मस्तच! आवडलं बुवा आपल्याला. आपलाच, मनोबा

दूर किनारी पहाट उभी खेळूदे चांद्ण निवांत नभी वा छान!

दूर किनारी पहाट उभी खेळूदे चांद्ण निवांत नभी आपण तर अगदी पंखा झालो आहोत तुमचा... अजुन येवुद्यात... पुन्हा, सतीश गावडे आम्ही इथेही उजेड पाडतो -> मी शोधतो किनारा...

मस्तच! आवडलं बुवा आपल्याला. आपलाच, मनोबा

दूर किनारी पहाट उभी खेळूदे चांद्ण निवांत नभी वा छान!

दूर किनारी पहाट उभी खेळूदे चांद्ण निवांत नभी आपण तर अगदी पंखा झालो आहोत तुमचा... अजुन येवुद्यात... पुन्हा, सतीश गावडे आम्ही इथेही उजेड पाडतो -> मी शोधतो किनारा...

मस्त जमलयं पुढिल लेखनास शुभेच्छा अजुन उभाच चेतन

मिपावर मनापासून स्वागत! येऊ द्या अजूनही... तात्या.

सोडुनी गेलास जिथे..मी तिथेच आहे अजुनी! परतीचा मार्ग न दिसे तुला.. हे कळत नसे मज अजुनी!! खुप छान लिहीलं आहे... पुढ्च्या काव्याची वाट पाह्तोय... पुन्हा, सतीश गावडे आम्ही इथेही उजेड पाडतो -> मी शोधतो किनारा...

छान काव्य रचना, अजुन लिहा वाचायला आवडेल.

मस्त कविता. त्यातही तु सोडुनी गेलास जिथे ..मी तिथेच उभी का अजुनी?? हे सर्वात मस्त. आपलाच, मनोबा

मस्त जमलयं पुढिल लेखनास शुभेच्छा अजुन उभाच चेतन

मिपावर मनापासून स्वागत! येऊ द्या अजूनही... तात्या.

सोडुनी गेलास जिथे..मी तिथेच आहे अजुनी! परतीचा मार्ग न दिसे तुला.. हे कळत नसे मज अजुनी!! खुप छान लिहीलं आहे... पुढ्च्या काव्याची वाट पाह्तोय... पुन्हा, सतीश गावडे आम्ही इथेही उजेड पाडतो -> मी शोधतो किनारा...

छान काव्य रचना, अजुन लिहा वाचायला आवडेल.

मस्त कविता. त्यातही तु सोडुनी गेलास जिथे ..मी तिथेच उभी का अजुनी?? हे सर्वात मस्त. आपलाच, मनोबा

>>> तर्कहीन सारे, नुसताच तवंग तर्रीविन सारे नुसताच तवंग सारे लागले पिळू आपण गिळू जरी मळमळू :SS ---खवय्या.

>>> तर्कहीन सारे, नुसताच तवंग तर्रीविन सारे नुसताच तवंग सारे लागले पिळू आपण गिळू जरी मळमळू :SS ---खवय्या.

जरा भाषा, शुद्धी जराशी ऐसे बेत शिजले जो तो हाणी अशुध्धासी जणु यवन हे मातले संस्कृत आम्हा नकोच म्हणोनी म्लेंछ हे धावले करु पाहिला विरोध आणिक झेंगट होवुन बसले =)) >:) राज जैन जेव्हा तुम्ही कर्म करण्यामध्ये कमी पडता तेव्हा नशीबाला दोष देता !

हाण तदमाताय तस्त बिचारे बोलु लागले बाजु घेवोनि लाडुसुध्धा मधेच डुलला फ़ुटता फ़ुटता फ़ुटूनी =)) प्रतिभा आमुची तिकडे दावु इकडे फ़क्त मळमळ ईनो घ्यायचे सल्ले देउन म्हणती झाली जळजळ

जरा भाषा, शुद्धी जराशी ऐसे बेत शिजले जो तो हाणी अशुध्धासी जणु यवन हे मातले संस्कृत आम्हा नकोच म्हणोनी म्लेंछ हे धावले करु पाहिला विरोध आणिक झेंगट होवुन बसले हे जबरा बर का..... मदनबाण>>>>>

