मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

शिकवा नही किसीसे...

फटू ·

धनंजय Sat, 03/29/2008 - 17:28
तिच्याशी पुन्हा संपर्क साधावा. या क्षणी श्रद्धाला तिच्यावर नि:स्वार्थी प्रेम करणार्‍यांची जरूर आहे. (त्याने असे केल्यास लघुकथेचा शेवट दु:खांत न मानता सुखांत मानण्यास वाव आहे.)

फटू Sun, 03/30/2008 - 05:08
हेच प्रेमाचं खरं रूप आहे... पण अस प्रेम हल्ली अभावानेच पाहायला मिळतं... म्हणून 'अनोखं' हा शब्द वापरावासा वाटला सतीश गावडे आमची इथे शाखा आहे -> मी शोधतो किनारा...

प्रभाकर पेठकर Sat, 03/29/2008 - 22:39
श्रद्धाचा प्रियकर त्याच्याच कंपनीतल्या एका मुलीसोबत लग्न करत आहे. कारण नाही कळलं. श्रद्धाचा प्रियकर इतक्या कालवधी नंतर तिला सोडून का जातो आहे? त्याला दुसरी चांगली वाटू लागली म्हणून श्रद्धाला सोडतो आहे कि श्रद्धाच्या स्वभावात त्याला कांही गंभीर दोष आढळला म्हणून तो तिच्या पासून दूर जातो आहे? अपूर्वला श्रद्धाचा स्वभाव (कदाचित) नीट कळला नसेल. पण तिच्या 'त्या' प्रियकराला इतक्या मोठ्या कालावधीच्या सानिध्यातून कांही गंभीर दोष आढळला असेल. कदाचित त्याला लवकर मुले हवी असतील आणि कदाचित 'फॉर्म' टीकवण्यासाठी श्रद्धाला लवकर किंवा कधीच मुले नको असतील. कदाचित श्रद्धाला राजाराणीचा संसार हवा असेल आणि तो आई-वडीलांना सोडून वेगळा राहू इच्छित नसेल. श्रद्धाच्या प्रियकराच्या स्वभावात काही दोष असेल, जसे श्रद्धाच्या सहवासातही तो इतर मुलींच्या शोधात असेल तर ती त्याची चूक आहे. जर लग्न न करता त्याला नुसतीच मजा मारायची असेल तर त्याला लवकरात लवकर सोडून देणंच उत्तम. पण त्याच्या स्वभावातील हा दोष जाणवला तरी श्रद्धाने इतके मनाला लावून घेऊ नये. (अपूर्व आहेच). की अपूर्व इतका टाकावू आहे की कुठल्याही परिस्थितीत श्रद्धा त्याचा 'विचार'च करू शकत नाही? अनेक प्रश्न मनात उद्भवतात. अपूर्वचे श्रद्धावर एकतर्फी प्रेम आहे. त्यामुळे त्याला श्रद्धा निर्दोष, निष्पाप वाटणं साहजिक आहे पण वाचकांनी श्रद्धाच्या प्रियकराला एकदम मोडीत काढू नये, वरील प्रश्नांची उत्तरे मिळाली तर सारासार विचार करून स्वतःचे मत बनवावे, म्हणून हा लेखन प्रपंच.

फटू Sun, 03/30/2008 - 05:33
मीही सहमत आहे तुमच्या मताशी. श्रद्धा किंवा तिचा प्रियकर, दोघांपैकी कुणा एकाला नाव ठेवण्याआधी दोघांच्याही बाजूंचा विचार व्हायला हवा... हा भाग या कथेत आला नाही. श्रद्धाचा प्रियकर तिला सोडून जाण्यामागे काय कारण होतं हे कथेत असायला हवं होतं. तो या कथेचा दोष आहे... बाकी प्रभाकरराव, तुमचं म्हणणं आपल्याला बिलकुल पटलं.... आपण दिलेल्या प्रतिसादाबद्दल मनापासून धन्यवाद... सतीश गावडे आमची इथेही शाखा आहे -> मी शोधतो किनारा...

धनंजय Sat, 03/29/2008 - 17:28
तिच्याशी पुन्हा संपर्क साधावा. या क्षणी श्रद्धाला तिच्यावर नि:स्वार्थी प्रेम करणार्‍यांची जरूर आहे. (त्याने असे केल्यास लघुकथेचा शेवट दु:खांत न मानता सुखांत मानण्यास वाव आहे.)

फटू Sun, 03/30/2008 - 05:08
हेच प्रेमाचं खरं रूप आहे... पण अस प्रेम हल्ली अभावानेच पाहायला मिळतं... म्हणून 'अनोखं' हा शब्द वापरावासा वाटला सतीश गावडे आमची इथे शाखा आहे -> मी शोधतो किनारा...

प्रभाकर पेठकर Sat, 03/29/2008 - 22:39
श्रद्धाचा प्रियकर त्याच्याच कंपनीतल्या एका मुलीसोबत लग्न करत आहे. कारण नाही कळलं. श्रद्धाचा प्रियकर इतक्या कालवधी नंतर तिला सोडून का जातो आहे? त्याला दुसरी चांगली वाटू लागली म्हणून श्रद्धाला सोडतो आहे कि श्रद्धाच्या स्वभावात त्याला कांही गंभीर दोष आढळला म्हणून तो तिच्या पासून दूर जातो आहे? अपूर्वला श्रद्धाचा स्वभाव (कदाचित) नीट कळला नसेल. पण तिच्या 'त्या' प्रियकराला इतक्या मोठ्या कालावधीच्या सानिध्यातून कांही गंभीर दोष आढळला असेल. कदाचित त्याला लवकर मुले हवी असतील आणि कदाचित 'फॉर्म' टीकवण्यासाठी श्रद्धाला लवकर किंवा कधीच मुले नको असतील. कदाचित श्रद्धाला राजाराणीचा संसार हवा असेल आणि तो आई-वडीलांना सोडून वेगळा राहू इच्छित नसेल. श्रद्धाच्या प्रियकराच्या स्वभावात काही दोष असेल, जसे श्रद्धाच्या सहवासातही तो इतर मुलींच्या शोधात असेल तर ती त्याची चूक आहे. जर लग्न न करता त्याला नुसतीच मजा मारायची असेल तर त्याला लवकरात लवकर सोडून देणंच उत्तम. पण त्याच्या स्वभावातील हा दोष जाणवला तरी श्रद्धाने इतके मनाला लावून घेऊ नये. (अपूर्व आहेच). की अपूर्व इतका टाकावू आहे की कुठल्याही परिस्थितीत श्रद्धा त्याचा 'विचार'च करू शकत नाही? अनेक प्रश्न मनात उद्भवतात. अपूर्वचे श्रद्धावर एकतर्फी प्रेम आहे. त्यामुळे त्याला श्रद्धा निर्दोष, निष्पाप वाटणं साहजिक आहे पण वाचकांनी श्रद्धाच्या प्रियकराला एकदम मोडीत काढू नये, वरील प्रश्नांची उत्तरे मिळाली तर सारासार विचार करून स्वतःचे मत बनवावे, म्हणून हा लेखन प्रपंच.

फटू Sun, 03/30/2008 - 05:33
मीही सहमत आहे तुमच्या मताशी. श्रद्धा किंवा तिचा प्रियकर, दोघांपैकी कुणा एकाला नाव ठेवण्याआधी दोघांच्याही बाजूंचा विचार व्हायला हवा... हा भाग या कथेत आला नाही. श्रद्धाचा प्रियकर तिला सोडून जाण्यामागे काय कारण होतं हे कथेत असायला हवं होतं. तो या कथेचा दोष आहे... बाकी प्रभाकरराव, तुमचं म्हणणं आपल्याला बिलकुल पटलं.... आपण दिलेल्या प्रतिसादाबद्दल मनापासून धन्यवाद... सतीश गावडे आमची इथेही शाखा आहे -> मी शोधतो किनारा...
लेखनविषय:
कथा
शुक्रवार होता तो... विक एण्ड तर दुपारीच चालू झाला होता. संध्याकाळी काम आटपून मी निवांत रमत गमत घरी आलो. पाठीला अडकवलेली सॅक जवळ जवळ फेकुनच दिली. सोफ्यावर कम्फर्टर तसंच पडलेलं दिसलं म्हणून ते उचललं. आणि मी आश्चर्यचकित झालो. अपूर्व, माझा रूम मेट एकदम अवघडल्या अवस्थेत सोफ्यावर कम्फर्टर अंगावर ओढून झोपला होता. तो असा कधीच झोपत नसे. काही तरी बिनसलं होतं. कदाचित कामाचा थकवा असेल म्हणून झोपला असेल असा विचार करून मी फ्रेश होण्यासाठी निघून गेलो... रात्रीचे साडे नऊ वाजले होते. पोटात कावळे ओरडू लागले होते. जेवण तर सकाळचच होतं. फक्त गरम करायचं होतं. आता मात्र अपुर्वला जागं करायलाच हवं होतं.

नवे भन्नाट अर्थ

मनापासुन ·

विसोबा खेचर Sat, 03/29/2008 - 11:37
चिमणीला सल्ला / उपदेश देते की : मूर्खाना उपदेश करु नये. काजव्याला सल्ला: तुम्हाला असे वाटत असेल की तुमची कर्यक्षमता नीट वापरली जात नाही ...तर असे समजा की तुम्ही माकडाच्या हाताखाली काम करत आहात...( स्वतःसाठी काम करत असाल तरी हे लागु होते.) अहो पण यातून फक्त चिमणीला आणि काजव्याला सल्ला मिळाला. पण माकडाचं काय? त्याला कोणता सल्ला मिळाला पाहिजे? :) असो, मनापासून, तुमची कथा गंमतीशीर असून बोधप्रद आहे व अश्या प्रकारच्या कथा इथे याव्यात हा तुमचा उपक्रमही चांगला आहे असे मी 'मनापासून' म्हणतो! :) आपला, (सल्ला न मिळालेलं माकड!) तात्या. :)

धनंजय Sat, 03/29/2008 - 17:38
काजव्याला फुंकर घालून तो पेटला नाही, तरी तसा तो उपद्रवीही नाही. चिमणीच्या उपदेशाने उष्णता मिळत नसली, तरी जठराग्नीसाठी जळण म्हणून तिचा उपयोग होऊ शकतो. सारांश/उपदेश : जे निरुपद्रवी आहेत त्यांना फुंकर घाला. अव्यवहार्य टीका करणार्‍या टीकाकारांचा दुसरा काही व्यवहार्य उपयोग अमलात आणा - त्यांचा फडशा पाडा.

पिवळा डांबिस Sun, 03/30/2008 - 00:13
अव्यवहार्य टीका करणार्‍या टीकाकारांचा दुसरा काही व्यवहार्य उपयोग अमलात आणा - त्यांचा फडशा पाडा. हा, हा, हा!!! एकदम पटलं!!!!:))

कोलबेर Sun, 03/30/2008 - 00:27
माकडे ही शुद्ध शाकाहारी असतात असे ऐकून आहे. त्यामूळे जठराग्नीसाठी जळण हा उपयोग तितकासा होईलसा वाटत नाही. स्वतः जळून प्रकाश देणारे, टीका करणारे आणि माकड ह्यातले शेवटी माकडच जगले.. त्यामुळे माकडाला कसलाही बोध घ्यायची आवशकता नाही. :)

पिवळा डांबिस Sun, 03/30/2008 - 00:30
माकडे ही शुद्ध शाकाहारी असतात असे ऐकून आहे. माकडे मुंग्या सर्रास खातात हे मी पाहिले आहे. इतरही छोटे प्राणी खातात असे कळते (रेफः नॅशनल जिऑग्राफिक)

मदनबाण Sun, 03/30/2008 - 06:04
हो माकडे मांसाहार देखील करतात, एका मोठ्या गोरिला ने दुसर्‍या एका लहान गोरिलाला ठार मारुन त्याचेच मांस खाताना मी देखील पाहिले आहे.(रेफः नॅशनल जिऑग्राफिक) (अवांतर :-- ऍनाकोंडा ने एका मगरीला आणि पाणघोड्याला गिळताना याच चॅनल वर मी पाहिले आहे.) (मॅन-ईटिंग लेपर्ड ऑफ़ रुद्रप्रयाग --जिम कार्बेट फॅन) मदनबाण

मनापासुन Mon, 03/31/2008 - 15:03
या इथे लोक ईतर काही नव्या कथा पेष करतील असे वाटले होते. पण ईथे तर केवळ अगोदर लिहीलेल्या कथेवरच चर्वण चालले आहे. विषय सोडुन मुंग्या, शाकाहार,गोरिला, अनाकोंडा, मगर, पाणघोडा यानी काय म्हणुन हजेरी लावली कोण जाणे. असो. नवी कथा सांगतो विहीरीत नवा सिंह पहाणार्‍या सिंह आणि सशाची गोष्ट ... एक जंगलात एक सिंह रहात होता. तो जंगलाचा राजा होता. त्याने रोज एका प्राण्याने त्याच्या भेटीस यावे असा आदेश काढला.भेटीस येणार्‍या प्राण्याची तो शिकार करायचा.एक दिवस एका छोट्या सशाची पाळी होती.त्याने सिंह कडे जण्यास उशीर लावला.भुकेलेला सिंहाने त्याला कारण विचारताच ससा म्हणालावाटेत त्याचा रस्ता दुसर्‍या सिंहाने आडवला होता. कोठे आहे तो दुसर सिंह मी त्याला ठार मारतो असे सिंहने म्हणताच ससा त्याला जंगलात एका विहीरीजवळ घेउन आला. सिंहाने विहिरीत पाहीले त्याला स्वतःचेच प्रतिबिंब दिसले.त्या प्रतिबिंबालाच नवा सिंह समजुन सिंहाने एक जोरदार डरकाळी फोडुन त्या नव्या सिंहाला मारण्यासाठी विहीरीत उडी घेतली आणि तो बुडुन मरण पावला. पंच तंत्रातील ही गोष्ट युक्तिने आपल्या पेक्षा मोठ्या प्राण्याला कसे जिंकता येते हे सांगते. या गोष्टीतुन नवा बोध: स्वतःला ओळखा......कदाचीत तुमची लोकांमधील प्रतिमा तुम्हाला खड्ड्यात घालु शकते. konw image. It may drag you in to the ponds of trouble. पहा मंडळी अशा नेहमीच्या कथांमधुन नव्या कल्पना काढता येतात का? ईसापनीति च्या तर प्रत्येक कथे मधुन असे भन्नाट अर्थ निघु शकतात. आपण ट्राय करु या.......तुमच्या कल्पना पोस्ट करा..काही तरी वेगळे अनुभवायला मिळेल.

विजुभाऊ Mon, 03/31/2008 - 22:12
इथे लोक ईतर काही नव्या कथा पेष करतील असे वाटले होते. पण ईथे तर केवळ अगोदर लिहीलेल्या कथेवरच चर्वण चालले आहे. विषय सोडुन मुंग्या, शाकाहार,गोरिला, अनाकोंडा, मगर, पाणघोडा यानी काय म्हणुन हजेरी लावली कोण जाणे. खरे आहे..मिपा वर लेखकानी लिहावे असे वाटत असेल तर हे असले विषय सोडुन असलेले प्रतिसाद हा मोठा अडथळा ठरणार आहे. या गोष्टी लेखकाला निरुत्साही करणार्‍या आहेत.

