मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

पाठीवरचा तो हात!

चतुरंग ·

प्राजु 28/03/2008 - 23:55
मनाला भीडणारे लेखन. चतुरंग, तुम्ही नशिबवान आहात.. तुम्हांला पु.लं.च्या कडून शाब्बासकी मिळाली. जाहले बहु, होतील बहु.. परि या सम हाच असे काहिसे म्हणतात ना... लेख आवडला. - (सर्वव्यापी)प्राजु

विसोबा खेचर 29/03/2008 - 00:10
रंगराव, सुंदर आठवण...! ते व्यक्तिमत्वच विलक्षण होतं! अशी माणसं पुन्हा होणे नाही! तसं बघायला गेलं तर मराठीत अनेक उत्तमोत्तम सहित्यिक झाले, परंतु भाईकाकाही एक साहित्यिक होते ही गोष्ट खुद्द साहित्यिकांकरता मानाची होती! वास्तविक साहित्य हा भाईकाकांच्या अष्टपैलू व्यक्तिमत्वापैकी केवळ एक विषय! असो... गुरुवर्यांना सा. प्रणिपात... तात्या.

प्रमोद देव 29/03/2008 - 08:44
रंगराव, खरंच आपण भाग्यवान आहात. ते रेखाचित्र बघण्याची आम्हा सगळ्यांना अतीव इच्छा आहे. ती लवकरच पूर्ण कराल अशी आशा व्यक्त करतो. प्रवाही भाषेमुळे वातावरण निर्मिती उत्तम साधलेय. मी तर वाचत होतो असे म्हणण्याऐवजी ते दृष्य पाहत होतो असे म्हटले तरी अतिशयोक्ति होणार नाही इतका त्यात गुंगुन गेलो होतो. आठवण अतिशय हृद्य आहे. आपल्या मर्मबंधातली ही ठेव आमच्यासमोर उघड केलीत ह्याबद्दल मनःपूर्वक आभार.

नीलकांत 29/03/2008 - 09:47
तुमची आठवण अतिशय प्रभावीपणे मांडली आहे. ते चित्र पाहण्याची उत्सुकता आहे. लेखन आवडलं. नीलकांत

प्रभाकर पेठकर 29/03/2008 - 15:18
१२ जून २०००. माझं काम संपवून मी हॉटेलवर आलो. दूरदर्शवर संध्याकाळच्या बातम्या लावल्या पुलं गेले एवढंच कळलं. पुढच्या बातम्या ऐकू आल्या नाहीत. कितीतरी वेळ सुन्न बसून होतो. छातीत खूप खूप जड वाटत होतं. दु:खावेग अति झाल्यावर डोळ्यांतून पाण्याच्या धारा सुरु झाल्या. मनाच्या आत खोल कुठेतरी काहीतरी ओरबाडल्यासारखी घायाळ अवस्था झाली होती. माझ्या पाठीवरुन प्रेमाने फिरलेला तो हात परमेश्वराने त्याच्या हातात धरला होता आणि मी पोरका झालो होतो! माझ्या मनाच्या काळोख्या कोपर्‍यात तुम्ही मेणबत्ती घेऊन प्रवेशलात. जुन्या आठवणींनी चाळवाचाळव केली. मन सुन्न झालं.....

शुचि 14/06/2010 - 05:23
असेच म्हणते. सवतचि भासे मला| दूती नसे ही माला|| नच एकांती सोडी नाथा| भेटू न दे हृदयाला||

देवदत्त 30/03/2008 - 21:54
लेखनशैली आणि अनुभवकथन आवडले. मला जवळ बोलावून, पाठीवरुन हात फिरवून, डोळे मोठे करुन माझ्या हातातल्या चित्राकडे बघून म्हणाले "वा, छान काढलं आहेस रे! मला ठाऊक नव्हतं मी एवढा चांगला दिसत असेन!:)". आणि त्यांनी चित्रावर स्वाक्षरी केली! मजा आहे तुमची. ते चित्र आम्हालाही पाहु द्या की...

सहज 10/11/2009 - 12:44
हा लेख कसा काय वाचायचा राहीला कळत नाही. ते चित्र जरुर डकवा इथे.

बिपिन कार्यकर्ते 10/11/2009 - 12:57
माझाही वाचायचा राहिला होता बहुतेक. सुंदर आहे. रंगाशेठ, ते चित्र डकवाच. बिपिन कार्यकर्ते

दिपक 10/11/2009 - 16:24
खरचं सुंदर आणि मनातुन आलेले अनुभवकथन.. भावले.

सुनील 10/11/2009 - 16:56
अतिशय हृदयस्पर्शी आठवण. ते चित्र डकवाच आता. Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

विकास 14/06/2010 - 08:06
असेच म्हणतो! -------------------------------- मी या आणि इतर संकेतस्थळावर केवळ "विकास" याच नावाने वावरतो. त्याच्या मागेपुढे उभ्या (||) आडव्या (=), तिरप्या (\\ //) आदी कुठल्याच प्रकाराच्या रेषा नसतात. त्या अर्थाने माझी कुठेही शाखा नाही. :-)

संदीप चित्रे 10/11/2009 - 20:33
>> महाराजा, त्यावेळी काय वर्णावी माझ्या मनाची अवस्था! 'अवघेचि झाले देह ब्रम्ह' म्हणजे काय असते त्याचा प्रत्यय आला! पु.लं.ना मी लिहिलेल्या पत्राला त्यांच्या हस्ताक्षरात पत्र आलं होतं तेव्हा स्सेम हीच अवस्था माझी झाली होती !

चतुरंग 12/11/2009 - 03:14
जवळजवळ २९ वर्षांपूर्वी काढलेले चित्र आहे. आयत्यावेळी काढल्यामुळे कागद आणि पेन्सिल दोन्हीची क्वालिटी तेवढी ग्रेट नव्हती आणि चित्र काढायला तरी कुठे फार ग्रेट येत होते पण उत्साह दांडगा होता हे खरं! पुलंची त्यावर स्वाक्षरी झाली आणि त्या चित्राचं सोनं झालं! :) (पुलकित)चतुरंग

सहज 12/11/2009 - 07:25
मस्त! तसे मला जवळ बोलावून, पाठीवरुन हात फिरवून, डोळे मोठे करुन माझ्या हातातल्या चित्राकडे बघून म्हणाले "वा, छान काढलं आहेस रे! मला ठाऊक नव्हतं मी एवढा चांगला दिसत असेन!:)". आणि त्यांनी चित्रावर स्वाक्षरी केली! खरचं की! :-)

गणपा 12/11/2009 - 03:46
रंगाशेठ खरच नशिब्वान आहत. भाईकाकांचा हात तुमच्या पाठीवर पडला. त्यांच्या कडुन कौतुक झालं. वर पीडां काका म्हणाले तस खरच हा परिसस्पर्श. लहान असताना इतक सुंदर रेखाटन काढलयत....लाजवाब.

भडकमकर मास्तर 12/11/2009 - 09:48
चित्र मस्त आहे ... पण पुस्तकाच्या मागच्या बाजूला असलेल्या फोटोवरून केल्यासारखं वाटतंय .. लेखात लिहिल्याप्रमाणे भाषण करणार्‍या पु ल ं ना बघून काढल्यासारखं वाटत नाहीये... :) _____________________________ हल्ली प्रातःसमयी ओ सजना बरखा बहार आयी ऐकतो... जय बालाजी

jaypal 12/11/2009 - 21:24
रंगाशेठ खरच नशिब्वान आहत. भाईकाकांचा हात तुमच्या पाठीवर पडला. लेख आणि चित्र दोन्ही आवडले. रामाचा हात पाठीवरुन फिरल्यावरती ती खारुताइ तुमच्या सारखिच शहारली, मोहरली असेल ना? *************************************************** दुरितांचे तिमीर जोवो/विश्व स्वधर्मसुर्ये पाहो/ जो जें वाछील तो तें लाहो/प्राणिजात/

मीनल 14/06/2010 - 05:10
छान अनुभवाचे छान कथन. छान फोटो. छान स्वाक्षरी . मीनल. http://myurmee.blogspot.com/

शिल्पा ब 15/06/2010 - 06:33
साक्षात देवाला तुम्ही पाहिलं नव्हे त्याची शाबासकी मिळवलीत...बाकी पु.ल. गेले तेव्हा अगदी जवळची व्यक्ती गेल्याचे दुःख झाले होते... *********************************************************** http://shilpasview.blogspot.com/

प्राजु 28/03/2008 - 23:55
मनाला भीडणारे लेखन. चतुरंग, तुम्ही नशिबवान आहात.. तुम्हांला पु.लं.च्या कडून शाब्बासकी मिळाली. जाहले बहु, होतील बहु.. परि या सम हाच असे काहिसे म्हणतात ना... लेख आवडला. - (सर्वव्यापी)प्राजु

विसोबा खेचर 29/03/2008 - 00:10
रंगराव, सुंदर आठवण...! ते व्यक्तिमत्वच विलक्षण होतं! अशी माणसं पुन्हा होणे नाही! तसं बघायला गेलं तर मराठीत अनेक उत्तमोत्तम सहित्यिक झाले, परंतु भाईकाकाही एक साहित्यिक होते ही गोष्ट खुद्द साहित्यिकांकरता मानाची होती! वास्तविक साहित्य हा भाईकाकांच्या अष्टपैलू व्यक्तिमत्वापैकी केवळ एक विषय! असो... गुरुवर्यांना सा. प्रणिपात... तात्या.

प्रमोद देव 29/03/2008 - 08:44
रंगराव, खरंच आपण भाग्यवान आहात. ते रेखाचित्र बघण्याची आम्हा सगळ्यांना अतीव इच्छा आहे. ती लवकरच पूर्ण कराल अशी आशा व्यक्त करतो. प्रवाही भाषेमुळे वातावरण निर्मिती उत्तम साधलेय. मी तर वाचत होतो असे म्हणण्याऐवजी ते दृष्य पाहत होतो असे म्हटले तरी अतिशयोक्ति होणार नाही इतका त्यात गुंगुन गेलो होतो. आठवण अतिशय हृद्य आहे. आपल्या मर्मबंधातली ही ठेव आमच्यासमोर उघड केलीत ह्याबद्दल मनःपूर्वक आभार.

नीलकांत 29/03/2008 - 09:47
तुमची आठवण अतिशय प्रभावीपणे मांडली आहे. ते चित्र पाहण्याची उत्सुकता आहे. लेखन आवडलं. नीलकांत

प्रभाकर पेठकर 29/03/2008 - 15:18
१२ जून २०००. माझं काम संपवून मी हॉटेलवर आलो. दूरदर्शवर संध्याकाळच्या बातम्या लावल्या पुलं गेले एवढंच कळलं. पुढच्या बातम्या ऐकू आल्या नाहीत. कितीतरी वेळ सुन्न बसून होतो. छातीत खूप खूप जड वाटत होतं. दु:खावेग अति झाल्यावर डोळ्यांतून पाण्याच्या धारा सुरु झाल्या. मनाच्या आत खोल कुठेतरी काहीतरी ओरबाडल्यासारखी घायाळ अवस्था झाली होती. माझ्या पाठीवरुन प्रेमाने फिरलेला तो हात परमेश्वराने त्याच्या हातात धरला होता आणि मी पोरका झालो होतो! माझ्या मनाच्या काळोख्या कोपर्‍यात तुम्ही मेणबत्ती घेऊन प्रवेशलात. जुन्या आठवणींनी चाळवाचाळव केली. मन सुन्न झालं.....

शुचि 14/06/2010 - 05:23
असेच म्हणते. सवतचि भासे मला| दूती नसे ही माला|| नच एकांती सोडी नाथा| भेटू न दे हृदयाला||

देवदत्त 30/03/2008 - 21:54
लेखनशैली आणि अनुभवकथन आवडले. मला जवळ बोलावून, पाठीवरुन हात फिरवून, डोळे मोठे करुन माझ्या हातातल्या चित्राकडे बघून म्हणाले "वा, छान काढलं आहेस रे! मला ठाऊक नव्हतं मी एवढा चांगला दिसत असेन!:)". आणि त्यांनी चित्रावर स्वाक्षरी केली! मजा आहे तुमची. ते चित्र आम्हालाही पाहु द्या की...

सहज 10/11/2009 - 12:44
हा लेख कसा काय वाचायचा राहीला कळत नाही. ते चित्र जरुर डकवा इथे.

बिपिन कार्यकर्ते 10/11/2009 - 12:57
माझाही वाचायचा राहिला होता बहुतेक. सुंदर आहे. रंगाशेठ, ते चित्र डकवाच. बिपिन कार्यकर्ते

दिपक 10/11/2009 - 16:24
खरचं सुंदर आणि मनातुन आलेले अनुभवकथन.. भावले.

सुनील 10/11/2009 - 16:56
अतिशय हृदयस्पर्शी आठवण. ते चित्र डकवाच आता. Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

विकास 14/06/2010 - 08:06
असेच म्हणतो! -------------------------------- मी या आणि इतर संकेतस्थळावर केवळ "विकास" याच नावाने वावरतो. त्याच्या मागेपुढे उभ्या (||) आडव्या (=), तिरप्या (\\ //) आदी कुठल्याच प्रकाराच्या रेषा नसतात. त्या अर्थाने माझी कुठेही शाखा नाही. :-)

संदीप चित्रे 10/11/2009 - 20:33
>> महाराजा, त्यावेळी काय वर्णावी माझ्या मनाची अवस्था! 'अवघेचि झाले देह ब्रम्ह' म्हणजे काय असते त्याचा प्रत्यय आला! पु.लं.ना मी लिहिलेल्या पत्राला त्यांच्या हस्ताक्षरात पत्र आलं होतं तेव्हा स्सेम हीच अवस्था माझी झाली होती !

चतुरंग 12/11/2009 - 03:14
जवळजवळ २९ वर्षांपूर्वी काढलेले चित्र आहे. आयत्यावेळी काढल्यामुळे कागद आणि पेन्सिल दोन्हीची क्वालिटी तेवढी ग्रेट नव्हती आणि चित्र काढायला तरी कुठे फार ग्रेट येत होते पण उत्साह दांडगा होता हे खरं! पुलंची त्यावर स्वाक्षरी झाली आणि त्या चित्राचं सोनं झालं! :) (पुलकित)चतुरंग

सहज 12/11/2009 - 07:25
मस्त! तसे मला जवळ बोलावून, पाठीवरुन हात फिरवून, डोळे मोठे करुन माझ्या हातातल्या चित्राकडे बघून म्हणाले "वा, छान काढलं आहेस रे! मला ठाऊक नव्हतं मी एवढा चांगला दिसत असेन!:)". आणि त्यांनी चित्रावर स्वाक्षरी केली! खरचं की! :-)

गणपा 12/11/2009 - 03:46
रंगाशेठ खरच नशिब्वान आहत. भाईकाकांचा हात तुमच्या पाठीवर पडला. त्यांच्या कडुन कौतुक झालं. वर पीडां काका म्हणाले तस खरच हा परिसस्पर्श. लहान असताना इतक सुंदर रेखाटन काढलयत....लाजवाब.

भडकमकर मास्तर 12/11/2009 - 09:48
चित्र मस्त आहे ... पण पुस्तकाच्या मागच्या बाजूला असलेल्या फोटोवरून केल्यासारखं वाटतंय .. लेखात लिहिल्याप्रमाणे भाषण करणार्‍या पु ल ं ना बघून काढल्यासारखं वाटत नाहीये... :) _____________________________ हल्ली प्रातःसमयी ओ सजना बरखा बहार आयी ऐकतो... जय बालाजी

jaypal 12/11/2009 - 21:24
रंगाशेठ खरच नशिब्वान आहत. भाईकाकांचा हात तुमच्या पाठीवर पडला. लेख आणि चित्र दोन्ही आवडले. रामाचा हात पाठीवरुन फिरल्यावरती ती खारुताइ तुमच्या सारखिच शहारली, मोहरली असेल ना? *************************************************** दुरितांचे तिमीर जोवो/विश्व स्वधर्मसुर्ये पाहो/ जो जें वाछील तो तें लाहो/प्राणिजात/

मीनल 14/06/2010 - 05:10
छान अनुभवाचे छान कथन. छान फोटो. छान स्वाक्षरी . मीनल. http://myurmee.blogspot.com/

शिल्पा ब 15/06/2010 - 06:33
साक्षात देवाला तुम्ही पाहिलं नव्हे त्याची शाबासकी मिळवलीत...बाकी पु.ल. गेले तेव्हा अगदी जवळची व्यक्ती गेल्याचे दुःख झाले होते... *********************************************************** http://shilpasview.blogspot.com/
लेखनविषय:
हे ठिकाण
लेखनप्रकार
अनुभव
"आले, आले बरं का!" गर्दीत कोणीतरी म्हणाले. "कुठे आहेत, कुठे आहेत?" बरेच आवाज. "ते काय, अँबेसिडर मधून उतरताहेत." गुरुशर्टावर बिल्ले लावलेली काही स्वयंसेवक मंडळी पुढे सरसावत, "तुम्ही जरा बाजूला सरका हो, त्यांना यायला सुध्दा रस्ता नाहीये! नाहीतर असं करा ना, तुम्ही सगळे आत का नाही जाऊन बसत? ते तिथंच येणार आहेत." कोणीही फारसं मनावर घेतलं नाही. ते स्वाभाविकच होतं. सगळ्या गर्दीच्या टाचा उंच झाल्या!

विद्रोही कविता आणि सामाजिक जाणीव

अजय जोशी ·

सर्किट 28/03/2008 - 23:19
समाजाला दलदलीतून वर आणण्याचे काम कवीचे आहे. हे कुणी , कधी, कसे ठरवले बुवा ? आणि मुळात समाज दलदलीत गेला कधी ? आपण कोणता समाज पाहताय हे ठावूक नाही, पण समाज म्हणजे आपण सर्व, ही व्याख्या गृहीत धरली, तर आपण सर्व दलदलीत आहोत, असे म्हणायचे आहे का ? असे असल्यास, माझा तीव्र निषेध आहे ! - (दलदलीबाहेरचा) सर्किट

मनापासुन 29/03/2008 - 10:18
भाड्या, आलो रे.. हो रे माझ्या रिक्षा/टॅक्षी वाल्या दादा.... मला ठाउक आहे वाट पाहाता तुम्ही भाड्याची दिसता स्वारी दुरुनी जरी. मनी हाक देता त्यांस भाड्या, आलो रे.. पोट तुमचे चाले त्या भाड्यावरती... मीटर दावते त्यास आकडे स्वतः वरती हात कोणी दावता आनन्द होतो तुम्हा प्रुछा होता जवळच्या ठीकाणची मान अगोदरच ना म्हणते तुमच्या आधी. पहाताच दुसरा कोणी दूरचा मुशाफीर आनन्द होतो मनी असो हिंदु वा तो काफिर मग आनन्दे शब्द येती मनात ते भाड्या, आलो रे.. बैसता स्वारी आत्....ये मनी विचार तुमच्या तो बरे झाले भाडे मिळाले बैसता स्वारी आत्...ये मनी विचार त्याच्या तो बरे झाले मिळाले गाडी भाड्याची.. बरे होइल म्हणता त्याने गड्या ये रे म्हणाल तुम्ही झणी भाड्या आलो रे ...............जळजळीत मनापासुन विद्रोही..........