पान मांडता वेगळे कोणी माती घेउन आले करु पाहिला विरोध आणिक झेंगट होवुन बसले उडले आमुचे जीव येथुनि जातो रे सौंगड्या पाय निघेना म्हणोन करण्या काड्या हे रुतले करु पाहिला विरोध आणिक झेंगट होवुन बसले प्रतिभा आमुची तिकडे दावु इकडे फ़क्त मळमळ ईनो घ्यायचे सल्ले देउन म्हणती झाली जळजळ हा हा हा! :) आंबोळी, सुंदर लिहिलं आहेस... जियो...! :) तात्या. एक पूर्ण असहमती - तस्त बिचारे बोलु लागले बाजु घेवोनि ह्या ओळीस माझा विरोध आहे! माझ्या मते/माहितीप्रमाणे डांबिसने मुक्तरावाबाबत लिहिताना तस्ताचा उल्लेख केला होता तो संदर्भ इथे आहे. डांबिसाने डायरेक्ट तस्त घेऊन फिरण्याची उपमा देऊन मुक्तरावांचा अपमान केला आहे असंच माझं मत आहे. वास्तविक मुक्तरावाने मूळ 'आसपास'ला जो प्रतिसाद दिला होता तो मलाही पटला नव्हता परंतु तरीही मुक्तराव हा माणूस कुणा मागे तस्त घेऊन फिरणार्‍यातला नक्कीच नाही असंच मी प्रांजळपणे म्हणेन! डांबिसाने केवळ 'तस्त घेऊन फिरणे' या शब्दांबाबत दोन शब्दांची दिलगिरी व्यक्त केली असती तर मला ते अधिक आवडलं असतं! कारण डांबिसाप्रमाणेच मुक्तराव हा माणूस देखील मिपावर प्रेमच करणारा आहे आणि कुणा बाहेरच्या लोकांमुळे दोन मिपाकरात वितुष्ट व कडवटपणा नको असंच मला प्रामाणिकपणे वाटतं! असो! सगळ्याच गोष्टी काही माझ्या हातात नाहीत! पण दोन मिपाकरांतलं बाहेरच्या माणसामुळे आलेलं हे फुकटचं वितुष्ट मालकाच्या जागेवर बसून बघताना मला त्रास होतो एवढं मात्र खरं! आपला, (मुक्तराव व डांबिस, दोघांचाही मित्र!) तात्या. अजून एक शेवटचं - ही कविता आणि आता हिला येणारे प्रतिसाद इतपत ठीक आहे परंतु आता या विषयावर नव्याने पुन्हा कुणी काही लिहू नये असं मला वाटतं! जनरल डायर ते लेखन ठेवतील असं वाटत नाही! एक तमासगीर माणसाचंच हे संस्थळ असल्यामुळे मिपाला तमाश्यांचं तसं विशेष काही वाटत नाही, कारण तमाशाही काही वेळकरता बरा वाटतो. परंतु इथे फक्त सतत तमाशाच व्हावा, याला मात्र जनरल डायर यांचा तीव्र विरोध असेल. प्रत्येक गोष्ट तारतम्याने करावी, त्यातच गंमत असते. कृपया सर्वांनी नोंद घ्यावी अशी कळकळीचे विनंती! तात्या.

डांबिसाच्या प्रतिसादातील तस्त हा शब्द आम्ही कवितेत वापरला. पण त्यामुळे मिसळपाववर जर गावकर्‍यांच्यात वितुष्ट येत आसेल तर ही कविता कुठली ही पुर्व सुचना न देता उडवल्यास माझी कसलीही हरकत नाही. हा शब्द वापरला म्हणून मी मुक्तरावान्ची जाहीर माफी मागत आहे. आजुनही कोणास खटकले/लागले आसेल तर मी त्यांची ही माफी मागतो. ज्.डायरयानी ही कविता उडवल्यास आमचा पाठिंबा. --आंबोळी

दुसर्‍याचे अनुकरण करण्याइतपत तरी प्रतिभा आहे कवीची. आपला, (स्वयंभू) आजानुकर्ण

आंबोळ्या, झकास जमलय. ज्याला ज्या भाषेत कळ्तं त्याच भाषेत उत्तर दिलस. आपलाच, मनोबा