मनापासुन Tue, 04/01/2008 - 10:57
हो त्याबद्दल मी लिहीणारच आहे. नीळा कोल्हा...माकड आणि टोपीवाला...लाकुडतोड्या आणि त्याची कुर्‍हाड या सारख्या बर्‍याच गोष्टी आहेत पण लोकानी किमान निदान काही गोष्टी तरी इथे मांडाव्या ही मनापासुन अपेक्षा

विजुभाऊ Wed, 04/02/2008 - 14:37
तहानलेला कावळा.............या गोष्टी मधे कावळ्याला तहान लागते.त्याला एक मातिचे रांजण दिसते.त्याच्या तळाशी थोडे पाणी असते. पाणी कसे काढायचे हा विचार करत असताना कावळाशोध घेतो.तो इकडे तिकडे पहातो.त्याला काही साधन सापडत नाही. म्हणुन्तो थोडा उडुन उंचावर फांदीवर बसतो. फांदीवरुन त्याला आसपासचे बरेच काही दिसते.एके ठीकाणी काही खदे पडलेले असतात. कावळ्याला युक्ती सुचते.तो तेथुन खडे आणुन रांजणात टाकतो. खडे टाकल्यामुळे रांजणातील पाणी हळु हळु वर येउ लागते. पाणी बर्‍यापैकी वर आल्यावर कावळा पाणी पितो उडुन जातो. या गोष्टीतुन नवा बोध: A solution to a problem can not be found at the same level at which its beencreated ..बरोबर्...........तुम्हाला मनापासुन्हेच म्हणायचे होते ना. तहानलेला कावळा विजुभाऊ

विसोबा खेचर Sat, 03/29/2008 - 11:37
चिमणीला सल्ला / उपदेश देते की : मूर्खाना उपदेश करु नये. काजव्याला सल्ला: तुम्हाला असे वाटत असेल की तुमची कर्यक्षमता नीट वापरली जात नाही ...तर असे समजा की तुम्ही माकडाच्या हाताखाली काम करत आहात...( स्वतःसाठी काम करत असाल तरी हे लागु होते.) अहो पण यातून फक्त चिमणीला आणि काजव्याला सल्ला मिळाला. पण माकडाचं काय? त्याला कोणता सल्ला मिळाला पाहिजे? :) असो, मनापासून, तुमची कथा गंमतीशीर असून बोधप्रद आहे व अश्या प्रकारच्या कथा इथे याव्यात हा तुमचा उपक्रमही चांगला आहे असे मी 'मनापासून' म्हणतो! :) आपला, (सल्ला न मिळालेलं माकड!) तात्या. :)

धनंजय Sat, 03/29/2008 - 17:38
काजव्याला फुंकर घालून तो पेटला नाही, तरी तसा तो उपद्रवीही नाही. चिमणीच्या उपदेशाने उष्णता मिळत नसली, तरी जठराग्नीसाठी जळण म्हणून तिचा उपयोग होऊ शकतो. सारांश/उपदेश : जे निरुपद्रवी आहेत त्यांना फुंकर घाला. अव्यवहार्य टीका करणार्‍या टीकाकारांचा दुसरा काही व्यवहार्य उपयोग अमलात आणा - त्यांचा फडशा पाडा.

पिवळा डांबिस Sun, 03/30/2008 - 00:13
अव्यवहार्य टीका करणार्‍या टीकाकारांचा दुसरा काही व्यवहार्य उपयोग अमलात आणा - त्यांचा फडशा पाडा. हा, हा, हा!!! एकदम पटलं!!!!:))

कोलबेर Sun, 03/30/2008 - 00:27
माकडे ही शुद्ध शाकाहारी असतात असे ऐकून आहे. त्यामूळे जठराग्नीसाठी जळण हा उपयोग तितकासा होईलसा वाटत नाही. स्वतः जळून प्रकाश देणारे, टीका करणारे आणि माकड ह्यातले शेवटी माकडच जगले.. त्यामुळे माकडाला कसलाही बोध घ्यायची आवशकता नाही. :)

पिवळा डांबिस Sun, 03/30/2008 - 00:30
माकडे ही शुद्ध शाकाहारी असतात असे ऐकून आहे. माकडे मुंग्या सर्रास खातात हे मी पाहिले आहे. इतरही छोटे प्राणी खातात असे कळते (रेफः नॅशनल जिऑग्राफिक)

मदनबाण Sun, 03/30/2008 - 06:04
हो माकडे मांसाहार देखील करतात, एका मोठ्या गोरिला ने दुसर्‍या एका लहान गोरिलाला ठार मारुन त्याचेच मांस खाताना मी देखील पाहिले आहे.(रेफः नॅशनल जिऑग्राफिक) (अवांतर :-- ऍनाकोंडा ने एका मगरीला आणि पाणघोड्याला गिळताना याच चॅनल वर मी पाहिले आहे.) (मॅन-ईटिंग लेपर्ड ऑफ़ रुद्रप्रयाग --जिम कार्बेट फॅन) मदनबाण

मनापासुन Mon, 03/31/2008 - 15:03
या इथे लोक ईतर काही नव्या कथा पेष करतील असे वाटले होते. पण ईथे तर केवळ अगोदर लिहीलेल्या कथेवरच चर्वण चालले आहे. विषय सोडुन मुंग्या, शाकाहार,गोरिला, अनाकोंडा, मगर, पाणघोडा यानी काय म्हणुन हजेरी लावली कोण जाणे. असो. नवी कथा सांगतो विहीरीत नवा सिंह पहाणार्‍या सिंह आणि सशाची गोष्ट ... एक जंगलात एक सिंह रहात होता. तो जंगलाचा राजा होता. त्याने रोज एका प्राण्याने त्याच्या भेटीस यावे असा आदेश काढला.भेटीस येणार्‍या प्राण्याची तो शिकार करायचा.एक दिवस एका छोट्या सशाची पाळी होती.त्याने सिंह कडे जण्यास उशीर लावला.भुकेलेला सिंहाने त्याला कारण विचारताच ससा म्हणालावाटेत त्याचा रस्ता दुसर्‍या सिंहाने आडवला होता. कोठे आहे तो दुसर सिंह मी त्याला ठार मारतो असे सिंहने म्हणताच ससा त्याला जंगलात एका विहीरीजवळ घेउन आला. सिंहाने विहिरीत पाहीले त्याला स्वतःचेच प्रतिबिंब दिसले.त्या प्रतिबिंबालाच नवा सिंह समजुन सिंहाने एक जोरदार डरकाळी फोडुन त्या नव्या सिंहाला मारण्यासाठी विहीरीत उडी घेतली आणि तो बुडुन मरण पावला. पंच तंत्रातील ही गोष्ट युक्तिने आपल्या पेक्षा मोठ्या प्राण्याला कसे जिंकता येते हे सांगते. या गोष्टीतुन नवा बोध: स्वतःला ओळखा......कदाचीत तुमची लोकांमधील प्रतिमा तुम्हाला खड्ड्यात घालु शकते. konw image. It may drag you in to the ponds of trouble. पहा मंडळी अशा नेहमीच्या कथांमधुन नव्या कल्पना काढता येतात का? ईसापनीति च्या तर प्रत्येक कथे मधुन असे भन्नाट अर्थ निघु शकतात. आपण ट्राय करु या.......तुमच्या कल्पना पोस्ट करा..काही तरी वेगळे अनुभवायला मिळेल.

विजुभाऊ Mon, 03/31/2008 - 22:12
इथे लोक ईतर काही नव्या कथा पेष करतील असे वाटले होते. पण ईथे तर केवळ अगोदर लिहीलेल्या कथेवरच चर्वण चालले आहे. विषय सोडुन मुंग्या, शाकाहार,गोरिला, अनाकोंडा, मगर, पाणघोडा यानी काय म्हणुन हजेरी लावली कोण जाणे. खरे आहे..मिपा वर लेखकानी लिहावे असे वाटत असेल तर हे असले विषय सोडुन असलेले प्रतिसाद हा मोठा अडथळा ठरणार आहे. या गोष्टी लेखकाला निरुत्साही करणार्‍या आहेत.

मनापासुन Tue, 04/01/2008 - 10:57
हो त्याबद्दल मी लिहीणारच आहे. नीळा कोल्हा...माकड आणि टोपीवाला...लाकुडतोड्या आणि त्याची कुर्‍हाड या सारख्या बर्‍याच गोष्टी आहेत पण लोकानी किमान निदान काही गोष्टी तरी इथे मांडाव्या ही मनापासुन अपेक्षा

विजुभाऊ Wed, 04/02/2008 - 14:37
तहानलेला कावळा.............या गोष्टी मधे कावळ्याला तहान लागते.त्याला एक मातिचे रांजण दिसते.त्याच्या तळाशी थोडे पाणी असते. पाणी कसे काढायचे हा विचार करत असताना कावळाशोध घेतो.तो इकडे तिकडे पहातो.त्याला काही साधन सापडत नाही. म्हणुन्तो थोडा उडुन उंचावर फांदीवर बसतो. फांदीवरुन त्याला आसपासचे बरेच काही दिसते.एके ठीकाणी काही खदे पडलेले असतात. कावळ्याला युक्ती सुचते.तो तेथुन खडे आणुन रांजणात टाकतो. खडे टाकल्यामुळे रांजणातील पाणी हळु हळु वर येउ लागते. पाणी बर्‍यापैकी वर आल्यावर कावळा पाणी पितो उडुन जातो. या गोष्टीतुन नवा बोध: A solution to a problem can not be found at the same level at which its beencreated ..बरोबर्...........तुम्हाला मनापासुन्हेच म्हणायचे होते ना. तहानलेला कावळा विजुभाऊ
आपल्या मराठीमधे अनेक उपदेश कथा आहेत्...उपदेश सोप्या भाषेत कसा द्यायचा हे त्या कथा लिहीणाराला सहज जमुन जाते. या कथा केवळ आपणाला ठाउक असणारा उपदेश सांगतात असे नव्हे. त्यातुन आपणाला माहीत नसणारा नवा उपदेश ही तेवढाच मोलाचा असु शकतो. तो कळण्या साठी फक्त आपण आपला द्रुष्टीकोन बदलणे जरुरीचे आहे... इथे एक गोष्ट सांगतो..पहा तुम्हाला अशा इतर गोष्टी आठवता का? तुमच्या बुद्धी साठी हा एक नवा खेळ / चॅलेन्ज समजा.... हितोपादेश या पुस्तकात एक चिमणीची आणि माकडाची गोष्ट आहे... एक माकड पावसात भिजले होते.. त्याला थंडी वाजत होते.

हा माझा जीव तिच्या...

केशवसुमार ·

बेसनलाडू Sat, 03/29/2008 - 04:46
चित्रमय विडंबन आहे. तो माझ्या गालांवर हात तिचा हुळहुळेल ! दर्पणात पाहशील, तू ही पण दचकशील , कुणिही थोबाड तुझे पाहताच गडबडेल ! माझे मग भूत तुझ्या कानी बघ गुणगुणेल ! मग सुटेल मंद मंद वासंतिक पवन धुंद; अन सारी डास जात वासाने घुसमटेल ! हे विशेष आवडले. (तिरपा)बेसनलाडू

वरदा Sat, 03/29/2008 - 04:52
शेवट वाचेपर्यंत विचार करत बसले मग सुटेल मंद मंद वासंतिक पवन धुंद; अन सारी डास जात वासाने घुसमटेल ! मस्तच्....आणि एक्स्प्लेनेशन वाचून जीव भांड्यात पडला....

अघळ पघळ Sat, 03/29/2008 - 05:38
केशवराव पुन्हा लिहिते झालात ते पाहुन बरे वाटले पण ती नसती ओढून ताणून एप्रिल फूल वगैरे थापेबाजी कशासाठी? "वाचकांना तुमची विडंबने वाचून पोटशुळ होतो" वगैरे त्रागा केलात तो पण 'एप्रिल फूल' काय? काही (तिरपे) प्रतिसाद वाचल्याने आला तिच्यायला राग आणि रागाच्या भरात केले लिहिणे बंद आता राग ओसरल्यावर आलो पुन्हा परत! अशी प्रांजळ कबुली दिली असती तर काही बिघडले असते का? उलट आम्हाला तरी तुमह्च्या स्ट्रेटफॉरवर्‍डनेसचे कौतुकच वाटले असते ह्या नसत्या थापेबाजीपेक्षा! चला शेवटी देवदेवता आणि भट ह्यांमध्ये फक्त देवलोकांनाच विडंबनाचे कन्सेशन मिळणार असे दिसतय भटांचे मात्र काही खरे नाही :) -अघळ पघळ

केशवसुमार Sat, 03/29/2008 - 08:09
अघळपघळशेठ्/ताई, तुम्ही बाकी एकदम बरोब्बर ओळखलत ..कस काय जमत बॉ तुम्हाला? (आटोपशीर)केशवसुमार

प्राजु Sat, 03/29/2008 - 06:14
दिवस सत्कारणी लागला... केशवाचे विडंबन वाचले आत छान जेवण जाईल. केशवसुमार, एप्रिलफुल... चालेल. पण तुम्ही लिहिते झालात हेच चांगले आहे आमच्यासाठी. हे विडंबनही अतिशय खमंग झाले आहे हे सांगणे न लागे... खूप बरं वाटलं.. - (सर्वव्यापी)प्राजु www.praaju.blogspot.com

सर्किट Sat, 03/29/2008 - 07:44
(केसु, ह्यावेळी मात्र आम्ही तुमच्या "प्रतिसाद न देणार्‍यांत" नाही, बरे का ?) मग स्मरेल सर्व सर्व आमचे रोमांचपर्व तो माझ्या गालांवर हात तिचा हुळहुळेल ! क्या बात है !!!!! - (हुळहुळणारा) सर्किट

विसोबा खेचर Sat, 03/29/2008 - 08:05
फुकटचा मार बसयचा तात्याचा..काय भरोसा नाही हो ह्या माणसाचा.. नक्कीच मारला असता तुला! च्यायला तात्याला धमक्या? अरे जो तुझ्या स्नेहाचा भुकेला आहे त्याला विडंबनं बंद वगैरे करण्याच्या धमक्या? शोभतं का तुला हे? :) विडंबन लिहिणे बंद करणे म्हणजे..तात्याने शिव्या बंद करतो.. बेलाने तिरपे प्रतिसाद बंद करतो..किंवा आट्टल बेवड्याने दारू सोडतो म्हणल्या सारखे आहे.. हे मात्र सह्ही बोल्लास रे भोसडिच्या! (घे! हवी होती ना शिवी? चल, दिली!! ) ;) ह्म.. बाई, बाटली चा वापर (विडंबनात) कमी करण्याचा प्रयत्न मात्र करावाच लागेल असे दिसते.. चलो कोई बात नही! बर्‍याचश्या मंडळींचं हेच म्हणणं होतं. ते तू मानलंस, समजून घ्यायचा प्रयत्न केलास हेच मी तरी महत्वाचं मानतो, मोलाचं मानतो! चलो, अब हमेशा आगे बढो, यही हमारी शुभकामना! आता ब्याक टू तुझे विडंबन... मग स्मरेल सर्व सर्व आमचे रोमांचपर्व तो माझ्या गालांवर हात तिचा हुळहुळेल ! मस्त! 'रोमांचपर्व' हा शब्द आवडला.. जेव्हा रात्री खुशीत एकटीच झोपशील, माझे मग भूत तुझ्या कानी बघ गुणगुणेल ! हे कडवं सर्वात मस्त..! असो, अभ्यंकर खानदानाचा विजय असो....! :) आपला, (केशवाचा शिवराळ मित्र!) तात्या.

