मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

प्लाझ्मा स्क्रीन्////एल सी डी स्क्रीन

मनापासुन ·

स्वाती राजेश Fri, 03/28/2008 - 20:12
१. http://reviews.cnet.com/4351-12658_7-6583301.html २. http://www.flattvpeople.com/tutorials/lcd-vs-plasma.asp ३. http://www.lcdtvbuyingguide.com/lcdtv-plasmavslcd.shtml इथे तुम्हाला माहिती मिळू शकेल.

स्वाती राजेश Fri, 03/28/2008 - 20:12
१. http://reviews.cnet.com/4351-12658_7-6583301.html २. http://www.flattvpeople.com/tutorials/lcd-vs-plasma.asp ३. http://www.lcdtvbuyingguide.com/lcdtv-plasmavslcd.shtml इथे तुम्हाला माहिती मिळू शकेल.
लेखनविषय:
हे ठिकाण
हल्ली दुकानात गेले की गोंधळायला होते. फ्लॅट टी व्ही घेताना प्लाझ्मा स्क्रीन्////एल सी डी स्क्रीन असे दोन ऑप्शन मिळतात. दोन्हीतला फरक दुकानदार सुद्धा सांगु शकत नाही...प्लाझ्मा स्क्रीन्////एल सी डी स्क्रीन यात नक्की फरक्काय? आणि त्यातील कोणती टेक्नॉलॉजी चांगली? शिवाय एकाच कंपनीच्या दोन मॉडेल मधे सुद्धा रंग छटा वेगळ्या दिसतात. हे असे का होते? मनापासुन

चेहरा

सुवर्णमयी ·

विसोबा खेचर Fri, 03/28/2008 - 20:05
पाने झडून गेली,पक्षी उडून गेले मातीस घट्ट धरूनी मी ठेवले कितीदा क्या बात है, केवळ अप्रतीम...! एक अत्यंत दर्जेदार, संग्रही ठेवावे असे काव्य, असंच मी म्हणेन... "सोनाली, जियो....!" अशी मनापासून दाद देतो... आपला, (अंतर्मूख!) तात्या.

उत्खनक Tue, 12/13/2022 - 15:17
आभास फक्त होता, मी थांबले कितीदा माझ्याच सावलीने धास्तावले कितीदा जबर. आवडेश.

विसोबा खेचर Fri, 03/28/2008 - 20:05
पाने झडून गेली,पक्षी उडून गेले मातीस घट्ट धरूनी मी ठेवले कितीदा क्या बात है, केवळ अप्रतीम...! एक अत्यंत दर्जेदार, संग्रही ठेवावे असे काव्य, असंच मी म्हणेन... "सोनाली, जियो....!" अशी मनापासून दाद देतो... आपला, (अंतर्मूख!) तात्या.

उत्खनक Tue, 12/13/2022 - 15:17
आभास फक्त होता, मी थांबले कितीदा माझ्याच सावलीने धास्तावले कितीदा जबर. आवडेश.
लेखनविषय:
कविता
आभास फक्त होता, मी थांबले कितीदा माझ्याच सावलीने धास्तावले कितीदा पाने झडून गेली,पक्षी उडून गेले मातीस घट्ट धरूनी मी ठेवले कितीदा गर्दीत माणसांच्या का ओळखू न आला? मी चेहऱ्यास माझ्या धुंडाळले कितीदा पत्ता जुनाच होता, रस्ता तसाच होता मुद्दाम आठवांना सांभाळले कितीदा जाई होऊन वाघ फिरणे होते तसे नफ्याचे ( गाढव मनात त्याच्या ओशाळले कितीदा)

कुणी बाइ गुणगुणले.....रानारानात गेलीबाइ शीळ

मनापासुन ·

लिखाळ Fri, 03/28/2008 - 19:31
साभार : http://www.aathavanitli-gani.com/Song%20Html/1184.htm रानारानात गेलि बाइ शीळ राया, तुला रे, काळयेळ नाही राया, तुला रे, ताळमेळ नाही थोर राया, तुझं रे कुळशीळ वाहे झरा ग, झुळझुळवाणी तिथं वाऱ्याचि गोड गोड गाणी तिथं राया तु उभा असशील तिथं रायाचे पिकले मळे, वरी आकाश शोभे निळे शरदाच्या ढगाचि त्याला झील येड्यावानी फिरे रानोवना जसा काही ग, मोहन कान्हा हासे जसा ग, राम घननीळ गेले धावून सोडुन सुगी दुर राहून राहिली उगी शोभे कसा ग गालीचा तो तीळ रानि राया ग हा फुलावाणी फुला फुलात मी फुलराणी बाइ, सुवास रानि भरतील फिरु गळ्यात घालुनि गळा, मग घुमव मोहन शिळा, रानि कोकीळ सुर धरतील ! गीत - ना. घ. देशपांडे संगीत - जी. एन्‌. जोशी स्वर - जी. एन्‌. जोशी साभार : http://www.aathavanitli-gani.com/Song%20Html/460.htm कुणि बाई, गुणगुणले गीत माझिया ह्रुदयी ठसले मोदभरे उमलल्या कमलिनी शांत सरोवरि तरंग उठले मानस-मंदीर आनंदले रम्य स्वरांनी मोहित केले चंद्रकरांनी क्षणोक्षणीही अंबर अवघे पुलकित झाले गीत - दत्ता डावजेकर संगीत - दत्ता डावजेकर स्वर - आशा भोसले

लिखाळ Fri, 03/28/2008 - 19:31
साभार : http://www.aathavanitli-gani.com/Song%20Html/1184.htm रानारानात गेलि बाइ शीळ राया, तुला रे, काळयेळ नाही राया, तुला रे, ताळमेळ नाही थोर राया, तुझं रे कुळशीळ वाहे झरा ग, झुळझुळवाणी तिथं वाऱ्याचि गोड गोड गाणी तिथं राया तु उभा असशील तिथं रायाचे पिकले मळे, वरी आकाश शोभे निळे शरदाच्या ढगाचि त्याला झील येड्यावानी फिरे रानोवना जसा काही ग, मोहन कान्हा हासे जसा ग, राम घननीळ गेले धावून सोडुन सुगी दुर राहून राहिली उगी शोभे कसा ग गालीचा तो तीळ रानि राया ग हा फुलावाणी फुला फुलात मी फुलराणी बाइ, सुवास रानि भरतील फिरु गळ्यात घालुनि गळा, मग घुमव मोहन शिळा, रानि कोकीळ सुर धरतील ! गीत - ना. घ. देशपांडे संगीत - जी. एन्‌. जोशी स्वर - जी. एन्‌. जोशी साभार : http://www.aathavanitli-gani.com/Song%20Html/460.htm कुणि बाई, गुणगुणले गीत माझिया ह्रुदयी ठसले मोदभरे उमलल्या कमलिनी शांत सरोवरि तरंग उठले मानस-मंदीर आनंदले रम्य स्वरांनी मोहित केले चंद्रकरांनी क्षणोक्षणीही अंबर अवघे पुलकित झाले गीत - दत्ता डावजेकर संगीत - दत्ता डावजेकर स्वर - आशा भोसले
लेखनविषय:
हे ठिकाण
कुणी बाइ गुणगुणले..... रानारानात गेलीबाइ शीळ...... बाई या पावसाने ( संगीत/गायक पु ल) ही गाणी कोणाला आठवतात का? असल्यास त्या कविता इथे द्याल का... आपणास मनापासुन धन्यवाद देइन....

मराठी गाणी...आवडती..मनातली!!

धमाल मुलगा ·

नंदन Fri, 03/28/2008 - 18:28
नवीन चित्रपटांतली -- १. आलो कुठून कोठे -- तू तिथं मी २. अगंबाई अरेच्याची बहुसंख्य गाणी आवडतात. तू उल्लेख केलेली गाणी ऑनलाईन कुठे ऐकता येतील का?

नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी

वरदा Sat, 03/29/2008 - 05:16
हे चिंचेचे झाड दिसे मज चिनार व्रूक्षापरी दिसशी तू नवतरुणी काश्मिरी...... आणि मुंबईचा जावई मधली गाणी पण मस्तच....

धमाल मुलगा Mon, 03/31/2008 - 09:41
आईशप्पथ... वरदाताई, सह्हीच!!!! मलापण "हे चि॑चेचे झाड दिसे चिनारवृक्षापरी" खुप आवडत॑. त्या काळातल॑ एव्हढ्या उडत्या चालीची फारशी गाणी नसावीत बहुधा. (हा माझा अ॑दाज!). त्याशिवाय, "त्या तिथे..पलीकडे" पण मला आवडत॑. :-)) धन्यवाद वरदाताई, बर्‍याच दिवसा॑नी "चि॑चेचे झाड" ची आठवण ताजी केल्याबद्दल :-) - ध मा ल घाणेकर

भाग्यश्री Sat, 03/29/2008 - 05:35
सद्ध्यातरी अगबाई अरेच्चा च आठवत आहे.. सावली मधे सुद्धा चांगली गाणी होती. देवकी पंडीतने गायलेले 'राधा ही बावरी' च्या चालीचच एक गाणं आहे.. मेलं ते पण आठवत नाहीय आत्ता.. * कालच 'एकापेक्षा एक' नावाच्या सचिन्-अशोक सराफ्-बेर्डे पटातील एक भीषण (सो कॉल्ड रोमँटीक) गाणं डोक्यात बसलय.. "२ रुपये २ रुपये दे दे मला, खर्चाला, पान्-सुप्पारीला..." :| इतकं अर्थहीन गाणं मी कधीच ऐकले नाही... त्या गाण्यानी माझी स्मरणशक्ती गेलीय बहुधा तात्पुरती! :)) असो.. फार विषयांतर होतय का.. हे विनोदी गाणं आठवलं म्हणून सांगितलं.. बाकीची आवडीची गाणी लिहीनच...

पिवळा डांबिस Sat, 03/29/2008 - 06:34
सॉरी, आम्ही चुकून जुनी मराठी गाणी असे वाचून प्रतिसाद द्यायला सुरवात केली पण नंतर लक्षात आलं की नव्या मराठी चित्रपटांतील गाण्याबाबत चर्चा चालू आहे... आम्हाला नव्या गाण्यांबद्दल नावड नाही पण नवीन मराठी चित्रपट फारसे पहायला मिळत नाहीत. प्रतिसाद पूर्णपणे कसा काढून टाकायचा ते अजून मी शिकलेलो नाही. तेंव्हा, मध्येच टपकल्याबद्द्ल क्षमस्व! तुमचं चालू द्या... -डांबिसकाका (शिंच्या, डांबिसा, कळत नाही तर उगाच मधे-मधे कशाला येतोस रे, रांडिच्या!! - आमचे "गोडबोले" मास्तर)

विसोबा खेचर Sat, 03/29/2008 - 06:57
(शिंच्या, डांबिसा, कळत नाही तर उगाच मधे-मधे कशाला येतोस रे, रांडिच्या!! - आमचे "गोडबोले" मास्तर) हे बाकी मस्त! :) असो, नवीन मराठी चित्रपटातील गाण्यांबद्दल मला फारशी माहिती नाही! त्यामुळे त्यावर काही आवर्जून लिहिणं शक्य नाही. मुळात म्हणजे जी गाणी आवडतात, तीच गुणगुणली जातात, मनाचा ताबा घेतात! अलिकडच्या मराठी चित्रपटात अगदी सहज गुणगुणाविशी वाटावीत अशी गाणी निदान माझ्या तरी कानांवरून गेलेली नाहीत.. राजभाऊ-गदिमा-बाबूजीं, रामभाऊ कदम, वसंत पवार, या मंडळींनी गाजवलेला तो सुवर्णकाळ आता स्वप्नवत वाटतो आहे! कालाय तस्मै नम:! दुसरं काय! जुन्या गाण्यांबद्दल म्हणाल तर यादी खूपच मोठी होईल! अगदी घन:श्याम सुंदरा श्रीधराचंच उदाहरण घ्या! काय सुरेख गाणं होतं! झालंच तर, जेथे सागरा धरणी मिळते, रुपास भाळले मी, जे वेड मजला लागले.... यादी खूप लांबत जाईल! जुन्या मराठी चित्रपटातील गाण्यांची ही समृद्ध परंपरा आठवली की मला हल्लीच्या मराठी चित्रपट संगीताविषयी दया येते! असो...तरीही पुन्हा मराठी चित्रपट संगीताला जरा बरे दिवस येतील अशी आशा करूया! अर्थात, ही सर्व माझी वैयक्तिक मतं आहेत हे नमूद करतो... तात्या.

पिवळा डांबिस Sat, 03/29/2008 - 07:07
घन:श्याम सुंदरा श्रीधराचंच उदाहरण घ्या! काय सुरेख गाणं होतं! आणि त्यातली पंडितराव नगरकरांच्या "करूनि सडा संमार्जन **" च्या पाठीमागे लताबाईंनी जी तान घेतली आहे! हाय, हाय, अंगावर काटा उभा रहातो!! त्या ओळितला शेवटचा शब्द मी अजुनही नीट ऐकू शकलेलो नाही इतकी ती तान लक्ष खेचून घेते... -संगीतवेडा पि.डा.

नीलकांत Sat, 03/29/2008 - 10:02
मुक्ता मधील 'तू तलम अग्नीची पात, जशी दिनरात जळावी मंद ' आणि 'जाई जुईचा गंध मातीला ' ही दोन गाणी छान आहेत. महानोरांनी लिहीली आहेत. नीलकांत

सागर Wed, 07/01/2009 - 18:38
'जाई जुईचा गंध मातीला' गाणे अगदी अप्रतिमच आहे ज्या जिज्ञासूंना हे गाणे ऐकायचे वा डाऊनलोड करुन घ्यायचे असेन त्यांनी इथे भेट द्या http://www.esnips.com/web/SundarMarathiGaani आपल्याला तर हे शीर्षक गीत फार आवडते ... मस्तच आहे एकदम.. बहुतेक गोट्या मालिकेचे आहे बीज अंकुरे अंकुरे ... ओल्या मातीच्या कुशीत कसे रुजावे बियाणे माळरानी खडकात... हे ही गाणे वर दिलेल्या दुव्यावरुन उतरवून घेऊ शकता. :) (मराठी गाणी प्रेमी ) सागर

झकासराव Sat, 03/29/2008 - 17:58
अगबाई अरेच्च्या, आईशपथ मधली सगळी. पछाडलेला मधल "मला भुतान पछाडल" (त्यातल्या नाचणार्‍या हिरॉइनीसकट आवडलय :)) जत्रा मधल "कोंबडी पळाली" "आभास हा मनाचा" ह्या चित्रपटाच नावच आठवेना :( सावरखेड एक गाव मधल "वार्‍यावरती गंध पसरला" शिवाय अलिकडेच ऐकलेली आहेत अशी संदिप खरे आणि सलील कुलकर्णी यांची बहुतांश गाणी आवडली आहेत. (बहुतेक) अवधुत गुप्ते यांचा एक अल्बम आहे "पाउस" त्यातली सर्व गाणी आवडली आहेत. संगीतकार अजय-अतुल ह्या जोडीकडुन अपेक्षा आहेत कारण त्यानी आजवर दिलेली गाणी पाहता :)

विद्याधर३१ Sat, 03/29/2008 - 21:47
आणि हे भलते अवघड असते. सन्दीप खरे यान्च्या सुन्दर रचना. अवान्तर: सध्या अभिषेकीबुवान्चे अबीर गुलाल ऐकत आहे. अप्रतीम..... विद्याधर

डॉ.प्रसाद दाढे Sat, 03/29/2008 - 22:21
गझलनवाझ भीमराव पा॑चाळे॑च्या काही गझला अ॑गावर काटा आणतात्..'मी किनारे सरकता॑ना, तुझा तसाच गोडवा, तू नभा॑तले तारे, आयुष्य तेच आहे'..क्या बात है॑! बाबूजी-गदिमा॑ची गाणी तर कालातीतच आहेत पण श्रीनिवास खळे, वस॑त प्रभू, दशरथ पुजारी, विश्वनाथ मोरे, राम मराठे ह्यासारख्या स॑गीतकारा॑चे योगदानसुद्धा मोलाचे आहे. ह्रदयनाथ म॑गेशकरा॑चा बाज तर एकदम वेगळा..थोडा अनवट (मराठीतील 'सलील चौधरी') पण अस्सल अभिजात..

मीनल Sun, 03/30/2008 - 07:14
पुढच पाऊल चित्रपटातील , `एकाच या जन्मी जणू फिरून अशी जन्मेन मी ` हे गाण छान आहे .आशा भोसले यांनी गायलेले आहे. त्याचे अजून एक गाण मला आवडत. फुलले रे क्षण माझे, फुलले रे शकुनाच्या मेंदीने ---

मदनबाण Sun, 03/30/2008 - 08:58
कोंबडी पळाली हे आपल फेव्हरेट गाण आहे. (जितेंद्र जोशी आणि कुक्कुट प्रेमी ---जत्रेत हरवलेला) मदनबाण

विसोबा खेचर Sun, 03/30/2008 - 10:17
"तुम्हावर केली मी मर्जी बहाल" हे पिंजरा मधले गाणे, गीतरामायण (संपुर्ण), भातुकलीच्या खेळामधली... वा, क्या बात है! प्रशांतराव, तुमच्या पसंतीला आपण दाद देतो! तात्या.

प्रशांतकवळे Sun, 03/30/2008 - 18:17
धन्यवाद तात्या, "तुम्हावर केली मी मर्जी बहाल" हे गाणे, विशेषतः "नका सोडुन जाऊ रंगमहाल" ह्यात "नका" वर दिलेला जोर, अप्रतीम. गीतरामायण -धन्य ते सुधीर फडके आणि धन्य ते गदीमा. हे पुन्हा होणे नाही.... आणि कोणी कॉपी करण्याचा॑ प्रयत्नही करु नये. प्रशांत.

मदनबाण Sun, 03/30/2008 - 10:50
किशोरदां च हे गाण पण मला फार आवडत, अशोक सराफ आणि चारुशिला यांचा हातात झाडु घेउन केलेला डान्स तर एकदम जबरदस्त आहे. ( मी असेही कुठेतरी वाचले आहे की हे किशोरदां च शेवटच रेकॉड केलेल गाण आहे.) मला हे गाण येथे देण्याचा मोह टाळता येत नाही:----- अश्विनी ये ना ! प्रिये, जगु कसा तुझ्याविना मी राणी ग कशी ही जिंदगीत आणिबाणी ग ये ना प्रिये ! मी तर प्रेम दिवाणा रसिला दे प्यार जरासा नशिला प्रिया, उगाच संशयात मी बुडाले रे तुला छ्ळून मी जळून गेले रे ये साजणा ! विसर झाले गेले सख्या रे शरण आले राया तुला रे मंद धुंद ही गुलाबी हवा प्रीत गंध हा शराबी नवा हात हा तुझाच हाती हवा झोंबतो तनुस हा गारवा तुझी माझी प्रीती अशी फुले मधुराणी फुलातूनी उमलती जशी गोड गाणी तू ये ना, तू ये ना ना ना ना ! ये अशी मिठीत ये साजणी पावसात प्रीतीच्या न्हाऊनी स्वप्न आज जागले लोचनी अंग अंग मोहरे लाजूनी जाऊ नको दूर आता मन फुलवूनी तूच माझा राजा अन्‌ मीच तुझी राणी तू ये ना, तू ये ना (किशोरदां चा कानसेन भक्त) मदनबाण

सचिन Sun, 03/30/2008 - 20:36
काही गाणी अशी आहेत, की जी कानावर पडताच , हातातले काम सोडूनच द्यावे लागते...आणि ते आपोआपच होते.. जसे लताबाईंचे "धुंद मधुमती.." विश्वनाथ बागुलांचे "गुणसागर गंभीर दयामय..." कुमारांचे " मलय गिरीचा..." वसंतरावांचे "तेजोनिधि लोहगोल..." आशाताईंचे "मागे उभा मंगेश..." आणि अरूण सरनाइकांचे "एक लाजरा न साजरा मुखडा..." पुरे ! आता अधिक विचार करत बसलो तर एकदम "नॉस्टॅल्जिक" होऊन जाईन !!

डॉ.प्रसाद दाढे Sun, 03/30/2008 - 21:25
रफीसाहेबा॑नी गायलेली मराठी गाणीसुद्धा मस्त आहेत. त्या॑ना स॑गीत बहुतेक श्रीका॑त ठाकरे या॑चे आहे..उदा.'प्रभू तू दयाळू','हे मना आजकोणी बघ तुला','शोधिसी मानवा' इ. सुरेश वाडकरने गायलेले प्रभाकर जोगा॑चे 'कोटि कोटि रूपे तुझी' हे गाणेसुद्धा सकाळी ऐकायला छान वाटते. 'सुन्या सुन्या मैफिलीत माझ्या' (उ॑बरठा') हे गाणे लताबाई॑नी गायलेल्या सु॑दर गाण्या॑मधला मास्टरपीस आहे..गाण्याचे स॑गीत-स॑योजन (अरे॑जि॑ग) अमर हळदीपुरा॑नी अप्रतिम केले आहे.

सर्किट Mon, 03/31/2008 - 22:48
रफीसाहेबा॑नी गायलेली मराठी गाणीसुद्धा मस्त आहेत. हे दयाळू प्रभू, डॉक्टरसाहेबांना क्षमा कर ! - सर्किट

मस्त कलंदर Wed, 07/01/2009 - 19:35
अलवार तुझी चाहूल...!! अतिशय सुंदर गीत... कुणाकडे या गाण्याचा दुवा मिळेल का?? यादी काढायची म्हटली तर एकापेक्षा एक गाणी निघतील.. त्यातलंच एक वेगळं.. सहसा कुठं वाजवलं जात नसणारं छानसं गाणं... हे जीवन सुंदर आहे.. तो कमालीचा प्रॅक्टिकल..:: "इथे गाणे लोकलचं.. नि वारं डोक्यावर भिरभिरणार्‍या पंख्याचं!!!!" नि ती.. तितकीच आशावादी...:::"इथे तिथे संगीत अनामिक एकच घुमते आहे.. हे जीवन सुंदर आहे!!!" नि थोडंसं कोंकणी ढंगाचं "माझे राणी माझे मोगा.." अप्रतिम!!!! छे:.. एका गाण्याबद्द्ल लिहायला लागले.. तर एक एक करत गाणी वाढायलाच लागलीत..!!! मस्त कलंदर.. नीट आवरलेलं घर ही घरचा संगणक बंद पडल्याची खूण आहे!!!!

मनस्वी Mon, 03/31/2008 - 10:59
अष्टविनायका तुझा महिमा कसा निशाणा तुला दिसला ना हे हिंदुनृसिंहा प्रभो शिवाजीराजा सावळाच रंज तुझा ऐरणीच्या देवा तुला ठिणगी ठिणगी वाहू दे अरे अरे ज्ञाना झालासी पावन चिंब पावसानं रानं झालं आबादानी इंद्रायणी काठी देवाची आळंदी खेळ मांडियेला वाळवंटी घाई माळ्याच्या मळ्यामंदी पाटाचं पानी जातं माझे माहेर पंढरी म्यानातून उसळे तलवारीची पात ओंकार स्वरूपा सद्गुरु समर्था फुलले रे क्षण माझे फुलले रे डौल मोराच्या मानंचा रं डौल मानंचा ऋतू हिरवा, ऋतू बरवा तुझ्या माझ्या संसाराला आणि काय हवं विठ्ठला तू वेडा कुंभार झिनी झिनी वाजे बीन सध्यातरी येवढीच आठवली. मनस्वी

अभिज्ञ Mon, 03/31/2008 - 23:11
मला तर हिन्दि पेक्षा मराठि गाणिच जास्त आवडतात. मा़झि आवड हि आशि.. १.मोगरा फुलला...... २.केव्हा तरि पहाटे..... ३.मलयगिरिचा...... ४.ने मजसि ने परत..... ५.आणिक बरिच गाणि आहेत........\ अबब

विजुभाऊ Mon, 03/31/2008 - 23:36
गोर्‍या देहावरची कांती नागीणीची कात येडे झाले आम्ही सारे एक दिस त्यात असे येखदे पाखरु येल्हाळ ज्याचा भांगात बिंदीचा गुल्लाल. हे जैत रे जैत रे चे गाणे राया माझ्या आंबोड्याला.माळावा गजरा....या लावणीवर आधारीत आहे. दोन्ही झकास आहेत.