आता हा घोळ चवीबाहेर आंबलाय. जरूरीपेक्षा जास्त फरमेन्ट झाली तर एरवी चवदार लागणारी आंबोळी देखील खावीशी वाटत नाही. तात्याराव, आंबोळीचे नाही म्हणत मी, पण मिसळपाव खाता खाता या आधी बरेच (रबरा सारखे लागणारे) मटनाचे तुकडे व हाडे पण तोंडात गेली. तेव्हा चटकदार पदार्थच तेवढे चालू ठेवून हटेलाची शान कायम ठेवा. ---- खवय्या. प्रेषक विसोबा खेचर ( शनी, 05/31/2008 - 16:21) . तारतम्य सोडून सगळ्यांचे बोलून/लिहून झाले आहे असे दिसते आहे.

जरा भाषा, शुद्धी जराशी ऐसे बेत शिजले जो तो हाणी अशुध्धासी जणु यवन हे मातले संस्कृत आम्हा नकोच म्हणोनी म्लेंछ हे धावले करु पाहिला विरोध आणिक झेंगट होवुन बसले =)) >:) राज जैन जेव्हा तुम्ही कर्म करण्यामध्ये कमी पडता तेव्हा नशीबाला दोष देता !

हाण तदमाताय तस्त बिचारे बोलु लागले बाजु घेवोनि लाडुसुध्धा मधेच डुलला फ़ुटता फ़ुटता फ़ुटूनी =)) प्रतिभा आमुची तिकडे दावु इकडे फ़क्त मळमळ ईनो घ्यायचे सल्ले देउन म्हणती झाली जळजळ

जरा भाषा, शुद्धी जराशी ऐसे बेत शिजले जो तो हाणी अशुध्धासी जणु यवन हे मातले संस्कृत आम्हा नकोच म्हणोनी म्लेंछ हे धावले करु पाहिला विरोध आणिक झेंगट होवुन बसले हे जबरा बर का..... मदनबाण>>>>>

पान मांडता वेगळे कोणी माती घेउन आले करु पाहिला विरोध आणिक झेंगट होवुन बसले उडले आमुचे जीव येथुनि जातो रे सौंगड्या पाय निघेना म्हणोन करण्या काड्या हे रुतले करु पाहिला विरोध आणिक झेंगट होवुन बसले प्रतिभा आमुची तिकडे दावु इकडे फ़क्त मळमळ ईनो घ्यायचे सल्ले देउन म्हणती झाली जळजळ हा हा हा! :) आंबोळी, सुंदर लिहिलं आहेस... जियो...! :) तात्या. एक पूर्ण असहमती - तस्त बिचारे बोलु लागले बाजु घेवोनि ह्या ओळीस माझा विरोध आहे! माझ्या मते/माहितीप्रमाणे डांबिसने मुक्तरावाबाबत लिहिताना तस्ताचा उल्लेख केला होता तो संदर्भ इथे आहे. डांबिसाने डायरेक्ट तस्त घेऊन फिरण्याची उपमा देऊन मुक्तरावांचा अपमान केला आहे असंच माझं मत आहे. वास्तविक मुक्तरावाने मूळ 'आसपास'ला जो प्रतिसाद दिला होता तो मलाही पटला नव्हता परंतु तरीही मुक्तराव हा माणूस कुणा मागे तस्त घेऊन फिरणार्‍यातला नक्कीच नाही असंच मी प्रांजळपणे म्हणेन! डांबिसाने केवळ 'तस्त घेऊन फिरणे' या शब्दांबाबत दोन शब्दांची दिलगिरी व्यक्त केली असती तर मला ते अधिक आवडलं असतं! कारण डांबिसाप्रमाणेच मुक्तराव हा माणूस देखील मिपावर प्रेमच करणारा आहे आणि कुणा बाहेरच्या लोकांमुळे दोन मिपाकरात वितुष्ट व कडवटपणा नको असंच मला प्रामाणिकपणे वाटतं! असो! सगळ्याच गोष्टी काही माझ्या हातात नाहीत! पण दोन मिपाकरांतलं बाहेरच्या माणसामुळे आलेलं हे फुकटचं वितुष्ट मालकाच्या जागेवर बसून बघताना मला त्रास होतो एवढं मात्र खरं! आपला, (मुक्तराव व डांबिस, दोघांचाही मित्र!) तात्या. अजून एक शेवटचं - ही कविता आणि आता हिला येणारे प्रतिसाद इतपत ठीक आहे परंतु आता या विषयावर नव्याने पुन्हा कुणी काही लिहू नये असं मला वाटतं! जनरल डायर ते लेखन ठेवतील असं वाटत नाही! एक तमासगीर माणसाचंच हे संस्थळ असल्यामुळे मिपाला तमाश्यांचं तसं विशेष काही वाटत नाही, कारण तमाशाही काही वेळकरता बरा वाटतो. परंतु इथे फक्त सतत तमाशाच व्हावा, याला मात्र जनरल डायर यांचा तीव्र विरोध असेल. प्रत्येक गोष्ट तारतम्याने करावी, त्यातच गंमत असते. कृपया सर्वांनी नोंद घ्यावी अशी कळकळीचे विनंती! तात्या.