ऋषिकेश Sat, 03/29/2008 - 09:56
दर्पणात पाहशील, तू ही पण दचकशील , कुणिही थोबाड तुझे पाहताच गडबडेल !
हा हा हा :))) सगळे विडंबनच सह्ही!!.. अजून येऊ दे! -('मिसळ'लेला) ऋषिकेश

चतुरंग Sat, 03/29/2008 - 17:59
मि.पा.च्या रंगमंचावरचा पुनर्प्रवेश एकदम झोकात! एकदम 'दादा' विडंबन!!;)) (अवांतर - आता तुमच्या स्वागताला एक विडंबन सादर करणं आलं. टाकतो लवकरच.) चतुरंग

केशवसुमार Mon, 03/31/2008 - 09:47
प्रतिसाद दिलेल्या आणि प्रतिसाद न दिलेल्या सर्व वाचकांचे मनापासून आभार!! (आभारी)केशवसुमार.

बेसनलाडू Sat, 03/29/2008 - 04:46
चित्रमय विडंबन आहे. तो माझ्या गालांवर हात तिचा हुळहुळेल ! दर्पणात पाहशील, तू ही पण दचकशील , कुणिही थोबाड तुझे पाहताच गडबडेल ! माझे मग भूत तुझ्या कानी बघ गुणगुणेल ! मग सुटेल मंद मंद वासंतिक पवन धुंद; अन सारी डास जात वासाने घुसमटेल ! हे विशेष आवडले. (तिरपा)बेसनलाडू

वरदा Sat, 03/29/2008 - 04:52
शेवट वाचेपर्यंत विचार करत बसले मग सुटेल मंद मंद वासंतिक पवन धुंद; अन सारी डास जात वासाने घुसमटेल ! मस्तच्....आणि एक्स्प्लेनेशन वाचून जीव भांड्यात पडला....

अघळ पघळ Sat, 03/29/2008 - 05:38
केशवराव पुन्हा लिहिते झालात ते पाहुन बरे वाटले पण ती नसती ओढून ताणून एप्रिल फूल वगैरे थापेबाजी कशासाठी? "वाचकांना तुमची विडंबने वाचून पोटशुळ होतो" वगैरे त्रागा केलात तो पण 'एप्रिल फूल' काय? काही (तिरपे) प्रतिसाद वाचल्याने आला तिच्यायला राग आणि रागाच्या भरात केले लिहिणे बंद आता राग ओसरल्यावर आलो पुन्हा परत! अशी प्रांजळ कबुली दिली असती तर काही बिघडले असते का? उलट आम्हाला तरी तुमह्च्या स्ट्रेटफॉरवर्‍डनेसचे कौतुकच वाटले असते ह्या नसत्या थापेबाजीपेक्षा! चला शेवटी देवदेवता आणि भट ह्यांमध्ये फक्त देवलोकांनाच विडंबनाचे कन्सेशन मिळणार असे दिसतय भटांचे मात्र काही खरे नाही :) -अघळ पघळ

केशवसुमार Sat, 03/29/2008 - 08:09
अघळपघळशेठ्/ताई, तुम्ही बाकी एकदम बरोब्बर ओळखलत ..कस काय जमत बॉ तुम्हाला? (आटोपशीर)केशवसुमार

प्राजु Sat, 03/29/2008 - 06:14
दिवस सत्कारणी लागला... केशवाचे विडंबन वाचले आत छान जेवण जाईल. केशवसुमार, एप्रिलफुल... चालेल. पण तुम्ही लिहिते झालात हेच चांगले आहे आमच्यासाठी. हे विडंबनही अतिशय खमंग झाले आहे हे सांगणे न लागे... खूप बरं वाटलं.. - (सर्वव्यापी)प्राजु www.praaju.blogspot.com

सर्किट Sat, 03/29/2008 - 07:44
(केसु, ह्यावेळी मात्र आम्ही तुमच्या "प्रतिसाद न देणार्‍यांत" नाही, बरे का ?) मग स्मरेल सर्व सर्व आमचे रोमांचपर्व तो माझ्या गालांवर हात तिचा हुळहुळेल ! क्या बात है !!!!! - (हुळहुळणारा) सर्किट

विसोबा खेचर Sat, 03/29/2008 - 08:05
फुकटचा मार बसयचा तात्याचा..काय भरोसा नाही हो ह्या माणसाचा.. नक्कीच मारला असता तुला! च्यायला तात्याला धमक्या? अरे जो तुझ्या स्नेहाचा भुकेला आहे त्याला विडंबनं बंद वगैरे करण्याच्या धमक्या? शोभतं का तुला हे? :) विडंबन लिहिणे बंद करणे म्हणजे..तात्याने शिव्या बंद करतो.. बेलाने तिरपे प्रतिसाद बंद करतो..किंवा आट्टल बेवड्याने दारू सोडतो म्हणल्या सारखे आहे.. हे मात्र सह्ही बोल्लास रे भोसडिच्या! (घे! हवी होती ना शिवी? चल, दिली!! ) ;) ह्म.. बाई, बाटली चा वापर (विडंबनात) कमी करण्याचा प्रयत्न मात्र करावाच लागेल असे दिसते.. चलो कोई बात नही! बर्‍याचश्या मंडळींचं हेच म्हणणं होतं. ते तू मानलंस, समजून घ्यायचा प्रयत्न केलास हेच मी तरी महत्वाचं मानतो, मोलाचं मानतो! चलो, अब हमेशा आगे बढो, यही हमारी शुभकामना! आता ब्याक टू तुझे विडंबन... मग स्मरेल सर्व सर्व आमचे रोमांचपर्व तो माझ्या गालांवर हात तिचा हुळहुळेल ! मस्त! 'रोमांचपर्व' हा शब्द आवडला.. जेव्हा रात्री खुशीत एकटीच झोपशील, माझे मग भूत तुझ्या कानी बघ गुणगुणेल ! हे कडवं सर्वात मस्त..! असो, अभ्यंकर खानदानाचा विजय असो....! :) आपला, (केशवाचा शिवराळ मित्र!) तात्या.

ऋषिकेश Sat, 03/29/2008 - 09:56
दर्पणात पाहशील, तू ही पण दचकशील , कुणिही थोबाड तुझे पाहताच गडबडेल !
हा हा हा :))) सगळे विडंबनच सह्ही!!.. अजून येऊ दे! -('मिसळ'लेला) ऋषिकेश

चतुरंग Sat, 03/29/2008 - 17:59
मि.पा.च्या रंगमंचावरचा पुनर्प्रवेश एकदम झोकात! एकदम 'दादा' विडंबन!!;)) (अवांतर - आता तुमच्या स्वागताला एक विडंबन सादर करणं आलं. टाकतो लवकरच.) चतुरंग

केशवसुमार Mon, 03/31/2008 - 09:47
प्रतिसाद दिलेल्या आणि प्रतिसाद न दिलेल्या सर्व वाचकांचे मनापासून आभार!! (आभारी)केशवसुमार.
लेखनविषय:
विडंबन
१ एप्रिल जसा जवळ येऊ लागला तसे मिपाकरांना कसे फुल करवे ह्या विचारत होतोच, तेव्हड्यात चतुरंगशेठचे निवेदन वाचले... आणि डोक्यात किडा आला...१ एप्रिलला अजून ४-५ दिवस बाकी होते.. पण डोक्यात आलेला किडा गप्प कसा बसून देईल.. म्हणलं सगळे जण १ एप्रिलला एप्रिल फुल करतील आपण जरा आधीच करावे..आणि मग आमचा निर्णय प्रकाशित केले.. पण धडाधड आलेल्या प्रतिसादामुळे घाबरलो..म्हणलं जस्त नको ताणायला..फुकटचा मार बसयचा तात्याचा..काय भरोसा नाही हो ह्या माणसाचा.. विडंबन लिहिणे बंद करणे म्हणजे..तात्याने शिव्या बंद करतो..

छोट्या डॉनला वाढदिवसाच्या शुभेच्छा!

इनोबा म्हणे ·

ब्रिटिश टिंग्या Sat, 03/29/2008 - 01:40
आमच्या पण.... अवांतर : डॉन्या, सध्या मिपावर मदिराविषयक लिहीणे म्हणजे स्वत:च्या पायावर धोंडा पाडण्यासारखं आहे.... तेव्हा तु आपला 'ऊसाचा' रस घेउनच वाढदिवस साजरा कर..त्याने झोपही 'गाढ' लागते असं म्हणतात ;) (शुभेच्छुक) छोटी टिंगी ;)

प्राजु Sat, 03/29/2008 - 03:04
माझ्याकडूनही वाढदिवसाच्या हार्दिक शुभेच्छा...! - (सर्वव्यापी)प्राजु

कारकुन Sat, 03/29/2008 - 04:24
तात्या विडंबनांपेक्षा हे वाढदिवसांचे बोर्ड जास्त वात आणतात असे वाटत नाही का? कृपया विचार करा! असो, 'छोटा डॉन' ह्यांना वाढदिवसाच्या शुभेच्छा! (शुभेच्छुक) कारकुन

ब्रिटिश टिंग्या Sat, 03/29/2008 - 04:48
शुभेच्छा देणे वा सुयश चिंतणे यातील कोणत्या बाबी आपल्याला वात आणतात ते सांगा.... शक्यतो अशा पिंका या धाग्यात टाकणे म्हणजे माणूसघाणे प्रकारचे लक्षण आहे असे आमचे प्रांजळ मत आहे.... असो, याबाबत काय तो अंतिम निर्णय जनरल डायर घेतीलच परंतु तुमच्या वाढदिवशी असे 'वात' आणनारे बोर्ड लागणार नाहीत याची जबाबदारी आमची..... कळावे, लोभ असावा. छोटी टिंगी ;) अवांतर : तुम्ही नुकतेच रुजू झालेले 'कारकुन' दिसताय....असो, मिपावर सर्वांचेच स्वागत आहे.

वरदा Sat, 03/29/2008 - 04:53
शक्यतो अशा पिंका या धाग्यात टाकणे म्हणजे माणूसघाणे प्रकारचे लक्षण आहे असे आमचे प्रांजळ मत आहे.... १००% सहमत

छोटा डॉन Sat, 03/29/2008 - 10:20
मिस़ळपावच्या म्हणजे माझ्या दुसर्‍या कुटुबांकडून मिळालेल्या ह्या शुभेच्छांबद्दल मी आपले आभार मानून आपल्या प्रेमाची किंमत कमी करत नाही ... आपला स्नेह असाच वॄद्धिंगत होत राहो हिच "विठ्ठलाचरणी " प्रार्थना ... सध्या थोडे घरच्यांसाथी वेळ देत असल्यामुले मला गेले ८ दिवस "मिपाच्या कट्ट्यावर व खास करून पुण्यातील समारंभात" येणे जमले नाही या बद्दल तहेदिलसे माफी मागतो ... लवकरच "धमु" शी बोलुन पुढचे ठरवू ... छोटा डॉन [ अपने अड्डे पे जरूर आना http://chhota-don.blogspot.com/ ] बाकी अपनी किसी "गँग" के साथ सेटिंग नही है .....

मनापासुन Sat, 03/29/2008 - 10:32
छोटे डॉन काका.... आपल्या वर्धापन दिनाला मनापासुन शुभेच्छा.. मि प कट्ट्या ची आय्डीया साक्षात तुमची होती..पण तुम्हीच दान्डी मारली असे कळते. तुम्ही काडी टाकली धमु ने ती आगोटी फुंकर ( कसली ते विचारु नका) मारुन पेटती ठेवली ..हे सर्व कळाले. पुन्हा केवळ काड्या टाकुन निघोन जाणार नाही ऐसे आश्वासन या वाढदिवसी द्या...कट्टावर हजेरी लावाल असे ही आश्वासन द्या ...( छो.डॉन की तलाश ११ कट्टों के मि पा कर कर रहे है) तुम्च्या वर्धापन दिनास आम्ही सगळे हे गाणे गातो डॉन चाचा तुम कितने अच्छे ;तुम्हे प्यार करते सब बच्चे...... ( बाय द वे.....घोड्या किती वर्षाचा झाला हो. अजुन लोळत पडलाय) मनापासुन शुभेच्छा..

पिवळा डांबिस Sat, 03/29/2008 - 10:59
झालं! लागली का वाट!! आता आमच्या शुभेच्छांना कोण विचारणार!!:)) मी पण आता प्रत्येक शुभेच्छेबरोबर ऍजेलिना जोली किंवा जेसिका अल्बा यांचे (सवस्त्र) फोटो पाठवायला सुरवात करणार आहे...:))))

विसोबा खेचर Sat, 03/29/2008 - 11:52
डांबिसा, तू अमेरीकेत राहतोस ना? अरे ज्या बाईवर मी एकेकाळी मनापसून प्रेम केलं आणि आजही करतो, अशी एक बाई तिथे राहते. तिचं नांव सिंडी क्रॉफर्ड! तिचंही एखादं भेटकार्ड बनवून टाकलंस तरी चालेल...:) बाय द वे, मिपावर एकदा मी सिंडी क्रॉफर्डच्या अमेरीकेतील पत्त्याविषयी व फोन नंबर विषयी विचारणा केली होती, ती चर्चा इथे वाच आणि त्याबाबत जर तुला काही माहिती असेल तर त्याच चर्चेत ती माहिती दे! इथे अधिक विषयांतर नको असे वाटते.. आपला, (अनुष्काचा पागलप्रेमी) तात्या क्रॉफर्ड! जळ्ळं मी मरेन तेव्हा पोचवायला ती सिंडीही यायची नाही आणि आमची अनुष्काही यायची नाही! :) [स्वगत!]

