं अशी कधी कल्पनासुद्धा केली नव्हती

रामपुरी गुरुवार, 06/05/2014 - 19:52
बातम्या वाचता वाचता उचकी लागली, ती सुद्धा दहा मिनिटांच्या बातमीपत्रात पहिल्या मिनीटाला, तर काय होईल अशी एक विघ्नसंतोषी कल्पना मनात तरळून गेली.

प्रभाकर पेठकर गुरुवार, 06/05/2014 - 19:56
रोमहर्षक वगैरे म्हणावा असा प्रसंग. पण मिनिट आणि सेकंदाच्या चिमटीत त्वरेने निर्णय घेऊन अमलात आणणे खरेच, कौतुकास पात्र आहे.

पिवळा डांबिस गुरुवार, 06/05/2014 - 22:26
किस्सा आवडला, अजून असेच किस्से वाचायला आवडतील.... मागे दोन-तीन महिन्यांपूर्वी लॉस अँजेलिसमध्ये एका टीव्ही स्टेशनवर बातम्या सुरू असतांना अचानक भूकंप झाला. त्या भूकंपाने तो बातम्या देणारा निवेदक इतका घाबरला की आपण बातम्या देतोय हे विसरून, त्यांचं ते स्टडीड कंपोजर सोडून, समोरच्या टेबलाखाली जाऊन दडला. अर्थात कॅमेरा समोर चालूच होता!!! :) त्याचं असं अचानक झालेल्या भूकंपाने घाबरून जाणं जरी नॅचरल असलं तरी त्याची एकंदर भूकंप होण्याआधीची आणि नंतरची रिअ‍ॅक्शन इतकी विसंवादी आणि विनोदी होती की बाकीच्या सगळ्या प्रतिस्पर्धी टीव्ही स्टेशन्सनी ती पुन्हा पुन्हा दाखवली!!! आणि नंतर आठवडाभर देशभरातल्या स्टॅन्ड अप कॉमेडियन्सनी त्याला बकरा बनवला!!! त्यापेक्षा 'आपण त्या भूकंपात जमिनीत गडप का नाही झालो?' असं नंतर वाटलं असणार बिचार्‍याला!!! :)

सखी गुरुवार, 06/05/2014 - 23:37
मी खडीसाखरेबद्दल असेच ऐकले होते. किस्सा आवडला, तुमच्या मॅडमचा क्षणभरात निर्णय घेण्याचा गुणही भावला. अजुन किस्से वाचायला आवडतील.

तुमचा अभिषेक गुरुवार, 06/05/2014 - 23:53
श्वास रोखून धरल्यानेही थांबते, नेहमीच थांबते याची ग्यारंटी नाही, पण मी तरी इमानैतबारे हा उपाय अमलात आणतो. असो, किस्सा बाकी खरेच धमाल, डोळ्यासमोर आली ती तारांबळ ;) यातून तरून गेल्यावर मात्र एक छानशी आठवण मिळते.

अंतु बर्वा Fri, 06/06/2014 - 00:10
आवडला किस्सा. कितीतरी वेळा असं होतं ना, आपण ठरवतो जाता जाता एखादी गोष्ट करु जी आपल्या लेखी चुटकीत होणारी असते. जशी एखादी महत्वाची मिटींग असावी, मिटींगला जातानाच प्रींटाउट काढु असा विचार करुन आपण आतापर्यंत मिटिंग मटेरीयलची प्रींट काढलेली नसावी आणी नेमका ऐन वेळी प्रिंटर बंद पडून जीव मुठीत यावा. :-) नंतर विचार करुन स्वतःचंच हसु येतं खर, पण लेखिकेप्रमाणेचं त्यावेळची अवस्था महभयानक असणार हे नक्की!

संदीप चित्रे Fri, 06/06/2014 - 01:11
प्रसंगावधान राखून त्या क्षणी कुणावरही आरडाओरडा न करता अडचणीतून वाट काढल्याबद्दल! बाकी तुम्ही कुठे काम करता वगैरे त्याबद्दलही वाचायला आवडेल.

