मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

[थू थू गीत]

अरुण मनोहर ·

आत्मशून्य 13/03/2011 - 23:00
आहाहा काय मांडणी केलीय शब्द, काना, मात्रा, ऊकार, वृत्त आणी वेलांट्यांची..... लाजवलेत हो सर्व कवींना.

विनायक बेलापुरे 14/03/2011 - 03:16
आता थुंकला, थनी टोचला "आता" शब्द्च बोचेल. थ नाहीये ना त्याच्यात ! तिथे शक्य असल्यास / आवड्ल्यास असा बदल करावा थोटका थुंकला, थनी टोचला

अरुण मनोहर 14/03/2011 - 12:52
वाहव्वा! टारझन दी ग्रेट! तू पहिला आहे आशयाच्या जवळ पोहोचणारा. Not only brawn, but brain too! __/\__ बादवे, तू चुकून एखादा रफार जास्तीचा टाकला आहेस का?

आत्मशून्य 13/03/2011 - 23:00
आहाहा काय मांडणी केलीय शब्द, काना, मात्रा, ऊकार, वृत्त आणी वेलांट्यांची..... लाजवलेत हो सर्व कवींना.

विनायक बेलापुरे 14/03/2011 - 03:16
आता थुंकला, थनी टोचला "आता" शब्द्च बोचेल. थ नाहीये ना त्याच्यात ! तिथे शक्य असल्यास / आवड्ल्यास असा बदल करावा थोटका थुंकला, थनी टोचला

अरुण मनोहर 14/03/2011 - 12:52
वाहव्वा! टारझन दी ग्रेट! तू पहिला आहे आशयाच्या जवळ पोहोचणारा. Not only brawn, but brain too! __/\__ बादवे, तू चुकून एखादा रफार जास्तीचा टाकला आहेस का?
लेखनविषय:
विडंबन
काव्यरस
बिभत्स
प्रेरणा- थू थू अजि थुकला, थनी टोचला थुंके थुथु ताजा | तो थुथुराजा आता थुंकला, थनी टोचला थुंकुची थाथूर होते थाप, जे थुंक थांबले| परि वचन थुथुने त्याशी थुंकवंत ठेले|| थुंकत थाथूर शब्द त्या पुन्हा थुंकण्याते| थुथवुनी सकल माझी थुथुशक्ती फस्त होते आता थुंकला, थनी टोचला

<< प्रेमदिनाच्या खस्ता >>

सुहास.. ·

मुलूखावेगळी 15/02/2011 - 14:58
काही यंगेजपणी चोरट्या नजरेने पाहिलेले गुलाबांचे झेंडे लावतांना काही तर काही असेच खिशाला चाट पाडुन घेण्यासाठी तयार झालेले.
मस्तच;)

श्रावण मोडक 15/02/2011 - 15:39
असे ऐकले आहे की, जे प्रगल्भ असते ते अभिजात असतनाही. म्हणजेच, टारझन यांची ही प्रतिक्रिया अभिजात ठरते. जियो टारझन. :)

टारझन 15/02/2011 - 15:51
नाना अरे तुला मोठं नाही म्हणाव तर कोणाला म्हणावं ? मीपावर सगळ्यात मोठे असलेले सामंत काका आणि सुदुर पुर्वेकडचे भाषांतरकाका ह्यांच्या नंतर तुझाच तर नंबर आहे :) हो आता तुला बरं वाटावं म्हणुन आम्ही तुला 'अरे-तुरे" करतो इतकंच :)

मुलूखावेगळी 15/02/2011 - 14:58
काही यंगेजपणी चोरट्या नजरेने पाहिलेले गुलाबांचे झेंडे लावतांना काही तर काही असेच खिशाला चाट पाडुन घेण्यासाठी तयार झालेले.
मस्तच;)

श्रावण मोडक 15/02/2011 - 15:39
असे ऐकले आहे की, जे प्रगल्भ असते ते अभिजात असतनाही. म्हणजेच, टारझन यांची ही प्रतिक्रिया अभिजात ठरते. जियो टारझन. :)

टारझन 15/02/2011 - 15:51
नाना अरे तुला मोठं नाही म्हणाव तर कोणाला म्हणावं ? मीपावर सगळ्यात मोठे असलेले सामंत काका आणि सुदुर पुर्वेकडचे भाषांतरकाका ह्यांच्या नंतर तुझाच तर नंबर आहे :) हो आता तुला बरं वाटावं म्हणुन आम्ही तुला 'अरे-तुरे" करतो इतकंच :)
लेखनविषय:
जीवनमान
काव्यरस
बिभत्स
करुण
प्रेमदिनाच्या रस्त्यावर असलेले अनेक वेडे काही यंगेजपणी चोरट्या नजरेने पाहिलेले गुलाबांचे झेंडे लावतांना काही तर काही असेच खिशाला चाट पाडुन घेण्यासाठी तयार झालेले. टुकार पाखरं मधुनच समोर येत मनाला टोचत आणि फाट्यावरती अम्हास्नि उडवत मोठे होताना लज्जा-भावनांचेही भान नसे. कॉलेजपणात नंतर आल्यावर कट्ट्यावर मुसमुसुन भरलेल्या त्या, मित्रांच्या जिवावर मारलेल्या उड्या अन मनात आठवणींनी गंधलेला सुगंध शहरभर पसरत असे. आता नव-शहरीकरण झाल्यावर व्यक्ती-स्वातंत्र्याच्या खुलेपणात चालतांना उगाचच मन कुठेतरी ठेचकाळते काहीतरी टोचतं आणि मॉनिटर समोर बसुनही आठवणींच्या सुगंधाचा भास जाता जात नाही.

कट्टी अलमट्टीशी

शरदिनी ·

अमोल केळकर 04/02/2011 - 15:16
वा वा छान कविता बनवलीत पण :( ४ एक वर्षापुर्वी अलमट्टी धरणामुळे सांगली परिसरात कृष्णेला आलेला महापूर आणि त्यामुळे झालेले नुकसान - बापरे !! नकोतच त्या आठवणी परत !!! (सांगली कर ) अमोल

गणपा 04/02/2011 - 15:36
* उखाणे * नृत्य * संगीत * धोरण * व्याकरण * व्युत्पत्ती * शब्दक्रीडा * शृंगार * भयानक * कृष्णमुर्ती *बिभत्स * राजकारण * करुण * मौजमजा * वीररस * अद्भुतरस * रेखाटन * रौद्ररस ही ठळक कॅटेगरी. शब्दशः पटली. ;) बाकी नेहमी प्रमाणेच एक लयबद्ध काव्य.. जाणकारांकडुन याच निरुपण वाचण्यास उत्सुक..

मैत्र 04/02/2011 - 15:45
शरदिनी तै आपल्या नावाला आणि कवितेला जागल्या या वेळी.. कर्मदरिद्री दधीची,डिग्गी राजा, टेन नंबरी, रिक्की फिक्की, पूजा बात्रा, वाय एस एल - बरंच समजलं होतं... यावेळी मात्र अलमट्टीचं सगळं पाणी डोक्यावरून गेलं...उंची कितीही वाढवा ... काहीही कळालं नाही! अभिनंदन... ब्याक टू ओरिजिनल फॉर्म !

केशवसुमार 06/02/2011 - 21:48
अलमट्टीचं सगळं पाणी डोक्यावरून गेलं...उंची कितीही वाढवा ... काहीही कळालं नाही! अभिनंदन... ब्याक टू ओरिजिनल फॉर्म ! केशवसुमार

मानस् 04/02/2011 - 17:10
मस्तच!!!काय भन्नाट शब्द वापरले आहेत्.एखादे संस्क्रुत काव्य वाचत असल्यासारखे वाटले.जरा अर्थ पण समजावून सांगा कोणी.माझा ४ वर्षाचा मुलगा पण असेच न समजणारे शब्द जोडून गाणी म्हणत असतो.

वाहीदा 04/02/2011 - 17:37
आपल्या मितानचे लेख कसे काय चोरीला जातात अन तुझी कविता कशी काय कोणी चोरत नाही ग ?? (देव करो कोणाचेच लिखाण चोरीला न जावो पण एक शंका..) काय महाभन्नाट लिहतेस बाब्बो ! कधी तरी स्वत:च्या कवितेचे रसग्रहण तरी कर ग बाई , का छळतेस, असे चित्र विचित्र शब्दजंजाळ टाकून ?

५० फक्त 04/02/2011 - 17:43
शरदिनितैच्या कविता ह्या पुन्हा बहरात आलेल्या आहेत याची सर्व जालवाचकांनी नोंद घ्यावी व या वाटेला आपल्या आपल्या जबाबदारीवर यावे ही नम्र सुचना, हुकुमावरुन / ; / ] \ \ - = / ., ' ; / दाणादिणि.. तसेच या कवितेला संगीतबद्ध करुन त्यावर न्रुत्य करायला ''म्हागुरु'' सांगावे म्हणजे ते फुकटचे टिरी बडवुन नाही ते पालथे धंदे करायचे थांबवतील.

क्रान्ति 04/02/2011 - 20:26
खाता खाता चारा वैरण कुठून आली ठण्ठण ढण्ढण अलमट्टीची कट्टी वाचुन खड्ड्यात पडला रेडा तत्क्षण! आणि म्हणाला.............. सांगा सत्वर कुणी पाडली कशी गाडली खोली अलमट्टीची!!!!!!!!!!!!!!!!

विजुभाऊ 06/02/2011 - 09:51
बुद्धी नेव्हर वांछी वावा प्राचीन आणि अर्वाचीन शब्दांचा मिलाफ पाहून डोळे पाणावले ( कोण रे म्हणाला जडावले म्हणून ) शरदिनी काका ( आत्याबाईला मिशा असत्या तर काका म्हंटले असते ) छान छान कविता आहे.

ज्ञानराम 07/02/2011 - 14:52
कविता छान आहे,, जिभेला व्यायाम.. पण बाउन्सर गेली.. अर्थ कळाला तर फार बर होईल. रचना छान आहे,, काही तरी नवीन वाचायला मिळालं... लहान पणीची कटट्टी-बट्टी आठवली...

अमोल केळकर 04/02/2011 - 15:16
वा वा छान कविता बनवलीत पण :( ४ एक वर्षापुर्वी अलमट्टी धरणामुळे सांगली परिसरात कृष्णेला आलेला महापूर आणि त्यामुळे झालेले नुकसान - बापरे !! नकोतच त्या आठवणी परत !!! (सांगली कर ) अमोल

गणपा 04/02/2011 - 15:36
* उखाणे * नृत्य * संगीत * धोरण * व्याकरण * व्युत्पत्ती * शब्दक्रीडा * शृंगार * भयानक * कृष्णमुर्ती *बिभत्स * राजकारण * करुण * मौजमजा * वीररस * अद्भुतरस * रेखाटन * रौद्ररस ही ठळक कॅटेगरी. शब्दशः पटली. ;) बाकी नेहमी प्रमाणेच एक लयबद्ध काव्य.. जाणकारांकडुन याच निरुपण वाचण्यास उत्सुक..

मैत्र 04/02/2011 - 15:45
शरदिनी तै आपल्या नावाला आणि कवितेला जागल्या या वेळी.. कर्मदरिद्री दधीची,डिग्गी राजा, टेन नंबरी, रिक्की फिक्की, पूजा बात्रा, वाय एस एल - बरंच समजलं होतं... यावेळी मात्र अलमट्टीचं सगळं पाणी डोक्यावरून गेलं...उंची कितीही वाढवा ... काहीही कळालं नाही! अभिनंदन... ब्याक टू ओरिजिनल फॉर्म !

केशवसुमार 06/02/2011 - 21:48
अलमट्टीचं सगळं पाणी डोक्यावरून गेलं...उंची कितीही वाढवा ... काहीही कळालं नाही! अभिनंदन... ब्याक टू ओरिजिनल फॉर्म ! केशवसुमार

मानस् 04/02/2011 - 17:10
मस्तच!!!काय भन्नाट शब्द वापरले आहेत्.एखादे संस्क्रुत काव्य वाचत असल्यासारखे वाटले.जरा अर्थ पण समजावून सांगा कोणी.माझा ४ वर्षाचा मुलगा पण असेच न समजणारे शब्द जोडून गाणी म्हणत असतो.