संजीव नाईक Sat, 03/29/2008 - 14:01
डॉनराव कुणास ठाऊक पण तुमचा जन्मदिवस मिपावर साजरा होतो. हा सर्वांत मोठा इतिहास असलेल्या मिपा नावावर वेगळा विक्रम प्रस्थापित झाला आहे. आज सर्व स्तरातून अभिनंदनाचा आणि शुभच्छांचा वर्षाव झाला त्यांचे अभिनंदन करण्यार्यामध्ये श्रीमान ....... आघाडीवर होते. मिपावर अनेक डॉन येऊन गेले पण छोट्याची भाईगीरी मात्र अद्याप कायम आहे. व ती राहोत दीर्घकाळ या मिपा डॉन पदावर राहाण्याचा विक्रमही त्यांनी आपल्या नावावर केला. मिपाचे जेष्ठ नेते ............ यांनी आपला कर्यकरणीने पारित केलेला ठराव ......... दाखविला हा ठराव त्यांनी मिपा वर सादर करुन प्रतिक्रिये साठी सोपविला. आपणास दीर्घयुरारोग्य लाभावे ही मिपा जवळ प्रार्थना.... कळावे लोभ नसावा........ संजीव

झकासराव Sat, 03/29/2008 - 17:43
छोटा डॉन तुला खुप सार्‍या शुभेच्छा! आणि तो छोटा असल्याने आशिर्वाद देखील :) अवांतर : माझ्या लहान भावाचा वाढदिवस देखील मार्च मध्येच असतो. आणि त्याने जास्त दंगा केला की मी त्याला चिडवत असायचो की तु शिमग्याच्या महिन्यात जन्माला आला आहेस म्हणून एवढी बोंबाबोंब करत असतोस :)

धमाल मुलगा Mon, 03/31/2008 - 09:49
च्यामारी, आम्ही म्हणजे नेहमीच वरातीमागून घोड॑... असो, डॉन्या, वाढदिवसाच्या ढीगभर शुभेच्छा !!!! खुप खुप मोठा हो!!! आभाळाहूनही मोठा.....पण रहा मात्र "छोटा डॉन" :-)) चला, आपल्याकडून करायच॑ काम झाल॑....ए भौ...आता पार्टी कधी??????? - धम्या.

ब्रिटिश टिंग्या Sat, 03/29/2008 - 01:40
आमच्या पण.... अवांतर : डॉन्या, सध्या मिपावर मदिराविषयक लिहीणे म्हणजे स्वत:च्या पायावर धोंडा पाडण्यासारखं आहे.... तेव्हा तु आपला 'ऊसाचा' रस घेउनच वाढदिवस साजरा कर..त्याने झोपही 'गाढ' लागते असं म्हणतात ;) (शुभेच्छुक) छोटी टिंगी ;)

प्राजु Sat, 03/29/2008 - 03:04
माझ्याकडूनही वाढदिवसाच्या हार्दिक शुभेच्छा...! - (सर्वव्यापी)प्राजु

कारकुन Sat, 03/29/2008 - 04:24
तात्या विडंबनांपेक्षा हे वाढदिवसांचे बोर्ड जास्त वात आणतात असे वाटत नाही का? कृपया विचार करा! असो, 'छोटा डॉन' ह्यांना वाढदिवसाच्या शुभेच्छा! (शुभेच्छुक) कारकुन

ब्रिटिश टिंग्या Sat, 03/29/2008 - 04:48
शुभेच्छा देणे वा सुयश चिंतणे यातील कोणत्या बाबी आपल्याला वात आणतात ते सांगा.... शक्यतो अशा पिंका या धाग्यात टाकणे म्हणजे माणूसघाणे प्रकारचे लक्षण आहे असे आमचे प्रांजळ मत आहे.... असो, याबाबत काय तो अंतिम निर्णय जनरल डायर घेतीलच परंतु तुमच्या वाढदिवशी असे 'वात' आणनारे बोर्ड लागणार नाहीत याची जबाबदारी आमची..... कळावे, लोभ असावा. छोटी टिंगी ;) अवांतर : तुम्ही नुकतेच रुजू झालेले 'कारकुन' दिसताय....असो, मिपावर सर्वांचेच स्वागत आहे.

वरदा Sat, 03/29/2008 - 04:53
शक्यतो अशा पिंका या धाग्यात टाकणे म्हणजे माणूसघाणे प्रकारचे लक्षण आहे असे आमचे प्रांजळ मत आहे.... १००% सहमत

छोटा डॉन Sat, 03/29/2008 - 10:20
मिस़ळपावच्या म्हणजे माझ्या दुसर्‍या कुटुबांकडून मिळालेल्या ह्या शुभेच्छांबद्दल मी आपले आभार मानून आपल्या प्रेमाची किंमत कमी करत नाही ... आपला स्नेह असाच वॄद्धिंगत होत राहो हिच "विठ्ठलाचरणी " प्रार्थना ... सध्या थोडे घरच्यांसाथी वेळ देत असल्यामुले मला गेले ८ दिवस "मिपाच्या कट्ट्यावर व खास करून पुण्यातील समारंभात" येणे जमले नाही या बद्दल तहेदिलसे माफी मागतो ... लवकरच "धमु" शी बोलुन पुढचे ठरवू ... छोटा डॉन [ अपने अड्डे पे जरूर आना http://chhota-don.blogspot.com/ ] बाकी अपनी किसी "गँग" के साथ सेटिंग नही है .....

मनापासुन Sat, 03/29/2008 - 10:32
छोटे डॉन काका.... आपल्या वर्धापन दिनाला मनापासुन शुभेच्छा.. मि प कट्ट्या ची आय्डीया साक्षात तुमची होती..पण तुम्हीच दान्डी मारली असे कळते. तुम्ही काडी टाकली धमु ने ती आगोटी फुंकर ( कसली ते विचारु नका) मारुन पेटती ठेवली ..हे सर्व कळाले. पुन्हा केवळ काड्या टाकुन निघोन जाणार नाही ऐसे आश्वासन या वाढदिवसी द्या...कट्टावर हजेरी लावाल असे ही आश्वासन द्या ...( छो.डॉन की तलाश ११ कट्टों के मि पा कर कर रहे है) तुम्च्या वर्धापन दिनास आम्ही सगळे हे गाणे गातो डॉन चाचा तुम कितने अच्छे ;तुम्हे प्यार करते सब बच्चे...... ( बाय द वे.....घोड्या किती वर्षाचा झाला हो. अजुन लोळत पडलाय) मनापासुन शुभेच्छा..

पिवळा डांबिस Sat, 03/29/2008 - 10:59
झालं! लागली का वाट!! आता आमच्या शुभेच्छांना कोण विचारणार!!:)) मी पण आता प्रत्येक शुभेच्छेबरोबर ऍजेलिना जोली किंवा जेसिका अल्बा यांचे (सवस्त्र) फोटो पाठवायला सुरवात करणार आहे...:))))

विसोबा खेचर Sat, 03/29/2008 - 11:52
डांबिसा, तू अमेरीकेत राहतोस ना? अरे ज्या बाईवर मी एकेकाळी मनापसून प्रेम केलं आणि आजही करतो, अशी एक बाई तिथे राहते. तिचं नांव सिंडी क्रॉफर्ड! तिचंही एखादं भेटकार्ड बनवून टाकलंस तरी चालेल...:) बाय द वे, मिपावर एकदा मी सिंडी क्रॉफर्डच्या अमेरीकेतील पत्त्याविषयी व फोन नंबर विषयी विचारणा केली होती, ती चर्चा इथे वाच आणि त्याबाबत जर तुला काही माहिती असेल तर त्याच चर्चेत ती माहिती दे! इथे अधिक विषयांतर नको असे वाटते.. आपला, (अनुष्काचा पागलप्रेमी) तात्या क्रॉफर्ड! जळ्ळं मी मरेन तेव्हा पोचवायला ती सिंडीही यायची नाही आणि आमची अनुष्काही यायची नाही! :) [स्वगत!]

संजीव नाईक Sat, 03/29/2008 - 14:01
डॉनराव कुणास ठाऊक पण तुमचा जन्मदिवस मिपावर साजरा होतो. हा सर्वांत मोठा इतिहास असलेल्या मिपा नावावर वेगळा विक्रम प्रस्थापित झाला आहे. आज सर्व स्तरातून अभिनंदनाचा आणि शुभच्छांचा वर्षाव झाला त्यांचे अभिनंदन करण्यार्यामध्ये श्रीमान ....... आघाडीवर होते. मिपावर अनेक डॉन येऊन गेले पण छोट्याची भाईगीरी मात्र अद्याप कायम आहे. व ती राहोत दीर्घकाळ या मिपा डॉन पदावर राहाण्याचा विक्रमही त्यांनी आपल्या नावावर केला. मिपाचे जेष्ठ नेते ............ यांनी आपला कर्यकरणीने पारित केलेला ठराव ......... दाखविला हा ठराव त्यांनी मिपा वर सादर करुन प्रतिक्रिये साठी सोपविला. आपणास दीर्घयुरारोग्य लाभावे ही मिपा जवळ प्रार्थना.... कळावे लोभ नसावा........ संजीव

झकासराव Sat, 03/29/2008 - 17:43
छोटा डॉन तुला खुप सार्‍या शुभेच्छा! आणि तो छोटा असल्याने आशिर्वाद देखील :) अवांतर : माझ्या लहान भावाचा वाढदिवस देखील मार्च मध्येच असतो. आणि त्याने जास्त दंगा केला की मी त्याला चिडवत असायचो की तु शिमग्याच्या महिन्यात जन्माला आला आहेस म्हणून एवढी बोंबाबोंब करत असतोस :)

धमाल मुलगा Mon, 03/31/2008 - 09:49
च्यामारी, आम्ही म्हणजे नेहमीच वरातीमागून घोड॑... असो, डॉन्या, वाढदिवसाच्या ढीगभर शुभेच्छा !!!! खुप खुप मोठा हो!!! आभाळाहूनही मोठा.....पण रहा मात्र "छोटा डॉन" :-)) चला, आपल्याकडून करायच॑ काम झाल॑....ए भौ...आता पार्टी कधी??????? - धम्या.
लेखनविषय:
हे ठिकाण
मौजमजा
लेखनप्रकार
शुभेच्छा
अभिनंदन
मित्रानो,आज दि. २९ मार्च रोजी आपला छोटा डॉन उर्फ हरिप्रसाद याचा वाढदिवस आहे. मिपावर अनेक डॉन येऊन गेले पण छोट्याची भाईगीरी मात्र अद्याप कायम आहे. मिसळपाव परिवारातर्फे छोटा डॉन याला वाढदिवसाच्या शुभेच्छा! डॉनराव हॅप्पी बर्थ डे बरं का! आता पार्टी कधी देणार :)

भटकंती गाणी -२

सृष्टीलावण्या ·

सुधीर कांदळकर Sat, 03/29/2008 - 20:31
भाऊ रूपारेलमधीलच की. आम्ही कॉलेजात असतांना महमूदचा पडोसन सिनेमा आला. तेव्हा याने त्याच्यासारखी शेंडिसह वेषभूषा केली होती. हा फारच लोकप्रिय होता. याच्या अवतीभोवती अनेक पोरे सदासर्वदा असायची. पण हा आर्ट्स ला अस्ल्यामुळे आमचा संबंध कधी आला नाही. ओळखहि झाली नाही. हे गाणे याचे हे वचून बरे वाटले. माहितीबद्दल धन्यवाद उदयशेठ. रुपारेल की जै. अर्धवटराव आचरटाचार्य, सुधीर कांदळकर.

वाचक्नवी Mon, 08/04/2014 - 22:19
जंबोजेट जंबोजेट लंडन -मुंबै प्रवास थेट जगलो वाचलो पुन्हा भेट जंबोजेट जंबोजेट झुईई... घराला धडक दाराला कडक पकडली गाडी आणि निघाला तडक विमानतळावर शोधतोय स्थळ भारत सोडून काढतोय पळ उंच आकाशामधले ढग चमकून पाही सारे जग भेदून गेले एक विमान पंखावरती देऊन ताण पंखाला त्या पंखे नव्हते विमानाला शेपूट होते वायू सागरी तरते जेट जंबोजेट जंबोजेट झुईइई विमानात या यानात नव्हती कसली यातायात आकाशाला खिडकी होती डोकावणारी डोकी होती प्रत्येकाशी सलगी होती खुर्चीला एक पट्टा होता फास त्याचा पक्का होता मुलगी आली माझ्याजवळ म्हणते गेला विमान तळ बिअर ड्रिंक्स ऑर्डर स्ट्रेट जंबोजेट जंबोजेट झुईईइ इथे सेवेला सुंदर गाणी इथे शिबंदी शौच नहाणी बिअर ब्रँडी बाटली फुटली लिंबू सरबत तहान मिटली इंग्लीश टाईम्स भरपूर वाचा महाराजाचा होऊन भाचा एकच फेरी मोठं बजेट जंबोजेट जंबोजेट झुंईईइइईई सगळे होते शांत शांत विमान होते आकाशात त्यात होतं माथेफिरू त्यानी केलं काम सुरु तो म्हणाला पायलटला विमान वळव बैरुटला विमान उतरव त्या शेतात पिस्तूल आहे या हातात त्यात आहेत सहा बुलेट जंबोजेट जंबोजेट झुंईईईई प्रत्येक देशात कस्टम्स आहेत तपासण्याच्या सिस्टीम्स आहेत लगेज बॅगेज तपासतात सारे प्रवासी तपासतात त्यात असला स्मगलर तर गोंधळामधे पडते भर सोन्याची विट त्याच्याजवळ सामानाची ढवळाढवळ पोलीस त्याला पकडतात सारे प्रवासी रखडतात बाहेर पडायला होतो लेट जंबोजेट जंबोजेट झुंईईईईई

सुधीर कांदळकर Sat, 03/29/2008 - 20:31
भाऊ रूपारेलमधीलच की. आम्ही कॉलेजात असतांना महमूदचा पडोसन सिनेमा आला. तेव्हा याने त्याच्यासारखी शेंडिसह वेषभूषा केली होती. हा फारच लोकप्रिय होता. याच्या अवतीभोवती अनेक पोरे सदासर्वदा असायची. पण हा आर्ट्स ला अस्ल्यामुळे आमचा संबंध कधी आला नाही. ओळखहि झाली नाही. हे गाणे याचे हे वचून बरे वाटले. माहितीबद्दल धन्यवाद उदयशेठ. रुपारेल की जै. अर्धवटराव आचरटाचार्य, सुधीर कांदळकर.

