पाठीवरचा तो हात!

मनाला भीडणारे लेखन. चतुरंग, तुम्ही नशिबवान आहात.. तुम्हांला पु.लं.च्या कडून शाब्बासकी मिळाली. जाहले बहु, होतील बहु.. परि या सम हाच असे काहिसे म्हणतात ना... लेख आवडला. - (सर्वव्यापी)प्राजु

रंगराव, सुंदर आठवण...! ते व्यक्तिमत्वच विलक्षण होतं! अशी माणसं पुन्हा होणे नाही! तसं बघायला गेलं तर मराठीत अनेक उत्तमोत्तम सहित्यिक झाले, परंतु भाईकाकाही एक साहित्यिक होते ही गोष्ट खुद्द साहित्यिकांकरता मानाची होती! वास्तविक साहित्य हा भाईकाकांच्या अष्टपैलू व्यक्तिमत्वापैकी केवळ एक विषय! असो... गुरुवर्यांना सा. प्रणिपात... तात्या.

आपण ते इथे देउ शकाल तर आम्हालाही पाहता येईल. आपल्या कलेची ओळख होईल.

रंगराव, खरंच आपण भाग्यवान आहात. ते रेखाचित्र बघण्याची आम्हा सगळ्यांना अतीव इच्छा आहे. ती लवकरच पूर्ण कराल अशी आशा व्यक्त करतो. प्रवाही भाषेमुळे वातावरण निर्मिती उत्तम साधलेय. मी तर वाचत होतो असे म्हणण्याऐवजी ते दृष्य पाहत होतो असे म्हटले तरी अतिशयोक्ति होणार नाही इतका त्यात गुंगुन गेलो होतो. आठवण अतिशय हृद्य आहे. आपल्या मर्मबंधातली ही ठेव आमच्यासमोर उघड केलीत ह्याबद्दल मनःपूर्वक आभार.

तुमची आठवण अतिशय प्रभावीपणे मांडली आहे. ते चित्र पाहण्याची उत्सुकता आहे. लेखन आवडलं. नीलकांत

१२ जून २०००. माझं काम संपवून मी हॉटेलवर आलो. दूरदर्शवर संध्याकाळच्या बातम्या लावल्या पुलं गेले एवढंच कळलं. पुढच्या बातम्या ऐकू आल्या नाहीत. कितीतरी वेळ सुन्न बसून होतो. छातीत खूप खूप जड वाटत होतं. दु:खावेग अति झाल्यावर डोळ्यांतून पाण्याच्या धारा सुरु झाल्या. मनाच्या आत खोल कुठेतरी काहीतरी ओरबाडल्यासारखी घायाळ अवस्था झाली होती. माझ्या पाठीवरुन प्रेमाने फिरलेला तो हात परमेश्वराने त्याच्या हातात धरला होता आणि मी पोरका झालो होतो! माझ्या मनाच्या काळोख्या कोपर्‍यात तुम्ही मेणबत्ती घेऊन प्रवेशलात. जुन्या आठवणींनी चाळवाचाळव केली. मन सुन्न झालं.....

घटना व शैलीदेखील. धन्यवाद. अर्धवटराव आचरटाचार्य, सुधीर कांदळकर.

भाग्यवान आहात तुम्ही, चतुरंग! परीसस्पर्श म्हणतात तो हाच! -पिवळा डांबिस

भाग्यवान आहात तुम्ही, चतुरंग! परीसस्पर्श म्हणतात तो हाच! असेच म्हणते. लेख आवडला हेवेसांनल स्वाती

हेच म्हणते....चित्र पहायची उत्सुकता आहे...

आता त्या रेखाचित्राचा फोटो टाकाच राव. त्याशिवाय चैन पडणार नाही :)

लेखनशैली आणि अनुभवकथन आवडले. मला जवळ बोलावून, पाठीवरुन हात फिरवून, डोळे मोठे करुन माझ्या हातातल्या चित्राकडे बघून म्हणाले "वा, छान काढलं आहेस रे! मला ठाऊक नव्हतं मी एवढा चांगला दिसत असेन!:)". आणि त्यांनी चित्रावर स्वाक्षरी केली! मजा आहे तुमची. ते चित्र आम्हालाही पाहु द्या की...