पिवळा डांबिस गुरुवार, 04/03/2008 - 07:57
विजुभाऊ, हे आमचं ही अगदी आवडतं गाणं बरं का! अहो हेच गाणं म्हणून आम्ही एका सीकेपीणी ला पटवलं!!!!!:)))) पण एक सांगतो विजुभाऊ, वीस वर्षं झाली, पण असं एखादं पाखरू वेल्हाळ, ज्याच्या भांगात बिंदीचा गुल्लाल!!!! सालं आमचं पाखरू अजुनही येड लावतंय हो!!!!! -पाखराच्या नकळत लिहिणारा पिवळा डाबिस

चतुरंग गुरुवार, 04/03/2008 - 08:55
तुम्ही म्हणताय ते बरोबर असणार, अहो 'डाबिस' लिहिलं आहेत ना सही करताना. खयालो में खो गये दुसरं काय? भाग्यवान आहात, सगळ्यांच्या नशीबी नसतं असं येडं होणं! चतुरंग

सृष्टीलावण्या Mon, 03/31/2008 - 23:36
उदयोन्मुख कवि आणि संगीतकार श्री. रघुनंदन बर्वे यांची एकापेक्षा एक सुंदर गाणी इथे डाऊनलोड करून घेता येतील. त्यातील मन बेधुंद ऐकून तर क्षणभर काळीज थबकते. वाटते की शब्द आणि सूर ह्या खरोखरच ईश्वरीय देणग्या आहेत. जाता जाता : जमले तर "मन बेधुंद" ही सीडीच विकत घ्या. निखळ आनंद. > > वरि जोडे ब्रह्मसुख पवित्र, ते मर्‍हाटी बोलैन...

llपुण्याचे पेशवेll गुरुवार, 04/03/2008 - 03:32
माझ्या आवडत्या गाण्यात पहीले स्थान आहे 'बगळ्यांची माळ फुले' या गाण्याला. का काय माहीत पण या गाण्याने गारूड केले आहे माझ्यावर.... तसेच 'ओठातल्या ओठात वेडे शब्द माझे राहीले' हे पण असेच वेड लावणारे गाणे आहे. 'जे वेड मजला लागले', 'निशाणा तुला दिसला ना', 'चिंब पावसाने रान झाले' इ. गाणी पण फार आवडतात. कुमार गंधर्व यानी गायलेले 'कोणा कशी कळावी वेडात काय गोडी' पण फार आवडते गाणे आहे. 'डोळे तुझे शराबी' हे पण गाणे मस्त आहे. पुण्याचे पेशवे

सूहास Wed, 07/01/2009 - 19:50
१) डौल मोराच्या मानचा, र डौल मानचा... २) साजणे ग,मैत्रीणे ग, ऊन्हात चा॑दण पडल॑ र २) प्रथम तुझ पाहता, जीव हा वेडावला.... ४) या जन्मावर या जगण्यावर शतदा प्रेम करावे.. ५)सजने ग भुललो काय जादु झाली,बघुन तुला जीव माझा होई वरखाली ६) पहाटे-पहाटे मला जाग आली,तुझी रेशमाची मिठी सैल झाली.. ७)यमुनाजळी खेळु खेळ ..कन्हैय्या का लाजता.... ८) जगमग च॑देरी तार्‍या॑ची सारी दुनीया... मान्य आहे गाणी जुनी आहेत , पण आमच्या साठी कधीच "जुनी" झाली नाहीत क्रमशः:::: सुहास

प्रशु Wed, 07/01/2009 - 20:50
बरीच गाणी आहेत.. जुनी सगळीच छान आहेत. पण सध्या एकच गाण एकतोय.. "रुप सजलेले चिंब भिजलेले.........." दे धक्का मधलं 'मनाला झाली क्रुष्णसख्याची बाधा' पण सुंदर आहे.

प्राची गुरुवार, 07/02/2009 - 00:15
बरीच गाणी आहेत.. जुनी सगळीच छान आहेत.सध्या ऐ‍कतेय.. "चिंब भिजलेले रुप सजलेले बरसूनी आले रंग प्रितीचे.........." "हा चंद्र तुझ्यासाठी, ही रात तुझ्यासाठी, आरास ही तार्‍यांची गगनात तुझ्यासाठी.." (हे स्वप्नील बांदोडकरच्या 'बेधूंद' अल्बममधलं आहे.) "मंद मंद तरी धुंद धुंद हा पवन सागरासवे खुलवी तुझे नाव तुझे नाव......"(हे स्वप्नीलच्या 'तिच्या डोळ्यातलं गाव' अल्बममधलं आहे.) "राधा ही बावरी" "हे भलते अवघड असते" (आयुष्यावर बोलू काही) "नसतेस घरी तू जेव्हा..." (आयुष्यावर बोलू काही) "का रे दुरावा,का रे अबोला...." अप्रतिम गाणं अगं बाई अरेच्चा,मुंबईचा जावई,यंदा कर्तव्य आहे ची सर्व गाणी. कांदेपोहे तर All time favourite.... B) "बाई बाई मन मोराचा कसा पिसारा फुलला"(अवधूतच नाही,दीदींचं)(त्यातलं 'चिमणी मैना चिमणा रावा' हे कडवं तर कित्ती ग्गोड 8> )

सोनम Wed, 07/01/2009 - 21:07
मला आवडणारी गाणी. १. दाटून कंठ येतो ओठांत येई गाणे.. २. दर्शन दे रे, दे रे भगंवता... ३. जगी जीवनाचे सार घ्यावे जाणूनी सत्वर... ४. देवा तुझ्या दारी आलो गुणगाण गाया... ५. लिंगोबाचा डोंगूर आभाळी गेला... ६. सुन्या सुन्या मैफलीत माझ्या... ७. चांद मातला मातला त्याला कशी आवरु... ८. विठ्ठल आवडी प्रेमभाव विठ्ठल नामाचा... ९. अगंबाई अरेच्यातील गाणी

स्वातीदेव Wed, 07/01/2009 - 23:35
उत्तरायण मधील १. रान हे उठले २. धुंद होती शब्द सारे. ही नवीन चित्रपट कॅटेगरीतली गाणी मला खूप आवडतात.

लवंगी गुरुवार, 07/02/2009 - 07:06
मराठीत वेड लावणारी असंख्य गाणी आहेत. नविन गाण्यांपैकी खूप खूप खूपच आवडलेल गाणं 'आनंदाच झाड माझ्या अंगणात आहे'.

मयुरा गुप्ते Wed, 07/01/2009 - 23:58
१)जैत रे जैत मधली सर्वच गाणी २)पिंजरा मधली सर्व गाणी ३)उंबरठा मधली सर्व गाणी ४)आणि असंख्य सुंदर मराठी गाणी...

सूड Tue, 07/19/2011 - 19:37
काय धागा सापडलाय राव !! आता माझी आवडती गाणी पण टाकावी म्हणतो. १) चंपक गोरा कर कोमल हा २)पाखरा जा दूर देशी ३)निजरुप दाखवा हो ४)बेतात राहू दे ५)देशील का रे मजला क्षणभर, पंख पाखरा तुझे मनोहर आणखी बरीच.........

शाहिर Wed, 07/20/2011 - 11:26
bhay ithale sampat nahi maj tuzi atwan yete me sandhykali gato tu mala shikawali geete te zare chndra sajnache ti dharati bhgavi maya zadashi nijalo apan zadat punha ugwaya to bol mand halwasa aayush saprshuni gela seetechy wanwasatil janu aangi raghav shela stotrat indriye awghi gungunati dukh kunache he sarta sampat nahi chandane tuzy samrnache

विलासराव Wed, 07/20/2011 - 12:47
भले बुरे जे घडुन गेले, विसरुन जाउ सारे क्षणभर जरा विसावु या वळणावर, या वळणावर............ सखी मंद झाल्या तारका.... आणखी बरेच आहेत पण आता लगेच आठवत नाहीयेत. काही वरती आलेली आहेतच. शब्दरचना चुकीची असु शकते.

योगप्रभू Wed, 07/20/2011 - 13:18
मराठी भाषेवर लई प्रेम आसल्यानं आपल्याला सगळीच गाणी आवडत्यात. मंग त्ये कवी ग्रेस लिवत्यात ती समजायला आवघड गाणी बी गुनगुनतो वार्‍यानं हलतं रान, तुझे सुनसान, ह्र्दय गहिवरले गाईचे डोळे, करुण उभे की, सांज निळाईतले आन आपली न्हेमीची बाळबोध, सोपी गाणी हाईतच की अगं अगं राणी फसलीस गं गालात खुदकन हसलीस ग चल ये ना इकडं जाऊ जरा तिकडं ये ना.

इरसाल Wed, 07/20/2011 - 16:15
१. आरंभी वंदिन अयोध्येचा राजा २.आदिमाया अंबाबाई ३.ऋतू हिरवा ऋतू बरवा ४.अष्टविनायका तुझा महिमा कसा ५.बारा पुण्यक्षेत्री ६.चांद मातला मातला ७.छबीदार छबी मी तोऱ्यात उभी ८.चिंब पावसानं रान झालं ९.चोरीचा मामला मामाही थांबला १०.दया घना ११.दिसला ग बाई दिसला १२.ज्ञानियांचा राजा गुरुमाहाराव १३.दुर्गे durgat भारी तुजवीण संसारी १४.गालावर खळी डोळ्यात धुंदी १५. गंध फुलांचा गेला सांगून १६.घन ओथंबून येती १७. गोमू संगतीनं माझ्या तू १८.हा सागरी किनारा १९.वणवा..... चंद्रानं टाकलीय ठिणगी २०.ही कशानं धुंदी आली २१.हुरहूर असते तीच उरी. २२.खेळ मांडला २३.लव लव करी पात २४.मनमोहना तू राजा स्वप्नातला २५.मायेच्या हळव्या २६.माझा भाव तुझे चरणी २७.मेंदीच्या पानावर २८.मी डोलकर डोलकर २९.निंबोणीच्या झाडामागे ३०.निसर्ग राजा ऐक ३१.नंबर ५४ ३२.ओमकार स्वरूपा ३३.पहिले न मी तुला ३४.प्रथम तुज पाहता जीव ३५.तुझ्या पंखावरुनिया ३६.राधा हि बावरी ३७.रुपेरी वाळूत माडांच्या बनात ३८.शोधू मी कुठे कशी पिया तुला ३९.मोरया मोरया ४०.या रावजी तुम्ही ४१. भेटना न मला भेटना ना ४२.ये जिवलगा ये ४३.येवू कशी प्रिया ४४.अप्सरा आली ४५. अशीबी दिसतीस तशी बी दिसतीस काय तुझ्या ४६. मेरा दादला ४७.स्वरगंगेच्या काठावरती वचन दिले तू मला ४८.ऐका दाजीबा ४९.आता वाजलेकी बारा ५०.म्यानातून उसळे तलवारीची पात वेडात मराठे वीर दौडले सात क्रमश.

नंदन Fri, 03/28/2008 - 18:28
नवीन चित्रपटांतली -- १. आलो कुठून कोठे -- तू तिथं मी २. अगंबाई अरेच्याची बहुसंख्य गाणी आवडतात. तू उल्लेख केलेली गाणी ऑनलाईन कुठे ऐकता येतील का?

नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी

वरदा Sat, 03/29/2008 - 05:16
हे चिंचेचे झाड दिसे मज चिनार व्रूक्षापरी दिसशी तू नवतरुणी काश्मिरी...... आणि मुंबईचा जावई मधली गाणी पण मस्तच....

धमाल मुलगा Mon, 03/31/2008 - 09:41
आईशप्पथ... वरदाताई, सह्हीच!!!! मलापण "हे चि॑चेचे झाड दिसे चिनारवृक्षापरी" खुप आवडत॑. त्या काळातल॑ एव्हढ्या उडत्या चालीची फारशी गाणी नसावीत बहुधा. (हा माझा अ॑दाज!). त्याशिवाय, "त्या तिथे..पलीकडे" पण मला आवडत॑. :-)) धन्यवाद वरदाताई, बर्‍याच दिवसा॑नी "चि॑चेचे झाड" ची आठवण ताजी केल्याबद्दल :-) - ध मा ल घाणेकर

भाग्यश्री Sat, 03/29/2008 - 05:35
सद्ध्यातरी अगबाई अरेच्चा च आठवत आहे.. सावली मधे सुद्धा चांगली गाणी होती. देवकी पंडीतने गायलेले 'राधा ही बावरी' च्या चालीचच एक गाणं आहे.. मेलं ते पण आठवत नाहीय आत्ता.. * कालच 'एकापेक्षा एक' नावाच्या सचिन्-अशोक सराफ्-बेर्डे पटातील एक भीषण (सो कॉल्ड रोमँटीक) गाणं डोक्यात बसलय.. "२ रुपये २ रुपये दे दे मला, खर्चाला, पान्-सुप्पारीला..." :| इतकं अर्थहीन गाणं मी कधीच ऐकले नाही... त्या गाण्यानी माझी स्मरणशक्ती गेलीय बहुधा तात्पुरती! :)) असो.. फार विषयांतर होतय का.. हे विनोदी गाणं आठवलं म्हणून सांगितलं.. बाकीची आवडीची गाणी लिहीनच...

पिवळा डांबिस Sat, 03/29/2008 - 06:34
सॉरी, आम्ही चुकून जुनी मराठी गाणी असे वाचून प्रतिसाद द्यायला सुरवात केली पण नंतर लक्षात आलं की नव्या मराठी चित्रपटांतील गाण्याबाबत चर्चा चालू आहे... आम्हाला नव्या गाण्यांबद्दल नावड नाही पण नवीन मराठी चित्रपट फारसे पहायला मिळत नाहीत. प्रतिसाद पूर्णपणे कसा काढून टाकायचा ते अजून मी शिकलेलो नाही. तेंव्हा, मध्येच टपकल्याबद्द्ल क्षमस्व! तुमचं चालू द्या... -डांबिसकाका (शिंच्या, डांबिसा, कळत नाही तर उगाच मधे-मधे कशाला येतोस रे, रांडिच्या!! - आमचे "गोडबोले" मास्तर)

विसोबा खेचर Sat, 03/29/2008 - 06:57
(शिंच्या, डांबिसा, कळत नाही तर उगाच मधे-मधे कशाला येतोस रे, रांडिच्या!! - आमचे "गोडबोले" मास्तर) हे बाकी मस्त! :) असो, नवीन मराठी चित्रपटातील गाण्यांबद्दल मला फारशी माहिती नाही! त्यामुळे त्यावर काही आवर्जून लिहिणं शक्य नाही. मुळात म्हणजे जी गाणी आवडतात, तीच गुणगुणली जातात, मनाचा ताबा घेतात! अलिकडच्या मराठी चित्रपटात अगदी सहज गुणगुणाविशी वाटावीत अशी गाणी निदान माझ्या तरी कानांवरून गेलेली नाहीत.. राजभाऊ-गदिमा-बाबूजीं, रामभाऊ कदम, वसंत पवार, या मंडळींनी गाजवलेला तो सुवर्णकाळ आता स्वप्नवत वाटतो आहे! कालाय तस्मै नम:! दुसरं काय! जुन्या गाण्यांबद्दल म्हणाल तर यादी खूपच मोठी होईल! अगदी घन:श्याम सुंदरा श्रीधराचंच उदाहरण घ्या! काय सुरेख गाणं होतं! झालंच तर, जेथे सागरा धरणी मिळते, रुपास भाळले मी, जे वेड मजला लागले.... यादी खूप लांबत जाईल! जुन्या मराठी चित्रपटातील गाण्यांची ही समृद्ध परंपरा आठवली की मला हल्लीच्या मराठी चित्रपट संगीताविषयी दया येते! असो...तरीही पुन्हा मराठी चित्रपट संगीताला जरा बरे दिवस येतील अशी आशा करूया! अर्थात, ही सर्व माझी वैयक्तिक मतं आहेत हे नमूद करतो... तात्या.

पिवळा डांबिस Sat, 03/29/2008 - 07:07
घन:श्याम सुंदरा श्रीधराचंच उदाहरण घ्या! काय सुरेख गाणं होतं! आणि त्यातली पंडितराव नगरकरांच्या "करूनि सडा संमार्जन **" च्या पाठीमागे लताबाईंनी जी तान घेतली आहे! हाय, हाय, अंगावर काटा उभा रहातो!! त्या ओळितला शेवटचा शब्द मी अजुनही नीट ऐकू शकलेलो नाही इतकी ती तान लक्ष खेचून घेते... -संगीतवेडा पि.डा.

नीलकांत Sat, 03/29/2008 - 10:02
मुक्ता मधील 'तू तलम अग्नीची पात, जशी दिनरात जळावी मंद ' आणि 'जाई जुईचा गंध मातीला ' ही दोन गाणी छान आहेत. महानोरांनी लिहीली आहेत. नीलकांत

सागर Wed, 07/01/2009 - 18:38
'जाई जुईचा गंध मातीला' गाणे अगदी अप्रतिमच आहे ज्या जिज्ञासूंना हे गाणे ऐकायचे वा डाऊनलोड करुन घ्यायचे असेन त्यांनी इथे भेट द्या http://www.esnips.com/web/SundarMarathiGaani आपल्याला तर हे शीर्षक गीत फार आवडते ... मस्तच आहे एकदम.. बहुतेक गोट्या मालिकेचे आहे बीज अंकुरे अंकुरे ... ओल्या मातीच्या कुशीत कसे रुजावे बियाणे माळरानी खडकात... हे ही गाणे वर दिलेल्या दुव्यावरुन उतरवून घेऊ शकता. :) (मराठी गाणी प्रेमी ) सागर

झकासराव Sat, 03/29/2008 - 17:58
अगबाई अरेच्च्या, आईशपथ मधली सगळी. पछाडलेला मधल "मला भुतान पछाडल" (त्यातल्या नाचणार्‍या हिरॉइनीसकट आवडलय :)) जत्रा मधल "कोंबडी पळाली" "आभास हा मनाचा" ह्या चित्रपटाच नावच आठवेना :( सावरखेड एक गाव मधल "वार्‍यावरती गंध पसरला" शिवाय अलिकडेच ऐकलेली आहेत अशी संदिप खरे आणि सलील कुलकर्णी यांची बहुतांश गाणी आवडली आहेत. (बहुतेक) अवधुत गुप्ते यांचा एक अल्बम आहे "पाउस" त्यातली सर्व गाणी आवडली आहेत. संगीतकार अजय-अतुल ह्या जोडीकडुन अपेक्षा आहेत कारण त्यानी आजवर दिलेली गाणी पाहता :)

विद्याधर३१ Sat, 03/29/2008 - 21:47
आणि हे भलते अवघड असते. सन्दीप खरे यान्च्या सुन्दर रचना. अवान्तर: सध्या अभिषेकीबुवान्चे अबीर गुलाल ऐकत आहे. अप्रतीम..... विद्याधर

डॉ.प्रसाद दाढे Sat, 03/29/2008 - 22:21
गझलनवाझ भीमराव पा॑चाळे॑च्या काही गझला अ॑गावर काटा आणतात्..'मी किनारे सरकता॑ना, तुझा तसाच गोडवा, तू नभा॑तले तारे, आयुष्य तेच आहे'..क्या बात है॑! बाबूजी-गदिमा॑ची गाणी तर कालातीतच आहेत पण श्रीनिवास खळे, वस॑त प्रभू, दशरथ पुजारी, विश्वनाथ मोरे, राम मराठे ह्यासारख्या स॑गीतकारा॑चे योगदानसुद्धा मोलाचे आहे. ह्रदयनाथ म॑गेशकरा॑चा बाज तर एकदम वेगळा..थोडा अनवट (मराठीतील 'सलील चौधरी') पण अस्सल अभिजात..

मीनल Sun, 03/30/2008 - 07:14
पुढच पाऊल चित्रपटातील , `एकाच या जन्मी जणू फिरून अशी जन्मेन मी ` हे गाण छान आहे .आशा भोसले यांनी गायलेले आहे. त्याचे अजून एक गाण मला आवडत. फुलले रे क्षण माझे, फुलले रे शकुनाच्या मेंदीने ---

मदनबाण Sun, 03/30/2008 - 08:58
कोंबडी पळाली हे आपल फेव्हरेट गाण आहे. (जितेंद्र जोशी आणि कुक्कुट प्रेमी ---जत्रेत हरवलेला) मदनबाण

विसोबा खेचर Sun, 03/30/2008 - 10:17
"तुम्हावर केली मी मर्जी बहाल" हे पिंजरा मधले गाणे, गीतरामायण (संपुर्ण), भातुकलीच्या खेळामधली... वा, क्या बात है! प्रशांतराव, तुमच्या पसंतीला आपण दाद देतो! तात्या.

प्रशांतकवळे Sun, 03/30/2008 - 18:17
धन्यवाद तात्या, "तुम्हावर केली मी मर्जी बहाल" हे गाणे, विशेषतः "नका सोडुन जाऊ रंगमहाल" ह्यात "नका" वर दिलेला जोर, अप्रतीम. गीतरामायण -धन्य ते सुधीर फडके आणि धन्य ते गदीमा. हे पुन्हा होणे नाही.... आणि कोणी कॉपी करण्याचा॑ प्रयत्नही करु नये. प्रशांत.

मदनबाण Sun, 03/30/2008 - 10:50
किशोरदां च हे गाण पण मला फार आवडत, अशोक सराफ आणि चारुशिला यांचा हातात झाडु घेउन केलेला डान्स तर एकदम जबरदस्त आहे. ( मी असेही कुठेतरी वाचले आहे की हे किशोरदां च शेवटच रेकॉड केलेल गाण आहे.) मला हे गाण येथे देण्याचा मोह टाळता येत नाही:----- अश्विनी ये ना ! प्रिये, जगु कसा तुझ्याविना मी राणी ग कशी ही जिंदगीत आणिबाणी ग ये ना प्रिये ! मी तर प्रेम दिवाणा रसिला दे प्यार जरासा नशिला प्रिया, उगाच संशयात मी बुडाले रे तुला छ्ळून मी जळून गेले रे ये साजणा ! विसर झाले गेले सख्या रे शरण आले राया तुला रे मंद धुंद ही गुलाबी हवा प्रीत गंध हा शराबी नवा हात हा तुझाच हाती हवा झोंबतो तनुस हा गारवा तुझी माझी प्रीती अशी फुले मधुराणी फुलातूनी उमलती जशी गोड गाणी तू ये ना, तू ये ना ना ना ना ! ये अशी मिठीत ये साजणी पावसात प्रीतीच्या न्हाऊनी स्वप्न आज जागले लोचनी अंग अंग मोहरे लाजूनी जाऊ नको दूर आता मन फुलवूनी तूच माझा राजा अन्‌ मीच तुझी राणी तू ये ना, तू ये ना (किशोरदां चा कानसेन भक्त) मदनबाण

सचिन Sun, 03/30/2008 - 20:36
काही गाणी अशी आहेत, की जी कानावर पडताच , हातातले काम सोडूनच द्यावे लागते...आणि ते आपोआपच होते.. जसे लताबाईंचे "धुंद मधुमती.." विश्वनाथ बागुलांचे "गुणसागर गंभीर दयामय..." कुमारांचे " मलय गिरीचा..." वसंतरावांचे "तेजोनिधि लोहगोल..." आशाताईंचे "मागे उभा मंगेश..." आणि अरूण सरनाइकांचे "एक लाजरा न साजरा मुखडा..." पुरे ! आता अधिक विचार करत बसलो तर एकदम "नॉस्टॅल्जिक" होऊन जाईन !!

डॉ.प्रसाद दाढे Sun, 03/30/2008 - 21:25
रफीसाहेबा॑नी गायलेली मराठी गाणीसुद्धा मस्त आहेत. त्या॑ना स॑गीत बहुतेक श्रीका॑त ठाकरे या॑चे आहे..उदा.'प्रभू तू दयाळू','हे मना आजकोणी बघ तुला','शोधिसी मानवा' इ. सुरेश वाडकरने गायलेले प्रभाकर जोगा॑चे 'कोटि कोटि रूपे तुझी' हे गाणेसुद्धा सकाळी ऐकायला छान वाटते. 'सुन्या सुन्या मैफिलीत माझ्या' (उ॑बरठा') हे गाणे लताबाई॑नी गायलेल्या सु॑दर गाण्या॑मधला मास्टरपीस आहे..गाण्याचे स॑गीत-स॑योजन (अरे॑जि॑ग) अमर हळदीपुरा॑नी अप्रतिम केले आहे.

सर्किट Mon, 03/31/2008 - 22:48
रफीसाहेबा॑नी गायलेली मराठी गाणीसुद्धा मस्त आहेत. हे दयाळू प्रभू, डॉक्टरसाहेबांना क्षमा कर ! - सर्किट

मस्त कलंदर Wed, 07/01/2009 - 19:35
अलवार तुझी चाहूल...!! अतिशय सुंदर गीत... कुणाकडे या गाण्याचा दुवा मिळेल का?? यादी काढायची म्हटली तर एकापेक्षा एक गाणी निघतील.. त्यातलंच एक वेगळं.. सहसा कुठं वाजवलं जात नसणारं छानसं गाणं... हे जीवन सुंदर आहे.. तो कमालीचा प्रॅक्टिकल..:: "इथे गाणे लोकलचं.. नि वारं डोक्यावर भिरभिरणार्‍या पंख्याचं!!!!" नि ती.. तितकीच आशावादी...:::"इथे तिथे संगीत अनामिक एकच घुमते आहे.. हे जीवन सुंदर आहे!!!" नि थोडंसं कोंकणी ढंगाचं "माझे राणी माझे मोगा.." अप्रतिम!!!! छे:.. एका गाण्याबद्द्ल लिहायला लागले.. तर एक एक करत गाणी वाढायलाच लागलीत..!!! मस्त कलंदर.. नीट आवरलेलं घर ही घरचा संगणक बंद पडल्याची खूण आहे!!!!

मनस्वी Mon, 03/31/2008 - 10:59
अष्टविनायका तुझा महिमा कसा निशाणा तुला दिसला ना हे हिंदुनृसिंहा प्रभो शिवाजीराजा सावळाच रंज तुझा ऐरणीच्या देवा तुला ठिणगी ठिणगी वाहू दे अरे अरे ज्ञाना झालासी पावन चिंब पावसानं रानं झालं आबादानी इंद्रायणी काठी देवाची आळंदी खेळ मांडियेला वाळवंटी घाई माळ्याच्या मळ्यामंदी पाटाचं पानी जातं माझे माहेर पंढरी म्यानातून उसळे तलवारीची पात ओंकार स्वरूपा सद्गुरु समर्था फुलले रे क्षण माझे फुलले रे डौल मोराच्या मानंचा रं डौल मानंचा ऋतू हिरवा, ऋतू बरवा तुझ्या माझ्या संसाराला आणि काय हवं विठ्ठला तू वेडा कुंभार झिनी झिनी वाजे बीन सध्यातरी येवढीच आठवली. मनस्वी

अभिज्ञ Mon, 03/31/2008 - 23:11
मला तर हिन्दि पेक्षा मराठि गाणिच जास्त आवडतात. मा़झि आवड हि आशि.. १.मोगरा फुलला...... २.केव्हा तरि पहाटे..... ३.मलयगिरिचा...... ४.ने मजसि ने परत..... ५.आणिक बरिच गाणि आहेत........\ अबब

विजुभाऊ Mon, 03/31/2008 - 23:36
गोर्‍या देहावरची कांती नागीणीची कात येडे झाले आम्ही सारे एक दिस त्यात असे येखदे पाखरु येल्हाळ ज्याचा भांगात बिंदीचा गुल्लाल. हे जैत रे जैत रे चे गाणे राया माझ्या आंबोड्याला.माळावा गजरा....या लावणीवर आधारीत आहे. दोन्ही झकास आहेत.