वाहीदा 04/02/2011 - 17:37
आपल्या मितानचे लेख कसे काय चोरीला जातात अन तुझी कविता कशी काय कोणी चोरत नाही ग ?? (देव करो कोणाचेच लिखाण चोरीला न जावो पण एक शंका..) काय महाभन्नाट लिहतेस बाब्बो ! कधी तरी स्वत:च्या कवितेचे रसग्रहण तरी कर ग बाई , का छळतेस, असे चित्र विचित्र शब्दजंजाळ टाकून ?

५० फक्त 04/02/2011 - 17:43
शरदिनितैच्या कविता ह्या पुन्हा बहरात आलेल्या आहेत याची सर्व जालवाचकांनी नोंद घ्यावी व या वाटेला आपल्या आपल्या जबाबदारीवर यावे ही नम्र सुचना, हुकुमावरुन / ; / ] \ \ - = / ., ' ; / दाणादिणि.. तसेच या कवितेला संगीतबद्ध करुन त्यावर न्रुत्य करायला ''म्हागुरु'' सांगावे म्हणजे ते फुकटचे टिरी बडवुन नाही ते पालथे धंदे करायचे थांबवतील.

क्रान्ति 04/02/2011 - 20:26
खाता खाता चारा वैरण कुठून आली ठण्ठण ढण्ढण अलमट्टीची कट्टी वाचुन खड्ड्यात पडला रेडा तत्क्षण! आणि म्हणाला.............. सांगा सत्वर कुणी पाडली कशी गाडली खोली अलमट्टीची!!!!!!!!!!!!!!!!

विजुभाऊ 06/02/2011 - 09:51
बुद्धी नेव्हर वांछी वावा प्राचीन आणि अर्वाचीन शब्दांचा मिलाफ पाहून डोळे पाणावले ( कोण रे म्हणाला जडावले म्हणून ) शरदिनी काका ( आत्याबाईला मिशा असत्या तर काका म्हंटले असते ) छान छान कविता आहे.

ज्ञानराम 07/02/2011 - 14:52
कविता छान आहे,, जिभेला व्यायाम.. पण बाउन्सर गेली.. अर्थ कळाला तर फार बर होईल. रचना छान आहे,, काही तरी नवीन वाचायला मिळालं... लहान पणीची कटट्टी-बट्टी आठवली...
लेखनविषय:
नृत्य
संगीत
उखाणे
धोरण
व्याकरण
व्युत्पत्ती
शब्दक्रीडा
कृष्णमुर्ती
राजकारण
मौजमजा
रेखाटन
काव्यरस
शृंगार
भयानक
बिभत्स
करुण
वीररस
अद्भुतरस
रौद्ररस
चारा वैरण नेसून पैरण विकसित मार्गा ऊर्जा भक्षण नकोनको ते एकलजीवन बुद्धी नेव्हर वांछी अट्टल चोरा कत्तल साची डिंडिमवृद्धी फ़ुटाफ़ुटाची कशास मागे धावून पाहे उंची अलमट्टीची तवंग कट्टर भालाबरची प्रवेशचंचू मृगेन्द्रकैची नोनचिचुंद्री कुरतडचीची गोचीड पंखी लोभस गोची सांगा सत्वर .... कुठे वाढली किती जाहली ................उंची अलमट्टीची ??? आर्द्रलाकडे बोलटभीरू भल्या पहाटे उठला मोरू दिव्या काव्या बेहतरनारू कॉकसस्ट्रेप्टो कीड विखारू तोडमोजड्या सलज्जचोच्या कलादुगाण्या गोरजमिथ्या पत्रीगोत्री अट्टलभोज्ज्या जळूवाकडे द्विदलकुपथ्या उजाडबागी तद्धितझोला हटयोग्याचा स्वतंत्र चेला अटकेपारी तुरुंग लोला तख्

प्रच्छन्न प्रोमेथियसचे प्रमाथी प्राक्तन

शरदिनी ·

प्रकाश१११ 06/01/2011 - 18:10
कोपित झेयुस शापित राजा यकृत तुकडे गिधाड खाजा पुराणवांगी ग्रीक नवाजा अडम तडम तडतड बाजा एकदम छान नि डौलदार फटका उत्तम बहारदार ब्याटिंग .एकदम फोर्मात . मी जे लिहीन ते ब्रम्हवाक्य .असा बेछूट अहंकार . खबरदार कोणी काही म्हणाल तर. ?? एक तुतारी द्या मज आणुनी .फुंकून टाकीन सगळी गगने[?] दीर्घ जिच्या त्या किंकाळीने वा ..वा .मस्त

विजुभाऊ 06/01/2011 - 18:16
इतके छान शब्द कसे सापडतात. कित्ती दिवस ल्ह्यायचे म्हणत होतो...अगदी माझ्या मनातले शब्द ल्हिलेस ग. विदग्धतेकडून दग्धतेकडे नेणारे तुमची कविता आता विरक्ततेकडुन ३१ अंशातून आरक्ततेकडे झुकू लागलीय. प्रतिभेला पाझर फुटला की कार्पोरेशनच्या नळातून सुद्धा अमॄत वाहू लागते. हे तुमच्या कवितेच्या शब्दाशब्दातुन जाणवते. दूधभट्टीवर पाणीदार दूध मिळेल म्हणून जावे अन अमृताचा पेला ओठी लागावा तशी काहीशी अर्धस्वप्नवत अवस्था होऊन मन उन्मनी होते. तुमच्या व्यग्रतेतून काकतालीय अथवा वदतोव्याघात न्यायाने कवीता प्रसवली जाते. वेदना विसारून वाचकाना विरहात विहारायाला लावणारी व्यवच्छेदक कविता.. हेच खरे तर तुमच्या कवितेचे यथार्थ वादातीत वचक प्रस्थापीत करणारे व्यक्तीमत्व

वाहीदा 06/01/2011 - 18:42
कित्ती दिवस ल्ह्यायचे म्हणत होतो...अगदी माझ्या मनातले शब्द ल्हिलेस ग. प्रतिभेला पाझर फुटला की कार्पोरेशनच्या नळातून सुद्धा अमॄत वाहू लागते. दूधभट्टीवर पाणीदार दूध मिळेल म्हणून जावे अन अमृताचा पेला ओठी लागावा तशी काहीशी अर्धस्वप्नवत अवस्था होऊन मन उन्मनी होते. तुमच्या व्यग्रतेतून काकतालीय अथवा वदतोव्याघात न्यायाने कवीता प्रसवली जाते. वेदना विसारून वाचकाना विरहात विहारायाला लावणारी व्यवच्छेदक कविता.. बाब्बो ! :D ह्सनू हसून लोटपोट !! =)) शरदिनी ताई, तुम्ही म-हा-न आहात !! दंडवत _/\_

योगी९०० 09/01/2011 - 11:45
कवितातर सुरेखच आणि हा प्रतिसाद तर उत्तमच.. या कवितेमुळे माझ्या आत्माला अनुभुती आणि मनोज्ञ मानसिकतेला महदोत्कट प्रचिती मिळाली..

भडकमकर मास्तर 06/01/2011 - 18:38
मनापासून लिहितोय, माफ करा... ठाकरच्या वाडिला गालीब मिर्झा एक नॉर सूप महा नॉर ऊर्जा गालिबला बोलायचा तुम्हाला काय अधिकार आहे? तुमच्या कविता एकूणच काव्य, कविता आणि रचनाकार कवि / कवयित्री यांचा अपमान करणार्‍या असतात, असे तुम्हाला वाटत नाही का? उर्मट वास जात नाही तुमच्या कवितांचा....

मुक्तसुनीत 06/01/2011 - 18:42
गालिबला बोलायचा तुम्हाला काय अधिकार आहे? मी म्हणतो , आमच्या पपू शर्दिनीताईना बोलायचा तुम्हाला काय अधिकार आहे ?

प्राजु 07/01/2011 - 21:48
वा वा वा मास्तर!!! कोण कुठला गालिब, आणि कुठे आमच्या शरदिनी बाई.. उगाच का त्रास देताय! शांत बसा की जरा.

नंदन 06/01/2011 - 18:47
भ्रमणधनीवर आजा आजा "देव कोण" ते कंपित फ़ज्जा आस्तिक नास्तिक झगडा लज्जा अडमतडम तडतड बाजा
--- खी: खी: खी: :), हे आणि फ्रेंच ऊई ऊई भन्नाटच!
प्रच्छन्न प्रमेय नंदनसिद्धी जोहर यळकोट वृद्धी वृद्धी शब्द बापुडे करती मज्जा अडम तडम तडतड बाजा
_/\_ शरदिनीतै! यातली 'शब्द बापुडे करती मज्जा' ही ओळ मला आपलं जीवनविषयक सूत्र वाटतं :).

यकु 06/01/2011 - 19:04
शरदिनीताईंची कविता म्हणजे जीएंच्या कथांच्या काव्यरूप अर्काचा एकच पण वाचल्यानंतर >>> अडम तडम तडतड करायला लावणारा प्याला ! जय हो बाबा जालींदरनाथ !!!

अडगळ 06/01/2011 - 19:10
एक एक कडवं म्हणजे पुंडलीकाची वीट आहे . प्रत्येकी वर युगे अठ्ठावीस उभं राहायला पाहिजे.तर कुठं अर्थ कळेल. ठ्ठोब्बा रखुमाई.

गणेशा 06/01/2011 - 19:19
आपल्या कविता १-२ कडव्यांपलीकडे (ते ही बराच वेळ विचार करुन ) मला कळत नाहित .. माझी तेव्हडी पोच नाहिये तरीही वाचाव्यासा का वाटतात ते ही कळत नाही.. शेवट पर्यंत वाचुन छान वआटले जास्त कळले नसले तरी बरेच काही वाचल्याचा भास झाला लिहित रहा .. वाचत आहे.

वेताळ 06/01/2011 - 19:26
खुप दिवसानी आमची आठवण आली तुला. मस्त कविता लिहली आहेस. आत फक्त एक सांग तु जैतापुर अणुप्रकल्पाच्या बाजुने आहेस कि विरुध्द? म्हणजे कवितेला अर्थ लावायला जरा सोप्पे जाईल.

श्रावण मोडक 07/01/2011 - 11:51
हाहाहाहा... किती दिवसांपासूनचा प्लॅन आहे बिका तुमचा! कालच शरदिनीच्या खरडवहीत एक चक्कर टाकून आलो. तुमच्या खवत शरदिनीच्या उत्तरांची पानं खूप मागं गेली आहेत, त्यामुळं शोधत बसलो नाही. पण हा प्लॅन तेव्हापासूनचा दिसतोय. ;)

श्रावण मोडक 07/01/2011 - 12:59
अभ्यंकर. शरदिनी अभ्यंकर. म्हणजेच, शरू अभ्यंकर. ;) शरदिनीने अभ्यंकर कुलवृत्तांत एकदमच जाहीर केला राव. ही बातमी व्हायला हवी होती. आमंत्रण नाही तर नाही, निदान अभिनंदनाचा धागा तरी हवा होता. खरडवहीत शरदिनीचा फटू वगैरे पाहायला मिळाला असता कदाचित.