बिपिन६८ Fri, 06/06/2014 - 12:56
आत्ता वाचताना छान हसू येतेय ,त्या वेळेस काय परिस्थिती झाली असेल तुम्हीच जाणोत

माधुरी विनायक Fri, 06/06/2014 - 13:13
सर्व वाचकांचे मनापासून आभार. माध्यमात कार्यरत असताना अनेक मजेदार गोष्टी,किस्से घडतात. मात्र त्यातले सर्वच जाहीर करणं शक्य होत नाही. जमतील तसे किस्से नक्की लिहीत जाईन. खरंच मनापासून आभार. आदूबाळ यांस... चुकीचा शब्द वाचला गेला, तर 'माफ करा', असे म्हणून चुकीचा शब्द सुधारून पुढे वाचायला सुरूवात केली जाते. शरद गोरडे यांस... खरं आहे. या माध्यमात काम करण्याची वेगळी मजा आहे. ताण असतातच, पण रोज नवे प्रसंग. त्यामुळे काम करायला मनापासून आवडतं. सरकारी माध्यम असलं तरी. खरं तर सरकारी माध्यम आहे, म्हणूनच. बातम्यांच्या नावाखाली २४ तास वृत्त वाहिन्यांवर जे दाखवलं जातं (सन्माननीय अपवाद वगळता) ते पाहून आपल्याला असलं काही करावं लागत नाही याचं खरंच समाधान वाटतं. अर्थात आमच्याकडेही सुधारणेला वाव आहेच. पण आम्ही जे दाखवतो, त्यांना बातमी म्हणता येईल, एवढं नक्की. पिवळा डांबिस यांस... आमच्याकडे असा किस्सा २६ जानेवारीचा, दूरचित्रवाणीवरचा. गुजरातमधल्या विनाशकारी भूकंपाचा तो दिवस आपल्यापैकी अनेकांना आठवत असेल. सकाळच्या बातम्या सुरू असताना मुंबईतही भूकंपाचे धक्के जाणवले. चौथ्या मजल्यावर बातम्यांचं थेट प्रसारण सुरू असताना हे धक्के जाणवले. थेट बातम्या देणारी वृत्त निवेदिका सोडली तर सगळे इमारतीबाहेर पळाले होते. अर्थात बातम्या संपायच्या आत परतले म्हणा. पण नंतर त्या वृत्त निवेदिकेचे सार्थ कौतुकही झाले... रामपुरी यांस... नका हो नका, असा अभद्र विचार मनात आणू नका... अवांतर... उचक्या थांबवण्यासाठी खडीसाखर खाणे, जीभ टाळूला चिकटवणे असे उपाय केले... आणखीही उपाय असतील. पण अनुभवाचे बोल सांगू का, कितीही उपाय करा, उचकी थांबायची तेव्हाच थांबते...

भाते Fri, 06/06/2014 - 20:28
तुमचे रेडिओवरचे आणखी अनुभव (किस्से नाही) वाचायला आवडेल.

प्यारे१ Fri, 06/06/2014 - 22:45
पण .... ह्प्प्प... मी काय म्हणतो... हिक्क्क... तुम्ही थो...डं पाणी प्याय... हिक्क्क.. ला काय ह.....हरकत हिक्क्क्क.... आईगं... होती??????? आपलं नि विशेषतः आपल्या मॅडमचं विशेष कौतुक!

स्वाती दिनेश Fri, 06/06/2014 - 23:52
उचकीचा किस्सा आवडला, तुमच्या मॅडमनी त्वरित निर्णय घेऊन वेळ पाळली.. त्यामुळे होणारा त्रास वाचला.. असे अजून वेगवेगळे किस्से वाचायला आवडतील, स्वाती

आसिफ Sat, 06/07/2014 - 03:47
मला मी शाळेत असताना साने गुरुंजीच्या 'शामची आई' या आत्मचरित्रावर बसवलेल्या नाटकची आठ्वण आली. नववी ला असताना गावातल्या एका महाविद्यालयातील सर हे नाटक बसवत होते, त्यात माझी वर्णी लागली. मी शामच्या वडिलांची भुमिका करत होतो. अजुन आमच्य तालमी सुरु होत्या, अचानकपणे एकदा कुठल्यातरी शालेय कार्यक्रमात आम्हाला स्टेजवर पाहुण्यांसमोर नाटक करायला सांगितले गेले. पुर्वीचा स्टेजचा कुठलाही अनुभव नसलेने आम्ही सगळे गार पडलो होतो. सगळेजण घाबरत घाबरत काम करत होते. माझ्या तोंडी एक वाक्य होते 'शाम बाळा ! आपण गरीब असलो तरी मुर्ख नाही' मी ते वाक्य ' शाम बाळा !आपण मुर्ख असलो तरी गरीब नाही' असे बोललो. पाहुण्यांसकट सगळे हसु लागले. मला अजुन आठवते त्या नाटकाची परत कधीही तालीम झाली नाही आणि ते सर ही शालेत परत कधी दिसले नाहित. आसिफ.

