https://www.misalpav.com/poem/51708 -कावळ्यांची फिर्याद-३
डिस्क्लेमर-:
१.सांप्रत प्रस्तुती कुठल्याही परंपरा,श्रद्धा,धर्म, समाज मान्यतेवर टिका टिप्पणी नाही.भावना दुखावण्याचा यत्किंचितही मानस नाही.
२. वाढत्या डिजीटल आणी कृत्रिम बुद्धिमत्तेचा मानवी जीवनावर पडणारा प्रभाव व हस्तक्षेप यावर रूपकात्मक विडंबन करण्याचा प्रयत्न आहे.
३. देवदत्त प्रज्ञेचा अविष्कार,कृपया कृ.बु.चा सहभाग शोधण्यात वेळ दवडू नये.
मागे वळून बघू नये,
म्हातार्‍याने चळू नये,
आठवणीत जळू नये,
असं कुठं लिहिलंय?
अवचिता परिमळू नये,
शरदी मेघांनी पळू नये,
अवकाळी झरू नये,
असं कुठं लिहिलंय?
कातरवेळी झुरू नये,
कांचनसंध्यी उमलू नये,
गजरा भाळी माळू नये,
असं कुठं लिहिलंय?
एकांताशी बोलू नये,
भरल्या डोळी डोलू नये,
ओल्या शब्दीं भिजू नये,
उन्हाळ्याची सुट्टी संपली. शाळा सुरू झाल्या. वसंत ऋतूत जशी पालवी फुटते ,आनंदाचे वातावरण निर्माण होते तसाच उत्साह, उर्जा शाळेतल्या मुला मुलीं मधे असतो. आई बापाची लगबग,तगमग, व मुलांचा उत्साह बघताना काही पंक्ती सुचल्या.मोठी मुले आपापल्या मित्रांबरोबर पुनर्भेटीचा आनंद घेत होते तर पहिल्यांदाच जाणारी,छोटी आई बापाला बिलगुन होती. एकामागोमाग शाळेच्या बसेस आल्या,चौकात येवून थांबल्या. मुले आई-वडील पांगले. आपापल्या मुलांना बस मधे बसवले. सुचना थांबत नव्हत्या. बस भरली. ड्रायव्हरने निर्विकार पणे बस मार्गस्थ केली. आई-वडील आपापल्या घोळक्यात सामील झाले. कुणी घराकडे तर कुणी जाॅगर ट्रॅक कडे वळाले.
मिसळपाव