वाहीदा 07/01/2011 - 19:56
परवाचा प्लॅन नक्की ना? स्वप्न पडतात का बिप्स तुला हल्ली शरु/ शरदिनी ची ?? मला हे वाचून मोहसिन नक्वी ने लिहिलेली अन गुलाम अली ने गायलेली 'आवारगी' गज़ल आठविली कल शब मुझे बेशक्लसी आवाज ने चॉका दिया मैंने कहा तू कौन है? उसने कहां आवारगी !! ;-) यह दिल, यह पागल दिल मेरा, क्यूं लुट गया ... आवारगी !! (शब : रात्र , बेशक्ल : abstract, without face आवारगी : Vagrancy, an unsettled condition )

इन्द्र्राज पवार 07/01/2011 - 08:27
प्रथमच शरदिनीताईंच्या कवितेवर प्रतिसाद देत आहे....(यापूर्वीही त्यांच्या भन्नाट कवितांचा, तसेच त्यावर आलेल्या त्यांच्या रसिकांच्या प्रतिसादांचा, इथे आस्वाद घेतला आहेच, त्यामुळे त्यांच्या प्रतिभेविषयी अनभिज्ञ नाही) प्रॉमिथ्यूसने आग चोरणे, झिअसने शाप देणे त्यामुळे गिधाडा [आम्हाला 'गरूडाने' असे सांगितले गेले होते] ने रोज त्याचे यकृत खाणे ही साखळी आजच्या काळातही जशीच्यातशी लागू आहे....त्यामुळे तुम्हीदेखील त्याच उद्देशाने त्या तिघांचे प्रतीक कवितेत वापरले असावे. "पॅण्डोरा बॉक्स" आहे तुमच्या प्रतिभेत. [आता येथे उपलब्ध असलेल्या तुमच्या जुन्या कविताही वाचल्याच पाहिजे, पुन्हा एकदा] इन्द्रा

भडकमकर मास्तर 07/01/2011 - 13:28
या ओवररेटेड कवयित्रीच्या चुका कोणीतरी दाखवतंय ते एक बरंय ग्रीक पुराणाबद्दल कोणीतरी बोलले बरं झालं... गिधाड झाले गरुडाचे नशीब यकृताचे स्वादुपिंड नाही केले

ऋषिकेश 07/01/2011 - 08:51
हा हा हा.. शरदीनी 'तै' धमाल कविता!!!! श्रा मो म्हणतात तसा कोलमडून पडलो :) मानलं तुम्हाला!!

गवि 07/01/2011 - 12:02
बिली जोएलच्या "वी डिडन्ट स्टार्ट द फायर" ची आठवण झाली.. :) Harry Truman, Doris Day, Red China, Johnnie Ray South Pacific, Walter Winchell, Joe DiMaggio Joe McCarthy, Richard Nixon, Studebaker, television North Korea, South Korea, Marilyn Monroe Rosenbergs, H-bomb, Sugar Ray, Panmunjom Brando, "The King and I" and "The Catcher in the Rye" Eisenhower, vaccine, England's got a new queen Marciano, Liberace, Santayana goodbye आणि त्यातच पुढे.. Birth control, Ho Chi Minh, Richard Nixon back again Moonshot, Woodstock, Watergate, punk rock Begin, Reagan, Palestine, terror on the airline Ayatollah's in Iran, Russians in Afghanistan "Wheel of Fortune", Sally Ride, heavy metal, suicide Foreign debts, homeless vets, AIDS, crack, Bernie Goetz Hypodermics on the shores, China's under martial law Rock and roller cola wars, I can't take it anymore

धनंजय 07/01/2011 - 20:36
पूर्वी शरदिनी यांच्या कवितेतली लयबद्धता मला सहज कळून येत असे. आताशाच्या कवितांमध्ये शब्दांवरील आघातांची काटेकोर कळून येत नाही. माझी मराठी बोलीभाषा घेतली, तर त्यातली आघातांची लय शरदिनी यांच्या बोलण्यातल्या लयीपेक्षा वेगळी असावी असे वाटते. त्यामुळे कविता वाचण्यात पूर्वी जो काय आस्वाद मिळत असे, तोही मिळत नाही.

वाहीदा 11/01/2011 - 20:22
पण बाज आणि लय एवढी आवडली की कविता कळल्यासारखी वाटली आम्हाला ही नेहमी हेच वाटते कविता कळली ... कळली असे म्हणेपर्यंत शेवटी काहीच कळत नाही तिच तर मज्जा आहे शरदिनीताईंच्या कवितेची ;-) आपण सगळे बसतो अकलेचे तारे तोडत , पण त्या कुठे कुठल्या ही कवितेचं रसग्रहण करतात?

प्रकाश१११ 06/01/2011 - 18:10
कोपित झेयुस शापित राजा यकृत तुकडे गिधाड खाजा पुराणवांगी ग्रीक नवाजा अडम तडम तडतड बाजा एकदम छान नि डौलदार फटका उत्तम बहारदार ब्याटिंग .एकदम फोर्मात . मी जे लिहीन ते ब्रम्हवाक्य .असा बेछूट अहंकार . खबरदार कोणी काही म्हणाल तर. ?? एक तुतारी द्या मज आणुनी .फुंकून टाकीन सगळी गगने[?] दीर्घ जिच्या त्या किंकाळीने वा ..वा .मस्त

विजुभाऊ 06/01/2011 - 18:16
इतके छान शब्द कसे सापडतात. कित्ती दिवस ल्ह्यायचे म्हणत होतो...अगदी माझ्या मनातले शब्द ल्हिलेस ग. विदग्धतेकडून दग्धतेकडे नेणारे तुमची कविता आता विरक्ततेकडुन ३१ अंशातून आरक्ततेकडे झुकू लागलीय. प्रतिभेला पाझर फुटला की कार्पोरेशनच्या नळातून सुद्धा अमॄत वाहू लागते. हे तुमच्या कवितेच्या शब्दाशब्दातुन जाणवते. दूधभट्टीवर पाणीदार दूध मिळेल म्हणून जावे अन अमृताचा पेला ओठी लागावा तशी काहीशी अर्धस्वप्नवत अवस्था होऊन मन उन्मनी होते. तुमच्या व्यग्रतेतून काकतालीय अथवा वदतोव्याघात न्यायाने कवीता प्रसवली जाते. वेदना विसारून वाचकाना विरहात विहारायाला लावणारी व्यवच्छेदक कविता.. हेच खरे तर तुमच्या कवितेचे यथार्थ वादातीत वचक प्रस्थापीत करणारे व्यक्तीमत्व

वाहीदा 06/01/2011 - 18:42
कित्ती दिवस ल्ह्यायचे म्हणत होतो...अगदी माझ्या मनातले शब्द ल्हिलेस ग. प्रतिभेला पाझर फुटला की कार्पोरेशनच्या नळातून सुद्धा अमॄत वाहू लागते. दूधभट्टीवर पाणीदार दूध मिळेल म्हणून जावे अन अमृताचा पेला ओठी लागावा तशी काहीशी अर्धस्वप्नवत अवस्था होऊन मन उन्मनी होते. तुमच्या व्यग्रतेतून काकतालीय अथवा वदतोव्याघात न्यायाने कवीता प्रसवली जाते. वेदना विसारून वाचकाना विरहात विहारायाला लावणारी व्यवच्छेदक कविता.. बाब्बो ! :D ह्सनू हसून लोटपोट !! =)) शरदिनी ताई, तुम्ही म-हा-न आहात !! दंडवत _/\_

योगी९०० 09/01/2011 - 11:45
कवितातर सुरेखच आणि हा प्रतिसाद तर उत्तमच.. या कवितेमुळे माझ्या आत्माला अनुभुती आणि मनोज्ञ मानसिकतेला महदोत्कट प्रचिती मिळाली..

भडकमकर मास्तर 06/01/2011 - 18:38
मनापासून लिहितोय, माफ करा... ठाकरच्या वाडिला गालीब मिर्झा एक नॉर सूप महा नॉर ऊर्जा गालिबला बोलायचा तुम्हाला काय अधिकार आहे? तुमच्या कविता एकूणच काव्य, कविता आणि रचनाकार कवि / कवयित्री यांचा अपमान करणार्‍या असतात, असे तुम्हाला वाटत नाही का? उर्मट वास जात नाही तुमच्या कवितांचा....

मुक्तसुनीत 06/01/2011 - 18:42
गालिबला बोलायचा तुम्हाला काय अधिकार आहे? मी म्हणतो , आमच्या पपू शर्दिनीताईना बोलायचा तुम्हाला काय अधिकार आहे ?

प्राजु 07/01/2011 - 21:48
वा वा वा मास्तर!!! कोण कुठला गालिब, आणि कुठे आमच्या शरदिनी बाई.. उगाच का त्रास देताय! शांत बसा की जरा.

नंदन 06/01/2011 - 18:47
भ्रमणधनीवर आजा आजा "देव कोण" ते कंपित फ़ज्जा आस्तिक नास्तिक झगडा लज्जा अडमतडम तडतड बाजा
--- खी: खी: खी: :), हे आणि फ्रेंच ऊई ऊई भन्नाटच!
प्रच्छन्न प्रमेय नंदनसिद्धी जोहर यळकोट वृद्धी वृद्धी शब्द बापुडे करती मज्जा अडम तडम तडतड बाजा
_/\_ शरदिनीतै! यातली 'शब्द बापुडे करती मज्जा' ही ओळ मला आपलं जीवनविषयक सूत्र वाटतं :).

यकु 06/01/2011 - 19:04
शरदिनीताईंची कविता म्हणजे जीएंच्या कथांच्या काव्यरूप अर्काचा एकच पण वाचल्यानंतर >>> अडम तडम तडतड करायला लावणारा प्याला ! जय हो बाबा जालींदरनाथ !!!

अडगळ 06/01/2011 - 19:10
एक एक कडवं म्हणजे पुंडलीकाची वीट आहे . प्रत्येकी वर युगे अठ्ठावीस उभं राहायला पाहिजे.तर कुठं अर्थ कळेल. ठ्ठोब्बा रखुमाई.

गणेशा 06/01/2011 - 19:19
आपल्या कविता १-२ कडव्यांपलीकडे (ते ही बराच वेळ विचार करुन ) मला कळत नाहित .. माझी तेव्हडी पोच नाहिये तरीही वाचाव्यासा का वाटतात ते ही कळत नाही.. शेवट पर्यंत वाचुन छान वआटले जास्त कळले नसले तरी बरेच काही वाचल्याचा भास झाला लिहित रहा .. वाचत आहे.

वेताळ 06/01/2011 - 19:26
खुप दिवसानी आमची आठवण आली तुला. मस्त कविता लिहली आहेस. आत फक्त एक सांग तु जैतापुर अणुप्रकल्पाच्या बाजुने आहेस कि विरुध्द? म्हणजे कवितेला अर्थ लावायला जरा सोप्पे जाईल.

श्रावण मोडक 07/01/2011 - 11:51
हाहाहाहा... किती दिवसांपासूनचा प्लॅन आहे बिका तुमचा! कालच शरदिनीच्या खरडवहीत एक चक्कर टाकून आलो. तुमच्या खवत शरदिनीच्या उत्तरांची पानं खूप मागं गेली आहेत, त्यामुळं शोधत बसलो नाही. पण हा प्लॅन तेव्हापासूनचा दिसतोय. ;)

श्रावण मोडक 07/01/2011 - 12:59
अभ्यंकर. शरदिनी अभ्यंकर. म्हणजेच, शरू अभ्यंकर. ;) शरदिनीने अभ्यंकर कुलवृत्तांत एकदमच जाहीर केला राव. ही बातमी व्हायला हवी होती. आमंत्रण नाही तर नाही, निदान अभिनंदनाचा धागा तरी हवा होता. खरडवहीत शरदिनीचा फटू वगैरे पाहायला मिळाला असता कदाचित.