चिगो Sat, 06/07/2014 - 12:17
रंजक किस्सा. तुमच्या आणि तुमच्या मॅडमच्या प्रसंगावधानाचे कौतुक..

दिपक.कुवेत Mon, 06/09/2014 - 12:08
आणि उत्तम प्रसंगवधान. मला आमच्या ईथे होणार्‍या नाटकच्या तालमीचे किस्से आठवले. खुप धमाल यायची

Gayatri Muley Sat, 10/18/2014 - 15:58
माझ्या ही उचकी ने मला एकदा असच गोचित आणलेल आहे, कॉलेज मध्ये असताना एकदा लेक्चर मध्ये मला उचकी लागली.. सर काहीतरी शिकवत आहेत, सगळीकडे एकदम शांतता..!! अन् माझ आपल उचक्या देण सुरुच, सगळे आसपासचे हसत होते.... अन् मी पाणी पिऊन पूर्ण बॉटल संपवली तरी काही फरक नाही, शेवटी लेक्चर संपल आणि मी सुटले एकदाची म्हणून श्वास सोडला..

कानडाऊ योगेशु Sun, 10/19/2014 - 20:16
लालन सारंग ह्यांनी फार पूर्वी दूरदर्शन वर झालेल्या एका मुलाखतीत त्यांच्याबाबतीत घडलेला हा किस्सा ऐकवला होता. कोणत्यातरी ऐतिहासिक नाटकातला सीन होता व एक राजा मृत झालेला आहे व त्यांची राणी त्यांच्यासोबत सती जाणार आहेत. लालन बाईंना म्हणायचे होते कि "जा चंदनाची शेज सजवा व माझी व महाराजांच्या प्रयाणाची तयारी करा" लालन बाई चुकुन बोलल्या.... "जा चंदनाची शेज सजवा व माझी व महाराजांच्या प्रणयाची तयारी करा" चूक झाली व हे समजल्यावर लालनबाईंना मेल्याहुन मेल्यासारखे झाले.
लेखनविषय:
मुक्तक
लेखनप्रकार
अनुभव
हा किस्सा रेडियोवरच्या प्रसारणातला. खरं तर प्रसारण, मग ते थेट असो की मुद्रित, दोन्ही प्रकारांमध्ये सतत नवनवे किस्से घडतंच असतात. असाच एक किस्सा... नेहमीप्रमाणे थेट बातमीपत्रासाठी बातम्या काढणं, तयार करणं, टाईप झालेल्या बातम्या वाचून दुरूस्त करून घेणं अशी लगबग सुरू होती. बातमीपत्र तयार झालं आणि नेहमीप्रमाणे वरीष्ठांना सांगुन मी स्टुडियोमध्ये जायला निघाले. प्रसारणाच्या साधारण पाच मिनिटं आधी मी स्टुडियोमध्ये पोहोचले. सिग्नेचर ट्यून (बातम्या सुरू होण्यापूर्वीचं संगीत), माईक तपासणी असे नित्य सोपस्कार पार पडले आणि मी शांतपणे प्रसारणाच्या वेळेची वाट पाहू लागले. अचानक... मला उचकी लागली. एक...दोन...

पंचविशी - तिआनमेनच्या उद्रेकास्ताची

विकास ·

कवितानागेश गुरुवार, 06/05/2014 - 13:24
हे सगळं आठवतंय... जालिअयनवाला बागेबद्दल वाचताना जसं सगळं अंगावर येतं तसंच झालं होतं... चीनचे नावीक दलातील काही सैनिक पण या आंदोलनात सामील झाले ही गोष्ट खरोखरच खूप महत्त्वाची होती. खूप मोठी क्रांती होउ शकली असती.

