क्रांती ताईंची सुंदर गझल
ते जीवच वेडे होते वाचुन आणि वर्षअखेर जवळ आल्याने नेहमीप्रमाणे अॅप्रायझल आठवलं : 8} ~X(
असो..
ते जीवच वेडे होते, जुंपुन काम करणारे
टेचात पुढे ते येती, मागे पुढे करणारे
त्यांच्या न्यायाचा डंका, उंदरास मांजर साक्षी!
मागावुन प्रमोशन घेती, काहिच न करणारे
आपलेच आपण गाती पोवाडे मर्दुमकीचे,
म्यनेजर म्हणवती स्वतःला, 'काडि'चे न कळणारे
माहित जरी वरवरचे, आतून रिकामी घोडी,
ते देखावे बघणारे, हे देखावे करणारे!
नेहमीच पैदा करती, मुद्दाम पंक्ती घोळांच्या
अन् पाठ थोपटुन घेती, "आम्हीच घोळ निस्तरणारे!"
सुंदर रिसोर्