वाहीदा 07/01/2011 - 19:56
परवाचा प्लॅन नक्की ना? स्वप्न पडतात का बिप्स तुला हल्ली शरु/ शरदिनी ची ?? मला हे वाचून मोहसिन नक्वी ने लिहिलेली अन गुलाम अली ने गायलेली 'आवारगी' गज़ल आठविली कल शब मुझे बेशक्लसी आवाज ने चॉका दिया मैंने कहा तू कौन है? उसने कहां आवारगी !! ;-) यह दिल, यह पागल दिल मेरा, क्यूं लुट गया ... आवारगी !! (शब : रात्र , बेशक्ल : abstract, without face आवारगी : Vagrancy, an unsettled condition )

इन्द्र्राज पवार 07/01/2011 - 08:27
प्रथमच शरदिनीताईंच्या कवितेवर प्रतिसाद देत आहे....(यापूर्वीही त्यांच्या भन्नाट कवितांचा, तसेच त्यावर आलेल्या त्यांच्या रसिकांच्या प्रतिसादांचा, इथे आस्वाद घेतला आहेच, त्यामुळे त्यांच्या प्रतिभेविषयी अनभिज्ञ नाही) प्रॉमिथ्यूसने आग चोरणे, झिअसने शाप देणे त्यामुळे गिधाडा [आम्हाला 'गरूडाने' असे सांगितले गेले होते] ने रोज त्याचे यकृत खाणे ही साखळी आजच्या काळातही जशीच्यातशी लागू आहे....त्यामुळे तुम्हीदेखील त्याच उद्देशाने त्या तिघांचे प्रतीक कवितेत वापरले असावे. "पॅण्डोरा बॉक्स" आहे तुमच्या प्रतिभेत. [आता येथे उपलब्ध असलेल्या तुमच्या जुन्या कविताही वाचल्याच पाहिजे, पुन्हा एकदा] इन्द्रा

भडकमकर मास्तर 07/01/2011 - 13:28
या ओवररेटेड कवयित्रीच्या चुका कोणीतरी दाखवतंय ते एक बरंय ग्रीक पुराणाबद्दल कोणीतरी बोलले बरं झालं... गिधाड झाले गरुडाचे नशीब यकृताचे स्वादुपिंड नाही केले

ऋषिकेश 07/01/2011 - 08:51
हा हा हा.. शरदीनी 'तै' धमाल कविता!!!! श्रा मो म्हणतात तसा कोलमडून पडलो :) मानलं तुम्हाला!!

गवि 07/01/2011 - 12:02
बिली जोएलच्या "वी डिडन्ट स्टार्ट द फायर" ची आठवण झाली.. :) Harry Truman, Doris Day, Red China, Johnnie Ray South Pacific, Walter Winchell, Joe DiMaggio Joe McCarthy, Richard Nixon, Studebaker, television North Korea, South Korea, Marilyn Monroe Rosenbergs, H-bomb, Sugar Ray, Panmunjom Brando, "The King and I" and "The Catcher in the Rye" Eisenhower, vaccine, England's got a new queen Marciano, Liberace, Santayana goodbye आणि त्यातच पुढे.. Birth control, Ho Chi Minh, Richard Nixon back again Moonshot, Woodstock, Watergate, punk rock Begin, Reagan, Palestine, terror on the airline Ayatollah's in Iran, Russians in Afghanistan "Wheel of Fortune", Sally Ride, heavy metal, suicide Foreign debts, homeless vets, AIDS, crack, Bernie Goetz Hypodermics on the shores, China's under martial law Rock and roller cola wars, I can't take it anymore

धनंजय 07/01/2011 - 20:36
पूर्वी शरदिनी यांच्या कवितेतली लयबद्धता मला सहज कळून येत असे. आताशाच्या कवितांमध्ये शब्दांवरील आघातांची काटेकोर कळून येत नाही. माझी मराठी बोलीभाषा घेतली, तर त्यातली आघातांची लय शरदिनी यांच्या बोलण्यातल्या लयीपेक्षा वेगळी असावी असे वाटते. त्यामुळे कविता वाचण्यात पूर्वी जो काय आस्वाद मिळत असे, तोही मिळत नाही.

वाहीदा 11/01/2011 - 20:22
पण बाज आणि लय एवढी आवडली की कविता कळल्यासारखी वाटली आम्हाला ही नेहमी हेच वाटते कविता कळली ... कळली असे म्हणेपर्यंत शेवटी काहीच कळत नाही तिच तर मज्जा आहे शरदिनीताईंच्या कवितेची ;-) आपण सगळे बसतो अकलेचे तारे तोडत , पण त्या कुठे कुठल्या ही कवितेचं रसग्रहण करतात?
लेखनविषय:
मांडणी
संस्कृती
काव्यरस
शृंगार
भयानक
हास्य
बिभत्स
कोपित झेयुस शापित राजा यकृत तुकडे गिधाड खाजा पुराणवांगी ग्रीक नवाजा अडम तडम तडतड बाजा पितळ्यांच्या गायीला फ़्रेंच कल्हई जैताच्या गावात ऊर्जेची उईउई रशियन पतंगाला 'हिरवा' मांज्जा अडम तडम तडतड बाजा ठाकरच्या वाडिला गालीब मिर्झा एक नॉर सूप महा नॉर ऊर्जा एआरडॅनी जयहो राजा अडम तडम तडतड बाजा गोरस पायथा मितीय शक्कल घडवा अद्दल फ़िरवा मुद्दल डब्बा एस्प्रेस शिवला बोज्जा अडम तडम तडतड बाजा भ्रमणधनीवर आजा आजा "देव कोण" ते कंपित फ़ज्जा आस्तिक नास्तिक झगडा लज्जा अडमतडम तडतड बाजा प्रच्छन्न प्रमेय नंदनसिद्धी जोहर यळकोट वृद्धी वृद्धी शब्द बापुडे करती मज्जा अडम तडम तडतड बाजा शरद

१. माझी मुलगी ..

गणेशा ·

प्रकाश१११ 26/11/2010 - 16:30
साडी नाही नेसणार मॅचींग बीचींग नाही पाहणार म्हणतेय तीच ही , आठवतय मला.. कुठल्याही कार्यक्रमाला अगदी नको म्हंटले तरी साडी नेसणार म्हणुन हट्ट करणारी नेलपेंट, बांगड्या आणी साडीही सगळे कशे मॅचींग असनारी हे अगदी मनापासून पटले. वास्तववादी चित्रण .छान .आवडले.

Pain 27/11/2010 - 13:15
लग्न हे मुलगा आणि मुलीच्या परस्परसंमतीने ठरते. मुलगा भेटायला येतो, ते दोघं आणि घरची मंडळी आपापसात आणि नंतर आपापल्यात चर्चा करून निर्णय घेतात. नावडत्या व्यक्तीशी लग्न करण्याचा घोळ घालण्यापेक्षा नकार दिला हेच चांगले . तसेही मुलीला तर तयार होउन घरीच बसायचे असते. मुलाकडच्यांना तिच्या घरी जावे लागते. वारंवार हे करून ते कंटाळले तर समजण्यासारखे आहे. या साध्या जनरितीला अत्याचार किंवा बैलबाजार म्हणू नये. अजून खर्‍या अत्याचाराचा अनुभव किंवा गेला बाजार माहितीही नसल्याचे दिसते. या नैसर्गिक, सुसंबद्ध, परस्परसंमत पद्धतीला इतका आक्षेप आहे तर तुमच्या मते लग्न जुळवण्याची योग्य पद्धत कोणती?

गणेशा 29/11/2010 - 13:32
प्रिय मित्र pain वरील कविता हि एका आईच्या मनाचे प्रतिनिधित्व करत आहे, आणि त्या आईची मनाची घालमेल टीपताना तिच्या भावनांना कुठला विचार स्पर्ष करतो आहे हे दाखवले आहे .. सगळीकडची परिस्थीती कींवा जनरीत या विरुद्ध ही कविता नसुन एका आईचे मन येथे दाखवले आहे. सर्व आईंचे असे मत असेल असे नाही, प्रत्येकाचे विचार करणे वेगळे तसे हे .. --------- तरीही भावना दुखावल्या असल्यास शमस्व ......... ----------- अवांतर : >> अजून खर्‍या अत्याचाराचा अनुभव किंवा गेला बाजार माहितीही नसल्याचे दिसते. कृपया वयक्तीक लेवल वर येवु नये .. तुम्हाला काही अक्षेप असतील तर नक्की सांगा .. प्रत्येकाच्या विचाराचा आदर मी नक्की करतो .. परंतु विनाकारण वयक्तीक बोलणे मला आवडत नाही .. शमस्व तरीही माझी कविता वाचल्याबद्दल आपले आणि सर्वांचे मनपुर्वक आभार

Pain 30/11/2010 - 07:51
त्या आईची मनाची घालमेल टीपताना तिच्या भावनांना कुठला विचार स्पर्ष करतो आहे हे दाखवले आहे .. नाही, ही घालमेल नाही. हे एका साध्यासोप्या, तर्कसुसंगत आणि फेअर* पद्धतीवर उगाच केलेले आरोप आहेत. त्याला घालमेल म्हणत नाहीत. घालमेलीचे उदाहरण हवे असल्यास शुचि यांचा लेख वाचा. त्यातील व्यक्तिरेखा मुलाला भेटण्यासाठी जात असताना तिच्या मनात जे होताना दाखवले आहे, त्याला घालमेल म्हणतात. प्रत्येकाचे विचार करणे वेगळे तसे हे विचार, दृष्टिकोन, भावना वेगवेगळ्या असू शकतात, वस्तुस्थिती नाही. तरीही भावना दुखावल्या असल्यास शमस्व नाही. मन, भावना वगैरे गोष्टी जवळजवळ मृतवत आहेत. कृपया वयक्तीक लेवल वर येवु नये .. तुम्हाला काही अक्षेप असतील तर नक्की सांगा .. प्रत्येकाच्या विचाराचा आदर मी नक्की करतो .. परंतु विनाकारण वयक्तीक बोलणे मला आवडत नाही .. इथे वैयक्तिक अनुभवांबद्दलच बोलत असताना वैयक्तिक पातळीवर न जाउन कसे चालेल? एखादा मुद्दा पटवून देताना जर दोघांनी साधारण सारखे अनुभव घेतले असल्यास आपले विचार पटवून देणे, समजावून सांगणे सोपे जाते. उदा. तुम्ही एखाद्या परदेशी माणसाला खमंग थालीपीठ म्हणजे नक्की काय ते समजावून सांगू शकत नाही. तसे मी तुम्हाला अनुभव समजावून सांगू शकत नाही, तुम्हाला आले असतील तरच काही बोलता येइल/ बोलावे लागणार नाही.

गणेशा 30/11/2010 - 16:33
उत्तर द्यावे की नाही या मन स्थीती मध्ये होतो .. पण आपलेही मत स्पष्ट सांगणे योग्य या मुळे पुन्हा लिहित आहे (मनाविरुद्ध आहे हे ..). आपले मुद्दे वाचले .. तुम्ही तुमचे म्हणने मांडले त्याबद्दल राग आला नाही , मात्र वाईट वाटले .. कारण ... "माझी मुलगी तीच का ही ? " अशी सुरुवात केली असल्याने .. कुठली तरी आई स्वताच्या मुली बद्दल बोलते आहे हे स्पष्ट दिसते आहे.. तरीही "समाजातील मुली " असा अर्थ येथे घेवु नये असे वाटते ... त्यानंतर तुम्ही म्हणता की विचार, दृष्टिकोन, भावना वेगवेगळ्या असू शकतात, वस्तुस्थिती नाही. माझे म्हनने आहे वस्तुस्थीती वेगळी असु शकत नाही का ? .. तीच्या मुलीचे लग्न लवकर होत नसेल .. आणि बघायला येणार्या लोकांच्या अनुभवाने नकोनकोसे झालेली मुलगी पाहुन त्यांना या प्रथेचाच राग येवु लागला असेल तर त्या स्वताच्या मनाशीच काय बोलत आहेत हे लिहिले तर तशी वस्तुस्थीती नसतेच असे कसे म्हणु शकता आपण ? तुम्ही जे पुढे वयक्तीक बोलण्याचे समर्थन करताना जे लिहिले आहे की इथे वैयक्तिक अनुभवांबद्दलच बोलत असताना वैयक्तिक पातळीवर न जाउन कसे चालेल हे अजिबात पटले नाही, त्या पेक्षा तुम्ही वयक्तीक बोललो असल्यास पुन्हा तसे होणार नाही असे तरी सौदार्ह्य दाखवावयास हवे होते .. आणि एक.. तुमच्या म्हणन्याप्रमाणे येथे जर वयक्तीक अनुभव बोलत आहोत तर तुम्ही उगाच समाजाच्या प्रथे ला मग उगाच्च का मधेय आणत आहात ??? तरीही भावना दुखवल्यास शमस्व हे लिहिले असल्यानंतर ही आपण लिहिले आहे की नाही. मन, भावना वगैरे गोष्टी जवळजवळ मृतवत आहेत. जेंव्हा एखादा माणुस त्याची चुकी नसताना नी चुकुन जरी भावना दुखावल्यास शमा मागत असेन तरीही त्याला २ शब्द ऐकावयचेच असल्यास .. आपण मुद्द्यांना धरुन नाही तर विनाकारण वाद करण्यासाठी बोलत आहात असे वाटते .. हे आवडले नाही .. समाजातील रुढी परंपरा आणि वस्तुस्थीती यावर बोलणार्या माणसांनी निदान ओपन बोलताना या गोष्टीचे तरी भान ठेवले पाहिजे होते असे वाटते .. असो मला वाटते यापुढे आपणास मला काय बोलायचे/समजावयचे असल्यास आपण वयक्तीक संदेश करुन बोलावे .. कारण व्यर्थ येथे बोलणे मला योग्य वाटत नाही .. आणि तरीही जास्तच रुढीला मी धक्का लावला असेन तर माझा नं देतो डायरेक्ट बोला .. असे विनाकारण ओपन्ली शब्दांचे खेळ नाही आवडत मला माझा नं : ९९८७६७३३३२

ज्ञानराम 29/11/2010 - 17:52
मि तुमच्याशि सहमत आहे..... कारण मि.... स्वत...या गोष्टितून गेले आहे..............