अजय जोशी 29/03/2008 - 19:37
माझे मत वाचून अशा प्रतिक्रिया अपेक्षित होत्याच. माझे म्हणणे एवढेच आहे की, ज्या गोष्टीमुळे कोणाचा उपमर्द होईल असे लिखाण टाळावे. काही उल्लेखांमुळे जळजळीत प्रतिक्रिया व्यक्त झाल्या. त्या पाहून आनंद वाटला. समाज म्हणजे आपण सर्व हा विचार बोलायला ठीक आहे. प्रत्यक्षात तसे घडत नाही. अन्यथा दलित हा शब्द सर्रास वापरला गेला नसता. भाड्याची कविता फार छान वाटली रे गड्या. माझ्याप्रमाणेच आपणही काही अशिष्ट लेखन वाचले असेल. (अशिष्ट चा अर्थ ज्याने त्याने ठरवावा.) त्या लेखनाबद्दल मी माझे मत दिले आहे. पण मत दिल्यानंतर कोणाच्या भावना दुखावल्या असतील तर दिलगिरी. माझा उद्देश लक्षात घ्या. मी वर वापरलेला शब्द भाड्या, रांड, लवडा, -----ई. देवू शकत नाही. असे शब्द कवितेत असावेत का? आपणांस काय वाटते?

सुधीर कांदळकर 29/03/2008 - 21:31
समाजाचा आरसा आहे. समाजात गटार असेल तर साहित्यात येणारच. नसेल तर ते साहित्य वास्तव आहे असे म्हणता येणार नाही. सर्कीटराव अजयजींच्या दिव्य चक्षूंना दिसणारी दलदल आपल्याला दिसत नाही तर तुम्ही आणि आम्ही काय करणार. समाजोद्धारक कवी करतीलच की. अर्धवटराव आचरटाचार्य, सुधीर कांदळकर.

अजय जोशी 29/03/2008 - 23:18
सर्कीटराव अजयजींच्या दिव्य चक्षूंना दिसणारी इतक्या सहजपणे दिव्य चक्षू दिल्याबद्दल धन्यवाद. आपला चष्मेबहाद्दूर

मनापासुन 31/03/2008 - 14:25
विद्रोही लिखाण म्हणजे केवळ शिव्या देणे असते काय? हे नव्याने कळाले. महामहोपाध्याय अजय जोशीजी आपण डॉ यशवन्त पाठक यांचे " अंगणातील आभाळ" याचे जरा वाचन करावे. मनातली कळकळ / झालेला अन्याय त्यानी किती शिव्या न देताही सहजपणे वर्णन केलाय की काय म्हणायचे आहे ते पोहोचते. "कार्यकर्ता " जमले तर हे पुस्तक ही डोळ्याखालुन घालावे . आणि सगळेच विद्रोही कवि समाजोद्धारक असतात हा एक मोठ्या प्रमाणात असलेला गैर समज आहे.

विजुभाऊ 31/03/2008 - 23:14
विद्रोही कवितांची चळवळ ज्योत ग्रंथाली वाचक चळवळी बरोबरच का विझली हो? मला नेहमी हा प्रश्न पडतो

अजय जोशी 31/03/2008 - 23:20
विद्रोही लिखाण म्हणजे केवळ शिव्या देणे असते काय? मनातली कळकळ / झालेला अन्याय त्यानी किती शिव्या न देताही सहजपणे वर्णन केलाय की काय म्हणायचे आहे ते पोहोचते. अतिशय बरोबर बोललात आपण. मलाही काहीसे असेच म्हणावयाचे होते. मात्र अनेक कवींना विचित्र लिहीणे गौरवास्पद वाटते किंवा कदाचित प्रसिद्धी मिळविण्याचे साधन वाटते. याबद्दल मला खरे तर सांगायचे होते. मी आपल्या मताशी सहमत आहे. धन्यवाद.

सर्किट 28/03/2008 - 23:19
समाजाला दलदलीतून वर आणण्याचे काम कवीचे आहे. हे कुणी , कधी, कसे ठरवले बुवा ? आणि मुळात समाज दलदलीत गेला कधी ? आपण कोणता समाज पाहताय हे ठावूक नाही, पण समाज म्हणजे आपण सर्व, ही व्याख्या गृहीत धरली, तर आपण सर्व दलदलीत आहोत, असे म्हणायचे आहे का ? असे असल्यास, माझा तीव्र निषेध आहे ! - (दलदलीबाहेरचा) सर्किट

मनापासुन 29/03/2008 - 10:18
भाड्या, आलो रे.. हो रे माझ्या रिक्षा/टॅक्षी वाल्या दादा.... मला ठाउक आहे वाट पाहाता तुम्ही भाड्याची दिसता स्वारी दुरुनी जरी. मनी हाक देता त्यांस भाड्या, आलो रे.. पोट तुमचे चाले त्या भाड्यावरती... मीटर दावते त्यास आकडे स्वतः वरती हात कोणी दावता आनन्द होतो तुम्हा प्रुछा होता जवळच्या ठीकाणची मान अगोदरच ना म्हणते तुमच्या आधी. पहाताच दुसरा कोणी दूरचा मुशाफीर आनन्द होतो मनी असो हिंदु वा तो काफिर मग आनन्दे शब्द येती मनात ते भाड्या, आलो रे.. बैसता स्वारी आत्....ये मनी विचार तुमच्या तो बरे झाले भाडे मिळाले बैसता स्वारी आत्...ये मनी विचार त्याच्या तो बरे झाले मिळाले गाडी भाड्याची.. बरे होइल म्हणता त्याने गड्या ये रे म्हणाल तुम्ही झणी भाड्या आलो रे ...............जळजळीत मनापासुन विद्रोही..........

अजय जोशी 29/03/2008 - 19:37
माझे मत वाचून अशा प्रतिक्रिया अपेक्षित होत्याच. माझे म्हणणे एवढेच आहे की, ज्या गोष्टीमुळे कोणाचा उपमर्द होईल असे लिखाण टाळावे. काही उल्लेखांमुळे जळजळीत प्रतिक्रिया व्यक्त झाल्या. त्या पाहून आनंद वाटला. समाज म्हणजे आपण सर्व हा विचार बोलायला ठीक आहे. प्रत्यक्षात तसे घडत नाही. अन्यथा दलित हा शब्द सर्रास वापरला गेला नसता. भाड्याची कविता फार छान वाटली रे गड्या. माझ्याप्रमाणेच आपणही काही अशिष्ट लेखन वाचले असेल. (अशिष्ट चा अर्थ ज्याने त्याने ठरवावा.) त्या लेखनाबद्दल मी माझे मत दिले आहे. पण मत दिल्यानंतर कोणाच्या भावना दुखावल्या असतील तर दिलगिरी. माझा उद्देश लक्षात घ्या. मी वर वापरलेला शब्द भाड्या, रांड, लवडा, -----ई. देवू शकत नाही. असे शब्द कवितेत असावेत का? आपणांस काय वाटते?

सुधीर कांदळकर 29/03/2008 - 21:31
समाजाचा आरसा आहे. समाजात गटार असेल तर साहित्यात येणारच. नसेल तर ते साहित्य वास्तव आहे असे म्हणता येणार नाही. सर्कीटराव अजयजींच्या दिव्य चक्षूंना दिसणारी दलदल आपल्याला दिसत नाही तर तुम्ही आणि आम्ही काय करणार. समाजोद्धारक कवी करतीलच की. अर्धवटराव आचरटाचार्य, सुधीर कांदळकर.

अजय जोशी 29/03/2008 - 23:18
सर्कीटराव अजयजींच्या दिव्य चक्षूंना दिसणारी इतक्या सहजपणे दिव्य चक्षू दिल्याबद्दल धन्यवाद. आपला चष्मेबहाद्दूर

मनापासुन 31/03/2008 - 14:25
विद्रोही लिखाण म्हणजे केवळ शिव्या देणे असते काय? हे नव्याने कळाले. महामहोपाध्याय अजय जोशीजी आपण डॉ यशवन्त पाठक यांचे " अंगणातील आभाळ" याचे जरा वाचन करावे. मनातली कळकळ / झालेला अन्याय त्यानी किती शिव्या न देताही सहजपणे वर्णन केलाय की काय म्हणायचे आहे ते पोहोचते. "कार्यकर्ता " जमले तर हे पुस्तक ही डोळ्याखालुन घालावे . आणि सगळेच विद्रोही कवि समाजोद्धारक असतात हा एक मोठ्या प्रमाणात असलेला गैर समज आहे.

विजुभाऊ 31/03/2008 - 23:14
विद्रोही कवितांची चळवळ ज्योत ग्रंथाली वाचक चळवळी बरोबरच का विझली हो? मला नेहमी हा प्रश्न पडतो

अजय जोशी 31/03/2008 - 23:20
विद्रोही लिखाण म्हणजे केवळ शिव्या देणे असते काय? मनातली कळकळ / झालेला अन्याय त्यानी किती शिव्या न देताही सहजपणे वर्णन केलाय की काय म्हणायचे आहे ते पोहोचते. अतिशय बरोबर बोललात आपण. मलाही काहीसे असेच म्हणावयाचे होते. मात्र अनेक कवींना विचित्र लिहीणे गौरवास्पद वाटते किंवा कदाचित प्रसिद्धी मिळविण्याचे साधन वाटते. याबद्दल मला खरे तर सांगायचे होते. मी आपल्या मताशी सहमत आहे. धन्यवाद.
नमस्कार. विद्रोहींच्या भाषेत भाड्या, आलो रे.. माझ्या मते समाज्यातील सर्व घटकांसाठी लेखन असावे हे मला मान्य आहे. परंतु कविता करताना वेगळे भान ठेवावे असे वाटते. समाजाला दलदलीतून वर आणण्याचे काम कवीचे आहे. सातत्याने विचित्र लिखाण करून आपणच आपल्या समाजाचे नुकसान करतो आहोत असे वाटते. खोटे सांगावे असे माझे म्हणणे नाही. समाजासमोर चांगले आलेच नाही तर ? काही कविता पाहून खेद वाटतो - तरूण, नवख्या कवीने अभ्यास म्हणून जरी वाचले तरी त्याला वाटेल - पहायला गेलो सर्वसमावेशक सागरा, भेटून धन्य झालो तुला, हे गटारा.

विडंबनाच्या चर्चेवर विडंबन... मद्यविरहित

तळीराम ·

सर्किट 28/03/2008 - 22:27
विचार चांगले. पण, १. मूळ कवितेचे नाव द्यायला हवे होते: स्वरगंगेच्या काठावरती २. मुखड्यातच खडे लागतात. पुढील विडंबनांस शुभेच्छा. - सर्किट रामुभय्या दाते

विसोबा खेचर 29/03/2008 - 10:18
घाला बंदी ! नको विडंबन मद्याचे तर नकोच चिंतन मिसळ खाऊ या कांद्यावाचून सुमारकेशव पाठ फिरवता, झोप उडे आजला मस्त लिहिलं आहेस रे तळीरामा... (सुधाकर) तात्या.

सर्किट 28/03/2008 - 22:27
विचार चांगले. पण, १. मूळ कवितेचे नाव द्यायला हवे होते: स्वरगंगेच्या काठावरती २. मुखड्यातच खडे लागतात. पुढील विडंबनांस शुभेच्छा. - सर्किट रामुभय्या दाते

विसोबा खेचर 29/03/2008 - 10:18
घाला बंदी ! नको विडंबन मद्याचे तर नकोच चिंतन मिसळ खाऊ या कांद्यावाचून सुमारकेशव पाठ फिरवता, झोप उडे आजला मस्त लिहिलं आहेस रे तळीरामा... (सुधाकर) तात्या.
लेखनविषय:
विनोद
विडंबन
मौजमजा
Taxonomy upgrade extras
प्रकटन
शुभेच्छा
प्रतिसाद
प्रतिक्रिया
वाद
विरंगुळा
मिसळपावच्या कट्ट्यावरती विडंबन दिले तू मला टोपणनावे `तूटून' पडलो ओळखले का मला चतुरंग मी, मी प्राजू ती सुशील, लाडू, खेचर येती नाव भिन्न परी एकच यु(क्)ती मतामतांचा पूर तेधवा कट्ट्यावर पातला घाला बंदी ! नको विडंबन मद्याचे तर नकोच चिंतन मिसळ खाऊ या कांद्यावाचून सुमारकेशव पाठ फिरवता, झोप उडे आजला

उत्क्रांती

मिनासो ·

मदनबाण 29/03/2008 - 10:21
केवळ आपल्या पूरते पाहणे (कॅन्सरच्या पेशी प्रमाणे) म्हणजे समाजाचा पर्यायाने आपलाच नाश करण्यासारखे आहे.:-- एकदम बरोबर..... (आटी मधे काम करत असुन सुद्धा तिन्ही शिफ्ट करणारा ) मदनबाण

धनंजय 29/03/2008 - 15:57
आवडले. मलाही हृदयातील किंवा मेंदूतील पेशी व्हायला आवडेल. (अवांतर : पण तुमच्यापैकी कोणीतरी हाडाची पेशी व्हायचे ठरवा ना... आपण सगळेच मेंदूच्या पेशी झालोत, तर विश्वमानव हाडांआभावी कोलमडेल. तरी प्लीज, प्लीज, प्लीज... मला मेंदू/हृदयाचीच पेशी होऊ दे, हाडाची नको.)

पिवळा डांबिस 30/03/2008 - 00:23
मला ना, मला मानवी आंत्रपुच्छाची (ऍपेन्डिक्सची) पेशी व्हायला आवडेल! काही काम नाही, फक्त आराम करायचा!!:)) पण उपद्रवमूल्य इतकं की जरा रुसुन फुगलो तर अख्खं शरीर मेटाकुटीला आणू शकतो!!:))) ही, ही, ही!!:))

कोलबेर 30/03/2008 - 00:30
पण शेवटी अर्ध्या-एक तासाच्या शस्त्रक्रियेत तुमचे राम नाम सत्य होणार त्याचे काय? मिनासो, तुमचा हा छोटेखानी लेख आवडाला.

पिवळा डांबिस 30/03/2008 - 00:34
"जरा मरण यातून सुटला कोण प्राणिजात?" पण जगीन तेव्हढे आयुष्य तरी टेचात जगीन!!!:)) बाकी शरिरातली कुठ्ली पेशी शस्त्रक्रियेच्या शक्यतेपासून वाचली आहे?

कोलबेर 30/03/2008 - 00:43
पण जगीन तेव्हढे आयुष्य तरी टेचात जगीन!!!:))
हा हा हा.. मस्त! अगदी भरपूर जगाल हो फक्त कधी रुसुन फुगुन वगैरे बसु नका म्हणजे झालं! ;)

विसोबा खेचर 30/03/2008 - 13:14
हा हा.. मस्त! अगदी भरपूर जगाल हो फक्त कधी रुसुन फुगुन वगैरे बसु नका म्हणजे झालं! ;) हा हा हा! डांबिसाचा आणि कोलबेरदेवाचा संवाद आवडला! आंत्रपुच्छ हा शब्द साला क्लासच आहे! :) मिनासो, तुमचा हा छोटेखानी लेख आवडाला. असे कोलबेरसारखेच म्हणतो... अजूनही येऊ द्या... तात्या.

सर्किट 01/04/2008 - 00:14
मला ना, मला मानवी आंत्रपुच्छाची (ऍपेन्डिक्सची) पेशी व्हायला आवडेल! काही काम नाही, फक्त आराम करायचा!!:)) मला ना, काही सदस्यांच्या मेंदूची पेशी व्हायला आवडेल. कारण तेच :-) पण उपद्रवमूल्य इतकं की जरा रुसुन फुगलो तर अख्खं शरीर मेटाकुटीला आणू शकतो!!:))) तेच ते, फक्त "शरीर" ऐवजी संकेतस्थळ असे वाचावे. हघ्याहेसांनल. - सर्किट

देवदत्त 30/03/2008 - 01:05
रूपक/कल्पना छान आहे. तरीही एक सुचवावेसे वाटते. एका दिवशी आराम करण्यास सांगणे किंवा खरोखर एवढी गरज नसल्यास सुट्टी घेणे हे बरोबरच आहे. आणि कार्यालयातही सुट्ट्या घेणे सांगितले असतेच. कुठेतरी वाचल्याप्रमाणे (अर्थातच जीवशास्त्राच्या पुस्तकातच) शरीरालाही आरामाची गरज असते. म्हणूनच आपण नियमित झोप घ्यावी. (तेवढाच मेंदूलाही आराम मिळतो, बहुधा हॄदयालाही). अर्थात हृदयाच्या पेशी एखादा ठोका उशीरा पडला तर काय होतय? असे म्हणल्या किंवा मेंदूच्या पेशी निर्णय उद्या घेतला तर काय होतय? असे म्हटले तर ते तुला चालेल का? हे ही तितकेच खरे म्हणा.... प्रत्येक व्यक्तीने शरीरातील पेशीप्रमाणे आपले काम जबाबदारीने केले, नियम पाळले तरच समाज निरोगी व सुदृठ राहील. तसेच समाजातील प्रत्येक घटक सारखाच महत्वाचा आहे याची जाणिव ठेवली पाहीजे. हे फक्त कामच नव्हे तर इतर सर्व गोष्टींमध्येही आचरणात आणण्याचा समाजाने प्रयत्न करावा अशा विचारात. अवांतरः (स्वगत) च्यायला... आपण अमीबापासून बनलो ? अवांतर २: अमीबावरील लेख वाचताना बारावीचा अभ्यास आठवला.

मदनबाण 29/03/2008 - 10:21
केवळ आपल्या पूरते पाहणे (कॅन्सरच्या पेशी प्रमाणे) म्हणजे समाजाचा पर्यायाने आपलाच नाश करण्यासारखे आहे.:-- एकदम बरोबर..... (आटी मधे काम करत असुन सुद्धा तिन्ही शिफ्ट करणारा ) मदनबाण

धनंजय 29/03/2008 - 15:57
आवडले. मलाही हृदयातील किंवा मेंदूतील पेशी व्हायला आवडेल. (अवांतर : पण तुमच्यापैकी कोणीतरी हाडाची पेशी व्हायचे ठरवा ना... आपण सगळेच मेंदूच्या पेशी झालोत, तर विश्वमानव हाडांआभावी कोलमडेल. तरी प्लीज, प्लीज, प्लीज... मला मेंदू/हृदयाचीच पेशी होऊ दे, हाडाची नको.)

पिवळा डांबिस 30/03/2008 - 00:23
मला ना, मला मानवी आंत्रपुच्छाची (ऍपेन्डिक्सची) पेशी व्हायला आवडेल! काही काम नाही, फक्त आराम करायचा!!:)) पण उपद्रवमूल्य इतकं की जरा रुसुन फुगलो तर अख्खं शरीर मेटाकुटीला आणू शकतो!!:))) ही, ही, ही!!:))

कोलबेर 30/03/2008 - 00:30
पण शेवटी अर्ध्या-एक तासाच्या शस्त्रक्रियेत तुमचे राम नाम सत्य होणार त्याचे काय? मिनासो, तुमचा हा छोटेखानी लेख आवडाला.

पिवळा डांबिस 30/03/2008 - 00:34
"जरा मरण यातून सुटला कोण प्राणिजात?" पण जगीन तेव्हढे आयुष्य तरी टेचात जगीन!!!:)) बाकी शरिरातली कुठ्ली पेशी शस्त्रक्रियेच्या शक्यतेपासून वाचली आहे?

कोलबेर 30/03/2008 - 00:43
पण जगीन तेव्हढे आयुष्य तरी टेचात जगीन!!!:))
हा हा हा.. मस्त! अगदी भरपूर जगाल हो फक्त कधी रुसुन फुगुन वगैरे बसु नका म्हणजे झालं! ;)

विसोबा खेचर 30/03/2008 - 13:14
हा हा.. मस्त! अगदी भरपूर जगाल हो फक्त कधी रुसुन फुगुन वगैरे बसु नका म्हणजे झालं! ;) हा हा हा! डांबिसाचा आणि कोलबेरदेवाचा संवाद आवडला! आंत्रपुच्छ हा शब्द साला क्लासच आहे! :) मिनासो, तुमचा हा छोटेखानी लेख आवडाला. असे कोलबेरसारखेच म्हणतो... अजूनही येऊ द्या... तात्या.

