मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

कैच्याकैकविता

कावळ्यांची फिर्याद -२

कर्नलतपस्वी ·
लेखनविषय:
कावळ्यांची फिर्याद पिंपळाच्या झाडावर कावळ्यांची भरली होती सभा.... चला,चला,चला...समोर मास भादव्याचा उभा. संतप्त सारे काक होते,काकरव आसमंती गुजंला.... पितृपक्षी दुर जाऊ,प्रस्ताव त्यांनी मांडला. कर्म कुणाचे फळं कुणाला, का दर्भ मागे लावला ? क्रुद्ध होऊनी प्रभूने, पूर्वजांचा एक चक्षू फोडला. लंपट,लुब्ध,छद्मवेषी गंधर्व होता ,काकवेष धारूनी.....

(मातीचे पाय - मोकलाया वर्जन)

गड्डा झब्बू ·
काव्यरस
प्रेर्ना - मातीचे पाय पयन स्प्र्शुन अले ते हत मलले होते लक्क उमग्ले तेवहा ते पय मतिचे होते मि केवल पहत होतो पयन्च्य खल्चि धुल ति ललतस लववि हे एकच मथि खुल मि इथ्वर पहुन अलो पौल्खुना विर्नर्या अधि कुन्वत, मगुन कप्ति विकत हस्नर्या अत पुन्ह चलवे पुधे, कि परत फिर्वे? सोस न-लयक पयन्चे पुसुन अव्घे तकवे? प्रेमल श्ब्दन्चि ओल मनत र्झिपत नहि व्हवे नत्मस्त्क पयहि दिसत नहि ते सरेच निगुन गेले जे पय दरवे सुच्ले मतिचे पत मत्कट मगे मज्यसह उर्ले टंकनीक चमनगोटा दाढिमिशि श्निवार ०८/०७/२०२३

अगा जे घडिलेचि नाही

अनन्त्_यात्री ·
लेखनविषय:
एके दिवशी- दुसर्‍या प्रहरी- नेत्र उघडता तिसरा मितीत चवथ्या- झालो दाखल -(खतरा होता जबरा) पाचावरती धारण बसली - षट्चक्रे लडखडली सप्तरंग मिसळले वर्णपटी- श्वेतप्रभा लखलखली अष्टसिद्धी नवविधा भक्तिच्या चरणी शरण जव गेल्या अनाहताच्या अनुनादाने - दाही दिशा दुमदुमल्या

बोले चिडीया (मिडीया ?) बोले कंगना.....

कर्नलतपस्वी ·
बोले चिडीया (मिडीया ?) बोले कंगना हाय मै हो गयी बेघर साजना... तोडलंस माझं घर, तुटेल तुझा गुरूर एक दिवस येशील, तू पण रस्त्यावर जरूर बोले चिडीया बोले कंगना हाय मै हो गयी बेघर साजना... सुटेल तुझं धनुष्य, पुसेल तुझ नाव तुझाच बाण करेल, तुझ्याच XXत घाव बोले चिडीया बोले कंगना हाय मै हो गयी बेघर साजना... नको समजू मला गाव की गोरी मै तो बागड की छोरी,गोरी गोरी ( https://youtu.be/zVPTjJ0blWs ) XX XXX हाती जाईल धनुष्याचा दोरी भात्यात उरतील तुझ्या फक्त बाण तेरा घड्याळा बरोबर, वाजतील तुझे पण बारा बोले चिडीया बोले कंगना हाय मै हो गयी बेघर साजना... केलेस पाप म्हणून लागेल शाप छातीवर लोटेल अस्तीन क

अशीच एक धुंद, सोनेरी सायंकाळ - (आणि अंतिम वगैरे सत्य)

चित्रगुप्त ·
अशाच एका धुंद, सोनेरी संध्याकाळी सहज फिरायला निघालो होतो सहज मंजे मुद्दामच … – मला स्वतःशीच मोठ्याने बोलण्याची खोड आहे – घरात उगाच तमाशा नको म्हणून बाहेर पडलो. नकळत पाय तळ्याकाठच्या शांत रस्त्यावर वळले – मनात तात्त्विक वगैरे विचार घोळत होते. कोs हं ? … मी कोण आहे ? मै कौन हूँ ? व्हू आयाम ? सोs हं ! … मी तो आहे. तो मी आहे. या साडेचार फुटी कुडीत अडकलेला - अविनाशी,अमर, स्वयंप्रकाशी आत्मा आहे मी निर्विकार चेतना आहे मी ब्रम्ह, मी सत्य, मी कैवल्य आहे मी कर्ता, मी भोक्ता, मी ज्ञाता आहे मी साक्षी, मी सर्वसाक्षी, मी निर्लिप्त- निखळ जाणीव आहे.