Pain 06/12/2010 - 04:40
तुम्ही जे पुढे वयक्तीक बोलण्याचे समर्थन करताना जे लिहिले आहे की इथे वैयक्तिक अनुभवांबद्दलच बोलत असताना वैयक्तिक पातळीवर न जाउन कसे चालेल हे अजिबात पटले नाही, त्या पेक्षा तुम्ही वयक्तीक बोललो असल्यास पुन्हा तसे होणार नाही असे तरी सौदार्ह्य दाखवावयास हवे होते .. पतुम्हाला माझे म्हणणे कळले नाही आणि मी यापेक्षा स्पष्ट करू शकत नाही. प्रत्येक वेळेला वैयक्तिक म्हणजे वाईट असे नसते. तरीही भावना दुखवल्यास शमस्व हे लिहिले असल्यानंतर ही आपण लिहिले आहे की नाही. मन, भावना वगैरे गोष्टी जवळजवळ मृतवत आहेत. जेंव्हा एखादा माणुस त्याची चुकी नसताना नी चुकुन जरी भावना दुखावल्यास शमा मागत असेन तरीही त्याला २ शब्द ऐकावयचेच असल्यास .. आपण मुद्द्यांना धरुन नाही तर विनाकारण वाद करण्यासाठी बोलत आहात असे वाटते .. हे आवडले नाही .. समाजातील रुढी परंपरा आणि वस्तुस्थीती यावर बोलणार्या माणसांनी निदान ओपन बोलताना या गोष्टीचे तरी भान ठेवले पाहिजे होते असे वाटते आपण इथे तुम्ही मांडलेल्या विचारांबद्दल बोलत आहोत. भावना दुखावणे आणि क्षमा मागणे याचा इथे संबंध नाही. उगाच वेळ आणि बँडविड्थ वाया घालवण्यापेक्षा मुद्द्याचं बोलूया असे मला वाटते. आणि एक.. तुमच्या म्हणन्याप्रमाणे येथे जर वयक्तीक अनुभव बोलत आहोत तर तुम्ही उगाच समाजाच्या प्रथे ला मग उगाच्च का मधेय आणत आहात ??? शेवटी आलात मुद्द्यावर एकदाचे. तुमच्या कवितेत "वैयक्तिक गोष्टीत सर्वमान्य आणि फेअर* पद्धतीला मध्ये" आणण्यात आले आहे आणि त्यावर दोषारोप झाले आहेत. त्याला माझा आक्षेप होता. तुम्हीच आता तसे म्हणत आहात म्हणजे तुम्हालाही पटल्याचे दिसते. विषय संपला.

Bhakti 04/07/2021 - 20:59
आज पुन्हा वाचली मुलीच्या आईच्या मनातील घालमेल आजही तशीच आहे.काळ बदलला तरी कोणत्याही पिढीतली आई तशीच असते. सध्या एक काकू अशाच कायम फोन करतात, दोन मुली आहेत, हुशार आहेत पण दिसायला,वागायला खुप साध्या आहेत.मला त्यांचं councilling कर सांगतात.मी काकूंची काळजी समजू शकते.

चौथा कोनाडा 06/07/2021 - 18:06
आईची काळजी व्यक्त करणारी साधी सोपी सुंदर कविता. लग्न या विषयावर आपली आपल्याला उपाय योजना सापडत नसेल तर जनरितीप्रमाणेच लग्न करणे भाग पडते. अर्थात वस्तू प्रमाणे बाजारात प्रदर्शन करणे मुलींसाठी नापसंतीचे, आणि हे प्रदर्शन वारंवार करावे लागत असेल तर क्लेशदायकच ! आजकाल यावर "कॉफी शॉप" भेट असे काही प्रयोग होताना दिसतात ! काही मोजके अनुभव वाईटही असतील पण बहुतांशी लग्ने या "दाखवणे-पाहणे" या पारंपारिक सिस्टिमने होतात, लोक आयुष्यात सेटल होतात. ही सिस्टीम कोण कशी एक्सप्लॉईट करतो या वर यश अवलंबून आहे.

प्रकाश१११ 26/11/2010 - 16:30
साडी नाही नेसणार मॅचींग बीचींग नाही पाहणार म्हणतेय तीच ही , आठवतय मला.. कुठल्याही कार्यक्रमाला अगदी नको म्हंटले तरी साडी नेसणार म्हणुन हट्ट करणारी नेलपेंट, बांगड्या आणी साडीही सगळे कशे मॅचींग असनारी हे अगदी मनापासून पटले. वास्तववादी चित्रण .छान .आवडले.

Pain 27/11/2010 - 13:15
लग्न हे मुलगा आणि मुलीच्या परस्परसंमतीने ठरते. मुलगा भेटायला येतो, ते दोघं आणि घरची मंडळी आपापसात आणि नंतर आपापल्यात चर्चा करून निर्णय घेतात. नावडत्या व्यक्तीशी लग्न करण्याचा घोळ घालण्यापेक्षा नकार दिला हेच चांगले . तसेही मुलीला तर तयार होउन घरीच बसायचे असते. मुलाकडच्यांना तिच्या घरी जावे लागते. वारंवार हे करून ते कंटाळले तर समजण्यासारखे आहे. या साध्या जनरितीला अत्याचार किंवा बैलबाजार म्हणू नये. अजून खर्‍या अत्याचाराचा अनुभव किंवा गेला बाजार माहितीही नसल्याचे दिसते. या नैसर्गिक, सुसंबद्ध, परस्परसंमत पद्धतीला इतका आक्षेप आहे तर तुमच्या मते लग्न जुळवण्याची योग्य पद्धत कोणती?

गणेशा 29/11/2010 - 13:32
प्रिय मित्र pain वरील कविता हि एका आईच्या मनाचे प्रतिनिधित्व करत आहे, आणि त्या आईची मनाची घालमेल टीपताना तिच्या भावनांना कुठला विचार स्पर्ष करतो आहे हे दाखवले आहे .. सगळीकडची परिस्थीती कींवा जनरीत या विरुद्ध ही कविता नसुन एका आईचे मन येथे दाखवले आहे. सर्व आईंचे असे मत असेल असे नाही, प्रत्येकाचे विचार करणे वेगळे तसे हे .. --------- तरीही भावना दुखावल्या असल्यास शमस्व ......... ----------- अवांतर : >> अजून खर्‍या अत्याचाराचा अनुभव किंवा गेला बाजार माहितीही नसल्याचे दिसते. कृपया वयक्तीक लेवल वर येवु नये .. तुम्हाला काही अक्षेप असतील तर नक्की सांगा .. प्रत्येकाच्या विचाराचा आदर मी नक्की करतो .. परंतु विनाकारण वयक्तीक बोलणे मला आवडत नाही .. शमस्व तरीही माझी कविता वाचल्याबद्दल आपले आणि सर्वांचे मनपुर्वक आभार

Pain 30/11/2010 - 07:51
त्या आईची मनाची घालमेल टीपताना तिच्या भावनांना कुठला विचार स्पर्ष करतो आहे हे दाखवले आहे .. नाही, ही घालमेल नाही. हे एका साध्यासोप्या, तर्कसुसंगत आणि फेअर* पद्धतीवर उगाच केलेले आरोप आहेत. त्याला घालमेल म्हणत नाहीत. घालमेलीचे उदाहरण हवे असल्यास शुचि यांचा लेख वाचा. त्यातील व्यक्तिरेखा मुलाला भेटण्यासाठी जात असताना तिच्या मनात जे होताना दाखवले आहे, त्याला घालमेल म्हणतात. प्रत्येकाचे विचार करणे वेगळे तसे हे विचार, दृष्टिकोन, भावना वेगवेगळ्या असू शकतात, वस्तुस्थिती नाही. तरीही भावना दुखावल्या असल्यास शमस्व नाही. मन, भावना वगैरे गोष्टी जवळजवळ मृतवत आहेत. कृपया वयक्तीक लेवल वर येवु नये .. तुम्हाला काही अक्षेप असतील तर नक्की सांगा .. प्रत्येकाच्या विचाराचा आदर मी नक्की करतो .. परंतु विनाकारण वयक्तीक बोलणे मला आवडत नाही .. इथे वैयक्तिक अनुभवांबद्दलच बोलत असताना वैयक्तिक पातळीवर न जाउन कसे चालेल? एखादा मुद्दा पटवून देताना जर दोघांनी साधारण सारखे अनुभव घेतले असल्यास आपले विचार पटवून देणे, समजावून सांगणे सोपे जाते. उदा. तुम्ही एखाद्या परदेशी माणसाला खमंग थालीपीठ म्हणजे नक्की काय ते समजावून सांगू शकत नाही. तसे मी तुम्हाला अनुभव समजावून सांगू शकत नाही, तुम्हाला आले असतील तरच काही बोलता येइल/ बोलावे लागणार नाही.

गणेशा 30/11/2010 - 16:33
उत्तर द्यावे की नाही या मन स्थीती मध्ये होतो .. पण आपलेही मत स्पष्ट सांगणे योग्य या मुळे पुन्हा लिहित आहे (मनाविरुद्ध आहे हे ..). आपले मुद्दे वाचले .. तुम्ही तुमचे म्हणने मांडले त्याबद्दल राग आला नाही , मात्र वाईट वाटले .. कारण ... "माझी मुलगी तीच का ही ? " अशी सुरुवात केली असल्याने .. कुठली तरी आई स्वताच्या मुली बद्दल बोलते आहे हे स्पष्ट दिसते आहे.. तरीही "समाजातील मुली " असा अर्थ येथे घेवु नये असे वाटते ... त्यानंतर तुम्ही म्हणता की विचार, दृष्टिकोन, भावना वेगवेगळ्या असू शकतात, वस्तुस्थिती नाही. माझे म्हनने आहे वस्तुस्थीती वेगळी असु शकत नाही का ? .. तीच्या मुलीचे लग्न लवकर होत नसेल .. आणि बघायला येणार्या लोकांच्या अनुभवाने नकोनकोसे झालेली मुलगी पाहुन त्यांना या प्रथेचाच राग येवु लागला असेल तर त्या स्वताच्या मनाशीच काय बोलत आहेत हे लिहिले तर तशी वस्तुस्थीती नसतेच असे कसे म्हणु शकता आपण ? तुम्ही जे पुढे वयक्तीक बोलण्याचे समर्थन करताना जे लिहिले आहे की इथे वैयक्तिक अनुभवांबद्दलच बोलत असताना वैयक्तिक पातळीवर न जाउन कसे चालेल हे अजिबात पटले नाही, त्या पेक्षा तुम्ही वयक्तीक बोललो असल्यास पुन्हा तसे होणार नाही असे तरी सौदार्ह्य दाखवावयास हवे होते .. आणि एक.. तुमच्या म्हणन्याप्रमाणे येथे जर वयक्तीक अनुभव बोलत आहोत तर तुम्ही उगाच समाजाच्या प्रथे ला मग उगाच्च का मधेय आणत आहात ??? तरीही भावना दुखवल्यास शमस्व हे लिहिले असल्यानंतर ही आपण लिहिले आहे की नाही. मन, भावना वगैरे गोष्टी जवळजवळ मृतवत आहेत. जेंव्हा एखादा माणुस त्याची चुकी नसताना नी चुकुन जरी भावना दुखावल्यास शमा मागत असेन तरीही त्याला २ शब्द ऐकावयचेच असल्यास .. आपण मुद्द्यांना धरुन नाही तर विनाकारण वाद करण्यासाठी बोलत आहात असे वाटते .. हे आवडले नाही .. समाजातील रुढी परंपरा आणि वस्तुस्थीती यावर बोलणार्या माणसांनी निदान ओपन बोलताना या गोष्टीचे तरी भान ठेवले पाहिजे होते असे वाटते .. असो मला वाटते यापुढे आपणास मला काय बोलायचे/समजावयचे असल्यास आपण वयक्तीक संदेश करुन बोलावे .. कारण व्यर्थ येथे बोलणे मला योग्य वाटत नाही .. आणि तरीही जास्तच रुढीला मी धक्का लावला असेन तर माझा नं देतो डायरेक्ट बोला .. असे विनाकारण ओपन्ली शब्दांचे खेळ नाही आवडत मला माझा नं : ९९८७६७३३३२

ज्ञानराम 29/11/2010 - 17:52
मि तुमच्याशि सहमत आहे..... कारण मि.... स्वत...या गोष्टितून गेले आहे..............