सर्किट 01/04/2008 - 00:14
मला ना, मला मानवी आंत्रपुच्छाची (ऍपेन्डिक्सची) पेशी व्हायला आवडेल! काही काम नाही, फक्त आराम करायचा!!:)) मला ना, काही सदस्यांच्या मेंदूची पेशी व्हायला आवडेल. कारण तेच :-) पण उपद्रवमूल्य इतकं की जरा रुसुन फुगलो तर अख्खं शरीर मेटाकुटीला आणू शकतो!!:))) तेच ते, फक्त "शरीर" ऐवजी संकेतस्थळ असे वाचावे. हघ्याहेसांनल. - सर्किट

देवदत्त 30/03/2008 - 01:05
रूपक/कल्पना छान आहे. तरीही एक सुचवावेसे वाटते. एका दिवशी आराम करण्यास सांगणे किंवा खरोखर एवढी गरज नसल्यास सुट्टी घेणे हे बरोबरच आहे. आणि कार्यालयातही सुट्ट्या घेणे सांगितले असतेच. कुठेतरी वाचल्याप्रमाणे (अर्थातच जीवशास्त्राच्या पुस्तकातच) शरीरालाही आरामाची गरज असते. म्हणूनच आपण नियमित झोप घ्यावी. (तेवढाच मेंदूलाही आराम मिळतो, बहुधा हॄदयालाही). अर्थात हृदयाच्या पेशी एखादा ठोका उशीरा पडला तर काय होतय? असे म्हणल्या किंवा मेंदूच्या पेशी निर्णय उद्या घेतला तर काय होतय? असे म्हटले तर ते तुला चालेल का? हे ही तितकेच खरे म्हणा.... प्रत्येक व्यक्तीने शरीरातील पेशीप्रमाणे आपले काम जबाबदारीने केले, नियम पाळले तरच समाज निरोगी व सुदृठ राहील. तसेच समाजातील प्रत्येक घटक सारखाच महत्वाचा आहे याची जाणिव ठेवली पाहीजे. हे फक्त कामच नव्हे तर इतर सर्व गोष्टींमध्येही आचरणात आणण्याचा समाजाने प्रयत्न करावा अशा विचारात. अवांतरः (स्वगत) च्यायला... आपण अमीबापासून बनलो ? अवांतर २: अमीबावरील लेख वाचताना बारावीचा अभ्यास आठवला.
एकदा मी एका कार्यक्रमासाठी गावाला गेलो होतो. कार्यक्रम संपायला रात्रीचे 12 वाजले. मी मित्राला, मला स्टेशनवर सोडायची विनंती केली. तो म्हणाला, एक दिवस कामाला नाही गेलास तर काय होईल? तू उद्या सकाळी पुण्याला जा. मी क्षणभर विचार केला व त्याला एक गोष्ट सांगितली, कोणे एके काळी पृथ्वीवर फक्त एकपेशीय जीव (अमिबा) होते. त्यांना अन्न मिळवण्या शिवाय दुसरे काही करण्यास वेळ मिळत नव्हता. त्यामुळे त्यांनी एकत्र राहून काम वाटून घेण्याचे ठरवले. असा त्यांचा बहुपेशीय जीव तयार झाला. नंतर त्याची वाढ होत गेली व कामेही वाढत गेली. मग आळशी, कामचुकार पेशींची केस, नखे झाली, ताकदवान पेशींचे स्नायू झाले.

उकडीचे मोदक

शेखर ·

विजुभाऊ 23/07/2008 - 12:54
आहाहा भूक लागली. हे असले मोदक एकदा गणपतीपुळ्याला खाल्ले होते केळीच्या पानात पडत्या पावसाला पाहुन तुम्ही आतुन भिजला नाहीत तर स्वतःच्या कोरडेपणाची तारीफ करु नका तर हे मान्य करा की तुमच्या आयुष्यात भिजवणारे क्षण आलेच नाहीत

धोंडोपंत 23/07/2008 - 13:09
वा वा वा वा वा वा, अतिशय सुंदर मांडणी आणि छायाचित्रेही छान. गणपतींच्या आधी अगदी योग्य वेळेस पाठविलेली माहिती. शेखरराव, तुम्हाला आमच्या अनेक शुभेच्छा. आपला, (संतुष्ट) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com

स्नेहश्री 23/07/2008 - 13:11
भुक चाळ्वली माझी........ फोटो जरा जास्ताच त्रासदायक आहेत हे.......बाप्पा आल्यशिवाय काही नाही मिळणार नाही...... स्वगतः आईला चतुर्थी साठी मस्का लावावा लागणार बहुदा..... :D --@-- स्नेहश्री रहाळ्कर.--@-- आनंदाचे क्षण असतातच जगण्यासाठी दुःखाचे क्षण असतातच विसरण्यासाठी पण खुप काही देउन जातात हे आयुष्यात पुढे जाण्यासाठी

धोंडोपंत 23/07/2008 - 13:19
स्नेहश्रीताई, तुम्हांला मिसळपावावर पाहून आम्हाला आनंद झाला. खवय्येगिरी हा तुमचा प्रांत आहेच. मिसळपाव वर हार्दिक स्वागत आणि शुभेच्छा. तुमच्या "चित्तपावन खवैय्या" समूहातील पाककृती मिसळपाववर द्याव्यात. आपला, (पंतकाका) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com

स्वाती दिनेश 23/07/2008 - 13:17
केळीच्या पानावरील अन्नब्रह्म आणि सगळेच फोटो सुरेख! मोद देणारा तो मोदक! किती सुंदर आणि अर्थपूर्ण व्याख्या आहे ना मोदकाची? उकडीचे मोदक म्हणजे आपला लई म्हणजे लईच अशक्त बिंदू.(आता कधी बरं करावेत?इथे मोदक करायचे म्हणजे किती जमवाजमव करावी लागते..देवा गणेशा तुलाच रे माहिती..) स्वाती

सहज 23/07/2008 - 13:37
असेच म्हणतो. शेखरराव अश्या आवडीच्या पण परदेशात मिळायला / करायला अवघड पदार्थाचे फोटो दाखवुन जळवल्याबद्दल चिडू की नयनसुखाबद्दल धन्यवाद देऊ? :-)

झकासराव 23/07/2008 - 13:44
=P~ =P~ =P~ =P~ =P~ =P~ =P~ =P~ =P~ =P~ =P~ वर दिलेल्या स्मायलीइतके मोदक गट्टम करण्यास तयार आहे आत्ताच्या आत्ता. :) ................ http://picasaweb.google.co.in/zakasrao

मनस्वी 23/07/2008 - 14:11
सुंदर उपयुक्त पाककृती. फोटो तर फार म्हणजे फार म्हणजे फारच सुंदर! धन्यवाद शेखर! मनस्वी * केस वाढवून देवआनंद होण्यापेक्षा विचार वाढवून विवेकानंद व्हा. *

धमाल मुलगा 23/07/2008 - 14:22
जगदंब..जगदंब !! आताच हापिसाच्या रद्दड क्यान्टीनला जेवून आलो आणि पाहतो तर उकडीचे मोदक!!!! तोंडाला नुसतं पाणी सुटलं.... =P~ =P~ =P~ =P~ शेखरभाऊ, मस्तच :) आणि हो, छुपे रुस्तुम निघालात की! एकदम पेठकरकाका, विजुभाऊ ह्या बल्लवाचार्यांच्या पंगतीतले निघालात की तुम्ही! छान छान! खिलवा अजुनही मस्त मस्त पदार्थ :)

अन्जलि 23/07/2008 - 17:21
इतके सुन्दर मोदक दिसतात लगेच खावेसे वाटले पण ते करणे सोपे नाहि कारण उकड चागलि जमलि नाहि तर नुस्ते उकडलेले गोळे खावे लागतात. तेथे पहिजे जतिचे.... फोटो खुप छान.

चकली 23/07/2008 - 23:17
छान पाककृती. मोदक जेवढे जास्त वेळा करू तेवढे छान होत जातात, असा अनुभव आहे. चकली http://chakali.blogspot.com

धनंजय 24/07/2008 - 00:47
उकडीची पारी करून ती न फुटता भरणे, हे कधी मला जमलेलेच नाही. त्यामुळे मी उकडीला मीठ लावून फोडणी देतो, तशी खातो. सारण तसेच ताटात वाढून घेतो आणि खातो. या फोटोंमध्ये हे मोदक सहजगत्या झालेले आहेत, सुंदर दिसत आहेत, आणि मला भूक लागलेली आहे. निषेध, निषेध, निषेध.

शितल 24/07/2008 - 01:59
उकडीचे मोदक एकदम सही कृती आणि फोटो ही मस्त माझ्या आजु बाजुचे मला ते करायला घरी बोलवतात आम्ही कोकणस्थ असल्याने उकडीचेच मोदक दर संकष्टीला करतो त्यामुळे हात पटपट वळतात. केळीच्या पानात मस्त वरण- भात, तुप सोडलेले मोदक. बास स्वर्ग मग तेथे.

स्वप्निल.. 24/07/2008 - 04:45
इथे अमेरीकेत असल्याचा पश्चाताप होत आहे..बर्गर वगैरे खाल्ल्यानंतर अस काही पाहीले की फार त्रास होतो.. शेखर, एकदम मस्त कृती ...छान चित्रं.. स्वप्निल.. >>शेखर तुम्ही अमेरीकेत असता काय हो..यावेळेस गणपति उत्सव तुमच्याकडेच साजरा करुया म्हनतो..;)

मदनबाण 25/07/2008 - 14:42
व्वा,,मोदक्..माझा एकदम आवडता पदार्थ..मला तर सारण खाण्याचीच घाई जास्त होते ..जरा पण धीर धरवत नाही.. (खादाड) मदनबाण..... "First, believe in the world-that there is meaning behind everything." -- Swami Vivekananda

विजुभाऊ 23/07/2008 - 12:54
आहाहा भूक लागली. हे असले मोदक एकदा गणपतीपुळ्याला खाल्ले होते केळीच्या पानात पडत्या पावसाला पाहुन तुम्ही आतुन भिजला नाहीत तर स्वतःच्या कोरडेपणाची तारीफ करु नका तर हे मान्य करा की तुमच्या आयुष्यात भिजवणारे क्षण आलेच नाहीत

धोंडोपंत 23/07/2008 - 13:09
वा वा वा वा वा वा, अतिशय सुंदर मांडणी आणि छायाचित्रेही छान. गणपतींच्या आधी अगदी योग्य वेळेस पाठविलेली माहिती. शेखरराव, तुम्हाला आमच्या अनेक शुभेच्छा. आपला, (संतुष्ट) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com

स्नेहश्री 23/07/2008 - 13:11
भुक चाळ्वली माझी........ फोटो जरा जास्ताच त्रासदायक आहेत हे.......बाप्पा आल्यशिवाय काही नाही मिळणार नाही...... स्वगतः आईला चतुर्थी साठी मस्का लावावा लागणार बहुदा..... :D --@-- स्नेहश्री रहाळ्कर.--@-- आनंदाचे क्षण असतातच जगण्यासाठी दुःखाचे क्षण असतातच विसरण्यासाठी पण खुप काही देउन जातात हे आयुष्यात पुढे जाण्यासाठी

धोंडोपंत 23/07/2008 - 13:19
स्नेहश्रीताई, तुम्हांला मिसळपावावर पाहून आम्हाला आनंद झाला. खवय्येगिरी हा तुमचा प्रांत आहेच. मिसळपाव वर हार्दिक स्वागत आणि शुभेच्छा. तुमच्या "चित्तपावन खवैय्या" समूहातील पाककृती मिसळपाववर द्याव्यात. आपला, (पंतकाका) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com

स्वाती दिनेश 23/07/2008 - 13:17
केळीच्या पानावरील अन्नब्रह्म आणि सगळेच फोटो सुरेख! मोद देणारा तो मोदक! किती सुंदर आणि अर्थपूर्ण व्याख्या आहे ना मोदकाची? उकडीचे मोदक म्हणजे आपला लई म्हणजे लईच अशक्त बिंदू.(आता कधी बरं करावेत?इथे मोदक करायचे म्हणजे किती जमवाजमव करावी लागते..देवा गणेशा तुलाच रे माहिती..) स्वाती

सहज 23/07/2008 - 13:37
असेच म्हणतो. शेखरराव अश्या आवडीच्या पण परदेशात मिळायला / करायला अवघड पदार्थाचे फोटो दाखवुन जळवल्याबद्दल चिडू की नयनसुखाबद्दल धन्यवाद देऊ? :-)

झकासराव 23/07/2008 - 13:44
=P~ =P~ =P~ =P~ =P~ =P~ =P~ =P~ =P~ =P~ =P~ वर दिलेल्या स्मायलीइतके मोदक गट्टम करण्यास तयार आहे आत्ताच्या आत्ता. :) ................ http://picasaweb.google.co.in/zakasrao

मनस्वी 23/07/2008 - 14:11
सुंदर उपयुक्त पाककृती. फोटो तर फार म्हणजे फार म्हणजे फारच सुंदर! धन्यवाद शेखर! मनस्वी * केस वाढवून देवआनंद होण्यापेक्षा विचार वाढवून विवेकानंद व्हा. *

धमाल मुलगा 23/07/2008 - 14:22
जगदंब..जगदंब !! आताच हापिसाच्या रद्दड क्यान्टीनला जेवून आलो आणि पाहतो तर उकडीचे मोदक!!!! तोंडाला नुसतं पाणी सुटलं.... =P~ =P~ =P~ =P~ शेखरभाऊ, मस्तच :) आणि हो, छुपे रुस्तुम निघालात की! एकदम पेठकरकाका, विजुभाऊ ह्या बल्लवाचार्यांच्या पंगतीतले निघालात की तुम्ही! छान छान! खिलवा अजुनही मस्त मस्त पदार्थ :)

अन्जलि 23/07/2008 - 17:21
इतके सुन्दर मोदक दिसतात लगेच खावेसे वाटले पण ते करणे सोपे नाहि कारण उकड चागलि जमलि नाहि तर नुस्ते उकडलेले गोळे खावे लागतात. तेथे पहिजे जतिचे.... फोटो खुप छान.

चकली 23/07/2008 - 23:17
छान पाककृती. मोदक जेवढे जास्त वेळा करू तेवढे छान होत जातात, असा अनुभव आहे. चकली http://chakali.blogspot.com

धनंजय 24/07/2008 - 00:47
उकडीची पारी करून ती न फुटता भरणे, हे कधी मला जमलेलेच नाही. त्यामुळे मी उकडीला मीठ लावून फोडणी देतो, तशी खातो. सारण तसेच ताटात वाढून घेतो आणि खातो. या फोटोंमध्ये हे मोदक सहजगत्या झालेले आहेत, सुंदर दिसत आहेत, आणि मला भूक लागलेली आहे. निषेध, निषेध, निषेध.

शितल 24/07/2008 - 01:59
उकडीचे मोदक एकदम सही कृती आणि फोटो ही मस्त माझ्या आजु बाजुचे मला ते करायला घरी बोलवतात आम्ही कोकणस्थ असल्याने उकडीचेच मोदक दर संकष्टीला करतो त्यामुळे हात पटपट वळतात. केळीच्या पानात मस्त वरण- भात, तुप सोडलेले मोदक. बास स्वर्ग मग तेथे.

स्वप्निल.. 24/07/2008 - 04:45
इथे अमेरीकेत असल्याचा पश्चाताप होत आहे..बर्गर वगैरे खाल्ल्यानंतर अस काही पाहीले की फार त्रास होतो.. शेखर, एकदम मस्त कृती ...छान चित्रं.. स्वप्निल.. >>शेखर तुम्ही अमेरीकेत असता काय हो..यावेळेस गणपति उत्सव तुमच्याकडेच साजरा करुया म्हनतो..;)

मदनबाण 25/07/2008 - 14:42
व्वा,,मोदक्..माझा एकदम आवडता पदार्थ..मला तर सारण खाण्याचीच घाई जास्त होते ..जरा पण धीर धरवत नाही.. (खादाड) मदनबाण..... "First, believe in the world-that there is meaning behind everything." -- Swami Vivekananda
लेखनविषय:
पाकक्रिया
लेखनप्रकार
माहिती
मंडळी उकडीचे मोदक खायचे आहेत का? चला तर मग ते कसे बनवतात ते पाहु. साहित्य ४ वाट्या किसलेला ओला नारळ २ वाट्या कुटलेला अथवा किसलेला गुळ १/२ चमचा वेलदोडे पुड अथवा जायफळ पुड ३ वाट्या तांदुळाचे पीठ ३ कप पाणी ३ चमचे लोणी १/२ चमचा मीठ कृती एका भांड्यात खोवलेला ओला नारळ, गुळ, वेलदोडे पुड अथवा जायफळ पुड एकत्र करा व ते मिश्रण बर्‍यापैकी कोरडे व मोकळे होई पर्यंत गरम करा व नंतर बाजुला ठेवा. हे मिश्रण गरम होई पर्यंत , दुसर्‍या बाजुला एका भांड्यात पाणी गरम करा. त्या पाण्यात चिमुटभर मीठ आणी थोडेसे लोणी टाका. हळुहळू त्या पाण्यात तांदुळाचे पीठ सोडा व ढवळत रहा.

प्लाझ्मा स्क्रीन्////एल सी डी स्क्रीन

मनापासुन ·

स्वाती राजेश 28/03/2008 - 20:12
१. http://reviews.cnet.com/4351-12658_7-6583301.html २. http://www.flattvpeople.com/tutorials/lcd-vs-plasma.asp ३. http://www.lcdtvbuyingguide.com/lcdtv-plasmavslcd.shtml इथे तुम्हाला माहिती मिळू शकेल.

स्वाती राजेश 28/03/2008 - 20:12
१. http://reviews.cnet.com/4351-12658_7-6583301.html २. http://www.flattvpeople.com/tutorials/lcd-vs-plasma.asp ३. http://www.lcdtvbuyingguide.com/lcdtv-plasmavslcd.shtml इथे तुम्हाला माहिती मिळू शकेल.
लेखनविषय:
हे ठिकाण
हल्ली दुकानात गेले की गोंधळायला होते. फ्लॅट टी व्ही घेताना प्लाझ्मा स्क्रीन्////एल सी डी स्क्रीन असे दोन ऑप्शन मिळतात. दोन्हीतला फरक दुकानदार सुद्धा सांगु शकत नाही...प्लाझ्मा स्क्रीन्////एल सी डी स्क्रीन यात नक्की फरक्काय? आणि त्यातील कोणती टेक्नॉलॉजी चांगली? शिवाय एकाच कंपनीच्या दोन मॉडेल मधे सुद्धा रंग छटा वेगळ्या दिसतात. हे असे का होते? मनापासुन

चेहरा

सुवर्णमयी ·

विसोबा खेचर 28/03/2008 - 20:05
पाने झडून गेली,पक्षी उडून गेले मातीस घट्ट धरूनी मी ठेवले कितीदा क्या बात है, केवळ अप्रतीम...! एक अत्यंत दर्जेदार, संग्रही ठेवावे असे काव्य, असंच मी म्हणेन... "सोनाली, जियो....!" अशी मनापासून दाद देतो... आपला, (अंतर्मूख!) तात्या.

उत्खनक 13/12/2022 - 15:17
आभास फक्त होता, मी थांबले कितीदा माझ्याच सावलीने धास्तावले कितीदा जबर. आवडेश.