मदनबाण गुरुवार, 06/05/2014 - 14:41
या घटने बद्धल आणि रणगाड्यांच्या बद्धल थोडेफार माहित होते.२ दिवसांपूर्वी या तिआनमेनच्या अ‍ॅनिव्हर्सरी बद्धल Reuters वर बातमी वाचली होती की चीन ने गुगलची सेवा विस्कळीत केली आहे. संदर्भ :- China disrupts Google services ahead of Tiananmen anniversary

विकास गुरुवार, 06/05/2014 - 19:05
कोण आहे हा "टँकमॅन" ? प्लीज सांगाल का? ते कुणालाच माहीत नाही. पण त्याचे छायाचित्र एकापेक्षा अधिक माध्यम प्रतिनिधिंनी हॉटेलच्या खिडक्यांमधून टिपले होते त्यामुळे ते विश्वासार्ह नक्कीच आहे.

संपत गुरुवार, 06/05/2014 - 19:22
काही जणांच्या मते वांग वेलिन (Wang Weilin)हा टँकमॅन आहे, पण नक्की नाही. विकिपीडियावर त्याची माहिती मिळेल.

एस गुरुवार, 06/05/2014 - 19:34
इथे टँकमॅन ची चित्रफीत पहायला मिळेल.

मस्तानी Tue, 06/10/2014 - 23:17
धन्यवाद विकास माहितीपूर्ण लेखाबद्दल ! ( तुम्हाला तारीख एप्रिल २२, १९८९ अशी लिहायची असणार ती चुकून एप्रिल २२, २०१४ अशी लिहिली गेली आहे 'हे हू १९८९ च्या १५ एप्रिलला हृदयविकारामुळे निधन पावले' या परिच्छेदात)

कवितानागेश गुरुवार, 06/05/2014 - 13:24
हे सगळं आठवतंय... जालिअयनवाला बागेबद्दल वाचताना जसं सगळं अंगावर येतं तसंच झालं होतं... चीनचे नावीक दलातील काही सैनिक पण या आंदोलनात सामील झाले ही गोष्ट खरोखरच खूप महत्त्वाची होती. खूप मोठी क्रांती होउ शकली असती.

मदनबाण गुरुवार, 06/05/2014 - 14:41
या घटने बद्धल आणि रणगाड्यांच्या बद्धल थोडेफार माहित होते.२ दिवसांपूर्वी या तिआनमेनच्या अ‍ॅनिव्हर्सरी बद्धल Reuters वर बातमी वाचली होती की चीन ने गुगलची सेवा विस्कळीत केली आहे. संदर्भ :- China disrupts Google services ahead of Tiananmen anniversary

विकास गुरुवार, 06/05/2014 - 19:05
कोण आहे हा "टँकमॅन" ? प्लीज सांगाल का? ते कुणालाच माहीत नाही. पण त्याचे छायाचित्र एकापेक्षा अधिक माध्यम प्रतिनिधिंनी हॉटेलच्या खिडक्यांमधून टिपले होते त्यामुळे ते विश्वासार्ह नक्कीच आहे.

संपत गुरुवार, 06/05/2014 - 19:22
काही जणांच्या मते वांग वेलिन (Wang Weilin)हा टँकमॅन आहे, पण नक्की नाही. विकिपीडियावर त्याची माहिती मिळेल.

एस गुरुवार, 06/05/2014 - 19:34
इथे टँकमॅन ची चित्रफीत पहायला मिळेल.

मस्तानी Tue, 06/10/2014 - 23:17
धन्यवाद विकास माहितीपूर्ण लेखाबद्दल ! ( तुम्हाला तारीख एप्रिल २२, १९८९ अशी लिहायची असणार ती चुकून एप्रिल २२, २०१४ अशी लिहिली गेली आहे 'हे हू १९८९ च्या १५ एप्रिलला हृदयविकारामुळे निधन पावले' या परिच्छेदात)
१९८९ साल हे कम्युनिझम/साम्यवादासाठी निर्णायक नसेल कदाचीत पण महत्वाची कलाटणी देणारे वर्ष होते. त्या आधी एक दोन वर्षे तत्कालीन सोव्हीएट राष्ट्राध्यक्ष गोर्बाचेव्ह यांनी पेरीस्त्रॉईका (सामाजीक पुर्नबांधणी) आणी ग्लास्तनोस्त (सामाजीक स्वांतत्र्य/मोकळेपणा) हे शब्द प्रचलात आणले होते आणि हळूहळू रशियाची आर्थिक आणि राजकीय घडण बदलण्यास सुरवात केली होती. पोलंड, हंगेरी, पूर्व जर्मनी, झेकोस्लोव्हाकीया, बल्गेरीया आणि रोमानिया हे देश सोव्हिएट मगरमिठीतून या वर्षी सुटले. असाच प्रयत्न अजून एका ठिकाणी झाला तो म्हणजे माओच्या कम्युनिस्ट चीनच्या तिआनमेन चौकात.