पिवळा डांबिस गुरुवार, 04/03/2008 - 07:57
विजुभाऊ, हे आमचं ही अगदी आवडतं गाणं बरं का! अहो हेच गाणं म्हणून आम्ही एका सीकेपीणी ला पटवलं!!!!!:)))) पण एक सांगतो विजुभाऊ, वीस वर्षं झाली, पण असं एखादं पाखरू वेल्हाळ, ज्याच्या भांगात बिंदीचा गुल्लाल!!!! सालं आमचं पाखरू अजुनही येड लावतंय हो!!!!! -पाखराच्या नकळत लिहिणारा पिवळा डाबिस

चतुरंग गुरुवार, 04/03/2008 - 08:55
तुम्ही म्हणताय ते बरोबर असणार, अहो 'डाबिस' लिहिलं आहेत ना सही करताना. खयालो में खो गये दुसरं काय? भाग्यवान आहात, सगळ्यांच्या नशीबी नसतं असं येडं होणं! चतुरंग

सृष्टीलावण्या Mon, 03/31/2008 - 23:36
उदयोन्मुख कवि आणि संगीतकार श्री. रघुनंदन बर्वे यांची एकापेक्षा एक सुंदर गाणी इथे डाऊनलोड करून घेता येतील. त्यातील मन बेधुंद ऐकून तर क्षणभर काळीज थबकते. वाटते की शब्द आणि सूर ह्या खरोखरच ईश्वरीय देणग्या आहेत. जाता जाता : जमले तर "मन बेधुंद" ही सीडीच विकत घ्या. निखळ आनंद. > > वरि जोडे ब्रह्मसुख पवित्र, ते मर्‍हाटी बोलैन...

llपुण्याचे पेशवेll गुरुवार, 04/03/2008 - 03:32
माझ्या आवडत्या गाण्यात पहीले स्थान आहे 'बगळ्यांची माळ फुले' या गाण्याला. का काय माहीत पण या गाण्याने गारूड केले आहे माझ्यावर.... तसेच 'ओठातल्या ओठात वेडे शब्द माझे राहीले' हे पण असेच वेड लावणारे गाणे आहे. 'जे वेड मजला लागले', 'निशाणा तुला दिसला ना', 'चिंब पावसाने रान झाले' इ. गाणी पण फार आवडतात. कुमार गंधर्व यानी गायलेले 'कोणा कशी कळावी वेडात काय गोडी' पण फार आवडते गाणे आहे. 'डोळे तुझे शराबी' हे पण गाणे मस्त आहे. पुण्याचे पेशवे

सूहास Wed, 07/01/2009 - 19:50
१) डौल मोराच्या मानचा, र डौल मानचा... २) साजणे ग,मैत्रीणे ग, ऊन्हात चा॑दण पडल॑ र २) प्रथम तुझ पाहता, जीव हा वेडावला.... ४) या जन्मावर या जगण्यावर शतदा प्रेम करावे.. ५)सजने ग भुललो काय जादु झाली,बघुन तुला जीव माझा होई वरखाली ६) पहाटे-पहाटे मला जाग आली,तुझी रेशमाची मिठी सैल झाली.. ७)यमुनाजळी खेळु खेळ ..कन्हैय्या का लाजता.... ८) जगमग च॑देरी तार्‍या॑ची सारी दुनीया... मान्य आहे गाणी जुनी आहेत , पण आमच्या साठी कधीच "जुनी" झाली नाहीत क्रमशः:::: सुहास

प्रशु Wed, 07/01/2009 - 20:50
बरीच गाणी आहेत.. जुनी सगळीच छान आहेत. पण सध्या एकच गाण एकतोय.. "रुप सजलेले चिंब भिजलेले.........." दे धक्का मधलं 'मनाला झाली क्रुष्णसख्याची बाधा' पण सुंदर आहे.

प्राची गुरुवार, 07/02/2009 - 00:15
बरीच गाणी आहेत.. जुनी सगळीच छान आहेत.सध्या ऐ‍कतेय.. "चिंब भिजलेले रुप सजलेले बरसूनी आले रंग प्रितीचे.........." "हा चंद्र तुझ्यासाठी, ही रात तुझ्यासाठी, आरास ही तार्‍यांची गगनात तुझ्यासाठी.." (हे स्वप्नील बांदोडकरच्या 'बेधूंद' अल्बममधलं आहे.) "मंद मंद तरी धुंद धुंद हा पवन सागरासवे खुलवी तुझे नाव तुझे नाव......"(हे स्वप्नीलच्या 'तिच्या डोळ्यातलं गाव' अल्बममधलं आहे.) "राधा ही बावरी" "हे भलते अवघड असते" (आयुष्यावर बोलू काही) "नसतेस घरी तू जेव्हा..." (आयुष्यावर बोलू काही) "का रे दुरावा,का रे अबोला...." अप्रतिम गाणं अगं बाई अरेच्चा,मुंबईचा जावई,यंदा कर्तव्य आहे ची सर्व गाणी. कांदेपोहे तर All time favourite.... B) "बाई बाई मन मोराचा कसा पिसारा फुलला"(अवधूतच नाही,दीदींचं)(त्यातलं 'चिमणी मैना चिमणा रावा' हे कडवं तर कित्ती ग्गोड 8> )

सोनम Wed, 07/01/2009 - 21:07
मला आवडणारी गाणी. १. दाटून कंठ येतो ओठांत येई गाणे.. २. दर्शन दे रे, दे रे भगंवता... ३. जगी जीवनाचे सार घ्यावे जाणूनी सत्वर... ४. देवा तुझ्या दारी आलो गुणगाण गाया... ५. लिंगोबाचा डोंगूर आभाळी गेला... ६. सुन्या सुन्या मैफलीत माझ्या... ७. चांद मातला मातला त्याला कशी आवरु... ८. विठ्ठल आवडी प्रेमभाव विठ्ठल नामाचा... ९. अगंबाई अरेच्यातील गाणी

स्वातीदेव Wed, 07/01/2009 - 23:35
उत्तरायण मधील १. रान हे उठले २. धुंद होती शब्द सारे. ही नवीन चित्रपट कॅटेगरीतली गाणी मला खूप आवडतात.

लवंगी गुरुवार, 07/02/2009 - 07:06
मराठीत वेड लावणारी असंख्य गाणी आहेत. नविन गाण्यांपैकी खूप खूप खूपच आवडलेल गाणं 'आनंदाच झाड माझ्या अंगणात आहे'.

मयुरा गुप्ते Wed, 07/01/2009 - 23:58
१)जैत रे जैत मधली सर्वच गाणी २)पिंजरा मधली सर्व गाणी ३)उंबरठा मधली सर्व गाणी ४)आणि असंख्य सुंदर मराठी गाणी...

सूड Tue, 07/19/2011 - 19:37
काय धागा सापडलाय राव !! आता माझी आवडती गाणी पण टाकावी म्हणतो. १) चंपक गोरा कर कोमल हा २)पाखरा जा दूर देशी ३)निजरुप दाखवा हो ४)बेतात राहू दे ५)देशील का रे मजला क्षणभर, पंख पाखरा तुझे मनोहर आणखी बरीच.........

शाहिर Wed, 07/20/2011 - 11:26
bhay ithale sampat nahi maj tuzi atwan yete me sandhykali gato tu mala shikawali geete te zare chndra sajnache ti dharati bhgavi maya zadashi nijalo apan zadat punha ugwaya to bol mand halwasa aayush saprshuni gela seetechy wanwasatil janu aangi raghav shela stotrat indriye awghi gungunati dukh kunache he sarta sampat nahi chandane tuzy samrnache

विलासराव Wed, 07/20/2011 - 12:47
भले बुरे जे घडुन गेले, विसरुन जाउ सारे क्षणभर जरा विसावु या वळणावर, या वळणावर............ सखी मंद झाल्या तारका.... आणखी बरेच आहेत पण आता लगेच आठवत नाहीयेत. काही वरती आलेली आहेतच. शब्दरचना चुकीची असु शकते.

योगप्रभू Wed, 07/20/2011 - 13:18
मराठी भाषेवर लई प्रेम आसल्यानं आपल्याला सगळीच गाणी आवडत्यात. मंग त्ये कवी ग्रेस लिवत्यात ती समजायला आवघड गाणी बी गुनगुनतो वार्‍यानं हलतं रान, तुझे सुनसान, ह्र्दय गहिवरले गाईचे डोळे, करुण उभे की, सांज निळाईतले आन आपली न्हेमीची बाळबोध, सोपी गाणी हाईतच की अगं अगं राणी फसलीस गं गालात खुदकन हसलीस ग चल ये ना इकडं जाऊ जरा तिकडं ये ना.

इरसाल Wed, 07/20/2011 - 16:15
१. आरंभी वंदिन अयोध्येचा राजा २.आदिमाया अंबाबाई ३.ऋतू हिरवा ऋतू बरवा ४.अष्टविनायका तुझा महिमा कसा ५.बारा पुण्यक्षेत्री ६.चांद मातला मातला ७.छबीदार छबी मी तोऱ्यात उभी ८.चिंब पावसानं रान झालं ९.चोरीचा मामला मामाही थांबला १०.दया घना ११.दिसला ग बाई दिसला १२.ज्ञानियांचा राजा गुरुमाहाराव १३.दुर्गे durgat भारी तुजवीण संसारी १४.गालावर खळी डोळ्यात धुंदी १५. गंध फुलांचा गेला सांगून १६.घन ओथंबून येती १७. गोमू संगतीनं माझ्या तू १८.हा सागरी किनारा १९.वणवा..... चंद्रानं टाकलीय ठिणगी २०.ही कशानं धुंदी आली २१.हुरहूर असते तीच उरी. २२.खेळ मांडला २३.लव लव करी पात २४.मनमोहना तू राजा स्वप्नातला २५.मायेच्या हळव्या २६.माझा भाव तुझे चरणी २७.मेंदीच्या पानावर २८.मी डोलकर डोलकर २९.निंबोणीच्या झाडामागे ३०.निसर्ग राजा ऐक ३१.नंबर ५४ ३२.ओमकार स्वरूपा ३३.पहिले न मी तुला ३४.प्रथम तुज पाहता जीव ३५.तुझ्या पंखावरुनिया ३६.राधा हि बावरी ३७.रुपेरी वाळूत माडांच्या बनात ३८.शोधू मी कुठे कशी पिया तुला ३९.मोरया मोरया ४०.या रावजी तुम्ही ४१. भेटना न मला भेटना ना ४२.ये जिवलगा ये ४३.येवू कशी प्रिया ४४.अप्सरा आली ४५. अशीबी दिसतीस तशी बी दिसतीस काय तुझ्या ४६. मेरा दादला ४७.स्वरगंगेच्या काठावरती वचन दिले तू मला ४८.ऐका दाजीबा ४९.आता वाजलेकी बारा ५०.म्यानातून उसळे तलवारीची पात वेडात मराठे वीर दौडले सात क्रमश.
अगदी खर॑ सा॑गायच॑ तर जुनी मराठी गाणी अस्सल सोन्याहूनही सु॑दर! पण गेल्या काही दिवसा॑पुर्वी दोन मराठी चित्रपटातली गाणी ऐकली आणि मलातरी खुपच आवडली. वाटल॑ चला आपल्या मिपाकरा॑ना पण सा॑गुया. पहिल॑ गाण॑ आहे "तू निरागस च॑द्रमा" छान वाटल॑ ऐकताना... तू निरागस च॑द्रमा, तू सखी मधुशर्वरी चा॑दणे माझ्या मनीचे , पसरले क्षितिजावरी.... आणि दुसर॑ "हा च॑द्र तुझ्यासाठी" हा च॑द्र तुझ्यासाठी, ही रात तुझ्यासाठी, आरास ही तार्‍या॑ची गगनात तुझ्यासाठी.. चित्रपट बहुधा सावरखेड-एक गाव असावा. तुमची आवडती गाणी?

काही आत्मचरित्रं! काही व्यक्तिचित्रं! :)

विसोबा खेचर ·

आनंदयात्री Fri, 03/28/2008 - 16:34
आज संध्याकाळी वडापाव अन उद्याच्या न्याहरीला इडली.. मेन्यु फिक्स. धन्यवाद भाईकाका !!

प्राजु Fri, 03/28/2008 - 18:51
मस्त... अगदीच वाफाळलेली आणि चमचमित. हा प्रकार लेखन प्रकार नविन आहे. आणि खरं हॉटेलात (मिसळ पाव मध्ये) आल्यासारखं वाटलं. - (सर्वव्यापी)प्राजु

सृष्टीलावण्या Fri, 03/28/2008 - 16:36
मस्तच. खाद्यपदार्थांच्या आत्मचरित्राची कल्पना ढासू आहे एकदम. त्वाडा जबाब नही.. > > शेवाळलेले शब्द आणिक यमकछंद करतील काय, डांबरी सडकेवर श्रावण इंद्रधनु बांधील काय?

स्वाती दिनेश Fri, 03/28/2008 - 16:42
वा वा..मस्तच! पण इथे ना वडापावची गाडी ना उडप्याची हाटेलं..चित्रं पाहून जीभ खवळली,त्यामुळे आता स्वतः च वडा आणि इडली करणे आले :( स्वाती

धमाल मुलगा Fri, 03/28/2008 - 16:50
हम्म..... बेष्ट...भूकच लागली ना राव! च्यामारी, वडापावच॑ आत्मवृत्त वाचून दिल्लीतले दिवस आठवले. वडापाव खाण्यासाठी इतका व्याकूळ झालो होतो की "दिल्ली हट" मध्ये जाऊन आख्खे ३५ रुपये टेकवून २ वडे आणि पाव खाल्लेले आठवल॑. खर्रय बॉ...वडापाव तो वडापाव!

मदनबाण Fri, 03/28/2008 - 16:51
स्वत:च्या स्वभावात चवदार, चविष्ट, खमंगपणा आणा आणि दुसर्‍याला पण तसंच अगदी मस्त मजेत चवीचवीने जगायला शिकवा! अहो तेलातनं बाहेर पडल्यावर गार होंण्याच्या आत गरमागरम असतांनाच जगून घेतलं पाहिजे, एकदा गार झाल्यावर कोण विचारतो आपल्याला? साली दोन घटकांची जिंदगी आपली! तात्या एकदम पटल :-- मस्त मजेत चवीचवीने जगायलाच पाहिजे..... (कुंजविहार आणि राजमाता येथील वडापाव चाखणारा --ठाणेकर) मदनबाण

प्रमोद देव Fri, 03/28/2008 - 16:52
वा ! तात्या! लई ब्येस लिवलंया! खान्याच्या वस्तु बगून जास्त काय बलावं ते सुधरत नाय बा! आरं पन त्ये खायची गोष्ट हाय! नुस्ता लिवून ने फोटू बगून आम्चा पॉट कसा भरनार? पोटाची बी काय तरी सोय करा. त्वांडाला पानी सुटलं की आमच्या.

मनापासुन Fri, 03/28/2008 - 17:00
बाकी काही म्हणा वडापाव तो वडापाव्...........मग तो पुणेरी जोशांचा असुदे किंवा जम्बो किंग चा वडा पाव मस्त सोलापुरी चटणी आ हा हा................स्स्स्स्स्स्स्स्स्स्स : देशी बर्गर.......पण बाहेरच्या सारखे जाड सालीचे वडे कसे बनवायचे ते कोणी सांगाल का? घरचे वडे पावात कोंबले की ते पार वेगळेच लागतात

मनस्वी Fri, 03/28/2008 - 17:03
अहो तात्या तात्या काय मस्त विषय घेतलाय... फोटो बघुनच मन तृप्त झाले. इडलीचटणी - हा तर एकदम वीक पॉईंट... अगदी बरोब्बर सांबारापेक्षा चटणीची मजा काही औरच!
स्वत: उकळत्या तेलाचे चटके सोसून मस्तीत कसं जगायचं ते आपण जगाला शिकवतो साहेब!
मस्त!
पण सिंधी माणसाचं डोसकंच लै अवली बघा! त्यानं प्रथम मला पावात भरला आणि 'वडापाव' हे नांवा रातोरात फेमस झालं!
नाही तात्या... आपल्या मराठमोळ्या पदार्थाचे श्रेय सिंध्यांच्या गळ्यात घालू नका... काहीही असो... वडापाव मराठी होता मराठी आहे मराठी राहील! आपली छत्रचामरं दुसर्‍यांना का बरे काढून द्या? अवांतर : ऑफिसमध्ये बसल्याबसल्या असे वाचले की खूप उचंबळून येते.. ७ कधी वाजतात असे होते. (वाडेश्वरची इडलीचटणीप्रेमी आणि चौकातल्या हातगाडीवरील वडापावभक्त) मनस्वी

विसोबा खेचर Fri, 03/28/2008 - 17:06
नाही तात्या... आपल्या मराठमोळ्या पदार्थाचे श्रेय सिंध्यांच्या गळ्यात घालू नका... काहीही असो... वडापाव मराठी होता मराठी आहे मराठी राहील! कबूल! शब्द मागे घेतो, परंतु तेवढ्यावरून आता इथे वाद सुरू होऊ नये असे वाटते! आपला, (उदास!) तात्या.

मनस्वी Fri, 03/28/2008 - 17:10
आता मला उदास करू नका... वाद होउच नये... कोणी तशी प्रतिक्रिया दिल्यास तिला कोणीच उत्तर देउ नये... (अतिउदास) मनस्वी

नंदन Fri, 03/28/2008 - 18:14
सुरेख कल्पना आहे. मिसळ पहिल्याच भागात शोधत होतो, पण पुढच्या भागात येतेय हे वाचून हायसं वाटलं. बाकी इडली-बटाटावडा आणि शिरा-मिसळ म्हणजे सात्विक-तामसी जोड्याच!. आणि तुझ्याच 'माझा परजातप्रवेश' मध्ये ज्याबद्दल लिहिलंय ती खानदानी, नबाबी दम गोश्त बिर्याणी ; पंजाबी तगडी लस्सी; ऐसपैस पण हिशोबी खमण-ढोकळा अशी अनेक मंडळी रांगेने उभी आहेत:)

नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी

झकासराव Fri, 03/28/2008 - 19:03
लिहिलय की :) आवडल. बटाटावड्याच आत्म चरित्र झ्याक वाटल. साला दोन घटकांची जिंदगी हेच अंतिम सत्य. इडली तर मला नेहमी चटणी सोबतच आवडते. ते देखील छान जमलय. इडलीच आत्मचरित्र वाचुन एक नाजुक साजुक छान दिसणारी सभ्य अशी साउथ इंडियन मुलगी आली नजरेसमोर :)

चतुरंग Fri, 03/28/2008 - 20:13
तुमची ही पहिली दोन 'पदार्थचित्रे' खासच भावली! अहो कालच गरमागरम इडल्यांचा आस्वाद घेतलाय ना! (आमच्या सौ. फारच भारी करतात हो इडल्या, त्याबाबतीत आपण भाग्यवान आहोत!) स्वत: उकळत्या तेलाचे चटके सोसून मस्तीत कसं जगायचं ते आपण जगाला शिकवतो साहेब! क्या बात है तात्या! अहो हे असं व्यक्तिरुप देताय ना तुम्ही त्यामुळे पुढच्या वेळी वडापाव खाताना उगीचच अपराधी वाटेल की काय अशी भीती वाटतेय!;) चतुरंग

सुधीर कांदळकर Fri, 03/28/2008 - 20:18
आपल्या मिपावर शोभेल असा. झकास जमला आहे. पोटात आग पडली. तमिळनाडूत 'सरवान' मध्ये इडलीबरोबर तीन वेगवेगळ्या चटण्या मिळतात बरे का. आता खातोच काहीतरी. वा. नशीब. जेवण तयार आहे. मिरच्या तळायचीच ऑर्डर देतो. धन्यवाद. चिंचेची, खोब-याची व टोमॅटोची. अर्धवटराव आचरटाचार्य, सुधीर कांदळकर.

पिवळा डांबिस Fri, 03/28/2008 - 23:40
गरमगरम इडल्या मिळाल्या, अगदी हलक्या आणि चवीला छान होत्या!' असं माझं वर्णन बर्‍याचदा केलं जातं सकाळी सकाळी कित्येक लोकं न्याहरी म्हणून माझ्याच गरमागरम चवीला प्राधान्य देतात. सांबारापेक्षा छानशी दक्षिण भारतीय पद्धतीची चटणी, ही माझी अतिशय प्रिय मैत्रिण! मार डाला! विशेषत: सक्काळी सक्काळी, धारवाडच्या दक्षिणेला कुठेही, केळीच्या पानावर वाढलेली गरमागरम वाफा येणारी इडली एखाद्या टपरी हाटेलात खावी. चंदनी अगरबत्तीच्या सुगंधात न्हाऊन! आणि काउंटरवरच्या इडलीइतकेच शुभ्र शर्ट-लुंगी नेसलेल्या अण्णा-अप्पाला "अय्योय्यो! स्वामी, तुम्हारे जैसा इडली और किसीको जमताइच नही" म्हणून दाद द्यावी! आपण साला एकदम बिनधास्त व्यक्तिमत्व आहे बघा साहेब! आपल्याच मस्तीत जगणारा! आपलं नांव पण एकदम लै भारी आहे.." आयला, दचकलोच! मला एकदम वाटलं की हा तात्या माझंच व्यक्तिचित्र लिहितोय की काय? :)) स्वत: उकळत्या तेलाचे चटके सोसून मस्तीत कसं जगायचं ते आपण जगाला शिकवतो साहेब! वा, जवाब नही!!! तुमी तुमचं ते व्यक्तिचित्र की आत्मचरित्र का काय म्हणतात ते सांगा म्हणाले म्हणून एवढा वेळ तुमच्याशी बोललो साहेब! पण आता आपल्याजवळ तुमच्याशी बोलायला जादा टाईम नाय! नायतर काय! डेक्कन एक्सप्रेस यायची वेळ झाली नाय काय!!:)) तेलातनं बाहेर पडल्यावर गार होंण्याच्या आत गरमागरम असतांनाच जगून घेतलं पाहिजे, एकदा गार झाल्यावर कोण विचारतो आपल्याला? साली दोन घटकांची जिंदगी आपली! खरंय बाबा, आपली सगळ्यांचीच जिंदगी साली दोन घटकांची!! काल रात्री भाईकाका स्वप्नात आले होते आणि मला म्हणाले, साला, तुझ्या बरे भाईकाका स्वप्नात येतात! आमच्या स्वप्नात साला प्रयत्न करकरून सुद्धा येत नाहीत!! आमच्या स्वप्नात सदानकदा फक्त मुकुंद टाकसाळे!!:))) असो. मस्त लिहिलंयस तात्या, आता पुढील भागांच्या प्रतिक्षेत!! -पिवळा डांबिस बटाटेवडा

विसोबा खेचर Fri, 03/28/2008 - 23:44
आमच्या स्वप्नात सदानकदा फक्त मुकुंद टाकसाळे!!:))) हा हा हा! हे बाकी मस्त! :) बाय द वे, मुकुंदाही छान लिहितो. मला आवडतं त्याचं लेखन..! तात्या.

बेसनलाडू Sat, 03/29/2008 - 05:08
बटाटावडा जबर्‍या. इडलीही मस्त! वाचून मौज वाटली (आणि चित्रे पाहून भूकही लागली :) ) (खादाड)बेसनलाडू

वरदा Sat, 03/29/2008 - 05:34
मी लगेच आधी जाऊन इडलीसाठी डाळ भिजत टाकली आणि कोलेस्टेरोल ला गोळी मारुन लगेच पुढच्या आठवड्यात वडे करायचं ठरवलं.... सोपे आणि नेहेमीचे पदार्थ आम्हाला नाही बुवा असं काही सुचत ते पाहुन्..आम्ही खायला टपलेले असतो...कसं सुचतं तुम्हाला इतकं छान लिहायला..... मस्तच आहे....आता जाते खूप भूक लागली...पण पोळि खावी लागणार्..तीही आधी स्वतः लाटली की मगच मिळेल.... पोळीचंही आत्मचरित्र लिहा एकदा...माझ्या घरची पोळी म्हणेल्..रोज ही बाई किती कंटाळून बनवते मला पण खाताना अगदी पटापट जाते की मी पोटात.....