वाचक्नवी Mon, 08/04/2014 - 22:19
जंबोजेट जंबोजेट लंडन -मुंबै प्रवास थेट जगलो वाचलो पुन्हा भेट जंबोजेट जंबोजेट झुईई... घराला धडक दाराला कडक पकडली गाडी आणि निघाला तडक विमानतळावर शोधतोय स्थळ भारत सोडून काढतोय पळ उंच आकाशामधले ढग चमकून पाही सारे जग भेदून गेले एक विमान पंखावरती देऊन ताण पंखाला त्या पंखे नव्हते विमानाला शेपूट होते वायू सागरी तरते जेट जंबोजेट जंबोजेट झुईइई विमानात या यानात नव्हती कसली यातायात आकाशाला खिडकी होती डोकावणारी डोकी होती प्रत्येकाशी सलगी होती खुर्चीला एक पट्टा होता फास त्याचा पक्का होता मुलगी आली माझ्याजवळ म्हणते गेला विमान तळ बिअर ड्रिंक्स ऑर्डर स्ट्रेट जंबोजेट जंबोजेट झुईईइ इथे सेवेला सुंदर गाणी इथे शिबंदी शौच नहाणी बिअर ब्रँडी बाटली फुटली लिंबू सरबत तहान मिटली इंग्लीश टाईम्स भरपूर वाचा महाराजाचा होऊन भाचा एकच फेरी मोठं बजेट जंबोजेट जंबोजेट झुंईईइइईई सगळे होते शांत शांत विमान होते आकाशात त्यात होतं माथेफिरू त्यानी केलं काम सुरु तो म्हणाला पायलटला विमान वळव बैरुटला विमान उतरव त्या शेतात पिस्तूल आहे या हातात त्यात आहेत सहा बुलेट जंबोजेट जंबोजेट झुंईईईई प्रत्येक देशात कस्टम्स आहेत तपासण्याच्या सिस्टीम्स आहेत लगेज बॅगेज तपासतात सारे प्रवासी तपासतात त्यात असला स्मगलर तर गोंधळामधे पडते भर सोन्याची विट त्याच्याजवळ सामानाची ढवळाढवळ पोलीस त्याला पकडतात सारे प्रवासी रखडतात बाहेर पडायला होतो लेट जंबोजेट जंबोजेट झुंईईईईई
लेखनविषय:
मांडणी
वावर
मुक्तक
प्रवास
देशांतर
मौजमजा
लेखनप्रकार
आस्वाद
समीक्षा
अनुभव
विरंगुळा
3

पाठीवरचा तो हात!

चतुरंग ·

प्राजु Fri, 03/28/2008 - 23:55
मनाला भीडणारे लेखन. चतुरंग, तुम्ही नशिबवान आहात.. तुम्हांला पु.लं.च्या कडून शाब्बासकी मिळाली. जाहले बहु, होतील बहु.. परि या सम हाच असे काहिसे म्हणतात ना... लेख आवडला. - (सर्वव्यापी)प्राजु

विसोबा खेचर Sat, 03/29/2008 - 00:10
रंगराव, सुंदर आठवण...! ते व्यक्तिमत्वच विलक्षण होतं! अशी माणसं पुन्हा होणे नाही! तसं बघायला गेलं तर मराठीत अनेक उत्तमोत्तम सहित्यिक झाले, परंतु भाईकाकाही एक साहित्यिक होते ही गोष्ट खुद्द साहित्यिकांकरता मानाची होती! वास्तविक साहित्य हा भाईकाकांच्या अष्टपैलू व्यक्तिमत्वापैकी केवळ एक विषय! असो... गुरुवर्यांना सा. प्रणिपात... तात्या.

प्रमोद देव Sat, 03/29/2008 - 08:44
रंगराव, खरंच आपण भाग्यवान आहात. ते रेखाचित्र बघण्याची आम्हा सगळ्यांना अतीव इच्छा आहे. ती लवकरच पूर्ण कराल अशी आशा व्यक्त करतो. प्रवाही भाषेमुळे वातावरण निर्मिती उत्तम साधलेय. मी तर वाचत होतो असे म्हणण्याऐवजी ते दृष्य पाहत होतो असे म्हटले तरी अतिशयोक्ति होणार नाही इतका त्यात गुंगुन गेलो होतो. आठवण अतिशय हृद्य आहे. आपल्या मर्मबंधातली ही ठेव आमच्यासमोर उघड केलीत ह्याबद्दल मनःपूर्वक आभार.

नीलकांत Sat, 03/29/2008 - 09:47
तुमची आठवण अतिशय प्रभावीपणे मांडली आहे. ते चित्र पाहण्याची उत्सुकता आहे. लेखन आवडलं. नीलकांत

प्रभाकर पेठकर Sat, 03/29/2008 - 15:18
१२ जून २०००. माझं काम संपवून मी हॉटेलवर आलो. दूरदर्शवर संध्याकाळच्या बातम्या लावल्या पुलं गेले एवढंच कळलं. पुढच्या बातम्या ऐकू आल्या नाहीत. कितीतरी वेळ सुन्न बसून होतो. छातीत खूप खूप जड वाटत होतं. दु:खावेग अति झाल्यावर डोळ्यांतून पाण्याच्या धारा सुरु झाल्या. मनाच्या आत खोल कुठेतरी काहीतरी ओरबाडल्यासारखी घायाळ अवस्था झाली होती. माझ्या पाठीवरुन प्रेमाने फिरलेला तो हात परमेश्वराने त्याच्या हातात धरला होता आणि मी पोरका झालो होतो! माझ्या मनाच्या काळोख्या कोपर्‍यात तुम्ही मेणबत्ती घेऊन प्रवेशलात. जुन्या आठवणींनी चाळवाचाळव केली. मन सुन्न झालं.....

शुचि Mon, 06/14/2010 - 05:23
असेच म्हणते. सवतचि भासे मला| दूती नसे ही माला|| नच एकांती सोडी नाथा| भेटू न दे हृदयाला||

देवदत्त Sun, 03/30/2008 - 21:54
लेखनशैली आणि अनुभवकथन आवडले. मला जवळ बोलावून, पाठीवरुन हात फिरवून, डोळे मोठे करुन माझ्या हातातल्या चित्राकडे बघून म्हणाले "वा, छान काढलं आहेस रे! मला ठाऊक नव्हतं मी एवढा चांगला दिसत असेन!:)". आणि त्यांनी चित्रावर स्वाक्षरी केली! मजा आहे तुमची. ते चित्र आम्हालाही पाहु द्या की...

सहज Tue, 11/10/2009 - 12:44
हा लेख कसा काय वाचायचा राहीला कळत नाही. ते चित्र जरुर डकवा इथे.

बिपिन कार्यकर्ते Tue, 11/10/2009 - 12:57
माझाही वाचायचा राहिला होता बहुतेक. सुंदर आहे. रंगाशेठ, ते चित्र डकवाच. बिपिन कार्यकर्ते

दिपक Tue, 11/10/2009 - 16:24
खरचं सुंदर आणि मनातुन आलेले अनुभवकथन.. भावले.

सुनील Tue, 11/10/2009 - 16:56
अतिशय हृदयस्पर्शी आठवण. ते चित्र डकवाच आता. Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

विकास Mon, 06/14/2010 - 08:06
असेच म्हणतो! -------------------------------- मी या आणि इतर संकेतस्थळावर केवळ "विकास" याच नावाने वावरतो. त्याच्या मागेपुढे उभ्या (||) आडव्या (=), तिरप्या (\\ //) आदी कुठल्याच प्रकाराच्या रेषा नसतात. त्या अर्थाने माझी कुठेही शाखा नाही. :-)

संदीप चित्रे Tue, 11/10/2009 - 20:33
>> महाराजा, त्यावेळी काय वर्णावी माझ्या मनाची अवस्था! 'अवघेचि झाले देह ब्रम्ह' म्हणजे काय असते त्याचा प्रत्यय आला! पु.लं.ना मी लिहिलेल्या पत्राला त्यांच्या हस्ताक्षरात पत्र आलं होतं तेव्हा स्सेम हीच अवस्था माझी झाली होती !

चतुरंग गुरुवार, 11/12/2009 - 03:14
जवळजवळ २९ वर्षांपूर्वी काढलेले चित्र आहे. आयत्यावेळी काढल्यामुळे कागद आणि पेन्सिल दोन्हीची क्वालिटी तेवढी ग्रेट नव्हती आणि चित्र काढायला तरी कुठे फार ग्रेट येत होते पण उत्साह दांडगा होता हे खरं! पुलंची त्यावर स्वाक्षरी झाली आणि त्या चित्राचं सोनं झालं! :) (पुलकित)चतुरंग

सहज गुरुवार, 11/12/2009 - 07:25
मस्त! तसे मला जवळ बोलावून, पाठीवरुन हात फिरवून, डोळे मोठे करुन माझ्या हातातल्या चित्राकडे बघून म्हणाले "वा, छान काढलं आहेस रे! मला ठाऊक नव्हतं मी एवढा चांगला दिसत असेन!:)". आणि त्यांनी चित्रावर स्वाक्षरी केली! खरचं की! :-)

गणपा गुरुवार, 11/12/2009 - 03:46
रंगाशेठ खरच नशिब्वान आहत. भाईकाकांचा हात तुमच्या पाठीवर पडला. त्यांच्या कडुन कौतुक झालं. वर पीडां काका म्हणाले तस खरच हा परिसस्पर्श. लहान असताना इतक सुंदर रेखाटन काढलयत....लाजवाब.

टुकुल गुरुवार, 11/12/2009 - 07:46
रंगासेठ, नशिबवान आहात.. लेख आणी चित्र दोन्ही जबरदस्त.. --टुकुल

भडकमकर मास्तर गुरुवार, 11/12/2009 - 09:48
चित्र मस्त आहे ... पण पुस्तकाच्या मागच्या बाजूला असलेल्या फोटोवरून केल्यासारखं वाटतंय .. लेखात लिहिल्याप्रमाणे भाषण करणार्‍या पु ल ं ना बघून काढल्यासारखं वाटत नाहीये... :) _____________________________ हल्ली प्रातःसमयी ओ सजना बरखा बहार आयी ऐकतो... जय बालाजी

sneharani गुरुवार, 11/12/2009 - 16:16
लेख आणि चित्र अतिशय सूंदरच...!!

jaypal गुरुवार, 11/12/2009 - 21:24
रंगाशेठ खरच नशिब्वान आहत. भाईकाकांचा हात तुमच्या पाठीवर पडला. लेख आणि चित्र दोन्ही आवडले. रामाचा हात पाठीवरुन फिरल्यावरती ती खारुताइ तुमच्या सारखिच शहारली, मोहरली असेल ना? *************************************************** दुरितांचे तिमीर जोवो/विश्व स्वधर्मसुर्ये पाहो/ जो जें वाछील तो तें लाहो/प्राणिजात/

मीनल Mon, 06/14/2010 - 05:10
छान अनुभवाचे छान कथन. छान फोटो. छान स्वाक्षरी . मीनल. http://myurmee.blogspot.com/

शिल्पा ब Tue, 06/15/2010 - 06:33
साक्षात देवाला तुम्ही पाहिलं नव्हे त्याची शाबासकी मिळवलीत...बाकी पु.ल. गेले तेव्हा अगदी जवळची व्यक्ती गेल्याचे दुःख झाले होते... *********************************************************** http://shilpasview.blogspot.com/

प्राजु Fri, 03/28/2008 - 23:55
मनाला भीडणारे लेखन. चतुरंग, तुम्ही नशिबवान आहात.. तुम्हांला पु.लं.च्या कडून शाब्बासकी मिळाली. जाहले बहु, होतील बहु.. परि या सम हाच असे काहिसे म्हणतात ना... लेख आवडला. - (सर्वव्यापी)प्राजु

विसोबा खेचर Sat, 03/29/2008 - 00:10
रंगराव, सुंदर आठवण...! ते व्यक्तिमत्वच विलक्षण होतं! अशी माणसं पुन्हा होणे नाही! तसं बघायला गेलं तर मराठीत अनेक उत्तमोत्तम सहित्यिक झाले, परंतु भाईकाकाही एक साहित्यिक होते ही गोष्ट खुद्द साहित्यिकांकरता मानाची होती! वास्तविक साहित्य हा भाईकाकांच्या अष्टपैलू व्यक्तिमत्वापैकी केवळ एक विषय! असो... गुरुवर्यांना सा. प्रणिपात... तात्या.

प्रमोद देव Sat, 03/29/2008 - 08:44
रंगराव, खरंच आपण भाग्यवान आहात. ते रेखाचित्र बघण्याची आम्हा सगळ्यांना अतीव इच्छा आहे. ती लवकरच पूर्ण कराल अशी आशा व्यक्त करतो. प्रवाही भाषेमुळे वातावरण निर्मिती उत्तम साधलेय. मी तर वाचत होतो असे म्हणण्याऐवजी ते दृष्य पाहत होतो असे म्हटले तरी अतिशयोक्ति होणार नाही इतका त्यात गुंगुन गेलो होतो. आठवण अतिशय हृद्य आहे. आपल्या मर्मबंधातली ही ठेव आमच्यासमोर उघड केलीत ह्याबद्दल मनःपूर्वक आभार.

नीलकांत Sat, 03/29/2008 - 09:47
तुमची आठवण अतिशय प्रभावीपणे मांडली आहे. ते चित्र पाहण्याची उत्सुकता आहे. लेखन आवडलं. नीलकांत

प्रभाकर पेठकर Sat, 03/29/2008 - 15:18
१२ जून २०००. माझं काम संपवून मी हॉटेलवर आलो. दूरदर्शवर संध्याकाळच्या बातम्या लावल्या पुलं गेले एवढंच कळलं. पुढच्या बातम्या ऐकू आल्या नाहीत. कितीतरी वेळ सुन्न बसून होतो. छातीत खूप खूप जड वाटत होतं. दु:खावेग अति झाल्यावर डोळ्यांतून पाण्याच्या धारा सुरु झाल्या. मनाच्या आत खोल कुठेतरी काहीतरी ओरबाडल्यासारखी घायाळ अवस्था झाली होती. माझ्या पाठीवरुन प्रेमाने फिरलेला तो हात परमेश्वराने त्याच्या हातात धरला होता आणि मी पोरका झालो होतो! माझ्या मनाच्या काळोख्या कोपर्‍यात तुम्ही मेणबत्ती घेऊन प्रवेशलात. जुन्या आठवणींनी चाळवाचाळव केली. मन सुन्न झालं.....

शुचि Mon, 06/14/2010 - 05:23
असेच म्हणते. सवतचि भासे मला| दूती नसे ही माला|| नच एकांती सोडी नाथा| भेटू न दे हृदयाला||

देवदत्त Sun, 03/30/2008 - 21:54
लेखनशैली आणि अनुभवकथन आवडले. मला जवळ बोलावून, पाठीवरुन हात फिरवून, डोळे मोठे करुन माझ्या हातातल्या चित्राकडे बघून म्हणाले "वा, छान काढलं आहेस रे! मला ठाऊक नव्हतं मी एवढा चांगला दिसत असेन!:)". आणि त्यांनी चित्रावर स्वाक्षरी केली! मजा आहे तुमची. ते चित्र आम्हालाही पाहु द्या की...

सहज Tue, 11/10/2009 - 12:44
हा लेख कसा काय वाचायचा राहीला कळत नाही. ते चित्र जरुर डकवा इथे.

बिपिन कार्यकर्ते Tue, 11/10/2009 - 12:57
माझाही वाचायचा राहिला होता बहुतेक. सुंदर आहे. रंगाशेठ, ते चित्र डकवाच. बिपिन कार्यकर्ते

दिपक Tue, 11/10/2009 - 16:24
खरचं सुंदर आणि मनातुन आलेले अनुभवकथन.. भावले.

