सार्‍या उदास वाटा, कापीत चाललो मी
होउन मूषक काळा, शापीत चाललो मी

नाले गटारे अनेक, सुगंधी या पथाने,
ओल्या ओघळांत काही, हुंगीत चाललो मी

वस्ती उठून गेली, ओसाड ती कवाडे,
तो घास नासलेला, शोधीत चाललो मी,

काखेत एक गाठ, आक्रोश आणि टाहो,
मृत्यो तुझ्या तमाच्या धुंदीत चाललो मी.

पसरला प्लेगपाश, दूषीत आसमंत,
प्रतिशोध मानवाचा भेदीत चाललो मी.

( खूप दिवसांनी एकाच कवितेवर विडंबने पडताना पाहिली आणी रहावलं नाही..
खुप दिवस काहीच लिहायला वेळ मिळाला नाही म्हणुन जरा हात आणी कळफलक साफ करून घेतोय..
)