विसोबा खेचर Sat, 03/29/2008 - 07:12
रोज ही बाई किती कंटाळून बनवते मला पण खाताना अगदी पटापट जाते की मी पोटात..... अरे वा वरदा! पोळीचं आत्मचरित्रं तूच लिहायचा प्रयत्न कर की. नक्की जमेल तुला! वरील वाक्यानेच सुरवात कर! तुझ्या घरची पोळी थोडी तुझ्याचसारखी गोष्टीवेल्हाळ वाटते आहे, तिच्या मनात काही नाही! :) ती बापडी पटकन तव्यावर पडते आणि तिथून छानशी फुगून ताजी, गरमागरम होऊन तुझ्या पानात पडते! तव्यावरून डायरेक्ट पानात गरमागरम पडलेल्या पोळी इतकं दुसरं या जगात काहीही शुभ नाही, काहीही सुंदर नाही! खरं की नाही वरदा? असो..! पोळीच्या आत्मचरित्राची कल्पना सुरेख आहे. ते लिहायचा तू जरूर प्रयत्न कर! तुलाही जमेल! तात्या.

विसोबा खेचर Sat, 03/29/2008 - 16:48
परंतु अद्याप मूड लागत नाही. परंतु आता मात्र सर्व लेखन पूर्ण झाल्यानंतरच रौशनीला घेऊन मिपावर येईन. म्हणजे उगाच पब्लिकला वाट पाहायला लागायला नको.. तात्या.

स्वाती राजेश Sat, 03/29/2008 - 19:33
भन्नाट कल्पना आहे.. तात्या काय मस्त कल्पनाशक्ती आहे तुमची. मस्त लिहिले आहे हे पदार्थ करत असताना ते काय बोलत असतील? याची कल्पना सुद्धा किती छान.. मला नेहमी परोपरी समजावून सांगत असते की, 'बाई गं, हल्लीच्या जगात एवढा शांतपणा, सात्विकपणा उपयोगाचा नाही, तू थोडी माझ्यासारखी झणझणीत, चटपटीत हो!' जाण्यापूर्वी एकच सांगतो, की मस्त मजेत जगा, स्वत:च्या स्वभावात चवदार, चविष्ट, खमंगपणा आणा आणि दुसर्‍याला पण तसंच अगदी मस्त मजेत चवीचवीने जगायला शिकवा! अहो तेलातनं बाहेर पडल्यावर गार होंण्याच्या आत गरमागरम असतांनाच जगून घेतलं पाहिजे, एकदा गार झाल्यावर कोण विचारतो आपल्याला? साली दोन घटकांची जिंदगी आपली! ही वाक्ये नेहमी वरील पदार्थ करताना आठवतील...

वरदा Mon, 03/31/2008 - 00:05
पोळीच्या आत्मचरित्राची कल्पना सुरेख आहे. ते लिहायचा तू जरूर प्रयत्न कर! तुलाही जमेल! मी लिहीणार म्हणजे झालच कल्याण..लोक पळून जातील हो इथून...तुम्ही मस्त लिहीताय...येऊदेत मिसळ आणि साजुक तुपाचा शिरा.... तव्यावरून डायरेक्ट पानात गरमागरम पडलेल्या पोळी इतकं दुसरं या जगात काहीही शुभ नाही, काहीही सुंदर नाही! हे अगदी खरं ती पोळी मऊ मुलायम टमाटम फुगलेली असावी आणि त्यावर मस्त तुपाची धार सोडावी..आणि ती आईने प्रेमानं वाढावी आणि जग तिथेच थांबून रहावं....नॉस्टॅल्जीक वाट्टय आता जाम....:((((

धोंडोपंत Mon, 03/31/2008 - 08:00
वा वा वा वा वा तात्या, किती सुंदर लिहिले आहेस तू? अप्रतिम. इतके वर्ष जे पदार्थ रोज भेटत आहेत त्यांना तू बोलके केलेस. झकास लेखन. कसं काय सुचतं बुवा तुम्हांला अशा वैविध्यपूर्ण गोष्टींवर लिहायला? आपला, (प्रभावित) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com

विसोबा खेचर Tue, 04/01/2008 - 01:34
प्रतिसाद देणार्‍या सर्व मंडळींचे मनापासून आभार..! ज्या मंडळींना हे लेखन बरा-वाईट, असा कोणताच प्रतिसाद देण्याच्याही लायकीचे वाटले नाही, त्यांचेही आभार..! :) तात्या.

भोचक Tue, 04/01/2008 - 15:22
तात्या मजा आणली. आता मिसळीचं येऊ द्या. (मिसळप्रेमी) भोचक

देवदत्त Fri, 05/16/2008 - 21:42
मस्त एकदम. सकाळी मी मेदूवडा सांबारच खायचो नाश्त्याला. आता बटाटेवडा सांबार खातो :) तात्या ते बटाटेवड्याचे फोटो पाहून लगेच वास दरवळला इथे. भूकही वाढली. :) उंची प्लेटी नकोत आणि ते काटेचमचे नकोत, की काय पण नको आपल्याला. ४-५ रुपायात आम पब्लिक रस्त्यावरच्या गाडीवर वडापाव खातो आणि समाधान पावतो! अहो गरीबाच्या पोटाची थोडा वेळ तरी आग शमते! काय, खरं की नाय? खरं एकदम. अरे हो, आता शिव वडा ही मिळणार आहे ना काही दिवसांत. आणि आपल्याकरता आहेच हो कुंजविहार इथे =P~ =P~ =P~

शितल Fri, 05/16/2008 - 22:25
तात्या तुम्ही माझ्या खादाडीच्या अगदी विक पॉईन्ट वरच लेख लिहिला आहात, काय बोलु आता. आता वाट पहाणे शक्य नाही बेत लगेच तयारीला लागते, त्या शिवाय जिवाला शात॑ता नाही लागायची. अगदी मस्त लिखाण, आता इथुन पुढे इडली आणि बटाटे वड्याला विचारूनच त्या॑ना पोटात ढकलणार.

ईश्वरी Sat, 05/17/2008 - 00:14
इडली , बटाटावडा ...मस्त अगदी . तात्या , छान लिहीलत. मजा आली वाचताना. धन्यवाद. उंची प्लेटी नकोत आणि ते काटेचमचे नकोत, की काय पण नको आपल्याला. ४-५ रुपायात आम पब्लिक रस्त्यावरच्या गाडीवर वडापाव खातो आणि समाधान पावतो -- एकदम सही मिसळीचे व्यक्तीचित्र तुम्ही छान रेखाटाल . मिसळी बद्दल तुमच्या शैलीत लिहीलेले वाचायला खूप आवडेल. (पुढील पदार्थांच्या आत्मकथनाच्या प्रतिक्षेत ) ईश्वरी

प्रगती Sat, 05/17/2008 - 12:52
एवढया छान छान प्रति़क्रिया आल्यावर आम्ही आणखी काय वेगळं सांगणार. लवकर प्रसादाच्या शिर्‍याबद्द्ल लिहा. शिराप्रेमी प्रगती.

आनंदयात्री Fri, 03/28/2008 - 16:34
आज संध्याकाळी वडापाव अन उद्याच्या न्याहरीला इडली.. मेन्यु फिक्स. धन्यवाद भाईकाका !!

प्राजु Fri, 03/28/2008 - 18:51
मस्त... अगदीच वाफाळलेली आणि चमचमित. हा प्रकार लेखन प्रकार नविन आहे. आणि खरं हॉटेलात (मिसळ पाव मध्ये) आल्यासारखं वाटलं. - (सर्वव्यापी)प्राजु

सृष्टीलावण्या Fri, 03/28/2008 - 16:36
मस्तच. खाद्यपदार्थांच्या आत्मचरित्राची कल्पना ढासू आहे एकदम. त्वाडा जबाब नही.. > > शेवाळलेले शब्द आणिक यमकछंद करतील काय, डांबरी सडकेवर श्रावण इंद्रधनु बांधील काय?

स्वाती दिनेश Fri, 03/28/2008 - 16:42
वा वा..मस्तच! पण इथे ना वडापावची गाडी ना उडप्याची हाटेलं..चित्रं पाहून जीभ खवळली,त्यामुळे आता स्वतः च वडा आणि इडली करणे आले :( स्वाती

धमाल मुलगा Fri, 03/28/2008 - 16:50
हम्म..... बेष्ट...भूकच लागली ना राव! च्यामारी, वडापावच॑ आत्मवृत्त वाचून दिल्लीतले दिवस आठवले. वडापाव खाण्यासाठी इतका व्याकूळ झालो होतो की "दिल्ली हट" मध्ये जाऊन आख्खे ३५ रुपये टेकवून २ वडे आणि पाव खाल्लेले आठवल॑. खर्रय बॉ...वडापाव तो वडापाव!

मदनबाण Fri, 03/28/2008 - 16:51
स्वत:च्या स्वभावात चवदार, चविष्ट, खमंगपणा आणा आणि दुसर्‍याला पण तसंच अगदी मस्त मजेत चवीचवीने जगायला शिकवा! अहो तेलातनं बाहेर पडल्यावर गार होंण्याच्या आत गरमागरम असतांनाच जगून घेतलं पाहिजे, एकदा गार झाल्यावर कोण विचारतो आपल्याला? साली दोन घटकांची जिंदगी आपली! तात्या एकदम पटल :-- मस्त मजेत चवीचवीने जगायलाच पाहिजे..... (कुंजविहार आणि राजमाता येथील वडापाव चाखणारा --ठाणेकर) मदनबाण

प्रमोद देव Fri, 03/28/2008 - 16:52
वा ! तात्या! लई ब्येस लिवलंया! खान्याच्या वस्तु बगून जास्त काय बलावं ते सुधरत नाय बा! आरं पन त्ये खायची गोष्ट हाय! नुस्ता लिवून ने फोटू बगून आम्चा पॉट कसा भरनार? पोटाची बी काय तरी सोय करा. त्वांडाला पानी सुटलं की आमच्या.

मनापासुन Fri, 03/28/2008 - 17:00
बाकी काही म्हणा वडापाव तो वडापाव्...........मग तो पुणेरी जोशांचा असुदे किंवा जम्बो किंग चा वडा पाव मस्त सोलापुरी चटणी आ हा हा................स्स्स्स्स्स्स्स्स्स्स : देशी बर्गर.......पण बाहेरच्या सारखे जाड सालीचे वडे कसे बनवायचे ते कोणी सांगाल का? घरचे वडे पावात कोंबले की ते पार वेगळेच लागतात

मनस्वी Fri, 03/28/2008 - 17:03
अहो तात्या तात्या काय मस्त विषय घेतलाय... फोटो बघुनच मन तृप्त झाले. इडलीचटणी - हा तर एकदम वीक पॉईंट... अगदी बरोब्बर सांबारापेक्षा चटणीची मजा काही औरच!
स्वत: उकळत्या तेलाचे चटके सोसून मस्तीत कसं जगायचं ते आपण जगाला शिकवतो साहेब!
मस्त!
पण सिंधी माणसाचं डोसकंच लै अवली बघा! त्यानं प्रथम मला पावात भरला आणि 'वडापाव' हे नांवा रातोरात फेमस झालं!
नाही तात्या... आपल्या मराठमोळ्या पदार्थाचे श्रेय सिंध्यांच्या गळ्यात घालू नका... काहीही असो... वडापाव मराठी होता मराठी आहे मराठी राहील! आपली छत्रचामरं दुसर्‍यांना का बरे काढून द्या? अवांतर : ऑफिसमध्ये बसल्याबसल्या असे वाचले की खूप उचंबळून येते.. ७ कधी वाजतात असे होते. (वाडेश्वरची इडलीचटणीप्रेमी आणि चौकातल्या हातगाडीवरील वडापावभक्त) मनस्वी

विसोबा खेचर Fri, 03/28/2008 - 17:06
नाही तात्या... आपल्या मराठमोळ्या पदार्थाचे श्रेय सिंध्यांच्या गळ्यात घालू नका... काहीही असो... वडापाव मराठी होता मराठी आहे मराठी राहील! कबूल! शब्द मागे घेतो, परंतु तेवढ्यावरून आता इथे वाद सुरू होऊ नये असे वाटते! आपला, (उदास!) तात्या.

मनस्वी Fri, 03/28/2008 - 17:10
आता मला उदास करू नका... वाद होउच नये... कोणी तशी प्रतिक्रिया दिल्यास तिला कोणीच उत्तर देउ नये... (अतिउदास) मनस्वी

नंदन Fri, 03/28/2008 - 18:14
सुरेख कल्पना आहे. मिसळ पहिल्याच भागात शोधत होतो, पण पुढच्या भागात येतेय हे वाचून हायसं वाटलं. बाकी इडली-बटाटावडा आणि शिरा-मिसळ म्हणजे सात्विक-तामसी जोड्याच!. आणि तुझ्याच 'माझा परजातप्रवेश' मध्ये ज्याबद्दल लिहिलंय ती खानदानी, नबाबी दम गोश्त बिर्याणी ; पंजाबी तगडी लस्सी; ऐसपैस पण हिशोबी खमण-ढोकळा अशी अनेक मंडळी रांगेने उभी आहेत:)

नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी

झकासराव Fri, 03/28/2008 - 19:03
लिहिलय की :) आवडल. बटाटावड्याच आत्म चरित्र झ्याक वाटल. साला दोन घटकांची जिंदगी हेच अंतिम सत्य. इडली तर मला नेहमी चटणी सोबतच आवडते. ते देखील छान जमलय. इडलीच आत्मचरित्र वाचुन एक नाजुक साजुक छान दिसणारी सभ्य अशी साउथ इंडियन मुलगी आली नजरेसमोर :)

चतुरंग Fri, 03/28/2008 - 20:13
तुमची ही पहिली दोन 'पदार्थचित्रे' खासच भावली! अहो कालच गरमागरम इडल्यांचा आस्वाद घेतलाय ना! (आमच्या सौ. फारच भारी करतात हो इडल्या, त्याबाबतीत आपण भाग्यवान आहोत!) स्वत: उकळत्या तेलाचे चटके सोसून मस्तीत कसं जगायचं ते आपण जगाला शिकवतो साहेब! क्या बात है तात्या! अहो हे असं व्यक्तिरुप देताय ना तुम्ही त्यामुळे पुढच्या वेळी वडापाव खाताना उगीचच अपराधी वाटेल की काय अशी भीती वाटतेय!;) चतुरंग

सुधीर कांदळकर Fri, 03/28/2008 - 20:18
आपल्या मिपावर शोभेल असा. झकास जमला आहे. पोटात आग पडली. तमिळनाडूत 'सरवान' मध्ये इडलीबरोबर तीन वेगवेगळ्या चटण्या मिळतात बरे का. आता खातोच काहीतरी. वा. नशीब. जेवण तयार आहे. मिरच्या तळायचीच ऑर्डर देतो. धन्यवाद. चिंचेची, खोब-याची व टोमॅटोची. अर्धवटराव आचरटाचार्य, सुधीर कांदळकर.

पिवळा डांबिस Fri, 03/28/2008 - 23:40
गरमगरम इडल्या मिळाल्या, अगदी हलक्या आणि चवीला छान होत्या!' असं माझं वर्णन बर्‍याचदा केलं जातं सकाळी सकाळी कित्येक लोकं न्याहरी म्हणून माझ्याच गरमागरम चवीला प्राधान्य देतात. सांबारापेक्षा छानशी दक्षिण भारतीय पद्धतीची चटणी, ही माझी अतिशय प्रिय मैत्रिण! मार डाला! विशेषत: सक्काळी सक्काळी, धारवाडच्या दक्षिणेला कुठेही, केळीच्या पानावर वाढलेली गरमागरम वाफा येणारी इडली एखाद्या टपरी हाटेलात खावी. चंदनी अगरबत्तीच्या सुगंधात न्हाऊन! आणि काउंटरवरच्या इडलीइतकेच शुभ्र शर्ट-लुंगी नेसलेल्या अण्णा-अप्पाला "अय्योय्यो! स्वामी, तुम्हारे जैसा इडली और किसीको जमताइच नही" म्हणून दाद द्यावी! आपण साला एकदम बिनधास्त व्यक्तिमत्व आहे बघा साहेब! आपल्याच मस्तीत जगणारा! आपलं नांव पण एकदम लै भारी आहे.." आयला, दचकलोच! मला एकदम वाटलं की हा तात्या माझंच व्यक्तिचित्र लिहितोय की काय? :)) स्वत: उकळत्या तेलाचे चटके सोसून मस्तीत कसं जगायचं ते आपण जगाला शिकवतो साहेब! वा, जवाब नही!!! तुमी तुमचं ते व्यक्तिचित्र की आत्मचरित्र का काय म्हणतात ते सांगा म्हणाले म्हणून एवढा वेळ तुमच्याशी बोललो साहेब! पण आता आपल्याजवळ तुमच्याशी बोलायला जादा टाईम नाय! नायतर काय! डेक्कन एक्सप्रेस यायची वेळ झाली नाय काय!!:)) तेलातनं बाहेर पडल्यावर गार होंण्याच्या आत गरमागरम असतांनाच जगून घेतलं पाहिजे, एकदा गार झाल्यावर कोण विचारतो आपल्याला? साली दोन घटकांची जिंदगी आपली! खरंय बाबा, आपली सगळ्यांचीच जिंदगी साली दोन घटकांची!! काल रात्री भाईकाका स्वप्नात आले होते आणि मला म्हणाले, साला, तुझ्या बरे भाईकाका स्वप्नात येतात! आमच्या स्वप्नात साला प्रयत्न करकरून सुद्धा येत नाहीत!! आमच्या स्वप्नात सदानकदा फक्त मुकुंद टाकसाळे!!:))) असो. मस्त लिहिलंयस तात्या, आता पुढील भागांच्या प्रतिक्षेत!! -पिवळा डांबिस बटाटेवडा

विसोबा खेचर Fri, 03/28/2008 - 23:44
आमच्या स्वप्नात सदानकदा फक्त मुकुंद टाकसाळे!!:))) हा हा हा! हे बाकी मस्त! :) बाय द वे, मुकुंदाही छान लिहितो. मला आवडतं त्याचं लेखन..! तात्या.

बेसनलाडू Sat, 03/29/2008 - 05:08
बटाटावडा जबर्‍या. इडलीही मस्त! वाचून मौज वाटली (आणि चित्रे पाहून भूकही लागली :) ) (खादाड)बेसनलाडू

वरदा Sat, 03/29/2008 - 05:34
मी लगेच आधी जाऊन इडलीसाठी डाळ भिजत टाकली आणि कोलेस्टेरोल ला गोळी मारुन लगेच पुढच्या आठवड्यात वडे करायचं ठरवलं.... सोपे आणि नेहेमीचे पदार्थ आम्हाला नाही बुवा असं काही सुचत ते पाहुन्..आम्ही खायला टपलेले असतो...कसं सुचतं तुम्हाला इतकं छान लिहायला..... मस्तच आहे....आता जाते खूप भूक लागली...पण पोळि खावी लागणार्..तीही आधी स्वतः लाटली की मगच मिळेल.... पोळीचंही आत्मचरित्र लिहा एकदा...माझ्या घरची पोळी म्हणेल्..रोज ही बाई किती कंटाळून बनवते मला पण खाताना अगदी पटापट जाते की मी पोटात.....

विसोबा खेचर Sat, 03/29/2008 - 07:12
रोज ही बाई किती कंटाळून बनवते मला पण खाताना अगदी पटापट जाते की मी पोटात..... अरे वा वरदा! पोळीचं आत्मचरित्रं तूच लिहायचा प्रयत्न कर की. नक्की जमेल तुला! वरील वाक्यानेच सुरवात कर! तुझ्या घरची पोळी थोडी तुझ्याचसारखी गोष्टीवेल्हाळ वाटते आहे, तिच्या मनात काही नाही! :) ती बापडी पटकन तव्यावर पडते आणि तिथून छानशी फुगून ताजी, गरमागरम होऊन तुझ्या पानात पडते! तव्यावरून डायरेक्ट पानात गरमागरम पडलेल्या पोळी इतकं दुसरं या जगात काहीही शुभ नाही, काहीही सुंदर नाही! खरं की नाही वरदा? असो..! पोळीच्या आत्मचरित्राची कल्पना सुरेख आहे. ते लिहायचा तू जरूर प्रयत्न कर! तुलाही जमेल! तात्या.

विसोबा खेचर Sat, 03/29/2008 - 16:48
परंतु अद्याप मूड लागत नाही. परंतु आता मात्र सर्व लेखन पूर्ण झाल्यानंतरच रौशनीला घेऊन मिपावर येईन. म्हणजे उगाच पब्लिकला वाट पाहायला लागायला नको.. तात्या.

स्वाती राजेश Sat, 03/29/2008 - 19:33
भन्नाट कल्पना आहे.. तात्या काय मस्त कल्पनाशक्ती आहे तुमची. मस्त लिहिले आहे हे पदार्थ करत असताना ते काय बोलत असतील? याची कल्पना सुद्धा किती छान.. मला नेहमी परोपरी समजावून सांगत असते की, 'बाई गं, हल्लीच्या जगात एवढा शांतपणा, सात्विकपणा उपयोगाचा नाही, तू थोडी माझ्यासारखी झणझणीत, चटपटीत हो!' जाण्यापूर्वी एकच सांगतो, की मस्त मजेत जगा, स्वत:च्या स्वभावात चवदार, चविष्ट, खमंगपणा आणा आणि दुसर्‍याला पण तसंच अगदी मस्त मजेत चवीचवीने जगायला शिकवा! अहो तेलातनं बाहेर पडल्यावर गार होंण्याच्या आत गरमागरम असतांनाच जगून घेतलं पाहिजे, एकदा गार झाल्यावर कोण विचारतो आपल्याला? साली दोन घटकांची जिंदगी आपली! ही वाक्ये नेहमी वरील पदार्थ करताना आठवतील...

वरदा Mon, 03/31/2008 - 00:05
पोळीच्या आत्मचरित्राची कल्पना सुरेख आहे. ते लिहायचा तू जरूर प्रयत्न कर! तुलाही जमेल! मी लिहीणार म्हणजे झालच कल्याण..लोक पळून जातील हो इथून...तुम्ही मस्त लिहीताय...येऊदेत मिसळ आणि साजुक तुपाचा शिरा.... तव्यावरून डायरेक्ट पानात गरमागरम पडलेल्या पोळी इतकं दुसरं या जगात काहीही शुभ नाही, काहीही सुंदर नाही! हे अगदी खरं ती पोळी मऊ मुलायम टमाटम फुगलेली असावी आणि त्यावर मस्त तुपाची धार सोडावी..आणि ती आईने प्रेमानं वाढावी आणि जग तिथेच थांबून रहावं....नॉस्टॅल्जीक वाट्टय आता जाम....:((((

धोंडोपंत Mon, 03/31/2008 - 08:00
वा वा वा वा वा तात्या, किती सुंदर लिहिले आहेस तू? अप्रतिम. इतके वर्ष जे पदार्थ रोज भेटत आहेत त्यांना तू बोलके केलेस. झकास लेखन. कसं काय सुचतं बुवा तुम्हांला अशा वैविध्यपूर्ण गोष्टींवर लिहायला? आपला, (प्रभावित) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com

विसोबा खेचर Tue, 04/01/2008 - 01:34
प्रतिसाद देणार्‍या सर्व मंडळींचे मनापासून आभार..! ज्या मंडळींना हे लेखन बरा-वाईट, असा कोणताच प्रतिसाद देण्याच्याही लायकीचे वाटले नाही, त्यांचेही आभार..! :) तात्या.

भोचक Tue, 04/01/2008 - 15:22
तात्या मजा आणली. आता मिसळीचं येऊ द्या. (मिसळप्रेमी) भोचक

देवदत्त Fri, 05/16/2008 - 21:42
मस्त एकदम. सकाळी मी मेदूवडा सांबारच खायचो नाश्त्याला. आता बटाटेवडा सांबार खातो :) तात्या ते बटाटेवड्याचे फोटो पाहून लगेच वास दरवळला इथे. भूकही वाढली. :) उंची प्लेटी नकोत आणि ते काटेचमचे नकोत, की काय पण नको आपल्याला. ४-५ रुपायात आम पब्लिक रस्त्यावरच्या गाडीवर वडापाव खातो आणि समाधान पावतो! अहो गरीबाच्या पोटाची थोडा वेळ तरी आग शमते! काय, खरं की नाय? खरं एकदम. अरे हो, आता शिव वडा ही मिळणार आहे ना काही दिवसांत. आणि आपल्याकरता आहेच हो कुंजविहार इथे =P~ =P~ =P~

शितल Fri, 05/16/2008 - 22:25
तात्या तुम्ही माझ्या खादाडीच्या अगदी विक पॉईन्ट वरच लेख लिहिला आहात, काय बोलु आता. आता वाट पहाणे शक्य नाही बेत लगेच तयारीला लागते, त्या शिवाय जिवाला शात॑ता नाही लागायची. अगदी मस्त लिखाण, आता इथुन पुढे इडली आणि बटाटे वड्याला विचारूनच त्या॑ना पोटात ढकलणार.