सुनील Tue, 11/10/2009 - 16:56
अतिशय हृदयस्पर्शी आठवण. ते चित्र डकवाच आता. Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

विकास Mon, 06/14/2010 - 08:06
असेच म्हणतो! -------------------------------- मी या आणि इतर संकेतस्थळावर केवळ "विकास" याच नावाने वावरतो. त्याच्या मागेपुढे उभ्या (||) आडव्या (=), तिरप्या (\\ //) आदी कुठल्याच प्रकाराच्या रेषा नसतात. त्या अर्थाने माझी कुठेही शाखा नाही. :-)

संदीप चित्रे Tue, 11/10/2009 - 20:33
>> महाराजा, त्यावेळी काय वर्णावी माझ्या मनाची अवस्था! 'अवघेचि झाले देह ब्रम्ह' म्हणजे काय असते त्याचा प्रत्यय आला! पु.लं.ना मी लिहिलेल्या पत्राला त्यांच्या हस्ताक्षरात पत्र आलं होतं तेव्हा स्सेम हीच अवस्था माझी झाली होती !

चतुरंग गुरुवार, 11/12/2009 - 03:14
जवळजवळ २९ वर्षांपूर्वी काढलेले चित्र आहे. आयत्यावेळी काढल्यामुळे कागद आणि पेन्सिल दोन्हीची क्वालिटी तेवढी ग्रेट नव्हती आणि चित्र काढायला तरी कुठे फार ग्रेट येत होते पण उत्साह दांडगा होता हे खरं! पुलंची त्यावर स्वाक्षरी झाली आणि त्या चित्राचं सोनं झालं! :) (पुलकित)चतुरंग

सहज गुरुवार, 11/12/2009 - 07:25
मस्त! तसे मला जवळ बोलावून, पाठीवरुन हात फिरवून, डोळे मोठे करुन माझ्या हातातल्या चित्राकडे बघून म्हणाले "वा, छान काढलं आहेस रे! मला ठाऊक नव्हतं मी एवढा चांगला दिसत असेन!:)". आणि त्यांनी चित्रावर स्वाक्षरी केली! खरचं की! :-)

गणपा गुरुवार, 11/12/2009 - 03:46
रंगाशेठ खरच नशिब्वान आहत. भाईकाकांचा हात तुमच्या पाठीवर पडला. त्यांच्या कडुन कौतुक झालं. वर पीडां काका म्हणाले तस खरच हा परिसस्पर्श. लहान असताना इतक सुंदर रेखाटन काढलयत....लाजवाब.

टुकुल गुरुवार, 11/12/2009 - 07:46
रंगासेठ, नशिबवान आहात.. लेख आणी चित्र दोन्ही जबरदस्त.. --टुकुल

भडकमकर मास्तर गुरुवार, 11/12/2009 - 09:48
चित्र मस्त आहे ... पण पुस्तकाच्या मागच्या बाजूला असलेल्या फोटोवरून केल्यासारखं वाटतंय .. लेखात लिहिल्याप्रमाणे भाषण करणार्‍या पु ल ं ना बघून काढल्यासारखं वाटत नाहीये... :) _____________________________ हल्ली प्रातःसमयी ओ सजना बरखा बहार आयी ऐकतो... जय बालाजी

sneharani गुरुवार, 11/12/2009 - 16:16
लेख आणि चित्र अतिशय सूंदरच...!!

jaypal गुरुवार, 11/12/2009 - 21:24
रंगाशेठ खरच नशिब्वान आहत. भाईकाकांचा हात तुमच्या पाठीवर पडला. लेख आणि चित्र दोन्ही आवडले. रामाचा हात पाठीवरुन फिरल्यावरती ती खारुताइ तुमच्या सारखिच शहारली, मोहरली असेल ना? *************************************************** दुरितांचे तिमीर जोवो/विश्व स्वधर्मसुर्ये पाहो/ जो जें वाछील तो तें लाहो/प्राणिजात/

मीनल Mon, 06/14/2010 - 05:10
छान अनुभवाचे छान कथन. छान फोटो. छान स्वाक्षरी . मीनल. http://myurmee.blogspot.com/

शिल्पा ब Tue, 06/15/2010 - 06:33
साक्षात देवाला तुम्ही पाहिलं नव्हे त्याची शाबासकी मिळवलीत...बाकी पु.ल. गेले तेव्हा अगदी जवळची व्यक्ती गेल्याचे दुःख झाले होते... *********************************************************** http://shilpasview.blogspot.com/
लेखनविषय:
हे ठिकाण
लेखनप्रकार
अनुभव
"आले, आले बरं का!" गर्दीत कोणीतरी म्हणाले. "कुठे आहेत, कुठे आहेत?" बरेच आवाज. "ते काय, अँबेसिडर मधून उतरताहेत." गुरुशर्टावर बिल्ले लावलेली काही स्वयंसेवक मंडळी पुढे सरसावत, "तुम्ही जरा बाजूला सरका हो, त्यांना यायला सुध्दा रस्ता नाहीये! नाहीतर असं करा ना, तुम्ही सगळे आत का नाही जाऊन बसत? ते तिथंच येणार आहेत." कोणीही फारसं मनावर घेतलं नाही. ते स्वाभाविकच होतं. सगळ्या गर्दीच्या टाचा उंच झाल्या!

विद्रोही कविता आणि सामाजिक जाणीव

अजय जोशी ·

सर्किट Fri, 03/28/2008 - 23:19
समाजाला दलदलीतून वर आणण्याचे काम कवीचे आहे. हे कुणी , कधी, कसे ठरवले बुवा ? आणि मुळात समाज दलदलीत गेला कधी ? आपण कोणता समाज पाहताय हे ठावूक नाही, पण समाज म्हणजे आपण सर्व, ही व्याख्या गृहीत धरली, तर आपण सर्व दलदलीत आहोत, असे म्हणायचे आहे का ? असे असल्यास, माझा तीव्र निषेध आहे ! - (दलदलीबाहेरचा) सर्किट

मनापासुन Sat, 03/29/2008 - 10:18
भाड्या, आलो रे.. हो रे माझ्या रिक्षा/टॅक्षी वाल्या दादा.... मला ठाउक आहे वाट पाहाता तुम्ही भाड्याची दिसता स्वारी दुरुनी जरी. मनी हाक देता त्यांस भाड्या, आलो रे.. पोट तुमचे चाले त्या भाड्यावरती... मीटर दावते त्यास आकडे स्वतः वरती हात कोणी दावता आनन्द होतो तुम्हा प्रुछा होता जवळच्या ठीकाणची मान अगोदरच ना म्हणते तुमच्या आधी. पहाताच दुसरा कोणी दूरचा मुशाफीर आनन्द होतो मनी असो हिंदु वा तो काफिर मग आनन्दे शब्द येती मनात ते भाड्या, आलो रे.. बैसता स्वारी आत्....ये मनी विचार तुमच्या तो बरे झाले भाडे मिळाले बैसता स्वारी आत्...ये मनी विचार त्याच्या तो बरे झाले मिळाले गाडी भाड्याची.. बरे होइल म्हणता त्याने गड्या ये रे म्हणाल तुम्ही झणी भाड्या आलो रे ...............जळजळीत मनापासुन विद्रोही..........

अजय जोशी Sat, 03/29/2008 - 19:37
माझे मत वाचून अशा प्रतिक्रिया अपेक्षित होत्याच. माझे म्हणणे एवढेच आहे की, ज्या गोष्टीमुळे कोणाचा उपमर्द होईल असे लिखाण टाळावे. काही उल्लेखांमुळे जळजळीत प्रतिक्रिया व्यक्त झाल्या. त्या पाहून आनंद वाटला. समाज म्हणजे आपण सर्व हा विचार बोलायला ठीक आहे. प्रत्यक्षात तसे घडत नाही. अन्यथा दलित हा शब्द सर्रास वापरला गेला नसता. भाड्याची कविता फार छान वाटली रे गड्या. माझ्याप्रमाणेच आपणही काही अशिष्ट लेखन वाचले असेल. (अशिष्ट चा अर्थ ज्याने त्याने ठरवावा.) त्या लेखनाबद्दल मी माझे मत दिले आहे. पण मत दिल्यानंतर कोणाच्या भावना दुखावल्या असतील तर दिलगिरी. माझा उद्देश लक्षात घ्या. मी वर वापरलेला शब्द भाड्या, रांड, लवडा, -----ई. देवू शकत नाही. असे शब्द कवितेत असावेत का? आपणांस काय वाटते?

सुधीर कांदळकर Sat, 03/29/2008 - 21:31
समाजाचा आरसा आहे. समाजात गटार असेल तर साहित्यात येणारच. नसेल तर ते साहित्य वास्तव आहे असे म्हणता येणार नाही. सर्कीटराव अजयजींच्या दिव्य चक्षूंना दिसणारी दलदल आपल्याला दिसत नाही तर तुम्ही आणि आम्ही काय करणार. समाजोद्धारक कवी करतीलच की. अर्धवटराव आचरटाचार्य, सुधीर कांदळकर.

अजय जोशी Sat, 03/29/2008 - 23:18
सर्कीटराव अजयजींच्या दिव्य चक्षूंना दिसणारी इतक्या सहजपणे दिव्य चक्षू दिल्याबद्दल धन्यवाद. आपला चष्मेबहाद्दूर

मनापासुन Mon, 03/31/2008 - 14:25
विद्रोही लिखाण म्हणजे केवळ शिव्या देणे असते काय? हे नव्याने कळाले. महामहोपाध्याय अजय जोशीजी आपण डॉ यशवन्त पाठक यांचे " अंगणातील आभाळ" याचे जरा वाचन करावे. मनातली कळकळ / झालेला अन्याय त्यानी किती शिव्या न देताही सहजपणे वर्णन केलाय की काय म्हणायचे आहे ते पोहोचते. "कार्यकर्ता " जमले तर हे पुस्तक ही डोळ्याखालुन घालावे . आणि सगळेच विद्रोही कवि समाजोद्धारक असतात हा एक मोठ्या प्रमाणात असलेला गैर समज आहे.

विजुभाऊ Mon, 03/31/2008 - 23:14
विद्रोही कवितांची चळवळ ज्योत ग्रंथाली वाचक चळवळी बरोबरच का विझली हो? मला नेहमी हा प्रश्न पडतो

अजय जोशी Mon, 03/31/2008 - 23:20
विद्रोही लिखाण म्हणजे केवळ शिव्या देणे असते काय? मनातली कळकळ / झालेला अन्याय त्यानी किती शिव्या न देताही सहजपणे वर्णन केलाय की काय म्हणायचे आहे ते पोहोचते. अतिशय बरोबर बोललात आपण. मलाही काहीसे असेच म्हणावयाचे होते. मात्र अनेक कवींना विचित्र लिहीणे गौरवास्पद वाटते किंवा कदाचित प्रसिद्धी मिळविण्याचे साधन वाटते. याबद्दल मला खरे तर सांगायचे होते. मी आपल्या मताशी सहमत आहे. धन्यवाद.

सर्किट Fri, 03/28/2008 - 23:19
समाजाला दलदलीतून वर आणण्याचे काम कवीचे आहे. हे कुणी , कधी, कसे ठरवले बुवा ? आणि मुळात समाज दलदलीत गेला कधी ? आपण कोणता समाज पाहताय हे ठावूक नाही, पण समाज म्हणजे आपण सर्व, ही व्याख्या गृहीत धरली, तर आपण सर्व दलदलीत आहोत, असे म्हणायचे आहे का ? असे असल्यास, माझा तीव्र निषेध आहे ! - (दलदलीबाहेरचा) सर्किट

मनापासुन Sat, 03/29/2008 - 10:18
भाड्या, आलो रे.. हो रे माझ्या रिक्षा/टॅक्षी वाल्या दादा.... मला ठाउक आहे वाट पाहाता तुम्ही भाड्याची दिसता स्वारी दुरुनी जरी. मनी हाक देता त्यांस भाड्या, आलो रे.. पोट तुमचे चाले त्या भाड्यावरती... मीटर दावते त्यास आकडे स्वतः वरती हात कोणी दावता आनन्द होतो तुम्हा प्रुछा होता जवळच्या ठीकाणची मान अगोदरच ना म्हणते तुमच्या आधी. पहाताच दुसरा कोणी दूरचा मुशाफीर आनन्द होतो मनी असो हिंदु वा तो काफिर मग आनन्दे शब्द येती मनात ते भाड्या, आलो रे.. बैसता स्वारी आत्....ये मनी विचार तुमच्या तो बरे झाले भाडे मिळाले बैसता स्वारी आत्...ये मनी विचार त्याच्या तो बरे झाले मिळाले गाडी भाड्याची.. बरे होइल म्हणता त्याने गड्या ये रे म्हणाल तुम्ही झणी भाड्या आलो रे ...............जळजळीत मनापासुन विद्रोही..........

अजय जोशी Sat, 03/29/2008 - 19:37
माझे मत वाचून अशा प्रतिक्रिया अपेक्षित होत्याच. माझे म्हणणे एवढेच आहे की, ज्या गोष्टीमुळे कोणाचा उपमर्द होईल असे लिखाण टाळावे. काही उल्लेखांमुळे जळजळीत प्रतिक्रिया व्यक्त झाल्या. त्या पाहून आनंद वाटला. समाज म्हणजे आपण सर्व हा विचार बोलायला ठीक आहे. प्रत्यक्षात तसे घडत नाही. अन्यथा दलित हा शब्द सर्रास वापरला गेला नसता. भाड्याची कविता फार छान वाटली रे गड्या. माझ्याप्रमाणेच आपणही काही अशिष्ट लेखन वाचले असेल. (अशिष्ट चा अर्थ ज्याने त्याने ठरवावा.) त्या लेखनाबद्दल मी माझे मत दिले आहे. पण मत दिल्यानंतर कोणाच्या भावना दुखावल्या असतील तर दिलगिरी. माझा उद्देश लक्षात घ्या. मी वर वापरलेला शब्द भाड्या, रांड, लवडा, -----ई. देवू शकत नाही. असे शब्द कवितेत असावेत का? आपणांस काय वाटते?

सुधीर कांदळकर Sat, 03/29/2008 - 21:31
समाजाचा आरसा आहे. समाजात गटार असेल तर साहित्यात येणारच. नसेल तर ते साहित्य वास्तव आहे असे म्हणता येणार नाही. सर्कीटराव अजयजींच्या दिव्य चक्षूंना दिसणारी दलदल आपल्याला दिसत नाही तर तुम्ही आणि आम्ही काय करणार. समाजोद्धारक कवी करतीलच की. अर्धवटराव आचरटाचार्य, सुधीर कांदळकर.

अजय जोशी Sat, 03/29/2008 - 23:18
सर्कीटराव अजयजींच्या दिव्य चक्षूंना दिसणारी इतक्या सहजपणे दिव्य चक्षू दिल्याबद्दल धन्यवाद. आपला चष्मेबहाद्दूर

मनापासुन Mon, 03/31/2008 - 14:25
विद्रोही लिखाण म्हणजे केवळ शिव्या देणे असते काय? हे नव्याने कळाले. महामहोपाध्याय अजय जोशीजी आपण डॉ यशवन्त पाठक यांचे " अंगणातील आभाळ" याचे जरा वाचन करावे. मनातली कळकळ / झालेला अन्याय त्यानी किती शिव्या न देताही सहजपणे वर्णन केलाय की काय म्हणायचे आहे ते पोहोचते. "कार्यकर्ता " जमले तर हे पुस्तक ही डोळ्याखालुन घालावे . आणि सगळेच विद्रोही कवि समाजोद्धारक असतात हा एक मोठ्या प्रमाणात असलेला गैर समज आहे.