डांबिसाच्या प्रतिसादातील तस्त हा शब्द आम्ही कवितेत वापरला. पण त्यामुळे मिसळपाववर जर गावकर्‍यांच्यात वितुष्ट येत आसेल तर ही कविता कुठली ही पुर्व सुचना न देता उडवल्यास माझी कसलीही हरकत नाही. हा शब्द वापरला म्हणून मी मुक्तरावान्ची जाहीर माफी मागत आहे. आजुनही कोणास खटकले/लागले आसेल तर मी त्यांची ही माफी मागतो. ज्.डायरयानी ही कविता उडवल्यास आमचा पाठिंबा. --आंबोळी

दुसर्‍याचे अनुकरण करण्याइतपत तरी प्रतिभा आहे कवीची. आपला, (स्वयंभू) आजानुकर्ण

आंबोळ्या, झकास जमलय. ज्याला ज्या भाषेत कळ्तं त्याच भाषेत उत्तर दिलस. आपलाच, मनोबा

आता हा घोळ चवीबाहेर आंबलाय. जरूरीपेक्षा जास्त फरमेन्ट झाली तर एरवी चवदार लागणारी आंबोळी देखील खावीशी वाटत नाही. तात्याराव, आंबोळीचे नाही म्हणत मी, पण मिसळपाव खाता खाता या आधी बरेच (रबरा सारखे लागणारे) मटनाचे तुकडे व हाडे पण तोंडात गेली. तेव्हा चटकदार पदार्थच तेवढे चालू ठेवून हटेलाची शान कायम ठेवा. ---- खवय्या. प्रेषक विसोबा खेचर ( शनी, 05/31/2008 - 16:21) . तारतम्य सोडून सगळ्यांचे बोलून/लिहून झाले आहे असे दिसते आहे.

हळवे भाव व्यक्त करणारी कविता.

चतुरंग यांच्या कवितेमधे काही मुक्तचिंतनपर लिखाणाची बीजे आहेत. कवितेत त्या विचारांना बसविताना त्यांना पुरेसा न्याय दिला गेला नाही असे मला वाटले. माणसामाणसांमधले संबंध , त्या संबंधांमधे कधी दिसणारी अतार्किकता या बाबत एक उत्तम लेख ते लिहू शकतील. कवितेची बांधणी, गोळीबंदपणा, मुख्य म्हणजे , काव्यगुण या बाबतीमधे थोडा अपुरेपणा जाणवला.

आपल्या कविता आवडतातच, पण ही फार आवडली. वपु काळ्यांचे या अर्थाचे वाक्य आठवले: बहुतांशी माणसे ही तीन शब्दांसाठी जगतात - लोक कायं म्हणतील? तसेच म्हणावेसे वाटतात की भावनाप्रधान/हळवी माणसे आपल्या कवितेतील तीन शब्दांचे प्रश्नार्थक वाक्य, कधीकधी झुरत जगतात...

कायमचा प्रश्न. कविता आवडली.

वयानं मोठी होताना, विचारानं लहानंच राहतात सुशिक्षित होताना, सुसंस्कृत व्हायचं का विसरतात? हम्म, अगदी खरं! दारातही मरणाच्या सल मनात धरुन ठेवतात धावा करायच्या वेळी, दावा कसा उभा करतात? या ओळी सर्वात सुंदर! फार बोलकी कविता केली आहेस रे रंगा! उद्या कदाचित या जगात अगदी प्रत्येक रोगावर जालीम आणि हमखास गुण येणारं औषध सापडेल, परंतु माणसाच्या स्वभावाला मात्र औषध सापडणं केवळ अशक्य आहे! :) असो.. सुरेख कविता! तात्या.