विसोबा खेचर 28/03/2008 - 20:05
पाने झडून गेली,पक्षी उडून गेले मातीस घट्ट धरूनी मी ठेवले कितीदा क्या बात है, केवळ अप्रतीम...! एक अत्यंत दर्जेदार, संग्रही ठेवावे असे काव्य, असंच मी म्हणेन... "सोनाली, जियो....!" अशी मनापासून दाद देतो... आपला, (अंतर्मूख!) तात्या.

उत्खनक 13/12/2022 - 15:17
आभास फक्त होता, मी थांबले कितीदा माझ्याच सावलीने धास्तावले कितीदा जबर. आवडेश.
लेखनविषय:
कविता
आभास फक्त होता, मी थांबले कितीदा माझ्याच सावलीने धास्तावले कितीदा पाने झडून गेली,पक्षी उडून गेले मातीस घट्ट धरूनी मी ठेवले कितीदा गर्दीत माणसांच्या का ओळखू न आला? मी चेहऱ्यास माझ्या धुंडाळले कितीदा पत्ता जुनाच होता, रस्ता तसाच होता मुद्दाम आठवांना सांभाळले कितीदा जाई होऊन वाघ फिरणे होते तसे नफ्याचे ( गाढव मनात त्याच्या ओशाळले कितीदा)

कुणी बाइ गुणगुणले.....रानारानात गेलीबाइ शीळ

मनापासुन ·

लिखाळ 28/03/2008 - 19:31
साभार : http://www.aathavanitli-gani.com/Song%20Html/1184.htm रानारानात गेलि बाइ शीळ राया, तुला रे, काळयेळ नाही राया, तुला रे, ताळमेळ नाही थोर राया, तुझं रे कुळशीळ वाहे झरा ग, झुळझुळवाणी तिथं वाऱ्याचि गोड गोड गाणी तिथं राया तु उभा असशील तिथं रायाचे पिकले मळे, वरी आकाश शोभे निळे शरदाच्या ढगाचि त्याला झील येड्यावानी फिरे रानोवना जसा काही ग, मोहन कान्हा हासे जसा ग, राम घननीळ गेले धावून सोडुन सुगी दुर राहून राहिली उगी शोभे कसा ग गालीचा तो तीळ रानि राया ग हा फुलावाणी फुला फुलात मी फुलराणी बाइ, सुवास रानि भरतील फिरु गळ्यात घालुनि गळा, मग घुमव मोहन शिळा, रानि कोकीळ सुर धरतील ! गीत - ना. घ. देशपांडे संगीत - जी. एन्‌. जोशी स्वर - जी. एन्‌. जोशी साभार : http://www.aathavanitli-gani.com/Song%20Html/460.htm कुणि बाई, गुणगुणले गीत माझिया ह्रुदयी ठसले मोदभरे उमलल्या कमलिनी शांत सरोवरि तरंग उठले मानस-मंदीर आनंदले रम्य स्वरांनी मोहित केले चंद्रकरांनी क्षणोक्षणीही अंबर अवघे पुलकित झाले गीत - दत्ता डावजेकर संगीत - दत्ता डावजेकर स्वर - आशा भोसले

लिखाळ 28/03/2008 - 19:31
साभार : http://www.aathavanitli-gani.com/Song%20Html/1184.htm रानारानात गेलि बाइ शीळ राया, तुला रे, काळयेळ नाही राया, तुला रे, ताळमेळ नाही थोर राया, तुझं रे कुळशीळ वाहे झरा ग, झुळझुळवाणी तिथं वाऱ्याचि गोड गोड गाणी तिथं राया तु उभा असशील तिथं रायाचे पिकले मळे, वरी आकाश शोभे निळे शरदाच्या ढगाचि त्याला झील येड्यावानी फिरे रानोवना जसा काही ग, मोहन कान्हा हासे जसा ग, राम घननीळ गेले धावून सोडुन सुगी दुर राहून राहिली उगी शोभे कसा ग गालीचा तो तीळ रानि राया ग हा फुलावाणी फुला फुलात मी फुलराणी बाइ, सुवास रानि भरतील फिरु गळ्यात घालुनि गळा, मग घुमव मोहन शिळा, रानि कोकीळ सुर धरतील ! गीत - ना. घ. देशपांडे संगीत - जी. एन्‌. जोशी स्वर - जी. एन्‌. जोशी साभार : http://www.aathavanitli-gani.com/Song%20Html/460.htm कुणि बाई, गुणगुणले गीत माझिया ह्रुदयी ठसले मोदभरे उमलल्या कमलिनी शांत सरोवरि तरंग उठले मानस-मंदीर आनंदले रम्य स्वरांनी मोहित केले चंद्रकरांनी क्षणोक्षणीही अंबर अवघे पुलकित झाले गीत - दत्ता डावजेकर संगीत - दत्ता डावजेकर स्वर - आशा भोसले
लेखनविषय:
हे ठिकाण
कुणी बाइ गुणगुणले..... रानारानात गेलीबाइ शीळ...... बाई या पावसाने ( संगीत/गायक पु ल) ही गाणी कोणाला आठवतात का? असल्यास त्या कविता इथे द्याल का... आपणास मनापासुन धन्यवाद देइन....

मराठी गाणी...आवडती..मनातली!!

धमाल मुलगा ·

नंदन 28/03/2008 - 18:28
नवीन चित्रपटांतली -- १. आलो कुठून कोठे -- तू तिथं मी २. अगंबाई अरेच्याची बहुसंख्य गाणी आवडतात. तू उल्लेख केलेली गाणी ऑनलाईन कुठे ऐकता येतील का?

नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी

वरदा 29/03/2008 - 05:16
हे चिंचेचे झाड दिसे मज चिनार व्रूक्षापरी दिसशी तू नवतरुणी काश्मिरी...... आणि मुंबईचा जावई मधली गाणी पण मस्तच....

धमाल मुलगा 31/03/2008 - 09:41
आईशप्पथ... वरदाताई, सह्हीच!!!! मलापण "हे चि॑चेचे झाड दिसे चिनारवृक्षापरी" खुप आवडत॑. त्या काळातल॑ एव्हढ्या उडत्या चालीची फारशी गाणी नसावीत बहुधा. (हा माझा अ॑दाज!). त्याशिवाय, "त्या तिथे..पलीकडे" पण मला आवडत॑. :-)) धन्यवाद वरदाताई, बर्‍याच दिवसा॑नी "चि॑चेचे झाड" ची आठवण ताजी केल्याबद्दल :-) - ध मा ल घाणेकर

भाग्यश्री 29/03/2008 - 05:35
सद्ध्यातरी अगबाई अरेच्चा च आठवत आहे.. सावली मधे सुद्धा चांगली गाणी होती. देवकी पंडीतने गायलेले 'राधा ही बावरी' च्या चालीचच एक गाणं आहे.. मेलं ते पण आठवत नाहीय आत्ता.. * कालच 'एकापेक्षा एक' नावाच्या सचिन्-अशोक सराफ्-बेर्डे पटातील एक भीषण (सो कॉल्ड रोमँटीक) गाणं डोक्यात बसलय.. "२ रुपये २ रुपये दे दे मला, खर्चाला, पान्-सुप्पारीला..." :| इतकं अर्थहीन गाणं मी कधीच ऐकले नाही... त्या गाण्यानी माझी स्मरणशक्ती गेलीय बहुधा तात्पुरती! :)) असो.. फार विषयांतर होतय का.. हे विनोदी गाणं आठवलं म्हणून सांगितलं.. बाकीची आवडीची गाणी लिहीनच...

पिवळा डांबिस 29/03/2008 - 06:34
सॉरी, आम्ही चुकून जुनी मराठी गाणी असे वाचून प्रतिसाद द्यायला सुरवात केली पण नंतर लक्षात आलं की नव्या मराठी चित्रपटांतील गाण्याबाबत चर्चा चालू आहे... आम्हाला नव्या गाण्यांबद्दल नावड नाही पण नवीन मराठी चित्रपट फारसे पहायला मिळत नाहीत. प्रतिसाद पूर्णपणे कसा काढून टाकायचा ते अजून मी शिकलेलो नाही. तेंव्हा, मध्येच टपकल्याबद्द्ल क्षमस्व! तुमचं चालू द्या... -डांबिसकाका (शिंच्या, डांबिसा, कळत नाही तर उगाच मधे-मधे कशाला येतोस रे, रांडिच्या!! - आमचे "गोडबोले" मास्तर)

विसोबा खेचर 29/03/2008 - 06:57
(शिंच्या, डांबिसा, कळत नाही तर उगाच मधे-मधे कशाला येतोस रे, रांडिच्या!! - आमचे "गोडबोले" मास्तर) हे बाकी मस्त! :) असो, नवीन मराठी चित्रपटातील गाण्यांबद्दल मला फारशी माहिती नाही! त्यामुळे त्यावर काही आवर्जून लिहिणं शक्य नाही. मुळात म्हणजे जी गाणी आवडतात, तीच गुणगुणली जातात, मनाचा ताबा घेतात! अलिकडच्या मराठी चित्रपटात अगदी सहज गुणगुणाविशी वाटावीत अशी गाणी निदान माझ्या तरी कानांवरून गेलेली नाहीत.. राजभाऊ-गदिमा-बाबूजीं, रामभाऊ कदम, वसंत पवार, या मंडळींनी गाजवलेला तो सुवर्णकाळ आता स्वप्नवत वाटतो आहे! कालाय तस्मै नम:! दुसरं काय! जुन्या गाण्यांबद्दल म्हणाल तर यादी खूपच मोठी होईल! अगदी घन:श्याम सुंदरा श्रीधराचंच उदाहरण घ्या! काय सुरेख गाणं होतं! झालंच तर, जेथे सागरा धरणी मिळते, रुपास भाळले मी, जे वेड मजला लागले.... यादी खूप लांबत जाईल! जुन्या मराठी चित्रपटातील गाण्यांची ही समृद्ध परंपरा आठवली की मला हल्लीच्या मराठी चित्रपट संगीताविषयी दया येते! असो...तरीही पुन्हा मराठी चित्रपट संगीताला जरा बरे दिवस येतील अशी आशा करूया! अर्थात, ही सर्व माझी वैयक्तिक मतं आहेत हे नमूद करतो... तात्या.

पिवळा डांबिस 29/03/2008 - 07:07
घन:श्याम सुंदरा श्रीधराचंच उदाहरण घ्या! काय सुरेख गाणं होतं! आणि त्यातली पंडितराव नगरकरांच्या "करूनि सडा संमार्जन **" च्या पाठीमागे लताबाईंनी जी तान घेतली आहे! हाय, हाय, अंगावर काटा उभा रहातो!! त्या ओळितला शेवटचा शब्द मी अजुनही नीट ऐकू शकलेलो नाही इतकी ती तान लक्ष खेचून घेते... -संगीतवेडा पि.डा.

नीलकांत 29/03/2008 - 10:02
मुक्ता मधील 'तू तलम अग्नीची पात, जशी दिनरात जळावी मंद ' आणि 'जाई जुईचा गंध मातीला ' ही दोन गाणी छान आहेत. महानोरांनी लिहीली आहेत. नीलकांत

सागर 01/07/2009 - 18:38
'जाई जुईचा गंध मातीला' गाणे अगदी अप्रतिमच आहे ज्या जिज्ञासूंना हे गाणे ऐकायचे वा डाऊनलोड करुन घ्यायचे असेन त्यांनी इथे भेट द्या http://www.esnips.com/web/SundarMarathiGaani आपल्याला तर हे शीर्षक गीत फार आवडते ... मस्तच आहे एकदम.. बहुतेक गोट्या मालिकेचे आहे बीज अंकुरे अंकुरे ... ओल्या मातीच्या कुशीत कसे रुजावे बियाणे माळरानी खडकात... हे ही गाणे वर दिलेल्या दुव्यावरुन उतरवून घेऊ शकता. :) (मराठी गाणी प्रेमी ) सागर

झकासराव 29/03/2008 - 17:58
अगबाई अरेच्च्या, आईशपथ मधली सगळी. पछाडलेला मधल "मला भुतान पछाडल" (त्यातल्या नाचणार्‍या हिरॉइनीसकट आवडलय :)) जत्रा मधल "कोंबडी पळाली" "आभास हा मनाचा" ह्या चित्रपटाच नावच आठवेना :( सावरखेड एक गाव मधल "वार्‍यावरती गंध पसरला" शिवाय अलिकडेच ऐकलेली आहेत अशी संदिप खरे आणि सलील कुलकर्णी यांची बहुतांश गाणी आवडली आहेत. (बहुतेक) अवधुत गुप्ते यांचा एक अल्बम आहे "पाउस" त्यातली सर्व गाणी आवडली आहेत. संगीतकार अजय-अतुल ह्या जोडीकडुन अपेक्षा आहेत कारण त्यानी आजवर दिलेली गाणी पाहता :)

डॉ.प्रसाद दाढे 29/03/2008 - 22:21
गझलनवाझ भीमराव पा॑चाळे॑च्या काही गझला अ॑गावर काटा आणतात्..'मी किनारे सरकता॑ना, तुझा तसाच गोडवा, तू नभा॑तले तारे, आयुष्य तेच आहे'..क्या बात है॑! बाबूजी-गदिमा॑ची गाणी तर कालातीतच आहेत पण श्रीनिवास खळे, वस॑त प्रभू, दशरथ पुजारी, विश्वनाथ मोरे, राम मराठे ह्यासारख्या स॑गीतकारा॑चे योगदानसुद्धा मोलाचे आहे. ह्रदयनाथ म॑गेशकरा॑चा बाज तर एकदम वेगळा..थोडा अनवट (मराठीतील 'सलील चौधरी') पण अस्सल अभिजात..

मीनल 30/03/2008 - 07:14
पुढच पाऊल चित्रपटातील , `एकाच या जन्मी जणू फिरून अशी जन्मेन मी ` हे गाण छान आहे .आशा भोसले यांनी गायलेले आहे. त्याचे अजून एक गाण मला आवडत. फुलले रे क्षण माझे, फुलले रे शकुनाच्या मेंदीने ---

मदनबाण 30/03/2008 - 08:58
कोंबडी पळाली हे आपल फेव्हरेट गाण आहे. (जितेंद्र जोशी आणि कुक्कुट प्रेमी ---जत्रेत हरवलेला) मदनबाण

विसोबा खेचर 30/03/2008 - 10:17
"तुम्हावर केली मी मर्जी बहाल" हे पिंजरा मधले गाणे, गीतरामायण (संपुर्ण), भातुकलीच्या खेळामधली... वा, क्या बात है! प्रशांतराव, तुमच्या पसंतीला आपण दाद देतो! तात्या.

प्रशांतकवळे 30/03/2008 - 18:17
धन्यवाद तात्या, "तुम्हावर केली मी मर्जी बहाल" हे गाणे, विशेषतः "नका सोडुन जाऊ रंगमहाल" ह्यात "नका" वर दिलेला जोर, अप्रतीम. गीतरामायण -धन्य ते सुधीर फडके आणि धन्य ते गदीमा. हे पुन्हा होणे नाही.... आणि कोणी कॉपी करण्याचा॑ प्रयत्नही करु नये. प्रशांत.

मदनबाण 30/03/2008 - 10:50
किशोरदां च हे गाण पण मला फार आवडत, अशोक सराफ आणि चारुशिला यांचा हातात झाडु घेउन केलेला डान्स तर एकदम जबरदस्त आहे. ( मी असेही कुठेतरी वाचले आहे की हे किशोरदां च शेवटच रेकॉड केलेल गाण आहे.) मला हे गाण येथे देण्याचा मोह टाळता येत नाही:----- अश्विनी ये ना ! प्रिये, जगु कसा तुझ्याविना मी राणी ग कशी ही जिंदगीत आणिबाणी ग ये ना प्रिये ! मी तर प्रेम दिवाणा रसिला दे प्यार जरासा नशिला प्रिया, उगाच संशयात मी बुडाले रे तुला छ्ळून मी जळून गेले रे ये साजणा ! विसर झाले गेले सख्या रे शरण आले राया तुला रे मंद धुंद ही गुलाबी हवा प्रीत गंध हा शराबी नवा हात हा तुझाच हाती हवा झोंबतो तनुस हा गारवा तुझी माझी प्रीती अशी फुले मधुराणी फुलातूनी उमलती जशी गोड गाणी तू ये ना, तू ये ना ना ना ना ! ये अशी मिठीत ये साजणी पावसात प्रीतीच्या न्हाऊनी स्वप्न आज जागले लोचनी अंग अंग मोहरे लाजूनी जाऊ नको दूर आता मन फुलवूनी तूच माझा राजा अन्‌ मीच तुझी राणी तू ये ना, तू ये ना (किशोरदां चा कानसेन भक्त) मदनबाण

सचिन 30/03/2008 - 20:36
काही गाणी अशी आहेत, की जी कानावर पडताच , हातातले काम सोडूनच द्यावे लागते...आणि ते आपोआपच होते.. जसे लताबाईंचे "धुंद मधुमती.." विश्वनाथ बागुलांचे "गुणसागर गंभीर दयामय..." कुमारांचे " मलय गिरीचा..." वसंतरावांचे "तेजोनिधि लोहगोल..." आशाताईंचे "मागे उभा मंगेश..." आणि अरूण सरनाइकांचे "एक लाजरा न साजरा मुखडा..." पुरे ! आता अधिक विचार करत बसलो तर एकदम "नॉस्टॅल्जिक" होऊन जाईन !!

डॉ.प्रसाद दाढे 30/03/2008 - 21:25
रफीसाहेबा॑नी गायलेली मराठी गाणीसुद्धा मस्त आहेत. त्या॑ना स॑गीत बहुतेक श्रीका॑त ठाकरे या॑चे आहे..उदा.'प्रभू तू दयाळू','हे मना आजकोणी बघ तुला','शोधिसी मानवा' इ. सुरेश वाडकरने गायलेले प्रभाकर जोगा॑चे 'कोटि कोटि रूपे तुझी' हे गाणेसुद्धा सकाळी ऐकायला छान वाटते. 'सुन्या सुन्या मैफिलीत माझ्या' (उ॑बरठा') हे गाणे लताबाई॑नी गायलेल्या सु॑दर गाण्या॑मधला मास्टरपीस आहे..गाण्याचे स॑गीत-स॑योजन (अरे॑जि॑ग) अमर हळदीपुरा॑नी अप्रतिम केले आहे.

मस्त कलंदर 01/07/2009 - 19:35
अलवार तुझी चाहूल...!! अतिशय सुंदर गीत... कुणाकडे या गाण्याचा दुवा मिळेल का?? यादी काढायची म्हटली तर एकापेक्षा एक गाणी निघतील.. त्यातलंच एक वेगळं.. सहसा कुठं वाजवलं जात नसणारं छानसं गाणं... हे जीवन सुंदर आहे.. तो कमालीचा प्रॅक्टिकल..:: "इथे गाणे लोकलचं.. नि वारं डोक्यावर भिरभिरणार्‍या पंख्याचं!!!!" नि ती.. तितकीच आशावादी...:::"इथे तिथे संगीत अनामिक एकच घुमते आहे.. हे जीवन सुंदर आहे!!!" नि थोडंसं कोंकणी ढंगाचं "माझे राणी माझे मोगा.." अप्रतिम!!!! छे:.. एका गाण्याबद्द्ल लिहायला लागले.. तर एक एक करत गाणी वाढायलाच लागलीत..!!! मस्त कलंदर.. नीट आवरलेलं घर ही घरचा संगणक बंद पडल्याची खूण आहे!!!!