सुंदर आठवण छान शब्दबद्ध केलीये तुम्ही. आवडली.

खरच परिसस्पर्श. सुरेख आठवण आणि तितकाच मनस्वी शेवट.

अगदी हृद्य आठवण आणि शब्दबद्धही तितक्याच ताकदीने केली आहेत!

खूप सही....

चित्र चढवा बघु.

>> महाराजा, त्यावेळी काय वर्णावी माझ्या मनाची अवस्था! 'अवघेचि झाले देह ब्रम्ह' म्हणजे काय असते त्याचा प्रत्यय आला! पु.लं.ना मी लिहिलेल्या पत्राला त्यांच्या हस्ताक्षरात पत्र आलं होतं तेव्हा स्सेम हीच अवस्था माझी झाली होती !

जवळजवळ २९ वर्षांपूर्वी काढलेले चित्र आहे. आयत्यावेळी काढल्यामुळे कागद आणि पेन्सिल दोन्हीची क्वालिटी तेवढी ग्रेट नव्हती आणि चित्र काढायला तरी कुठे फार ग्रेट येत होते पण उत्साह दांडगा होता हे खरं! पुलंची त्यावर स्वाक्षरी झाली आणि त्या चित्राचं सोनं झालं! :) (पुलकित)चतुरंग

रंगाशेठ खरच नशिब्वान आहत. भाईकाकांचा हात तुमच्या पाठीवर पडला. त्यांच्या कडुन कौतुक झालं. वर पीडां काका म्हणाले तस खरच हा परिसस्पर्श. लहान असताना इतक सुंदर रेखाटन काढलयत....लाजवाब.

रंगासेठ, नशिबवान आहात.. लेख आणी चित्र दोन्ही जबरदस्त.. --टुकुल

लेख आणि चित्र दोन्ही जबरदस्त !!! मदनबाण.....

चित्र मस्त आहे ... पण पुस्तकाच्या मागच्या बाजूला असलेल्या फोटोवरून केल्यासारखं वाटतंय .. लेखात लिहिल्याप्रमाणे भाषण करणार्‍या पु ल ं ना बघून काढल्यासारखं वाटत नाहीये... :) _____________________________ हल्ली प्रातःसमयी ओ सजना बरखा बहार आयी ऐकतो... जय बालाजी

भारी रंगाभाई.

लेख आणि चित्र अतिशय सूंदरच...!!

रंगाशेठ खरच नशिब्वान आहत. भाईकाकांचा हात तुमच्या पाठीवर पडला. लेख आणि चित्र दोन्ही आवडले. रामाचा हात पाठीवरुन फिरल्यावरती ती खारुताइ तुमच्या सारखिच शहारली, मोहरली असेल ना? *************************************************** दुरितांचे तिमीर जोवो/विश्व स्वधर्मसुर्ये पाहो/ जो जें वाछील तो तें लाहो/प्राणिजात/

छान लेख. -- इंटरनेटप्रेमी, मुंबई, इंडिया.

छान अनुभवाचे छान कथन. छान फोटो. छान स्वाक्षरी . मीनल. http://myurmee.blogspot.com/

तुम्ही भाग्यवान आहात हेच खरं. बाकी मी पण पुलंना बघीतलेय. भाषण वैगेरे आठवत नाही आता. मधुमेहा विरुद्ध लढा माझी जालवही

साक्षात देवाला तुम्ही पाहिलं नव्हे त्याची शाबासकी मिळवलीत...बाकी पु.ल. गेले तेव्हा अगदी जवळची व्यक्ती गेल्याचे दुःख झाले होते... *********************************************************** http://shilpasview.blogspot.com/