बेडसे लेणी...पुन्हा एकदा(?)

अत्रुप्त आत्मा ·

प्रभाकर पेठकर गुरुवार, 06/05/2014 - 02:31
>>>> मंडळी माझ्यासह दुपारी २ च्या उन्हात..हाशहुश्श करत..थांबत बसत वरती आली! गुरुजी, ह्या वाक्याने मनाला एक समाधान वाटले की असा थांबत थांबत बसत बसत 'वरती' जाणार्‍यात मी एकटाच नाही तरुण मुलेही आहेत. असो. बेडसे लेण्यांच्या पुनर्दर्शनाने आनंद झाला. त्यात तुमचे काव्य वाचन म्हणजे दूधात साखर किंवा पंचामृतच म्हणाना.

अत्रुप्त आत्मा गुरुवार, 06/05/2014 - 09:45
@ 'वरती' जाणार्‍यात मी एकटाच नाही तरुण मुलेही आहेत. असो.>>> =)) असं नाय हां...आंम्ही आधिच सकाळच्या कामाने आउट झालेलो होतो,त्यात यजमानाने भोजन/विडा/दक्षिणा देऊनी लोळविलेले होते! =)) म्हणून ही अवस्था..नाय तर ;)

प्रभाकर पेठकर गुरुवार, 06/05/2014 - 10:20
गुरुजी, आम्हीही मिसळ आणि ८ पाव चापून बसलो होतो. (आ केला असता तर, मिसळीच्या रश्शात भिजलेला, पावाचा शेवटचा तुकडा नरड्यात दिसला असता). त्यात पुन्हा दुपारचे जागरण झाले होते. सोयिस्कररित्या विसरलेले दिसताहात. असो. चालायचेच.

चौकटराजा गुरुवार, 06/05/2014 - 07:06
बुवा, वल्लीला लेखः स्मरणाची रॉयल्टी कोणत्या हाटेलात देणार ? मी साक्षीदार म्हणून येतो.( वल्ली बरोबर चौराची यात्रा ! ) बाकी त्या भागात एक बंगल्यांची कॉलनीच होणार आहे. मग चंगळ वास्तूशांत्या अन गूढयात्रेची ! आपला नम्र खवचट म्हातारा .

अत्रुप्त आत्मा गुरुवार, 06/05/2014 - 10:11
@रॉयल्टी कोणत्या हाटेलात देणार ? >>> हा घ्या रॉयल टी! http://www.sherv.net/cm/emoticons/drink/tea.gif ;) इथेच देतो..हाटिल कशाला? :-/ @थंडा मामला नैतर बाबा रामदेव ढाबा चालेल.>>> :-/ llllllllllluuuuuuuu :-/

विटेकर गुरुवार, 06/05/2014 - 11:18
ठंडा मामला के बराब्बर सामने अपना घर हो रयेला हय.. सगळ हिषेब तिथेच पूर्ण करु... पायजेल तर जेवण ठंडा मामला तिथूनच मागवू.. तत्पूर्वी "स्-वल्ली घोरावडे लेणी " पाहू.. . . . . होऊ दे खर्च !

प्रचेतस गुरुवार, 06/05/2014 - 09:48
पुन्हा मस्त लिहिलंय. रेकॉर्डिंग तर सुरेख झालंय. माझ्यापेक्षा तुम्हालाच बेडश्यानं जास्त झपाटलंय बाकी त्या तिसर्‍या क्लिपमध्ये शेवटी शेवटी स्तूपानजीकच्या कुणा जोडीला लेणी दाखवणारा दहिभाते पाहून डोळे पाणावले.

चाणक्य गुरुवार, 06/05/2014 - 10:55
वाह बुवा. रहावलं नाही आणि हापिसात फोनवर बाॅसची नजर चुकवत ऎकलं. कवी कडूनच त्याची कविता ऎकायला मिळावी यासारखं सुख नाही.

एस गुरुवार, 06/05/2014 - 11:07
बेडसे लेणी खरोखरच सुंदर आहेत. आणि भाजे-कार्ले लेण्यांप्रमाणे तिथे माणसांच्या व्यावसायिकतेचे जंजाळ नाही. निदान मी पाहिली तेव्हा तरी नव्हते. तिथे खरंच चिटपाखरूही नसे. तेव्हा अशा पायर्‍याही नव्हत्या. आता बरंच काही बदललंय असं वाटतंय.