मनस्वी 31/03/2008 - 10:59
अष्टविनायका तुझा महिमा कसा निशाणा तुला दिसला ना हे हिंदुनृसिंहा प्रभो शिवाजीराजा सावळाच रंज तुझा ऐरणीच्या देवा तुला ठिणगी ठिणगी वाहू दे अरे अरे ज्ञाना झालासी पावन चिंब पावसानं रानं झालं आबादानी इंद्रायणी काठी देवाची आळंदी खेळ मांडियेला वाळवंटी घाई माळ्याच्या मळ्यामंदी पाटाचं पानी जातं माझे माहेर पंढरी म्यानातून उसळे तलवारीची पात ओंकार स्वरूपा सद्गुरु समर्था फुलले रे क्षण माझे फुलले रे डौल मोराच्या मानंचा रं डौल मानंचा ऋतू हिरवा, ऋतू बरवा तुझ्या माझ्या संसाराला आणि काय हवं विठ्ठला तू वेडा कुंभार झिनी झिनी वाजे बीन सध्यातरी येवढीच आठवली. मनस्वी

अभिज्ञ 31/03/2008 - 23:11
मला तर हिन्दि पेक्षा मराठि गाणिच जास्त आवडतात. मा़झि आवड हि आशि.. १.मोगरा फुलला...... २.केव्हा तरि पहाटे..... ३.मलयगिरिचा...... ४.ने मजसि ने परत..... ५.आणिक बरिच गाणि आहेत........\ अबब

विजुभाऊ 31/03/2008 - 23:36
गोर्‍या देहावरची कांती नागीणीची कात येडे झाले आम्ही सारे एक दिस त्यात असे येखदे पाखरु येल्हाळ ज्याचा भांगात बिंदीचा गुल्लाल. हे जैत रे जैत रे चे गाणे राया माझ्या आंबोड्याला.माळावा गजरा....या लावणीवर आधारीत आहे. दोन्ही झकास आहेत.

पिवळा डांबिस 03/04/2008 - 07:57
विजुभाऊ, हे आमचं ही अगदी आवडतं गाणं बरं का! अहो हेच गाणं म्हणून आम्ही एका सीकेपीणी ला पटवलं!!!!!:)))) पण एक सांगतो विजुभाऊ, वीस वर्षं झाली, पण असं एखादं पाखरू वेल्हाळ, ज्याच्या भांगात बिंदीचा गुल्लाल!!!! सालं आमचं पाखरू अजुनही येड लावतंय हो!!!!! -पाखराच्या नकळत लिहिणारा पिवळा डाबिस

चतुरंग 03/04/2008 - 08:55
तुम्ही म्हणताय ते बरोबर असणार, अहो 'डाबिस' लिहिलं आहेत ना सही करताना. खयालो में खो गये दुसरं काय? भाग्यवान आहात, सगळ्यांच्या नशीबी नसतं असं येडं होणं! चतुरंग

सृष्टीलावण्या 31/03/2008 - 23:36
उदयोन्मुख कवि आणि संगीतकार श्री. रघुनंदन बर्वे यांची एकापेक्षा एक सुंदर गाणी इथे डाऊनलोड करून घेता येतील. त्यातील मन बेधुंद ऐकून तर क्षणभर काळीज थबकते. वाटते की शब्द आणि सूर ह्या खरोखरच ईश्वरीय देणग्या आहेत. जाता जाता : जमले तर "मन बेधुंद" ही सीडीच विकत घ्या. निखळ आनंद. > > वरि जोडे ब्रह्मसुख पवित्र, ते मर्‍हाटी बोलैन...

llपुण्याचे पेशवेll 03/04/2008 - 03:32
माझ्या आवडत्या गाण्यात पहीले स्थान आहे 'बगळ्यांची माळ फुले' या गाण्याला. का काय माहीत पण या गाण्याने गारूड केले आहे माझ्यावर.... तसेच 'ओठातल्या ओठात वेडे शब्द माझे राहीले' हे पण असेच वेड लावणारे गाणे आहे. 'जे वेड मजला लागले', 'निशाणा तुला दिसला ना', 'चिंब पावसाने रान झाले' इ. गाणी पण फार आवडतात. कुमार गंधर्व यानी गायलेले 'कोणा कशी कळावी वेडात काय गोडी' पण फार आवडते गाणे आहे. 'डोळे तुझे शराबी' हे पण गाणे मस्त आहे. पुण्याचे पेशवे

सूहास 01/07/2009 - 19:50
१) डौल मोराच्या मानचा, र डौल मानचा... २) साजणे ग,मैत्रीणे ग, ऊन्हात चा॑दण पडल॑ र २) प्रथम तुझ पाहता, जीव हा वेडावला.... ४) या जन्मावर या जगण्यावर शतदा प्रेम करावे.. ५)सजने ग भुललो काय जादु झाली,बघुन तुला जीव माझा होई वरखाली ६) पहाटे-पहाटे मला जाग आली,तुझी रेशमाची मिठी सैल झाली.. ७)यमुनाजळी खेळु खेळ ..कन्हैय्या का लाजता.... ८) जगमग च॑देरी तार्‍या॑ची सारी दुनीया... मान्य आहे गाणी जुनी आहेत , पण आमच्या साठी कधीच "जुनी" झाली नाहीत क्रमशः:::: सुहास

प्रशु 01/07/2009 - 20:50
बरीच गाणी आहेत.. जुनी सगळीच छान आहेत. पण सध्या एकच गाण एकतोय.. "रुप सजलेले चिंब भिजलेले.........." दे धक्का मधलं 'मनाला झाली क्रुष्णसख्याची बाधा' पण सुंदर आहे.

प्राची 02/07/2009 - 00:15
बरीच गाणी आहेत.. जुनी सगळीच छान आहेत.सध्या ऐ‍कतेय.. "चिंब भिजलेले रुप सजलेले बरसूनी आले रंग प्रितीचे.........." "हा चंद्र तुझ्यासाठी, ही रात तुझ्यासाठी, आरास ही तार्‍यांची गगनात तुझ्यासाठी.." (हे स्वप्नील बांदोडकरच्या 'बेधूंद' अल्बममधलं आहे.) "मंद मंद तरी धुंद धुंद हा पवन सागरासवे खुलवी तुझे नाव तुझे नाव......"(हे स्वप्नीलच्या 'तिच्या डोळ्यातलं गाव' अल्बममधलं आहे.) "राधा ही बावरी" "हे भलते अवघड असते" (आयुष्यावर बोलू काही) "नसतेस घरी तू जेव्हा..." (आयुष्यावर बोलू काही) "का रे दुरावा,का रे अबोला...." अप्रतिम गाणं अगं बाई अरेच्चा,मुंबईचा जावई,यंदा कर्तव्य आहे ची सर्व गाणी. कांदेपोहे तर All time favourite.... B) "बाई बाई मन मोराचा कसा पिसारा फुलला"(अवधूतच नाही,दीदींचं)(त्यातलं 'चिमणी मैना चिमणा रावा' हे कडवं तर कित्ती ग्गोड 8> )

सोनम 01/07/2009 - 21:07
मला आवडणारी गाणी. १. दाटून कंठ येतो ओठांत येई गाणे.. २. दर्शन दे रे, दे रे भगंवता... ३. जगी जीवनाचे सार घ्यावे जाणूनी सत्वर... ४. देवा तुझ्या दारी आलो गुणगाण गाया... ५. लिंगोबाचा डोंगूर आभाळी गेला... ६. सुन्या सुन्या मैफलीत माझ्या... ७. चांद मातला मातला त्याला कशी आवरु... ८. विठ्ठल आवडी प्रेमभाव विठ्ठल नामाचा... ९. अगंबाई अरेच्यातील गाणी

स्वातीदेव 01/07/2009 - 23:35
उत्तरायण मधील १. रान हे उठले २. धुंद होती शब्द सारे. ही नवीन चित्रपट कॅटेगरीतली गाणी मला खूप आवडतात.

लवंगी 02/07/2009 - 07:06
मराठीत वेड लावणारी असंख्य गाणी आहेत. नविन गाण्यांपैकी खूप खूप खूपच आवडलेल गाणं 'आनंदाच झाड माझ्या अंगणात आहे'.

मयुरा गुप्ते 01/07/2009 - 23:58
१)जैत रे जैत मधली सर्वच गाणी २)पिंजरा मधली सर्व गाणी ३)उंबरठा मधली सर्व गाणी ४)आणि असंख्य सुंदर मराठी गाणी...

सूड 19/07/2011 - 19:37
काय धागा सापडलाय राव !! आता माझी आवडती गाणी पण टाकावी म्हणतो. १) चंपक गोरा कर कोमल हा २)पाखरा जा दूर देशी ३)निजरुप दाखवा हो ४)बेतात राहू दे ५)देशील का रे मजला क्षणभर, पंख पाखरा तुझे मनोहर आणखी बरीच.........

शाहिर 20/07/2011 - 11:26
bhay ithale sampat nahi maj tuzi atwan yete me sandhykali gato tu mala shikawali geete te zare chndra sajnache ti dharati bhgavi maya zadashi nijalo apan zadat punha ugwaya to bol mand halwasa aayush saprshuni gela seetechy wanwasatil janu aangi raghav shela stotrat indriye awghi gungunati dukh kunache he sarta sampat nahi chandane tuzy samrnache

विलासराव 20/07/2011 - 12:47
भले बुरे जे घडुन गेले, विसरुन जाउ सारे क्षणभर जरा विसावु या वळणावर, या वळणावर............ सखी मंद झाल्या तारका.... आणखी बरेच आहेत पण आता लगेच आठवत नाहीयेत. काही वरती आलेली आहेतच. शब्दरचना चुकीची असु शकते.

योगप्रभू 20/07/2011 - 13:18
मराठी भाषेवर लई प्रेम आसल्यानं आपल्याला सगळीच गाणी आवडत्यात. मंग त्ये कवी ग्रेस लिवत्यात ती समजायला आवघड गाणी बी गुनगुनतो वार्‍यानं हलतं रान, तुझे सुनसान, ह्र्दय गहिवरले गाईचे डोळे, करुण उभे की, सांज निळाईतले आन आपली न्हेमीची बाळबोध, सोपी गाणी हाईतच की अगं अगं राणी फसलीस गं गालात खुदकन हसलीस ग चल ये ना इकडं जाऊ जरा तिकडं ये ना.

इरसाल 20/07/2011 - 16:15
१. आरंभी वंदिन अयोध्येचा राजा २.आदिमाया अंबाबाई ३.ऋतू हिरवा ऋतू बरवा ४.अष्टविनायका तुझा महिमा कसा ५.बारा पुण्यक्षेत्री ६.चांद मातला मातला ७.छबीदार छबी मी तोऱ्यात उभी ८.चिंब पावसानं रान झालं ९.चोरीचा मामला मामाही थांबला १०.दया घना ११.दिसला ग बाई दिसला १२.ज्ञानियांचा राजा गुरुमाहाराव १३.दुर्गे durgat भारी तुजवीण संसारी १४.गालावर खळी डोळ्यात धुंदी १५. गंध फुलांचा गेला सांगून १६.घन ओथंबून येती १७. गोमू संगतीनं माझ्या तू १८.हा सागरी किनारा १९.वणवा..... चंद्रानं टाकलीय ठिणगी २०.ही कशानं धुंदी आली २१.हुरहूर असते तीच उरी. २२.खेळ मांडला २३.लव लव करी पात २४.मनमोहना तू राजा स्वप्नातला २५.मायेच्या हळव्या २६.माझा भाव तुझे चरणी २७.मेंदीच्या पानावर २८.मी डोलकर डोलकर २९.निंबोणीच्या झाडामागे ३०.निसर्ग राजा ऐक ३१.नंबर ५४ ३२.ओमकार स्वरूपा ३३.पहिले न मी तुला ३४.प्रथम तुज पाहता जीव ३५.तुझ्या पंखावरुनिया ३६.राधा हि बावरी ३७.रुपेरी वाळूत माडांच्या बनात ३८.शोधू मी कुठे कशी पिया तुला ३९.मोरया मोरया ४०.या रावजी तुम्ही ४१. भेटना न मला भेटना ना ४२.ये जिवलगा ये ४३.येवू कशी प्रिया ४४.अप्सरा आली ४५. अशीबी दिसतीस तशी बी दिसतीस काय तुझ्या ४६. मेरा दादला ४७.स्वरगंगेच्या काठावरती वचन दिले तू मला ४८.ऐका दाजीबा ४९.आता वाजलेकी बारा ५०.म्यानातून उसळे तलवारीची पात वेडात मराठे वीर दौडले सात क्रमश.

नंदन 28/03/2008 - 18:28
नवीन चित्रपटांतली -- १. आलो कुठून कोठे -- तू तिथं मी २. अगंबाई अरेच्याची बहुसंख्य गाणी आवडतात. तू उल्लेख केलेली गाणी ऑनलाईन कुठे ऐकता येतील का?

नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी

वरदा 29/03/2008 - 05:16
हे चिंचेचे झाड दिसे मज चिनार व्रूक्षापरी दिसशी तू नवतरुणी काश्मिरी...... आणि मुंबईचा जावई मधली गाणी पण मस्तच....

धमाल मुलगा 31/03/2008 - 09:41
आईशप्पथ... वरदाताई, सह्हीच!!!! मलापण "हे चि॑चेचे झाड दिसे चिनारवृक्षापरी" खुप आवडत॑. त्या काळातल॑ एव्हढ्या उडत्या चालीची फारशी गाणी नसावीत बहुधा. (हा माझा अ॑दाज!). त्याशिवाय, "त्या तिथे..पलीकडे" पण मला आवडत॑. :-)) धन्यवाद वरदाताई, बर्‍याच दिवसा॑नी "चि॑चेचे झाड" ची आठवण ताजी केल्याबद्दल :-) - ध मा ल घाणेकर

भाग्यश्री 29/03/2008 - 05:35
सद्ध्यातरी अगबाई अरेच्चा च आठवत आहे.. सावली मधे सुद्धा चांगली गाणी होती. देवकी पंडीतने गायलेले 'राधा ही बावरी' च्या चालीचच एक गाणं आहे.. मेलं ते पण आठवत नाहीय आत्ता.. * कालच 'एकापेक्षा एक' नावाच्या सचिन्-अशोक सराफ्-बेर्डे पटातील एक भीषण (सो कॉल्ड रोमँटीक) गाणं डोक्यात बसलय.. "२ रुपये २ रुपये दे दे मला, खर्चाला, पान्-सुप्पारीला..." :| इतकं अर्थहीन गाणं मी कधीच ऐकले नाही... त्या गाण्यानी माझी स्मरणशक्ती गेलीय बहुधा तात्पुरती! :)) असो.. फार विषयांतर होतय का.. हे विनोदी गाणं आठवलं म्हणून सांगितलं.. बाकीची आवडीची गाणी लिहीनच...

पिवळा डांबिस 29/03/2008 - 06:34
सॉरी, आम्ही चुकून जुनी मराठी गाणी असे वाचून प्रतिसाद द्यायला सुरवात केली पण नंतर लक्षात आलं की नव्या मराठी चित्रपटांतील गाण्याबाबत चर्चा चालू आहे... आम्हाला नव्या गाण्यांबद्दल नावड नाही पण नवीन मराठी चित्रपट फारसे पहायला मिळत नाहीत. प्रतिसाद पूर्णपणे कसा काढून टाकायचा ते अजून मी शिकलेलो नाही. तेंव्हा, मध्येच टपकल्याबद्द्ल क्षमस्व! तुमचं चालू द्या... -डांबिसकाका (शिंच्या, डांबिसा, कळत नाही तर उगाच मधे-मधे कशाला येतोस रे, रांडिच्या!! - आमचे "गोडबोले" मास्तर)

विसोबा खेचर 29/03/2008 - 06:57
(शिंच्या, डांबिसा, कळत नाही तर उगाच मधे-मधे कशाला येतोस रे, रांडिच्या!! - आमचे "गोडबोले" मास्तर) हे बाकी मस्त! :) असो, नवीन मराठी चित्रपटातील गाण्यांबद्दल मला फारशी माहिती नाही! त्यामुळे त्यावर काही आवर्जून लिहिणं शक्य नाही. मुळात म्हणजे जी गाणी आवडतात, तीच गुणगुणली जातात, मनाचा ताबा घेतात! अलिकडच्या मराठी चित्रपटात अगदी सहज गुणगुणाविशी वाटावीत अशी गाणी निदान माझ्या तरी कानांवरून गेलेली नाहीत.. राजभाऊ-गदिमा-बाबूजीं, रामभाऊ कदम, वसंत पवार, या मंडळींनी गाजवलेला तो सुवर्णकाळ आता स्वप्नवत वाटतो आहे! कालाय तस्मै नम:! दुसरं काय! जुन्या गाण्यांबद्दल म्हणाल तर यादी खूपच मोठी होईल! अगदी घन:श्याम सुंदरा श्रीधराचंच उदाहरण घ्या! काय सुरेख गाणं होतं! झालंच तर, जेथे सागरा धरणी मिळते, रुपास भाळले मी, जे वेड मजला लागले.... यादी खूप लांबत जाईल! जुन्या मराठी चित्रपटातील गाण्यांची ही समृद्ध परंपरा आठवली की मला हल्लीच्या मराठी चित्रपट संगीताविषयी दया येते! असो...तरीही पुन्हा मराठी चित्रपट संगीताला जरा बरे दिवस येतील अशी आशा करूया! अर्थात, ही सर्व माझी वैयक्तिक मतं आहेत हे नमूद करतो... तात्या.

पिवळा डांबिस 29/03/2008 - 07:07
घन:श्याम सुंदरा श्रीधराचंच उदाहरण घ्या! काय सुरेख गाणं होतं! आणि त्यातली पंडितराव नगरकरांच्या "करूनि सडा संमार्जन **" च्या पाठीमागे लताबाईंनी जी तान घेतली आहे! हाय, हाय, अंगावर काटा उभा रहातो!! त्या ओळितला शेवटचा शब्द मी अजुनही नीट ऐकू शकलेलो नाही इतकी ती तान लक्ष खेचून घेते... -संगीतवेडा पि.डा.

नीलकांत 29/03/2008 - 10:02
मुक्ता मधील 'तू तलम अग्नीची पात, जशी दिनरात जळावी मंद ' आणि 'जाई जुईचा गंध मातीला ' ही दोन गाणी छान आहेत. महानोरांनी लिहीली आहेत. नीलकांत

सागर 01/07/2009 - 18:38
'जाई जुईचा गंध मातीला' गाणे अगदी अप्रतिमच आहे ज्या जिज्ञासूंना हे गाणे ऐकायचे वा डाऊनलोड करुन घ्यायचे असेन त्यांनी इथे भेट द्या http://www.esnips.com/web/SundarMarathiGaani आपल्याला तर हे शीर्षक गीत फार आवडते ... मस्तच आहे एकदम.. बहुतेक गोट्या मालिकेचे आहे बीज अंकुरे अंकुरे ... ओल्या मातीच्या कुशीत कसे रुजावे बियाणे माळरानी खडकात... हे ही गाणे वर दिलेल्या दुव्यावरुन उतरवून घेऊ शकता. :) (मराठी गाणी प्रेमी ) सागर

झकासराव 29/03/2008 - 17:58
अगबाई अरेच्च्या, आईशपथ मधली सगळी. पछाडलेला मधल "मला भुतान पछाडल" (त्यातल्या नाचणार्‍या हिरॉइनीसकट आवडलय :)) जत्रा मधल "कोंबडी पळाली" "आभास हा मनाचा" ह्या चित्रपटाच नावच आठवेना :( सावरखेड एक गाव मधल "वार्‍यावरती गंध पसरला" शिवाय अलिकडेच ऐकलेली आहेत अशी संदिप खरे आणि सलील कुलकर्णी यांची बहुतांश गाणी आवडली आहेत. (बहुतेक) अवधुत गुप्ते यांचा एक अल्बम आहे "पाउस" त्यातली सर्व गाणी आवडली आहेत. संगीतकार अजय-अतुल ह्या जोडीकडुन अपेक्षा आहेत कारण त्यानी आजवर दिलेली गाणी पाहता :)

डॉ.प्रसाद दाढे 29/03/2008 - 22:21
गझलनवाझ भीमराव पा॑चाळे॑च्या काही गझला अ॑गावर काटा आणतात्..'मी किनारे सरकता॑ना, तुझा तसाच गोडवा, तू नभा॑तले तारे, आयुष्य तेच आहे'..क्या बात है॑! बाबूजी-गदिमा॑ची गाणी तर कालातीतच आहेत पण श्रीनिवास खळे, वस॑त प्रभू, दशरथ पुजारी, विश्वनाथ मोरे, राम मराठे ह्यासारख्या स॑गीतकारा॑चे योगदानसुद्धा मोलाचे आहे. ह्रदयनाथ म॑गेशकरा॑चा बाज तर एकदम वेगळा..थोडा अनवट (मराठीतील 'सलील चौधरी') पण अस्सल अभिजात..