Pain 06/12/2010 - 04:40
तुम्ही जे पुढे वयक्तीक बोलण्याचे समर्थन करताना जे लिहिले आहे की इथे वैयक्तिक अनुभवांबद्दलच बोलत असताना वैयक्तिक पातळीवर न जाउन कसे चालेल हे अजिबात पटले नाही, त्या पेक्षा तुम्ही वयक्तीक बोललो असल्यास पुन्हा तसे होणार नाही असे तरी सौदार्ह्य दाखवावयास हवे होते .. पतुम्हाला माझे म्हणणे कळले नाही आणि मी यापेक्षा स्पष्ट करू शकत नाही. प्रत्येक वेळेला वैयक्तिक म्हणजे वाईट असे नसते. तरीही भावना दुखवल्यास शमस्व हे लिहिले असल्यानंतर ही आपण लिहिले आहे की नाही. मन, भावना वगैरे गोष्टी जवळजवळ मृतवत आहेत. जेंव्हा एखादा माणुस त्याची चुकी नसताना नी चुकुन जरी भावना दुखावल्यास शमा मागत असेन तरीही त्याला २ शब्द ऐकावयचेच असल्यास .. आपण मुद्द्यांना धरुन नाही तर विनाकारण वाद करण्यासाठी बोलत आहात असे वाटते .. हे आवडले नाही .. समाजातील रुढी परंपरा आणि वस्तुस्थीती यावर बोलणार्या माणसांनी निदान ओपन बोलताना या गोष्टीचे तरी भान ठेवले पाहिजे होते असे वाटते आपण इथे तुम्ही मांडलेल्या विचारांबद्दल बोलत आहोत. भावना दुखावणे आणि क्षमा मागणे याचा इथे संबंध नाही. उगाच वेळ आणि बँडविड्थ वाया घालवण्यापेक्षा मुद्द्याचं बोलूया असे मला वाटते. आणि एक.. तुमच्या म्हणन्याप्रमाणे येथे जर वयक्तीक अनुभव बोलत आहोत तर तुम्ही उगाच समाजाच्या प्रथे ला मग उगाच्च का मधेय आणत आहात ??? शेवटी आलात मुद्द्यावर एकदाचे. तुमच्या कवितेत "वैयक्तिक गोष्टीत सर्वमान्य आणि फेअर* पद्धतीला मध्ये" आणण्यात आले आहे आणि त्यावर दोषारोप झाले आहेत. त्याला माझा आक्षेप होता. तुम्हीच आता तसे म्हणत आहात म्हणजे तुम्हालाही पटल्याचे दिसते. विषय संपला.

Bhakti 04/07/2021 - 20:59
आज पुन्हा वाचली मुलीच्या आईच्या मनातील घालमेल आजही तशीच आहे.काळ बदलला तरी कोणत्याही पिढीतली आई तशीच असते. सध्या एक काकू अशाच कायम फोन करतात, दोन मुली आहेत, हुशार आहेत पण दिसायला,वागायला खुप साध्या आहेत.मला त्यांचं councilling कर सांगतात.मी काकूंची काळजी समजू शकते.

चौथा कोनाडा 06/07/2021 - 18:06
आईची काळजी व्यक्त करणारी साधी सोपी सुंदर कविता. लग्न या विषयावर आपली आपल्याला उपाय योजना सापडत नसेल तर जनरितीप्रमाणेच लग्न करणे भाग पडते. अर्थात वस्तू प्रमाणे बाजारात प्रदर्शन करणे मुलींसाठी नापसंतीचे, आणि हे प्रदर्शन वारंवार करावे लागत असेल तर क्लेशदायकच ! आजकाल यावर "कॉफी शॉप" भेट असे काही प्रयोग होताना दिसतात ! काही मोजके अनुभव वाईटही असतील पण बहुतांशी लग्ने या "दाखवणे-पाहणे" या पारंपारिक सिस्टिमने होतात, लोक आयुष्यात सेटल होतात. ही सिस्टीम कोण कशी एक्सप्लॉईट करतो या वर यश अवलंबून आहे.
लेखनविषय:
कविता
समाज
रेखाटन
काव्यरस
बिभत्स
3

मुंबई

यकु ·

गवि 21/11/2010 - 19:20
दादर नाही परवडणारे.. मध्यममार्गी लटकत जारे.. लोकलद्वारी चरचर वारे.. गालावरती ओघळ खारे.. मुलुंड नाहुर भांडुप प्यारे..

मेघवेडा 21/11/2010 - 20:48
खरंय.. चरचरीत सत्य! मलाही काही सुचलं : इकडे आमच्या वेष्टर्नावर मिराभायंदर कधीच सरले तुमच्या-आमच्यासाठी आता वसई विरार तेवढे उरले आणखी आपण थोडंच सरकू वसई विरार आहे बरे दादर,पार्ल्याच्या भावातच येतील तिकडे दोन घरे! लोकल जाईल ढाणूस आता सरकायाला जागा झाली आणखी सरकत आमची मुंबै गुजरातेपर्यंत आली! असाच सरकत एके दिवशी 'मी मुंबैकर' 'वापी'स जाईल कुणास ठाऊक केव्हा आमच्या मुंबईला तो वापीस येईल!

नंदन 22/11/2010 - 15:45
असाच सरकत एके दिवशी 'मी मुंबैकर' 'वापी'स जाईल कुणास ठाऊक केव्हा आमच्या मुंबईला तो वापीस येईल!
झकास! (एक प.रे.कर)

पैसा 21/11/2010 - 22:54
मुंबईचा फटका! सॉल्लिट्ट! आम्हाला मुंबै अशीच दिसते. चुकून मुंबईत कधी जावं लागलं तर कधी परत जाईन असं होत! @गगनविहारी आणि मेवे... मस्त कविता!

यकु 22/11/2010 - 10:06
त्यांच्या कवितेतला अर्थ फळ्यावरची अक्षरे पुसून टाकावीत आणि नुसतेच चित्रविचित्र आकार दिसावेत तसा असे. छाप मुंबईत पाहिलेल्या पळापळीची आणि गतीची आहे.

गवि 21/11/2010 - 19:20
दादर नाही परवडणारे.. मध्यममार्गी लटकत जारे.. लोकलद्वारी चरचर वारे.. गालावरती ओघळ खारे.. मुलुंड नाहुर भांडुप प्यारे..

मेघवेडा 21/11/2010 - 20:48
खरंय.. चरचरीत सत्य! मलाही काही सुचलं : इकडे आमच्या वेष्टर्नावर मिराभायंदर कधीच सरले तुमच्या-आमच्यासाठी आता वसई विरार तेवढे उरले आणखी आपण थोडंच सरकू वसई विरार आहे बरे दादर,पार्ल्याच्या भावातच येतील तिकडे दोन घरे! लोकल जाईल ढाणूस आता सरकायाला जागा झाली आणखी सरकत आमची मुंबै गुजरातेपर्यंत आली! असाच सरकत एके दिवशी 'मी मुंबैकर' 'वापी'स जाईल कुणास ठाऊक केव्हा आमच्या मुंबईला तो वापीस येईल!

नंदन 22/11/2010 - 15:45
असाच सरकत एके दिवशी 'मी मुंबैकर' 'वापी'स जाईल कुणास ठाऊक केव्हा आमच्या मुंबईला तो वापीस येईल!
झकास! (एक प.रे.कर)

पैसा 21/11/2010 - 22:54
मुंबईचा फटका! सॉल्लिट्ट! आम्हाला मुंबै अशीच दिसते. चुकून मुंबईत कधी जावं लागलं तर कधी परत जाईन असं होत! @गगनविहारी आणि मेवे... मस्त कविता!

यकु 22/11/2010 - 10:06
त्यांच्या कवितेतला अर्थ फळ्यावरची अक्षरे पुसून टाकावीत आणि नुसतेच चित्रविचित्र आकार दिसावेत तसा असे. छाप मुंबईत पाहिलेल्या पळापळीची आणि गतीची आहे.
लेखनविषय:
संस्कृती
कविता
मुक्तक
शब्दक्रीडा
समाज
जीवनमान
राहणी
काव्यरस
भयानक
बिभत्स
रौद्ररस
मुंबईमुंबई पाहिली मुंबई जीवंत नगरी ती मरती मुंबई जगती मुंबई, खाती मुंबई, पिती मुंबई पळती मुंबई जळती मुंबई हसती मुंबई खेळती मुंबई झुकझुक गाड्या अचाट वेळा ढण ढण भोंगा गाडीत झोपा भजनकिर्तन भिक्षेकरिता निर्लज्ज नर्तन पंचम तारा आलिशान कारा स्पेशल स्यूट अन सर्व पसारा फुका जन्मती मुकाट मरती जगती आणि पुन्हा निपजती इथेच बंगले इथेच कारा ऐंशीच वर्षे किती पसारा लोकल रिक्षा विमान एस्ट्या गुगल फोन अन कडक नोटा बारच नाही बाला सुध्दा पितापिताना उलट्या नुस्त्या जगताजगता मरण धडकते पुरतच नाही जग हे रडते

(पडुन आहे गात्र कुजुनि)

मेघवेडा ·

प्रियाली 11/11/2010 - 05:04
असे म्हणायलाच पाहिजे ना. ;)
अजुन मी जळले कुठे रे हाय तू शिजलास का रे?
हाय तू विझलास का रे? असे सुद्धा चालेल.
आग या मसणात पडलेल्या शवाला लाव ना तू कुजतसे अंगांग माझे, येत आहे वास का रे?
हाहाहाहाहा!!!!! अरे काय हा भयंकरपणा. ;)

असुर 11/11/2010 - 05:10
व्यॉSSSSक!! अ‍ॅबसोल्यूटली घाण!!! :D बीभत्स रसाची परिसीमा गाठल्याबद्दल मेघवेडा यांचे अजीर्ण होईपर्यंत अभिनंदन! मेव्या, *ड्या, तुझ्या घाणेड्रं लिहीण्याला काय लिमिट?? =)) =)) किमान एका व्यक्तीस तरी हे विडंबन वाचून भडभडून उलटी करावीशी वाटली तर या कवितेच्या जन्माचे सार्थक झाले असे म्हणेन!!! ;-) * = ग! भलते अर्थ काढू नयेत!!! --असुर

३_१४ विक्षिप्त अदिती 11/11/2010 - 10:20
मेव्या, बीभत्स रसातलं काहीही साहित्य कधीही वाचावं लागेल असं वाटलं नव्हतं; पण तू हा समज खोटा ठरवलास! झक्कास, ए१ जमलं आहे विडंबन आणि प्रियालीच्या सुचवणीशी सहमत.

