आमची प्रेरणा मिलिंद फणसे यांची अप्रतिम कविता
एका माळेचे मणी शेवटी सगळेच जातीचे निघाले
हे समीक्षक सर्वपित्रीचे निघाले
प्रेम, स्वप्ने, दुःख, आसू सर्व त्यांचे
आमचे दिव्वाळखोरीचे निघाले
लाभता संधी किती करतात बडबड
रोग त्याचे सर्व साथीचे निघाले
जे सभा भुंकून गेले आकसाने
श्वान ते भलत्याच, चावीचे निघाले
लायकी त्यांचीच सर्वांना कळाली
सर्व अनुयायी शिखंडीचे निघाले