खूप छान लिहिलेय दारातही मरणाच्या सल मनात धरुन ठेवतात धावा करायच्या वेळी, दावा कसा उभा करतात? अगदी खरं...एक आई मरत असताना तिच्याशी भांडून तिला न भेटणारी तिची सख्खी लेक पाहिलेय मी...अगदी हाच प्रश्न पडला होता की इतकी निष्ठुर कशी असु शकतात माणसं......

छान लिहिलय. एकदम आवडलं. ह्या ओळी वयानं मोठी होताना, विचारानं लहानंच राहतात सुशिक्षित होताना, सुसंस्कृत व्हायचं का विसरतात? दारातही मरणाच्या सल मनात धरुन ठेवतात धावा करायच्या वेळी, दावा कसा उभा करतात? खासच!!

दारातही मरणाच्या सल मनात धरुन ठेवतात धावा करायच्या वेळी, दावा कसा उभा करतात? आम्ही तर मरणशय्येवर असतांना म्हणू, "केले झाले क्षमुनी सगळे, तोडी संसारपाशा" माणसं सल का धरतात? आम्हांला वाटते की, कारण माणसं अप्रामाणिक असतात, स्वतःशी आणि इतरांशीही!! आमचं आपलं मत!! कविता झकासच झालीय!! चतुरंगजी, बक अप!!

;;) राज जैन जेव्हा तुम्ही कर्म करण्यामध्ये कमी पडता तेव्हा नशीबाला दोष देता !

जवळच्या व्यक्तीचे ३० मे २००८ रोजी अकाली निधन झाले. ती बातमी ऐकून, आजूबाजूच्या नात्यातल्या माणसांचे विचार ऐकून, आमच्या सर्वांतल्या नातेसंबंधांच्या कित्येक वर्षांच्या आठवणींचा पट मनात उलगडत गेला आणि त्यावेळी मनात उठलेले काहूर शब्दबद्ध करण्याखेरीज इलाज नव्हता. वरील कविता ही जवळ जवळ एकटाकी (किंवा एककळफलकी म्हणूयात) अशी लिहिली गेली. मनातून सांडणारे विचार तसेच उतरत गेले. नंतर वाचताना काही ठिकाणी गद्याचा आभास होतोय असे वाटले पण त्यात संपादन करुन नैसर्गिकता हरवायची भीती वाटली. त्यामुळे तसेच ठेवले. आपल्या सर्वांच्या प्रतिक्रियांमागचा आशय समजला. ह्यावर काही गद्यही लिहिता आले तर विचार करुन ठेवीनच. सर्व आस्वादकांचे आभार. चतुरंग

अतिशय सुंदर कविता. ++१ अभिज्ञ

कविता ,कवितेतला विचार आवडला.ती कशी लिहिली गेली हे सांगितलेत त्यामुळे वेगळ्याच दृष्टीने वाचता आली. वयानं मोठी होताना, विचारानं लहानंच राहतात सुशिक्षित होताना, सुसंस्कृत व्हायचं का विसरतात? दारातही मरणाच्या सल मनात धरुन ठेवतात धावा करायच्या वेळी, दावा कसा उभा करतात? विशेष भावल्या. स्वाती

नुकत्याच झालेल्या काही घटनांमुळे आणिक भेदून जातेय... :-(

हळवे भाव व्यक्त करणारी कविता.

चतुरंग यांच्या कवितेमधे काही मुक्तचिंतनपर लिखाणाची बीजे आहेत. कवितेत त्या विचारांना बसविताना त्यांना पुरेसा न्याय दिला गेला नाही असे मला वाटले. माणसामाणसांमधले संबंध , त्या संबंधांमधे कधी दिसणारी अतार्किकता या बाबत एक उत्तम लेख ते लिहू शकतील. कवितेची बांधणी, गोळीबंदपणा, मुख्य म्हणजे , काव्यगुण या बाबतीमधे थोडा अपुरेपणा जाणवला.