बेसनलाडू 11/11/2010 - 07:10
पण अजुनही विझल्या न मसणि तव चितेच्या उग्र ज्वाला अजुन मी जळले कुठे रे हाय तू शिजलास का रे? हे आवडले. शिजलास ऐवजी विझलास ही प्रियालीताईंची सुचवणी योग्य वाटते. (जागृत)बेसनलाडू

राजेश घासकडवी 11/11/2010 - 12:48
बीभत्स रसाच्या परिसीमेची खूण म्हणजे 'और आने दो' वगैरे म्हणावंसं वाटत नाही... तसंच झालंय. खरं म्हणजे अजून येऊ देत, पण एवढ्यात नको :)

पैसा 11/11/2010 - 20:14
बीभत्स रसाचा कळस गाठलास, तो पण मात्रेत जराही ओढाताण न करता. याहून भयानक (आणि तरी विनोदी) लिहिता येणं कोणालाही अशक्य आहे!

नरेशकुमार 12/11/2010 - 08:25
खल्लास तरूण आहे रात्र अजुनि हे गाने आयुश्यात ऐकुन जानार नाहि आता. ह्याचिच आठवन येतिल. ------------------------------------------------------------------------------------- सहि एक रिप्लाय द्या मझ्या ब्लोग वर. ग्लोगलगाय च्या.

मितान 13/11/2010 - 15:30
वॅक्क ! वॅक्क्क्क्क !!!! भयानक घाण आहे हे सारं ! झोपेत आठवले तर ओकत उठेन मी !!!!! घाणेरडा आहेस ! आता आशाबाईंच्या आवाजात हे शब्द ऐकू येतील !!! आता तुझ्या एखाद्या आवडत्या गाण्याची वाट लावलीच पाहिजे मला ! हे सुरांनो चंद्र व्हा.....

प्रियाली 11/11/2010 - 05:04
असे म्हणायलाच पाहिजे ना. ;)
अजुन मी जळले कुठे रे हाय तू शिजलास का रे?
हाय तू विझलास का रे? असे सुद्धा चालेल.
आग या मसणात पडलेल्या शवाला लाव ना तू कुजतसे अंगांग माझे, येत आहे वास का रे?
हाहाहाहाहा!!!!! अरे काय हा भयंकरपणा. ;)

असुर 11/11/2010 - 05:10
व्यॉSSSSक!! अ‍ॅबसोल्यूटली घाण!!! :D बीभत्स रसाची परिसीमा गाठल्याबद्दल मेघवेडा यांचे अजीर्ण होईपर्यंत अभिनंदन! मेव्या, *ड्या, तुझ्या घाणेड्रं लिहीण्याला काय लिमिट?? =)) =)) किमान एका व्यक्तीस तरी हे विडंबन वाचून भडभडून उलटी करावीशी वाटली तर या कवितेच्या जन्माचे सार्थक झाले असे म्हणेन!!! ;-) * = ग! भलते अर्थ काढू नयेत!!! --असुर

३_१४ विक्षिप्त अदिती 11/11/2010 - 10:20
मेव्या, बीभत्स रसातलं काहीही साहित्य कधीही वाचावं लागेल असं वाटलं नव्हतं; पण तू हा समज खोटा ठरवलास! झक्कास, ए१ जमलं आहे विडंबन आणि प्रियालीच्या सुचवणीशी सहमत.

बेसनलाडू 11/11/2010 - 07:10
पण अजुनही विझल्या न मसणि तव चितेच्या उग्र ज्वाला अजुन मी जळले कुठे रे हाय तू शिजलास का रे? हे आवडले. शिजलास ऐवजी विझलास ही प्रियालीताईंची सुचवणी योग्य वाटते. (जागृत)बेसनलाडू

राजेश घासकडवी 11/11/2010 - 12:48
बीभत्स रसाच्या परिसीमेची खूण म्हणजे 'और आने दो' वगैरे म्हणावंसं वाटत नाही... तसंच झालंय. खरं म्हणजे अजून येऊ देत, पण एवढ्यात नको :)

पैसा 11/11/2010 - 20:14
बीभत्स रसाचा कळस गाठलास, तो पण मात्रेत जराही ओढाताण न करता. याहून भयानक (आणि तरी विनोदी) लिहिता येणं कोणालाही अशक्य आहे!

नरेशकुमार 12/11/2010 - 08:25
खल्लास तरूण आहे रात्र अजुनि हे गाने आयुश्यात ऐकुन जानार नाहि आता. ह्याचिच आठवन येतिल. ------------------------------------------------------------------------------------- सहि एक रिप्लाय द्या मझ्या ब्लोग वर. ग्लोगलगाय च्या.

मितान 13/11/2010 - 15:30
वॅक्क ! वॅक्क्क्क्क !!!! भयानक घाण आहे हे सारं ! झोपेत आठवले तर ओकत उठेन मी !!!!! घाणेरडा आहेस ! आता आशाबाईंच्या आवाजात हे शब्द ऐकू येतील !!! आता तुझ्या एखाद्या आवडत्या गाण्याची वाट लावलीच पाहिजे मला ! हे सुरांनो चंद्र व्हा.....
लेखनविषय:
कविता
विडंबन
काव्यरस
भयानक
हास्य
बिभत्स
अद्भुतरस
प्रियालीतैंच्या "भयंकर, भेसूर आणि अमानवी काव्य" या धाग्यावर केलेलं विडंबन आहे. तेव्हा दोनच कडवी लिहिली होती. आता पूर्ण काव्याचं विडंबन देतो आहे. सुरेश भट साहेबांच्या या अजरामर कलाकृतीचं हे बीभत्स विडंबन केल्याबद्दल त्यांची माफी मागतो. सिच्युएशन अशी आहे : प्रेयसीला सोडून प्रियकर एकटाच जळाला आहे.

(गावात प्लेग)

अर्धवट ·

गणेशा 14/10/2010 - 19:57
रिप्लाय केला तरी रिप्लाय प्रकाशीत होत नव्हता. २ दा पुन्हा कील केले तरी तीच बोंब शेवटी सोडुन दिले तर सगळ्या क्लिक ला रिप्लाय पडले होते इकडे . बरे झाले रिप्लाय प्रकाशीत होइ पर्यंत क्लिक केले नाही. नाहीतर हिंदी मालीकांचे असंख्य भाग आले असते येथे असे वाटले असते

चेतन 14/10/2010 - 14:27
विडंबन ठीक (पहिल्या कडव्यात अडखळायला होतयं असं वाटलं)

धमाल मुलगा 14/10/2010 - 20:07
उत्तम आहे.. तुम्ही उत घाला म्हणजे आम्हाला मात घालायला वाव मिळेल. -धमाल रँड.

गणेशा 14/10/2010 - 19:57
रिप्लाय केला तरी रिप्लाय प्रकाशीत होत नव्हता. २ दा पुन्हा कील केले तरी तीच बोंब शेवटी सोडुन दिले तर सगळ्या क्लिक ला रिप्लाय पडले होते इकडे . बरे झाले रिप्लाय प्रकाशीत होइ पर्यंत क्लिक केले नाही. नाहीतर हिंदी मालीकांचे असंख्य भाग आले असते येथे असे वाटले असते

चेतन 14/10/2010 - 14:27
विडंबन ठीक (पहिल्या कडव्यात अडखळायला होतयं असं वाटलं)

धमाल मुलगा 14/10/2010 - 20:07
उत्तम आहे.. तुम्ही उत घाला म्हणजे आम्हाला मात घालायला वाव मिळेल. -धमाल रँड.
लेखनविषय:
विडंबन
काव्यरस
बिभत्स
करुण
सार्‍या उदास वाटा, कापीत चाललो मी होउन मूषक काळा, शापीत चाललो मी नाले गटारे अनेक, सुगंधी या पथाने, ओल्या ओघळांत काही, हुंगीत चाललो मी वस्ती उठून गेली, ओसाड ती कवाडे, तो घास नासलेला, शोधीत चाललो मी, काखेत एक गाठ, आक्रोश आणि टाहो, मृत्यो तुझ्या तमाच्या धुंदीत चाललो मी. पसरला प्लेगपाश, दूषीत आसमंत, प्रतिशोध मानवाचा भेदीत चाललो मी. ( खूप दिवसांनी एकाच कवितेवर विडंबने पडताना पाहिली आणी रहावलं नाही.. खुप दिवस काहीच लिहायला वेळ मिळाला नाही म्हणुन जरा हात आणी कळफलक साफ करून घेतोय.. )

भसभसून उसळे नरड्यामधुनी धार

शहराजाद ·

मेघवेडा 08/10/2010 - 13:25
कोलेष्ट्राल हा शब्द हृदयाला भिडला नि धमन्या तडतडल्या! ;)

पैसा 08/10/2010 - 14:10
शीर्षक वाचून त्याच अपेक्षेने धागा उघडला. पण हे प्रकर्ण वेगळं निघालं!

मितान 08/10/2010 - 13:57
लै भारी ! भयालीतैंना इनंति की या विडंबनाबद्दल शहराजादभौंचे कवट्यांची माळ घालून मसनातल्या पिंपळाखाली समस्त भूतसमुदायातर्फे सत्कार कर्न्यत येवा !

नावातकायआहे 08/10/2010 - 14:27
'मी हजार चिंतांनी डोके खाजवतो' गाण्याच्या कडव्यांच्या चालीत हे विडंबन परफेक्ट फिट्ट बसतय. ट्राय मारुन बगा...आणि ह्या विडंबनाला फिट्ट अस ||ध्रु|| द्या...

शहराजाद 08/10/2010 - 15:00
हे गाणं कुठलं? लिंक दिली तर वाचायला आवडेल. मूळ कवितेला मर्ढेकरांनी ध्रूपद दिले नसल्यामुळे मीदेखील दिलेले नाही.

विकास 09/10/2010 - 00:50
संदीप खरेंची कविता, सलील कुलकर्णींचे संगीत. छान म्हणले आहे. माझ्या माहीतीप्रमाणे जालावर उपलब्ध नाही... मी हजार चिंतांनी हे डोके खाजवतो, तो कट्ट्यावर बसतो, घुमतो, शीळ वाजवतो. मी जुनाट दारापरी किरकिरा बंदी, तो सताड उघड्या खिडकीपरी स्वछंदी, मी बिजागरीशी जीव गंजवीत बसतो, तो लंघुन चौकट पार निघाया बघतो. डोळ्यात माझीया सुर्याहुनी संताप, दिसतात त्वचेवर राप उन्हाचे शाप, तो त्याच उन्हाचे झगझगीत लखलखते, घड्वून दागिने सुर्यफुलांपरी झुलतो. मी पायीरुतल्या काचांवरती चिडतो, तो त्याच घे‌ऊनी नक्षी मांडून बसतो, मी डाव रडीचा खात जिंकतो अंती, तो स्वच्छ मोकळ्या मुक्त मनने हरतो. मी आस्तिक मोजत पुण्या‌ईची खोली, नवसांची ठेवून लाच लावतो बोली, तो मुळात येतो इच्छा अर्पून सार्‍या अन धन्यवाद देवाचे घेवून जातो. मज अध्यात्माचा रोज नवा शृंगार, लपतो न परि चेहरा आत भेसूर, तो फक्‍त ओढतो शाल नभाची तरीही, त्या शाम निळ्याच्या मोरपीसापरि दिसतो

शहराजाद 10/10/2010 - 10:58
छान आहे गाणं. माहिती करून तिघांचे दिल्याबद्दल आभार. अशा छानशा गाण्याशी ओळख व्हायला निमित्त मात्र झाले ड्रॅक्युलाचे :)

मेघवेडा 08/10/2010 - 13:25
कोलेष्ट्राल हा शब्द हृदयाला भिडला नि धमन्या तडतडल्या! ;)

पैसा 08/10/2010 - 14:10
शीर्षक वाचून त्याच अपेक्षेने धागा उघडला. पण हे प्रकर्ण वेगळं निघालं!