(झाली किती रात सजणी...)

कर्नलतपस्वी ·
लेखनविषय:
मुळ कवी दिपक पवारांची क्षमा मागून.... (आली जरी रात सजणी...) आली जरी रात सजणी झाली किती रात सजणी, नावडे मजला "थांब जरा येते", सांगणे. अधिरला जीव माझा, असे कसे तुझे हे वागणे. खडबड, खडबड आवाजास, ताल देती तुझी काकणे. बरे वाटते का असे, सारखे सारखे वाकून माझे पाहणे.

चालचलाऊ गीता -अध्याय २ (विडंबन)

दमामि ·
लेखनविषय:
म्हणे मग कृष्ण त्याला| काय अलिबागेहुनि आला? डोस्क्यावरि तुझ्या मेल्या| वशाड शिरा पडो||   उगा रडसी मुर्दयासाठी |वरी ज्ञान पाजळसी| काय जास्त घेतलीसी| रात्रीची नवटाक|| अरे हे राजे लोक| टेम्परावरी आणि फेक | जन्माचे घेति रिटेक| परमनंट नाही || नवी रूपे घेतॊ रोज| कधी बाळ्या कधी आज्जा | आत्मुच्या भारी गमजा| पण तो बंधमुक्त || तोच जाण खरा कुल| कधी न हो दांडी गुल | केले कुणी जरी फुल|तयासि येताजाता || तू म्हणे टपकवशील , जे मी निर्मियेल? फुका काय बोलशील| काहीही हं अर्जुना|| सुप्रसिद्ध चालचलाऊ गीता लिहिणा-या श्री जे के उपाध्ये यांची क्षमा मागूनहा दुसरा अध्याय लिहिण्याचा प

(चारोळी विडंबन)-लसं....ग्रहण

कर्नलतपस्वी ·
पेरणा-चारोळी विडंबन चहात इडली चहात गुलाबजाम चहात जिलेबी आणि आमची चारोळी संपली (उगाच इकडं तीकडं भटकू नये म्हनून वरीजनल चारोळी इथं डकवली आहे,अर्थात वरिजनल चारोळीकारांची इक्क्षमा मागुन) &#128540,&#128540 वरील चारोळी खुपच हुच्च दर्जाची असावी असे वाटते म्हणून दुर्बोध वाटण्याची शक्यता आहे. खोलवर जाऊन पाहिले तर ही चारोळी राष्ट्रीय एकात्मतेचे प्रतीक वाटते.

खरचं गरज आहे का?

कर्नलतपस्वी ·
पेरणा कोण शिकवते कळ्यांना कसे, केव्हां उमलायचे कोण शिकवते पानांना केव्हां कसे गळायचे ऋतुराज वसंत येता झाडे बहरून येती निसर्ग चक्र फिरता होती फुले कळ्यांची श्वानास कसे कळते मास भादव्याचा आला खरचं गरज आहे का? हे सर्व शिकवावयाची बुद्धिमान मानवाला!!! जानुके आपुली आदम आणी ह्व्वाची स्वर्गातूनच शिकून आली कला फळे चाखायची धन्वंतरी कशाला हे सर्व शिकवण्यास मग मित्र मैत्रिणीं कशाला? फक्त पार्टी झोडण्यास!!!!!

तुला काय ठाऊक सजणी, तुझ्यावर कोण कोण मरतंय ...

चित्रगुप्त ·
तुला काय ठाऊक सजणी तुझ्यावर कोण कोण मरतंय आख्खं गाव तुझ्यासाठी रात्रंदिवस झुरतंय माळावरचा दगडू पैलवान भल्या-भल्यांना भरवतो हीव तुझ्यासाठी त्याचा सजणी टांगणीला गं लागलाय जीव सुताराचा चकणा म्हादू तुझ्यावर लईच मरतो तुला बघत पटाशीचं काम कानशीनं की करतो डोईवर घेऊन शेण-बुट्टी ठुमकत गं तू निघते दीवाण्यांची टोळी तुझ्या मागं मागं फिरते प्रत्येकाला तुझाच राणी गुलाम बनून रहायचंय तुला मात्र माधुरी बनायला म्हमईला जायचंय . आमची पेर्णा: . अवांतरः "डिसेंबर २