विजुभाऊ Mon, 03/31/2008 - 23:14
विद्रोही कवितांची चळवळ ज्योत ग्रंथाली वाचक चळवळी बरोबरच का विझली हो? मला नेहमी हा प्रश्न पडतो

अजय जोशी Mon, 03/31/2008 - 23:20
विद्रोही लिखाण म्हणजे केवळ शिव्या देणे असते काय? मनातली कळकळ / झालेला अन्याय त्यानी किती शिव्या न देताही सहजपणे वर्णन केलाय की काय म्हणायचे आहे ते पोहोचते. अतिशय बरोबर बोललात आपण. मलाही काहीसे असेच म्हणावयाचे होते. मात्र अनेक कवींना विचित्र लिहीणे गौरवास्पद वाटते किंवा कदाचित प्रसिद्धी मिळविण्याचे साधन वाटते. याबद्दल मला खरे तर सांगायचे होते. मी आपल्या मताशी सहमत आहे. धन्यवाद.
नमस्कार. विद्रोहींच्या भाषेत भाड्या, आलो रे.. माझ्या मते समाज्यातील सर्व घटकांसाठी लेखन असावे हे मला मान्य आहे. परंतु कविता करताना वेगळे भान ठेवावे असे वाटते. समाजाला दलदलीतून वर आणण्याचे काम कवीचे आहे. सातत्याने विचित्र लिखाण करून आपणच आपल्या समाजाचे नुकसान करतो आहोत असे वाटते. खोटे सांगावे असे माझे म्हणणे नाही. समाजासमोर चांगले आलेच नाही तर ? काही कविता पाहून खेद वाटतो - तरूण, नवख्या कवीने अभ्यास म्हणून जरी वाचले तरी त्याला वाटेल - पहायला गेलो सर्वसमावेशक सागरा, भेटून धन्य झालो तुला, हे गटारा.

विडंबनाच्या चर्चेवर विडंबन... मद्यविरहित

तळीराम ·

सर्किट Fri, 03/28/2008 - 22:27
विचार चांगले. पण, १. मूळ कवितेचे नाव द्यायला हवे होते: स्वरगंगेच्या काठावरती २. मुखड्यातच खडे लागतात. पुढील विडंबनांस शुभेच्छा. - सर्किट रामुभय्या दाते

विसोबा खेचर Sat, 03/29/2008 - 10:18
घाला बंदी ! नको विडंबन मद्याचे तर नकोच चिंतन मिसळ खाऊ या कांद्यावाचून सुमारकेशव पाठ फिरवता, झोप उडे आजला मस्त लिहिलं आहेस रे तळीरामा... (सुधाकर) तात्या.

सर्किट Fri, 03/28/2008 - 22:27
विचार चांगले. पण, १. मूळ कवितेचे नाव द्यायला हवे होते: स्वरगंगेच्या काठावरती २. मुखड्यातच खडे लागतात. पुढील विडंबनांस शुभेच्छा. - सर्किट रामुभय्या दाते

विसोबा खेचर Sat, 03/29/2008 - 10:18
घाला बंदी ! नको विडंबन मद्याचे तर नकोच चिंतन मिसळ खाऊ या कांद्यावाचून सुमारकेशव पाठ फिरवता, झोप उडे आजला मस्त लिहिलं आहेस रे तळीरामा... (सुधाकर) तात्या.
लेखनविषय:
विनोद
विडंबन
मौजमजा
Taxonomy upgrade extras
प्रकटन
शुभेच्छा
प्रतिसाद
प्रतिक्रिया
वाद
विरंगुळा
मिसळपावच्या कट्ट्यावरती विडंबन दिले तू मला टोपणनावे `तूटून' पडलो ओळखले का मला चतुरंग मी, मी प्राजू ती सुशील, लाडू, खेचर येती नाव भिन्न परी एकच यु(क्)ती मतामतांचा पूर तेधवा कट्ट्यावर पातला घाला बंदी ! नको विडंबन मद्याचे तर नकोच चिंतन मिसळ खाऊ या कांद्यावाचून सुमारकेशव पाठ फिरवता, झोप उडे आजला

उत्क्रांती

मिनासो ·

मदनबाण Sat, 03/29/2008 - 10:21
केवळ आपल्या पूरते पाहणे (कॅन्सरच्या पेशी प्रमाणे) म्हणजे समाजाचा पर्यायाने आपलाच नाश करण्यासारखे आहे.:-- एकदम बरोबर..... (आटी मधे काम करत असुन सुद्धा तिन्ही शिफ्ट करणारा ) मदनबाण

धनंजय Sat, 03/29/2008 - 15:57
आवडले. मलाही हृदयातील किंवा मेंदूतील पेशी व्हायला आवडेल. (अवांतर : पण तुमच्यापैकी कोणीतरी हाडाची पेशी व्हायचे ठरवा ना... आपण सगळेच मेंदूच्या पेशी झालोत, तर विश्वमानव हाडांआभावी कोलमडेल. तरी प्लीज, प्लीज, प्लीज... मला मेंदू/हृदयाचीच पेशी होऊ दे, हाडाची नको.)

पिवळा डांबिस Sun, 03/30/2008 - 00:23
मला ना, मला मानवी आंत्रपुच्छाची (ऍपेन्डिक्सची) पेशी व्हायला आवडेल! काही काम नाही, फक्त आराम करायचा!!:)) पण उपद्रवमूल्य इतकं की जरा रुसुन फुगलो तर अख्खं शरीर मेटाकुटीला आणू शकतो!!:))) ही, ही, ही!!:))

कोलबेर Sun, 03/30/2008 - 00:30
पण शेवटी अर्ध्या-एक तासाच्या शस्त्रक्रियेत तुमचे राम नाम सत्य होणार त्याचे काय? मिनासो, तुमचा हा छोटेखानी लेख आवडाला.

पिवळा डांबिस Sun, 03/30/2008 - 00:34
"जरा मरण यातून सुटला कोण प्राणिजात?" पण जगीन तेव्हढे आयुष्य तरी टेचात जगीन!!!:)) बाकी शरिरातली कुठ्ली पेशी शस्त्रक्रियेच्या शक्यतेपासून वाचली आहे?

कोलबेर Sun, 03/30/2008 - 00:43
पण जगीन तेव्हढे आयुष्य तरी टेचात जगीन!!!:))
हा हा हा.. मस्त! अगदी भरपूर जगाल हो फक्त कधी रुसुन फुगुन वगैरे बसु नका म्हणजे झालं! ;)

विसोबा खेचर Sun, 03/30/2008 - 13:14
हा हा.. मस्त! अगदी भरपूर जगाल हो फक्त कधी रुसुन फुगुन वगैरे बसु नका म्हणजे झालं! ;) हा हा हा! डांबिसाचा आणि कोलबेरदेवाचा संवाद आवडला! आंत्रपुच्छ हा शब्द साला क्लासच आहे! :) मिनासो, तुमचा हा छोटेखानी लेख आवडाला. असे कोलबेरसारखेच म्हणतो... अजूनही येऊ द्या... तात्या.

सर्किट Tue, 04/01/2008 - 00:14
मला ना, मला मानवी आंत्रपुच्छाची (ऍपेन्डिक्सची) पेशी व्हायला आवडेल! काही काम नाही, फक्त आराम करायचा!!:)) मला ना, काही सदस्यांच्या मेंदूची पेशी व्हायला आवडेल. कारण तेच :-) पण उपद्रवमूल्य इतकं की जरा रुसुन फुगलो तर अख्खं शरीर मेटाकुटीला आणू शकतो!!:))) तेच ते, फक्त "शरीर" ऐवजी संकेतस्थळ असे वाचावे. हघ्याहेसांनल. - सर्किट

देवदत्त Sun, 03/30/2008 - 01:05
रूपक/कल्पना छान आहे. तरीही एक सुचवावेसे वाटते. एका दिवशी आराम करण्यास सांगणे किंवा खरोखर एवढी गरज नसल्यास सुट्टी घेणे हे बरोबरच आहे. आणि कार्यालयातही सुट्ट्या घेणे सांगितले असतेच. कुठेतरी वाचल्याप्रमाणे (अर्थातच जीवशास्त्राच्या पुस्तकातच) शरीरालाही आरामाची गरज असते. म्हणूनच आपण नियमित झोप घ्यावी. (तेवढाच मेंदूलाही आराम मिळतो, बहुधा हॄदयालाही). अर्थात हृदयाच्या पेशी एखादा ठोका उशीरा पडला तर काय होतय? असे म्हणल्या किंवा मेंदूच्या पेशी निर्णय उद्या घेतला तर काय होतय? असे म्हटले तर ते तुला चालेल का? हे ही तितकेच खरे म्हणा.... प्रत्येक व्यक्तीने शरीरातील पेशीप्रमाणे आपले काम जबाबदारीने केले, नियम पाळले तरच समाज निरोगी व सुदृठ राहील. तसेच समाजातील प्रत्येक घटक सारखाच महत्वाचा आहे याची जाणिव ठेवली पाहीजे. हे फक्त कामच नव्हे तर इतर सर्व गोष्टींमध्येही आचरणात आणण्याचा समाजाने प्रयत्न करावा अशा विचारात. अवांतरः (स्वगत) च्यायला... आपण अमीबापासून बनलो ? अवांतर २: अमीबावरील लेख वाचताना बारावीचा अभ्यास आठवला.

मदनबाण Sat, 03/29/2008 - 10:21
केवळ आपल्या पूरते पाहणे (कॅन्सरच्या पेशी प्रमाणे) म्हणजे समाजाचा पर्यायाने आपलाच नाश करण्यासारखे आहे.:-- एकदम बरोबर..... (आटी मधे काम करत असुन सुद्धा तिन्ही शिफ्ट करणारा ) मदनबाण

धनंजय Sat, 03/29/2008 - 15:57
आवडले. मलाही हृदयातील किंवा मेंदूतील पेशी व्हायला आवडेल. (अवांतर : पण तुमच्यापैकी कोणीतरी हाडाची पेशी व्हायचे ठरवा ना... आपण सगळेच मेंदूच्या पेशी झालोत, तर विश्वमानव हाडांआभावी कोलमडेल. तरी प्लीज, प्लीज, प्लीज... मला मेंदू/हृदयाचीच पेशी होऊ दे, हाडाची नको.)

पिवळा डांबिस Sun, 03/30/2008 - 00:23
मला ना, मला मानवी आंत्रपुच्छाची (ऍपेन्डिक्सची) पेशी व्हायला आवडेल! काही काम नाही, फक्त आराम करायचा!!:)) पण उपद्रवमूल्य इतकं की जरा रुसुन फुगलो तर अख्खं शरीर मेटाकुटीला आणू शकतो!!:))) ही, ही, ही!!:))

कोलबेर Sun, 03/30/2008 - 00:30
पण शेवटी अर्ध्या-एक तासाच्या शस्त्रक्रियेत तुमचे राम नाम सत्य होणार त्याचे काय? मिनासो, तुमचा हा छोटेखानी लेख आवडाला.

पिवळा डांबिस Sun, 03/30/2008 - 00:34
"जरा मरण यातून सुटला कोण प्राणिजात?" पण जगीन तेव्हढे आयुष्य तरी टेचात जगीन!!!:)) बाकी शरिरातली कुठ्ली पेशी शस्त्रक्रियेच्या शक्यतेपासून वाचली आहे?

कोलबेर Sun, 03/30/2008 - 00:43
पण जगीन तेव्हढे आयुष्य तरी टेचात जगीन!!!:))
हा हा हा.. मस्त! अगदी भरपूर जगाल हो फक्त कधी रुसुन फुगुन वगैरे बसु नका म्हणजे झालं! ;)

विसोबा खेचर Sun, 03/30/2008 - 13:14
हा हा.. मस्त! अगदी भरपूर जगाल हो फक्त कधी रुसुन फुगुन वगैरे बसु नका म्हणजे झालं! ;) हा हा हा! डांबिसाचा आणि कोलबेरदेवाचा संवाद आवडला! आंत्रपुच्छ हा शब्द साला क्लासच आहे! :) मिनासो, तुमचा हा छोटेखानी लेख आवडाला. असे कोलबेरसारखेच म्हणतो... अजूनही येऊ द्या... तात्या.

सर्किट Tue, 04/01/2008 - 00:14
मला ना, मला मानवी आंत्रपुच्छाची (ऍपेन्डिक्सची) पेशी व्हायला आवडेल! काही काम नाही, फक्त आराम करायचा!!:)) मला ना, काही सदस्यांच्या मेंदूची पेशी व्हायला आवडेल. कारण तेच :-) पण उपद्रवमूल्य इतकं की जरा रुसुन फुगलो तर अख्खं शरीर मेटाकुटीला आणू शकतो!!:))) तेच ते, फक्त "शरीर" ऐवजी संकेतस्थळ असे वाचावे. हघ्याहेसांनल. - सर्किट

देवदत्त Sun, 03/30/2008 - 01:05
रूपक/कल्पना छान आहे. तरीही एक सुचवावेसे वाटते. एका दिवशी आराम करण्यास सांगणे किंवा खरोखर एवढी गरज नसल्यास सुट्टी घेणे हे बरोबरच आहे. आणि कार्यालयातही सुट्ट्या घेणे सांगितले असतेच. कुठेतरी वाचल्याप्रमाणे (अर्थातच जीवशास्त्राच्या पुस्तकातच) शरीरालाही आरामाची गरज असते. म्हणूनच आपण नियमित झोप घ्यावी. (तेवढाच मेंदूलाही आराम मिळतो, बहुधा हॄदयालाही). अर्थात हृदयाच्या पेशी एखादा ठोका उशीरा पडला तर काय होतय? असे म्हणल्या किंवा मेंदूच्या पेशी निर्णय उद्या घेतला तर काय होतय? असे म्हटले तर ते तुला चालेल का? हे ही तितकेच खरे म्हणा.... प्रत्येक व्यक्तीने शरीरातील पेशीप्रमाणे आपले काम जबाबदारीने केले, नियम पाळले तरच समाज निरोगी व सुदृठ राहील. तसेच समाजातील प्रत्येक घटक सारखाच महत्वाचा आहे याची जाणिव ठेवली पाहीजे. हे फक्त कामच नव्हे तर इतर सर्व गोष्टींमध्येही आचरणात आणण्याचा समाजाने प्रयत्न करावा अशा विचारात. अवांतरः (स्वगत) च्यायला... आपण अमीबापासून बनलो ? अवांतर २: अमीबावरील लेख वाचताना बारावीचा अभ्यास आठवला.
एकदा मी एका कार्यक्रमासाठी गावाला गेलो होतो. कार्यक्रम संपायला रात्रीचे 12 वाजले. मी मित्राला, मला स्टेशनवर सोडायची विनंती केली. तो म्हणाला, एक दिवस कामाला नाही गेलास तर काय होईल? तू उद्या सकाळी पुण्याला जा. मी क्षणभर विचार केला व त्याला एक गोष्ट सांगितली, कोणे एके काळी पृथ्वीवर फक्त एकपेशीय जीव (अमिबा) होते. त्यांना अन्न मिळवण्या शिवाय दुसरे काही करण्यास वेळ मिळत नव्हता. त्यामुळे त्यांनी एकत्र राहून काम वाटून घेण्याचे ठरवले. असा त्यांचा बहुपेशीय जीव तयार झाला. नंतर त्याची वाढ होत गेली व कामेही वाढत गेली. मग आळशी, कामचुकार पेशींची केस, नखे झाली, ताकदवान पेशींचे स्नायू झाले.