मितान 08/10/2010 - 13:57
लै भारी ! भयालीतैंना इनंति की या विडंबनाबद्दल शहराजादभौंचे कवट्यांची माळ घालून मसनातल्या पिंपळाखाली समस्त भूतसमुदायातर्फे सत्कार कर्न्यत येवा !

नावातकायआहे 08/10/2010 - 14:27
'मी हजार चिंतांनी डोके खाजवतो' गाण्याच्या कडव्यांच्या चालीत हे विडंबन परफेक्ट फिट्ट बसतय. ट्राय मारुन बगा...आणि ह्या विडंबनाला फिट्ट अस ||ध्रु|| द्या...

शहराजाद 08/10/2010 - 15:00
हे गाणं कुठलं? लिंक दिली तर वाचायला आवडेल. मूळ कवितेला मर्ढेकरांनी ध्रूपद दिले नसल्यामुळे मीदेखील दिलेले नाही.

विकास 09/10/2010 - 00:50
संदीप खरेंची कविता, सलील कुलकर्णींचे संगीत. छान म्हणले आहे. माझ्या माहीतीप्रमाणे जालावर उपलब्ध नाही... मी हजार चिंतांनी हे डोके खाजवतो, तो कट्ट्यावर बसतो, घुमतो, शीळ वाजवतो. मी जुनाट दारापरी किरकिरा बंदी, तो सताड उघड्या खिडकीपरी स्वछंदी, मी बिजागरीशी जीव गंजवीत बसतो, तो लंघुन चौकट पार निघाया बघतो. डोळ्यात माझीया सुर्याहुनी संताप, दिसतात त्वचेवर राप उन्हाचे शाप, तो त्याच उन्हाचे झगझगीत लखलखते, घड्वून दागिने सुर्यफुलांपरी झुलतो. मी पायीरुतल्या काचांवरती चिडतो, तो त्याच घे‌ऊनी नक्षी मांडून बसतो, मी डाव रडीचा खात जिंकतो अंती, तो स्वच्छ मोकळ्या मुक्त मनने हरतो. मी आस्तिक मोजत पुण्या‌ईची खोली, नवसांची ठेवून लाच लावतो बोली, तो मुळात येतो इच्छा अर्पून सार्‍या अन धन्यवाद देवाचे घेवून जातो. मज अध्यात्माचा रोज नवा शृंगार, लपतो न परि चेहरा आत भेसूर, तो फक्‍त ओढतो शाल नभाची तरीही, त्या शाम निळ्याच्या मोरपीसापरि दिसतो

शहराजाद 10/10/2010 - 10:58
छान आहे गाणं. माहिती करून तिघांचे दिल्याबद्दल आभार. अशा छानशा गाण्याशी ओळख व्हायला निमित्त मात्र झाले ड्रॅक्युलाचे :)
लेखनविषय:
कविता
विडंबन
काव्यरस
भयानक
बिभत्स
अद्भुतरस
प्रियाली यांच्या भेसूर अमानवी काव्याच्या धाग्यावर बऱ्याच भारतीय भुताखेतांच्या कविता आलेल्या दिसल्या. ही एक कविता अभारतीय पिशाच्चांची.

तु आणि मी (मिसळपाव स्टाईल!)

इंटरनेटस्नेही ·

अथांग 25/09/2010 - 04:47
तू वेडा, मी वेडी तू जादा, मी थोडी ;) तू पाऊस, मी धारा तू थेंब, मी गारा ! तू नळी, मी हुक्का.. तू कडका, मी व्होडका !! तू मी, मी तू, तू मैना, मी मिठु.... .....अहो बास बास, नका फार सुटु .....

चौकटराजा 03/11/2012 - 16:57
मी ऐल तू पैल मी चूल तू वैल मी कडक तू सैल तू गाय मी बैल

कलश 03/11/2012 - 18:50
तू अगर मी तगर, तू घागर मी सागर ;)

कलश 03/11/2012 - 19:44
तू ऊभा मी आडवा, तू दिवाळी मी पाडवा :-P :-D

दादा कोंडके 04/11/2012 - 19:53
नसावा कारण मग एक दुसरा स्त्री डुआयडी पण अचानक उगवला असता. ;) अवांतरः माझ्या काही ओळी, तू प्रोग्राम मी बग, तू सॉकेट मी प्लग.. :)

मृगनयनी 03/11/2012 - 21:17
चिन्द्याभाऊची पुन्हा मिसळपावीय आठवण आली!!!.. फेसबुकीय हृषी रोजच भेटतो!!.. पण 'इंस्न्या' नाही!!! :) असो.. तू अलीबाबा.. मी तीळ.. (दार उघडणारा) ;) तू बर्फी... मी झिलमिल.. =)) =)) =)) =))

इरसाल 03/11/2012 - 21:38
तु उप मी क्रम तु मनो मी गत तु मिसळ मी पाव तु मीम मी राठी तु ऐसी मी अक्षरे ट ला ट जोडला आहे. आमी काय हाडाचे कवी नाय.

जेनी... 04/11/2012 - 11:50
तु रात्र मी चांदणी तु चित्र मी वाहिनी तु रंग मी ब्रश तु आयटम मी क्रश ;) तु स्वीट मी हनी तु खरड मी व्यनी :D तु आवरा मी सावरा तु कावरा मी बावरा तु आइ गं! मी आयला ! तु च्यामारी ! मी च्यायला :P बाकिचं नंतर .

गणामास्तर 04/11/2012 - 12:10
नॉन आयटी (मेकॅनिकल हमालांसाठी) तू वेल्डर, मी फिटर. तू ग्राईंडर, मी कटर. तू गियरबॉक्स, मी मोटर तू शेड, मी शटर. तू अ‍ॅम्पीअर, मी व्होल्ट. तू नट, मी बोल्ट. a ;)

अभ्या.. 04/11/2012 - 12:29
हे नीदर आयटी नॉर मेकॅनिकल साठी (ग्राफिक्वाले) तू कोरलड्रॉ मी इल्स्ट्रेटर तू सीटीपी मी इमेजसेटर तू इमेज मी रिझोल्युशन तू लेआऊट मी कम्पोझीशन

निरन्जन वहालेकर 04/11/2012 - 17:02
तु दीपावली मी दसरा तु बटाटा, मी काचरा. तु करन्जी,मी सारण तु कर्ज, मी तारण. तु पणती.मी दिवा, तु छावि,मी (सुका)मेवा. तु मासा, मी बगळा तु शहाणी, मी बावळा

ज्ञानराम 04/11/2012 - 17:05
तू ऊंट मी सांडणी, तू तांदूळ मी कांडणी तू दिवा मी वात तू धर्म मी जात मी थंडि तू ताप मी शाप तू उशाप...

अथांग 25/09/2010 - 04:47
तू वेडा, मी वेडी तू जादा, मी थोडी ;) तू पाऊस, मी धारा तू थेंब, मी गारा ! तू नळी, मी हुक्का.. तू कडका, मी व्होडका !! तू मी, मी तू, तू मैना, मी मिठु.... .....अहो बास बास, नका फार सुटु .....

चौकटराजा 03/11/2012 - 16:57
मी ऐल तू पैल मी चूल तू वैल मी कडक तू सैल तू गाय मी बैल

कलश 03/11/2012 - 18:50
तू अगर मी तगर, तू घागर मी सागर ;)

कलश 03/11/2012 - 19:44
तू ऊभा मी आडवा, तू दिवाळी मी पाडवा :-P :-D

दादा कोंडके 04/11/2012 - 19:53
नसावा कारण मग एक दुसरा स्त्री डुआयडी पण अचानक उगवला असता. ;) अवांतरः माझ्या काही ओळी, तू प्रोग्राम मी बग, तू सॉकेट मी प्लग.. :)

मृगनयनी 03/11/2012 - 21:17
चिन्द्याभाऊची पुन्हा मिसळपावीय आठवण आली!!!.. फेसबुकीय हृषी रोजच भेटतो!!.. पण 'इंस्न्या' नाही!!! :) असो.. तू अलीबाबा.. मी तीळ.. (दार उघडणारा) ;) तू बर्फी... मी झिलमिल.. =)) =)) =)) =))

इरसाल 03/11/2012 - 21:38
तु उप मी क्रम तु मनो मी गत तु मिसळ मी पाव तु मीम मी राठी तु ऐसी मी अक्षरे ट ला ट जोडला आहे. आमी काय हाडाचे कवी नाय.

जेनी... 04/11/2012 - 11:50
तु रात्र मी चांदणी तु चित्र मी वाहिनी तु रंग मी ब्रश तु आयटम मी क्रश ;) तु स्वीट मी हनी तु खरड मी व्यनी :D तु आवरा मी सावरा तु कावरा मी बावरा तु आइ गं! मी आयला ! तु च्यामारी ! मी च्यायला :P बाकिचं नंतर .

गणामास्तर 04/11/2012 - 12:10
नॉन आयटी (मेकॅनिकल हमालांसाठी) तू वेल्डर, मी फिटर. तू ग्राईंडर, मी कटर. तू गियरबॉक्स, मी मोटर तू शेड, मी शटर. तू अ‍ॅम्पीअर, मी व्होल्ट. तू नट, मी बोल्ट. a ;)

अभ्या.. 04/11/2012 - 12:29
हे नीदर आयटी नॉर मेकॅनिकल साठी (ग्राफिक्वाले) तू कोरलड्रॉ मी इल्स्ट्रेटर तू सीटीपी मी इमेजसेटर तू इमेज मी रिझोल्युशन तू लेआऊट मी कम्पोझीशन

निरन्जन वहालेकर 04/11/2012 - 17:02
तु दीपावली मी दसरा तु बटाटा, मी काचरा. तु करन्जी,मी सारण तु कर्ज, मी तारण. तु पणती.मी दिवा, तु छावि,मी (सुका)मेवा. तु मासा, मी बगळा तु शहाणी, मी बावळा

ज्ञानराम 04/11/2012 - 17:05
तू ऊंट मी सांडणी, तू तांदूळ मी कांडणी तू दिवा मी वात तू धर्म मी जात मी थंडि तू ताप मी शाप तू उशाप...
लेखनविषय:
हे ठिकाण
धोरण
मांडणी
वावर
संस्कृती
कला
नृत्य
नाट्य
संगीत
धर्म
पाकक्रिया
इतिहास
वाङ्मय
कथा
बालकथा
कविता
चारोळ्या
प्रेमकाव्य
बालगीत
मुक्तक
विडंबन
गझल
भाषा
उखाणे
प्रतिशब्द
म्हणी
वाक्प्रचार
व्याकरण
व्युत्पत्ती
शब्दक्रीडा
शब्दार्थ
शुद्धलेखन
सुभाषिते
विनोद
साहित्यिक
समाज
जीवनमान
तंत्र
राहणी
औषधोपचार
प्रवास
भूगोल
देशांतर
राहती जागा
नोकरी
विज्ञान
क्रीडा
अर्थकारण
अर्थव्यवहार
गुंतवणूक
ज्योतिष
फलज्योतिष
सामुद्रिक
कृष्णमुर्ती
राशी
राजकारण
शिक्षण
मौजमजा
चित्रपट
छायाचित्रण
काव्यरस
शृंगार
भयानक
हास्य
बिभत्स
करुण
वीररस
अद्भुतरस
रौद्ररस
शांतरस
नमस्कार, मिसळपावच्या इतिहासात प्रथमच खफ वरील साहित्य इथे प्रकाशित करतो आहे. आपण धाग्याचा खफ अनेकदा झालेला पाहिला असेल पण ही अशी ही पहिलीच वेळ असावी की आम्ही खफचाच धागा करुन एक प्रकारे बॅकवर्ड इंटीग्रेशन केले आहे. तरी कोणत्याही पुर्वग्रहदुषित नजरेने आमच्या सदर धाग्याचा आस्वाद घ्यावा आणि प्रतिक्रियांचा पाऊस त्यावर पाडावा ही न्रम विनंती. हे साहित्य आमचे एकट्याचे नसुन आमच्या ह्या योजनेत अभावितपणे सहभागी झालेल्या श्री नावातकायआहे, श्री भेन्डिबाजार, श्री कुक, श्री स्वानंद व सौ.
Subscribe to बिभत्स