मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

बिभत्स

(सहज..)

टवाळ कार्टा ·
आत्मुदांची मापी मागून :) पेर्णा - http://www.misalpav.com/node/29887 ------------------------------------------------------------------------ adagal कोळ्यांनी विणले जाळे वाळवीने करामत केली. मी कचरा केला नाही अन्,तरीही अडगळ झाली. विटलेला रंग कचर्याचा गंध ना घुशींना प्रतिबंध. कोपर्यातुनी मोडलेला (खिडकीचा) सांधा लाभला उंदरांस स्वच्छंद! मी आशा का ठेवावी? की कबुतरांना शी न व्हावी! वैतागून संध्याकाळची का प्रीती (कबुतरांची) मी ती पहावी??? हेच

तो.....

टवाळ कार्टा ·
त्या लीलाधराची मापी मागून :) पेर्णा - http://www.misalpav.com/node/19709 ------------------------------------------------------------------------- तो..... तो आहे नाना, तो आहे स्टिंकर, तो ना"ही" तैश अन् तो नाही माइ, पण तरीही त्याची मिपावर असते मात्र जिल्बी..... :D अशी हि तुम्हा आम्हा सर्वांना पिडणारी भंगार डबा बाटली.............. लेख कुठलाही असो त्याचा हाच आहे वसा, कारण त्याला लागत नाही, तो ठसवतो रिकाम्या डोक्याचा ठसा, असा तो तुम्हा आम्हा मिपाकरांचा सडका भंगार डबा बाटली....कारण तो नाही मिपाकरांना ऐकी........... भंगार डबा बाटली भंगार डबा बाटली, टाके जिल्बी भल्ती सल्ती भंगार डबा बाटली!

कसं जमतं तुला (डुआयडी काढणं)

टवाळ कार्टा ·
आम्ची पेर्णा - http://www.misalpav.com/node/29862 मूळ कवीची क्षमा मागून -------------------------------------------------------- कसं जमतं तुला, डुआयडी काढणं? किती सहज, हे तुझ असं वावरणं? प्रतिसाद द्यायला माझं पुरत भांबावणं कितीतरी लेखांवर प्रतिसादांच्या जिल्ब्या पाडणं (संपादकांच्या) गप्प राहण्याचा का हा अर्थ तू घेतला? की सगळचं हे सहज शक्य होतय तुला? लिहिताना तटस्थ प्रतिसाद कंटाळला जीव आमचा (तरीही) तुच थट्टेचा, सगळ्यांसाठी विषय ठरला? गप्प बसता मी (, तू) आणखीच व्हावं वाचाळ (आपल्याच डुआयडीची) बाजू घेण्याच्या मिषानं तू यावं परत लिहिताना प्रतिसाद, बिंग उघडं पडावं जे हवच होतं आम्हाला, तुझं तु स

गंध माझे

टवाळ कार्टा ·
पेर्णा - http://www.misalpav.com/node/29834 वर्जीनल कवीची मापी मागून :) ------------------------------------------------------------------------ ये जरा "बसायला", घे बाटलीतले तीर्थ इथे गाठी शेवया मागाया, काय सांग जाते तुझे ll १ ll अट्टल पिणारे लाजतील, येता (बाटली) तुझ्या हातावरी अंगावरल्या समस्त वस्त्रांस, जरा जडू दे गंध तुझे ll २ ll या शर्ट-प्यांटवरील, पुसती जरी साऱ्या खुणा ती अशी खमकी असता, गालावरचा रंग सजे ll ३ ll सखे ग सहवास तुझा, रंगतो लाल गालांवरी पुन्हा होईल भेट तोवरी, ग्लास वाहील काय ओझे ll ४ ll - पीकेबोध