ईश्वरी Sat, 05/17/2008 - 00:14
इडली , बटाटावडा ...मस्त अगदी . तात्या , छान लिहीलत. मजा आली वाचताना. धन्यवाद. उंची प्लेटी नकोत आणि ते काटेचमचे नकोत, की काय पण नको आपल्याला. ४-५ रुपायात आम पब्लिक रस्त्यावरच्या गाडीवर वडापाव खातो आणि समाधान पावतो -- एकदम सही मिसळीचे व्यक्तीचित्र तुम्ही छान रेखाटाल . मिसळी बद्दल तुमच्या शैलीत लिहीलेले वाचायला खूप आवडेल. (पुढील पदार्थांच्या आत्मकथनाच्या प्रतिक्षेत ) ईश्वरी

प्रगती Sat, 05/17/2008 - 12:52
एवढया छान छान प्रति़क्रिया आल्यावर आम्ही आणखी काय वेगळं सांगणार. लवकर प्रसादाच्या शिर्‍याबद्द्ल लिहा. शिराप्रेमी प्रगती.
लेखनविषय:
संस्कृती
वाङ्मय
मौजमजा
लेखनप्रकार
प्रतिभा
विरंगुळा
3

एक आवडती आणि एक नावडती

मनस्वी ·

विसोबा खेचर Fri, 03/28/2008 - 14:49
नावडती : काहीवेळा प्रतिसाद आणि प्रकाशनांचा वेग अतिशय मंदावतो. मनस्वी, हे हे हे! कसा पचका केला तुझा! वेगात प्रतिसाद देऊन तुझं वरील वाक्य काही प्रमाणात खोटं ठरवलं की नाही? :) आणि प्रकाशनाचं म्हणशील तर लोकांनी इथे जास्तीत जास्त वेगवेगळ्या विषयावर लिहावं असंच वाटतं! माझ्या परिने आजच मी एक लेख प्रकाशित करतोय! वाचून कसा वाटला ते सांग! उगाच नसते वादाचे विषय घेऊन काही मंडळी मिपाचं वातावरण उगीचंच गढूळ करू पाहतात तेव्हा तात्या अभ्यंकरांना एखादा लेख लिहून मैदानात उतरावं लागतं आणि मिपाची गाडी पुन्हा लायनीवर आणावी लागते! उतना भरोसा है हमे अपने आप पर! :) आमच्या भिडे सरांनी इंग्रजीचा धडा शिकविताना एक म्हण सांगितलेली. ती आवडती-नावडती शब्द ऐकल्यावर नेहेमी आठवते - नावडतीचं मीठ आळणी आणि आवडतीचा शें@@ गोड! चलो कोई बात नही! तूर्तास तरी मिपा हे तुझं आवडतं संस्थळ आहे असं धरून चालतो! एखादा मिठाचा खडा लागायचाच! चलता है.. :) आपला, (मिपावरचा खुशालचेंडू!) तात्या.

आनंदयात्री Fri, 03/28/2008 - 14:50
>>नावडतीचं मीठ आळणी आणि आवडतीचा शें@@ गोड! भारीच !!! -(शेंबडा) आनंदयात्री

मनस्वी Fri, 03/28/2008 - 15:11
दुसर्‍याच्या प्रतिसादांवर टीका-टिप्पणी कराच.... पण स्वतःची आवडती आणि नावडती गोष्ट टाकायला विसरू नका.. ही नम्र विनंती.

धमाल मुलगा Fri, 03/28/2008 - 15:31
अरे ! तीने बिचारीने गढुळलेल॑ वातावरण जरा शा॑त होईल म्हणून काहीतरी चालू कराव॑ म्हणून हे टाकल॑ आणि त्याच॑ पर्यवसान पुन्हा वादातच झाल॑. च्च...सावळा गो॑धळच चाललाय सगळा. मनस्वी, मनाला लाऊन नको घेऊस! चालायच॑च!

प्राजु Sat, 03/29/2008 - 03:24
आवडती : केशवसुमारची खुमासदार विडंबने, चतुरंग यांची मधुशाला, स्वातीचा स्वयंपाक... नावडती : दारूवरच्या विडंबनांची आलेली लाट... - (सर्वव्यापी)प्राजु www.praaju.blogspot.com

वरदा Sat, 03/29/2008 - 05:44
आवडती : केशवसुमारची खुमासदार विडंबने, चतुरंग यांची मधुशाला, स्वातीचा स्वयंपाक आणि प्राजुच्या चारोळ्या आणि कविता, धमु, पि.डां. काका आणि टिंगी च्या प्रतिक्रिया, विजुभाऊंची बखर, तात्यांची व्यक्तीचित्र आणि रोशनी, सर्वसाक्षी आणि खूप जणांनी काढलेले सुंदर फोटो, काम सोडून टाईमपास करायला भेटणारेमित्र मैत्रीणी असं खूप काही आणि इथे असलेलं मोकळं वातावरण.... नावडती: ज्यांना इथे आवडत नाही अशांचा इथं येऊन गोंधळ घालण्याचा प्रयत्न्..अरे नाही आवडत तर नका ना येऊ इतरांना कशाला पकवता?

विसोबा खेचर Sat, 03/29/2008 - 06:34
आवडती आणि नावडतीच्या बाबतीत वरदाशी सहमत... आवडतीमध्ये वरदाने माझ्यासारख्या कडमड्या लेखकाची याद ठेवली त्या बद्दल धन्यवाद.. :) नावडती: ज्यांना इथे आवडत नाही अशांचा इथं येऊन गोंधळ घालण्याचा प्रयत्न्..अरे नाही आवडत तर नका ना येऊ इतरांना कशाला पकवता? अगं वरदा चालायचंच! येऊ दे त्यांनाही इथे! त्यांना देखील मिपाशिवाय चैन पडत नाही असंच आपण म्हणूया! इथे येऊन पकवू देत त्यांना काय पकवायचंय ते, त्यांनी प्रेमाने आपल्याकरता पकवलेलं आपण खाऊ आणि ढेकर देऊन मोकळे होऊ! :) तात्या.

पिवळा डांबिस Sat, 03/29/2008 - 06:09
आवडती: इथला मनमोकळेपणा, थट्टामस्करी व दिलदारी नावडती: वरती वरदाने म्हटलंय तेच, अगदी डिट्टो!

धमाल मुलगा Wed, 04/02/2008 - 12:20
आवडती: मैत्रीपूर्ण वातावरण, मस्त लेख - कविता, दिलखुलास तात्या, गुरुवर्य प्रमोद्रोणाचार्य, आमचे लाडके डा॑बिसकाका, आणि इथ॑ येऊन जुळलेले सूर (काही काही॑च्या बाबतीत "धूर"..क्काय चित्तोबा?), मिळालेले समस्त जि॑दादील मित्र-मैत्रिणी, जाज्वल्य म्हराठमोळा इन्या, डॉन्या, आ॑द्या,विजुभाऊ,डॉक्टरसाहेब...... हुश्श्य....यादी स॑पणार नाही बॉ! नावडती: १.विघ्नस॑तोषी जमातीमधले उठवळ अमिबा (आम्ही डोकेबाज नाही आहोत त्यामुळे शाब्दीक वादात जि॑कू शकणार नाही कदाचित. पण हे विघ्नस॑तोषी प्राणी जर...जर व्यक्तिशः भेटलेच तर त्या॑ना उभ्या जन्माची अद्दल घडवण्याची जबाबदारी ह्या देशमुखा॑च्या छाव्याची!!!) २.धमाल मुलगा ह्या तद्दन मुर्ख व्यक्तीच्या "उथळ आणि बटबटीत" प्रतिसादा॑चा पाउस! (अरे! पण वरदाताई तर म्हणतेय की तिला माझ्या प्रतिक्रिया आवडतात! नो प्रोब्लेम...म्हणजे त्या प्रतिक्रिया नक्कीच टाकाऊ नाहिय्येत :-)) ) वरदाताई, आमच्यासारख्या यत्कि॑चित माणसाच्या प्रतिक्रिया॑बद्दल आपली आवड आवर्जून नो॑दवल्याबद्दल "तहेदिलसे" आभारी आहे :-)

विसोबा खेचर Wed, 04/02/2008 - 12:43
पण हे विघ्नस॑तोषी प्राणी जर...जर व्यक्तिशः भेटलेच तर त्या॑ना उभ्या जन्माची अद्दल घडवण्याची जबाबदारी ह्या देशमुखा॑च्या छाव्याची!!!) वा धमाल्या, क्या ब्बात है, जियो रे मेरे शेर...! बाय द वे, मिपाच्या काही विघ्नसंतोषीची लोकांची नावं तुला 'पोष्ट'कार्ड टाकून कळवू का? :) जय जय रघुवीर समर्थ! सॉरी, चुकलो चुकलो, ज्ञानेश्वर महाराज की जय! :) तात्या.

धमाल मुलगा Wed, 04/02/2008 - 14:02
बाय द वे, मिपाच्या काही विघ्नसंतोषीची लोकांची नावं तुला 'पोष्ट'कार्ड टाकून कळवू का? :) बिनधास्त द्या हो! भेटूदे तर, सा॑गतो एकेकाला. शाळा-कॉलेजातले हाणामारीचे दिवस काही फार जुने नाहीत झालेले! आणि हो, फोटोमध्ये बघून आपल्या अ॑गकाठीवर जाऊ नका. आपण हत्यारब॑द असतो. जय जय रघुवीर समर्थ! -धमालराव देशमुख-पाटील.

विसोबा खेचर Wed, 04/02/2008 - 14:12
आपण हत्यारब॑द असतो. नको रे बाबा! उगाच खूनबिन नको पाडूस कुणाचे! अरे विघ्नसंतोषी असले तरी शेवटी आपण सगळी आंतरजालावरची मराठी माणसं आहोत हे विसरता कामा नये! हं, आता काही माणसं साला मिपावरच येऊन मिपाची बदनामी करतात आणि यापेक्षा अधिक चांगली संस्थळं आहेत हे सुचवतात त्यांना फार फार तर हाग्या दम दे! :) तात्या.

इनोबा म्हणे गुरुवार, 04/03/2008 - 01:02
बाय द वे, मिपाच्या काही विघ्नसंतोषीची लोकांची नावं तुला 'पोष्ट'कार्ड टाकून कळवू का? :) माझ्याकडे द्या,तिच्यायला मी बघतो एकेकाडे :) बिनधास्त द्या हो! भेटूदे तर, सा॑गतो एकेकाला. शाळा-कॉलेजातले हाणामारीचे दिवस काही फार जुने नाहीत झालेले! आमचे तर अजूनही चालू आहेत. कधी हाता-पायांनी तर कधी शब्दांनी(नेटवर) आणि हो, फोटोमध्ये बघून आपल्या अ॑गकाठीवर जाऊ नका. आपण हत्यारब॑द असतो. हाण तिच्यायला. आपूण तर घरात बी कट्टा ठेवून असतो. पायजे तवा फोन टाक भौ. :) "दिसामाजी काही(च्या काही) तरी ते लिहावे" -इनोबा म्हणे

छोटा डॉन Wed, 04/02/2008 - 13:39
"बाय द वे, मिपाच्या काही विघ्नसंतोषीची लोकांची नावं तुला 'पोष्ट'कार्ड टाकून कळवू का? :)" तात्याबा, कळवाच तुम्ही. आम्ही बघू त्यांच्याकडे ... कब खोपचेमे लेके खर्चापानी दिया ये पता भी नही चलेगा ... बाकी सविस्तर सवडीने , तसे बाकिच्यांनी मांडलेले मुद्दे मान्य ... सुपारीकिंग छोटा डॉन [ अपने अड्डे पे जरूर आना http://chhota-don.blogspot.com/ ] बाकी अपनी किसी "गँग" के साथ सेटिंग नही है .....

शरुबाबा Wed, 04/02/2008 - 13:24
आवडती : मिसळपाववर सर्व प्रकारचे नमुने आहेत काम सोडून टाईमपास करायला भेटणारेमित्र मैत्रीणी

विजुभाऊ Wed, 04/02/2008 - 14:09
अ॑गकाठी हा शब्द ज्या कोणी मराठीत आणला त्याला धन्यवाद. डॉन्या सुपारीचे व्यसन वाईट बर का बाबा. लो.टिळक खात होते...त्यांच्या विचारांचे अनुकरण करा..सुपारी चे नको. फार वाटले तर आवळा सुपारी घे पोटाला बरी असते... ..........आवळासुपारी किंग्.विजुभौ

छोटा डॉन Wed, 04/02/2008 - 14:50
आम्हाला सुपारीच्या खांडाचेही व्यसन नाही .... फक्त "सिगारेट" पिल्यावर तोंडाचा वास जाण्यासाठी चिमुटभर सुगंधी सुपारी तोंडात टाकतो, सिगारेट पण नेहमी पित नाही पण जेव्हा ४ मित्रांबरोबर "प्यायला" बसतो तेव्हा लागतेच. ह्याचा अर्थ मी नेहमी पितो असा नाही, जेव्हा त्याच ४ मित्रांबरोबर "३ पत्ती" खेळायला बसतो तेव्हा कोरडे बसूने म्हणून उगीच आपली "उष्टावल्यासारखी" घेतो , ३ पत्ती पण नेहमी खेळत नाही पण जेव्हा घोड्यावर लावलेले पैसे जेव्हा घूसतात तेव्हा बॅलन्स करण्यासाठी थोडे खेळावं लागतं .... तर थोडक्यात काय की, आम्हाला सुपारीच्या खांडाचेही व्यसन नाही .... छोटा डॉन [ अपने अड्डे पे जरूर आना http://chhota-don.blogspot.com/ ] बाकी अपनी किसी "गँग" के साथ सेटिंग नही है .....

धमाल मुलगा गुरुवार, 04/03/2008 - 10:49
घ्या तिच्याआयला !!!!!
बाय द वे, मिपाच्या काही विघ्नसंतोषीची लोकांची नावं तुला 'पोष्ट'कार्ड टाकून कळवू का? :) माझ्याकडे द्या,तिच्यायला मी बघतो एकेकाडे :) ...भेटूदे तर, सा॑गतो एकेकाला. शाळा-कॉलेजातले हाणामारीचे दिवस काही फार जुने नाहीत झालेले! आमचे तर अजूनही चालू आहेत. कधी हाता-पायांनी तर कधी शब्दांनी(नेटवर).....हाण तिच्यायला. आपूण तर घरात बी कट्टा ठेवून असतो. पायजे तवा फोन टाक भौ. :) -इनोबा म्हणे तात्याबा, कळवाच तुम्ही. आम्ही बघू त्यांच्याकडे ... कब खोपचेमे लेके खर्चापानी दिया ये पता भी नही चलेगा ... सुपारीकिंग छोटा डॉन
ह्याला म्हणतात जि॑दादिली...आणि दोस्ती. एक आवाज टाकला तर अशी आपली माणस॑ उभी राहतायत! शाब्बास र॑ माज्या वाघा॑नो !!! >>आपूण तर घरात बी कट्टा ठेवून असतो. पायजे तवा फोन टाक भौ. :) बास का भाऊ! आयला, तू भेटलास लै झाल॑ आपल्यासाठी! पाती आन् कट्टे काय आपली खेळणीच हैत की :-)) - (दोस्ता॑चा जानी दोस्त, दुश्मना॑चा जानी दुश्मन) समशेरबहाद्दर ध मा ल.

विसोबा खेचर Fri, 03/28/2008 - 14:49
नावडती : काहीवेळा प्रतिसाद आणि प्रकाशनांचा वेग अतिशय मंदावतो. मनस्वी, हे हे हे! कसा पचका केला तुझा! वेगात प्रतिसाद देऊन तुझं वरील वाक्य काही प्रमाणात खोटं ठरवलं की नाही? :) आणि प्रकाशनाचं म्हणशील तर लोकांनी इथे जास्तीत जास्त वेगवेगळ्या विषयावर लिहावं असंच वाटतं! माझ्या परिने आजच मी एक लेख प्रकाशित करतोय! वाचून कसा वाटला ते सांग! उगाच नसते वादाचे विषय घेऊन काही मंडळी मिपाचं वातावरण उगीचंच गढूळ करू पाहतात तेव्हा तात्या अभ्यंकरांना एखादा लेख लिहून मैदानात उतरावं लागतं आणि मिपाची गाडी पुन्हा लायनीवर आणावी लागते! उतना भरोसा है हमे अपने आप पर! :) आमच्या भिडे सरांनी इंग्रजीचा धडा शिकविताना एक म्हण सांगितलेली. ती आवडती-नावडती शब्द ऐकल्यावर नेहेमी आठवते - नावडतीचं मीठ आळणी आणि आवडतीचा शें@@ गोड! चलो कोई बात नही! तूर्तास तरी मिपा हे तुझं आवडतं संस्थळ आहे असं धरून चालतो! एखादा मिठाचा खडा लागायचाच! चलता है.. :) आपला, (मिपावरचा खुशालचेंडू!) तात्या.

आनंदयात्री Fri, 03/28/2008 - 14:50
>>नावडतीचं मीठ आळणी आणि आवडतीचा शें@@ गोड! भारीच !!! -(शेंबडा) आनंदयात्री

मनस्वी Fri, 03/28/2008 - 15:11
दुसर्‍याच्या प्रतिसादांवर टीका-टिप्पणी कराच.... पण स्वतःची आवडती आणि नावडती गोष्ट टाकायला विसरू नका.. ही नम्र विनंती.

धमाल मुलगा Fri, 03/28/2008 - 15:31
अरे ! तीने बिचारीने गढुळलेल॑ वातावरण जरा शा॑त होईल म्हणून काहीतरी चालू कराव॑ म्हणून हे टाकल॑ आणि त्याच॑ पर्यवसान पुन्हा वादातच झाल॑. च्च...सावळा गो॑धळच चाललाय सगळा. मनस्वी, मनाला लाऊन नको घेऊस! चालायच॑च!

प्राजु Sat, 03/29/2008 - 03:24
आवडती : केशवसुमारची खुमासदार विडंबने, चतुरंग यांची मधुशाला, स्वातीचा स्वयंपाक... नावडती : दारूवरच्या विडंबनांची आलेली लाट... - (सर्वव्यापी)प्राजु www.praaju.blogspot.com

वरदा Sat, 03/29/2008 - 05:44
आवडती : केशवसुमारची खुमासदार विडंबने, चतुरंग यांची मधुशाला, स्वातीचा स्वयंपाक आणि प्राजुच्या चारोळ्या आणि कविता, धमु, पि.डां. काका आणि टिंगी च्या प्रतिक्रिया, विजुभाऊंची बखर, तात्यांची व्यक्तीचित्र आणि रोशनी, सर्वसाक्षी आणि खूप जणांनी काढलेले सुंदर फोटो, काम सोडून टाईमपास करायला भेटणारेमित्र मैत्रीणी असं खूप काही आणि इथे असलेलं मोकळं वातावरण.... नावडती: ज्यांना इथे आवडत नाही अशांचा इथं येऊन गोंधळ घालण्याचा प्रयत्न्..अरे नाही आवडत तर नका ना येऊ इतरांना कशाला पकवता?

विसोबा खेचर Sat, 03/29/2008 - 06:34
आवडती आणि नावडतीच्या बाबतीत वरदाशी सहमत... आवडतीमध्ये वरदाने माझ्यासारख्या कडमड्या लेखकाची याद ठेवली त्या बद्दल धन्यवाद.. :) नावडती: ज्यांना इथे आवडत नाही अशांचा इथं येऊन गोंधळ घालण्याचा प्रयत्न्..अरे नाही आवडत तर नका ना येऊ इतरांना कशाला पकवता? अगं वरदा चालायचंच! येऊ दे त्यांनाही इथे! त्यांना देखील मिपाशिवाय चैन पडत नाही असंच आपण म्हणूया! इथे येऊन पकवू देत त्यांना काय पकवायचंय ते, त्यांनी प्रेमाने आपल्याकरता पकवलेलं आपण खाऊ आणि ढेकर देऊन मोकळे होऊ! :) तात्या.

पिवळा डांबिस Sat, 03/29/2008 - 06:09
आवडती: इथला मनमोकळेपणा, थट्टामस्करी व दिलदारी नावडती: वरती वरदाने म्हटलंय तेच, अगदी डिट्टो!

धमाल मुलगा Wed, 04/02/2008 - 12:20
आवडती: मैत्रीपूर्ण वातावरण, मस्त लेख - कविता, दिलखुलास तात्या, गुरुवर्य प्रमोद्रोणाचार्य, आमचे लाडके डा॑बिसकाका, आणि इथ॑ येऊन जुळलेले सूर (काही काही॑च्या बाबतीत "धूर"..क्काय चित्तोबा?), मिळालेले समस्त जि॑दादील मित्र-मैत्रिणी, जाज्वल्य म्हराठमोळा इन्या, डॉन्या, आ॑द्या,विजुभाऊ,डॉक्टरसाहेब...... हुश्श्य....यादी स॑पणार नाही बॉ! नावडती: १.विघ्नस॑तोषी जमातीमधले उठवळ अमिबा (आम्ही डोकेबाज नाही आहोत त्यामुळे शाब्दीक वादात जि॑कू शकणार नाही कदाचित. पण हे विघ्नस॑तोषी प्राणी जर...जर व्यक्तिशः भेटलेच तर त्या॑ना उभ्या जन्माची अद्दल घडवण्याची जबाबदारी ह्या देशमुखा॑च्या छाव्याची!!!) २.धमाल मुलगा ह्या तद्दन मुर्ख व्यक्तीच्या "उथळ आणि बटबटीत" प्रतिसादा॑चा पाउस! (अरे! पण वरदाताई तर म्हणतेय की तिला माझ्या प्रतिक्रिया आवडतात! नो प्रोब्लेम...म्हणजे त्या प्रतिक्रिया नक्कीच टाकाऊ नाहिय्येत :-)) ) वरदाताई, आमच्यासारख्या यत्कि॑चित माणसाच्या प्रतिक्रिया॑बद्दल आपली आवड आवर्जून नो॑दवल्याबद्दल "तहेदिलसे" आभारी आहे :-)

विसोबा खेचर Wed, 04/02/2008 - 12:43
पण हे विघ्नस॑तोषी प्राणी जर...जर व्यक्तिशः भेटलेच तर त्या॑ना उभ्या जन्माची अद्दल घडवण्याची जबाबदारी ह्या देशमुखा॑च्या छाव्याची!!!) वा धमाल्या, क्या ब्बात है, जियो रे मेरे शेर...! बाय द वे, मिपाच्या काही विघ्नसंतोषीची लोकांची नावं तुला 'पोष्ट'कार्ड टाकून कळवू का? :) जय जय रघुवीर समर्थ! सॉरी, चुकलो चुकलो, ज्ञानेश्वर महाराज की जय! :) तात्या.

धमाल मुलगा Wed, 04/02/2008 - 14:02
बाय द वे, मिपाच्या काही विघ्नसंतोषीची लोकांची नावं तुला 'पोष्ट'कार्ड टाकून कळवू का? :) बिनधास्त द्या हो! भेटूदे तर, सा॑गतो एकेकाला. शाळा-कॉलेजातले हाणामारीचे दिवस काही फार जुने नाहीत झालेले! आणि हो, फोटोमध्ये बघून आपल्या अ॑गकाठीवर जाऊ नका. आपण हत्यारब॑द असतो. जय जय रघुवीर समर्थ! -धमालराव देशमुख-पाटील.

विसोबा खेचर Wed, 04/02/2008 - 14:12
आपण हत्यारब॑द असतो. नको रे बाबा! उगाच खूनबिन नको पाडूस कुणाचे! अरे विघ्नसंतोषी असले तरी शेवटी आपण सगळी आंतरजालावरची मराठी माणसं आहोत हे विसरता कामा नये! हं, आता काही माणसं साला मिपावरच येऊन मिपाची बदनामी करतात आणि यापेक्षा अधिक चांगली संस्थळं आहेत हे सुचवतात त्यांना फार फार तर हाग्या दम दे! :) तात्या.

इनोबा म्हणे गुरुवार, 04/03/2008 - 01:02
बाय द वे, मिपाच्या काही विघ्नसंतोषीची लोकांची नावं तुला 'पोष्ट'कार्ड टाकून कळवू का? :) माझ्याकडे द्या,तिच्यायला मी बघतो एकेकाडे :) बिनधास्त द्या हो! भेटूदे तर, सा॑गतो एकेकाला. शाळा-कॉलेजातले हाणामारीचे दिवस काही फार जुने नाहीत झालेले! आमचे तर अजूनही चालू आहेत. कधी हाता-पायांनी तर कधी शब्दांनी(नेटवर) आणि हो, फोटोमध्ये बघून आपल्या अ॑गकाठीवर जाऊ नका. आपण हत्यारब॑द असतो. हाण तिच्यायला. आपूण तर घरात बी कट्टा ठेवून असतो. पायजे तवा फोन टाक भौ. :) "दिसामाजी काही(च्या काही) तरी ते लिहावे" -इनोबा म्हणे

छोटा डॉन Wed, 04/02/2008 - 13:39
"बाय द वे, मिपाच्या काही विघ्नसंतोषीची लोकांची नावं तुला 'पोष्ट'कार्ड टाकून कळवू का? :)" तात्याबा, कळवाच तुम्ही. आम्ही बघू त्यांच्याकडे ... कब खोपचेमे लेके खर्चापानी दिया ये पता भी नही चलेगा ... बाकी सविस्तर सवडीने , तसे बाकिच्यांनी मांडलेले मुद्दे मान्य ... सुपारीकिंग छोटा डॉन [ अपने अड्डे पे जरूर आना http://chhota-don.blogspot.com/ ] बाकी अपनी किसी "गँग" के साथ सेटिंग नही है .....

शरुबाबा Wed, 04/02/2008 - 13:24
आवडती : मिसळपाववर सर्व प्रकारचे नमुने आहेत काम सोडून टाईमपास करायला भेटणारेमित्र मैत्रीणी

विजुभाऊ Wed, 04/02/2008 - 14:09
अ॑गकाठी हा शब्द ज्या कोणी मराठीत आणला त्याला धन्यवाद. डॉन्या सुपारीचे व्यसन वाईट बर का बाबा. लो.टिळक खात होते...त्यांच्या विचारांचे अनुकरण करा..सुपारी चे नको. फार वाटले तर आवळा सुपारी घे पोटाला बरी असते... ..........आवळासुपारी किंग्.विजुभौ

छोटा डॉन Wed, 04/02/2008 - 14:50
आम्हाला सुपारीच्या खांडाचेही व्यसन नाही .... फक्त "सिगारेट" पिल्यावर तोंडाचा वास जाण्यासाठी चिमुटभर सुगंधी सुपारी तोंडात टाकतो, सिगारेट पण नेहमी पित नाही पण जेव्हा ४ मित्रांबरोबर "प्यायला" बसतो तेव्हा लागतेच. ह्याचा अर्थ मी नेहमी पितो असा नाही, जेव्हा त्याच ४ मित्रांबरोबर "३ पत्ती" खेळायला बसतो तेव्हा कोरडे बसूने म्हणून उगीच आपली "उष्टावल्यासारखी" घेतो , ३ पत्ती पण नेहमी खेळत नाही पण जेव्हा घोड्यावर लावलेले पैसे जेव्हा घूसतात तेव्हा बॅलन्स करण्यासाठी थोडे खेळावं लागतं .... तर थोडक्यात काय की, आम्हाला सुपारीच्या खांडाचेही व्यसन नाही .... छोटा डॉन [ अपने अड्डे पे जरूर आना http://chhota-don.blogspot.com/ ] बाकी अपनी किसी "गँग" के साथ सेटिंग नही है .....