मीनल 30/03/2008 - 07:14
पुढच पाऊल चित्रपटातील , `एकाच या जन्मी जणू फिरून अशी जन्मेन मी ` हे गाण छान आहे .आशा भोसले यांनी गायलेले आहे. त्याचे अजून एक गाण मला आवडत. फुलले रे क्षण माझे, फुलले रे शकुनाच्या मेंदीने ---

मदनबाण 30/03/2008 - 08:58
कोंबडी पळाली हे आपल फेव्हरेट गाण आहे. (जितेंद्र जोशी आणि कुक्कुट प्रेमी ---जत्रेत हरवलेला) मदनबाण

विसोबा खेचर 30/03/2008 - 10:17
"तुम्हावर केली मी मर्जी बहाल" हे पिंजरा मधले गाणे, गीतरामायण (संपुर्ण), भातुकलीच्या खेळामधली... वा, क्या बात है! प्रशांतराव, तुमच्या पसंतीला आपण दाद देतो! तात्या.

प्रशांतकवळे 30/03/2008 - 18:17
धन्यवाद तात्या, "तुम्हावर केली मी मर्जी बहाल" हे गाणे, विशेषतः "नका सोडुन जाऊ रंगमहाल" ह्यात "नका" वर दिलेला जोर, अप्रतीम. गीतरामायण -धन्य ते सुधीर फडके आणि धन्य ते गदीमा. हे पुन्हा होणे नाही.... आणि कोणी कॉपी करण्याचा॑ प्रयत्नही करु नये. प्रशांत.

मदनबाण 30/03/2008 - 10:50
किशोरदां च हे गाण पण मला फार आवडत, अशोक सराफ आणि चारुशिला यांचा हातात झाडु घेउन केलेला डान्स तर एकदम जबरदस्त आहे. ( मी असेही कुठेतरी वाचले आहे की हे किशोरदां च शेवटच रेकॉड केलेल गाण आहे.) मला हे गाण येथे देण्याचा मोह टाळता येत नाही:----- अश्विनी ये ना ! प्रिये, जगु कसा तुझ्याविना मी राणी ग कशी ही जिंदगीत आणिबाणी ग ये ना प्रिये ! मी तर प्रेम दिवाणा रसिला दे प्यार जरासा नशिला प्रिया, उगाच संशयात मी बुडाले रे तुला छ्ळून मी जळून गेले रे ये साजणा ! विसर झाले गेले सख्या रे शरण आले राया तुला रे मंद धुंद ही गुलाबी हवा प्रीत गंध हा शराबी नवा हात हा तुझाच हाती हवा झोंबतो तनुस हा गारवा तुझी माझी प्रीती अशी फुले मधुराणी फुलातूनी उमलती जशी गोड गाणी तू ये ना, तू ये ना ना ना ना ! ये अशी मिठीत ये साजणी पावसात प्रीतीच्या न्हाऊनी स्वप्न आज जागले लोचनी अंग अंग मोहरे लाजूनी जाऊ नको दूर आता मन फुलवूनी तूच माझा राजा अन्‌ मीच तुझी राणी तू ये ना, तू ये ना (किशोरदां चा कानसेन भक्त) मदनबाण

सचिन 30/03/2008 - 20:36
काही गाणी अशी आहेत, की जी कानावर पडताच , हातातले काम सोडूनच द्यावे लागते...आणि ते आपोआपच होते.. जसे लताबाईंचे "धुंद मधुमती.." विश्वनाथ बागुलांचे "गुणसागर गंभीर दयामय..." कुमारांचे " मलय गिरीचा..." वसंतरावांचे "तेजोनिधि लोहगोल..." आशाताईंचे "मागे उभा मंगेश..." आणि अरूण सरनाइकांचे "एक लाजरा न साजरा मुखडा..." पुरे ! आता अधिक विचार करत बसलो तर एकदम "नॉस्टॅल्जिक" होऊन जाईन !!

डॉ.प्रसाद दाढे 30/03/2008 - 21:25
रफीसाहेबा॑नी गायलेली मराठी गाणीसुद्धा मस्त आहेत. त्या॑ना स॑गीत बहुतेक श्रीका॑त ठाकरे या॑चे आहे..उदा.'प्रभू तू दयाळू','हे मना आजकोणी बघ तुला','शोधिसी मानवा' इ. सुरेश वाडकरने गायलेले प्रभाकर जोगा॑चे 'कोटि कोटि रूपे तुझी' हे गाणेसुद्धा सकाळी ऐकायला छान वाटते. 'सुन्या सुन्या मैफिलीत माझ्या' (उ॑बरठा') हे गाणे लताबाई॑नी गायलेल्या सु॑दर गाण्या॑मधला मास्टरपीस आहे..गाण्याचे स॑गीत-स॑योजन (अरे॑जि॑ग) अमर हळदीपुरा॑नी अप्रतिम केले आहे.

मस्त कलंदर 01/07/2009 - 19:35
अलवार तुझी चाहूल...!! अतिशय सुंदर गीत... कुणाकडे या गाण्याचा दुवा मिळेल का?? यादी काढायची म्हटली तर एकापेक्षा एक गाणी निघतील.. त्यातलंच एक वेगळं.. सहसा कुठं वाजवलं जात नसणारं छानसं गाणं... हे जीवन सुंदर आहे.. तो कमालीचा प्रॅक्टिकल..:: "इथे गाणे लोकलचं.. नि वारं डोक्यावर भिरभिरणार्‍या पंख्याचं!!!!" नि ती.. तितकीच आशावादी...:::"इथे तिथे संगीत अनामिक एकच घुमते आहे.. हे जीवन सुंदर आहे!!!" नि थोडंसं कोंकणी ढंगाचं "माझे राणी माझे मोगा.." अप्रतिम!!!! छे:.. एका गाण्याबद्द्ल लिहायला लागले.. तर एक एक करत गाणी वाढायलाच लागलीत..!!! मस्त कलंदर.. नीट आवरलेलं घर ही घरचा संगणक बंद पडल्याची खूण आहे!!!!

मनस्वी 31/03/2008 - 10:59
अष्टविनायका तुझा महिमा कसा निशाणा तुला दिसला ना हे हिंदुनृसिंहा प्रभो शिवाजीराजा सावळाच रंज तुझा ऐरणीच्या देवा तुला ठिणगी ठिणगी वाहू दे अरे अरे ज्ञाना झालासी पावन चिंब पावसानं रानं झालं आबादानी इंद्रायणी काठी देवाची आळंदी खेळ मांडियेला वाळवंटी घाई माळ्याच्या मळ्यामंदी पाटाचं पानी जातं माझे माहेर पंढरी म्यानातून उसळे तलवारीची पात ओंकार स्वरूपा सद्गुरु समर्था फुलले रे क्षण माझे फुलले रे डौल मोराच्या मानंचा रं डौल मानंचा ऋतू हिरवा, ऋतू बरवा तुझ्या माझ्या संसाराला आणि काय हवं विठ्ठला तू वेडा कुंभार झिनी झिनी वाजे बीन सध्यातरी येवढीच आठवली. मनस्वी

अभिज्ञ 31/03/2008 - 23:11
मला तर हिन्दि पेक्षा मराठि गाणिच जास्त आवडतात. मा़झि आवड हि आशि.. १.मोगरा फुलला...... २.केव्हा तरि पहाटे..... ३.मलयगिरिचा...... ४.ने मजसि ने परत..... ५.आणिक बरिच गाणि आहेत........\ अबब

विजुभाऊ 31/03/2008 - 23:36
गोर्‍या देहावरची कांती नागीणीची कात येडे झाले आम्ही सारे एक दिस त्यात असे येखदे पाखरु येल्हाळ ज्याचा भांगात बिंदीचा गुल्लाल. हे जैत रे जैत रे चे गाणे राया माझ्या आंबोड्याला.माळावा गजरा....या लावणीवर आधारीत आहे. दोन्ही झकास आहेत.

पिवळा डांबिस 03/04/2008 - 07:57
विजुभाऊ, हे आमचं ही अगदी आवडतं गाणं बरं का! अहो हेच गाणं म्हणून आम्ही एका सीकेपीणी ला पटवलं!!!!!:)))) पण एक सांगतो विजुभाऊ, वीस वर्षं झाली, पण असं एखादं पाखरू वेल्हाळ, ज्याच्या भांगात बिंदीचा गुल्लाल!!!! सालं आमचं पाखरू अजुनही येड लावतंय हो!!!!! -पाखराच्या नकळत लिहिणारा पिवळा डाबिस

चतुरंग 03/04/2008 - 08:55
तुम्ही म्हणताय ते बरोबर असणार, अहो 'डाबिस' लिहिलं आहेत ना सही करताना. खयालो में खो गये दुसरं काय? भाग्यवान आहात, सगळ्यांच्या नशीबी नसतं असं येडं होणं! चतुरंग

सृष्टीलावण्या 31/03/2008 - 23:36
उदयोन्मुख कवि आणि संगीतकार श्री. रघुनंदन बर्वे यांची एकापेक्षा एक सुंदर गाणी इथे डाऊनलोड करून घेता येतील. त्यातील मन बेधुंद ऐकून तर क्षणभर काळीज थबकते. वाटते की शब्द आणि सूर ह्या खरोखरच ईश्वरीय देणग्या आहेत. जाता जाता : जमले तर "मन बेधुंद" ही सीडीच विकत घ्या. निखळ आनंद. > > वरि जोडे ब्रह्मसुख पवित्र, ते मर्‍हाटी बोलैन...

llपुण्याचे पेशवेll 03/04/2008 - 03:32
माझ्या आवडत्या गाण्यात पहीले स्थान आहे 'बगळ्यांची माळ फुले' या गाण्याला. का काय माहीत पण या गाण्याने गारूड केले आहे माझ्यावर.... तसेच 'ओठातल्या ओठात वेडे शब्द माझे राहीले' हे पण असेच वेड लावणारे गाणे आहे. 'जे वेड मजला लागले', 'निशाणा तुला दिसला ना', 'चिंब पावसाने रान झाले' इ. गाणी पण फार आवडतात. कुमार गंधर्व यानी गायलेले 'कोणा कशी कळावी वेडात काय गोडी' पण फार आवडते गाणे आहे. 'डोळे तुझे शराबी' हे पण गाणे मस्त आहे. पुण्याचे पेशवे

सूहास 01/07/2009 - 19:50
१) डौल मोराच्या मानचा, र डौल मानचा... २) साजणे ग,मैत्रीणे ग, ऊन्हात चा॑दण पडल॑ र २) प्रथम तुझ पाहता, जीव हा वेडावला.... ४) या जन्मावर या जगण्यावर शतदा प्रेम करावे.. ५)सजने ग भुललो काय जादु झाली,बघुन तुला जीव माझा होई वरखाली ६) पहाटे-पहाटे मला जाग आली,तुझी रेशमाची मिठी सैल झाली.. ७)यमुनाजळी खेळु खेळ ..कन्हैय्या का लाजता.... ८) जगमग च॑देरी तार्‍या॑ची सारी दुनीया... मान्य आहे गाणी जुनी आहेत , पण आमच्या साठी कधीच "जुनी" झाली नाहीत क्रमशः:::: सुहास

प्रशु 01/07/2009 - 20:50
बरीच गाणी आहेत.. जुनी सगळीच छान आहेत. पण सध्या एकच गाण एकतोय.. "रुप सजलेले चिंब भिजलेले.........." दे धक्का मधलं 'मनाला झाली क्रुष्णसख्याची बाधा' पण सुंदर आहे.

प्राची 02/07/2009 - 00:15
बरीच गाणी आहेत.. जुनी सगळीच छान आहेत.सध्या ऐ‍कतेय.. "चिंब भिजलेले रुप सजलेले बरसूनी आले रंग प्रितीचे.........." "हा चंद्र तुझ्यासाठी, ही रात तुझ्यासाठी, आरास ही तार्‍यांची गगनात तुझ्यासाठी.." (हे स्वप्नील बांदोडकरच्या 'बेधूंद' अल्बममधलं आहे.) "मंद मंद तरी धुंद धुंद हा पवन सागरासवे खुलवी तुझे नाव तुझे नाव......"(हे स्वप्नीलच्या 'तिच्या डोळ्यातलं गाव' अल्बममधलं आहे.) "राधा ही बावरी" "हे भलते अवघड असते" (आयुष्यावर बोलू काही) "नसतेस घरी तू जेव्हा..." (आयुष्यावर बोलू काही) "का रे दुरावा,का रे अबोला...." अप्रतिम गाणं अगं बाई अरेच्चा,मुंबईचा जावई,यंदा कर्तव्य आहे ची सर्व गाणी. कांदेपोहे तर All time favourite.... B) "बाई बाई मन मोराचा कसा पिसारा फुलला"(अवधूतच नाही,दीदींचं)(त्यातलं 'चिमणी मैना चिमणा रावा' हे कडवं तर कित्ती ग्गोड 8> )

सोनम 01/07/2009 - 21:07
मला आवडणारी गाणी. १. दाटून कंठ येतो ओठांत येई गाणे.. २. दर्शन दे रे, दे रे भगंवता... ३. जगी जीवनाचे सार घ्यावे जाणूनी सत्वर... ४. देवा तुझ्या दारी आलो गुणगाण गाया... ५. लिंगोबाचा डोंगूर आभाळी गेला... ६. सुन्या सुन्या मैफलीत माझ्या... ७. चांद मातला मातला त्याला कशी आवरु... ८. विठ्ठल आवडी प्रेमभाव विठ्ठल नामाचा... ९. अगंबाई अरेच्यातील गाणी

स्वातीदेव 01/07/2009 - 23:35
उत्तरायण मधील १. रान हे उठले २. धुंद होती शब्द सारे. ही नवीन चित्रपट कॅटेगरीतली गाणी मला खूप आवडतात.

लवंगी 02/07/2009 - 07:06
मराठीत वेड लावणारी असंख्य गाणी आहेत. नविन गाण्यांपैकी खूप खूप खूपच आवडलेल गाणं 'आनंदाच झाड माझ्या अंगणात आहे'.

मयुरा गुप्ते 01/07/2009 - 23:58
१)जैत रे जैत मधली सर्वच गाणी २)पिंजरा मधली सर्व गाणी ३)उंबरठा मधली सर्व गाणी ४)आणि असंख्य सुंदर मराठी गाणी...

सूड 19/07/2011 - 19:37
काय धागा सापडलाय राव !! आता माझी आवडती गाणी पण टाकावी म्हणतो. १) चंपक गोरा कर कोमल हा २)पाखरा जा दूर देशी ३)निजरुप दाखवा हो ४)बेतात राहू दे ५)देशील का रे मजला क्षणभर, पंख पाखरा तुझे मनोहर आणखी बरीच.........

शाहिर 20/07/2011 - 11:26
bhay ithale sampat nahi maj tuzi atwan yete me sandhykali gato tu mala shikawali geete te zare chndra sajnache ti dharati bhgavi maya zadashi nijalo apan zadat punha ugwaya to bol mand halwasa aayush saprshuni gela seetechy wanwasatil janu aangi raghav shela stotrat indriye awghi gungunati dukh kunache he sarta sampat nahi chandane tuzy samrnache

विलासराव 20/07/2011 - 12:47
भले बुरे जे घडुन गेले, विसरुन जाउ सारे क्षणभर जरा विसावु या वळणावर, या वळणावर............ सखी मंद झाल्या तारका.... आणखी बरेच आहेत पण आता लगेच आठवत नाहीयेत. काही वरती आलेली आहेतच. शब्दरचना चुकीची असु शकते.

योगप्रभू 20/07/2011 - 13:18
मराठी भाषेवर लई प्रेम आसल्यानं आपल्याला सगळीच गाणी आवडत्यात. मंग त्ये कवी ग्रेस लिवत्यात ती समजायला आवघड गाणी बी गुनगुनतो वार्‍यानं हलतं रान, तुझे सुनसान, ह्र्दय गहिवरले गाईचे डोळे, करुण उभे की, सांज निळाईतले आन आपली न्हेमीची बाळबोध, सोपी गाणी हाईतच की अगं अगं राणी फसलीस गं गालात खुदकन हसलीस ग चल ये ना इकडं जाऊ जरा तिकडं ये ना.

इरसाल 20/07/2011 - 16:15
१. आरंभी वंदिन अयोध्येचा राजा २.आदिमाया अंबाबाई ३.ऋतू हिरवा ऋतू बरवा ४.अष्टविनायका तुझा महिमा कसा ५.बारा पुण्यक्षेत्री ६.चांद मातला मातला ७.छबीदार छबी मी तोऱ्यात उभी ८.चिंब पावसानं रान झालं ९.चोरीचा मामला मामाही थांबला १०.दया घना ११.दिसला ग बाई दिसला १२.ज्ञानियांचा राजा गुरुमाहाराव १३.दुर्गे durgat भारी तुजवीण संसारी १४.गालावर खळी डोळ्यात धुंदी १५. गंध फुलांचा गेला सांगून १६.घन ओथंबून येती १७. गोमू संगतीनं माझ्या तू १८.हा सागरी किनारा १९.वणवा..... चंद्रानं टाकलीय ठिणगी २०.ही कशानं धुंदी आली २१.हुरहूर असते तीच उरी. २२.खेळ मांडला २३.लव लव करी पात २४.मनमोहना तू राजा स्वप्नातला २५.मायेच्या हळव्या २६.माझा भाव तुझे चरणी २७.मेंदीच्या पानावर २८.मी डोलकर डोलकर २९.निंबोणीच्या झाडामागे ३०.निसर्ग राजा ऐक ३१.नंबर ५४ ३२.ओमकार स्वरूपा ३३.पहिले न मी तुला ३४.प्रथम तुज पाहता जीव ३५.तुझ्या पंखावरुनिया ३६.राधा हि बावरी ३७.रुपेरी वाळूत माडांच्या बनात ३८.शोधू मी कुठे कशी पिया तुला ३९.मोरया मोरया ४०.या रावजी तुम्ही ४१. भेटना न मला भेटना ना ४२.ये जिवलगा ये ४३.येवू कशी प्रिया ४४.अप्सरा आली ४५. अशीबी दिसतीस तशी बी दिसतीस काय तुझ्या ४६. मेरा दादला ४७.स्वरगंगेच्या काठावरती वचन दिले तू मला ४८.ऐका दाजीबा ४९.आता वाजलेकी बारा ५०.म्यानातून उसळे तलवारीची पात वेडात मराठे वीर दौडले सात क्रमश.
अगदी खर॑ सा॑गायच॑ तर जुनी मराठी गाणी अस्सल सोन्याहूनही सु॑दर! पण गेल्या काही दिवसा॑पुर्वी दोन मराठी चित्रपटातली गाणी ऐकली आणि मलातरी खुपच आवडली. वाटल॑ चला आपल्या मिपाकरा॑ना पण सा॑गुया. पहिल॑ गाण॑ आहे "तू निरागस च॑द्रमा" छान वाटल॑ ऐकताना... तू निरागस च॑द्रमा, तू सखी मधुशर्वरी चा॑दणे माझ्या मनीचे , पसरले क्षितिजावरी.... आणि दुसर॑ "हा च॑द्र तुझ्यासाठी" हा च॑द्र तुझ्यासाठी, ही रात तुझ्यासाठी, आरास ही तार्‍या॑ची गगनात तुझ्यासाठी.. चित्रपट बहुधा सावरखेड-एक गाव असावा. तुमची आवडती गाणी?

