तुला काय ठाऊक सजणी तुझ्यावर कोण कोण मरतंय आख्खं गाव तुझ्यासाठी रात्रंदिवस झुरतंय माळावरचा दगडू पैलवान भल्या-भल्यांना भरवतो हीव तुझ्यासाठी त्याचा सजणी टांगणीला गं लागलाय जीव सुताराचा चकणा म्हादू तुझ्यावर लईच मरतो तुला बघत पटाशीचं काम कानशीनं की करतो डोईवर घेऊन शेण-बुट्टी ठुमकत गं तू निघते दीवाण्यांची टोळी तुझ्या मागं मागं फिरते प्रत्येकाला तुझाच राणी गुलाम बनून रहायचंय तुला मात्र माधुरी बनायला म्हमईला जायचंय . आमची पेर्णा: अवांतरः "डिसेंबर २०१२, क्लिफ्टन पार्क, NY" अशी नोंद असलेला, ही कविता लिहीलेला कागद आज अचानक सापडला, आता २०२२ मधे प्रकाशित करतोय.