धमाल मुलगा गुरुवार, 04/03/2008 - 10:49
घ्या तिच्याआयला !!!!!
बाय द वे, मिपाच्या काही विघ्नसंतोषीची लोकांची नावं तुला 'पोष्ट'कार्ड टाकून कळवू का? :) माझ्याकडे द्या,तिच्यायला मी बघतो एकेकाडे :) ...भेटूदे तर, सा॑गतो एकेकाला. शाळा-कॉलेजातले हाणामारीचे दिवस काही फार जुने नाहीत झालेले! आमचे तर अजूनही चालू आहेत. कधी हाता-पायांनी तर कधी शब्दांनी(नेटवर).....हाण तिच्यायला. आपूण तर घरात बी कट्टा ठेवून असतो. पायजे तवा फोन टाक भौ. :) -इनोबा म्हणे तात्याबा, कळवाच तुम्ही. आम्ही बघू त्यांच्याकडे ... कब खोपचेमे लेके खर्चापानी दिया ये पता भी नही चलेगा ... सुपारीकिंग छोटा डॉन
ह्याला म्हणतात जि॑दादिली...आणि दोस्ती. एक आवाज टाकला तर अशी आपली माणस॑ उभी राहतायत! शाब्बास र॑ माज्या वाघा॑नो !!! >>आपूण तर घरात बी कट्टा ठेवून असतो. पायजे तवा फोन टाक भौ. :) बास का भाऊ! आयला, तू भेटलास लै झाल॑ आपल्यासाठी! पाती आन् कट्टे काय आपली खेळणीच हैत की :-)) - (दोस्ता॑चा जानी दोस्त, दुश्मना॑चा जानी दुश्मन) समशेरबहाद्दर ध मा ल.
जरा हलकेफुलके : मिसळपाव या आपल्या आवडीच्या संकेतस्थळाबद्दल आपली एक आवडती आणि एक नावडती गोष्ट लिहावी. माझ्यापासूनच सुरुवात करते. आवडती : मिसळपाववर सर्व प्रकारचे नमुने आहेत (म्हणजे लेखक, कवि, गायक, वादक, अन्नपुर्णा, बल्लवाचार्य, विडंबक, मजेशीर, विनोदी, रागीष्ट, चिडके, खुशालचेंडू, उद्योगी, रिकामटेकडे, भांडकुदळ, प्रेमळ, चतुर, अभ्यासू, साहित्यिक, डॉक्टर, आयटीवाले, शेअरबाजारवाले, ज्योतिषी, देशस्थ, परदेशस्थ, लहान, थोर....) आणि या सर्वांना मराठीबद्दल अस्मिता आणि अभिमान आहे.

आयुष्य....."सप्टेंबर २००५" ला लिहिलेली एक कविता

उदय सप्रे ·

स्वाती राजेश Sat, 03/29/2008 - 18:20
कविता छान आहे. पण सप्टेंबर २००५ ला लिहिली आहे, हे लिहिण्यात काय हेतु आहे ते कळाले नाही. बाकी कविता उत्तम.

उदय सप्रे Mon, 03/31/2008 - 09:21
स्वाती राजेश, माझी आणखीन एक कविता याच नावाने आहे (जी सध्ध्या मिळत नाहिये!) त्यामुळे संग्रही मी तशी नोंद केली होती.शिवाय कवितेवर तारीख - साढारण कालावधी लिहिण्याची जुनी सवय पण आहे. जमल्यास "शिवरायांचे "८" वा वे रूप" हा मि.पा. वरील लेख पण वाचावा ही विनंती. उदय सप्रे

वरदा Sun, 03/30/2008 - 00:27
आहे....कधी अवखळ , कधी शांत , कधी "काय होईल?" याची भ्रांत ह्म्म्म्म.......ते खरं म्हणा....

स्वाती राजेश Sat, 03/29/2008 - 18:20
कविता छान आहे. पण सप्टेंबर २००५ ला लिहिली आहे, हे लिहिण्यात काय हेतु आहे ते कळाले नाही. बाकी कविता उत्तम.

उदय सप्रे Mon, 03/31/2008 - 09:21
स्वाती राजेश, माझी आणखीन एक कविता याच नावाने आहे (जी सध्ध्या मिळत नाहिये!) त्यामुळे संग्रही मी तशी नोंद केली होती.शिवाय कवितेवर तारीख - साढारण कालावधी लिहिण्याची जुनी सवय पण आहे. जमल्यास "शिवरायांचे "८" वा वे रूप" हा मि.पा. वरील लेख पण वाचावा ही विनंती. उदय सप्रे

वरदा Sun, 03/30/2008 - 00:27
आहे....कधी अवखळ , कधी शांत , कधी "काय होईल?" याची भ्रांत ह्म्म्म्म.......ते खरं म्हणा....
लेखनविषय:
कविता
आयुष्य तेंव्हा "सायरा बानो" सारखं असतं इकडून तिकडे हिंडण्याचं चकाट्या पिटत फिरण्याचं .....जेंव्हा आपलं वय "एक ते चार" असतं ! आयुष्य मग "गीता बाली" सारखं होतं पुष्कळ वेळ बागडण्याचं, मग पुस्तकांशी झगडण्याचं .....जेंव्हा आपलं वय "पाच ते आठ" असतं ! आयुष्य डोलणार्‍या "वहिदा" सारखं होतं क्षणात गिरकी घेण्याचं , बर्‍याचदां फिरकी घेण्याचं .....जेंव्हा आपलं वय " नऊ ते बारा " असतं ! आयुष्य आता "नूतन" सारखं होतं प्रसंग कित्येक हसण्याचे, अपुर्‍या प्रयत्ना

विडंबन्....एकही शब्द बदलता

विजुभाऊ ·

विजुभाऊ Fri, 03/28/2008 - 12:27
मला कोणताही वाद निर्माण करायचा नाही.......मी हे गंमत म्हणुन लिहीले आहे इतकेच.... कोणाच्या भावना दुखवणार असतील / वाद होणार असतील तर हा धागा पुसुन टाकुया.

केशवसुमार Fri, 03/28/2008 - 12:28
असा माकडा रोग तुला जडावा..जया कारणे देह तुझा झडावा.. अस काही तरी उत्तर येईल आता.. ह.घ्या.हे.सा.न.ल. (समर्थ)केशवसुमार

सर्किट Fri, 03/28/2008 - 21:39
असा माकडा रोग तुला जडावा..जया कारणे देह तुझा झडावा.. पुढे ?? -सर्किट ठोसर

विजुभाऊ Fri, 03/28/2008 - 12:27
मला कोणताही वाद निर्माण करायचा नाही.......मी हे गंमत म्हणुन लिहीले आहे इतकेच.... कोणाच्या भावना दुखवणार असतील / वाद होणार असतील तर हा धागा पुसुन टाकुया.

केशवसुमार Fri, 03/28/2008 - 12:28
असा माकडा रोग तुला जडावा..जया कारणे देह तुझा झडावा.. अस काही तरी उत्तर येईल आता.. ह.घ्या.हे.सा.न.ल. (समर्थ)केशवसुमार

सर्किट Fri, 03/28/2008 - 21:39
असा माकडा रोग तुला जडावा..जया कारणे देह तुझा झडावा.. पुढे ?? -सर्किट ठोसर
विडंबन हे एकही शब्द / शब्द रचना न बदलतासुद्धा होउ शकते उदा: एखाद्या तरुणीकडे पाहुन कोणी सदासर्वदा योग तुझा घडावा.....तुझे कारणी देह माझा पडावा..... हा मनाचा श्लोक म्हंटला तर ते काय मानायचे?

गुरुविण कोण दाखविल वाट ?

संजीव नाईक ·

प्राजु Fri, 03/28/2008 - 08:27
गुरूर्ब्रम्हा गुरूर्विष्णु गुरूर्देवो महेश्वरः। गुरू: साक्षात परःब्रम्ह तस्मै श्री गुरवे नमः॥ - (सर्वव्यापी)प्राजु

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Fri, 03/28/2008 - 08:31
संजिव साहेब, आयुष्याच्या वाटेवर प्रवास करतांना मार्गदर्शकाची गरज असते. आपण म्हणता त्या प्रमाणे जीवनाच्या प्रत्येक प्रक्रियेशी त्याचा निकटचा संबध असु शकतो नव्हे, असतोच. शिक्षक व गुरु याच्यात फरक असतो. शिक्षक पोट भरण्याची कला शिकवतो. तर गुरु हात धरुन जीवनाच्या अंगणात घेऊन जातो व जीवन जगणयाची कला शिकवतो. गुरुकुलातील जीवन केवढे अद्भुत असेल. आपल्या लेखनाने आम्हाला गुरु सांदिपनि आणि त्याचा शिष्य श्रीकृष्णाची आठवण झाली. असो, भाग लहान झाला आहे, असे वाटले. गुरु कोण ? गुरुचे वैशिष्टे ? गुरु करणे ? असेही चिंतन आले असते तर, या लेखनाची उंची अधिक वाढली असती असे वाटते. पुढील लेखनास शुभेच्छा !!!
प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

विसोबा खेचर Fri, 03/28/2008 - 08:39
संजिवराव, आपला छोटेखानी लेख चांगला आहे! गुरुशिश्य परंपरा आम्हीही खूप मानतो. आम्ही वैयक्तिरित्या काही व्यक्तिंना आमचे गुरू मानले आहे आणि आजपर्यंत त्यांच्याकडून आम्हाला प्रत्यक्ष-अप्रत्यक्षपणे खूप काही मिळालेले आहे.. परंतु.. आपल्या वैभवशाली गुरुशिष्य परंपरेमध्ये एक गोष्ट मात्र (अर्थात, ती खरी असेल तर!) खूप खटकते. ती म्हणजे ज्या एकल्व्याने द्रोणाचार्याला मनोमन गुरू मानले आणि साधना केली त्याच हलकट द्रोणाचार्याने एकलव्याकडे धनुष्यबाण चालवण्याकरता ज्याची अत्यंत गरज असते असा आंगठाच कापून मागितला! आता बोला..! अवांतर - व्यास हा जगत्गुरू आहे अश्या अर्थाचे एक संस्कृत सुभाषित आहे. मी मात्र व्यक्तिश: त्या आठ आठ दिवस साधी अंघोळही न करणार्‍या गोसावड्याला माझा गुरू मानत नाही! :) धन्यवाद, आपला, (अण्णा, बाबूजी आणि भाईकाकांचा मानसशिष्य) तात्या.

सन्जोप राव Fri, 03/28/2008 - 08:46
मध्ये एका मराठी संकेतस्थळावर एका महिलेने (किंवा महिलेच्या नावाने लिहिणार्‍याने) दारुबंदी, दारुची दुकाने फोडणे, व्यसनमुक्ती अशा विषयांवरील लेखांची बरसात केली होती. तंतोतंत त्याची आठवण झाली. लेख फारच आवडला. आपण अशाच जोशाने लिहीत रहाल अशी आशा आहे. पुढील लेखनासाठी शुभेच्छा! (तेवढं ते 'संजिव' मधलं 'जी' दीर्घ करता येतं का पहा. एक शैली म्हणून असेल तर ठीक आहे. विषय जरा घरचा आहे.) सन्जोप राव

आर्य Fri, 03/28/2008 - 09:41
गुरु हा फक्त आध्यात्मिक क्षेत्रापुरताच मर्यादित नाही..................मग विविध क्षेत्रात /वेगवेगळ्या प्रयोजना करीता अनेक गुरु असू शकतात नही का?...........मग तुमच्या निष्ठेचे कय ? गुरु या शब्दा खरा अर्थ जणुन घेण्याची गरज आहे ....................सद्य स्थितीत हा अर्थ /व्यप्ती फक्त आध्यात्मिक क्षेत्रापुरताच मर्यादित आहे. तुम्ही दिलेले दखले हि हेच सांगतायत........ ध्येयप्राप्ती दृष्टिपथात येऊ शकेल...........ध्येय कोण ठरवणार ? गुरु की शिष्य ? मार्गदर्शनाची आवश्यकता - गुरु-शिष्यांचे नाते - प्रेम व भक्ति - श्रध्दा बसते- आत्म-विश्वास आणि मग गुरुला ओव्हरटेक........तदानुषंगिक इतर ज्ञानांचा फुलोरा फुलत जातो.........न पटण्या जोगा सिद्धांत आहे. श्रध्दा नसेल तर भक्ति करणे फार कठिण आहे. नात्यातून प्रेम / स्नेह ठिक आहे पण तुम्ही ती थेट भक्तीच केलीत. आणि हा फार मोठा टप्पा जो कि आपण ऐका दमात गठलाय...........काय हा आपला अनूभव आहे? कि ग्रंथ हे गुरु.... पण हे मान्य कि गुरु ची ऊंची हि शिष्या वरुन ठरवतात ............पण गुरुची विद्या गुरुला फळली तर ??? आपल्या मागील लेखातील "गुरुविण कोण लाविल वाट " या माझ्या प्रश्ण आद्याप अनुत्तरीत आहे ?

मनापासुन Fri, 03/28/2008 - 21:20
गुरुवीण कोण लावील वाट ...........हे पटले.... "पुर्ष्या शिंच्या.......ती शीडी आडवी का काढलीस् " बघताँय ह मी बघताँय तो डुक्कर त्या गाढवाच्या कानात काय सांगतोय ते बघताँय मी " मनापसुन पटले

प्राजु Fri, 03/28/2008 - 08:27
गुरूर्ब्रम्हा गुरूर्विष्णु गुरूर्देवो महेश्वरः। गुरू: साक्षात परःब्रम्ह तस्मै श्री गुरवे नमः॥ - (सर्वव्यापी)प्राजु

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Fri, 03/28/2008 - 08:31
संजिव साहेब, आयुष्याच्या वाटेवर प्रवास करतांना मार्गदर्शकाची गरज असते. आपण म्हणता त्या प्रमाणे जीवनाच्या प्रत्येक प्रक्रियेशी त्याचा निकटचा संबध असु शकतो नव्हे, असतोच. शिक्षक व गुरु याच्यात फरक असतो. शिक्षक पोट भरण्याची कला शिकवतो. तर गुरु हात धरुन जीवनाच्या अंगणात घेऊन जातो व जीवन जगणयाची कला शिकवतो. गुरुकुलातील जीवन केवढे अद्भुत असेल. आपल्या लेखनाने आम्हाला गुरु सांदिपनि आणि त्याचा शिष्य श्रीकृष्णाची आठवण झाली. असो, भाग लहान झाला आहे, असे वाटले. गुरु कोण ? गुरुचे वैशिष्टे ? गुरु करणे ? असेही चिंतन आले असते तर, या लेखनाची उंची अधिक वाढली असती असे वाटते. पुढील लेखनास शुभेच्छा !!!
प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

विसोबा खेचर Fri, 03/28/2008 - 08:39
संजिवराव, आपला छोटेखानी लेख चांगला आहे! गुरुशिश्य परंपरा आम्हीही खूप मानतो. आम्ही वैयक्तिरित्या काही व्यक्तिंना आमचे गुरू मानले आहे आणि आजपर्यंत त्यांच्याकडून आम्हाला प्रत्यक्ष-अप्रत्यक्षपणे खूप काही मिळालेले आहे.. परंतु.. आपल्या वैभवशाली गुरुशिष्य परंपरेमध्ये एक गोष्ट मात्र (अर्थात, ती खरी असेल तर!) खूप खटकते. ती म्हणजे ज्या एकल्व्याने द्रोणाचार्याला मनोमन गुरू मानले आणि साधना केली त्याच हलकट द्रोणाचार्याने एकलव्याकडे धनुष्यबाण चालवण्याकरता ज्याची अत्यंत गरज असते असा आंगठाच कापून मागितला! आता बोला..! अवांतर - व्यास हा जगत्गुरू आहे अश्या अर्थाचे एक संस्कृत सुभाषित आहे. मी मात्र व्यक्तिश: त्या आठ आठ दिवस साधी अंघोळही न करणार्‍या गोसावड्याला माझा गुरू मानत नाही! :) धन्यवाद, आपला, (अण्णा, बाबूजी आणि भाईकाकांचा मानसशिष्य) तात्या.

सन्जोप राव Fri, 03/28/2008 - 08:46
मध्ये एका मराठी संकेतस्थळावर एका महिलेने (किंवा महिलेच्या नावाने लिहिणार्‍याने) दारुबंदी, दारुची दुकाने फोडणे, व्यसनमुक्ती अशा विषयांवरील लेखांची बरसात केली होती. तंतोतंत त्याची आठवण झाली. लेख फारच आवडला. आपण अशाच जोशाने लिहीत रहाल अशी आशा आहे. पुढील लेखनासाठी शुभेच्छा! (तेवढं ते 'संजिव' मधलं 'जी' दीर्घ करता येतं का पहा. एक शैली म्हणून असेल तर ठीक आहे. विषय जरा घरचा आहे.) सन्जोप राव

आर्य Fri, 03/28/2008 - 09:41
गुरु हा फक्त आध्यात्मिक क्षेत्रापुरताच मर्यादित नाही..................मग विविध क्षेत्रात /वेगवेगळ्या प्रयोजना करीता अनेक गुरु असू शकतात नही का?...........मग तुमच्या निष्ठेचे कय ? गुरु या शब्दा खरा अर्थ जणुन घेण्याची गरज आहे ....................सद्य स्थितीत हा अर्थ /व्यप्ती फक्त आध्यात्मिक क्षेत्रापुरताच मर्यादित आहे. तुम्ही दिलेले दखले हि हेच सांगतायत........ ध्येयप्राप्ती दृष्टिपथात येऊ शकेल...........ध्येय कोण ठरवणार ? गुरु की शिष्य ? मार्गदर्शनाची आवश्यकता - गुरु-शिष्यांचे नाते - प्रेम व भक्ति - श्रध्दा बसते- आत्म-विश्वास आणि मग गुरुला ओव्हरटेक........तदानुषंगिक इतर ज्ञानांचा फुलोरा फुलत जातो.........न पटण्या जोगा सिद्धांत आहे. श्रध्दा नसेल तर भक्ति करणे फार कठिण आहे. नात्यातून प्रेम / स्नेह ठिक आहे पण तुम्ही ती थेट भक्तीच केलीत. आणि हा फार मोठा टप्पा जो कि आपण ऐका दमात गठलाय...........काय हा आपला अनूभव आहे? कि ग्रंथ हे गुरु.... पण हे मान्य कि गुरु ची ऊंची हि शिष्या वरुन ठरवतात ............पण गुरुची विद्या गुरुला फळली तर ??? आपल्या मागील लेखातील "गुरुविण कोण लाविल वाट " या माझ्या प्रश्ण आद्याप अनुत्तरीत आहे ?

मनापासुन Fri, 03/28/2008 - 21:20
गुरुवीण कोण लावील वाट ...........हे पटले.... "पुर्ष्या शिंच्या.......ती शीडी आडवी का काढलीस् " बघताँय ह मी बघताँय तो डुक्कर त्या गाढवाच्या कानात काय सांगतोय ते बघताँय मी " मनापसुन पटले
गुरुविण कोण दाखविल वाट ? संवेदनाशील व्यक्तिमत्वच चाकोरीबाहेरील जीवनाचा विचार करु शकते. प्राप्त जीवनात काहीतरी करायचे आहे या ध्येयवादाने पछाडले गेलेले असे व्यक्तिमत्व मग गुरुच्या शोधास लागते. एकदा खात्री झाली की आपणाला याच मार्गदर्शनाची आवश्यकता आहे की मग नकळत गुरु-शिष्यांचे नाते निर्माण होते. प्रेम व भक्ति जागृत होते. श्रध्दा बसते. श्रध्देमध्ये जबरदस्त शक्ति असते. आत्म-विश्वास निर्माण होतो. आणि नकळत शिष्याची मजल गुरुच्याही पुढे जाते. गुरुपासून ज्ञानप्राप्ती करुन घेत असता शिष्याची अभ्यासू वृत्ती वृध्दिंगत होते. पर्यायाने इच्छित ज्ञानाबरोबरच तदानुषंगिक इतर ज्ञानांचा फुलोरा फुलत जातो.

आमचा निर्णय...

केशवसुमार ·

प्राजु Fri, 03/28/2008 - 02:22
अहो विडंबन करण्यावर बंदी नाही.. तर विडंबन कोणत्या गाण्याचे आहे त्यावर अवलंबून आहे. आज देहाची तिजोरी वर दारू चे विडंबन.. उद्या पसायदानावर जर विडंबन झाले तर अवघड होईल.. तुमचि विडंबने खूप आवडतात आम्हाला.. पण दारू सोडून इतर भरपूर विषयावर विडंबन करावे ही विनंती.. मी आपली शिष्या आहे . हे नका विसरू.. :) - (सर्वव्यापी)प्राजु

सर्किट Fri, 03/28/2008 - 02:26
पसायदानाचे विडंबन करायला घेतले आहे. लवकरच प्रकाअशित करू. त्याने अच्वघड काय होईल, ते जरा विस्ताराने कळवावे. - सर्किट विठ्ठलपंत कुलकर्णी

विसोबा खेचर Fri, 03/28/2008 - 02:35
पसायदानाचे विडंबन करायला घेतले आहे. लवकरच प्रकाअशित करू. ते कदाचित अप्रकाशितही होऊ शकेल हे जाणून इथे प्रकाशित करायचे किंवा नाही ते पहावे! तात्या.

चतुरंग Fri, 03/28/2008 - 02:37
पसायदानातच "जो जे वांछील तो ते लाहो" म्हणून ठेवलेलं आहे माउलीने तेव्हा तुमच्या विटंबनेने त्याचे काही बिघडणार नाही पण लोकांचे जोडे पडले तर तयार रहा! चतुरंग

सर्किट Fri, 03/28/2008 - 02:47
मुळात विडंबनाने मूळ कवीचे काही "बिघडते" असे म्हणणे चुकीचे आहे. आणि जोड्यांचे म्हणाल, तर जिहादी लोकांचे जोडे पुष्पगुच्छांसारखे आजवर झेलले आहेत, त्यात नवीन काय ? - सर्किट

चतुरंग Fri, 03/28/2008 - 02:50
तुम्हीच म्हणाला होतात ना संकेतस्थळावर वावरताना 'गेंड्याची कातडी' लागते म्हणून? मग तुम्हाला काहीही अशक्य नाही! चतुरंग

सर्किट Fri, 03/28/2008 - 03:10
परित्राणाय जालानाम विनाशायच प्रशासकां! मराठी संकेतस्थलार्थाय 'मिसळपाव' युगेयुगे!! हे आपलेच ना ? ह्यामुळे कुणाचे बिघडले ? व्यासांचे की कृष्णाचे ? - सर्किट वसुदेव यादव

चतुरंग Fri, 03/28/2008 - 03:23
ह्याने आमचेच बिघडले आहे बाकी कुणाचे असो वा नसो आणि म्हणूनच मी अशा प्रकारचे विडंबन न करण्याचा निर्णय घेतला आहे! चतुरंग

सर्किट Fri, 03/28/2008 - 03:36
अहो, पण आम्हाला आपले हे विडंबन खूपच आवडले आहे !!! (आणि इतर अनेकांना पण !) आणि तुमचे काय बुवा बिघडले ? उलट विडंबनकार म्हणून आदरच निर्माण झाला सर्वांना तुमच्याबद्दल. - सर्किट

विसोबा खेचर Fri, 03/28/2008 - 02:32
अहो विडंबन करण्यावर बंदी नाही.. तर विडंबन कोणत्या गाण्याचे आहे त्यावर अवलंबून आहे. आज देहाची तिजोरी वर दारू चे विडंबन.. उद्या पसायदानावर जर विडंबन झाले तर अवघड होईल.. प्राजूशी सहमत! मला वाटतं केशवाने सारासार विचार करून पुन्हा एकदा आपल्या निर्णयाचा फेरविचार करावा...! अर्थात, केशव जो निर्णय घेईल/किंवा त्याने घेतला आहे तो त्याने पूर्णपणे त्याच्या सद्सतविवेकबुद्धीला स्मरूनच घेतला आहे/असावा, असे मी तूर्तास तरी मानायला तयार नाही! पुढे मर्जी केशवाची! अजून काय लिहू? आपला, (दु:खी) तात्या.

सुशील Fri, 03/28/2008 - 08:21
प्राजुताईशी सहमत आहे. दारू सोडून इतर भरपूर विषयावर विडंबन करावे तरच वाचायला मजा येते अन्यथा केशवने थोडा ब्रेक घेतलेलाच बरा.