धन्या गुरुवार, 06/05/2014 - 13:54
हायला बुवा... अता बेडसे पुन्हा एकदा? बाकी ते चश्मावाले भटजी आहेत की गुंठामंत्री आहेत कळत नाही. :) शेवटी, शेवटची कविता आवडली. सुंदर !!!!

अत्रुप्त आत्मा गुरुवार, 06/05/2014 - 18:10
@ सोयिस्कररित्या विसरलेले दिसताहात. असो. चालायचेच.>>> *biggrin* @बाकी त्या तिसर्‍या क्लिपमध्ये शेवटी शेवटी स्तूपानजीकच्या कुणा जोडीला लेणी दाखवणारा दहिभाते पाहून डोळे पाणावले.>>> त्या दिवशी आमच्यातल्या एकानी त्याच्या पोपटगिरीला जोरात तडाखा दिला! =)) @बाकी ते चश्मावाले भटजी आहेत की गुंठामंत्री आहेत कळत नाही.>>> निरर्थक! :-/ वाण नाही..पण गुण वग्रे! :-/ त्यामुळे असोच्च! :-/ @तू पण का आता 'अता'च?>>> :-/ हे पहा वाण! :-/

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Fri, 06/06/2014 - 10:53
बुवा बेडसे लेणी बघायला जाईन. कविता आवडली. आपले व्हिडियो आवडले. पहिल्या व्हिडियोत शेवटचे काही सेकंदात 'असं हे काव्य' म्हटल्यानंतर मोबाईलला काही तरी बोटांनी टोचायची अ‍ॅक्श्न केलीय ना, ते काय म्हणत होता तेवढे सांगा बॉ. :) -दिलीप बिरुटे

प्रभाकर पेठकर गुरुवार, 06/05/2014 - 02:31
>>>> मंडळी माझ्यासह दुपारी २ च्या उन्हात..हाशहुश्श करत..थांबत बसत वरती आली! गुरुजी, ह्या वाक्याने मनाला एक समाधान वाटले की असा थांबत थांबत बसत बसत 'वरती' जाणार्‍यात मी एकटाच नाही तरुण मुलेही आहेत. असो. बेडसे लेण्यांच्या पुनर्दर्शनाने आनंद झाला. त्यात तुमचे काव्य वाचन म्हणजे दूधात साखर किंवा पंचामृतच म्हणाना.

अत्रुप्त आत्मा गुरुवार, 06/05/2014 - 09:45
@ 'वरती' जाणार्‍यात मी एकटाच नाही तरुण मुलेही आहेत. असो.>>> =)) असं नाय हां...आंम्ही आधिच सकाळच्या कामाने आउट झालेलो होतो,त्यात यजमानाने भोजन/विडा/दक्षिणा देऊनी लोळविलेले होते! =)) म्हणून ही अवस्था..नाय तर ;)

प्रभाकर पेठकर गुरुवार, 06/05/2014 - 10:20
गुरुजी, आम्हीही मिसळ आणि ८ पाव चापून बसलो होतो. (आ केला असता तर, मिसळीच्या रश्शात भिजलेला, पावाचा शेवटचा तुकडा नरड्यात दिसला असता). त्यात पुन्हा दुपारचे जागरण झाले होते. सोयिस्कररित्या विसरलेले दिसताहात. असो. चालायचेच.

चौकटराजा गुरुवार, 06/05/2014 - 07:06
बुवा, वल्लीला लेखः स्मरणाची रॉयल्टी कोणत्या हाटेलात देणार ? मी साक्षीदार म्हणून येतो.( वल्ली बरोबर चौराची यात्रा ! ) बाकी त्या भागात एक बंगल्यांची कॉलनीच होणार आहे. मग चंगळ वास्तूशांत्या अन गूढयात्रेची ! आपला नम्र खवचट म्हातारा .