काही आत्मचरित्रं! काही व्यक्तिचित्रं! :)

विसोबा खेचर ·

आनंदयात्री 28/03/2008 - 16:34
आज संध्याकाळी वडापाव अन उद्याच्या न्याहरीला इडली.. मेन्यु फिक्स. धन्यवाद भाईकाका !!

प्राजु 28/03/2008 - 18:51
मस्त... अगदीच वाफाळलेली आणि चमचमित. हा प्रकार लेखन प्रकार नविन आहे. आणि खरं हॉटेलात (मिसळ पाव मध्ये) आल्यासारखं वाटलं. - (सर्वव्यापी)प्राजु

सृष्टीलावण्या 28/03/2008 - 16:36
मस्तच. खाद्यपदार्थांच्या आत्मचरित्राची कल्पना ढासू आहे एकदम. त्वाडा जबाब नही.. > > शेवाळलेले शब्द आणिक यमकछंद करतील काय, डांबरी सडकेवर श्रावण इंद्रधनु बांधील काय?

स्वाती दिनेश 28/03/2008 - 16:42
वा वा..मस्तच! पण इथे ना वडापावची गाडी ना उडप्याची हाटेलं..चित्रं पाहून जीभ खवळली,त्यामुळे आता स्वतः च वडा आणि इडली करणे आले :( स्वाती

धमाल मुलगा 28/03/2008 - 16:50
हम्म..... बेष्ट...भूकच लागली ना राव! च्यामारी, वडापावच॑ आत्मवृत्त वाचून दिल्लीतले दिवस आठवले. वडापाव खाण्यासाठी इतका व्याकूळ झालो होतो की "दिल्ली हट" मध्ये जाऊन आख्खे ३५ रुपये टेकवून २ वडे आणि पाव खाल्लेले आठवल॑. खर्रय बॉ...वडापाव तो वडापाव!

मदनबाण 28/03/2008 - 16:51
स्वत:च्या स्वभावात चवदार, चविष्ट, खमंगपणा आणा आणि दुसर्‍याला पण तसंच अगदी मस्त मजेत चवीचवीने जगायला शिकवा! अहो तेलातनं बाहेर पडल्यावर गार होंण्याच्या आत गरमागरम असतांनाच जगून घेतलं पाहिजे, एकदा गार झाल्यावर कोण विचारतो आपल्याला? साली दोन घटकांची जिंदगी आपली! तात्या एकदम पटल :-- मस्त मजेत चवीचवीने जगायलाच पाहिजे..... (कुंजविहार आणि राजमाता येथील वडापाव चाखणारा --ठाणेकर) मदनबाण

प्रमोद देव 28/03/2008 - 16:52
वा ! तात्या! लई ब्येस लिवलंया! खान्याच्या वस्तु बगून जास्त काय बलावं ते सुधरत नाय बा! आरं पन त्ये खायची गोष्ट हाय! नुस्ता लिवून ने फोटू बगून आम्चा पॉट कसा भरनार? पोटाची बी काय तरी सोय करा. त्वांडाला पानी सुटलं की आमच्या.

मनापासुन 28/03/2008 - 17:00
बाकी काही म्हणा वडापाव तो वडापाव्...........मग तो पुणेरी जोशांचा असुदे किंवा जम्बो किंग चा वडा पाव मस्त सोलापुरी चटणी आ हा हा................स्स्स्स्स्स्स्स्स्स्स : देशी बर्गर.......पण बाहेरच्या सारखे जाड सालीचे वडे कसे बनवायचे ते कोणी सांगाल का? घरचे वडे पावात कोंबले की ते पार वेगळेच लागतात

मनस्वी 28/03/2008 - 17:03
अहो तात्या तात्या काय मस्त विषय घेतलाय... फोटो बघुनच मन तृप्त झाले. इडलीचटणी - हा तर एकदम वीक पॉईंट... अगदी बरोब्बर सांबारापेक्षा चटणीची मजा काही औरच!
स्वत: उकळत्या तेलाचे चटके सोसून मस्तीत कसं जगायचं ते आपण जगाला शिकवतो साहेब!
मस्त!
पण सिंधी माणसाचं डोसकंच लै अवली बघा! त्यानं प्रथम मला पावात भरला आणि 'वडापाव' हे नांवा रातोरात फेमस झालं!
नाही तात्या... आपल्या मराठमोळ्या पदार्थाचे श्रेय सिंध्यांच्या गळ्यात घालू नका... काहीही असो... वडापाव मराठी होता मराठी आहे मराठी राहील! आपली छत्रचामरं दुसर्‍यांना का बरे काढून द्या? अवांतर : ऑफिसमध्ये बसल्याबसल्या असे वाचले की खूप उचंबळून येते.. ७ कधी वाजतात असे होते. (वाडेश्वरची इडलीचटणीप्रेमी आणि चौकातल्या हातगाडीवरील वडापावभक्त) मनस्वी

विसोबा खेचर 28/03/2008 - 17:06
नाही तात्या... आपल्या मराठमोळ्या पदार्थाचे श्रेय सिंध्यांच्या गळ्यात घालू नका... काहीही असो... वडापाव मराठी होता मराठी आहे मराठी राहील! कबूल! शब्द मागे घेतो, परंतु तेवढ्यावरून आता इथे वाद सुरू होऊ नये असे वाटते! आपला, (उदास!) तात्या.

मनस्वी 28/03/2008 - 17:10
आता मला उदास करू नका... वाद होउच नये... कोणी तशी प्रतिक्रिया दिल्यास तिला कोणीच उत्तर देउ नये... (अतिउदास) मनस्वी

नंदन 28/03/2008 - 18:14
सुरेख कल्पना आहे. मिसळ पहिल्याच भागात शोधत होतो, पण पुढच्या भागात येतेय हे वाचून हायसं वाटलं. बाकी इडली-बटाटावडा आणि शिरा-मिसळ म्हणजे सात्विक-तामसी जोड्याच!. आणि तुझ्याच 'माझा परजातप्रवेश' मध्ये ज्याबद्दल लिहिलंय ती खानदानी, नबाबी दम गोश्त बिर्याणी ; पंजाबी तगडी लस्सी; ऐसपैस पण हिशोबी खमण-ढोकळा अशी अनेक मंडळी रांगेने उभी आहेत:)

नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी

झकासराव 28/03/2008 - 19:03
लिहिलय की :) आवडल. बटाटावड्याच आत्म चरित्र झ्याक वाटल. साला दोन घटकांची जिंदगी हेच अंतिम सत्य. इडली तर मला नेहमी चटणी सोबतच आवडते. ते देखील छान जमलय. इडलीच आत्मचरित्र वाचुन एक नाजुक साजुक छान दिसणारी सभ्य अशी साउथ इंडियन मुलगी आली नजरेसमोर :)

चतुरंग 28/03/2008 - 20:13
तुमची ही पहिली दोन 'पदार्थचित्रे' खासच भावली! अहो कालच गरमागरम इडल्यांचा आस्वाद घेतलाय ना! (आमच्या सौ. फारच भारी करतात हो इडल्या, त्याबाबतीत आपण भाग्यवान आहोत!) स्वत: उकळत्या तेलाचे चटके सोसून मस्तीत कसं जगायचं ते आपण जगाला शिकवतो साहेब! क्या बात है तात्या! अहो हे असं व्यक्तिरुप देताय ना तुम्ही त्यामुळे पुढच्या वेळी वडापाव खाताना उगीचच अपराधी वाटेल की काय अशी भीती वाटतेय!;) चतुरंग

सुधीर कांदळकर 28/03/2008 - 20:18
आपल्या मिपावर शोभेल असा. झकास जमला आहे. पोटात आग पडली. तमिळनाडूत 'सरवान' मध्ये इडलीबरोबर तीन वेगवेगळ्या चटण्या मिळतात बरे का. आता खातोच काहीतरी. वा. नशीब. जेवण तयार आहे. मिरच्या तळायचीच ऑर्डर देतो. धन्यवाद. चिंचेची, खोब-याची व टोमॅटोची. अर्धवटराव आचरटाचार्य, सुधीर कांदळकर.

पिवळा डांबिस 28/03/2008 - 23:40
गरमगरम इडल्या मिळाल्या, अगदी हलक्या आणि चवीला छान होत्या!' असं माझं वर्णन बर्‍याचदा केलं जातं सकाळी सकाळी कित्येक लोकं न्याहरी म्हणून माझ्याच गरमागरम चवीला प्राधान्य देतात. सांबारापेक्षा छानशी दक्षिण भारतीय पद्धतीची चटणी, ही माझी अतिशय प्रिय मैत्रिण! मार डाला! विशेषत: सक्काळी सक्काळी, धारवाडच्या दक्षिणेला कुठेही, केळीच्या पानावर वाढलेली गरमागरम वाफा येणारी इडली एखाद्या टपरी हाटेलात खावी. चंदनी अगरबत्तीच्या सुगंधात न्हाऊन! आणि काउंटरवरच्या इडलीइतकेच शुभ्र शर्ट-लुंगी नेसलेल्या अण्णा-अप्पाला "अय्योय्यो! स्वामी, तुम्हारे जैसा इडली और किसीको जमताइच नही" म्हणून दाद द्यावी! आपण साला एकदम बिनधास्त व्यक्तिमत्व आहे बघा साहेब! आपल्याच मस्तीत जगणारा! आपलं नांव पण एकदम लै भारी आहे.." आयला, दचकलोच! मला एकदम वाटलं की हा तात्या माझंच व्यक्तिचित्र लिहितोय की काय? :)) स्वत: उकळत्या तेलाचे चटके सोसून मस्तीत कसं जगायचं ते आपण जगाला शिकवतो साहेब! वा, जवाब नही!!! तुमी तुमचं ते व्यक्तिचित्र की आत्मचरित्र का काय म्हणतात ते सांगा म्हणाले म्हणून एवढा वेळ तुमच्याशी बोललो साहेब! पण आता आपल्याजवळ तुमच्याशी बोलायला जादा टाईम नाय! नायतर काय! डेक्कन एक्सप्रेस यायची वेळ झाली नाय काय!!:)) तेलातनं बाहेर पडल्यावर गार होंण्याच्या आत गरमागरम असतांनाच जगून घेतलं पाहिजे, एकदा गार झाल्यावर कोण विचारतो आपल्याला? साली दोन घटकांची जिंदगी आपली! खरंय बाबा, आपली सगळ्यांचीच जिंदगी साली दोन घटकांची!! काल रात्री भाईकाका स्वप्नात आले होते आणि मला म्हणाले, साला, तुझ्या बरे भाईकाका स्वप्नात येतात! आमच्या स्वप्नात साला प्रयत्न करकरून सुद्धा येत नाहीत!! आमच्या स्वप्नात सदानकदा फक्त मुकुंद टाकसाळे!!:))) असो. मस्त लिहिलंयस तात्या, आता पुढील भागांच्या प्रतिक्षेत!! -पिवळा डांबिस बटाटेवडा

विसोबा खेचर 28/03/2008 - 23:44
आमच्या स्वप्नात सदानकदा फक्त मुकुंद टाकसाळे!!:))) हा हा हा! हे बाकी मस्त! :) बाय द वे, मुकुंदाही छान लिहितो. मला आवडतं त्याचं लेखन..! तात्या.

बेसनलाडू 29/03/2008 - 05:08
बटाटावडा जबर्‍या. इडलीही मस्त! वाचून मौज वाटली (आणि चित्रे पाहून भूकही लागली :) ) (खादाड)बेसनलाडू

वरदा 29/03/2008 - 05:34
मी लगेच आधी जाऊन इडलीसाठी डाळ भिजत टाकली आणि कोलेस्टेरोल ला गोळी मारुन लगेच पुढच्या आठवड्यात वडे करायचं ठरवलं.... सोपे आणि नेहेमीचे पदार्थ आम्हाला नाही बुवा असं काही सुचत ते पाहुन्..आम्ही खायला टपलेले असतो...कसं सुचतं तुम्हाला इतकं छान लिहायला..... मस्तच आहे....आता जाते खूप भूक लागली...पण पोळि खावी लागणार्..तीही आधी स्वतः लाटली की मगच मिळेल.... पोळीचंही आत्मचरित्र लिहा एकदा...माझ्या घरची पोळी म्हणेल्..रोज ही बाई किती कंटाळून बनवते मला पण खाताना अगदी पटापट जाते की मी पोटात.....

विसोबा खेचर 29/03/2008 - 07:12
रोज ही बाई किती कंटाळून बनवते मला पण खाताना अगदी पटापट जाते की मी पोटात..... अरे वा वरदा! पोळीचं आत्मचरित्रं तूच लिहायचा प्रयत्न कर की. नक्की जमेल तुला! वरील वाक्यानेच सुरवात कर! तुझ्या घरची पोळी थोडी तुझ्याचसारखी गोष्टीवेल्हाळ वाटते आहे, तिच्या मनात काही नाही! :) ती बापडी पटकन तव्यावर पडते आणि तिथून छानशी फुगून ताजी, गरमागरम होऊन तुझ्या पानात पडते! तव्यावरून डायरेक्ट पानात गरमागरम पडलेल्या पोळी इतकं दुसरं या जगात काहीही शुभ नाही, काहीही सुंदर नाही! खरं की नाही वरदा? असो..! पोळीच्या आत्मचरित्राची कल्पना सुरेख आहे. ते लिहायचा तू जरूर प्रयत्न कर! तुलाही जमेल! तात्या.

विसोबा खेचर 29/03/2008 - 16:48
परंतु अद्याप मूड लागत नाही. परंतु आता मात्र सर्व लेखन पूर्ण झाल्यानंतरच रौशनीला घेऊन मिपावर येईन. म्हणजे उगाच पब्लिकला वाट पाहायला लागायला नको.. तात्या.

स्वाती राजेश 29/03/2008 - 19:33
भन्नाट कल्पना आहे.. तात्या काय मस्त कल्पनाशक्ती आहे तुमची. मस्त लिहिले आहे हे पदार्थ करत असताना ते काय बोलत असतील? याची कल्पना सुद्धा किती छान.. मला नेहमी परोपरी समजावून सांगत असते की, 'बाई गं, हल्लीच्या जगात एवढा शांतपणा, सात्विकपणा उपयोगाचा नाही, तू थोडी माझ्यासारखी झणझणीत, चटपटीत हो!' जाण्यापूर्वी एकच सांगतो, की मस्त मजेत जगा, स्वत:च्या स्वभावात चवदार, चविष्ट, खमंगपणा आणा आणि दुसर्‍याला पण तसंच अगदी मस्त मजेत चवीचवीने जगायला शिकवा! अहो तेलातनं बाहेर पडल्यावर गार होंण्याच्या आत गरमागरम असतांनाच जगून घेतलं पाहिजे, एकदा गार झाल्यावर कोण विचारतो आपल्याला? साली दोन घटकांची जिंदगी आपली! ही वाक्ये नेहमी वरील पदार्थ करताना आठवतील...

वरदा 31/03/2008 - 00:05
पोळीच्या आत्मचरित्राची कल्पना सुरेख आहे. ते लिहायचा तू जरूर प्रयत्न कर! तुलाही जमेल! मी लिहीणार म्हणजे झालच कल्याण..लोक पळून जातील हो इथून...तुम्ही मस्त लिहीताय...येऊदेत मिसळ आणि साजुक तुपाचा शिरा.... तव्यावरून डायरेक्ट पानात गरमागरम पडलेल्या पोळी इतकं दुसरं या जगात काहीही शुभ नाही, काहीही सुंदर नाही! हे अगदी खरं ती पोळी मऊ मुलायम टमाटम फुगलेली असावी आणि त्यावर मस्त तुपाची धार सोडावी..आणि ती आईने प्रेमानं वाढावी आणि जग तिथेच थांबून रहावं....नॉस्टॅल्जीक वाट्टय आता जाम....:((((

धोंडोपंत 31/03/2008 - 08:00
वा वा वा वा वा तात्या, किती सुंदर लिहिले आहेस तू? अप्रतिम. इतके वर्ष जे पदार्थ रोज भेटत आहेत त्यांना तू बोलके केलेस. झकास लेखन. कसं काय सुचतं बुवा तुम्हांला अशा वैविध्यपूर्ण गोष्टींवर लिहायला? आपला, (प्रभावित) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com

विसोबा खेचर 01/04/2008 - 01:34
प्रतिसाद देणार्‍या सर्व मंडळींचे मनापासून आभार..! ज्या मंडळींना हे लेखन बरा-वाईट, असा कोणताच प्रतिसाद देण्याच्याही लायकीचे वाटले नाही, त्यांचेही आभार..! :) तात्या.

भोचक 01/04/2008 - 15:22
तात्या मजा आणली. आता मिसळीचं येऊ द्या. (मिसळप्रेमी) भोचक

देवदत्त 16/05/2008 - 21:42
मस्त एकदम. सकाळी मी मेदूवडा सांबारच खायचो नाश्त्याला. आता बटाटेवडा सांबार खातो :) तात्या ते बटाटेवड्याचे फोटो पाहून लगेच वास दरवळला इथे. भूकही वाढली. :) उंची प्लेटी नकोत आणि ते काटेचमचे नकोत, की काय पण नको आपल्याला. ४-५ रुपायात आम पब्लिक रस्त्यावरच्या गाडीवर वडापाव खातो आणि समाधान पावतो! अहो गरीबाच्या पोटाची थोडा वेळ तरी आग शमते! काय, खरं की नाय? खरं एकदम. अरे हो, आता शिव वडा ही मिळणार आहे ना काही दिवसांत. आणि आपल्याकरता आहेच हो कुंजविहार इथे =P~ =P~ =P~

शितल 16/05/2008 - 22:25
तात्या तुम्ही माझ्या खादाडीच्या अगदी विक पॉईन्ट वरच लेख लिहिला आहात, काय बोलु आता. आता वाट पहाणे शक्य नाही बेत लगेच तयारीला लागते, त्या शिवाय जिवाला शात॑ता नाही लागायची. अगदी मस्त लिखाण, आता इथुन पुढे इडली आणि बटाटे वड्याला विचारूनच त्या॑ना पोटात ढकलणार.

ईश्वरी 17/05/2008 - 00:14
इडली , बटाटावडा ...मस्त अगदी . तात्या , छान लिहीलत. मजा आली वाचताना. धन्यवाद. उंची प्लेटी नकोत आणि ते काटेचमचे नकोत, की काय पण नको आपल्याला. ४-५ रुपायात आम पब्लिक रस्त्यावरच्या गाडीवर वडापाव खातो आणि समाधान पावतो -- एकदम सही मिसळीचे व्यक्तीचित्र तुम्ही छान रेखाटाल . मिसळी बद्दल तुमच्या शैलीत लिहीलेले वाचायला खूप आवडेल. (पुढील पदार्थांच्या आत्मकथनाच्या प्रतिक्षेत ) ईश्वरी

प्रगती 17/05/2008 - 12:52
एवढया छान छान प्रति़क्रिया आल्यावर आम्ही आणखी काय वेगळं सांगणार. लवकर प्रसादाच्या शिर्‍याबद्द्ल लिहा. शिराप्रेमी प्रगती.