विसोबा खेचर Fri, 03/28/2008 - 02:23
चला बरं झालं, आता रंगाच्या बरोबरीनेच आमचा केशवही उतरला आहे मैदानात! अब मजा आयेगा खेल का! :) बाय द वे केशवा, तुझी विडंबने बहुत करून इतर स्थळांवर किंवा मिपावर प्रकाशित झालेल्या कविता/गझलांवर असतात, प्रासंगिक असतात, तसेच ती विडंबने खमंगही असतात! त्यामुळे तुला इथे विडंबनं लिहायला काहीच हरकत नाही असं मला वाटतं! सबब, तू तुझ्या निर्णयाचा फेरविचार करावास ही माझी वैयक्तिक विनंती! शेवटी मर्जी तुझी!... तात्या.

सृष्टीलावण्या Fri, 03/28/2008 - 07:46
केशवा, तुझी विडंबने बहुत करून इतर स्थळांवर किंवा मिपावर प्रकाशित झालेल्या कविता/गझलांवर असतात, प्रासंगिक असतात, तसेच ती विडंबने खमंगही असतात! मी सुद्धा तुमच्या लिखाणाचा पंखा आहे. तुमच्या एका विडंबनाने माझे पुढील ३-४ दिवस मस्त जातात. ठोस चे तुम्ही ढोस केले की धम्माल वाटते. मी एकच म्हणेन की देवभक्तीच काय इतर कुठल्याही प्रसिद्ध कवींचे गीत सुद्धा विडंबन करायला काहीच हरकत नाही पण देवभक्ती गाण्याचे अगदी मदिरा, सुरा इ.इ. हीन पातळीवर नको (जे तुम्ही तसे पण कधीच करत नाही) . आपल्या काव्य प्रतिभा कौशल्याचा गरगरणारा पंखा, सृला. (आणि हो, तुम्हाला एकदा केशवकाका म्हटल्याबद्दल माफ करा. मी तुम्हाला केस पांढरे होऊ लागलेला मध्यमवयीन माणूस समजत होते पण पुणे कट्ट्याचे फोटो पाहिले आणि चूक लक्षात आली.) > > नणदेचं कार्ट किरकिर करतंय, खरुज होऊ दे त्याला, ग भवानी आई रोडगा वाहिन तुला..

सर्किट Fri, 03/28/2008 - 02:24
केशवसुमार, मिसळपावावरील एक दु:खद घटना असे आपल्या निर्णयाचे वर्णन करावे लागेल. आपल्या विडंबनांना प्रतिसाद (बहुतेकवेळा) न देणार्‍यांमध्ये आम्ही होतो. आता प्रतिसाद न दिल्याबद्दल आमचे आभार कोण मानणार ? - सर्किट (कृपया आपल्या अनुदिनीचा दुवा द्यावा. आम्ही तेथे येऊन वाचत जाऊ.)

इनोबा म्हणे Fri, 03/28/2008 - 02:33
निर्णय चूकीचा वाटतो. एक वाचक(आणि 'केश्या'चा पंखा) म्हणून फेरविचार करावा एवढीच इच्छा! बाकी मर्जी आपली. ('केश्या'चा पंखा) "दिसामाजी काही(च्या काही) तरी ते लिहावे" -इनोबा म्हणे

बेसनलाडू Fri, 03/28/2008 - 02:41
विषायातील वैविध्य साधण्यासाठी, योग्य रचनांची निवड करण्याचे भान येण्यासाठी काही काळ ब्रेक घेणे इष्ट. त्यामुळे लेखन थांबवणे काही ठराविक काळासाठी असेल, तर निर्णय स्वागतार्ह वाटतो; पण कायमचे विडंबन करणे आणि/अथवा येथे प्रकाशित करणे थांबविणे, हा निर्णय आततायीपणाचा/घाईघाईत घेतल्यासारखा वाटल्याने पुनर्विचार करण्याची विनंती . (समजूतदार)बेसनलाडू

सर्किट Fri, 03/28/2008 - 02:50
नाही, कल्पना तशी बरी आहे. उदा तात्यांना संगीतापासून आणि व्यक्तिचित्रांपासून ब्रेक.. प्राजुला चारोळ्यांपासून आणि "मन" ह्या विषायापासून ब्रेक.. इनोबांना "मराठी अस्मिता" पासून ब्रेक.. अनेक डॉन लोकांना दारू पासून ब्रेक.. प्रियालीला इतिहासापासून ब्रेक.. चित्तर ला गझलांपासून ब्रेक.. असे झाले, तर आम्हालाही मिसळपावापासून ब्रेक घेणे आवश्यक ठरेल. अर्थात वाईट काअहीच नाही म्हणा त्यात. - सर्किट

इनोबा म्हणे Fri, 03/28/2008 - 02:57
असे झाले, तर आम्हालाही मिसळपावापासून ब्रेक घेणे आवश्यक ठरेल. बरं मग,कधी घेताय? "दिसामाजी काही(च्या काही) तरी ते लिहावे" -इनोबा म्हणे

सर्किट Fri, 03/28/2008 - 02:58
बरं मग,कधी घेताय? अर्थातच, "असे झाले तर".. आता असे म्हणजे काय हे विचारू नका बुवा ! कारण ते वरच लिहिले आहे. - सर्किट

सचिन Fri, 03/28/2008 - 02:55
मला वाटते केशवसुमारांना योग्य वाटेल तो निर्णय ते घेतीलच. परंतु, एक गोष्ट येथे नमूद करावीशी वाटते. येथे कोणत्याही आभिजात साहित्यिकांना व वाचकांना पोटशूळ उठला आहे असे मला वाटत नाही. विडंबनांचा सध्या अतिरेक झाला होता आणि विषयांमधेही अत्यंत एकसुरीपणा (दारू..) आला होता, हे त्यांनाही मान्य करावेच लागेल. उत्तमोत्तम आणि लोकप्रिय कविता / गाण्यांचे विडंबन त्यांनी "क्षमा मागून" केले असले तरी, त्या मूळ कविता / गाण्यांच्या चाहत्यांना ते आवडेलच असे नाही, हे सत्य मान्य करायला हवे. त्या भावनांचा आदर करण्याऐवजी, त्याला पोटशूळ म्हणू नये, ही विनंती.

मुक्तसुनीत Fri, 03/28/2008 - 03:33
...इतकेच म्हणतो. कुठल्याही गोष्टीचा अतिरेक वाईटच. विडंबन हे आनंदाचे एक हलकेफुलके साधन आहे. भावनेच्या भरात , तिरीमिरीमधे अशा छोट्या छोट्या आनंदाला आपण पारखे होऊ नये आणि इतरानाही करू नये. मधुशालेसारखी महाकाव्ये मद्यावर निर्माण झाली आहेत, उर्दु काव्यात मद्य , प्रेयसीवर आधारित एक स्वयंपूर्ण असा प्रतिमांचा/रूपकांचा/उपमांचा कोषच निर्माण झाला आहे. काव्यात परमेश्वर , प्रेम, नशा , प्रेयसी, या इतर असंख्य अशा कुठल्याच विचाराना बंदी कधी नव्हती आणि नाही. सांगण्याचा उद्देश इतकाच की, इथे येण्याचा उद्देशच मूळी आनंदाच्या देवाणघेवाणीकरता आहे. ही जी मूळ दिशा आहे ती हरवली नाही तरच इथला प्रवास सुखकर होईल. माझी अशी खात्री आहे की केशवसुमार यावर नीट विचार करतील आणि आपल्याला पुन्हा त्यांच्या गमतीशीर कविता वाचायला मिळतील.

धोंडोपंत Fri, 03/28/2008 - 07:51
केशवसुमार, आम्ही आपल्या लेखन बंद करण्याच्या मताशी असहमत आहोत. हा निर्णय धक्कादायक आहे. तुमचे मनोधैर्य खचविण्याच्या उद्देशाने कुणीतरी केलेल्या वायफळ टीकेमुळे तुम्ही जर लेखन बंद करण्याचा निर्णय घेण्याइतपत पुढे जात असाल तर ते धक्कादायक आहे. निंदकाचे घर| असावे शेजारी|| या ओळी लक्षात ठेवा आणि लेखनाला प्रवृत्त व्हा. कुणाच्यातरी आरोप आक्षेपाला बळी पडून तुम्ही लेखन बंद करणार असाल तर याचा अर्थ तुमच्या चाहत्यांपेक्षा टीकाकारांना तुम्ही जास्त महत्व देता असा होतो. तसे करू नये. मराठी समीक्षेची पातळी एवढी चांगली नाही की ती इतक्या गांभीर्याने घ्यावी. यावर विचार करावा. एखाद्याच्या लेखनावरील जळफळाट व्यक्त करण्यासाठी मराठीत समीक्षा एक माध्यम वरून वापरली जाते असे आमचे निरीक्षण आहे. आपला, (चाहता) धोंडोपंत अवांतरः- आम्ही तुमची कुंडली अत्यंत सखोलपणे पाहिली आहे. तुमच्या लेखनाच्या उत्कृष्ट दर्जाला कोणते ग्रह कारणीभूत आहेत, हे आम्ही आपल्याला विस्तृतपणे सांगितले आहे. त्याचप्रमाणे तुम्ही विडंबनेच का करता? आणि करावीत? याची कारणेही आम्ही आपल्याला सांगितली आहेत. आपल्या लेखनाला रसिकमान्यता मिळेल आणि ती कशामुळे मिळेल , तुमचे क्षेत्र विडंबनच का? हे ही आम्ही आपणास तुमच्या कुंडलीतील बुध शुक्राचे कारकत्व समजावून देतांना सांगितलेले आहे. इतक्या चांगल्या ग्रहस्थितीचा फायदा तुम्ही घेतला नाहीत तर कठीण आहे. म्हणजे आम्ही पुढे काही बोलूच शकत नाही. ज्या गोष्टी आम्ही तुम्हांला सांगितलेल्या आहेत त्यावर विचार करा आणि लिहिते व्हा. आपला, (ज्योतिषभास्कर) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com

सर्किट Fri, 03/28/2008 - 08:45
मराठी समीक्षेची पातळी एवढी चांगली नाही की ती इतक्या गांभीर्याने घ्यावी. यावर विचार करावा. एखाद्याच्या लेखनावरील जळफळाट व्यक्त करण्यासाठी मराठीत समीक्षा एक माध्यम वरून वापरली जाते असे आमचे निरीक्षण आहे. अगदी अचूक !! त्रिवार सहमत !!!!! सहमत ! सहमत !! सहमत !!! ह्यातील काही जळफळाटी समीक्षक तिरपे तिरपे प्रतिसाद देण्यात माहीर आहेत. असे आमचे निरीक्षण आहे. - सर्किट

विसोबा खेचर Fri, 03/28/2008 - 08:00
तुला एकदा नीट, इमानदरीत, शांतपणे, सांगून झालेलं आहे, तरीही जर तू ऐकलं नाहीस तर मात्र तुला धरून फटकावावा लागेल! :) तेवढा अधिकार मला आहे, परंतु तो वापरायला लावू नकोस आणि पुन्हा चुपचाप विडंबने लिहिणे सुरू कर! :) अर्थात, तुला काही दिवसांकरता ब्रेक घ्यायचा असेल, किंवा थोडा कुलिंग ऑफ कालावधी हवा असेल तर जरूर घे. आमचं काहीच म्हणणं नाही. वाटल्यास तोपर्यंत आजूबाजूला दिसलेला कच्चा माल हेरून ठेव! :) परंतु तुला पुन्हा विडंबने ही लिहावीच लागतील एवढं मात्र लक्षात ठेव! नायतर तात्याच्या मैत्रीला मुकशील एवढंच सांगतो! :) आता निर्णय तुझाच आहे... तात्या.

सन्जोप राव Fri, 03/28/2008 - 08:53
जाहीरपणे लिहिण्याचे प्रयोजन कळाले नाही. असे न करताही शांतपणे विडंबन करणे थांबवता आले असते. काही काकदृष्टीच्या लोकांना हा 'पब्लिसिटी स्टंट' ही वाटू शकतो. एरवी आपल्या अनुदिनीवर आपल्याला हवे ते लिहीत रहाणे हा मला उत्तम मार्ग वाटतो. वाचणारे तिथे येऊन वाचतीलच. सन्जोप राव

सर्किट Fri, 03/28/2008 - 08:55
काही काकदृष्टीच्या लोकांना हा 'पब्लिसिटी स्टंट' ही वाटू शकतो. चुकून "काकादृष्टीच्या लोकांना" असे वाचले. सॉरी ! काही काकांनी अजाणतेपणे तुमचे मिसळपावावरून मन उडवले होते, असे ऐकिवात आहे, म्हणून.. - सर्किट

विसोबा खेचर Fri, 03/28/2008 - 09:07
काही काकांनी अजाणतेपणे तुमचे मिसळपावावरून मन उडवले होते, असे ऐकिवात आहे, म्हणून.. चालायचंच! :) ते काका बगलेत ज्ञानेश्वरी घेऊन असेच धंदे करत मराठी आंतरजालावर नेहमीच फिरत असतात! बाय द वे, आमच्या एका मैत्रिणींने अलिकडेच आमच्याशी केलेल्या लेखनव्यवहारात त्यांचा 'काकाबा महाराज 'असा उल्लेख केला तो मात्र आम्हाला अनवट व अभिनव वाटला आणि आवडला! :) बाकी संजोपकाकांबद्दल म्हणाल तर शेवटी तेही एक माणूसच आहेत आणि एखाद्या गोष्टीवरून माणसाचं मन तात्पुरतं उडू शकतं! परंतु मूलत: त्यांचं मिपावर आणि मिपाच्या मालकावर मनापासून प्रेम आहे त्यामुळे मिपावरून त्यांचं मन कायमस्वरुपी कधीच उडणार नाही याची आम्हाला खात्री आहे! टेंपरवारी उडाल्यास आम्ही त्यांची समजूत घालू! :) असो... तात्या.

सुशील Fri, 03/28/2008 - 08:59
सहमत आहे. मलातरी स्टंत वाटत नसला तरी शक्तिप्रदर्शन वाटले. म्हणजे आता तात्या, धोंडोपंत, सर्किट मागे लागले आहेत लिही लिही म्हणून. आता हळूच ते लिहायला सुरू करतील हे नक्की.

केशवसुमार Fri, 03/28/2008 - 10:09
शक्तिप्रदर्शन .... हा हा हा.. वा सुशिलशेठ बर्‍याच दिवसांनी आपण इथे लिहते झालत बर वाटल.. चलू द्या..चालू द्या.. (शक्तीमान्)केशवसुमार

विजुभाऊ Fri, 03/28/2008 - 10:35
विडंबानाशिवाय केशव म्हणजे नुसतेच शव "के" हे त्याच्या बुद्धीचे नाव.... केशवसुमार्.....तुमचे हे असे शव होउ देउ नका जोरदार होउ द्या तुमचा एक सध्या गरगर फिरणारा पंखा.....विजुभाऊ

ऋषिकेश Fri, 03/28/2008 - 11:26
विडंबने लिहिणे आणि मिपावर प्रकाशित करणे बंद करु नयेत ही कळकळीची विनंती.. ज्यांना आवडत नसतील त्यांनी वाचु नयेत. मिपावर विडंबने टाकु नयेत हे का सांगवे हे कळले नाही. -('मिसळ'लेला) ऋषिकेश

सुवर्णमयी Fri, 03/28/2008 - 17:41
केशवसुमार, कोण काय म्हणत या पेक्षा तुम्हाला काय करावेसे वाटते याला तुम्ही महत्त्व अधिक दिले असेल आणि हा निर्णय घेतला असेल असे समजते. लिहिणे आणि प्रकाशित करणे दोन्ही बंद करू नका असे म्हणेन. निदान आपण सध्या विडंबने अप्रकाशित ठेऊन ती कालांतराने पुस्तकरूपाने प्रकाशित करावी अशी विनंती. लेट्स होप फॉर द बेस्ट. लेखनास शुभेच्छा. सोनाली

प्रियाली Fri, 03/28/2008 - 18:05
केशवसुमार, काल रात्रीची थोडी...... म्हणून हा निर्णय का काय? अहो, लिहा बिनधास्त. ज्यांना नाही वाचायचं ते नाही वाचणार. ज्यांना नाही प्रकाशित करायचं ते नाही करणार. विडंबनात तुम्ही आक्षेपार्ह किंवा उगीच कागाळ्या प्रसवत नाही ना मग झालं तर? त्यातून तुम्हाला स्वतःलाच तोच तोचपणा वाटत असेल तर तात्पुरते थांबवा! बरं, तुमची विडंबने कधी पुस्तकरूपाने प्रकाशित केलीत तर पिशाच दिसे बाई पिशाच दिसे हे पहिल्या पानावर टाका. ;-)

विसोबा खेचर Fri, 03/28/2008 - 18:12
विडंबनात तुम्ही आक्षेपार्ह किंवा उगीच कागाळ्या प्रसवत नाही ना मग झालं तर? हा हा हा! :) प्रियाली, तुम नही सुधरोगी! :) तात्या.

मनापासुन Fri, 03/28/2008 - 18:15
बरे झाले तुम्ही हे लिहिलेत ते....आता लेखन थांबवणार नाही अस पण करावा लागेल नाहीतरी तुम्ही विडंबने लोकाना अनन्द यावा म्हणुनच लिहित होतात ना

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Fri, 03/28/2008 - 19:05
केशवसुमार,
विडंबने  लिहिण्याचे थांबवू नये. अहो, आपल्या विडंबनाने आयुष्याच्या रहाटगाड्यातील दोन क्षण आनंदात जातात.
लिहा बिनधास्त. ज्यांना नाही वाचायचं ते नाही वाचणार.  आम्ही आपले नेहमीप्रमाणे आपल्या  आवडलेल्या विडंबनाला दाद देत राहू !!!!
प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

लिखाळ Fri, 03/28/2008 - 19:36
आपली अनेक विडंबने चांगली असतात. लिहित रहावे ही विनंती. --लिखाळ. सामर्थ्य आहे बडबडीचे जो जो करील तयाचे -पुल.

सुधीर कांदळकर Fri, 03/28/2008 - 20:00
बंदिस्त होऊ नये ही सदिच्छा. टीव्हीचा रिमोट जसा आपल्या हातात असतो तसेच विडंबन न आवडणारे वाचक डोळे बंद करून घेतील. तरीही कृपया देवाधर्मादि संवेदनाशील विषयावर लिहू नये ही केशवसुमारांचे चरणीं प्रार्थना. धर्ममार्तंडांनी सॉक्रेटिसाला,गॅलिलिओला सोडले नाही. तर तुम्हाला सोडतील? सगळेच धर्म आणि धर्मिष्ट, हिंदु देखील असहिष्णु आहेत. गाढवाच्या मागे उभे कधी राहू नये राव. चांगल्या विडंबनासाठी अनेक शुभेच्छा. अर्धवटराव आचरटाचार्य, सुधीर कांदळकर.

सर्वसाक्षी Sat, 03/29/2008 - 00:14
महाराज, निर्णय घेतलाच आहात तर एक विनंती. कृपया आपले विडंबन आपल्या जालनिशीवर वा अन्यत्र लिहित रहा/ प्रकाशित करत रहा. (माझ्यासारखे) ते ज्यांना आवडते त्यांना वाचता येईल. न पेक्षा व्यनि ने पाठवा. बाकी हा महिना संपूदे एकदाचा. आपण प्रत्यक्ष भेटुन एक मस्तपैकी 'विडंबन विशेष' संमेलन करू. पुढील विडंबनांसाठी शुभेच्छा.

विसोबा खेचर Sat, 03/29/2008 - 00:28
इतक्या लोकांनी एवढं प्रेमाने समजावूनदेखील त्याला केशवाची साधी एका ओळीची पोच नाही, उत्तर नाही, ऍक्नॉलेजमेन्ट नाही याचा खरंच अचंबा वाटतो! त्याने इतक्या सार्‍या मंडळींचा प्रेमळ आग्रह डावलला आहे आणि डावलला आहे तो आहे, वर शिवाय साधी दोन ओळींची पोचही/उत्तरही तो देत नाही हे पाहून मला व्यक्तिश: खरंच खूप दु:ख वाटले! मी देखील माझ्या आयुष्यात खूप मोठी माणसे अगदी जवळून पाहिली आहेत, परंतु ती देखील केशवाएवढी मोठी नव्हती असंच आता म्हणायला हवं!! असो, त्याच्या निर्णंयाचा मी आदर करतो आणि त्याला त्याच्या पुढील वाटचालीकरता मन:पूर्वक शुभेच्छा देतो! (अर्थात, त्याला त्याची गरज नाही, हा भाग वेगळा!) तात्या.

प्रा सुरेश खेडकर Sat, 03/29/2008 - 09:22
अनेक समीक्षक स्वतः एकही ओळ न लिहिता साहित्यिकांना व त्यातल्या त्यात लोकप्रिय साहित्यिकांना व त्यांच्या साहित्याला तुच्छ लेखतात.परंतु कै.म.वा.धोंड(जे नुकतेच वयाच्या ९३व्या वर्षी वारले)याला अपवाद होते.ते लेखकाच्या कलाकृतीला आपल्या समीक्षेपेक्षा मोठे समजत.आपली समीक्षा परिपूर्ण नाही ह्याचे भान ठेवतांना त्यांनी आपल्या समीक्षा पुस्तकाला नाव ठेवले "जाळ्यातील चंद्र". या नावाचे स्पष्टीकरण देतांना त्यांनी ज्ञानेश्वरीतील पुढील ओवी दिली आहे. "जे जालं जली पांगिले|तेथ प्रतिबिंब दिसे कीरू आतुडले| मग थडिये काढूनि झाडिले|तेव्हलि बिंब के सांघै ||" (अर्थात,कोणतेही व्यक्तिमत्त्व किंवा काव्य स्वतःच्या शब्दात पकडण्याचा प्रयत्न करणे म्हणजे समुद्रात जाळे पांगून त्यात आकाशातील चंद्राचे प्रतिबिंब पकडण्याचा प्रयास करणे.जाळे पांगलेले असेपर्यंत त्यात प्रतिबिंब अडकल्याचा भास होतो.परंतु किना~यावर आणून ते झटकले की त्यातून ते निसटल्याचे आढळून येते.

प्रा सुरेश खेडकर Sat, 03/29/2008 - 09:44
विडंबन काव्यावरील ही साधक-बाधक चर्चा अतिशय मोलाची असून ती एखाद्या पुस्तकात जतन करून ठेवली पाहिजे. ऑरकुट व इतर संकेत स्थळावरील जाणकार रसिकांसाठी सुध्दा ती उपलब्ध झाली पाहिजे म्हणून हा छोटासा प्रयत्न. पहा. http://www.orkut.com/CommMsgs.aspx?cmm=28868095&tid=2591450425237531522&na=4

प्रा सुरेश खेडकर Sun, 03/30/2008 - 14:02
विडंबन काव्यावरील ही साधक-बाधक चर्चा अतिशय मोलाची असून ती एखाद्या पुस्तकात जतन करून ठेवली पाहिजे. ऑरकुट व इतर संकेत स्थळावरील जाणकार रसिकांसाठी सुध्दा ती उपलब्ध झाली पाहिजे म्हणून हा आणखी एक छोटासा प्रयत्न. पहा.http://www.orkut.com/CommMsgs.aspx?cmm=826350&tid=2591452877663857538

प्राजु Fri, 03/28/2008 - 02:22
अहो विडंबन करण्यावर बंदी नाही.. तर विडंबन कोणत्या गाण्याचे आहे त्यावर अवलंबून आहे. आज देहाची तिजोरी वर दारू चे विडंबन.. उद्या पसायदानावर जर विडंबन झाले तर अवघड होईल.. तुमचि विडंबने खूप आवडतात आम्हाला.. पण दारू सोडून इतर भरपूर विषयावर विडंबन करावे ही विनंती.. मी आपली शिष्या आहे . हे नका विसरू.. :) - (सर्वव्यापी)प्राजु

सर्किट Fri, 03/28/2008 - 02:26
पसायदानाचे विडंबन करायला घेतले आहे. लवकरच प्रकाअशित करू. त्याने अच्वघड काय होईल, ते जरा विस्ताराने कळवावे. - सर्किट विठ्ठलपंत कुलकर्णी

विसोबा खेचर Fri, 03/28/2008 - 02:35
पसायदानाचे विडंबन करायला घेतले आहे. लवकरच प्रकाअशित करू. ते कदाचित अप्रकाशितही होऊ शकेल हे जाणून इथे प्रकाशित करायचे किंवा नाही ते पहावे! तात्या.