आपल्या कविता आवडतातच, पण ही फार आवडली. वपु काळ्यांचे या अर्थाचे वाक्य आठवले: बहुतांशी माणसे ही तीन शब्दांसाठी जगतात - लोक कायं म्हणतील? तसेच म्हणावेसे वाटतात की भावनाप्रधान/हळवी माणसे आपल्या कवितेतील तीन शब्दांचे प्रश्नार्थक वाक्य, कधीकधी झुरत जगतात...

कायमचा प्रश्न. कविता आवडली.

वयानं मोठी होताना, विचारानं लहानंच राहतात सुशिक्षित होताना, सुसंस्कृत व्हायचं का विसरतात? हम्म, अगदी खरं! दारातही मरणाच्या सल मनात धरुन ठेवतात धावा करायच्या वेळी, दावा कसा उभा करतात? या ओळी सर्वात सुंदर! फार बोलकी कविता केली आहेस रे रंगा! उद्या कदाचित या जगात अगदी प्रत्येक रोगावर जालीम आणि हमखास गुण येणारं औषध सापडेल, परंतु माणसाच्या स्वभावाला मात्र औषध सापडणं केवळ अशक्य आहे! :) असो.. सुरेख कविता! तात्या.

खूप छान लिहिलेय दारातही मरणाच्या सल मनात धरुन ठेवतात धावा करायच्या वेळी, दावा कसा उभा करतात? अगदी खरं...एक आई मरत असताना तिच्याशी भांडून तिला न भेटणारी तिची सख्खी लेक पाहिलेय मी...अगदी हाच प्रश्न पडला होता की इतकी निष्ठुर कशी असु शकतात माणसं......

छान लिहिलय. एकदम आवडलं. ह्या ओळी वयानं मोठी होताना, विचारानं लहानंच राहतात सुशिक्षित होताना, सुसंस्कृत व्हायचं का विसरतात? दारातही मरणाच्या सल मनात धरुन ठेवतात धावा करायच्या वेळी, दावा कसा उभा करतात? खासच!!

दारातही मरणाच्या सल मनात धरुन ठेवतात धावा करायच्या वेळी, दावा कसा उभा करतात? आम्ही तर मरणशय्येवर असतांना म्हणू, "केले झाले क्षमुनी सगळे, तोडी संसारपाशा" माणसं सल का धरतात? आम्हांला वाटते की, कारण माणसं अप्रामाणिक असतात, स्वतःशी आणि इतरांशीही!! आमचं आपलं मत!! कविता झकासच झालीय!! चतुरंगजी, बक अप!!

;;) राज जैन जेव्हा तुम्ही कर्म करण्यामध्ये कमी पडता तेव्हा नशीबाला दोष देता !

जवळच्या व्यक्तीचे ३० मे २००८ रोजी अकाली निधन झाले. ती बातमी ऐकून, आजूबाजूच्या नात्यातल्या माणसांचे विचार ऐकून, आमच्या सर्वांतल्या नातेसंबंधांच्या कित्येक वर्षांच्या आठवणींचा पट मनात उलगडत गेला आणि त्यावेळी मनात उठलेले काहूर शब्दबद्ध करण्याखेरीज इलाज नव्हता. वरील कविता ही जवळ जवळ एकटाकी (किंवा एककळफलकी म्हणूयात) अशी लिहिली गेली. मनातून सांडणारे विचार तसेच उतरत गेले. नंतर वाचताना काही ठिकाणी गद्याचा आभास होतोय असे वाटले पण त्यात संपादन करुन नैसर्गिकता हरवायची भीती वाटली. त्यामुळे तसेच ठेवले. आपल्या सर्वांच्या प्रतिक्रियांमागचा आशय समजला. ह्यावर काही गद्यही लिहिता आले तर विचार करुन ठेवीनच. सर्व आस्वादकांचे आभार. चतुरंग

अतिशय सुंदर कविता. ++१ अभिज्ञ

कविता ,कवितेतला विचार आवडला.ती कशी लिहिली गेली हे सांगितलेत त्यामुळे वेगळ्याच दृष्टीने वाचता आली. वयानं मोठी होताना, विचारानं लहानंच राहतात सुशिक्षित होताना, सुसंस्कृत व्हायचं का विसरतात? दारातही मरणाच्या सल मनात धरुन ठेवतात धावा करायच्या वेळी, दावा कसा उभा करतात? विशेष भावल्या. स्वाती

नुकत्याच झालेल्या काही घटनांमुळे आणिक भेदून जातेय... :-(