उकडीचे मोदक

शेखर ·

विजुभाऊ Wed, 07/23/2008 - 12:54
आहाहा भूक लागली. हे असले मोदक एकदा गणपतीपुळ्याला खाल्ले होते केळीच्या पानात पडत्या पावसाला पाहुन तुम्ही आतुन भिजला नाहीत तर स्वतःच्या कोरडेपणाची तारीफ करु नका तर हे मान्य करा की तुमच्या आयुष्यात भिजवणारे क्षण आलेच नाहीत

धोंडोपंत Wed, 07/23/2008 - 13:09
वा वा वा वा वा वा, अतिशय सुंदर मांडणी आणि छायाचित्रेही छान. गणपतींच्या आधी अगदी योग्य वेळेस पाठविलेली माहिती. शेखरराव, तुम्हाला आमच्या अनेक शुभेच्छा. आपला, (संतुष्ट) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com

स्नेहश्री Wed, 07/23/2008 - 13:11
भुक चाळ्वली माझी........ फोटो जरा जास्ताच त्रासदायक आहेत हे.......बाप्पा आल्यशिवाय काही नाही मिळणार नाही...... स्वगतः आईला चतुर्थी साठी मस्का लावावा लागणार बहुदा..... :D --@-- स्नेहश्री रहाळ्कर.--@-- आनंदाचे क्षण असतातच जगण्यासाठी दुःखाचे क्षण असतातच विसरण्यासाठी पण खुप काही देउन जातात हे आयुष्यात पुढे जाण्यासाठी

धोंडोपंत Wed, 07/23/2008 - 13:19
स्नेहश्रीताई, तुम्हांला मिसळपावावर पाहून आम्हाला आनंद झाला. खवय्येगिरी हा तुमचा प्रांत आहेच. मिसळपाव वर हार्दिक स्वागत आणि शुभेच्छा. तुमच्या "चित्तपावन खवैय्या" समूहातील पाककृती मिसळपाववर द्याव्यात. आपला, (पंतकाका) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com

स्वाती दिनेश Wed, 07/23/2008 - 13:17
केळीच्या पानावरील अन्नब्रह्म आणि सगळेच फोटो सुरेख! मोद देणारा तो मोदक! किती सुंदर आणि अर्थपूर्ण व्याख्या आहे ना मोदकाची? उकडीचे मोदक म्हणजे आपला लई म्हणजे लईच अशक्त बिंदू.(आता कधी बरं करावेत?इथे मोदक करायचे म्हणजे किती जमवाजमव करावी लागते..देवा गणेशा तुलाच रे माहिती..) स्वाती

सहज Wed, 07/23/2008 - 13:37
असेच म्हणतो. शेखरराव अश्या आवडीच्या पण परदेशात मिळायला / करायला अवघड पदार्थाचे फोटो दाखवुन जळवल्याबद्दल चिडू की नयनसुखाबद्दल धन्यवाद देऊ? :-)

झकासराव Wed, 07/23/2008 - 13:44
=P~ =P~ =P~ =P~ =P~ =P~ =P~ =P~ =P~ =P~ =P~ वर दिलेल्या स्मायलीइतके मोदक गट्टम करण्यास तयार आहे आत्ताच्या आत्ता. :) ................ http://picasaweb.google.co.in/zakasrao

मनस्वी Wed, 07/23/2008 - 14:11
सुंदर उपयुक्त पाककृती. फोटो तर फार म्हणजे फार म्हणजे फारच सुंदर! धन्यवाद शेखर! मनस्वी * केस वाढवून देवआनंद होण्यापेक्षा विचार वाढवून विवेकानंद व्हा. *

धमाल मुलगा Wed, 07/23/2008 - 14:22
जगदंब..जगदंब !! आताच हापिसाच्या रद्दड क्यान्टीनला जेवून आलो आणि पाहतो तर उकडीचे मोदक!!!! तोंडाला नुसतं पाणी सुटलं.... =P~ =P~ =P~ =P~ शेखरभाऊ, मस्तच :) आणि हो, छुपे रुस्तुम निघालात की! एकदम पेठकरकाका, विजुभाऊ ह्या बल्लवाचार्यांच्या पंगतीतले निघालात की तुम्ही! छान छान! खिलवा अजुनही मस्त मस्त पदार्थ :)

अन्जलि Wed, 07/23/2008 - 17:21
इतके सुन्दर मोदक दिसतात लगेच खावेसे वाटले पण ते करणे सोपे नाहि कारण उकड चागलि जमलि नाहि तर नुस्ते उकडलेले गोळे खावे लागतात. तेथे पहिजे जतिचे.... फोटो खुप छान.

चकली Wed, 07/23/2008 - 23:17
छान पाककृती. मोदक जेवढे जास्त वेळा करू तेवढे छान होत जातात, असा अनुभव आहे. चकली http://chakali.blogspot.com

धनंजय गुरुवार, 07/24/2008 - 00:47
उकडीची पारी करून ती न फुटता भरणे, हे कधी मला जमलेलेच नाही. त्यामुळे मी उकडीला मीठ लावून फोडणी देतो, तशी खातो. सारण तसेच ताटात वाढून घेतो आणि खातो. या फोटोंमध्ये हे मोदक सहजगत्या झालेले आहेत, सुंदर दिसत आहेत, आणि मला भूक लागलेली आहे. निषेध, निषेध, निषेध.

शितल गुरुवार, 07/24/2008 - 01:59
उकडीचे मोदक एकदम सही कृती आणि फोटो ही मस्त माझ्या आजु बाजुचे मला ते करायला घरी बोलवतात आम्ही कोकणस्थ असल्याने उकडीचेच मोदक दर संकष्टीला करतो त्यामुळे हात पटपट वळतात. केळीच्या पानात मस्त वरण- भात, तुप सोडलेले मोदक. बास स्वर्ग मग तेथे.

स्वप्निल.. गुरुवार, 07/24/2008 - 04:45
इथे अमेरीकेत असल्याचा पश्चाताप होत आहे..बर्गर वगैरे खाल्ल्यानंतर अस काही पाहीले की फार त्रास होतो.. शेखर, एकदम मस्त कृती ...छान चित्रं.. स्वप्निल.. >>शेखर तुम्ही अमेरीकेत असता काय हो..यावेळेस गणपति उत्सव तुमच्याकडेच साजरा करुया म्हनतो..;)

मदनबाण Fri, 07/25/2008 - 14:42
व्वा,,मोदक्..माझा एकदम आवडता पदार्थ..मला तर सारण खाण्याचीच घाई जास्त होते ..जरा पण धीर धरवत नाही.. (खादाड) मदनबाण..... "First, believe in the world-that there is meaning behind everything." -- Swami Vivekananda

विजुभाऊ Wed, 07/23/2008 - 12:54
आहाहा भूक लागली. हे असले मोदक एकदा गणपतीपुळ्याला खाल्ले होते केळीच्या पानात पडत्या पावसाला पाहुन तुम्ही आतुन भिजला नाहीत तर स्वतःच्या कोरडेपणाची तारीफ करु नका तर हे मान्य करा की तुमच्या आयुष्यात भिजवणारे क्षण आलेच नाहीत

धोंडोपंत Wed, 07/23/2008 - 13:09
वा वा वा वा वा वा, अतिशय सुंदर मांडणी आणि छायाचित्रेही छान. गणपतींच्या आधी अगदी योग्य वेळेस पाठविलेली माहिती. शेखरराव, तुम्हाला आमच्या अनेक शुभेच्छा. आपला, (संतुष्ट) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com

स्नेहश्री Wed, 07/23/2008 - 13:11
भुक चाळ्वली माझी........ फोटो जरा जास्ताच त्रासदायक आहेत हे.......बाप्पा आल्यशिवाय काही नाही मिळणार नाही...... स्वगतः आईला चतुर्थी साठी मस्का लावावा लागणार बहुदा..... :D --@-- स्नेहश्री रहाळ्कर.--@-- आनंदाचे क्षण असतातच जगण्यासाठी दुःखाचे क्षण असतातच विसरण्यासाठी पण खुप काही देउन जातात हे आयुष्यात पुढे जाण्यासाठी

धोंडोपंत Wed, 07/23/2008 - 13:19
स्नेहश्रीताई, तुम्हांला मिसळपावावर पाहून आम्हाला आनंद झाला. खवय्येगिरी हा तुमचा प्रांत आहेच. मिसळपाव वर हार्दिक स्वागत आणि शुभेच्छा. तुमच्या "चित्तपावन खवैय्या" समूहातील पाककृती मिसळपाववर द्याव्यात. आपला, (पंतकाका) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com

स्वाती दिनेश Wed, 07/23/2008 - 13:17
केळीच्या पानावरील अन्नब्रह्म आणि सगळेच फोटो सुरेख! मोद देणारा तो मोदक! किती सुंदर आणि अर्थपूर्ण व्याख्या आहे ना मोदकाची? उकडीचे मोदक म्हणजे आपला लई म्हणजे लईच अशक्त बिंदू.(आता कधी बरं करावेत?इथे मोदक करायचे म्हणजे किती जमवाजमव करावी लागते..देवा गणेशा तुलाच रे माहिती..) स्वाती

सहज Wed, 07/23/2008 - 13:37
असेच म्हणतो. शेखरराव अश्या आवडीच्या पण परदेशात मिळायला / करायला अवघड पदार्थाचे फोटो दाखवुन जळवल्याबद्दल चिडू की नयनसुखाबद्दल धन्यवाद देऊ? :-)

झकासराव Wed, 07/23/2008 - 13:44
=P~ =P~ =P~ =P~ =P~ =P~ =P~ =P~ =P~ =P~ =P~ वर दिलेल्या स्मायलीइतके मोदक गट्टम करण्यास तयार आहे आत्ताच्या आत्ता. :) ................ http://picasaweb.google.co.in/zakasrao

मनस्वी Wed, 07/23/2008 - 14:11
सुंदर उपयुक्त पाककृती. फोटो तर फार म्हणजे फार म्हणजे फारच सुंदर! धन्यवाद शेखर! मनस्वी * केस वाढवून देवआनंद होण्यापेक्षा विचार वाढवून विवेकानंद व्हा. *

धमाल मुलगा Wed, 07/23/2008 - 14:22
जगदंब..जगदंब !! आताच हापिसाच्या रद्दड क्यान्टीनला जेवून आलो आणि पाहतो तर उकडीचे मोदक!!!! तोंडाला नुसतं पाणी सुटलं.... =P~ =P~ =P~ =P~ शेखरभाऊ, मस्तच :) आणि हो, छुपे रुस्तुम निघालात की! एकदम पेठकरकाका, विजुभाऊ ह्या बल्लवाचार्यांच्या पंगतीतले निघालात की तुम्ही! छान छान! खिलवा अजुनही मस्त मस्त पदार्थ :)

अन्जलि Wed, 07/23/2008 - 17:21
इतके सुन्दर मोदक दिसतात लगेच खावेसे वाटले पण ते करणे सोपे नाहि कारण उकड चागलि जमलि नाहि तर नुस्ते उकडलेले गोळे खावे लागतात. तेथे पहिजे जतिचे.... फोटो खुप छान.

चकली Wed, 07/23/2008 - 23:17
छान पाककृती. मोदक जेवढे जास्त वेळा करू तेवढे छान होत जातात, असा अनुभव आहे. चकली http://chakali.blogspot.com

धनंजय गुरुवार, 07/24/2008 - 00:47
उकडीची पारी करून ती न फुटता भरणे, हे कधी मला जमलेलेच नाही. त्यामुळे मी उकडीला मीठ लावून फोडणी देतो, तशी खातो. सारण तसेच ताटात वाढून घेतो आणि खातो. या फोटोंमध्ये हे मोदक सहजगत्या झालेले आहेत, सुंदर दिसत आहेत, आणि मला भूक लागलेली आहे. निषेध, निषेध, निषेध.

शितल गुरुवार, 07/24/2008 - 01:59
उकडीचे मोदक एकदम सही कृती आणि फोटो ही मस्त माझ्या आजु बाजुचे मला ते करायला घरी बोलवतात आम्ही कोकणस्थ असल्याने उकडीचेच मोदक दर संकष्टीला करतो त्यामुळे हात पटपट वळतात. केळीच्या पानात मस्त वरण- भात, तुप सोडलेले मोदक. बास स्वर्ग मग तेथे.

स्वप्निल.. गुरुवार, 07/24/2008 - 04:45
इथे अमेरीकेत असल्याचा पश्चाताप होत आहे..बर्गर वगैरे खाल्ल्यानंतर अस काही पाहीले की फार त्रास होतो.. शेखर, एकदम मस्त कृती ...छान चित्रं.. स्वप्निल.. >>शेखर तुम्ही अमेरीकेत असता काय हो..यावेळेस गणपति उत्सव तुमच्याकडेच साजरा करुया म्हनतो..;)

मदनबाण Fri, 07/25/2008 - 14:42
व्वा,,मोदक्..माझा एकदम आवडता पदार्थ..मला तर सारण खाण्याचीच घाई जास्त होते ..जरा पण धीर धरवत नाही.. (खादाड) मदनबाण..... "First, believe in the world-that there is meaning behind everything." -- Swami Vivekananda
लेखनविषय:
पाकक्रिया
लेखनप्रकार
माहिती
मंडळी उकडीचे मोदक खायचे आहेत का? चला तर मग ते कसे बनवतात ते पाहु. साहित्य ४ वाट्या किसलेला ओला नारळ २ वाट्या कुटलेला अथवा किसलेला गुळ १/२ चमचा वेलदोडे पुड अथवा जायफळ पुड ३ वाट्या तांदुळाचे पीठ ३ कप पाणी ३ चमचे लोणी १/२ चमचा मीठ कृती एका भांड्यात खोवलेला ओला नारळ, गुळ, वेलदोडे पुड अथवा जायफळ पुड एकत्र करा व ते मिश्रण बर्‍यापैकी कोरडे व मोकळे होई पर्यंत गरम करा व नंतर बाजुला ठेवा. हे मिश्रण गरम होई पर्यंत , दुसर्‍या बाजुला एका भांड्यात पाणी गरम करा. त्या पाण्यात चिमुटभर मीठ आणी थोडेसे लोणी टाका. हळुहळू त्या पाण्यात तांदुळाचे पीठ सोडा व ढवळत रहा.
Subscribe to