चतुरंग Fri, 03/28/2008 - 02:37
पसायदानातच "जो जे वांछील तो ते लाहो" म्हणून ठेवलेलं आहे माउलीने तेव्हा तुमच्या विटंबनेने त्याचे काही बिघडणार नाही पण लोकांचे जोडे पडले तर तयार रहा! चतुरंग

सर्किट Fri, 03/28/2008 - 02:47
मुळात विडंबनाने मूळ कवीचे काही "बिघडते" असे म्हणणे चुकीचे आहे. आणि जोड्यांचे म्हणाल, तर जिहादी लोकांचे जोडे पुष्पगुच्छांसारखे आजवर झेलले आहेत, त्यात नवीन काय ? - सर्किट

चतुरंग Fri, 03/28/2008 - 02:50
तुम्हीच म्हणाला होतात ना संकेतस्थळावर वावरताना 'गेंड्याची कातडी' लागते म्हणून? मग तुम्हाला काहीही अशक्य नाही! चतुरंग

सर्किट Fri, 03/28/2008 - 03:10
परित्राणाय जालानाम विनाशायच प्रशासकां! मराठी संकेतस्थलार्थाय 'मिसळपाव' युगेयुगे!! हे आपलेच ना ? ह्यामुळे कुणाचे बिघडले ? व्यासांचे की कृष्णाचे ? - सर्किट वसुदेव यादव

चतुरंग Fri, 03/28/2008 - 03:23
ह्याने आमचेच बिघडले आहे बाकी कुणाचे असो वा नसो आणि म्हणूनच मी अशा प्रकारचे विडंबन न करण्याचा निर्णय घेतला आहे! चतुरंग

सर्किट Fri, 03/28/2008 - 03:36
अहो, पण आम्हाला आपले हे विडंबन खूपच आवडले आहे !!! (आणि इतर अनेकांना पण !) आणि तुमचे काय बुवा बिघडले ? उलट विडंबनकार म्हणून आदरच निर्माण झाला सर्वांना तुमच्याबद्दल. - सर्किट

विसोबा खेचर Fri, 03/28/2008 - 02:32
अहो विडंबन करण्यावर बंदी नाही.. तर विडंबन कोणत्या गाण्याचे आहे त्यावर अवलंबून आहे. आज देहाची तिजोरी वर दारू चे विडंबन.. उद्या पसायदानावर जर विडंबन झाले तर अवघड होईल.. प्राजूशी सहमत! मला वाटतं केशवाने सारासार विचार करून पुन्हा एकदा आपल्या निर्णयाचा फेरविचार करावा...! अर्थात, केशव जो निर्णय घेईल/किंवा त्याने घेतला आहे तो त्याने पूर्णपणे त्याच्या सद्सतविवेकबुद्धीला स्मरूनच घेतला आहे/असावा, असे मी तूर्तास तरी मानायला तयार नाही! पुढे मर्जी केशवाची! अजून काय लिहू? आपला, (दु:खी) तात्या.

सुशील Fri, 03/28/2008 - 08:21
प्राजुताईशी सहमत आहे. दारू सोडून इतर भरपूर विषयावर विडंबन करावे तरच वाचायला मजा येते अन्यथा केशवने थोडा ब्रेक घेतलेलाच बरा.

विसोबा खेचर Fri, 03/28/2008 - 02:23
चला बरं झालं, आता रंगाच्या बरोबरीनेच आमचा केशवही उतरला आहे मैदानात! अब मजा आयेगा खेल का! :) बाय द वे केशवा, तुझी विडंबने बहुत करून इतर स्थळांवर किंवा मिपावर प्रकाशित झालेल्या कविता/गझलांवर असतात, प्रासंगिक असतात, तसेच ती विडंबने खमंगही असतात! त्यामुळे तुला इथे विडंबनं लिहायला काहीच हरकत नाही असं मला वाटतं! सबब, तू तुझ्या निर्णयाचा फेरविचार करावास ही माझी वैयक्तिक विनंती! शेवटी मर्जी तुझी!... तात्या.

सृष्टीलावण्या Fri, 03/28/2008 - 07:46
केशवा, तुझी विडंबने बहुत करून इतर स्थळांवर किंवा मिपावर प्रकाशित झालेल्या कविता/गझलांवर असतात, प्रासंगिक असतात, तसेच ती विडंबने खमंगही असतात! मी सुद्धा तुमच्या लिखाणाचा पंखा आहे. तुमच्या एका विडंबनाने माझे पुढील ३-४ दिवस मस्त जातात. ठोस चे तुम्ही ढोस केले की धम्माल वाटते. मी एकच म्हणेन की देवभक्तीच काय इतर कुठल्याही प्रसिद्ध कवींचे गीत सुद्धा विडंबन करायला काहीच हरकत नाही पण देवभक्ती गाण्याचे अगदी मदिरा, सुरा इ.इ. हीन पातळीवर नको (जे तुम्ही तसे पण कधीच करत नाही) . आपल्या काव्य प्रतिभा कौशल्याचा गरगरणारा पंखा, सृला. (आणि हो, तुम्हाला एकदा केशवकाका म्हटल्याबद्दल माफ करा. मी तुम्हाला केस पांढरे होऊ लागलेला मध्यमवयीन माणूस समजत होते पण पुणे कट्ट्याचे फोटो पाहिले आणि चूक लक्षात आली.) > > नणदेचं कार्ट किरकिर करतंय, खरुज होऊ दे त्याला, ग भवानी आई रोडगा वाहिन तुला..

सर्किट Fri, 03/28/2008 - 02:24
केशवसुमार, मिसळपावावरील एक दु:खद घटना असे आपल्या निर्णयाचे वर्णन करावे लागेल. आपल्या विडंबनांना प्रतिसाद (बहुतेकवेळा) न देणार्‍यांमध्ये आम्ही होतो. आता प्रतिसाद न दिल्याबद्दल आमचे आभार कोण मानणार ? - सर्किट (कृपया आपल्या अनुदिनीचा दुवा द्यावा. आम्ही तेथे येऊन वाचत जाऊ.)

इनोबा म्हणे Fri, 03/28/2008 - 02:33
निर्णय चूकीचा वाटतो. एक वाचक(आणि 'केश्या'चा पंखा) म्हणून फेरविचार करावा एवढीच इच्छा! बाकी मर्जी आपली. ('केश्या'चा पंखा) "दिसामाजी काही(च्या काही) तरी ते लिहावे" -इनोबा म्हणे

बेसनलाडू Fri, 03/28/2008 - 02:41
विषायातील वैविध्य साधण्यासाठी, योग्य रचनांची निवड करण्याचे भान येण्यासाठी काही काळ ब्रेक घेणे इष्ट. त्यामुळे लेखन थांबवणे काही ठराविक काळासाठी असेल, तर निर्णय स्वागतार्ह वाटतो; पण कायमचे विडंबन करणे आणि/अथवा येथे प्रकाशित करणे थांबविणे, हा निर्णय आततायीपणाचा/घाईघाईत घेतल्यासारखा वाटल्याने पुनर्विचार करण्याची विनंती . (समजूतदार)बेसनलाडू

सर्किट Fri, 03/28/2008 - 02:50
नाही, कल्पना तशी बरी आहे. उदा तात्यांना संगीतापासून आणि व्यक्तिचित्रांपासून ब्रेक.. प्राजुला चारोळ्यांपासून आणि "मन" ह्या विषायापासून ब्रेक.. इनोबांना "मराठी अस्मिता" पासून ब्रेक.. अनेक डॉन लोकांना दारू पासून ब्रेक.. प्रियालीला इतिहासापासून ब्रेक.. चित्तर ला गझलांपासून ब्रेक.. असे झाले, तर आम्हालाही मिसळपावापासून ब्रेक घेणे आवश्यक ठरेल. अर्थात वाईट काअहीच नाही म्हणा त्यात. - सर्किट

इनोबा म्हणे Fri, 03/28/2008 - 02:57
असे झाले, तर आम्हालाही मिसळपावापासून ब्रेक घेणे आवश्यक ठरेल. बरं मग,कधी घेताय? "दिसामाजी काही(च्या काही) तरी ते लिहावे" -इनोबा म्हणे

सर्किट Fri, 03/28/2008 - 02:58
बरं मग,कधी घेताय? अर्थातच, "असे झाले तर".. आता असे म्हणजे काय हे विचारू नका बुवा ! कारण ते वरच लिहिले आहे. - सर्किट

सचिन Fri, 03/28/2008 - 02:55
मला वाटते केशवसुमारांना योग्य वाटेल तो निर्णय ते घेतीलच. परंतु, एक गोष्ट येथे नमूद करावीशी वाटते. येथे कोणत्याही आभिजात साहित्यिकांना व वाचकांना पोटशूळ उठला आहे असे मला वाटत नाही. विडंबनांचा सध्या अतिरेक झाला होता आणि विषयांमधेही अत्यंत एकसुरीपणा (दारू..) आला होता, हे त्यांनाही मान्य करावेच लागेल. उत्तमोत्तम आणि लोकप्रिय कविता / गाण्यांचे विडंबन त्यांनी "क्षमा मागून" केले असले तरी, त्या मूळ कविता / गाण्यांच्या चाहत्यांना ते आवडेलच असे नाही, हे सत्य मान्य करायला हवे. त्या भावनांचा आदर करण्याऐवजी, त्याला पोटशूळ म्हणू नये, ही विनंती.

मुक्तसुनीत Fri, 03/28/2008 - 03:33
...इतकेच म्हणतो. कुठल्याही गोष्टीचा अतिरेक वाईटच. विडंबन हे आनंदाचे एक हलकेफुलके साधन आहे. भावनेच्या भरात , तिरीमिरीमधे अशा छोट्या छोट्या आनंदाला आपण पारखे होऊ नये आणि इतरानाही करू नये. मधुशालेसारखी महाकाव्ये मद्यावर निर्माण झाली आहेत, उर्दु काव्यात मद्य , प्रेयसीवर आधारित एक स्वयंपूर्ण असा प्रतिमांचा/रूपकांचा/उपमांचा कोषच निर्माण झाला आहे. काव्यात परमेश्वर , प्रेम, नशा , प्रेयसी, या इतर असंख्य अशा कुठल्याच विचाराना बंदी कधी नव्हती आणि नाही. सांगण्याचा उद्देश इतकाच की, इथे येण्याचा उद्देशच मूळी आनंदाच्या देवाणघेवाणीकरता आहे. ही जी मूळ दिशा आहे ती हरवली नाही तरच इथला प्रवास सुखकर होईल. माझी अशी खात्री आहे की केशवसुमार यावर नीट विचार करतील आणि आपल्याला पुन्हा त्यांच्या गमतीशीर कविता वाचायला मिळतील.

धोंडोपंत Fri, 03/28/2008 - 07:51
केशवसुमार, आम्ही आपल्या लेखन बंद करण्याच्या मताशी असहमत आहोत. हा निर्णय धक्कादायक आहे. तुमचे मनोधैर्य खचविण्याच्या उद्देशाने कुणीतरी केलेल्या वायफळ टीकेमुळे तुम्ही जर लेखन बंद करण्याचा निर्णय घेण्याइतपत पुढे जात असाल तर ते धक्कादायक आहे. निंदकाचे घर| असावे शेजारी|| या ओळी लक्षात ठेवा आणि लेखनाला प्रवृत्त व्हा. कुणाच्यातरी आरोप आक्षेपाला बळी पडून तुम्ही लेखन बंद करणार असाल तर याचा अर्थ तुमच्या चाहत्यांपेक्षा टीकाकारांना तुम्ही जास्त महत्व देता असा होतो. तसे करू नये. मराठी समीक्षेची पातळी एवढी चांगली नाही की ती इतक्या गांभीर्याने घ्यावी. यावर विचार करावा. एखाद्याच्या लेखनावरील जळफळाट व्यक्त करण्यासाठी मराठीत समीक्षा एक माध्यम वरून वापरली जाते असे आमचे निरीक्षण आहे. आपला, (चाहता) धोंडोपंत अवांतरः- आम्ही तुमची कुंडली अत्यंत सखोलपणे पाहिली आहे. तुमच्या लेखनाच्या उत्कृष्ट दर्जाला कोणते ग्रह कारणीभूत आहेत, हे आम्ही आपल्याला विस्तृतपणे सांगितले आहे. त्याचप्रमाणे तुम्ही विडंबनेच का करता? आणि करावीत? याची कारणेही आम्ही आपल्याला सांगितली आहेत. आपल्या लेखनाला रसिकमान्यता मिळेल आणि ती कशामुळे मिळेल , तुमचे क्षेत्र विडंबनच का? हे ही आम्ही आपणास तुमच्या कुंडलीतील बुध शुक्राचे कारकत्व समजावून देतांना सांगितलेले आहे. इतक्या चांगल्या ग्रहस्थितीचा फायदा तुम्ही घेतला नाहीत तर कठीण आहे. म्हणजे आम्ही पुढे काही बोलूच शकत नाही. ज्या गोष्टी आम्ही तुम्हांला सांगितलेल्या आहेत त्यावर विचार करा आणि लिहिते व्हा. आपला, (ज्योतिषभास्कर) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com

सर्किट Fri, 03/28/2008 - 08:45
मराठी समीक्षेची पातळी एवढी चांगली नाही की ती इतक्या गांभीर्याने घ्यावी. यावर विचार करावा. एखाद्याच्या लेखनावरील जळफळाट व्यक्त करण्यासाठी मराठीत समीक्षा एक माध्यम वरून वापरली जाते असे आमचे निरीक्षण आहे. अगदी अचूक !! त्रिवार सहमत !!!!! सहमत ! सहमत !! सहमत !!! ह्यातील काही जळफळाटी समीक्षक तिरपे तिरपे प्रतिसाद देण्यात माहीर आहेत. असे आमचे निरीक्षण आहे. - सर्किट

विसोबा खेचर Fri, 03/28/2008 - 08:00
तुला एकदा नीट, इमानदरीत, शांतपणे, सांगून झालेलं आहे, तरीही जर तू ऐकलं नाहीस तर मात्र तुला धरून फटकावावा लागेल! :) तेवढा अधिकार मला आहे, परंतु तो वापरायला लावू नकोस आणि पुन्हा चुपचाप विडंबने लिहिणे सुरू कर! :) अर्थात, तुला काही दिवसांकरता ब्रेक घ्यायचा असेल, किंवा थोडा कुलिंग ऑफ कालावधी हवा असेल तर जरूर घे. आमचं काहीच म्हणणं नाही. वाटल्यास तोपर्यंत आजूबाजूला दिसलेला कच्चा माल हेरून ठेव! :) परंतु तुला पुन्हा विडंबने ही लिहावीच लागतील एवढं मात्र लक्षात ठेव! नायतर तात्याच्या मैत्रीला मुकशील एवढंच सांगतो! :) आता निर्णय तुझाच आहे... तात्या.

सन्जोप राव Fri, 03/28/2008 - 08:53
जाहीरपणे लिहिण्याचे प्रयोजन कळाले नाही. असे न करताही शांतपणे विडंबन करणे थांबवता आले असते. काही काकदृष्टीच्या लोकांना हा 'पब्लिसिटी स्टंट' ही वाटू शकतो. एरवी आपल्या अनुदिनीवर आपल्याला हवे ते लिहीत रहाणे हा मला उत्तम मार्ग वाटतो. वाचणारे तिथे येऊन वाचतीलच. सन्जोप राव

सर्किट Fri, 03/28/2008 - 08:55
काही काकदृष्टीच्या लोकांना हा 'पब्लिसिटी स्टंट' ही वाटू शकतो. चुकून "काकादृष्टीच्या लोकांना" असे वाचले. सॉरी ! काही काकांनी अजाणतेपणे तुमचे मिसळपावावरून मन उडवले होते, असे ऐकिवात आहे, म्हणून.. - सर्किट

विसोबा खेचर Fri, 03/28/2008 - 09:07
काही काकांनी अजाणतेपणे तुमचे मिसळपावावरून मन उडवले होते, असे ऐकिवात आहे, म्हणून.. चालायचंच! :) ते काका बगलेत ज्ञानेश्वरी घेऊन असेच धंदे करत मराठी आंतरजालावर नेहमीच फिरत असतात! बाय द वे, आमच्या एका मैत्रिणींने अलिकडेच आमच्याशी केलेल्या लेखनव्यवहारात त्यांचा 'काकाबा महाराज 'असा उल्लेख केला तो मात्र आम्हाला अनवट व अभिनव वाटला आणि आवडला! :) बाकी संजोपकाकांबद्दल म्हणाल तर शेवटी तेही एक माणूसच आहेत आणि एखाद्या गोष्टीवरून माणसाचं मन तात्पुरतं उडू शकतं! परंतु मूलत: त्यांचं मिपावर आणि मिपाच्या मालकावर मनापासून प्रेम आहे त्यामुळे मिपावरून त्यांचं मन कायमस्वरुपी कधीच उडणार नाही याची आम्हाला खात्री आहे! टेंपरवारी उडाल्यास आम्ही त्यांची समजूत घालू! :) असो... तात्या.

सुशील Fri, 03/28/2008 - 08:59
सहमत आहे. मलातरी स्टंत वाटत नसला तरी शक्तिप्रदर्शन वाटले. म्हणजे आता तात्या, धोंडोपंत, सर्किट मागे लागले आहेत लिही लिही म्हणून. आता हळूच ते लिहायला सुरू करतील हे नक्की.

केशवसुमार Fri, 03/28/2008 - 10:09
शक्तिप्रदर्शन .... हा हा हा.. वा सुशिलशेठ बर्‍याच दिवसांनी आपण इथे लिहते झालत बर वाटल.. चलू द्या..चालू द्या.. (शक्तीमान्)केशवसुमार

विजुभाऊ Fri, 03/28/2008 - 10:35
विडंबानाशिवाय केशव म्हणजे नुसतेच शव "के" हे त्याच्या बुद्धीचे नाव.... केशवसुमार्.....तुमचे हे असे शव होउ देउ नका जोरदार होउ द्या तुमचा एक सध्या गरगर फिरणारा पंखा.....विजुभाऊ

ऋषिकेश Fri, 03/28/2008 - 11:26
विडंबने लिहिणे आणि मिपावर प्रकाशित करणे बंद करु नयेत ही कळकळीची विनंती.. ज्यांना आवडत नसतील त्यांनी वाचु नयेत. मिपावर विडंबने टाकु नयेत हे का सांगवे हे कळले नाही. -('मिसळ'लेला) ऋषिकेश

सुवर्णमयी Fri, 03/28/2008 - 17:41
केशवसुमार, कोण काय म्हणत या पेक्षा तुम्हाला काय करावेसे वाटते याला तुम्ही महत्त्व अधिक दिले असेल आणि हा निर्णय घेतला असेल असे समजते. लिहिणे आणि प्रकाशित करणे दोन्ही बंद करू नका असे म्हणेन. निदान आपण सध्या विडंबने अप्रकाशित ठेऊन ती कालांतराने पुस्तकरूपाने प्रकाशित करावी अशी विनंती. लेट्स होप फॉर द बेस्ट. लेखनास शुभेच्छा. सोनाली

प्रियाली Fri, 03/28/2008 - 18:05
केशवसुमार, काल रात्रीची थोडी...... म्हणून हा निर्णय का काय? अहो, लिहा बिनधास्त. ज्यांना नाही वाचायचं ते नाही वाचणार. ज्यांना नाही प्रकाशित करायचं ते नाही करणार. विडंबनात तुम्ही आक्षेपार्ह किंवा उगीच कागाळ्या प्रसवत नाही ना मग झालं तर? त्यातून तुम्हाला स्वतःलाच तोच तोचपणा वाटत असेल तर तात्पुरते थांबवा! बरं, तुमची विडंबने कधी पुस्तकरूपाने प्रकाशित केलीत तर पिशाच दिसे बाई पिशाच दिसे हे पहिल्या पानावर टाका. ;-)

विसोबा खेचर Fri, 03/28/2008 - 18:12
विडंबनात तुम्ही आक्षेपार्ह किंवा उगीच कागाळ्या प्रसवत नाही ना मग झालं तर? हा हा हा! :) प्रियाली, तुम नही सुधरोगी! :) तात्या.

मनापासुन Fri, 03/28/2008 - 18:15
बरे झाले तुम्ही हे लिहिलेत ते....आता लेखन थांबवणार नाही अस पण करावा लागेल नाहीतरी तुम्ही विडंबने लोकाना अनन्द यावा म्हणुनच लिहित होतात ना

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Fri, 03/28/2008 - 19:05
केशवसुमार,
विडंबने  लिहिण्याचे थांबवू नये. अहो, आपल्या विडंबनाने आयुष्याच्या रहाटगाड्यातील दोन क्षण आनंदात जातात.
लिहा बिनधास्त. ज्यांना नाही वाचायचं ते नाही वाचणार.  आम्ही आपले नेहमीप्रमाणे आपल्या  आवडलेल्या विडंबनाला दाद देत राहू !!!!
प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

लिखाळ Fri, 03/28/2008 - 19:36
आपली अनेक विडंबने चांगली असतात. लिहित रहावे ही विनंती. --लिखाळ. सामर्थ्य आहे बडबडीचे जो जो करील तयाचे -पुल.

सुधीर कांदळकर Fri, 03/28/2008 - 20:00
बंदिस्त होऊ नये ही सदिच्छा. टीव्हीचा रिमोट जसा आपल्या हातात असतो तसेच विडंबन न आवडणारे वाचक डोळे बंद करून घेतील. तरीही कृपया देवाधर्मादि संवेदनाशील विषयावर लिहू नये ही केशवसुमारांचे चरणीं प्रार्थना. धर्ममार्तंडांनी सॉक्रेटिसाला,गॅलिलिओला सोडले नाही. तर तुम्हाला सोडतील? सगळेच धर्म आणि धर्मिष्ट, हिंदु देखील असहिष्णु आहेत. गाढवाच्या मागे उभे कधी राहू नये राव. चांगल्या विडंबनासाठी अनेक शुभेच्छा. अर्धवटराव आचरटाचार्य, सुधीर कांदळकर.

सर्वसाक्षी Sat, 03/29/2008 - 00:14
महाराज, निर्णय घेतलाच आहात तर एक विनंती. कृपया आपले विडंबन आपल्या जालनिशीवर वा अन्यत्र लिहित रहा/ प्रकाशित करत रहा. (माझ्यासारखे) ते ज्यांना आवडते त्यांना वाचता येईल. न पेक्षा व्यनि ने पाठवा. बाकी हा महिना संपूदे एकदाचा. आपण प्रत्यक्ष भेटुन एक मस्तपैकी 'विडंबन विशेष' संमेलन करू. पुढील विडंबनांसाठी शुभेच्छा.

विसोबा खेचर Sat, 03/29/2008 - 00:28
इतक्या लोकांनी एवढं प्रेमाने समजावूनदेखील त्याला केशवाची साधी एका ओळीची पोच नाही, उत्तर नाही, ऍक्नॉलेजमेन्ट नाही याचा खरंच अचंबा वाटतो! त्याने इतक्या सार्‍या मंडळींचा प्रेमळ आग्रह डावलला आहे आणि डावलला आहे तो आहे, वर शिवाय साधी दोन ओळींची पोचही/उत्तरही तो देत नाही हे पाहून मला व्यक्तिश: खरंच खूप दु:ख वाटले! मी देखील माझ्या आयुष्यात खूप मोठी माणसे अगदी जवळून पाहिली आहेत, परंतु ती देखील केशवाएवढी मोठी नव्हती असंच आता म्हणायला हवं!! असो, त्याच्या निर्णंयाचा मी आदर करतो आणि त्याला त्याच्या पुढील वाटचालीकरता मन:पूर्वक शुभेच्छा देतो! (अर्थात, त्याला त्याची गरज नाही, हा भाग वेगळा!) तात्या.

प्रा सुरेश खेडकर Sat, 03/29/2008 - 09:22
अनेक समीक्षक स्वतः एकही ओळ न लिहिता साहित्यिकांना व त्यातल्या त्यात लोकप्रिय साहित्यिकांना व त्यांच्या साहित्याला तुच्छ लेखतात.परंतु कै.म.वा.धोंड(जे नुकतेच वयाच्या ९३व्या वर्षी वारले)याला अपवाद होते.ते लेखकाच्या कलाकृतीला आपल्या समीक्षेपेक्षा मोठे समजत.आपली समीक्षा परिपूर्ण नाही ह्याचे भान ठेवतांना त्यांनी आपल्या समीक्षा पुस्तकाला नाव ठेवले "जाळ्यातील चंद्र". या नावाचे स्पष्टीकरण देतांना त्यांनी ज्ञानेश्वरीतील पुढील ओवी दिली आहे. "जे जालं जली पांगिले|तेथ प्रतिबिंब दिसे कीरू आतुडले| मग थडिये काढूनि झाडिले|तेव्हलि बिंब के सांघै ||" (अर्थात,कोणतेही व्यक्तिमत्त्व किंवा काव्य स्वतःच्या शब्दात पकडण्याचा प्रयत्न करणे म्हणजे समुद्रात जाळे पांगून त्यात आकाशातील चंद्राचे प्रतिबिंब पकडण्याचा प्रयास करणे.जाळे पांगलेले असेपर्यंत त्यात प्रतिबिंब अडकल्याचा भास होतो.परंतु किना~यावर आणून ते झटकले की त्यातून ते निसटल्याचे आढळून येते.

प्रा सुरेश खेडकर Sat, 03/29/2008 - 09:44
विडंबन काव्यावरील ही साधक-बाधक चर्चा अतिशय मोलाची असून ती एखाद्या पुस्तकात जतन करून ठेवली पाहिजे. ऑरकुट व इतर संकेत स्थळावरील जाणकार रसिकांसाठी सुध्दा ती उपलब्ध झाली पाहिजे म्हणून हा छोटासा प्रयत्न. पहा. http://www.orkut.com/CommMsgs.aspx?cmm=28868095&tid=2591450425237531522&na=4

प्रा सुरेश खेडकर Sun, 03/30/2008 - 14:02
विडंबन काव्यावरील ही साधक-बाधक चर्चा अतिशय मोलाची असून ती एखाद्या पुस्तकात जतन करून ठेवली पाहिजे. ऑरकुट व इतर संकेत स्थळावरील जाणकार रसिकांसाठी सुध्दा ती उपलब्ध झाली पाहिजे म्हणून हा आणखी एक छोटासा प्रयत्न. पहा.http://www.orkut.com/CommMsgs.aspx?cmm=826350&tid=2591452877663857538
लेखनविषय:
धोरण
आमच्या विडंबन करण्या मुळे मराठी साहित्याची होणारी हनी आणि आभिजात साहित्यिकांना व वाचकांना उठणारा पोटशूळ लक्षात घेता आज पासून आम्ही विडंबने प्रसिद्ध करणे थांबत आहोत..आज पर्यंत ज्या वाचकांनी प्रतिसाद/ दाद/ प्रेत्साहन दिले त्या सगळ्यांचे मनापासून आभार. केशवसुमार
Subscribe to