अत्रुप्त आत्मा गुरुवार, 06/05/2014 - 10:11
@रॉयल्टी कोणत्या हाटेलात देणार ? >>> हा घ्या रॉयल टी! http://www.sherv.net/cm/emoticons/drink/tea.gif ;) इथेच देतो..हाटिल कशाला? :-/ @थंडा मामला नैतर बाबा रामदेव ढाबा चालेल.>>> :-/ llllllllllluuuuuuuu :-/

विटेकर गुरुवार, 06/05/2014 - 11:18
ठंडा मामला के बराब्बर सामने अपना घर हो रयेला हय.. सगळ हिषेब तिथेच पूर्ण करु... पायजेल तर जेवण ठंडा मामला तिथूनच मागवू.. तत्पूर्वी "स्-वल्ली घोरावडे लेणी " पाहू.. . . . . होऊ दे खर्च !

प्रचेतस गुरुवार, 06/05/2014 - 09:48
पुन्हा मस्त लिहिलंय. रेकॉर्डिंग तर सुरेख झालंय. माझ्यापेक्षा तुम्हालाच बेडश्यानं जास्त झपाटलंय बाकी त्या तिसर्‍या क्लिपमध्ये शेवटी शेवटी स्तूपानजीकच्या कुणा जोडीला लेणी दाखवणारा दहिभाते पाहून डोळे पाणावले.

चाणक्य गुरुवार, 06/05/2014 - 10:55
वाह बुवा. रहावलं नाही आणि हापिसात फोनवर बाॅसची नजर चुकवत ऎकलं. कवी कडूनच त्याची कविता ऎकायला मिळावी यासारखं सुख नाही.

एस गुरुवार, 06/05/2014 - 11:07
बेडसे लेणी खरोखरच सुंदर आहेत. आणि भाजे-कार्ले लेण्यांप्रमाणे तिथे माणसांच्या व्यावसायिकतेचे जंजाळ नाही. निदान मी पाहिली तेव्हा तरी नव्हते. तिथे खरंच चिटपाखरूही नसे. तेव्हा अशा पायर्‍याही नव्हत्या. आता बरंच काही बदललंय असं वाटतंय.

धन्या गुरुवार, 06/05/2014 - 13:54
हायला बुवा... अता बेडसे पुन्हा एकदा? बाकी ते चश्मावाले भटजी आहेत की गुंठामंत्री आहेत कळत नाही. :) शेवटी, शेवटची कविता आवडली. सुंदर !!!!

अत्रुप्त आत्मा गुरुवार, 06/05/2014 - 18:10
@ सोयिस्कररित्या विसरलेले दिसताहात. असो. चालायचेच.>>> *biggrin* @बाकी त्या तिसर्‍या क्लिपमध्ये शेवटी शेवटी स्तूपानजीकच्या कुणा जोडीला लेणी दाखवणारा दहिभाते पाहून डोळे पाणावले.>>> त्या दिवशी आमच्यातल्या एकानी त्याच्या पोपटगिरीला जोरात तडाखा दिला! =)) @बाकी ते चश्मावाले भटजी आहेत की गुंठामंत्री आहेत कळत नाही.>>> निरर्थक! :-/ वाण नाही..पण गुण वग्रे! :-/ त्यामुळे असोच्च! :-/ @तू पण का आता 'अता'च?>>> :-/ हे पहा वाण! :-/

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Fri, 06/06/2014 - 10:53
बुवा बेडसे लेणी बघायला जाईन. कविता आवडली. आपले व्हिडियो आवडले. पहिल्या व्हिडियोत शेवटचे काही सेकंदात 'असं हे काव्य' म्हटल्यानंतर मोबाईलला काही तरी बोटांनी टोचायची अ‍ॅक्श्न केलीय ना, ते काय म्हणत होता तेवढे सांगा बॉ. :) -दिलीप बिरुटे
लेखनविषय:
संस्कृती
कला
नाट्य
कविता
लेखनप्रकार
अनुभव
वरती शीर्षकात एकदाच्या पुढे प्रश्नचिन्ह टाकलं खरं! पण त्यातल्या अर्थ प्रतीतीचं काम,त्याच्या अधीच्या शब्दानीच चोख बजावलेलं आहे.

पुन्हा..........

हा तो शब्द! हा शब्दच माझं त्या वास्तु-विषयीचं सारं आकर्षण दाखवून देतो. पुन्हा..,पुनःपुन्हा..,नेहमी..,कायम..,शेवटच्या श्वासापर्यंत..,असे वेगवेगळे भाव आणि अर्थ व्यक्त करणारे हे सर्व शब्द बेड्श्यासारख्या वास्तु/कलाकृतींच्या बाबतीत माझ्या ठायी अतिशय एकरूप होऊन जातात.
Subscribe to