आनंदयात्री 28/03/2008 - 16:34
आज संध्याकाळी वडापाव अन उद्याच्या न्याहरीला इडली.. मेन्यु फिक्स. धन्यवाद भाईकाका !!

प्राजु 28/03/2008 - 18:51
मस्त... अगदीच वाफाळलेली आणि चमचमित. हा प्रकार लेखन प्रकार नविन आहे. आणि खरं हॉटेलात (मिसळ पाव मध्ये) आल्यासारखं वाटलं. - (सर्वव्यापी)प्राजु

सृष्टीलावण्या 28/03/2008 - 16:36
मस्तच. खाद्यपदार्थांच्या आत्मचरित्राची कल्पना ढासू आहे एकदम. त्वाडा जबाब नही.. > > शेवाळलेले शब्द आणिक यमकछंद करतील काय, डांबरी सडकेवर श्रावण इंद्रधनु बांधील काय?

स्वाती दिनेश 28/03/2008 - 16:42
वा वा..मस्तच! पण इथे ना वडापावची गाडी ना उडप्याची हाटेलं..चित्रं पाहून जीभ खवळली,त्यामुळे आता स्वतः च वडा आणि इडली करणे आले :( स्वाती

धमाल मुलगा 28/03/2008 - 16:50
हम्म..... बेष्ट...भूकच लागली ना राव! च्यामारी, वडापावच॑ आत्मवृत्त वाचून दिल्लीतले दिवस आठवले. वडापाव खाण्यासाठी इतका व्याकूळ झालो होतो की "दिल्ली हट" मध्ये जाऊन आख्खे ३५ रुपये टेकवून २ वडे आणि पाव खाल्लेले आठवल॑. खर्रय बॉ...वडापाव तो वडापाव!

मदनबाण 28/03/2008 - 16:51
स्वत:च्या स्वभावात चवदार, चविष्ट, खमंगपणा आणा आणि दुसर्‍याला पण तसंच अगदी मस्त मजेत चवीचवीने जगायला शिकवा! अहो तेलातनं बाहेर पडल्यावर गार होंण्याच्या आत गरमागरम असतांनाच जगून घेतलं पाहिजे, एकदा गार झाल्यावर कोण विचारतो आपल्याला? साली दोन घटकांची जिंदगी आपली! तात्या एकदम पटल :-- मस्त मजेत चवीचवीने जगायलाच पाहिजे..... (कुंजविहार आणि राजमाता येथील वडापाव चाखणारा --ठाणेकर) मदनबाण

प्रमोद देव 28/03/2008 - 16:52
वा ! तात्या! लई ब्येस लिवलंया! खान्याच्या वस्तु बगून जास्त काय बलावं ते सुधरत नाय बा! आरं पन त्ये खायची गोष्ट हाय! नुस्ता लिवून ने फोटू बगून आम्चा पॉट कसा भरनार? पोटाची बी काय तरी सोय करा. त्वांडाला पानी सुटलं की आमच्या.

मनापासुन 28/03/2008 - 17:00
बाकी काही म्हणा वडापाव तो वडापाव्...........मग तो पुणेरी जोशांचा असुदे किंवा जम्बो किंग चा वडा पाव मस्त सोलापुरी चटणी आ हा हा................स्स्स्स्स्स्स्स्स्स्स : देशी बर्गर.......पण बाहेरच्या सारखे जाड सालीचे वडे कसे बनवायचे ते कोणी सांगाल का? घरचे वडे पावात कोंबले की ते पार वेगळेच लागतात

मनस्वी 28/03/2008 - 17:03
अहो तात्या तात्या काय मस्त विषय घेतलाय... फोटो बघुनच मन तृप्त झाले. इडलीचटणी - हा तर एकदम वीक पॉईंट... अगदी बरोब्बर सांबारापेक्षा चटणीची मजा काही औरच!
स्वत: उकळत्या तेलाचे चटके सोसून मस्तीत कसं जगायचं ते आपण जगाला शिकवतो साहेब!
मस्त!
पण सिंधी माणसाचं डोसकंच लै अवली बघा! त्यानं प्रथम मला पावात भरला आणि 'वडापाव' हे नांवा रातोरात फेमस झालं!
नाही तात्या... आपल्या मराठमोळ्या पदार्थाचे श्रेय सिंध्यांच्या गळ्यात घालू नका... काहीही असो... वडापाव मराठी होता मराठी आहे मराठी राहील! आपली छत्रचामरं दुसर्‍यांना का बरे काढून द्या? अवांतर : ऑफिसमध्ये बसल्याबसल्या असे वाचले की खूप उचंबळून येते.. ७ कधी वाजतात असे होते. (वाडेश्वरची इडलीचटणीप्रेमी आणि चौकातल्या हातगाडीवरील वडापावभक्त) मनस्वी

विसोबा खेचर 28/03/2008 - 17:06
नाही तात्या... आपल्या मराठमोळ्या पदार्थाचे श्रेय सिंध्यांच्या गळ्यात घालू नका... काहीही असो... वडापाव मराठी होता मराठी आहे मराठी राहील! कबूल! शब्द मागे घेतो, परंतु तेवढ्यावरून आता इथे वाद सुरू होऊ नये असे वाटते! आपला, (उदास!) तात्या.

मनस्वी 28/03/2008 - 17:10
आता मला उदास करू नका... वाद होउच नये... कोणी तशी प्रतिक्रिया दिल्यास तिला कोणीच उत्तर देउ नये... (अतिउदास) मनस्वी

नंदन 28/03/2008 - 18:14
सुरेख कल्पना आहे. मिसळ पहिल्याच भागात शोधत होतो, पण पुढच्या भागात येतेय हे वाचून हायसं वाटलं. बाकी इडली-बटाटावडा आणि शिरा-मिसळ म्हणजे सात्विक-तामसी जोड्याच!. आणि तुझ्याच 'माझा परजातप्रवेश' मध्ये ज्याबद्दल लिहिलंय ती खानदानी, नबाबी दम गोश्त बिर्याणी ; पंजाबी तगडी लस्सी; ऐसपैस पण हिशोबी खमण-ढोकळा अशी अनेक मंडळी रांगेने उभी आहेत:)

नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी

झकासराव 28/03/2008 - 19:03
लिहिलय की :) आवडल. बटाटावड्याच आत्म चरित्र झ्याक वाटल. साला दोन घटकांची जिंदगी हेच अंतिम सत्य. इडली तर मला नेहमी चटणी सोबतच आवडते. ते देखील छान जमलय. इडलीच आत्मचरित्र वाचुन एक नाजुक साजुक छान दिसणारी सभ्य अशी साउथ इंडियन मुलगी आली नजरेसमोर :)

चतुरंग 28/03/2008 - 20:13
तुमची ही पहिली दोन 'पदार्थचित्रे' खासच भावली! अहो कालच गरमागरम इडल्यांचा आस्वाद घेतलाय ना! (आमच्या सौ. फारच भारी करतात हो इडल्या, त्याबाबतीत आपण भाग्यवान आहोत!) स्वत: उकळत्या तेलाचे चटके सोसून मस्तीत कसं जगायचं ते आपण जगाला शिकवतो साहेब! क्या बात है तात्या! अहो हे असं व्यक्तिरुप देताय ना तुम्ही त्यामुळे पुढच्या वेळी वडापाव खाताना उगीचच अपराधी वाटेल की काय अशी भीती वाटतेय!;) चतुरंग

सुधीर कांदळकर 28/03/2008 - 20:18
आपल्या मिपावर शोभेल असा. झकास जमला आहे. पोटात आग पडली. तमिळनाडूत 'सरवान' मध्ये इडलीबरोबर तीन वेगवेगळ्या चटण्या मिळतात बरे का. आता खातोच काहीतरी. वा. नशीब. जेवण तयार आहे. मिरच्या तळायचीच ऑर्डर देतो. धन्यवाद. चिंचेची, खोब-याची व टोमॅटोची. अर्धवटराव आचरटाचार्य, सुधीर कांदळकर.

पिवळा डांबिस 28/03/2008 - 23:40
गरमगरम इडल्या मिळाल्या, अगदी हलक्या आणि चवीला छान होत्या!' असं माझं वर्णन बर्‍याचदा केलं जातं सकाळी सकाळी कित्येक लोकं न्याहरी म्हणून माझ्याच गरमागरम चवीला प्राधान्य देतात. सांबारापेक्षा छानशी दक्षिण भारतीय पद्धतीची चटणी, ही माझी अतिशय प्रिय मैत्रिण! मार डाला! विशेषत: सक्काळी सक्काळी, धारवाडच्या दक्षिणेला कुठेही, केळीच्या पानावर वाढलेली गरमागरम वाफा येणारी इडली एखाद्या टपरी हाटेलात खावी. चंदनी अगरबत्तीच्या सुगंधात न्हाऊन! आणि काउंटरवरच्या इडलीइतकेच शुभ्र शर्ट-लुंगी नेसलेल्या अण्णा-अप्पाला "अय्योय्यो! स्वामी, तुम्हारे जैसा इडली और किसीको जमताइच नही" म्हणून दाद द्यावी! आपण साला एकदम बिनधास्त व्यक्तिमत्व आहे बघा साहेब! आपल्याच मस्तीत जगणारा! आपलं नांव पण एकदम लै भारी आहे.." आयला, दचकलोच! मला एकदम वाटलं की हा तात्या माझंच व्यक्तिचित्र लिहितोय की काय? :)) स्वत: उकळत्या तेलाचे चटके सोसून मस्तीत कसं जगायचं ते आपण जगाला शिकवतो साहेब! वा, जवाब नही!!! तुमी तुमचं ते व्यक्तिचित्र की आत्मचरित्र का काय म्हणतात ते सांगा म्हणाले म्हणून एवढा वेळ तुमच्याशी बोललो साहेब! पण आता आपल्याजवळ तुमच्याशी बोलायला जादा टाईम नाय! नायतर काय! डेक्कन एक्सप्रेस यायची वेळ झाली नाय काय!!:)) तेलातनं बाहेर पडल्यावर गार होंण्याच्या आत गरमागरम असतांनाच जगून घेतलं पाहिजे, एकदा गार झाल्यावर कोण विचारतो आपल्याला? साली दोन घटकांची जिंदगी आपली! खरंय बाबा, आपली सगळ्यांचीच जिंदगी साली दोन घटकांची!! काल रात्री भाईकाका स्वप्नात आले होते आणि मला म्हणाले, साला, तुझ्या बरे भाईकाका स्वप्नात येतात! आमच्या स्वप्नात साला प्रयत्न करकरून सुद्धा येत नाहीत!! आमच्या स्वप्नात सदानकदा फक्त मुकुंद टाकसाळे!!:))) असो. मस्त लिहिलंयस तात्या, आता पुढील भागांच्या प्रतिक्षेत!! -पिवळा डांबिस बटाटेवडा

विसोबा खेचर 28/03/2008 - 23:44
आमच्या स्वप्नात सदानकदा फक्त मुकुंद टाकसाळे!!:))) हा हा हा! हे बाकी मस्त! :) बाय द वे, मुकुंदाही छान लिहितो. मला आवडतं त्याचं लेखन..! तात्या.

बेसनलाडू 29/03/2008 - 05:08
बटाटावडा जबर्‍या. इडलीही मस्त! वाचून मौज वाटली (आणि चित्रे पाहून भूकही लागली :) ) (खादाड)बेसनलाडू

वरदा 29/03/2008 - 05:34
मी लगेच आधी जाऊन इडलीसाठी डाळ भिजत टाकली आणि कोलेस्टेरोल ला गोळी मारुन लगेच पुढच्या आठवड्यात वडे करायचं ठरवलं.... सोपे आणि नेहेमीचे पदार्थ आम्हाला नाही बुवा असं काही सुचत ते पाहुन्..आम्ही खायला टपलेले असतो...कसं सुचतं तुम्हाला इतकं छान लिहायला..... मस्तच आहे....आता जाते खूप भूक लागली...पण पोळि खावी लागणार्..तीही आधी स्वतः लाटली की मगच मिळेल.... पोळीचंही आत्मचरित्र लिहा एकदा...माझ्या घरची पोळी म्हणेल्..रोज ही बाई किती कंटाळून बनवते मला पण खाताना अगदी पटापट जाते की मी पोटात.....

विसोबा खेचर 29/03/2008 - 07:12
रोज ही बाई किती कंटाळून बनवते मला पण खाताना अगदी पटापट जाते की मी पोटात..... अरे वा वरदा! पोळीचं आत्मचरित्रं तूच लिहायचा प्रयत्न कर की. नक्की जमेल तुला! वरील वाक्यानेच सुरवात कर! तुझ्या घरची पोळी थोडी तुझ्याचसारखी गोष्टीवेल्हाळ वाटते आहे, तिच्या मनात काही नाही! :) ती बापडी पटकन तव्यावर पडते आणि तिथून छानशी फुगून ताजी, गरमागरम होऊन तुझ्या पानात पडते! तव्यावरून डायरेक्ट पानात गरमागरम पडलेल्या पोळी इतकं दुसरं या जगात काहीही शुभ नाही, काहीही सुंदर नाही! खरं की नाही वरदा? असो..! पोळीच्या आत्मचरित्राची कल्पना सुरेख आहे. ते लिहायचा तू जरूर प्रयत्न कर! तुलाही जमेल! तात्या.

विसोबा खेचर 29/03/2008 - 16:48
परंतु अद्याप मूड लागत नाही. परंतु आता मात्र सर्व लेखन पूर्ण झाल्यानंतरच रौशनीला घेऊन मिपावर येईन. म्हणजे उगाच पब्लिकला वाट पाहायला लागायला नको.. तात्या.

स्वाती राजेश 29/03/2008 - 19:33
भन्नाट कल्पना आहे.. तात्या काय मस्त कल्पनाशक्ती आहे तुमची. मस्त लिहिले आहे हे पदार्थ करत असताना ते काय बोलत असतील? याची कल्पना सुद्धा किती छान.. मला नेहमी परोपरी समजावून सांगत असते की, 'बाई गं, हल्लीच्या जगात एवढा शांतपणा, सात्विकपणा उपयोगाचा नाही, तू थोडी माझ्यासारखी झणझणीत, चटपटीत हो!' जाण्यापूर्वी एकच सांगतो, की मस्त मजेत जगा, स्वत:च्या स्वभावात चवदार, चविष्ट, खमंगपणा आणा आणि दुसर्‍याला पण तसंच अगदी मस्त मजेत चवीचवीने जगायला शिकवा! अहो तेलातनं बाहेर पडल्यावर गार होंण्याच्या आत गरमागरम असतांनाच जगून घेतलं पाहिजे, एकदा गार झाल्यावर कोण विचारतो आपल्याला? साली दोन घटकांची जिंदगी आपली! ही वाक्ये नेहमी वरील पदार्थ करताना आठवतील...

वरदा 31/03/2008 - 00:05
पोळीच्या आत्मचरित्राची कल्पना सुरेख आहे. ते लिहायचा तू जरूर प्रयत्न कर! तुलाही जमेल! मी लिहीणार म्हणजे झालच कल्याण..लोक पळून जातील हो इथून...तुम्ही मस्त लिहीताय...येऊदेत मिसळ आणि साजुक तुपाचा शिरा.... तव्यावरून डायरेक्ट पानात गरमागरम पडलेल्या पोळी इतकं दुसरं या जगात काहीही शुभ नाही, काहीही सुंदर नाही! हे अगदी खरं ती पोळी मऊ मुलायम टमाटम फुगलेली असावी आणि त्यावर मस्त तुपाची धार सोडावी..आणि ती आईने प्रेमानं वाढावी आणि जग तिथेच थांबून रहावं....नॉस्टॅल्जीक वाट्टय आता जाम....:((((

धोंडोपंत 31/03/2008 - 08:00
वा वा वा वा वा तात्या, किती सुंदर लिहिले आहेस तू? अप्रतिम. इतके वर्ष जे पदार्थ रोज भेटत आहेत त्यांना तू बोलके केलेस. झकास लेखन. कसं काय सुचतं बुवा तुम्हांला अशा वैविध्यपूर्ण गोष्टींवर लिहायला? आपला, (प्रभावित) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com

विसोबा खेचर 01/04/2008 - 01:34
प्रतिसाद देणार्‍या सर्व मंडळींचे मनापासून आभार..! ज्या मंडळींना हे लेखन बरा-वाईट, असा कोणताच प्रतिसाद देण्याच्याही लायकीचे वाटले नाही, त्यांचेही आभार..! :) तात्या.

भोचक 01/04/2008 - 15:22
तात्या मजा आणली. आता मिसळीचं येऊ द्या. (मिसळप्रेमी) भोचक

देवदत्त 16/05/2008 - 21:42
मस्त एकदम. सकाळी मी मेदूवडा सांबारच खायचो नाश्त्याला. आता बटाटेवडा सांबार खातो :) तात्या ते बटाटेवड्याचे फोटो पाहून लगेच वास दरवळला इथे. भूकही वाढली. :) उंची प्लेटी नकोत आणि ते काटेचमचे नकोत, की काय पण नको आपल्याला. ४-५ रुपायात आम पब्लिक रस्त्यावरच्या गाडीवर वडापाव खातो आणि समाधान पावतो! अहो गरीबाच्या पोटाची थोडा वेळ तरी आग शमते! काय, खरं की नाय? खरं एकदम. अरे हो, आता शिव वडा ही मिळणार आहे ना काही दिवसांत. आणि आपल्याकरता आहेच हो कुंजविहार इथे =P~ =P~ =P~

शितल 16/05/2008 - 22:25
तात्या तुम्ही माझ्या खादाडीच्या अगदी विक पॉईन्ट वरच लेख लिहिला आहात, काय बोलु आता. आता वाट पहाणे शक्य नाही बेत लगेच तयारीला लागते, त्या शिवाय जिवाला शात॑ता नाही लागायची. अगदी मस्त लिखाण, आता इथुन पुढे इडली आणि बटाटे वड्याला विचारूनच त्या॑ना पोटात ढकलणार.

ईश्वरी 17/05/2008 - 00:14
इडली , बटाटावडा ...मस्त अगदी . तात्या , छान लिहीलत. मजा आली वाचताना. धन्यवाद. उंची प्लेटी नकोत आणि ते काटेचमचे नकोत, की काय पण नको आपल्याला. ४-५ रुपायात आम पब्लिक रस्त्यावरच्या गाडीवर वडापाव खातो आणि समाधान पावतो -- एकदम सही मिसळीचे व्यक्तीचित्र तुम्ही छान रेखाटाल . मिसळी बद्दल तुमच्या शैलीत लिहीलेले वाचायला खूप आवडेल. (पुढील पदार्थांच्या आत्मकथनाच्या प्रतिक्षेत ) ईश्वरी

प्रगती 17/05/2008 - 12:52
एवढया छान छान प्रति़क्रिया आल्यावर आम्ही आणखी काय वेगळं सांगणार. लवकर प्रसादाच्या शिर्‍याबद्द्ल लिहा. शिराप्रेमी प्रगती.
लेखनविषय:
संस्कृती
वाङ्मय
मौजमजा
लेखनप्रकार
प्रतिभा
विरंगुळा
3
Subscribe to