होउ दे श्वास मोकळा

टवाळ कार्टा ·
आजकाल मिपावर गुर्जींचा (इथे दोन्ही कानांच्या पाळ्यांना हात लावण्यात आलेला आहे याची ज्याची त्याने नोंद घ्यावी) प्रभाव जास्तच झाल्याने ह्या ईडंबणावर त्यांची छाप दिसू शकते (दिसेलच ;) )...हे ईडंबण गुर्जींना अर्पण...जिल्बी मात्र मीच पाडली बर्का ;) आम्ची पेर्णा http://www.misalpav.com/node/29809 ------------------------------------------------------------------------------- जगने न तुज्य(कृपे)विना , का रडवतो तू मला, गेला कोंडून तू मजला, जणू श्वास माझा गेला, ये ना परत दाराकडे, कुंथणे आता मुश्किल झाले, नाक माझे हिरमुसले, कससचं म्हणुन बसून राहिले, "ब"गायचे म्हणून "ब"गत राहिले, अजुन ही जिव माझा अडकला

<पतंग>

राजेश घासकडवी ·
लेखनविषय:
प्राथमिक प्रेरणा - तवंग दुय्यम प्रेरणा - लवंग> माझा पतंग सतत हरवतो तुझ्या अभाळी . . पेच लावती ढगाढगात ढाले ढालगजांचे . . ढील देत मी फिरकी झपझप मांजा वाहतो . . मांजा कातर पडतो सैलसर केएलपीडी . . झाडा तारांत पतंग ढिगभर लटकलेले . . नवा पतंग उडेल लवकर नव्या अभाळी

<पहिली धार>

प्यारे१ ·
लेखनविषय:
सोडा नसला तरी चालेल , पण संध्याकाळी एक चपटी असावी ! एकही चुनाडबी नसली तर चालेल , पण खिशात एक तंबाखूची पुडी असावी ! लॉलीपॉप- तंदूरीची सर कोणालाच नाही , पण चखण्यात एक चकली तरी असावी ! हलकट मित्रांनी बिअर मारायला शिकवली , पण वाईन प्यायला सोबत एक तरुणी असावी ! क्रेट संपवायला गँग आहेच , पण शेवटी मारायला एक चिल्ड असावीच ! पाण्याशिवाय सर्वच अपुर्ण , पण किक बसायला एक ऑन द रॉक असावी'च्च' !!! -पिणार ____________________________________________

" यु आर लेट .. यु फुल !

जेनी... ·
लेखनविषय:
आज भेटायचे ठरले होतेना आपले किनार्‍यावर ? :( कितीतरीच उशिर केलास :-/ कितीवेळ एकटीच उभी होते . तुझी वाट बघता बघता वरच्या आळीतला नाम्याच आला :( एकटीला बघुन चल थोडं ओल्यागार रेतीत चालु म्हणाला :P इतक्यात तुला... दुरुन येताना बघितलं . मनाशिच म्हटलं यु आर लेट.. यु फुल !

नख

पेशवा ·
लेखनविषय:
काव्यरस
पुन्हा शोधावी का तिला ? किती सहज उकरायची गाडलेले कबुलीजबाब फुल्या शिवलेले डोळे फुल्या शिवलेले ओठ कधी हसत कधी रडत विचारायची नुसत्या खुणांनी 'कशी दिसते ह्या नवीन टाक्यांत?' लांबसडक बोटे, न्याहाळायची ती कधी शापा सारखी कधी श्वापदा सारखी बिलगायची अशी की नक्षत्र भारले आभाळ व्हायचे शरीर आणि कधी हिंस्रतेने करायची शिकार धारदार, रासवटतेने झालेला छिन्नविछिन्न देह शिवत बसायची तासंतास तिने पाळलेली बेवारशी विरह-गाणी पाहायचो घुटमळताना तिच्या आसपास... पुन्हा शोधावी का तिला ? मला भेटून ती निराश झाली तर? मन धजत नाही, हे रिकामेपण झाकता येत नाही तिने दिलेल्या जखमा पुन्हा पुन्हा गोंजारताना दीनवाणा झालेला मी कुठल